https://www.svhuizen.nl/huizen-verliest-belangrijke-wedstrijd-in-sneek-1-0/n3009c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen heeft het belangrijke duel met concurrent ONS Boso Sneek verloren. Doordat de concurrenten punten pakten, staat Huizen weer onderaan de ranglijst...
    huizen-verliest-belangrijke-wedstrijd-in-sneek-1-0

    Polder
    Het is een hele zit door die polder naar Friesland. Ik heb jaren in Heerenveen gewerkt en ken die eindeloze ‘polderbaan’ als mijn broekzak. In het aangename gezelschap van Koos Drooger en zijn Belgische navigatiedame is de heenreis lang maar voorspoedig. Zonder noemenswaardige problemen bereiken we het complex in Sneek waar we hartelijk worden ontvangen met koffie en cake.
    ONS BOSO Sneek staat op drie punten afstand van onze groengele hoofdmacht en vandaag ligt er dan ook een uitgelezen kans om ons wat omhoog te werken op de ranglijst. Daarbij hoor ik aan de perstafel dat ONS een aantal sterkhouders mist, hetgeen me als muziek in de oren klinkt – al wens ik geen enkele speler ook daadwerkelijk een blessure toe.
    De namenlijst doet me wel even de wenkbrauwen fronsen en ik puzzel en puzzel, maar kom er toch niet lekker uit wat Henk van de Pol vandaag voor tactiek en opstelling voor ogen heeft. Ik gok dan maar op twee spitsen (Van Loen en Etwi) met een versterkt middenveld waar Sam Doeve weer een plek heeft gekregen.
    Leroy Oehlers is geblesseerd en dat is een fikse aderlating. Leroy is in mijn ogen eigenlijk de meest constante speler van Huizen dit seizoen en daarbij vaak nog uitblinker ook. Daardoor voorzie ik dat Danny Benning naar de linkerkant verhuist, Rudy Etwi zijn plek op rechts inneemt, met centraal het duo Wouter Vente en Arnoud van Toor.
    Eenmaal op de knusse tribune valt vooral de penetrante frituurlucht op die regelmatig over ons heen trekt. Als prominent liefhebber van de snelle keuken roept dat beelden van patat en andere heerlijkheden bij me op, maar helaas zal dat er niet van gaan komen. Misschien maar beter ook…
    De publieke belangstelling houdt niet over. Veel Huizers zullen toch op hebben gezien tegen de lange rit, maar ook de Snekers lopen blijkbaar niet storm voor de verrichtingen van hun plaatselijke trots. Ruim zitten en langs de overkant van het veld waar het zonnetje nog op staat zie ik ook weinig belangstellenden.
    En als de pupil van de week er een leuk pirouettetje op weg naar Verkerk uitgooit en de bal keurig in de verre hoek heeft geplaatst kunnen we ons dan opmaken voor het echte werk.

    Die rottige daalder…
    We zijn goed twee minuten onderweg als Arnoud van Toor onderuit wordt geschoffeld. De vrije trap gaat even heen en weer en dan wordt hij opnieuw ingespeeld. Met Yumé Ramos in zijn nek wil hij wegdraaien en de bal terugspelen op Verkerk. Maar dat heeft Ramos doorzien en troeft onze nog wat aangeslagen routinier af. Vrij voor Verkerk schuift Ramos de bal keurig in de verre hoek en we staan dus voor we het door hebben al met 1-0 achter! De eerste klap voor ONS is meteen een daalder waard.
    En ONS lijkt meteen een gewonnen wedstrijd te spelen: het oogt scherper, feller en doortastender. Over de Huizer ploeg hangt een vreemd soort matheid die maakt dat klutsballen nagenoeg allemaal in het voordeel van de thuisploeg uitvallen, Huizen oogt zichtbaar aangeslagen, zonder dat men dit in een ‘wil om het recht te zetten’ weet te vertalen. En dat terwijl er toch nagenoeg een volledige wedstrijd nog te spelen was om het slippertje goed te maken. Blijkens het fraaie programmaboekje van ONS hebben de Friezen er een handje van om een voorsprong door de vingers te laten glippen, dus feitelijk zou er nog niets aan de hand moeten zijn voor de groen-gele brigade. Maar de ploeg lijkt in dat eerste kwartier de handdoek al geworpen te hebben en doolt inspiratie- en futloos over het veld, bijna passief toekijkend wat ONS allemaal uit aan het denken was…
    Natuurlijk probeerden de onzen wel wat: de als immer ijverig voetballende Denny van Loen neemt even het voortouw en onderschept attent een bal op het middenveld door zijn tegenstander af te troeven. De bal gaat naar Iry Etwi die de bal op zijn beurt weer voor weet te krijgen. En dan stokt het weer: de bal is niet nauwkeurig genoeg en kan uiteindelijk eenvoudig worden geruimd door de Sneker defensie.

    Opleving
    Na een goed kwartier lijkt Huizen zich dan even te herpakken. Het gaat weer wat beter voetballen en dringt wat aan. Tot concrete kansen leidt het echter allemaal niet en doelman Van Wegen van ONS kan het allemaal met twee vingers in de neus  aan, ware het niet dat zijn handschoenen daarbij akelig in de weg moeten hebben gezeten.
    ONS krijgt die kansen wél: Danny Kampstra’s inzet caramboleert zo voor de voeten van de geheel vrijstaande Curty Gonzales die te gehaast zijn schietkans tracht te verzilveren en het doel van Verkerk dus enkele meters hoger zocht dan de deklat hoog is.
    Henk van de Pol ziet het met lede ogen aan en roept Sam Doeve bij zich. Op het tactiekbord wordt met drukke gebaren aangegeven hoe het anders moet en volledig geïnformeerd mag Sam de boodschap overbrengen.
    Voorlopig zien we er op het veld nog niet veel van terug, want eerst is het Frits Dantuma die er met een snelle uitbraak vandoor mag en een slechte voorzet produceert waar niemand iets mee kan, waarna even later spits Ramos onze defensie dol mag draaien en een voorzet mag geven waarop we in paniek een onnodige corner weggeven.
    Het blijft gelukkig zonder gevolgschade, maar de moedeloosheid neemt bezit van het plukje Huizer getrouwen op de tribune.
    29e Minuut: Martijn Roosenburg schiet voorlangs als Gonzales zich er weer onverwachts en ‘zomaar’ langs mag werken. De druk houdt aan en van een ommekeer is vooralsnog geen sprake.
    En daar verandert ook een goede actie van Aron Klaassen – een van Huizens betere mensen vanmiddag, zonder overigens een écht goede wedstrijd te spelen – niets aan. Hij behoudt op het middenveld goed balbezit en weet een dreigende aanval op te zetten. De afvallende bal komt voor de voeten van Sam Doeve die vervolgens wild en hoog over schiet. Jammer, maar er zat in ieder geval iets van de wil om te winnen in.
    Verder verzanden de aanvalspogingen van Huizen in gedraal, onnauwkeurigheid en besluiteloosheid. Guido de Graaf is nog twee keer ‘in de buurt’ van een gelijkmaker, maar de eerste keer weet hij in een menigte verdedigers niet tot een schotpoging te komen en de tweede keer gaat zijn puntertje rakelings naast de paal als Denny van Loen uitstekend het overzicht bewaart en hem diep stuurt.

    Rust
    De rust breekt dan ook aan met die vroege 1-0 stand waar gezien het beeld van deze voetballend gezien uitermate teleurstellende eerste helft niet op af te dingen was. Behoudens dat puntertje van De Graaf heeft Huizen zich niet of nauwelijks iets weten te creëren waarop we ook maar in de verste verte het etiket ‘kans’ hadden kunnen plakken.
    Hoop verloren is al verloren. Het programmaboekje verraadde enige onzekerheid aangaande het vasthouden van een voorsprong door de Friezen. Er IS dus nog hoop dat de zenuwen ook bij ONS toe zullen gaan slaan. En we hebben tenslotte nog Zakaria el Biyar en Siemen Eijkemans op de bank. Beiden spelers waar we toch wel enige creativiteit van kunnen verwachten in aanvallend opzicht. En als Huizen op dit moment ook maar IETS nodig heeft, dan is het wel een snuifje creativiteit, want deze troosteloze vertoning doet gewoon pijn aan mijn ogen.
    Ook de thuisclub bakt er niet veel van en het is vooral het halfslachtig ingrijpen van Huizen dat er voor zorgt dat de Friezen met de nodige kansen en het daarmee opgewekte zelfvertrouwen aan de thee kunnen.
    We zien dan in de rust hoe Zakaria en Siemen aan een warming-up beginnen en we hebben goede hoop dat Henk van de Pol een einde maakt aan deze lijdensweg en meteen na de rust met deze twee verse aanvallers zal gaan beginnen.
    Inmiddels bereiken ons ook even verontrustende als verrassende ruststanden: de concurrenten in die onderste regionen zijn allemaal druk doende punten te vergaren en Huizen dreigt met deze stand dan ook de grote verliezer van dit weekend te gaan worden.

    Ongewijzigd
    Maar onze hoop blijkt ongegrond. Zakaria en Siemen blijven warm lopen en Huizen start net als onze gastheren ongewijzigd aan de tweede helft. Het is dan ook geen verrassing dat de wedstrijd voortkabbelt op dezelfde voet als waar we de eerste helft mee hebben afgesloten: ONS teert op ‘de tweede ballen’ die het telkens verovert, rommelt en Huizen hobbelt maar wat achter de feiten aan en de eerste drie ballen zijn dan ook werk voor Verkerk waar zijn evenknie van ONS werkeloos staat te overpeinzen hoe hij zijn zaterdagmiddag nuttiger had kunnen besteden.
    Wederom Klaassen die een goede actie afsluit met een goede voorzet op Van Loen. Maar als je als team niet lekker in de wedstrijd zit, dan gaan ook deze kansjes verloren: de bal gaat dan ook gevaarloos over de goal van VAn Wegen die dankbaar is dat hij weer even in beweging kan komen.
    Een goede voorzet van Iry Etwi levert dan even later nog een corner op, maar ook daar vloeit dan weer niets uit voort dat onze harten sneller doet kloppen.
    In de vijfenvijftigste minuut schiet er dan een verre bal door en karaktermens Danny Benning blijft er in geloven. In volle sprint weet hij de bal voor de achterlijn binnen te houden. Zijn voorzet is dan helaas weer zo’n simpele prooi voor doelman Van Wegen die daarmee zo ongeveer zijn zwaarste klus van de middag klaarde.
    Een minuut later ketst de bal dan hard van onze paal als die gevaarlijke spits Ramos weer eens uit mag halen. Het is weer een oogje van dat bosje naalden waar we vanmiddag door zouden kruipen.
    Een combinatie tussen Ramos en Fabian Stevens mondt uit in een schuivertje waar Verkerk er dertien in een dozijn van stopt zonder een spier te vertrekken. Zo ook deze, maar als de ONS-aanvallers wat scherper waren geweest, dan had ook dit al de genadeslag geweest kunnen  zijn.
    Wouter Vente mag dan in minuut 62 nog een bal van de lijn koppen als Verkerk dan toch geslagen is bij een kopbal van Ale de Boer en dan grijpt Van de Pol dan toch in en brengt Zakaria el Biyar voor Danny Benning. Een aanvallende wissel waar de tribune al enige tijd op zat te hopen, want dit Huizen kon tot komende zomer doorvoetballen zonder ook maar in  de buurt van een goal te gaan komen.

    Kansen
    En de kansen komen. Alleen niet voor Huizen, maar voor ONS…
    Ramos controleert een hoge bal op schitterende wijze en schiet meteen vanuit de draai. De bal gaat over, maar de actie was een hoogtepuntje in deze bedroevend povere voetbalmiddag.
    Een moeilijke kopbal van Dantuma gaat bij de tweede paal rakelings naast de goal van Verkerk.
    Een bal schiet door na een misser achterin en Ste3vens krijgt er een voetje tegenaan. Verkerk is weer op zijn post en pakt de inzet.
    Inmiddels heeft ook Siemen Eijkemans zijn opwachting gemaakt voor Iry Etwi en mag dus nog een dikke twintig minuten trachten het tij te keren.
    Ook bij de thuisclub worden er verse krachten ingebracht en Tim Oosterbaan en Patrick Amels nemen de plekken in van Martijn Roosenburg en Fabian Stevens.
    Spits Ramos tikt dan de bal voor de voeten van de in volle ren zijnde Rudy Etwi. Tot diens grote opluchting spat de bal rakelings over de goal van Verkerk. Het zou het mooiste doelpunt van de middag geweest zijn… De corner levert een hopeloze bal op van Frits Dantuma die daarmee de voetballende armoe van deze wedstrijd nog maar eens onderstreepte.
    Een kwartier voor tijd loopt er dan eindelijk een aanval wél goed voor Huizen. Denny van Loen wordt keurig vrij gezet voor Van Wegen. Helaas blijkt hij dan weer net over het randje van de Frieze buitenspelval te hebben gestaan en zien we ook deze kans verloren gaan.
    Huizen probeert er dan nog wel iets van een slotoffensiefje uit te persen, maar als de klad er zo nadrukkelijk in zit, dan lukt dat gewoon niet meer. De risico’s die we achterin nemen resulteren slechts in mogelijkheden voor de thuisclub. Eerst mag Gonzales doen wat hij wil en zich vrijdraaien tussen twee, drie, verdedigers door en loopt zo op Verkerk af. Verkerk blijft goed kijken en pareert diens inzet geweldig. Oosterbaan en Ramos schieten dan nog over en Verkerk moet ver zijn goal uit om de doorgebroken Ramos de pas af te snijden en weer komt onze sluitpost als overwinnaar uit de strijd. Invaller Jelle de Graaf mag dan vervolgens ook nog een keer alleen opduiken voor onze sluitpost om te ervaren wat er voor een geweldenaar in die goal bij die Huizers staat: weer is het Verkerk die verder onheil weet te voorkomen en De Graaf met lege handen en gedesillusioneerd achterlaat.
    Nadat Oosterbaan nog maar een keer naast had geschoten en Eijkemans een hopeloze voorzet had losgelaten, is het wachten eigenlijk alleen nog maar op het eindsignaal van de keurig fluitende arbiter Cairo.
    Een laatste rush nog van Van Loen die voor zijn inzet eigenlijk ook nog wel een klein voldoendetje verdiende en Johan Verkerk die zich op de daaruit volgende corner mee in de aanval waagt. Het mocht allemaal niet meer baten: Huizen was deze wedstrijd gedoemd te verliezen en zulks geschiedde dan ook…

    Henk van de Pol
    Je kunt veel van Henk zeggen, maar het is wel een ‘kerel’. Ook na deze ontluisterende nederlaag staat hij me gewoon te woord.
    “Dramatisch!” geeft hij aan. “Ik ben het meest teleurgesteld over de manier van spelen van het team vandaag. Normaal heb je in een wedstrijd bepaalde fases, maar het was vandaag dramatisch: aan de bal armoeiig, verdedigend was het dramatisch, en sorry, maar ik weet niet waar het vandaan kwam! We hebben een goede trainingsweek achter de rug, we hebben die week ervoor gewoon goed doorgetraind, er was niets aan de hand, niets dat hier op wees. Maar we lieten ons continue aftroeven, waren bang aan de bal, durfden geen bal vast te houden. Er lukte he-le-maal niks! Natuurlijk maken we een fout in het begin, natuurlijk is dat niet goed, maar dat mag niet betekenen dat je de hele wedstrijd zo speelt. Ik wil dat Arnoud van Toor nog niets een zo aanrekenen. Het was gewoon niet slim om hem weer aan te spelen terwijl hij net nog een tik had gekregen. Natuurlijk moet hij de notie hebben om die bal weg te poeieren, maar als iemand net een schop gehad heeft dan moet je hem gewoon niet meteen weer aanspelen. Als de tegenstander vol druk gaat zetten, dan moet je de bal gewoon vooruit spelen, aansluiten en probeer je de eerste minuten door te komen. Maar we wilden koste wat het kost de bal in bezit houden.
    Voor rust krijgen we nog een paar goede kansjes, maar na rust is het allemaal zo gehaast en zo chaotisch…”
    Ik heb die kansjes voor rust heel eerlijk gezegd ook niet echt gezien,” werp ik voorzichtig tegen.
    “Nou, ja, Guido de Graaf die de bal net naast schiet, en ja, eerlijk gezegd waren het eigenlijk geen goede kansen ook…
    Ron, het was gewoon heel slecht! Die keeper van ONS heeft het niet zwaar gehad, alle cornerballen waren in zijn handen, alle vrije ballen waren in zijn handen, voorzetten waren in zijn handen.
    Ja, alles was voor Sneek. Dat heeft er niet echt mee te maken dat Sneek feller was, het had puur met onszelf te maken, en nogmaals: ik weet echt niet waar dit nou vandaan kwam, we hebben echt een supergoede trainingsweek achter de rug. Dat vind ik het rare juist ervan. Maar goed: dit is dus veel teleurstellender dan thuis tegen Groningen twee punten laten liggen of die zeperd tegen DVS, toen was ik tenminste nog tevreden over de teamprestatie. Maar vandaag kan ik absoluut niet tevreden zijn! En dat trek ik mezelf aan.
    Nee, ik heb inderdaad zelf geen bal getrapt, maar ik ben wel verantwoordelijk, ook als het slecht gaat. En het was vandaag echt ronduit slecht! De slechtste wedstrijd die ik Huizen dit seizoen heb zien spelen. Kijk, tegen IJsselmeervogels speel je tegen een echt goeie ploeg en word je weggespeeld, dat kan allemaal, dat maakt niet uit, dat was geen onwil – en ik zeg niet dat het vandaag onwil was – maar ik vind het onverklaarbaar dat we zó slecht spelen. Een terechte overwinning voor Sneek, dus. Niks op af te dingen. We kunnen iedereen de schuld proberen te geven, maar we doen het zelf verkeerd. Het ligt aan onszelf. Een collectief falen. Klaar...”

    Johan Verkerk
    Ik reed dus met Koos Drooger mee en na het bezoekje aan de bestuurskamer liet dat wat weinig tijd voor verdere interviews. Als enige had ik onze doelman op het oog die als een van de weinigen terug kon zien op een goede wedstrijd. ‘Opa’ Koos Drooger wilde graag zijn kleindochter nog even zien voor ze tussen de lakentjes ging en dus spreek ik met Johan af om bij thuiskomst het interview nog even te doen.
    Maar eenmaal in de polder blijkt de A9 afgesloten wegens werkzaamheden en aangezien van A naar Beter in haar onmetelijke wijsheid heeft besloten een en ander gelijk met werkzaamheden op de A27 uit te gaan voeren, leidt een en ander toe een verkeersinfarct dat ik zelden zo heb meegemaakt. Eindeloze rijen auto’s schuifelen voetje voor voetje door de polder, ook een zijsprong over de Vogelweg en de Waterlandseweg brengt weinig tot geen verlichting en in arrenmoede laat Koos de kleine meid maar lekker aan haar nachtrust beginnen en berust in de schuifeltocht richting Huizen. De bus – zo verneem ik van Aron Klaassen - is via de A28 gegaan en ik vermoed dat die dus eerder thuis is dan wij. Ik wil het Johan niet aandoen om wellicht nog een uur daar te moeten wachten voor een interview en ik annuleer via Aron dus onze afspraak.
    Uiteindelijk is de bus maar nauwelijks eerder dan wij op de Wolfskamer terug, maar Johan is dan inmiddels uiteraard al vertrokken. Geen spelersinterviews dus deze week.

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    ‘n Uurtje langer door de wintertijd – en dat heb ik wel nodig ook. Het valt niet mee hier nog op een positieve manier verslag van te doen. Normaliter begin ik te schrijven in de volgorde zoals u het hele epistel voorgeschoteld krijgt, maar vandaag besluit ik om eerst mijn eigen kijk op de zaak te schrijven. Ik wil daar rustig de tijd voor nemen en mijn woorden zorgvuldig en zonder tijdsdruk wegen. Want het is een moeizame afweging tussen geloofwaardigheid en het niet willen afbranden van je eigen ploeg.
    Maar we zijn tegen ONS collectief door een ondergrens heen gezakt. Daar was vriend en vijand het na afloop roerend over eens. Huizen maakte de gehele wedstrijd op geen enkele wijze aanspraak op ook maar een half punt. Het was puur aan Johan Verkerk te danken dat de score beperkt bleef tot die ene goal, maar het viervoudige had ook maar zo gekund. Opluchting in de bestuurskamer van onze gastheren, waar het doem van de uit handen gegeven punten even naar de achtergrond werd gedreven. Opluchting blijkbaar ook in de kleedkamer van ONS want het leek wel alsof ze daar aan een verbouwing waren begonnen, zo hard werd er op de kleedkamerdeur geroffeld. Het horen en zien verging me in die gang. Het leek wel alsof ONS zich al veilig had gespeeld, maar ook voor ONS is de competitie nog lang. Maar deze driepunter zal ze alvast als manna uit de hemel hebben gesmaakt.
    Een collectieve off-day, dus, en dat  in een wedstrijd waar je gezien de ranglijst toch uit mag gaan van redelijke kansen op een punt of meer. Maar het werd alleen op papier eigenlijk een serieus gemiste kans, want op het veld hebben we nauwelijks kansen gezien en hebben we het de ONS doelman niet of nauwelijks moeilijk gemaakt. Die kon zijn spullen na de wedstrijd weer netjes opvouwen en in zijn tas terug doen, behoudens de warming-up zal hij geen druppeltje zweet hebben gelaten.
    Henk van de Pol trok het boetekleed na afloop ruiterlijk aan en nam de verantwoordelijkheid voor deze wanprestatie op zich. Deze keer geen verwijzingen naar het aantal wedstrijden dat we nog moeten spelen en de daarin opgesloten kansen om punten te pakken om de vermaledijde laatste plek te verlaten. Die wedstrijden spelen de andere ploegen ook nog en die sprokkelen er wél punten in. Waar het spel en de teamprestatie eerder ondanks tegenvallende resultaten hoop gaven op betere resultaten werd Huizen door ONS als een mak schaap naar de slachtbank geleid en dat door een ploeg die we als een naaste concurrent mogen beschouwen.
    Huizen maakte een ferme misstap. Het voelt een beetje als Verstappen die met moterpech de concurrentie afstand ziet nemen. Een misstap die we aanstaande zaterdag moeten zien te compenseren tegen het sterke ASWH dat dit weekend een gevoelige nederlaag leed – mogelijk als gevolg van de bekerinspanningen midweeks. Een tegenstander die er dan ook op gebrand zal zijn sportieve revanche te halen tegen het kwakkelende Huizen. De rode stormbal moet worden gehesen en de bakens worden verzet, want als Huizen met deze instelling tegen ASWH aantreedt, dan vrees ik het ergste. Aan Henk van de Pol en zijn staf de zware taak om de mannen weer op het goede spoor te krijgen, het verhaal van neuzen en richting, van mouwen en opstropen, van erop en erover, van mannen die van de jongens gescheiden moeten worden. Ik benijd Henk niet, maar aan de andere kant kan zo’n sterke tegenstander ook wel weer krachten binnen de ploeg losmaken en kan een resultaat louterend werken.
    Ik hoop dat u met mij de ploeg en de staf zult willen blijven steunen en zaterdag luidkeels de mannen een hart onder de riem te willen komen steken!

     

     

     

     

     

     

    ONS BOSO Sneek - Huizen 1-0 (1-0)
    2. Yumé Ramos 1-0

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Rudy Etwi, Wouter Vente, Arnoud van Toor, Danny Benning (63. Zakaria el Biyar) , Sam Doeve, Guido de Graaf, Bilal Laoikili, Iry Etwi (67. Siemen Eijkemans), Denny van Loen, Aron Klaassen

    Opstelling ONS BOSO Sneek:
    Bas van Wegen, Gustavo van der Veen, Ale de Boer, Angelo Zimmerman, Klaas de Vries, Frits Dantuma (79. Jelle Jan de Graaf), Fabian Stevens (72. Patrick Amels), Danny Kampstra, Cutrick Gonzales, Yumé Ramos, Martijn Roosenburg (69. Tim Oosterbaan)