https://www.svhuizen.nl/huizen-van-koude-kermis-naar-winterstop/n4147c167
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen van koude kermis naar winterstop
    15 dec 2018
    Ron Tuijnman
    Ook tegen nummer voorlaatst van deze competitie wist Huizen niet tot een overwinning te komen. Op een stervenskoud Amsterdams sportpark Middenmeer trok WV-HEDW aan het langste eind. Een verslag...
    huizen-van-koude-kermis-naar-winterstop

    IJzig
    Thermo-ondergoed aan, muts op en een paar handschoenen verknipt zodat ik nog kan schrijven. Oftewel: het is koud – kleumenskoud! Gewapend met al deze ‘antivries’ stap ik bij Rick - onze chauffeur van vandaag - in de bus richting Amsterdam. Vaste piloot Paul heeft een dagje vrij of is ziek, daar kreeg ik het fijne niet van mee. In geval van ziekte: ook vanaf hier beterschap!
    Ik prijs me gelukkig dat dit de laatste wedstrijd voor de winterstop is. Ik geef het onmiddellijk toe: ik ben een watje, een ‘mooiweersupporter’. Toen ik op de Wolfskamer aankwam zag ik een scheidsrechter met korte mouwtjes naar een van de bijvelden lopen. Ik kan daar met mijn wollen muts niet bij: het bestaat toch niet dat je dat bij deze temperatuur en snijdende wind als ‘aangenaam’ ervaart? Wat bezielt je om dan in zo’n veredeld strandpakje een wedstrijdje te gaan fluiten?
    Wilhelmina Vooruit-Hortus Eendracht Doet Winnen – kortweg WV-HEDW – staat me bij als een gezellige studentikoze club in de Amsterdamse Watergraafsmeer. Ik herinner me ook dat er destijds geen tribune was en dat we er tegen de verwachtingen in daar met - ik meen - 2-1 op de broek kregen.
    Ik hoop dat men ook daar inmiddels iets van een tribunetje voor de bezoekers heeft neergezet en dat we er vandaag beter vanaf gaan brengen. En die kans is uiteraard aanwezig: de Amsterdammers bungelen op de voorlaatste plek. Ze hebben de punten uiteraard hard nodig, maar staan niet voor niets waar ze nu staan.
    Huizen kan zich geen misstap meer veroorloven en verliest met alles behalve een driepunter zicht op een leuk feestje aan het einde van het seizoen. Dit kon dus wel eens een leuke pot voetbal gaan worden.
    Rick zet ons keurig neer op de parkeerplaats bij de Jaap Eden IJsbaan. Dat betekent wel een frisse wandeling naar sportpark Middenmeer. Daar vervliegt mijn hoop op een fatsoenlijke zitplaats om te schrijven. Even overweeg ik lekker vanuit de warme bestuurskamer onder het genot van een prima kopje koffie verslag te gaan doen, maar de wedstrijd die momenteel bezig is op het hoofdveld laat al zien dat de toeschouwers onder de luifel bijeen drommen en weinig aan zicht op het speelveld overlaten.
    Het wedstrijdformulier dat me vlotjes ter hand wordt gesteld vermeldt Joost Heij in de basis van WV-HEDW. Het is de enige naam die me wat zegt bij de ploeg die de Amsterdammers aan de aftrap gaan brengen.
    Bij Huizen heeft Aron Klaassen zijn wat mindere optredens van de afgelopen weken moeten bekopen met een plek op de bank. Ik schat zo in, dat Bonke weer naar het middenveld opschuift en Troost weer achterin geposteerd wordt. Achterin uiteraard de bekende namen, voorin opnieuw de keuze voor Müller, geflankeerd door Van Waveren en Blaauw. Het middenrif bestaat dan uit El Biyar, Van Kammen en dus Bonke.
    Buiten staat ook een aantal picknicktafels. Ik sleep er één naar voren zodat ik vrij zicht denk te houden. Een misvatting. Blijkbaar houdt niemand er daar rekening mee dat er ook nog iemand verslag gaat doen van zo’n wedstrijd, want eerst schuiven er doodleuk wat heren voor m’n neus en die me vol onbegrip aankijken als ik vraag of ze iets op willen schuiven en vervolgens gaat er een ‘dame‘ doodleuk op de tafel vlak voor mijn neus zitten. “Ik zit hier altijd,” luidt het onverzoenlijke commentaar en foeterend probeer ik drie tafels verder opnieuw een plekje mét zicht in te richten.
    Geen pupil van de week hier. Zeventien seniorenelftallen naar ik begreep en een omvangrijke damesafdeling bij WV-HEDW, maar blijkbaar geen pupil te vinden die dit evenement wilde opluisteren. Of men kent hier die gewoonte blijkbaar niet. Wel een keurige sokkel waar de gladiatoren de bal vanaf kunnen pakken. Dat dan weer wel.

    Flitsend
    Huizen opent flitsend. Al in de eerste minuut steekt Zakaria el Biyar de bal met veel gevoel door op Quincy van Waveren die daarmee al meteen oog in oog met die indrukwekkende doelman Jordy Heimens komt te staan. Wellicht wat te haastig drukt Quincy af en Heimens werpt er prima het ferme lijf voor en stopt de inzet. Da’s leuk beginnen!
    Twee minuten later wordt Danny Benning even naast de hoek van de zestien neergelegd door Berend Schoute. De vrije trap wordt kort genomen en Van kammen brengt de bal fraai voor waar Müller de bal in de loop en achter het standbeen langs probeert binnen te werken. Het was een iets te ambitieuze poging en onze jonge spits raakt de bal dan ook onvoldoende om Heimens in verlegenheid te kunnen brengen.
    Dan doet WV-HEDW iets terug. De ploeg speelt met veel mensen achter de bal en zoekt het vooral in counters om het Huizen lastig te maken. En dat lukt dan in de elfde minuut als - ik vermoed - Daan Walraven achter die haag van toeschouwers opstoomt en via de kruising over schiet. Het is de eerste serieuze kans voor de Amsterdammers.
    Huizen behoudt druk op de WV-HEDW-defensie. Quincy van Waveren is weer ongrijpbaar en dartelt langs Walraven, de voorzet is goed maar de kopbal van Zakaria el Biyar te zacht om Heimens te verontrusten.
    Weer die nummer twee – Walraven – er vandoor. Deze keer zet hij strak voor en komt spits Joost Heij net een fractie te kort om er het hoofd tegenaan te kunnen zetten.
    Het ontbrak bij de thuisploeg nadrukkelijk aan precisie als men de aanval zocht. Een schot van afstand van Ashraf Azzouz mist zelfs de ballenvanger en ook Joost Heij jaagt de bal een keer zo ongeveer de Oosterbegraafplaats op.
    Huizen is inmiddels een beetje dat sprankelende van de openingsfase kwijt geraakt en WV-HEDW ruikt dat er wellicht iets te halen valt. Wouter Vente moet zijn kwaliteiten nadrukkelijk aanspreken om Heij een kopkans te ontnemen. Het kost een corner die hard op het hoofd van Azzouz wordt geschoten die daardoor geen richting aan de bal mee wist te geven.
    Met een klein half uur gespeeld zet Huizen nog een keer ferm aan. Quincy van Waveren speelt met een slim hakje de opkomende Danny Benning aan, na diens voorzet volgen er diverse schotpogingen kort achter elkaar en telkens weet een Amsterdams lichaamsdeel te voorkomen dat het doel van Heimens ook daadwerkelijk onder vuur werd genomen.

    Balen!
    Het halve uur is nog maar nauwelijks voorbij of Kick van Aelst doet zijn voornaam eer aan door Jordey Buitenhuis op een manier neer te schoffelen waar men bij een modaal voetbalpraatprogramma zo ongeveer een halve uitzending aan besteedt. Van Aelst komt er genadig af met geel en daar regeert hij zichtbaar opgelucht op. Het zou zo ongeveer het enige inschattingsfoutje van de prima leidende Richard Steenbergen zijn.
    Nadat Brian Willemse een prima redding had verricht op een schot van Danny Blom, is die onfortuinlijke Jordey Buitenhuis dan weer het slachtoffer van een aanslag en moet even buiten de lijnen verzorgd worden als hij zijn adem weer enigszins terug heeft.
    De wedstrijd kabbelt rustig verder en aangezien Huizen toch de wat soepeler voetballende ploeg is, lijkt er geen vuiltje aan de lucht. Daarbij grossiert de thuisploeg in misperen en ook Richard Lynch lanceert weer een vuurpijl die een schaatser op de Edenbaan uit zijn Friese Doorlopers schoot. ‘Doen ze hier soms veel aan rugby?’ schiet het door me heen – mede ingegeven door de ferme bodychecks die onze arme Buitenhuis te verduren kreeg.
    Dan gaat Müller goed door en is de uitkomende Heimens al koppend te vlug af. Heimens’ indrukwekkende postuur is echter toch een sta-in-de-weg en Müller kan niet op tijd een omtrekkende beweging maken om weer bij de bal te komen. Weer voelen we dat de openingsgoal in de lucht hangt. Willemse verlengt dan op slag van rust fraai een hoge voorzet en het gevaar lijkt geweken. De bal verdwijnt weer achter die haag van toeschouwers en dan komt hij toch weer voor. Vleugelspits Boris Santen is er dan als de kippen bij om de bal alsnog achter Willemse te werken. Verbijsterd zien we hoe het scorebord naar 1-0 floept…

    Rust
    En dus toch weer met een achterstand de rust in tegen deze laagvlieger in de competitie. Even vluchten naar de warmte van de bestuurskamer, want ondanks alle voorzorgsmaatregelen voelen de vingertoppen en tenen akelig tintelend koud aan.
    Zonder écht flitsend te spelen had Huizen het betere van het veldspel, maar was WV-HEDW in het zicht van de goal duidelijk wat doortastender en heeft Huizen daarmee dus toch afgetroefd. Huizen speelt dan wel soepeltjes, maar écht gevaarlijk werd het amper. Ook de revelatie van de afgelopen weken – Olivier Blaauw – werd nauwelijks in het spel betrokken en speelde daardoor een wat fletse en onzichtbare eerste helft. Müller sleurt weer dat het een lieve lust is, maar ook hij kan vandaag tegen die fysiek sterke defensie geen potten breken lijkt het. Rest Quincy van Waveren die bij vlagen ongrijpbaar is voor de Amsterdammers, maar die dus ook zijn gevreesde pegels in het vet heeft gelaten vandaag. Een relatief rustige middag voor WV-HEDW-doelman Heimens, dus.
    Hoe hem dus wat meer hartkloppingen te bezorgen?
    Op de bank geen Önal die met het tweede elftal mee mocht vandaag. Brilleman, Van der Veldt, Klaassen, Veerkamp zijn dan de alternatieven waar Arnold Klein iets creatiefs mee zou kunnen bedenken. Vanachter mijn bakkie koffie zie ik hoe Van der Veldt en Klaassen aan een serieuze warming-up bezig zijn en ik vermoed dat zij de pionnen zullen zijn waarmee Klein aan het schuiven zal gaan.

    Tweede helft
    En inderdaad komen Klaassen en Vander Veldt binnen de lijnen. De aangeslagen Jordey Buitenhuis en spits Thomas Müller zijn in de kleedkamer achtergebleven. Ook zie ik dat Troost vanuit de achterste lijn nu in de spits geposteerd staat.
    We zijn een minuut of tien bezig in de tweede helft of de bal dwarrelt raar voor en ketst bij de tweede paal achter de verkeerd timende Heimens tegen het ijzerwerk. Huizen voert de druk op met de lange en sterke Troost in de punt en voor WV-HEDW is het even vrouwen en kinderen eerst.
    Weer gaat er iemand voor mijn neus staan, maar deze keer is de man zo vriendelijk om opzij te gaan zodat ik weer wat kan zien. “We hebben hier geen tribune, maar je mag hier wel gratis naar binnen,” merkt hij wat sarcastisch op. “Bij Huizen moet je zeven euro betalen!”
    “Vijf!” corrigeer ik hem.
    “Da’s dan nóg veel voor dit zooitje…” schampert hij. Nou zou ik het zeker geen ‘zooitje’ willen noemen, maar met deze 1-0 achterstand heb ik wel zoiets ‘dat je maar beter stil kunt zitten als je geschoren wordt…’
    WV-HEDW blijft op de counter loeren met hun snelle spitsen. Ik meen dat het Danny Blom was die na een kwartier ineens vrije doorgang heeft naar Willemse. Maar Blom houdt in op zoek naar medespelers en dat geeft de Huizer defensie de gelegenheid zich te herstellen. De bal gaat nog naar Azzouz en Van Aelst, maar de inzet wordt dan onderschept en Huizen kan weer opgelucht adem halen.

    Druk
    De nu als back voor Buitenhuis spelende Van der Veldt wint het dan keurig van Azzouz en speelt Blaauw aan. Maar het was de dag van Blaauw niet en hij weet niet langs zijn directe tegenstander te komen. Klaassen pikt goed op en speelt Zakaria el Biyar stevig aan. Een prima pass, maar helaas laat Zakaria de bal wat te ver van zijn borst springen. Hij jaagt de bal achterna en blokt de verdediger die de bal wil wegwerken goed af. Hij heeft echter de pech dat de bal naast de goal kaatst in plaats van erin.
    Weer die ijverig spelende Zakaria die doorbreekt. Berend Schoute weet hem echter ten koste van een corner nog net de voet dwars te zetten. De bal lijkt geruimd te worden maar komt via wat omwegen ineens voor Blaauw. Weer is het die sterke doelman Heimens die als winnaar uit de strijd komt. Ook bij een hoge voorzet is de boomlange doelman even later paraat om de bal voor het hoofd van Aron Klaassen weg te tikken. Even grabbelen op een voorzet van Troost en dan is arbiter Steenbergen de reddende engel voor Heimens en fluit onze aanval af.
    Huizen zet aan en probeert met man en macht de gelijkmaker te forceren. Weer lijkt het een kwestie van tijd voor Huizen deze wedstrijd naar zich toe zal gaan trekken. Maar die tijd gaat dringen. De stadionklok geeft inmiddels al de vijfenzeventigste minuut aan geflankeerd door die hatelijke 1-0. Benning soleert, ziet zijn inzet weer geblokt, El Biyar bedient Van Waveren die de bal echter achter loopt, Quincy van Waveren opnieuw die alleen voor doelman Heimens wordt gezet. Weer is het die geweldige doelman die de bal met de borst weet te stoppen waar een lobje wellicht een zekere goal had betekend. Dat lobje komt dan alsnog op de rebound, maar nu is het te laat en de bal mist richting. Weer een 100% kans die Huizen verloren laat gaan.

    Oosterbegraafplaats
    Met de Oosterbegraafplaats om de hoek dringt het gezegde ‘de dood of d gladiolen’ zich natuurlijk wel enigszins op. En dus haalt Arnold Klein verdediger Vente naar de kant en brengt Bob Brilleman. Fysiek wellicht niet de sterkste, maar wel een man die wellicht iets meer ‘vernuft’ in ons middenveldspel zou kunnen brengen. Een aanvallend ingestelde speler ook, want Huizen moét nu wat doen wil het nog iets anders dan een kater en wintertenen aan deze wedstrijd overhouden.
    En dan blijken het geen gladiolen te worden deze keer: Van der Veldt weet een sprintduel en een lijf-aan-lijf-duel te winnen, maar moet een inworp toestaan. Dan wordt de bal snel ingegooid en kan Joost Heij alsnog de achterlijn zoeken. Waar iedereen een voorzet verwacht schiet Heij doodleuk op goal en vanuit een onmogelijke hoek zien we tot ons afgrijzen hoe de bal net achter de tweede paal binnenslaat: 2-0 en de strijd lijkt nu wel beslist.
    Toch geeft Huizen niet op en zet weer aan. Heimens tikt een hoge bal fraai over de lat en vangt de corner stijlvol weg. Huizen zet aan en moet dus ruimte achterin weggeven. Wouter Bonke onderbreekt dan met een fraaie sliding een uitval van WV-HEDW. De minuten tikken weg en Huizen weet wat corners te forceren die Heimens soeverein wegvangt.
    Met nog twee minuten te gaan wordt de bal nog maar een in de doelmond gepompt. De bal kaatst via de paal, Heimens, verdedigers op de doellijn en dan is Brilleman attent om de bal over de lijn te drukken. 2-1, maar de resterende tijd lijkt te kort om nog iets uit het vuur te kunnen slepen.
    Huizen blijft er echter in geloven en als de klok de negentigste minuut al aangeeft weet Zakaria el Biyar goed doorgaand de bal alsnog over Heimens en in de goal te tillen. Gelijk!?
    Nee… Helaas…
    Want arbiter Steenbergen heeft even daarvoor een overtreding geconstateerd als Troost zijn verdediger wat al te nadrukkelijk opzij zet. Eerlijk is eerlijk: Steenbergen had het correct gezien en de beslissing wordt dan ook zonder noemenswaardige protesten geaccepteerd. Iets meer protest als Hidde van der Veldt kort daarop binnen de beruchte lijnen neergaat bij een ultieme uitval. De meningen zijn achteraf verdeeld: de één vond de overtreding te licht, de ander had het over een zuivere strafschop. Feit blijft dat Steenbergen – die nogmaals een uitstekende wedstrijd floot – er geen strafschop in zag en hij had het vandaag wat dat betreft voor het zeggen. Ik gun hem tandenknarsend het voordeel van die twijfel.

    Arnold Klein
    Verlies je vandaag het zicht op de titel?” De vraag stellen is hem eigenlijk al beantwoorden. Toch blijkt onze hoofdtrainer nog strijdlustig en vol vertrouwen: “Nee, er volgen nog genoeg wedstrijden,” klinkt het resoluut.
    “Ik zag vandaag een flink verschil tussen de eerste en de tweede helft. De eerste helft was geheel in lijn met vorige week (de dramatisch slechte derby tegen de Zuidvogels. Red.) en de tweede helft ligt meer in de lijn zoals we de afgelopen weken gespeeld hebben. Alleen: je scoort dus niet! Je staat drie keer alleen voor de keeper , wat wil je dán nog voor kansen krijgen?
    En ja: als je niet lekker in de wedstrijd zit, dan vind ik dat je die laatste minuut gewoon alles moet geven om die tegengoal te voorkomen. Dan mag iemand niet van zo’n afstand op de goal schieten en ga je gewoon met 0-0 de rust in en krijg je een tweede helft die heel anders gespeeld kan worden. Maar ik kan de ploeg niet verwijten dat we er de tweede helft niets aangedaan hebben. De eerste helft wel: ik miste toch een beetje de beleving en de strijd die nodig was om deze ploeg op de knieën te krijgen. Het was voor WV-HEDW het enige dat ze konden: lawaai maken en duels zien te winnen. Dan moet je als Huizen wel die duels mannelijk moet aangaan en dat heb ik te weinig gezien de eerste helft. De tweede helft zijn we pas gaan voetballen en je ziet wat we toen als kansen hebben gekregen.
    We begonnen inderdaad met Klaassen op de bank. Als je met drie man achterop kunt spelen, dan kun je Bonke wat meer naar het middenveld schuiven waardoor de backs nog hogerop kunnen spelen. Dat liep op zich wel, alleen kwamen we eigenlijk niet verder meer dan dat middenveld. We wilden Zakaria el Biyar iets dichter op de spitsen laten spelen om voetballend wat meer variatie te kunnen krijgen. Daarbij moesten we een keuze maken op het middenveld en dat werd Aron. Mede ook omdat we hem de laatste weken iets minder vonden spelen. Als ik nu zie hoe hij invalt, dan zie ik weer een getergde en gretige Aron.
    Troost hebben we de tweede helft naar de spits gestuurd. Je zag het verschil: Müller is meer een lopende speler en daar kreeg hij toch wat te weinig ruimte voor doordat WV-HEDW ver inzakte op eigen helft. Met Renee Troost in de spits konden we wat meer ‘doorvoetballen’.
    De conclusie voor deze eerste seizoenshelft is dat we een goede fase tussendoor hebben gehad met goed voetbal, maar waar we te vaak tekort kwamen doordat we niet voldoende scoorden. Ook vandaag hadden we weer vier of vijf keer kunnen scoren en uiteindelijk vliegt er maar ééntje in. Het probleem in een notendop. Verder zijn we te wisselvallig. We hebben een ploeg die enerzijds heel jong is, maar we hebben ook de nodige ervaring aan boord. Die ervaring moet zich echter nog meer laten gelden in het veld.”

    Wouter Bonke
    Onze captain voor vandaag, Wouter Bonke, uiteraard ook even voor de microfoon om eens te horen wat zijn visie op deze koude douche is..
    “Ik heb de andere uitslagen nog niet gezien, maar als je tegen zo’n laagstaande ploeg zelf de punten niet pakt dan moet je dus sowieso even in de wachtkamer,” analyseert hij op mijn stelling dat je vandaag de aansluiting met de kopploeg hebt verloren. “Voorlopig zijn ze even uit het zicht, ja. Ik vond ons de eerste helft te slap spelen. WV-HEDW zakte wat in en wij hadden moeite om daar de ruimte in te vinden. Zij hadden de spitsen rond de middenlijn geposteerd en dan moet je zorgen dat je het baltempo hoog houdt en het veld breed. En dat lukt onvoldoende vandaag. Diepe ballen kwamen niet aan, bleven hangen door de wind en dan ziet het er al vlug slordig uit. Daardoor werden zij wel gevaarlijk in de counter. Wij hadden ook wel het gevoel na die goede openingsfase dat het wel goed zou komen vandaag. We kwamen goed uit de startblokken met een goed balletje van Zakaria op Quincy. Die keeper heeft vandaag een wereldpartij gekeept, maar als je in die openingsfase had gescoord, dan moeten zij ruimtes weggeven.
    De tweede helft hebben we eigenlijk continue op hun helft gespeeld en dan is het zo zonde dat het zelfs ook nog 2-0 wordt. We hebben echt de nodige kansen wel gehad op meer dan de uiteindelijke 2-1. Het enige dat ze op een gegeven moment nog deden was die bal maar wegperen, heel frustrerend. Maar ja, dat is aan de andere kant natuurlijk ook hun goed recht als je voorlaatste staat…”

    Quincy van Waveren
    Hij had de openingstreffer en de gelijkmaker op de schoen, maar oog in oog met doelman Heimens wist hij toch het net niet te vinden.
    “Het was zeker een goede keeper , maar ik was ook zeker niet scherp, nee,” beaamt hij mijn opmerking schuldbewust.
    Da’s jammer, want ik vond je verder wel een goede wedstrijd spelen.
    “Dat is de laatste weken al vaker zo geweest. De acties lukken wel, de assists komen wel aan, maar ik sta al een aantal weken droog. Het is al vlot weer een paar maanden geleden dat ik heb gescoord. Ik heb er dit seizoen pas twee inliggen als ik het goed heb, ik moet gewoon weer even over dat dode punt heen, denk ik. Als die eerstvolgende er eerst maar weer eens lekker inligt, dan denk ik dat het ook wat doelpunten betreft wel weer lekker gaat lopen, dat is gewoon waar ik nu even mee worstel. Natuurlijk vreet dat aan me, het gaat ook mentaal in mijn kop zitten, als aanvaller wil je gewoon scoren en als dat een tijd lang niet lukt dan slaat toch de twijfel toe en denk je ‘wat is er aan de hand?’ Dat gaat zeker een rol in je spel spelen. Dat is iets waar ik gewoon zelf aan moet werken, daar moet ik gewoon even doorheen breken en ik ben er ook van overtuigd dat dat na de winterstop wel weer gaat komen. Maar nu loop ik daar wel van te balen, het ziet er allemaal wel leuk uit die acties en die assistjes, maar ik sta daar ook om te scoren en dat dat niet lukt is dat enorm frustrerend. Goed spelen maar niet scoren: een taart zonder de kers,” weet hij er lachend als een boer met kiespijn nog aan toe te voegen.

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Terugkijkend op deze eerste seizoenshelft kan ik toch een gevoel van teleurstelling niet onderdrukken. Eén week tikten we die felbegeerde koppositie aan, maar nu bivakkeren we op een wat smaakloze zesde plek. Een plek die ik niet bij onze kwaliteiten vind passen. Ook nu weer staan we met lege handen tegen een tegenstander waar je - met alle respect voor WV-HEDW - zeker niet van had hoeven verliezen.
    Het is wisselvalligheid troef. Slechts twee keer wist Huizen twee keer op rij te winnen. De achttien punten werden als volgt bijeen gesprokkeld: 0+3+3+0+3+3+1+0+1+3+1+0 = 18 punten en een troosteloze zesde plek dus met een achterstand van zeven(!) punten op koploper ARC. Overigens ook een ploeg waar we onterecht en op het nippertje tegen onderuit gingen. We hebben het dus niet meer in ‘eigen hand’ en hoewel deze hele competitie van de verrassende uitslagen aan elkaar hangt, dient het gevaar zich levensgroot aan dat Huizen aan het einde van het seizoen ondanks alles gewoon met lege handen staat, want ook voor de tweede periode is Huizen al op een redelijk kansloze achterstand gespeeld en alleen de derde en laatste periode rest ons nog voor een eindsprint richting prijzenkast.
    Het Zwaluwen ’30 van Joey Papamelodias waar we eerder dit seizoen zo eclatant van wisten te winnen is inmiddels opgeklommen tot een fraaie tweede plek! Dat belooft nog wat als de Hoornaars getergd en revanche-belust naar de Wolfskamer komen om de nare smaak van die 1-6 eens voor altijd weg te poetsen.
    ARC blijft maar winnen en lijkt die wisselvalligheid toch een beetje van zich af te hebben gespeeld en het pakte na een ‘oktoberdipje’ de volle winst uit de laatste vijf wedstrijden waar Huizens oogst dus tot vijf schamele puntjes beperkt bleef. Een oktoberdipje van ARC dat dus slechts in één nederlaag resulteerde (Roda ‘46) – meteen de enige nederlaag die ARC moest incasseren dit seizoen. ARC lijkt dus nimmer door een ondergrens heen te zakken en dat zou zomaar eens de doorslaggevende factor voor de titelrace kunnen zijn. Het is dus zaak dat Huizen de eigen ondergrens voor eens en voor altijd dichtmetselt en een serie overwinningen neer gaat zetten. Aan complimenten voor mooi spel hebben we niks, eervolle vermeldingen en uitschieters zijn leuk, maar de ploeg moet nu eindelijk eens dat proces - waar trainer Arnold Klein al enkele malen aan refereerde - in daden om gaan zetten en de punten pakken waar het gezien het voetbal eigenlijk gewoon recht op heeft. We moeten stoppen met het mikken op de eigen voet als er geschoten wordt, de rijen gesloten houden en als één front de ene tegenstander na de andere puntloos en vertwijfeld de kleedkamers in sturen. We hebben er de kwaliteiten voor in huis, de selectie is breed en talentrijk. We mogen ons niet verstoppen achter excuses om naast de prijzen te pakken. De tijd van de excuses is voorbij, het is tijd dat de mannen onder de jongens opstaan, de bokken zich van de schapen onderscheiden, we de accu nu tot de nok toe opladen en groen-geel weer naar het niveau op laten klimmen waar het thuis hoort!

    Rest mij u vanaf hier geweldige feestdagen toe te wensen en ik hoop dat ik u gezond en wel weer in 2019 aan de lijn mag aantreffen om met mij een glorieuze tweede seizoenshelft te beleven!

    WV-HEDW – Huizen 2-1 (1-0)

    45.

    Boris Santen

    1-0

    80.

    Joost Heij

    2-0

    88.

    Bob Brilleman

    2-1

    Opstelling WV-HEDW:
    Jordy Heimens, Daan Walraven, Nick Lammers, Nik Gabel, Richard Lynch, Berend Schoute, Ashraf Azzouz, Kick van Aelst, Joost Heij, Danny Blom, Boris Santen (82. Ruben Loeve)

    Opstelling Huizen:
    Brian Willemse, Danny Benning, Wouter Vente (78. Bob Brilleman), Wouter Bonke, Jordey Buitenhuis (46. Hidde van der Veldt), Renee Troost, Sebastian van Kammen, Zakaria el Biyar, Quincy van Waveren, Thomas Müller (46. Aron Klaassen), Olivier Blaauw