https://www.svhuizen.nl/huizen-pakt-nette-overwinning-in-en-tegen-montfoort-0-3/n4683c176
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Na de teleurstellende 0-0 tegen SVL had Huizen niets minder dan een driepunter nodig om in het spoor van de koplopers te blijven. Een verslag…
    huizen-pakt-nette-overwinning-in-en-tegen-montfoort-0-3

    Clubhelden
    Voor een ‘verlaten’ Wolfskamer staan er opmerkelijk veel auto’s op de parkeerplaats. Blijkbaar kan je met skiën geen corona oplopen en zie ik daar gewoon ouders met hun kinderen richting skiheuvel gaan. Met de dag ontdek ik meer tegenstrijdigheden in het gevoerde coronabeleid. Huizen houdt er zich keurig aan en ik wil dan ook hier de loftrompet steken voor de helden die ik bij het hek aantrof. Ik kan me voorstellen dat je met je kind naar voetballen meegaat, dat je het leuk vindt om bardienst te doen, een stukje te schrijven en zelfs lid worden van de schoonmaakploeg lijkt me nog wel iets wat je met plezier kunt doen. Maar als je uren lang mensen bij het hek gaat staan tegen te houden, terwijl je het eigenlijk de gewoonste zaak van de wereld vindt dat ze naar binnen zouden mogen, dan moet je wel héél veel van je club houden en bereid zijn het ondankbaarst denkbare werk voor je club te verrichten! Petje af en een diepe buiging voor deze clubhelden: respect!
    Met de teleurstellende 0-0 van vorige week nog vers in het geheugen dringt het besef zich op dat met ieder ander resultaat dan een overwinning we het zicht op de kopgroep akelig zullen gaan verliezen en dat dan de hoog gespannen ambities voorlopig weer de ijskast in kunnen. Een ijskast die door premier Rutte en zijn trawanten wellicht komende week nog een paar graadjes kouder gezet gaat worden: dalen de besmettingen dan roept ie dat zijn beleid succes heeft en wordt het voortgezet, blijft het aantal gelijk of stijgt het zelfs, dan voorzie ik draconische maatregelen. Maatregelen die in mijn optiek mogelijk nog schadelijker voor de (geestelijke) volksgezondheid zijn dan die corona zelf. Middel – kwaal… Ik denk dan met pijn in mijn hart aan mensen als Frankie-supersupporter-Tevaarwerk, voor wie sv Huizen zo ongeveer een doel van leven is. Men heeft in Den Haag geen idee wat dit allemaal doet voor de Frankies van deze samenleving.
    De competitie begint al aardig scheefgroei te vertonen en veel topamateurs pleiten inmiddels al voor het stopzetten van de competities voor vertegenwoordigende elftallen. Met de derby van volgende week in gedachten lijkt een wedstrijd zonder publiek haast ondenkbaar. Onze clubhelden van de poort mogen dan als onbezoldigd BOA’s dat halfslachtige beleid uitvoeren waarbij afgesloten theaters, kerken en kroegen wél publiek mogen ontvangen, maar een handjevol toeschouwers in de open lucht verboden zijn.
    Ondanks de opgelegde beperkingen een hartelijke ontvangst in Montfoort. Wél koffie, géén wedstrijdformulier, want Sportlink ligt ‘eruit’. Henk de Groot levert me in eerste instantie de lijst van Huizen en een namenlijst zonder rugnummers van Montfoort. Aangezien ik de spelers van Montfoort niet ken schiet ik daar an sich niet zo heel veel mee op. Ik herken onze eigen ‘nieuwelingen’ nog maar amper aan hun postuur en loopje. Na afloop zou Henk me alsnog het wedstrijdformulier mailen. Ook ’n topper die Henk!
    De kantine van Montfoort wordt opgesierd door hele reeksen shirts aan het plafond. Shirts van grootheden en topclubs. Je zou een roemrijk verleden van de Montfoorters vermoeden, maar ik kan me niet herinneren dat ze ooit hoger dan ik meen derde divisie gespeeld hebben. Sommige shirts dragen nog de sporen van een tabaksrijke historie. Voorzitster Marian van Schipstal weet me te vertellen dat de shirt voor de brandveiligheid geïmpregneerd moesten worden en dat wassen ook die handeling weer noodzakelijk zou maken.
    Montfoort is nog puntloos na drie wedstrijden. Het doelsaldo van ‘min vijf’ verraadt echter dat Montfoort bepaald niet weggespeeld is in die drie nederlagen. Geen enkele reden dan ook om al te lichtvaardig tegen de ontmoeting van vandaag aan te kijken.
    Het Montfoort van vóór de fusie werd door Huizen ooit genadeloos over de knie gelegd met naar ik meen 1-6. Montfoort dat destijds nog die legendarische doelman Johan Verkerk in de goal had staan. Resultaten uit het verleden geven zeker in het voetbal geen enkele garantie voor de toekomst.
    Op de tribune treffen we ook Dennie van Loen, ooit de spits die met de teennagels Huizen de derde divisie in tipte. Een enkelblessure houdt hem vandaag buiten de wedstrijdselectie.

    Aftasten
    Omdat de kleedkamers niet bijtijds vrij waren begint de wedstrijd tien minuutjes later. Alsof de weergoden daar op gewacht hadden, barst er een stevige regenbui los die de spelers binnen luttele seconden doorweekt.
    Huizen opent met verzorgd voetbal: de bal gaat soepeltjes van man tot man en de eerste corner is dan ook na drie minuten al voor Huizen. Visser geeft goed voor en Montfoort weet het gevaar voor de goal maar moeizaam te keren.
    Montfoort opteert voor de counter. Met nul punten in de tas tegen een toch als promotiekandidaat gedoodverfde tegenstander is dat een plausibele tactiek. Zeker als je een Emrie Bakker in je team hebt. De met nummer zes getooide middenvelder zou aan de basis staan van nagenoeg iedere gevaarlijke uitval van de thuisclub. Verdedigend niet al te sterk, maar in de opbouw zijn gewicht in goud waard. In de vijfde minuut steekt Bakker gevaarlijk door en moet Jeroen Lamme alles uit de kast halen om met een sliding te voorkomen dat Bakkers voorzet bij de vrijstaande Christiaan Perrier kan belanden.
    Met dat verzorgde voetbal houdt Huizen druk op de goal van Robin Vianen, zonder dat we de doelman die eerste tien minuten echt in actie hoeven zien te komen. Zo verdwijnt een fraaie steekbal achter de defensie van de Montfoorters in het niets omdat niemand van Huizen die bal doorzien had.
    Remco Helms doorziet zo’n pass even later wél. Zijn positie is echter wat te ver naar de zijkant en een corner is het maximaal haalbare. Als de bal voor komt constateert arbiter Nurettin Eren echter hands en loopt ook dit met een sisser af. Het is nog even wederzijds aftasten wat de klok slaat, met een dominant Huizen dit eerste kwartier.

    Twijfel
    Na een kwartier dan toch degelijk werk voor doelman Vianen: een hoge voorzet van Nassir Maachi komt gevaarlijk richting tweede paal en Vianen moet met twee vuisten de bal weg boksen.
    Dan die dekselse Bakker die er weer vandoor gaat. Hoe het mogelijk is ik weet het niet, maar hij lijkt zelfs sneller dan onze bliksemschicht Kogeldans! Bakkers voorzet gaat dan rakelings aan zijn broer Timo voorbij en ook deze naald heeft dus blijkbaar weer een oogje waar Huizen doorheen paste.
    Aan de andere kant houdt Joshua Lo-Asioe een bal pal voor de achterlijn knap binnen. Ook de voorzet richting Ritchie Zinga is goed. Ritchie durft echter de directe volley niet aan en dat biedt de defensie van de thuisclub de gelegenheid de inzet tot corner te verwerken. Die gaat dan echter weer met een noodvaart voorlangs en levert Huizen dan slechts een inworp aan de andere kant van het veld op.
    Het is dus weer een defensieve muur die Huizen moet zien te slechten en de vergelijking met SVL dringt zich inmiddels op. In tegenstelling tot de aanvallen van SVL zijn de counters van Montfoort messcherp en eigenlijk ogen ze gevaarlijker en doortastender dan die van Huizen. Zonder dat ook doelman Hensen zich bovenmatig heeft moeten inspannen, overigens.
    Die inspanning moet hij wel leveren als Emrie Bakker na een goede kopbal van Nicky Besamusca weer aan de basis van zo’n gevaarlijke uitval staat. Hensen weet de eerste inzet nog te keren maar is kansloos op de rebound. De scorende aanvaller heeft echter bij de eerste voorzet al buitenspel gestaan en trekt dus voordeel uit die buitenspelsituatie, ook al komt de bal nu dan van Hensen af. Het leidt even tot wat verwarring onder het handjevol uitverkorenen op de tribune, maar ik denk dat de arbitrage het hier bij het rechte eind had. Het is echter wel een schot voor de boeg bij Huizen: verslappen is geen optie! Montfoort is levensgevaarlijk in die omschakeling!
    Dan toch ook wat serieuzer werk voor doelman Vianen: Tim Boterenbrood laat van een meter of zestien een schuiver los die akelig door glibbert op dat gladde veld. De bal is op zich niet zo hard, maar Vianen pareert de inzet toch met de voeten. Een onzekerheidje bij de Montfoorter doelman.
    Ook een buitenspelgoal voor Huizen, als Maachi de bal sterk onderschept op het middenveld en Zinga alleen voor doelman Vianen zet. Een beetje té alleen en dus haalt arbiter Eren ook hier terecht een streep door.
    Hensen moet dan een lastige bal van Wouter Scholman uit de hoek duwen. De bal schiet gevaarlijk door op dat natte veld en de redding is dan ook knap en weloverwogen, al zag het er dan ook een beetje ‘knullig’ uit. Het is een enerverende fase, want de corner wordt maar nauwelijks naast gekopt. De hervatting levert opnieuw een kans op als Emrie Bakker gevaarlijk uithaalt en Kogeldans de inzet moet kraken. De corner gaat dan snel via Tim Krux, Maachi en Zinga naar de andere kant van het veld. De eindpass is echter net te ver en vormt zo een prooi voor de attent zijn doel uitgekomen Vianen.
    Tim Krux zit er even later op zijn beurt goed bij als de bal voor Perrier dreigt te vallen. De wedstrijd kan maar zo naar beide kanten uitvallen en is daarmee een stuk aantrekkelijker dan hetgeen ik vorige week tegen SVL heb aanschouwd. Maar de twijfel is er wel of dit ook weer niet in een 0-0 zal eindigen, of erger nog, in een Breukelen scenario: goed voetballen en toch het deksel op de neus krijgen…

    Rust
    Nadat Visser het doel nog even niet wist te vinden bij een doorbraak, Hensen nog even boven alles en iedereen moest uittorenen en Boterenbrood nog een inzet van de lijn moest werken, sluit Kogeldans deze aantrekkelijke eerste helft af met een afstandspegel die de vuisten van Vianen doet gloeien.
    De 0-0 is op deze manier een wankel evenwicht na deze aantrekkelijke eerste helft. Natuurlijk overheerst de twijfel en de spanning of Huizen die noodzakelijke driepunter naar zich toe zal weten te trekken. Heel eerlijk lijkt Montfoort wat gevaarlijker in de omschakeling en de daaropvolgende counters. De Montfoorters verdedigen daarbij gedisciplineerd en kunnen het toch ook telkens weer opbrengen om snel en met voldoende mensen voor Hensen op te duiken.
    De blauwe muur die de thuisclub optrekt zet Huizen toch ook nu weer voor een uitdaging waar men tot op heden geen oplossing voor weet te vinden.
    Die driepunter zal voor Huizen dus nog een hele klus worden als ze de score niet weten open te breken waardoor Montfoort wat meer uit de schulp moet kruipen en het spel zal moeten gaan maken.
    Geen wissels die serieus aan een warming-up bezig zijn, dus Klein zal gokken op de wijzigingen die hij in de rust in de aanpak zal trachten door te voeren. Soms is een speler die een paar meter verder naar voren of naar achteren gaat spelen al voldoende om een resultaat te forceren. Ik ben benieuwd!

    De ban wordt gebroken
    Beide teams verschijnen ongewijzigd op het veld. Meteen is daar een voorzet die de sterk acterende Joshua Lo-Asioe tot corner moet weren. Ook de inzet van Perrier die daaruit volgt weet hij met een duikkopbal onschadelijk te maken. Dit is weer de ‘oude’ Joshua die mij zo aan een jonge Rijkaard deed denken. Genieten!
    Nadat een uitval via Theo Visser en Joshua Lo-Asioe bij Zinga belandde en diens voorzet maar net te scherp was, is het dan eindelijk raak als Maachi doorbreekt en zijn schot gekeerd ziet door Vianen. De rebound komt voor de voeten van Joshua Lo-Asioe die vanaf de rand van het strafschopgebied droog uithaalt en recht door het midden binnen knalt: 0-1 waarmee de ban nu eindelijk gebroken lijkt.
    Huizen veert op en gaat driftig op zoek naar uitbreiding van die voorsprong die met die gevaarlijke counters van Montfoort toch nog steeds maar o zo broos lijkt. Zinga, die hard werkte, onderschept dan op karakter een combinatie en zet Visser aan het werk. Deze staat echter zwaar in de dekking en kan er slechts een corner uit peuren.
    Weer Zinga die even later opnieuw een corner forceert. Montfoort ligt nu echt onder vuur en moet alle zeilen bijzetten om de korte corner onschadelijk te maken.
    Kort voor het uur officiële speeltijd pareert Vianen dan fraai en stijlvol een inzet als een aanval via Maachi, Boterenbrood en Visser weer soepeltjes over het veld glijdt. Het is nu ‘aan de bak’ voor Vianen die er bijtijds bij is als Maachi de bal fraai op de sprintende Kogeldans steekt.

    Wissels
    Nu Montfoort moet komen en er dus wat meer ruimtes gaan ontstaan, brengt Arnold Klein aanvaller Laurens Kooij voor middenvelder Remco Helms, die overigens een verdienstelijke wedstrijd speelde.
    Laurens is amper in het veld of op volle snelheid wordt hij afgemeten weggestuurd door Maachi en onze jonge spits komt oog in oog met Vianen te staan. De doelman komt dapper uit en weet de harde inzet met de voeten te keren. Een 100% kans die Huizen zich eigenlijk niet kan permitteren om te laten liggen.
    Weer Maachi en opnieuw Kooij die weggestoken wordt. De hoek is moeilijk en nu ziet Kooij zijn vlammende schot voorlangs gaan. Het levert nog een corner op die verder zonder gevolgen blijft.
    Dan komt ook Hidde van der Veldt binnen de lijnen voor Tim Boterenbrood. Weer een aanvaller voor een verdedigend ingestelde speler.
    Visser gaat dan goed door en zijn voorzet bereikt de bij de tweede paal opgedoken Sebastian van Kammen die zich niet bedenkt en afdrukt. Opnieuw weet Vianen zijn klasse te tonen door de bal met de voeten te redden. Montfoort mag zijn doelman wel op de blote knietjes danken dat hij ze op dit moment nog in de wedstrijd houdt.
    Ook Montfoortcoach Theo de Boon grijpt in. Kevin Quint komt binnen de lijnen voor Sander Doesburg en Tim de Grauw komt Wouter Scholman vervangen.
    De wissels maken dat beide teams zich even moeten ‘resetten’ en dat levert een periode van rommelig voetbal op waarin beide ploegen even moeten zoeken naar de juiste aanpak. Het is nu Huizen dat loert op de counter via de snelle mensen voorin.
    De Boon brengt dan ook Jasper van de Haselkamp voor Timo Bakker en Klein haalt Maachi naar de kant voor Lennart Dubbeldam. En daarmee zijn beide coaches door hun wissels heen en gaan we in gespannen verwachting aan de slotfase beginnen…

    Over en sluiten voor Montfoort
    Dubbeldam blijkt een gouden wissel, want na twee minuten komt hij goed voor zijn man en verlengt met de hak een voorzet zo dat de bal keurig in de verre hoek achter de kansloze Vianen glijdt. Met nog tien minuten te gaan is dat de doodsteek voor het dappere Montfoort dat nog hoopte op een gelijkmakertje in de slotminuten, maar zich nu met de vierde nederlaag op rij geconfronteerd ziet.
    Een minuut later weet Vianen verder onheil nog te voorkomen door Zinga het scoren te beletten als een fraaie combinatie als een warm mes door de Montfoorter boter snijdt. Het is uitstel van executie, want weer een minuut later is het dan opnieuw raak als Theo Visser zich vrij draait en vanaf de hoek van het strafschopgebied vernietigend uithaalt: met een geweldige streep ploft de bal achter de kansloze Vianen en haalt gaat diezelfde streep door alle illusies die de thuisploeg nog gehad zou kunnen hebben. Het is over en sluiten voor Montfoort. Hensen moet nog één keer gestrekt op een gevaarlijke schuiver en alsof de weergoden op het eindsignaal gewacht hadden trekt het open als arbiter Nurettin Eren Huizens tweede zege de boeken in blaast - de Blue Lions verslagen achterlatend om de wonden te likken…

    Arnold Klein
    “Tot de rust zag je eigenlijk hetzelfde spelbeeld als vorige week,” legt Klein me uit als ik hem deelgenoot maak van mijn angstige twijfels met de rust. “Nu vond ik echter de echte gretigheid beter dan vorige week. Met name de tweede helft was er de wil om die goal te willen maken. Dat maakte echter ook dat we in de omschakeling veel te veel vóór de bal stonden en niet oplettend genoeg waren. Daardoor zagen die counters van Montfoort er gevaarlijk uit. Ik vond ons inderdaad goed voetballen de eerste helft, maar nog niet daadkrachtig genoeg in balbezit. Ook positioneel vond ik het niet goed staan. Dat was vorige week wel het geval en daardoor was het vorige week een hele zakelijke eerste helft en kwam SVL niet tot een counter. Montfoort nu wel. Dat maakt het wel een aantrekkelijker wedstrijd, maar niet echt als je door een groen-gele bril kijkt.
    Ik heb in de rust aangegeven dat als je hier wilt winnen, dat je dan uit een ander vaatje zult moeten tappen en ook écht voor die goal moet gaan, écht te willen scoren. Met de wissels heb ik gekozen voor iets meer strijd en snelheid voorin. Eigenlijk moet Laurens Kooij bij zijn eerste de beste aanval al meteen scoren, dat zou de nekslag voor Montfoort hebben betekend en dan ben je hier klaar.
    Laurens komt dan nog een keer goed op de keeper af, Van Kammen kan ‘m zo binnenschieten bij de tweede paal, Visser komt een keer alleen op de keeper af, als je hier met 0-5, 0-6 vanaf stapt, dan mag Montfoort niks zeggen. Je moet dan alleen wel het ‘vernuft’ voor de goal houden. Vorige week konden we elkaar maar niet vinden voor de goal en dat lukte deze week dus wel en dan moet je je tegenstander eigenlijk écht pijn doen. Die keeper heeft wel erg veel ballen voor Montfoort gered, maar ik vind dat we daar nog veel beter mee om moeten gaan.”
    Met deze zege houd je de ambities van Huizen levend. Met ieder ander resultaat zou je die in de ijskast kunnen zetten…
    “Haha, dan is mijn eerste vraag: wat is de ijskast? Haha”
    Nou, dat je dan in ieder geval voorlopig even niet meer ‘meedoet’ voor de prijzen…
    “Ach, je weet nooit hoe zo’n seizoen loopt. Vorig seizoen startten we met dertien punten en voor de winterstop stonden we volgens mij nog stééds met zeventien of achttien punten. Nu sprokkelen we de puntjes gewoon van begin af aan binnen. Misschien iets minder snel dan vorig seizoen, maar je moet de langste adem houden. Die houd je door hard te blijven werken met z’n allen en gezond en fit te blijven. Dan is het maar hopen dat je je wedstrijden mag spelen. Heel eerlijk gezegd had ik er vandaag maar weinig zin in: als je moet omkleden en je kan niet eens je kleedkamer in en we moeten dan tien minuten later beginnen terwijl je spelers in de regen hebben moeten staan wachten, dat is bepaald geen ideale voorbereiding. Dan neem ik mijn petje af voor de mensen bij Huizen hoe die het allemaal regelen en doen. Klasse!
    Ik denk niet dat heel veel ploegen hier uit Montfoort vertrekken met een 0-3 in de tas…
    “Dat moeten we maar afwachten. Montfoort heeft natuurlijk mentaal wel een mentaal tikkie opgelopen en je weet niet hoe die nul punten door zullen gaan werken. Je moet het iedere week kunnen brengen, misschien wel iets anders kunnen brengen. Je hebt te maken met de fitheid van spelers en de keuzes die je daardoor kunt maken. We moeten het met z’n allen doen!”
    Een belangrijk verschil met vorig jaar is dat we toen vaak nogal vrijgevig waren met de punten tegen de laagvliegers in de competitie. Dat is voor mijn gevoel dit jaar toch minder het geval…
    “Nou ja, vorige week schonken we SVL dan weer wél de punten. We stonden vorige week defensief degelijk en lieten leuk voetbal zien. Vandaag liep het voorin wat beter en waren we weer minder bij balverlies.”
    SVL staat gewoon een punt bóven ons, hoor…
    “Mwoah, als ik kijk naar SVL en Montfoort dan doen ze niet gek veel voor elkaar onder. Ik vind de aanval van Montfoort zelfs nog wat gevaarlijker dan die van SVL…
    Het is gewoon zaak voor Huizen om niet te veel uit de positie te gaan lopen in ons enthousiasme om te scoren en te winnen. Onze middenvelders trekken vaak té ver naar voren, waardoor de voorwaartsen vaak helemaal terug moeten spelen op Tim Krux en Jeroen Lamme om een bal uit de drukte te kunnen halen. Daar moeten ze echt nog aan werken!”
    Vorige week had ik na het publiceren van het verslag nog een tijdje een WhatsApp-discussie met Arnold Klein. Klein beoordeelde de wedstrijd beduidend anders dan ik ‘m beleefd had. Hij is dan ook nieuwsgierig of ik het nu dan wél een leuke wedstrijd vond. Als ik dat beaam merkt hij op: “Dat heeft dus alles te maken met een Montfoort dat kon counteren! Ik vond ons vorige week beter spelen dan vandaag! Zeker bij balverlies. Maar bij balbezit vond ik het vandaag juist weer beter dan vorige week. Ik kijk toch door dat soort brilletjes naar een wedstrijd, ik let op andere dingen dan de doorsnee supporter…”
    Ik kijk inderdaad als een doorsnee supporter. Ik vind het leuk, goed of juist niet. Ik kijk niet of mijn concept goed wordt uitgevoerd…
    “Begrijp me goed: het is niet negatief bedoeld of zo, maar trainers kijken gewoon anders naar wedstrijden dan supporters…”

    Joshua Lo-Asioe
    Ik heb voor het eerst weer de oude Joshua gezien. Snap je dat ik dat zeg?
    “Nee, ik begrijp echt wel wat je bedoelt! Ik probeer echt wel elke week ‘mijn ding’ te doen, maar vandaag liep het inderdaad gewoon erg lekker, vooral de tweede helft. De eerste helft begonnen we wel goed, maar daarna zakte het wat in en kreeg Montfoort wat kansen. Daar hebben we in de rust goed over gesproken en gekeken hoe we dat op konden pakken en hoe we tot kansen konden komen. Dan moet je er gewoon staan en dat is wel gebleken gelukkig.”
    Ik vond jou ook de eerste helft toch één van de beste mensen van ’t veld…
    “Dank je wel,” glundert onze middenvelder van oor tot oor. “Zeker mooi om te horen! Ik kwam inderdaad wat te zwaar uit de coronaperiode en toen ben ik veel naar de sportschool gegaan. Nu kom ik weer lekker in mijn vel te zitten en kan weer lekker als vanouds voetballen. Ik voel me weer vrijer in mijn rol op het middenveld. Ik ben zeker tevreden over hoe ik heb gespeeld vandaag. Maar we hebben het uiteraard met z’n allen gedaan. Een goede opwarmer voor volgende week!
    Ik blijf gewoon hard werken natuurlijk en ik hoop deze lijn voort te kunnen zetten en nog veel te leren van mijn medespelers, de trainers. De trainer heeft me al een paar keer gewezen op de manier waarop ik positie moet kiezen, daar werk ik hard aan omdat goed toe te passen. Als je met drie nul voor staat, dan moet je gewoon de controle weten te houden. Dan moet ik meer als aanspeelpunt voor onze spitsen dienen. We doen ons best elke wedstrijd en vandaag had dat gelukkig het gewenste resultaat!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Huizen keert weer terug in het linker rijtje met deze overwinning en pakt daarin de vijfde plek. De competitie is nog pril en grote verschuivingen in die rangschikking zijn dan ook een logisch gevolg van enerzijds het geringe aantal wedstrijden, maar anderzijds ook van de scheefgroei doordat bijvoorbeeld Roda ’46 en De Bilt pas twee van de vier keer speelden.
    In tegenstelling tot vorige week vond ik ons aanvalsspel vandaag wél het aanzien waard. Lang niet alles ging nog goed, maar ik heb de doelman van Montfoort véél vaker aan het werk gezien dan die van SVL. En daar gaat het om: dat je een kans mist is tot daaraantoe, maar je moet die kansen wel krijgen!
    Nu dus wél een positief verhaal. De wedstrijd was spannend en goed om aan te zien. Volgende week spelen we dan mogelijk de derby. Voor het eerst in de geschiedenis zonder publiek en van mij hoeft dat niet zo nodig. Liever speel ik zo’n derby in juni als inhaalwedstrijd op een zinderende en goed gevulde Wolfskamer, met een penningmeester – die we dan hopelijk weer hebben – die met volle tevredenheid naar zijn kasboek kijkt. Clubs hebben gewoon die inkomsten uit de kantine en entree nodig om zich financieel het hoofd boven water te kunnen houden. De NOW-regeling die de overheid ter compensatie aanbiedt is slechts een druppel op onze gloeiende plaat. Een plaat die met de week gloeiender wordt, niet alleen voor ons, maar voor de hele voetbalsport. Het is nu maar afwachten wat de overheid bij monde van premier Rutte nu weer over ons uit zal storten. Ik houd het hart vast…

    Montfoort Uit

    Montfoort ’19 – sv Huizen 0-3 (0-0)

    50. Joshua Lo-Asioe 0-1
    85. Lennart Dubbeldam 0-2
    87. Theo Visser 0-3