https://www.svhuizen.nl/huizen-verslaat-capelle-en-klimt-omhoog-5-1/n3285c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Dankzij een ruime 5-1 overwinning op Capelle heeft Huizen de directe degradatieplaatsen verlaten. De groen-gelen vestigen zich nu met nog acht wedstrijden te spelen op een plek in de p/d zone...
    huizen-verslaat-capelle-en-klimt-omhoog-5-1

    ADHD
    Schitterend voetbalweer op de Wolfskamer. Na eerder die ochtend tot twee keer aan toe per ongeluk verzeild te zijn geraakt in een toeterende optocht van vrachtwagens, ben ik blij dat het lenteweer de fiets als vervoermiddel toelaat. Vandaag is dan Capelle de tegenstander en ik hoop dat het weer de opmaat vormt voor een heerlijke voetbalmiddag, want gezien de ranglijst zou Capelle toch wel één van de ploegen moeten zijn waar er voor Huizen punten te halen moeten zijn.
    Toch ben ik er op voorhand niet helemaal gerust op. De nederlaag tegen DVS ’33 waar ik toch ook dat gevoel bij had, staat me nog te vers in het geheugen. Daarbij staat Capelle me voor de geest als een stugge ploeg die ik wat laag vind staan voor haar kwaliteiten.
    Ook de aankondiging van het vertrek van Leroy Oehlers heeft me een depressie bezorgd die nog niet met een pond Valium de kop in is te drukken. Maar goed het zonnetje schijnt en laten we hopen dat ook hier de ranglijst niet op een leugentje te betrappen zal zijn.
    Van de Pol houdt vandaag Van Ruiswijk, Van der Veldt, Klaassen, Mensen naast reservedoelman Mackaay op de bank en dat houdt weer eens een basisplaats in voor Joey Papamelodias. Aangezien ook deze keer weer de keus is gevallen op Sam Doeve, ben ik benieuwd hoe de rolverdeling tussen deze twee zal zijn: wie zal er in de laatste lijn geposteerd worden en wie in het middenrif.
    Ook de rechterflank bezorgt me weer wat problemen bij de invulling die ik altijd voorafgaand aan de wedstrijd maak op basis van de namenlijst. Ik vermoed dat daar de alleskunner Bilal Laoikili weer een hangende rol zal gaan vervullen.
    Eenmaal op de tribune hoor ik onze onvolprezen stadionspeaker Hans Evers vol overtuiging verkondigen dat er gewonnen moét worden om degradatie te voorkomen. En hoewel ik het dus met hem eens ben dat dit een wedstrijd is waar we geacht mogen worden nog wat punten te sprokkelen, vind ik de nadruk op het ‘moeten’ met negen wedstrijden voor de boeg nog wel wat voorbarig. Maar dat we op het punt staan aan een cruciaal duel te gaan beginnen is wel duidelijk.
    Vlak naast me strijkt een compleet jeugdelftal neer. Hoewel ik blij ben dat ons eerste ook wat jeugdige toeschouwers trekt, maakt het gekrioel naast me een geconcentreerd volgen van de wedstrijd wat moeilijk. Hebben die kinderen tegenwoordig allemáál ADHD? Mijn trouwe, maar immer mopperende en hoofdschuddende voorbuurman is het na enkele minuten al zat en verkast naar twee rijen stoeltjes lager.
    De pupillen van de week ronden vakkundig hun 1-2’tje af en dan kunnen we beginnen…

    ’n Daalder, misschien wel twéé!
    Van de eerste vijf minuten valt er weinig te melden. Beide ploegen tasten elkaar af op sterkten en zwakheden en proberen de juiste sterkten tegenover de juiste zwakheden van de tegenstander te manoeuvreren. Van Loen gaat hard door op een doorgeschoten bal, maar keeper Bradly van der Meer van Capelle geeft geen krimp en stort zich dapper op de bal. Maar ook na die luttele minuten wordt al iets van een overwicht van Huizen zichtbaar en dat mondt in de zesde minuut uit in een eerste corner voor de thuisploeg als Zakaria el Biyar een goede aanval opzet die door de Capellenaren over de eigen achterlijn gewerkt wordt. De bal wordt keurig afgevangen door Van der Meer, maar de toon is gezet.
    Een minuut later blijkt de actie van Van der Meer al uitstel van executie. Van Loen stuurt Leroy Oehlers weg die vlak voor de hoek van het strafschopgebied grof gestuit wordt door Rutger de Bos die daarvoor zijn eerste geel pakt. Laokili en Zakaria posteren zich gezamenlijk achter de bal en als scheidsrechter Schaper fluit maakt Zakaria een loopactie die de verdedigers van Capelle verleidt tot een beweging om een doorbraak bij een kort genomen variant voor te zijn. Dat geeft Bilal Laoikili echter heel even een klein gaatje om de bal door dat woud van spelers te plaatsen en met een zuivere schuiver passeert hij vriend en vijand en we zien hoe de bal bij de tweede paal in het zijnet slaat: 1-0! Heerlijk!
    Dit is wat Huizen even nodig had! Loon naar werken, eindelijk eens een bal die keurig binnenvalt!
    De Capellenaren gaan er dan van uit dat arbiter Schaper wel iets van ‘compensatiegedrag’ zal gaan vertonen en als Olaf van der Sande dan kort na de openingstreffer dan ook slim wegdraait bij Papamelodias en de strafschopstip ‘ruikt’, laat hij zich veel te opzichtig vallen zodra hij de beruchte lijnen gepasseerd is. Vanaf dat moment heeft Schaper het eigenlijk al ‘gedaan’ voor de Capellenaren.

    Overwicht
    Huizen laat zich niet van de wijs brengen en gaat onverdroten voort met goed voetbal. Capelle wordt bij vlagen overspeeld en afgetroefd op accuratesse en felheid. Ondanks de broze voorsprong heb ik eigenlijk geen moment het idee dat Capelle nog terug zal komen in de wedstrijd. Huizen voetbalt vrij en onverveerd alsof het zich al van degradatiezorgen vrij had gespeeld: Van Loen kopt een bal goed voor en De Graaf en El Biyar komen net te laat om de tweede binnen te prikken, Benning zet de bal goed in en de Capeller defensie kan de bal niet lekker controleren, dat biedt Zakaria el Biyar de mogelijkheid tot een schot. De bal gaat echter recht op Van der Meer die de pegel vakkundig verwerkt.
    Met net geen twintig minuten op de klok pikt Wouter Vente de bal in eigen strafschopgebied op en dribbelt het middenveld in. Apathisch wordt hij gadegeslagen door de aanvalslinie van Capelle en met een simpele lichaamschijnbeweging loopt hij langs de eerste tegenstanders. Dan heeft Wouter de smaak te pakken en ook de complete middenveldbezetting van de Capellenaren wordt voor schut gezet door de versnellende Vente, de laatste verdedigingslinie doemt op en onverdroten gaat Vente voort. Dan schrikt hij eigenlijk wat van zijn eigen opmars en besluit hij op het laatste moment toch maar af te geven, waar wellicht een glorieus slot van deze imponerende actie schuil ging achter die laatste horde: naar binnen trekken en dan de gok maar nemen, de dood of de gladiolen? Maar Wouter geeft de bal dus af en dan wordt vanwege buitenspel deze bijna legendarische rush naar een roemloos einde gefloten.
    Capelle probeert wel wat terug te doen, maar het is allemaal té hap-snap, te veel gebaseerd op ‘lucky-punch-voetbal’. Een korte corner van Wilmer Kousemaker op ex-Feyenoorder Tim Vincken levert een voorzet op die half weg wordt gewerkt. Van buiten het strafschopgebied wordt de rebound hard over geschoten en daar blijft het dan bij.
    Aan de andere kant zien we hoe Zakaria el Biyar net een millimeter, een teennagel, tekort komt om een vrije schop bij de tweede paal binnen te tikken. En zo ontspint er zich een aantrekkelijke eerste helft die vooral voor de Huizer aanhang het nodige voetbalvermaak brengt.

    Afstand!
    Maar met die broze 1-0 staat er behalve mijn overtuiging als ervaren commentator natuurlijk niets een onverwachte gelijkmaker in de weg.
    Het overwicht houdt echter aan. Een onderschepping van Arnoud van Toor leidt een lange aanval in met diverse doelkansen waar Capelle zich maar niet onderuit weet te voetballen. Tot opluchting van alles dat Capelle een goed hart toedroeg eindigde de aanval toch in handen van doelman Van der Meer, maar het was weer een kleine demonstratie van de Huizer superioriteit van vanmiddag. En het is lang geleden dat ik dat heb durven schrijven…
    Even houden we ons hart nog vast als aanvoerder Kai Fens de bal tegen de zijkant van de kruising kopt na een corner die eigenlijk wat te ver voor de goal van Verkerk langs zeilt, maar op de een of andere manier kan het toch niet echt verontrusten: de doelpogingen zijn te veraf, te onnauwkeurig of uit onmogelijke hoeken.
    Weer zo’n lange aanval van Huizen: Guido de Graaf besluit de bal te controleren in plaats van meteen te schieten en dat lijkt het einde van de aanval in te gaan luiden. Maar dan verdwijnt de bal naar links naar de hoek van het strafschopgebied. Van Loen tracht net buiten de zestien de bal slim over zijn tegenstander Rutger de Bos te wippen en deze raakt de bal met de hand. Geen strafschop, maar wel commotie, want scheidsrechter Schaper bestraft deze ‘overtreding’ met geel – en dat is voor De Bos dus zijn tweede en dus rood!
    Vanaf mijn positie kon ik niet goed beoordelen of dit nou een ‘bewuste’ handsbal was of niet en de meningen na afloop waren sterk verdeeld. Maar hij werd gegeven en Capelle moet dus met tien man het hoofd zien te bieden aan een sterker Huizen dat zich bovendien opmaakt voor een herhaling van die openingstreffer. Weer wordt de bal hard ingezet richting eerste paal en Van der Meer verricht een moeizame redding waarbij de bal tussen paal en keepershandschoenen caramboleert. En dan is daar die dekselse Zakaria el Biyar er als de kippen bij om de bal binnen te frommelen: 2-0! Geen goal die een schoonheidsprijs verdiende, maar Zakaria was er niet minder blij om! Dolgelukkig werd de goal gevierd met zijn moeder die tot zijn trouwe fans en toeschouwers behoort. En eindelijk de afstand die de Huizer aanhang nodig had om wat rustiger achterover te kunnen gaan zitten.
    Kort daarop had Zakaria zijn tweede al kunnen laten aantekenen als De Graaf de bal sterk controleert en panklaar op het hoofd van onze kleine vleugelaanvaller legt. De kopbal is echter te zwak om Van der Meer te verontrusten.
    Dan moet Verkerk toch nog even gestrekt en aan de bak om een doorschietende bal naar de zijkant te werken als Olaf van der Sande door dreigt te breken. Verkerk krijgt de bal niet lekker weg, maar gelukkig raakt de inzet van Van der Sande de rug van Tim Vincken en kunnen we weer opgelucht ademhalen. Huizen antwoordt met een kopbal van Leroy Oehlers die echter voorlangs gaat. Huizen domineert en Capelle trainer Van Loon besluit dan toch om zijn verdediging te repareren en haalt Tim Vincken naar de kant en brengt Jamie Jaliens in het veld.
    Johan Verkerk weet zich dan niet goed raad met de rustige middag die hij heeft en komt uit op een hoge bal. Hij komt echter niet eens in de buurt van de bal en ziet tot zijn opluchting hoe zijn defensie de bal rustige verwerkt.

    Rust
    En zo breekt de rust aan met een comfortabele 2-0 die zonder meer recht doet aan het schouwspel dat we deze eerste helft hebben mogen aanschouwen. Huizen is eigenlijk geen moment echt in de problemen geweest en het is langer geleden dan ik me kan heugen dat ik dat geruste gevoel had in de rust.
    Huizen speelt dominant en laat Capelle bij vlagen alle hoeken van het veld zien. Het lijkt wel of niet Capelle maar Huizen de ploeg is die zonder zorgen vrijuit kan voetballen.
    Weinig reden dan ook voor Van de Pol om zijn ploeg te wijzigen. Toch zien we hoe Aron Klaassen serieuze warming-up-oefeningen doet en zo op het oog aanstalten maakt om meteen of kort na de rust in te gaan vallen.

    Poeh!
    Huizen start echter toch ongewijzigd aan de tweede helft. Ook de gasten uit Capelle komen ongewijzigd uit de kleedkamer, maar hier is wel het een en ander besproken in de kleedkamer. Ik kan me voorstellen dat trainer Van Loon de ruiten in de sponningen heeft doen klapperen. Bij Huizen is juist het tegenovergestelde gebeurd en men loopt zo relaxt te voetballen dat de zorgvuldigheid en nauwkeurigheid wat zoek lijkt. En dat geeft Capelle voor het eerst in de wedstrijd iets van een overwicht in de wedstrijd. Burak Dogan krult een vrije schop op het dak boven Verkerk en de tien man van Capelle drukken de elf van Huizen achteruit. Huizen moet zich even herpakken en het offensief duurt een minuut tien waarin Capelle wel aandringt, maar verder geen kansen afdwingt en Verkerk hoeft zich dus niet bovenmatig in te spannen. Maar het gevoel overheerst dat als Capelle tot scoren komt, dat Huizen het dan ineens nog wel eens heel lastig zou kunnen krijgen.
    Maar dan! Een uitval van Huizen en als alles dan ineens weer ‘past’ zien we een schitterende combinatie die door de Capeller defensie snijdt als het spreekwoordelijke warme mes door de boter.
    Bilal speelt op De Graaf, die gaat niet voor eigen succes maar speelt door op Van Loen die uit moeilijke hoek ongenadig zuiver en hard uithaalt. Van der Meer is volstrekt kansloos op de granaat die hij alleen maar langs heeft horen fluiten: 3-0! Poeh! Dit had Huizen echt even nodig om over het dode punt heen te komen. Voor de Capellenaren valt nu het doek: hun offensief leverde nauwelijks kansen op en dit doelpunt geeft het toch al niet zo grote Capeller zelfvertrouwen ’n fikse knauw.

    Luxe
    Wat een luxe! Opgelucht zakken we op de tribune achterover in onze kuipstoeltjes en genieten van een gevoel dat we hier dit seizoen maar zo zelden meemaakten: ontspanning en de zekerheid dat dit niet meer fout zal gaan.
    Heerlijk!
    Van de Pol brengt dan meteen Aron Klaassen voor de moegestreden Van Toor. Onze defensie is dan nog even paraat als Carlo de Reuver doorbreekt, maar zonder dat we een moment in onze rats zitten wordt de klus routineus geklaard.
    Er sluipt zelfs iets van overmoedigheid in het spel van Huizen: aan de zijlijn overspeelt Joey Papamelodias zijn hand en rekent op de vrije trap die Schaper hem echter niet toekent. De bal komt dan goed voor en aanvoerder Kai Fens gaat maar net onder de bal door. Niets lijkt Huizen vanmiddag te kunnen deren.
    En Huizen blijft gretig zoeken naar méér: Een combinatie Doeve, De Graaf, Van Loen eindigt in een gekraakt schot dat een beetje lullig naast rolt. Het levert uiteraard wel een corner op die echter weer bekwaam door Van der Meer weggevangen wordt.
    Met net geen zeventig minuten gespeeld lijkt Wouter Vente aan de zijlijn het onderspit te gaan delven tegen een overmacht. Liggend op de grond weet hij echter toch in een uiterste onverzettelijke poging de bal door te spelen en legt daarmee de basis voor een vloeiende aanval die uiteindelijk bij Denny van Loen uitkomt die opnieuw met een streep Van der Meer kansloos laat: 4-0!
    Een prachtige goal waarbij vooral die onverzettelijkheid van Wouter Vente veel indruk op me maakte.
    Het is voor Van Loen echter wel zijn laatste actie, want hij wordt onder luid applaus van het veld gehaald en vervangen door Hidde van der Veldt. Een aanvaller voor een aanvaller en daarmee geeft Van de Pol het signaal af dat de mannen nog maar even door moeten gaan. Van de Pol verklaarde enige weken gelden al dat alles in deze poule beslist zal gaan worden op doelsaldo en Huizen is lekker bezig aan dat doelsaldo te werken vanmiddag.
    Zakaria haalt de achterlijn en zijn inzet wordt door Van der Meer van (achter?) de lijn gegrabbeld. Geen doellijntechnologie bij Huizen en dus laat Schaper doorvoetballen. Doeve pegelt de bal nog een keer van afstand rakelings over de goal van Van der Meer en dan is het al weer raak als Hidde van der Veldt uitstekend doorgaat richting achterlijn. Zijn voorzet is messcherp en bij de eerste paal duikt daar dan ineens Guido de Graaf op die een neusje voor de goal heeft en met een man in zijn nek de bal keurig bij de eerste paal binnenkopt: 5-0!
    Wat een luxe!

    Voor de statistieken
    Trainer Van Loon haalt dan Boris Letterie naar de kant voor Frank Karreman – die getuige zijn rugnummer (3) een defensieve rol heeft – en probeert daarmee een totale afstraffing te voorkomen. Voor zover die 5-0 niet al tot een afstraffing gerekend kan worden.
    Van de Pol brengt dan Desmond Mensen voor Guido de Graaf. Een wissel die ik niet helemaal begreep, maar die ik de sympathieke Mensen zeker gunde om nog even aan dit voetbalfeestje mee te mogen doen.
    Voor beide ploegen zit de wedstrijd er een minuut of tien voor tijd dan eigenlijk wel op en wordt er puur voor de statistieken nog doorgespeeld om de negentig vol te maken. Huizen is net die leeuw die zijn antilope heeft verslonden en zich lekker uitstrekt in het zonnetje, Capelle is die antilope. Een laatste stuiptrekking als nonchalance op het middenveld tot balverlies leidt in de negenentachtigste minuut. De opening aan de flank ligt simpel en makkelijk voor de hand, maar wordt niet gekozen. En dan kan na dat onnodig balverlies Gerrit-Jan Rothman alleen door op Verkerk die volstrekt kansloos is op diens inzet. En de statistieken moeten dan dus toch nog even bijgewerkt worden naar 5-1…
    Na afloop komt de vader van de ‘schuldige’ nog even naar me toe om te benadrukken dat ik het onnodige balverlies vooral in het verslag moest vermelden. Van je familie moet je het maar hebben, Aron… ;-)

    Henk van de Pol
    Een tevreden trainer uiteraard. “Ja, het eerst voor het eerst in lange tijd dat we inderdaad een half uur voor tijd ontspannen achterover konden leunen. Ik denk dat we de wedstrijd gewoon goed begonnen zijn en dan zit het op een bepaald moment gewoon een keer lekker mee: die handsbal die die jongen maakt en dat is toevallig zijn tweede gele kaart. Die kaart was volgens mij wel terecht: hij haalt die bal gewoon weg met zijn arm. Dat zullen anderen wel anders zien, maar ach, dat maakt nu even niet uit.”
    Toch maakte ik me kort na rust een minuut of tien toch nog wel even wat zorgen…”
    “Mwoah, zorgen niet zozeer, we gaven echter wel wat veel vrije ballen weg, we werden veel te gretig. Ik gaf aan: hou nou gewoon druk, zorg dat je niet echt in duel komt, dan is er niets aan de hand, dan vinden hun de oplossing ook niet. Maar dan wil ineens iedereen de beslissende eindpass geven en leverden zo iedere keer de bal zomaar in. Dat was het probleem. Maar toen maakten we de 3-0 en dat was ‘verlossend’. Tegen DVS’33 ging dat ook zo, maar viel het net de andere kant op.
    Ja, de 3-0 was mooi, maar dat vond ik ook van de vier en de vijf nul. Mooie goals, niks mis mee. Alleen de tegengoal vind ik een smetje, maar goed, dat kan ik ze eigenlijk niet echt kwalijk nemen.
    Tja, het levert natuurlijk wel wat zelfvertrouwen op richting die laatste acht wedstrijden van het seizoen. We staan nu voor het eerst weer op een plek die aan het einde recht geeft op promotie-degradatie-wedstrijden. En dat is nu even realistisch gezien het maximaal haalbare waar we vol op inzetten. Als we dat halen, denk ik dat we een topprestatie leveren. We bekijken het gewoon wedstrijd voor wedstrijd. Straks krijgen we IJsselmeervogels en Scheveningen, dus ga er maar even aanstaan…
    Het is goed dat we vandaag gewonnen hebben, want nu Almere City vandaag ook gewonnen heeft zouden ze over ons heen gewipt zijn.
    Ja, de ploeg is heel hecht ondanks alle vertrekkende spelers. Dat is gewoon een kenmerk van deze groep. We zijn met dit team vorig jaar ook gepromoveerd, en niet omdat we zoveel kwaliteit hebben! D.O.V.O., Achilles Veen, ze hadden allemaal meer of minimaal net zoveel kwaliteit. Het was de wilskracht en de saamhorigheid van dit team dat ons zover heeft gebracht en daar verdienen deze jongens gewoon een groot compliment voor! En zelfs voor de manier waarop ze zich nu nog steeds staande houden moet ik de mannen complimenteren! Ook op de training loopt niemand de kantjes eraf. Ik moet natuurlijk wel kritisch op ze blijven, maar ik ben verrekte trots op deze ploeg. De mensen die riepen dat we op zeker zouden gaan degraderen, die zullen nog we nog wat laten zien!”

    Bilal Laoikili
    Onze aanvoerder lijkt aan zijn tweede jeugd begonnen en had ook vandaag weer een groot aandeel in twee doelpunten door er één in te leggen en één mede voor te bereiden.
    “Ik vond dat iedereen wel een groot aandeel in de overwinning had, ik had niet het gevoel dat er iemand echt bovenuitstak,” werpt hij weer veel te bescheiden tegen als ik hem met zijn uitstekende bijdrage complimenteer. “Die tweede vrije schop was van Sam Doeve, hoor! Ik zei tegen Zakaria: ‘ga maar lekker bij die keeper staan’ en toen die bal van de paal terugkwam ging hij er lekker in. Ook die eerste: ik zag het gat dat Zakaria trok en dat die keeper bij de eerste paal stond. Ik denk ik schiet hem in de verre hoek en hij ging er dan ook lekker in!
    We hadden in de rust afgesproken dat we geen gekke dingen zouden gaan doen. Voor rust begonnen hun ook ineens te hollen en te vliegen en we moesten ze dus even laten uitrazen. Dan scoorden wij de derde goal en toen vielen ze bij Capelle uit elkaar. Je moet dan gewoon vertrouwen in elkaar hebben en als je vandaag ook ziet hoe de verdediging stond, hoe bijvoorbeeld een Joey Papamelodias die toch lang niet gespeeld had er nu stond en alles won, in zijn coaching heel positief was en zich weer nadrukkelijk heeft laten zien, dan kunnen wij voorin ook gewoon ons ding doen.
    Hahaha!’ lacht Laoikili als ik opmerk dat hij aan zijn tweede jeugd begonnen lijkt. ‘ Ik heb inderdaad wel vaker dat ik de tweede seizoenshelft wat meer boven water kom drijven. Dan lijkt het wel of ik een stapje extra kan doen. Ik wil er ook gewoon met Huizen in blijven. Dat is mijn doelstelling voor dit seizoen. Ik blijf lopen tot ik niet meer kan. Ik wil hier met opgeheven hoofd weggaan en mijn teamgenoten recht in d ogen kunnen kijken dat ik er alles aangedaan hebt – en tot de laatste snik mocht het onverhoopt toch niet lukken.
    Ik twijfelde wel of ik zou blijven, omdat er al een aantal jongens had aangegeven te gaan vertrekken, maar op zich wilde ik niet weg. Het gesprek met de TC was echter duidelijk en toen heb ik mijn conclusies getrokken. Maar dat heeft geen invloed op mijn spel, ik blijf gewoon knokken voor de club! Wij zijn allemaal liefhebbers en als we op het veld staan willen we gewoon winnen! Soms heb je gewoon van die wedstrijden dat het niet lukt of dat het niet gaat, maar dat heeft niets met onze instelling te maken. Dat wordt er alleen altijd bijgehaald door buitenstaanders die dat dan als reden aanvoeren. Maar dat leeft totaal niet bij ons spelers!”

    Denny van Loen
    Met zijn twee schitterende goals – de ene was nog mooier dan de andere – had ook Denny van Loen een groot aandeel in de ruime zege van vandaag.
    “Dank je wel, maar het is wel leuk dat ik die twee goals mag maken, maar ik denk dat je onze hele team moet complimenteren vandaag! Zeker na alle negativiteit die we over ons heen hebben gehad en de slechte resultaten is dit wel weer eens een keer lekker tegen een ploeg die dus wel drie wedstrijden achter elkaar had gewonnen! Heerlijk dat we zo antwoord hebben kunnen geven!”
    Je geeft net al aan dat jullie aan veel kritiek hebben blootgestaan. Waar haal je dan het zelfvertrouwen vandaan om die ballen zo hard en zo zeker in te schieten?
    “Ja, dat is iets dat ik van mezelf verwacht. Ik ben een speler die graag voor de goal wil zijn en van zijn kansen ‘leeft’. Hier bij Huizen heb ik toch een soort van andere rol gekregen en heb ik de taak om veel loopwerk te doen en daardoor minder voor de goal ben. En áls ik dan voor de goal ben, dan ben ik vaak door al dat loopwerk wat minder scherp. Vandaag begon ik op links en kreeg ik wat meer ruimte en daardoor ook wat meer mogelijkheden om voor de goal te komen. En dus legde ik alle frustraties in die schoten en joeg ze binnen! Die ene bal was eigenlijk net iets te scherp voorgegeven waardoor ik in een moeilijke hoek terecht kwam. Maar als je hem dan uiteindelijk zo mag maken, dan kan je toch niet ontevreden zijn! Ja, hahaha! Daar slaap ik inderdaad op vannacht!
    Dat tot het randje gaan en ik geef toe: soms er wat overheen, dat hoort een beetje bij mijn spel. Ik denk dat we dat af en toe ook wel nodig hebben omdat we af en toe net iets te lief zijn. Misschien doe ik het af en toe net iets teveel, maar het hoort een beetje bij me. Mijn relatie met keepers is niet altijd even best, want ze pakken mij ook graag aan als ze dat kunnen.
    Volgende week tegen IJsselmeervogels is sowieso een belangrijke wedstrijd voor de hele regio, denk ik zal het aan het zelfvertrouwen niet liggen na deze 5-1. Jammer van die tegengoal, maar in de uitwedstrijd daar hebben we het misschien toch iets laten liggen. We waren wellicht wat geïmponeerd en keken te lang de kat uit die boom. Vandaag hebben we lekker gescoord en je moet natuurlijk niet alles van één wedstrijd af laten hangen. We staan nu derde van onderen, een plek waar we voor aan het knokken zijn en ik hoop dat zich dat volgende week uitbetaald en dat we dat goede gevoel door kunnen zetten. Neemt niet weg dat IJsselmeervogels natuurlijk kwalitatief een fantastische ploeg is. Als wij de vechtlust van vandaag en de drive kunnen brengen, dan hoeven we met steun van ons publiek eigenlijk voor geen enkele ploeg echt bang te zijn…”

    Wouter Vente
    Het toonbeeld van onverzettelijkheid. Ik heb er meerdere borrels op genomen toen ik het heugelijke bericht las dat hij ook volgend seizoen weer tot onze selectie behoort en inmiddels toch wel een ‘kind van de club’ is geworden: Wouter Vente. Ik complimenteer hem om zijn onverzettelijkheid, gesymboliseerd door die actie aan de zijlijn die de opmaat vormde voor de vierde goal, typerend voor de voetballer Vente…
    “Ja, ik zat inderdaad goed in de wedstrijd. Maar ik vond dat er bij alle anderen ook de strijd er goed in zat. Dat we tegen VVOG vaak de tweede bal niet hadden, dat lukte dus vandaag gewoon ineens weer wel. Daardoor ontstond er een goed ‘flow’ waarin iedereen meeging en dan zie je toch dat we eigenlijk wel heel aardig kunnen voetballen.
    De eerste helft had ik ook het idee dat we bij tijd en wijle Capelle overklasten. De bal ging goed vooruit en we gaven weinig – zeg maar niks – weg. De tweede helft kwamen we toch iets minder de kleedkamer uit en ondervonden we een beetje druk van hun. Op zich vond ik dat wel vreemd tegen tien man, ik had even het gevoel dat ze iets beter werend waar wij eigenlijk wat te makkelijk dachten op dezelfde voet dachten verder te gaan. Als je niet oppast en ze weten te scoren zou het misschien toch weer wat hebben kunnen kantelen, maar dat blijft altijd lastig te zeggen.
    Hahaha! Ja, die rush… Uiteindelijk was het geen buitenspel zei Denny tegen mij. Maar ik denk toch niet dat ik nog echt veel verder had kunnen komen. Ik werd maar steeds niet aangepakt, dus ik dacht ik blijf maar gewoon doorlopen! Tja… Als ik naar binnen was getrokken… Ja, dat is altijd ‘achteraf’…
    Volgende week ‘De Vogels’. Daar kijken we na vandaag inderdaad wel naar uit. Uit daar waren we kansloos en ik hoop dat we daar aanstaande zaterdag iets van kunnen goedmaken!”

    Apenstaartjes kijk op zaak
    Hè hè!
    Hier was ik wel weer eens aan toe!
    De hele week kijk ik uit naar die zaterdag en maar al te vaak was de figuurlijke kater erger dan de echte.
    Na afloop van deze prima overwinning was de trainer van Capelle in zijn nabeschouwing ongenadig richting arbitrage. Toch ben ik bepaald niet van mening dat men de arbitrage deze nederlaag in de schoenen kon schuiven. Natuurlijk helpt het dat die speler met twee keer geel kon inrukken, maar ook met elf man had Capelle weinig in de melk te brokkelen vandaag. Persoonlijk heb ik één corner gezien die volgens mij geen corner was en één inworp die eigenlijk de andere kant op had gemoeten. Maar verder? De druiven waren dus zuur voor Capelle en die hand van Van Loon had beter richting eigen boezem kunnen gaan.
    Huizen speelde gewoon een voortreffelijke wedstrijd en was behoudens een minuut of tien na rust geen moment in de problemen. Eindelijk lukte er weer eens ‘alles’ en eindigden schoten niet in afzwaaiers en passes bij een geel-groen shirt. Een lekker opsteker voor aanstaande zaterdag als het gevreesde IJsselmeervogels zijn opwachting op de Wolfskamer komt maken.
    Natuurlijk biedt deze overwinning geen enkele garantie what so ever, maar het is toch lekkerder om naar zo’n moeilijke wedstrijd toe te leven met de overtuiging dat je wel degelijk kunt voetballen dan wanneer je voor de zoveelste keer een draai om je oren hebt gehad.
    Van de Pol noemde in zijn nabeschouwing de wedstrijd tegen IJsselmeervogels ‘de wedstrijd waarvoor je eigenlijk gepromoveerd bent’. Ik zou daar één van de wedstrijden van willen maken want ook ploegen als Quick Boys en Lisse zijn toch tegenstanders die prachtige affiches vormen. En nu we het daar toch over hebben: voor mensen zonder lidmaatschapskaart is er een passe partout tegen het gereduceerde tarief van € 12,50 beschikbaar – inclusief één consumptie waarmee men zowel IJsselmeervogels als Quick Boys op de Wolfskamer tegen Huizen kan komen bewonderen. Een buitenkansje om drie gerenommeerde ploegen aan het werk te zien – want al staat Huizen nu dan laag in de ranglijst, het is en blijft een gevestigde naam in het zaterdagvoetbal.
    Met nog acht matches te gaan staan we nu dan derde van onderen. Een plek die recht geeft op de nacompetitie. Almere heeft echter nog een wedstrijd tegoed en kan theoretisch op gelijke hoogte komen. En dan gaat dat doelsaldo dus in ons nadeel werken. Zoals de trainer ook al aangaf is die PD-competitie heel realistisch het maximaal haalbare voor dit seizoen. Zeker met deze wedstrijd tegen Capelle nog vers in het geheugen, denk ik nog steeds dat het mogelijk moet zijn om ons te handhaven.
    De exodus van spelers baart me echter wel veel zorgen. Na de wedstrijd zag ik TC-lid Adri Storm lang buiten staan te telefoneren en naar ik hoop levert dat gesprek toch weer wat versterkingen op. Het bevestigt echter mijn gevoel dat men hard aan het werk is om de gaten die er in onze selectie dreigen te vallen op passende wijze te dichten. Laten we ook hier vooral de rust bewaren en ons vertrouwen schenken aan deze noeste werkers die ook maar moeten roeien met de riemen die ze ter beschikking hebben gekregen. En we hoeven er niet om heen te draaien dat die riemen niet van dezelfde lengte zijn als die van menige andere derde divisionist.
    Vandaag was het in ieder geval al weer eens fijn langs de lijn: een half uur met een gelukzalig gevoel achterover geleund naar een oppermachtig Huizen gekeken – ik was dat gevoel al bijna vergeten…

     

     

     

     

     


    Scoreverloop:
    08. Bilal Laoikili 1-0
    33. Zakaria el Biyar 2-0
    57. Denny van Loen 3-0
    68. Denny van Loen 4-0
    76. Guido de Graaf 5-0
    89. Gerrit-Jan Rothman 5-1

    Kaarten:
     Denny van Loen (Huizen). Olaf van der Sande, Bradly van der Meer (Capelle).
     Rutger de Bos (Capelle, 2x geel).

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Danny Benning, Wouter Vente, Joey Papamelodias, Leroy Oehlers, Arnoud van Toor (58. Aron Klaassen), Sam Doeve, Bilal Laoikili (c), Denny van Loen (69. Hidde van der Veldt), Guido de Graaf (78. Desmond Mensen), Zakaria el Biyar.

    Opstelling Capelle:
    Bradly van der Meer, Kai Fens (c), Burak Dogan, Rutger de Bos, Wilmer Kousemaker, Olaf van der Sande, Gerrit-Jan Rothman, Tim Vincken (38. Jami Jaliens), Boris Letterie, Sandin Avdic (77. Frank Karreman), Carlo de Reuver (69. Joey Kleijn).

    Foto's Henk Heijnen Fotografie