https://www.svhuizen.nl/huizen-pakt-n-eerste-prijsje/n4366c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen pakt `n eerste prijsje
    24 aug 2019
    Ron Tuijnman
    Alles is betrekkelijk, ook de Huizer zegetocht in het Ron de Rijk memorial toernooi. Maar als je meedoet wil je gewoon winnen...
    huizen-pakt-n-eerste-prijsje

    Ron de Rijk memorial
    Wat Ron de Rijk met FC Hilversum had is mij niet bekend, maar de club heeft in ieder geval gemeend een toernooi ter nagedachtenis aan deze vorig jaar overleden sportverslaggever te organiseren. Ook Huizen neemt daar deze editie deel aan. Op de affiche prijkt de naam van IJsselmeervogels, maar aangezien vandaag de reguliere competitie voor de Rooien begint, lijkt me niet dat die in hun sterkste opstelling aan de aftrap zullen verschijnen. Verder in het deelnemersveld uiteraard de organiserende vereniging, SV Loosdrecht, SC ’t Gooi en BFC, die verdeeld over twee poules tot een finalist zullen komen. Heel slim heeft de organisatie bepaald dat alleen de nummers 1 een finale moeten spelen, de overige plekken worden door middel van penaltyseries bepaald.
    Gewoon gratis naar binnen, bonnetjes kopen en verder geen gemier. Wat een heerlijke eenvoud en wat een verschil met die toch wel wat pompeuze Zuiderzeecup in Harderwijk waar we voorgaande jaren aan hebben deelgenomen.
    De weergoden zijn ons als publiek gunstig gezind: een zomerse dag met hoge temperaturen. Dat laatste maakt dat de spelers daar waarschijnlijk wel iets anders over denken. Ook spelen op écht gras! Ik blijf dat toch prefereren boven die plastic grastravestieën. De poule van Huizen wordt op een bijveld verspeeld en dus geen klok, scorebord of gelegenheid om zittend mijn verslaggeving te doen. Met zes knieoperaties achter de rug is het dan toch wel wat lang staan achter zo’n kliko die ik als schrijftafeltje misbruik. Ook geen namen en rugnummers. ’t Gooi treedt zelfs aan met shirts waarop de rugnummers in zijn geheel ontbreken. Dat wordt nog wat als de scheidsrechter geel moet uitdelen. De ploegen hebben vaak nog geen vaste rugnummers en mogen vandaag ook gewoon doorwisselen en dat maakt een namenlijst eigenlijk nutteloos. Geen namen van tegenstanders derhalve.
    Geen ongunstige pouleplanning voor onze mannen: de eerste wedstrijd mogen we toekijken hoe onze concurrenten het er tegen elkaar afbrengen, om dan vervolgens 45 minuten tegen BFC en meteen erachteraan tegen ’t Gooi aan te kunnen treden. Eerst dus rustig de kat uit de Hilversumse boom kijken, dan fris een potje spelen tegen een ploeg die er al een wedstrijd op heeft zitten, om vervolgens na ‘de rust’ meteen door te gaan tegen een ploeg die drie kwartier in het zonnetje heeft moeten wachten op de hervatting.
    BFC en ’t Gooi spelen dus de eerste wedstrijd en het spelbeeld dat ze ons voorschotelen voorspelt weinig problemen voor Huizen. ‘Indrukwekkend,’ mijmert Hans Hoogenboom naast me licht sarcastisch.

    BFC
    BFC weet met 1-0 te winnen van ’t Gooi. Een tweede- tegen een derdeklasser: noblesse oblige. Na een korte pauze verschijnt de Huizer selectie ten tonele en kunnen we van start. Meteen in de eerste minuut is het Olivier Blaauw die tegen zijn oude club wel wat wil laten zien die er tussenuit trekt nadat hij de bal knap binnen wist te houden. Het sprintduel met zijn voormalige ploeggenoot eindigt echter in een achterbal.
    Huizen neemt meteen het initiatief en weet BFC op eigen helft vast te zetten. Die handbalverdediging laat zich echter niet eenvoudig slechten, zeker niet daar BFC tegen die eersteklasser zich zeker niet wil laten afdrogen. We moeten dan ook tot de achtste minuut wachten voor Hidde van der Veldt de BFC-doelman voor het eerst eens test: doorgebroken vanaf de zijkant haalt hij uit en ziet zijn schot met de benen gestopt door de BFC-goalie. De rebound wordt dan opgepikt door Sebastian van Kammen die nogmaals inzet. Opnieuw is het de BFC-doelman die met een goede reactie bij de tweede paal redding weet te brengen. De bal lijkt vanaf mijn standpunt over de doellijn te zijn gegaan, maar ja: geen doellijntechnologie… Eerst maar eens sparen voor een scorebord zal men daar denken...
    En dus wordt er gewoon doorgespeeld.
    Dat levert een minuut later opnieuw een doorbraak van Van der Veldt op. De voorzet bereikt Joshua Lo-Asioe die in één keer wil uithalen. Ballen waar je een beetje mazzel bij moet hebben dat je ‘m lekker raakt. Joshua had dat dus niet en de bal wordt dan ook simpel gekraakt door de BFC defensie die meteen ene Joost op pad sturen voor een countertje. Servanio Martina let echter goed op en zet hem zijn ‘maatje 48-met-pijn’ dwars.
    Sebastian van Kammen is dan attent als een van de BFC’ers ruzie met de bal heeft en gaat er schielings mee vandoor als de bal van de voet springt van de BFC’er. Leep zwiept hij de bal op de mee opgekomen Tim Boterenbrood die een geweldige knal in gedachten heeft. De wens bleef hier ook de vader van de gedachte want Tim raakt de bal niet lekker en produceert een slap schot dat geen enkele kans maakt uit te groeien tot een doelpunt.

    Makkelijker gezegd dan gedaan
    We hebben een kleine twintig minuten gespeeld als een van de spaarzame BFC uitvallen ineens een speler alleen voor Jaime Hensen zet. Hensen is lang, maar toch probeert de speler met een boogbal onze doelman te verschalken. Het zou totaal tegen het beeld van de wedstrijd zijn geweest, maar we halen toch opgelucht adem als de bal niet alleen over Hensen, maar ook over onze goal heen dwarrelt.
    We krijgen BFC toch niet simpeltjes op de knieën. De Bussummers verdedigen stug en zien de minuten ook verstrijken richting een eervolle 0-0. Ook het oprollen van een tweedeklasser is makkelijker gezegd dan gedaan… Sterker nog: na een minuut of twintig komt BFC zelfs lekkerder in de wedstrijd en zoekt brutaal de aanval. Nummer 15 wordt onreglementair gestuit in zijn offensieve dadendrang. De vrije trap van nummer 16 gaat ver en wordt met moeite binnengehouden en weer voorgetrokken. Daar weet de Huizer defensie de zaken dan weer te klaren. Is het de warmte? De onwennigheid van een echte grasmat? Ik weet het niet, maar het spel van Huizen oogt slordig en onverzorgd. Te vaak wordt er dan maar gegokt op de snelheid van Blaauw en Van der Veldt met lange ballen die simpel te verdedigen zijn. Beide spelers zijn ook wat licht als het op de persoonlijke duels aankomt en als een tegenstander met zo weinig ruimte in de rug speelt hebben we niet zo heel veel aan die snelheid die ze op de mat weten te leggen. Toch kwam het enige gevaar van deze twee spelers.
    Dan een schot van Van Kammen dat maar net over de kruising vliegt en een uitval van BFC waarbij de aanvaller binnen de zestien neergaat. We houden ons hart vast, maar de arbiter van dienst oordeelt dat het hier een schwalbe betrof en laat doorspelen tot groot ongenoegen van alles dat BFC een goed hart toedraagt.

    Beslissing
    Een minuut later gaat Hidde van der Veldt weer diep. BFC verdediger nummer 3 heeft een perfecte ingreep in huis. De aanval gaat echter door en Van Kammen haalt van buiten het strafschopgebied uit. De doelman grabbelt bij de paal en weet de bal met moeite tot corner te werken.
    Nummer 15 gaat er dan vandoor en zet drie, vier Huizers te kijk in zijn snelle rush. De ingreep die dan volgt leidt tot de nodige BFC-frustraties.
    Nadat Martina nog een koppoging over de goal van BFC heeft zien vliegen eindigt deze wedstrijd zoals hij begon en met de 0-0 doet Huizen zichzelf ronduit tekort: zoveel overwicht, zoveel dreiging en dan toch niet tot scoren komen... Het gebrek aan stootkracht voorin baart me toch wel wat zorgen. Met Rob Knul die met een lichte blessure wat rust kreeg vandaag en Quincy van Waveren die ook nog herstellende is van zijn blessure, mist Huizen toch wel ‘pure power’ voorin om ook tegen een tweedeklasser het verschil te maken.
    Er moét een winnaar uit de bus komen voor een goed verloop van het toernooi. En dus mogen beide teams drie strafschoppen nemen om te beslissen wie er als winnaar van het veld stapt. Doelman Hensen stopt stijlvol de eerste inzet van BFC en Krux werkt zijn strafschop leep binnen. Op de dan volgende strafschop is Hensen kansloos, net zoals Dennis Lamme de BFC doelman kansloos laat bij onze tweede strafschop. BFC 16 fopt Hensen dan en dus komt het neer op onze derde strafschopnemerd: Joshua Lo-Asioe. Dapper van onze jonge middenvelder: pas eind vorig seizoen een min of meer vaste waarde bij de eerste selectie en nu doodgemoedereerd achter de beslissende penalty gaan staan. Hij neemt hem foutloos en laat de BFC doelman geen kans: 3-2 en Huizen is dus winnaar.

    ’t Gooi
    De Hilversummers spelen nog een afdeling lager dan BFC en dat scheelt dus twee divisies met Huizen. Hoewel de verwachtingen wat getemperd zijn na het moeizame treffen met BFC, is de algemene tendens dat we hier toch wel een uitslag moeten kunnen neerzetten.
    Maar wederom komen we bedrogen uit: Huizen overtuigt bepaald niet in de openingsfase en behoudens een gevaarloos afstandsschot van Mike van ‘t Land valt er weinig te genieten.
    Pas na een dik kwartier laat Dani Schmitz iets zien dat onze hartslag wat doet versnellen: hij zet goed door en prikt de bal voor. De Gooi-doelman zit er nog net aan en daardoor gaat de bal net achter de ingelopen Blaauw langs.
    Weer Joshua Lo-Asioe die goed door gaat. De voorzet is perfect op maat en Van ’t Land hoeft van dichtbij maar in te tikken. Verbijsterd zien we hoe de Gooische doelman de bal toch weet te pareren. Niet klemvast uiteraard en de aanval loopt door. Jeroen Lamme zet de bal in en dan moet met veel kunst en vliegwerk de Gooi-defensie bijspringen om de bal uit de doelmond weg te koppen. Het is even vrouwen en kinderen eerst bij de Hilversummers.
    Weer Dani Schmitz die de Gooi-doelman op de proef stelt. Zijn schot wordt echter opnieuw met moeite verwerkt. ‘Ik wankel en kom boven’ lijkt het devies van de dapper keepende doelman, vrij naar de Zeeuwse wapenspreuk.
    Dan een vrije trap schuin buiten het strafschopgebied van ’t Gooi. Mike van ’t Land werpt zich op als kanonnier en met een doffe dreun teistert hij het achterwerk van een ’t Gooi-verdediger.
    Dan toch een uitval van ’t Gooi. Met ‘een vermoeden van hands’ mag de aanval door en Huizen moet dan toch even aan de noodrem. De vrije trap gaat een half metertje over de goal van doelman Thijs Laan. Ook Preston Ziessen moet alles uit de kast halen als over onze linkerflank ’t Gooi gevaarlijk opdoemt. Hij doet dat met verve en ten koste van een corner die Laan overigens bekwaam wegvangt.

    Eindelijk
    Met een dik half uur gespeeld gaat dan aardsrommelaar Lucas van Esterik met de bal aan de haal. Eenmaal binnen het strafschopgebied zoekt en vindt hij de verre hoek achter de doelman van ’t Gooi en weet dan zo eidnelijk Huizens eerste reguliere treffer van de dag te produceren. Het doek valt voor ’t Gooi en de wedstrijd kabbelt langzaam naar het einde.
    Dat houdt in dat Huizen met slechts één gescoorde veldgoal zich in de finale heeft geschoten… Aan de kant ontspint er zich een discussie over het aantal minuten goed voetbal dat we vandaag hebben mogen aanschouwen. Ik vrees dat het een kinderhandje moet zijn wil die hand gevuld worden… De toeschouwers werden bepaald niet verwend. Huizen wist zich toch niet echt aan het niveau te ontworstelen en het ontbreken van automatismen deed zich nadrukkelijk gelden. Ik kan me toch ook niet aan deindruk onttrekken dat er hier ook wel wat sprake van onderschatting was. Natuurlijk word je wat makkelijk als je zo simpel de druk op het doel van de tegenstander weet te houden en al helemaal bij deze temperatuur. Het gevoel ‘dat ie er zo wel invliegt’ gaat dan toch een beetje tussen de oren zitten. BFC had daarin eigenlijk al een soort van wake-up-call moeten zijn…

    Loosdrecht
    De andere poule wordt gewonnen door Loosdrecht en is dus op het hoofdveld nu de tegenstander in de finale. De aftrap moet verricht worden door een wethouder. Je zou dan eigenlijk iemand van de naasten van Ron de Rijk verwachten, maar de organisatie heeft dus een wethouder uitgenodigd. De goede man blijkt echter zoek en wordt via de omroepinstallatie gemaand zich naar het hoofdveld te spoeden. Inmiddels is het wat al te strak opgestelde schema een half uurtje uitgelopen als de arbitrage met de dolende wethouder het veld op dirigeert. Balletje terug op Loosdrecht en dan mag de wethouder weer zijns weegs gaan.
    Het lijkt of Huizen zich voetballend wat herpakt in deze finale. Al in de tweede minuut forceert het de eerste corner en als de bal in de doelmond valt appelleert men massaal voor hands. De arbiter van dienst heeft echter geen trek de wedstrijd al zo vroeg te kleuren met een strafschop en laat doorspelen.
    Opnieuw een sterke Joshua Lo-Asioe die voor mij zou uitgroeien tot Huizens beste man. Een goede scherpe pass wordt op de achterlijn binnengehouden en weer voorgetrokken. De Loosdrechter doelman is paraat en onderschept de voorzet bekwaam.
    Goed verdedigend werk van Huizen dan als Loosdrecht de aanval zoekt. De corner wordt door Loosdrecht 4 voorlangs gekopt en doelman Brian Willemse moet handelend optreden als de bal bij de eerste paal in wordt gezet. Het is echt een wedstrijd aan het worden tegen deze goede tweede klasser. Huizen heeft wel wat van een overwicht, maar weet daar toch ook nu weer te weinig werk voor de Loosdrechter doelman uit te creëren.
    Lo-Asioe gaat opnieuw goed door en moet met enige overtuiging door Loosdrecht tot stoppen worden gedwongen. De vrije trap net buiten de zestien wordt door Van Kammen via de muur tot corner gepromoveerd. De daaropvolgende schotpoging wordt met moeite door de Loosdrechters gekraakt. Loosdrecht 16 moet kort daarop geblesseerd het veld verlaten. Vanaf hier een spoedig herstel gewenst.

    Forceren
    Loosdrecht probeert er ook een wedstrijd van te maken en dan gaat Loosdrecht 6 lelijk in d efout als hij denkt even twee Huizers te kunnen piepelen. Snel speelt Huizen dan de veroverde bal rond en het schot van Lo-Asioe mist dan helaas de richting die hij in gedachten had.
    Huizen houdt de druk en Jasper van Vark (sterk als vleugelverdediger) probeert een opening te forceren over de flank. Hij weet het Loosdrechter strafschopgebied binnen te dringen en legt dan af op Mike van ’t Land die hard uithaalt. Het schot is venijnig en goed laag geplaatst richting paal. De Loosdrechter doelman toont zich echter een klasbak en weet de bal fraai te verwerken.
    Huizen drukt, maar weet de beslissing niet te forceren. En opnieuw moeten strafschoppen bepalen wie zich winnaar van de Ron de Rijk Memorial mag noemen.
    Naast me verzucht een supporter wat fatalistisch: “Dat kunnen we dan wel schudden: Brian heeft nog nooit een strafschop gestopt…”
    Loosdrecht 20 zet zich als eerste achter de bal. Rustig neemt hij zijn aanloop en zijn inzet lijkt een zaak voor Willemse. Maar daar dacht onze doelman zelf heel anders over: met een schitterende safe ranselt hij de bal uit de bovenhoek! “dat is dan de eerste…” merk ik plagerig op naar de supporter die zojuist nog beweerde dat Brian er nooit eentje zou stoppen…
    Dan is het de beurt aan de ervaren rot Tim Krux. Zelfverzekerd drukt hij ook nu de bal keurig in het net: 1-0…
    De tweede poging van Loosdrecht en opnieuw lijkt de bal goed ingeschoten. Als een snoek spat Willemse naar de hoek en keert triomfantelijk ook de tweede inzet!
    Dennis Lamme voor Huizens tweede. Ook nu weer keurig zelfverzekerd ingeschoten. Maar wie heeft die verd*** paal daar neergezet?
    Peng!
    Een heerlijk geluid vinden sommigen, lekkerder zelfs dan een doelpunt. Maar dus niet als je net een strafschop mocht nemen…
    Loosdrecht 6 zet zich nu achter de bal en kan de spanning weer terugbrengen. Eén penalty stoppen is al een huzarenstukje - zeker als ie zo fraai werd ingeschoten. Twee penalty’s stoppen is al ruim meer dan je van een doelman mag verwachten. Dus we houden ons hart vast als Loosdrecht 6 zijn aanloop neemt. Opnieuw is de bal goed ingeschoten en lijkt Brian kansloos. En wéér komt hij als overwinnaar uit de strijd! Daarmee is de laatste penalty van Huizen overbodig geworden en kan Huizen zich feestend de Ron de Rijk Memorial laten overhandigen.

    Arnold Klein
    “Haha,” grinnikt Klein als ik hem voorhoud dat de eerste ‘prijs’ dus al binnen is. “Ok, maar even serieus: het moeilijke van dit soort korte wedstrijden is dat je normaal gesproken dit soort tegenstanders pas in de zestigste of zeventigste minuut stuk kunt spelen. Nu heb je dan maar vijfenveertig minuutjes waarvan je er door blessures en tijdrekken misschien maar vijfendertig overhoudt. Maar goed, dat geeft verder niet, het gaat er wel om hoeveel energie wij in die wedstrijden leggen. En daar waren wij als staf de eerste twee wedstrijden niet echt tevreden over. Natuurlijk hebben we nu drie tegenstanders gehad die vanaf een gesloten defensie op eigen helft gewoon lopen af te wachten wat Huizen tegen ze zal gaan uitrichten. Dan vind ik dat we daarin veel dominanter moeten gaan worden. Dat is wel een leermoment van dit toernooi. Hiervoor hebben we twee goede tegenstanders gehad waartegen we ‘in de achteruit’ moesten en van de week een tegenstander waartegen we twee totaal verschillende helften hebben gespeeld, de tweede helft echt met power vooruit gespeeld en nu dan weer tegenstanders die nog meer op de eigenhelft leunen. Die moet je gewoon nog meer pijn kunnen doen. Natuurlijk zijn we nog steeds aan het mixen qua samenstelling. Hieruit moeten we dan straks de juiste mix zien samen te stellen. Uiteindelijk ben ik over die finalewedstrijd wél tevreden over de geleverde energie en inzet.
    Natuurlijk is één veldgoal te weinig, maar als je ziet hoeveel kansen we hebben gecreëerd…”
    Is dat dan toch het ontbreken van een echte spits dat je dan parten speelt?
    “Rob Knul hebben we vandaag uit de basis gelaten met een lichte blessure. Daar wilden we geen risico mee nemen. Quincy van Waveren is in de opbouw op de weg terug en ook daarvoor geldt dat we met hem geen enkel risico wilden nemen. En dat zijn toch wel twee spelers die een dolpuntje kunnen maken. Neemt niet weg dat ook de anderen hier wel meer hadden mogen scoren gezien de kansen die we kregen.
    Qua voorbereiding zijn we nu ook zo ongeveer wel bij de fase aangeland dat we aan de voorzetten en de keuzes voor de goal meer aandacht kunnen gaan besteden, er specifiek op kunnen gaan trainen. De basis is er: we weten gewoon drie tot vier spelers binnen de zestien te krijgen. Nu is het alleen nog de kwestie om daarbinnen de juiste man te vinden.
    Ja, Joshua (Lo-Asioe) speelde sterk. Tegen Josh hoef je eigenlijk niks te zeggen. Hij is fit en gaat er voor de volle 100% voor. Door zijn ‘drive’ weet hij andere spelers mee te nemen en te motiveren. Ik ben alleen maar positief over hem en ik hoop dat hij deze inzet door weet te zetten…”
    Ik miste nog de ‘automatismen’ bij de spelers. Wanneer denk je daar aan te kunnen gaan slijpen?
    “Volgende week gaan we beginnen met de districtsbeker. Daar zullen we verder op moeten doorborduren. De jongens weten wat wij als staf van ze verlangen en dat ze veel arbeid zullen moeten verrichten, hoe ze het als ‘ploeg’ zullen moeten doen. Je ziet dat ze dat ook echt willen, maar ook is duidelijk dat er bij sommigen nog stappen gemaakt zullen moeten worden voor ze op het niveau zijn wat we graag van ze zien. We doen het niet met tien of elf, maar we zullen het straks met z’n allen moeten gaan doen!”

    Brian Willemse
    Als je vandaag een man of the match moest aanwijzen dan ontkom je natuurlijk niet aan onze penaltykiller pur-sang: Brian Willemse…
    “De eerste penalty vond ik niet zo moeilijk. Ik wachtte lang en ik probeerde oogcontact met hem te zoeken en dat lukte al bij zijn aanloop zowel achteruit als vooruit. Dus ik wíst al welke hoek hij wilde gaan nemen.
    Bij de tweede wist ik dat ik vroeg moest gaan omdat hij ‘m hard in zou gaan schieten, dat wist ik al. Dat was meer een gok in welke hoek hij ‘m zou plaatsen – een beetje mazzel, dus…
    Ook bij de derde moest ik een beetje geluk hebben en dat had ik….”
    Als je drie penalty’s stopt, dan kan je voor mijn gevoel niet echt meer van geluk spreken. Er zaten ook geen oprapertjes bij….
    “Nee, dat klopt. Ik probeer wel te kijken naar hun houding om te bepalen waar hij waarschijnlijk gaat schieten, dat gaat ook een beetje op gevoel. Vreemd genoeg kan ik het in series wel, maar gewoon in de competitie tijdens een wedstrijd dan lukt het me niet echt vaak.“
    Iemand op de tribune vertelde dat je er nog nooit een had gestopt in de competitie voor Huizen…
    “Nee, wat ik al opmerkte: in series gaat het prima: bij Sparta Nijkerk heb ik ze zo in de KNVB-beker tegengehouden. Het is moeilijk uit te leggen waar ‘m dat in zit…”
    Pittige concurrentie dit jaar voor de plek onder de lat, lijkt me…
    “Elk jaar is het pittig. Ook vorig seizoen hebben we de eerste competitiewedstrijden nog moeten gebruiken om te bepalen wie er eerste keeper zou worden. We moeten maar bekijken hoe dat gaat uitpakken. Zelf ben ik er de tweede en de derde competitiewedstrijd niet bij. Mijn ouders zijn veertig jaar getrouwd en wilden graag mét mij een weekje naar Gran Canaria, dus dat bemoeilijkt ook een eventuele keuze. Maar ik doe gewoon mijn stinkende best en dan heb ik er wel vertrouwen in, anders kan je net zo goed meteen stoppen…”
    Nou, stoppen deed ie wel, maar dan wel penalty’s!

    Joshua Lo-Asioe
    De meeste spelers hebben de voorbereiding echt wel nodig om hun vorm te hervinden. Jij lijkt vooralsnog niet echt met dat probleem te kampen te hebben…
    “Haha, dank je wel! Het ging inderdaad wel lekker vandaag. Ik moest vandaag op verschillende posities spelen en ik kon er vandaag prima uit de voeten, merkte ik.
    Ik geef altijd de volle honderd procent. De warmte maakte dat wel wat moeilijker, dus dan is het lekker te horen dat men vindt dat je goed hebt gespeeld.
    Ik ben inderdaad wat verder dan vorig seizoen. Ik heb de zomervakantie gewoon doorgetraind, maar sloot wel iets later aan in de voorbereiding vanwege een zomerstage. Ik ben dan ook blij dat de trainer me de kans geeft om het te laten zien.”
    Als ik naar de samenstelling van ons middenveld kijk, dan denk ik dat we zitten te springen om een type speler zoals jij…
    “Haha, nou dat zou inderdaad wel mooi zijn… Zoals ik al aangaf: ik probeer altijd voor honderd procent mijn best te doen. En waar de trainer me nodig hebt, back, middenveld, het maakt me allemaal niet zoveel uit. Ik wil met Huizen mee gaan doen voor de titel, of een periode. Ik wil graag weer hoofdklasse gaan spelen met Huizen,” aldus ons van zelfvertrouwen blakende Almeerder talent.

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Elke prijs is er één. Natuurlijk was het Ron de Rijk Memorial wat matig bezet met alleen tweede en derde klassers. Als enige eersteklasser (IJsselmeervogels kwam inderdaad met een soort alternatieve beloften-selectie) ben je natuurlijk aan je stand verplicht om hoge ogen in zo’n toernooi te gooien. De finaleplek was dan ook min of meer een verplichting. BFC en ’t Gooi bleken echter taaiere noten om te kraken dan menigeen vooraf had kunnen vermoeden. Het veldoverwicht dat Huizen aan de dag legde leidde niet tot doelwachters die zich de blaren op de handen moesten keepen om hun doel schoon te houden.
    Met één schamel velddoelpuntje werd die finale dan inderdaad bereikt, maar ook daarin kwam Huizen niet aan een reguliere score toe. Excuses volop te bedenken, voorbereiding, warmte, wisselingen, experimenten, zoeken naar de juiste samenstelling, korte wedstrijdjes, maar wat we een uur lang op dat bijveld mochten aanschouwen liet ons Huizer hart ondanks het veldoverwicht niet echt sneller kloppen. Pover aanvalsspel, spitsen die duidelijk de grote vorm en de scherpte nog niet hebben gevonden, het hield bepaald niet over vanmiddag daar op sportpark Crailo.
    Toch ook echt wel wat lichtpuntjes: Lo-Asioe, onze doelmannen die vandaag een betrouwbare indruk achterlieten, het feit dat we toch die finale bereikten en zelfs de toernooizege konden bijschrijven. Het moet immers toch allemaal maar wel even gedaan worden.
    Er is nog genoeg werk aan de winkel voor de technische staf. Nog één keer oefenen en dan beginnen de wedstrijden om de districtsbeker weer. Natuurlijk is de competitie belangrijker, maar vorig seizoen hebben we gemerkt dat zo’n bekertoernooi toch ook wat kleur aan een seizoen kan geven als het in de competitie allemaal wat kleurloos verloopt. Daarbij heeft Huizen met haar historie ook wel een naam hoog te houden.
    Ik durf écht niet te zeggen waar we als ploeg nu ‘staan’. Ik acht alles straks mogelijk. Het competitieprogramma is inmiddels bekend en we hebben een moeilijke opening: eerst Roda 46 uit – een ploeg waar we bepaald geen prettige herinneringen aan hebben, dan Zwaluwen 30 thuis – ook een ploeg waar ik met gemengde gevoelens naar kijk, om vervolgens deel 1 van de dorpsderby thuis af te moeten werken. Van lekker in de competitie groeien is hoe dan ook geen sprake, Huizen moet vol aan de bak! Nu zie ik er sowieso geen tegenstanders bij waar Huizen met twee vingertjes in de neus wel even overheen loopt, maar dat terzijde.
    Zaterdag dus Hierden als eerste tegenstander voor de districtsbeker nadat het dinsdag nog een keer heeft kunnen oefenen tegen Dronten op de eigen Wolfskamer. Het kriebelt. Van mij mag de competitie zo langzamerhand wel weer gaan beginnen…

    Wellicht ten overvloede: ik ben niet in staat de avondwedstrijden te verslaan. U ziet mij dus ijs en weder dienende pas aanstaande zaterdag terug…


    Aanvoerder Jeroen Lamme juicht met de trofee...

    ...en spreekt een dankwoordje richting organisatie...