https://www.svhuizen.nl/huizen-verliest-en-wacht-cruciaal-slot-2-0/n3367c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    In Hendrik-Ido-Ambacht is Huizen er niet in geslaagd punten te sprokkelen in de strijd tegen degradatie. Door het verlies tegen ASWH worden de laatste 4 wedstrijden cruciaal...
    huizen-verliest-en-wacht-cruciaal-slot-2-0

    Zonnig
    Begeleid door een heerlijk voorjaarszonnetje maak ik de rit naar Hendrik-Ido-Ambacht. Zo’n glunderend lentezonnetje heeft bij mij altijd meteen zo zijn invloed op mijn denken en doen en de rit is ineens niet zo lang meer en de tegenstander niet meer zo sterk, Huizen is allang niet meer het Huizen van de eerste wedstrijd en ook de beenbreuk van jaren geleden van Driss Ettalhoui(?) in die spijkerharde wedstrijd daar in Hendrik-Ido-Ambacht lijkt ineens een eeuw geleden.
    Als dan ook de ontvangst allerhartelijkst en ik onder het genot van een kop koffie de opstellingen doorneem, valt me meteen de krappe bank op: vier man slechts, inclusief vaste stand-in Wilco Mackaay. Twee aanvallers en een middenvelder moeten de gaten opvullen die er vanmiddag wellicht zullen vallen. Het is dus maar te hopen dat de defensie vandaag ‘heel’ blijft.
    Op het wedstrijdformulier ontbreken de namen van Danny Benning (geblesseerd) en Zakaria el Biyar (ziek) en dat levert me toch even wat gepuzzel op qua opstelling. Desmond Mensen mag vandaag in de basis starten en zal dat ongetwijfeld op de plek van Danny Benning gaan doen en ook Joris van Ruiswijk mag weer vanaf de aftrap starten, ik plaats hem op voorhand maar aan op de vleugel. Met de weer beschikbare Van Loen als diepste spits en De Graaf daar vlak achter en omheen, zie ik even de invulling van de linkervleugel niet en in arren moede schuif ik alleskunner Bilal Laoikili die positie dan maar in zijn schoenen.
    ASWH speelt alleen nog voor de sportieve eer. Promotie zit er eigenlijk niet meer in en degradatiezorgen kennen de Hendrik-Ido-Ambachters ook niet. Ik hoop dus op een wat verminderd ‘heilig vuur’ bij ASWH, waar Huizen zich de laatste weken nadrukkelijk heeft laten zien als een wilskrachtige vechtmachine. En dus denk ik -gevoed door dat stralende voorjaarszonnetje – ‘Ach, waarom ook niet gewoon een puntje en misschien wel drie?’.
    Het zonnetje lokt de meeste toeschouwers naar een plek langs de zijlijn waardoor ik lekker de ruimte heb op het verder wat knusse tribunetje dat wat schril afsteekt bij het riante onderkomen van ASWH daar op sportpark Schildman.
    De pupil van de week heeft het vizier aanvankelijk niet echt op scherp en heeft twee pogingen nodig om de bal achter Verkerk te krijgen. Ik hoop maar dat dat een gunstig voorteken is…

    Zelfverzekerd
    En Huizen opent zelfverzekerd en laat van enig ontzag voor de thuisploeg niets blijken. Al in de tweede minuut lanceert Leroy Oehlers Guido de Graaf die zijn schot echter recht op doelman Stef Doedée afvuurt. Aan de andere kant heeft Desmond Mensen een knappe sliding nodig om een doorbraak van Robbert Olijfveld te verhinderen.
    Dan trekt Leroy Oehlers weer een van zijn imponerende rushes uit de kast. Op karakter en wilskracht stoot hij speler na speler door tot hij gestuit wordt door David Almeida die zijn tackle te laat inzet en zodoende Oehlers bruut torpedeert. Scheidsrechter Veekamp bedekt het met de mantel der liefde en houdt het bij een vrije trap. Die vrije trap wordt slim genomen door Jorik van Ruiswijk en Bilal Laoikili. De bal wordt goed in de zestien gebracht en er ontstaat even een scrimmage voor de goal van Doedée. Het levert behalve even de ingehouden adem verder niets op.
    En zo ontstaat er een interessant duel waarbij de kansen alsmaar keren en de goal zomaar aan weerskanten zou kunnen vallen.
    Met een kwartier op het fraaie videoscorebord annex klok, krijgt ASWH de bal maar niet lekker weg en kan zich niet onder de druk van Huizen uitvoetballen. En dan valt de bal ineens voor de voeten van de mee opgerukte Desmond Mensen die hard uithaalt. De hoek is moeilijk en je moet een beetje mazzel hebben met zo’n bal. ‘Niet geschoten is altijd mis’ zegt mijn moedertje altijd, wél geschoten in dit geval dus ook en de bal vliegt ruim over. Maar de druk van Huizen is er en daarmee ook de mogelijkheden om hier met een resultaat weg te komen.
    Ook ASWH laat zich echter niet onbetuigd en we zien hoe David Almeida aanzet voor een solo die hem langs twee, drie man voert. Zijn schuiver bezorgt Johan Verkerk het eerste serieuze werk van deze wedstrijd en onze doelman staat weerom zijn mannetje. ASWH-spits Peter de Lange schiet dan tot onze opluchting nog een keer hard naast als de bal uit de kluts voor zijn voeten komt en weer kort daarop herhaalt hij dat nog maar eens nadat hij zich met een fraaie lichaamsschijnbeweging een schietkans had verworven.

    Kansen
    Huizen en de arbitrage staan dit seizoen wat op gespannen voet. Geen idee waar ‘m dat aan ligt, en ik verdenk mezelf van enig Calimero-gedrag, maar we hebben ze dit jaar vooral tegen en zelden mee. Arbiter Veekamp vormde daar vandaag ook weer geen uitzondering op. Nadat hij de grove charge op Leroy Oehlers al kaartloos had laten passeren, ziet hij nu een klinkklare elleboog in de nek van aanvoerder Laoikili volkomen over het hoofd. En zo had de goede man wel meer ‘black-outs’: een hoge bal waarbij onze aanvaller overduidelijk zo ongeveer een kwartier geleden keurig voor zijn man was vertrokken wordt doodleuk afgevlagd en gefloten wegens buitenspel. We accepteren het maar in stille verbijstering. Hoewel: de harde kern op de tribune laat zich nu horen en beticht Veekamp van ‘thuisfluiterij’. En zo zagen we nog een handvol dubieuze beslissingen die eigenlijk allemaal in ons nadeel uitvielen.
    In de desorganisatie die volgt na die nekslag moet Desmond Mensen aan de noodrem. De vrije trap die dan volgt levert een eenvoudige vangbal op voor Verkerk en dan gaat de bal weer snel naar voren. De weer opgekrabbelde Laoikili passeert dan handig zijn man op de flank en stormt door richting goal van Doedée. Het is echter druk daar in die zestien en als Doedée goed uitkomt heeft Laoikili een keurig stiftje in huis om hem te passeren. Voor de bal de doellijn echter kon passeren is daar een verdediger die opluchting brengt voor de thuisploeg. Dichter bij een goal waren we eigenlijk nog niet geweest. Doedée moet dan even later nog een keer gestrekt op een schot van diezelfde Laoikili na een scherpe counter van Huizen.
    Het bekende oogje van de naald zien we als Peter de Lange de bal van dichtbij snoeihard over de goal van Verkerk jaagt nadat enkele verdedigers naast het leer hadden gemaaid en de bal dus ineens voor de voeten van deze levensgevaarlijke spits terecht kwam. En zoals het een echte spits betaamt denkt hij dan niet na en haalt de trekker over. En dat is denk ik toch hetgeen het verschil maakt tussen topscorer De Lange (op gelijke hoogte met Yumé Ramos) en onze eigen voorwaartsen: waar De Lange niet denkt maar doet, volgt er bij ons altijd nog even een tikje extra om de bal goed te leggen, een stapje extra om beter uit te komen, een pass waar je eigenlijk zelf gewoon die bal een hengst moet geven... Want dat was wat er ook vanmiddag weer aan het spel van Huizen ontbrak: doeltreffendheid! Fraaie aanvallen liepen dood op dat laatste passje, die laatste steekbal, die laatste actie. Natuurlijk is het altijd de laatste actie waar het misloopt, maar u begrijpt wat ik bedoel…

    In het zicht van de haven…
    Nadat Leroy Oehlers de Huizer inzet nog maar eens symboliseerde door vol in het duel te gaan en de bal daar te krijgen waar alleen mannen weten hoe dat voelt gaan we al vlotjes richting de rust. Heb je zo’n mooie vriendin en dan gebeurt je dit… Maar weet dat we die inzet des temeer waarderen, Leroy!
    Als Leroy weer op de been is probeert ASWH nog voor die rust een openingstreffer te forceren. Stanley Husen ‘chipt’ er langs en speelt Olijfveld aan die zich dan ineens in vrije positie waant. Dan is daar Verkerk die als een snoek zijn goal uit is gekomen en zijn lange lijf strekt om de bal voor de voeten van de aanvaller weg te tippen. Aan de andere kant zien we dan hoe de fraaie voorzet van Laoikili net voor de kuif van Guido de Graaf wordt weggehaald. De Lange kopt nog eens keer van dichtbij rakelings over en de brilstand met de rust lijkt nabij.
    Dan slaat het noodlot in de tweeënveertigste minuut toch weer toe in de vorm van arbiter Veekamp die een ‘wat makkelijke’ vrije trap rand zestien weggeeft als Almeida wat makkelijk naar de grond gaat. Mels van Driel zet zich achter de bal en krult de vrije schop keurig door het gaatje dat twee ASWH-aanvallers gecreëerd hebben en de bal slaat onhoudbaar binnen naast de tweede paal: 1-0 en een fikse domper voor onze mannen die toch ook het gevoel moeten hebben gehad dat ze ‘lekker in de wedstrijd’ zaten. Op www.voetbalopzaterdag.com verneem ik dat de goal toch op naam van Peter de Lange is gekomen omdat hij de bal nog getoucheerd zou hebben. Persoonlijk heb ik dat vanaf mijn positie op de tribune niet kunnen constateren en ook de stadionspeaker gaf de goal aanvankelijk aan Van Mels, maar ik geloof het onmiddellijk…

    Rust
    En zo gaan we toch wat gedesillusioneerde de rust in met die late 1-0. Toch heb ik niet de indruk dat deze achterstand onoverkomelijk is. Gezien het beeld van de wedstrijd en de kansjes die Huizen zich toch ook heeft gecreëerd, moet er toch zeker nog een gelijkspelletje in het vat zitten. De standen op de andere velden doen vermoeden dat een puntje toch echt wel het minste is wat we hier uit Hendrik-Ido-Ambacht mee moeten zien te nemen.

    ASWH
    Na rust lijkt de thuisploeg echter wat scherper uit de kleedkamer te komen dan men er in is gegaan. Huizen heeft het moeilijk in de openingsfase van deze tweede helft. Ook heeft de thuisploeg een wissel ingebracht en heeft Gilmaro van de Werp binnen de lijnen gebracht voor Stanley Husen. Een verdediger voor een verdediger, dus daar zal het toch niet echt aan gelegen hebben. Maar de Hendrik-Ido-Ambachters ruiken duidelijk bloed en gaan op jacht om de wedstrijd definitief in het slot te gooien en Huizen moet alle zeilen bijzetten om het hoofd boven water te houden.
    En waar Veekamp het nodige onbestraft had gelaten, krijgt dan nu de mopperende Van Toor geel en krot daarop moet ook Leroy het ontgelden als hij fors ingrijpt. Eerlijkheidshalve moet ik stellen dat de ingreep met wat goede wil inderdaad wel rijp voor geel was, maar de inconsequentie zette toch wat kwaad bloed op de tribune – zelfs bij de objectieve toeschouwers die nu ook daadwekelijk aanwezig waren…
    Na een goed kwartier weet Huizen zich dan eindelijk wat onder de druk van ASWH uit te voetballen en komt het zelf ook weer aan wat aanvallende intenties toe. Een verre pass van Desmond Mensen wordt corner gekopt. De bal komt voor en net voor Bilal Laoikili er iets fraais mee kan uitrichten zit er dan een verdediger tussen die de bal weet te ruimen.
    Huizen herpakt zich en een punt lijkt zeker weer een optie. De arbitrage blijft echter een onzekere factor in deze wedstrijd vormen met een flink aantal discutabele beslissingen. Maar goed: net zoals spelers een off-day kunnen hebben kan een arbiter dat uiteraard ook wel eens hebben. Daarbij heb ik een diepe bewondering voor iedereen die als kop-van-Jut over zo’n veld wil gaan rennen. Eigenlijk fluit een scheidsrechter maar twee keer per wedstrijd onbekritiseerd: bij aanvang van de eerste en de tweede helft. De rest van zijn acties is altijd tegen het zere been van deze of gene partij, tot aan het eindsignaal aan toe dat altijd te vroeg of te laat is voor een van de beide partijen - je moet er maar trek in hebben…

    Power
    Na ruim een uur spelen geeft Leroy Oehlers maar weer eens een voorzet. De kleine Van Ruiswijk wordt dan zo ongeveer kopje onder de rubberkorrels gewurmd en Sam Doeve haalt wild uit om er nog iets van te maken, maar de bal vliegt gevaarloos over de goal van Doedée. En zo houdt ASWH zich eigenlijk veel te makkelijk de Huizer counter van ’t lijf. Het ontbreekt voorin aan pure ‘power’, daad- en stootkracht. De Graaf gaat wat makkelijk neer in de zestien en (terecht) ziet Veekamp er geen strafschop in.
    Met nog een kwartier te gaan brengt Van de Pol dan Hidde van der Veldt voor Desmond Mensen in een poging wat meer snelheid en stootkracht in die voorste lijn te brengen. Joey Papamelodias probeert het dan met een verre boogbal als Doedée wat ver voor zijn goal staat. De afstand is echter te groot en Doedée is op tijd weer ter plekke om de bal simpel weg te vangen… ‘Niet geschoten…’
    Opnieuw kent Veekamp een vrij trap toe aan ASWH als Van Ruiswijk een tackle inzet die geen genade kent in de ogen van de arbiter. Aanvoerde Van den Bosch werd wel wat geraakt, maar Jorik speelde wel degelijk de bal. ‘ASWH mocht een koe stelen, Huizen mocht nog niet over het hek kijken’ van Veekamp…
    De aanvalsdrift van Huizen ebt wat weg en ik verwachtte Klaassen en Jones dan ook al geruime tijd binnen de lijnen voor een alles-of-niets-offensief. Henk van de Pol wacht echter tot de laatste vijf minuten voor het tweetal dan toch noch even binnen de lijnen komt. Het is te weinig en te laat, want in de 88e minuut haalt Robbert Olijfveld van binnen de zestien hard uit en schiet de beslissende 2-0 tegen de touwen. Over en sluiten voor Huizen. De berichten van de andere velden maken al snel duidelijk dat we opnieuw op de laatste plek van de ranglijst zijn terecht gekomen.

    Henk van de Pol
    Ik had eigenlijk geen moment het idee dat we deze wedstrijd zouden moeten verliezen…
    “Nee, ik ook niet, maar dan krijg je weer zo’n moment vlak voor de rust… Het is zo typerend voor dit seizoen: een fifty-fifty-situatie en dan op die positie een vrije bal tegen krijgen die er dan ook nog eens op die manier ingaat. Die laatste goal tel ik eigenlijk al niet meer omdat je dan weet dat je één-op-één moet spelen. Hun hebben één kans gehad terwijl wij drie goede mogelijkheden hebben gehad en we maken hem gewoon niet, net als vorige week. En dan kun je er van alles van gaan vinden en van alles van gaan zeggen – we hadden dit of we hadden dat – het gaat er gewoon om dat je ‘m d’r in schiet! En zeg nou niet dat we geen kansen hebben gehad, want die hebben we wél gehad.
    De wedstrijd is inderdaad beslist op doeltreffendheid. We gaven hun de bal veel, we gingen terug, dat is de keuze die we maken op dit moment, maar vanuit die situatie krijgen we nog mogelijkheden genoeg. Maar als je daar dan niks mee doet, dan houdt het gewoon op... Onze aanvallen waren gewoon veel te steriel, te makkelijk. Mwoah, ik weet het niet of we de creativiteit van Zakaria el Biyar gemist hebben, ik denk dat we ook met deze spelers prima gespeeld hebben. Maar goed: het was een onnodige nederlaag. ASWH wint wel verdiend, laat me dat voorop stellen, maar het is wel onnodig puntverlies, denk ik. Je scoort zelf niet, dus je maakt geen enkele aanspraak op een overwinning, maar een gelijkspel had er vandaag toch echt wel in gezeten.
    Na de Pasen staat alles qua wedstrijden weer gelijk en kunnen we zien waar we dan staan. We hebben dan nog vier wedstrijden en we staan allemaal dicht bij elkaar. Maar nu staan we weer onderaan – het is niet anders. Maar het maakt eigenlijk niet zoveel uit waar je staat, je moet hoe dan ook tot de laatste speeldag alles geven want het blijft hoe dan ook spannend. Je moet gewoon zelf gaan winnen en als dat niet lukt, dan houdt het gewoon op. Je moet nu punten gaan pakken!”

    Bilal Laoikili
    “Ja, de eerste helft waren de eerste goede kansen en mogelijkheden eigenlijk voor ons. En ja, dan maak je ze niet en kregen zij meer balbezit. Ze speelden het spelletje beter uit dan wij: wij moesten het meer hebben van het toeval en zij bleven wat meer ‘voetballen’. Maar goed: je moet gewoon die 0-1 maken, dan wordt het gewoon een heel andere wedstrijd! En dan krijgen ze ook nog eens zo’n hele makkelijk gegeven vrije bal mee… Maar ja, daar hebben we het hele seizoen al last van: we kregen ze makkelijk tegen en nooit eens makkelijk mee. Dan wordt ie ook nog van richting veranderd en gaat hij er ook nog in, en dan denk ik toch weer ‘Sh*t!’
    De tweede helft was een beetje ‘mat’ van onze kant. We hadden het de eerste helft heel moeilijk met hun middenvelders en hun opkomende laatste man. We hadden in de rust afgesproken hoe we dat zouden gaan oplossen en dan moet je de eerste tien minuten even doorkomen omdat je weet dat ze weer gaan stormen. Na dat eerste kwartier was het weer voorbij en moet je gewoon hopen dat je zelf nog wat kansen creëert. Maar dat hebben we dus de tweede helft gewoon te weinig gedaan. Ze drukten ons goed achteruit, dus als we eruit kwamen, dan moest dat meestal met een lange bal van achteruit en dan is het lastig om al die meters te overbruggen om weer voor de goal te komen en moesten we dus hopen dat je één-op-één komt te staan.
    Bij die kans kwam ik niet goed uit met mijn stappen. Die keeper kwam heel goed uit dus chipte ik hem over hem heen. Ik zag Jorik en Guido lopen en daar hoopte ik op.
    Maar goed: ASWH is gewoon wat verder dan dat wij zijn. Op voorhand weet je dat je dit soort wedstrijden rekening moet houden met een nederlaag. Door de plek waar we nu staan is het echter toch een beetje moeilijk te accepteren dát je verliest. De laatste weken zijn we goed bezig, zeker als je het vergelijkt met het begin van het seizoen: tegen Scheveningen toch een puntje, Sneek hadden we eigenlijk gewoon moeten winnen en ook tegen IJsselmeervogels hadden we eigenlijk wel meer verdiend. We moeten nog vier wedstrijden, daar zitten nog twaalf punten in en we gaan er alles aan doen om die te pakken en dan zien we wel waar het schip strandt!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Weer op de laatste plek…
    Het is zuur dat we ondanks een duidelijke groei van ons team toch weer op de laatste plek belanden. Natuurlijk was het te verwachten dat de concurrentie ook nog punten zou gaan pakken – zeker als ze ook nog eens tegen elkaar spelen - en natuurlijk weet je dat je tegen ploegen als ASWH gewoon kwalitatief de mindere bent en dus gewoon ook tegen een nederlaag op kunt lopen. Van zeven ploegen wisten we tot op heden te winnen, vijf keer wisten we een punt uit het vuur te slepen. Dat maakt twaalf wedstrijden waarin we NIET verloren van de dertig die we er nu gespeeld hebben. Met een beetje creatief afronden betekent dat dat je één op de twee wedstrijden punten pakt. Ik verwacht dat we nog zeker een punt of vijf, zes nodig hebben om ons van een plekje in de nacompetitie te verzekeren. Een hele lastige opgave voor Van de Pol en zijn mannen – maar op voorhand beslist nog geen onmogelijke.
    It ain’t over until the fat lady sings….

     

    Scoreverloop:
    42. Mels van Driel 1-0
    89. Robbert Olijfveld 2-0

    Kaarten:
     Arnoud van Toor, Leroy Oehlers (Huizen).

    Opstelling ASWH:
    Stef Doedée, Jerry Tieleman, Stanley Husen (46. Gilmaro van de Werp), Mels van Driel, Jesper van den Bosch (c), Lars Bosscha, Peter de Lange, Robbert Olijfveld, Victor de Blok, Shabir Isoufi (68. Nick Slotboom), David Almeida.

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Desmond Mensen (72. Hidde van der Veldt), Wouter Vente, Joey Papamelodias, Leroy Oehlers, Arnoud van Toor (86. Aron Klaassen), Sam Doeve, Bilal Laoikili (c), Jorik van Ruiswijk, Guido de Graaf, Denny van Loen (86. Garrett Jones).