https://www.svhuizen.nl/huizen-pakt-eerste-zege/n4407c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen pakt eerste zege...
    28 sep 2019
    Ron Tuijnman
    Ook weer een op voorhand een lastige tegenstander in de tweede wedstrijd van het seizoen, maar ook nu weer een sterk Huizen. De volle winst dit keer. Een verslag...
    huizen-pakt-eerste-zege

    Thuisdebuut
    Schreef ik vorige week nog dat de zomer maar geen afscheid van ons leek te kunnen  nemen, vandaag lijkt de zomer al weer een eeuwigheid geleden en is herfstachtig de enige passende omschrijving. Tussen twee herfstbuien door weet ik redelijk droog de Wolfskamer te bereiken en ligt het wedstrijdformulier al op me te wachten.
    Kroeze begint vandaag op de bank en dan is het toch even puzzelen hoe Klein en zijn staf de formatie in elkaar zal gaan steken. Gaat hij 3-4-3 spelen, of houdt hij gewoon vast aan het vertrouwde 4-3-3? Ik gok uiteraard op het laatste en dan prik ik Tim Boterenbrood vast op de rechtsbackplek. Verder laat het team zich dan eenvoudig inkleuren met de vertrouwde namen en Knul weer als diepste spits. Naast Kroeze mogen ook Dennis Lamme, Olivier Blaauw, Jasper van Vark, Lucas van Esterik naast reservedoelman Laan plaats nemen.
    De Zwaluwen uit Hoorn treden uiteraard aan met Joey Papamelodias. Vorige week zat de voormalig Huizen steunpilaar nog een schorsinkje uit dat hij als een soort erfenisje uit vorig seizoen had meegenomen. Verder herken ik nog de namen van Joep Rive, Calvin den Boer en Pieter Koopman al heeft deze laatste dan de overstap gemaakt van onze buren naar de club in Hoorn.
    Arbiter Duindam is weer solo op pad gestuurd door de K.N.V.B. en daardoor verschijnen Rik van Diermen en Fred Quint als vlaggenisten langs de lijn.

    (foto's: Henk Heijnen Fotografie)


    Vorig seizoen droogde Huizen in de openingsfase van het seizoen de Zwaluwen in het eigen nest met 1-6 af, om thuis tegen een herboren vlucht Zwaluwen thuis met 0-3 de pottenbak in te gaan. Al met al dus wéér geen prettige tegenstander dus om als eerste thuiswedstrijd tegen te moeten openen, al kan je je afvragen welke tegenstander dat wél zou zijn in deze naar het zich nu al laat aanzien toch weer lastige competitie.
    Een minuut stilte voor de recentelijk overleden voormalig jeugd- en eerste elftalleider Jaap Vedder. Vanaf deze plek wens ik de nabestaanden alle sterkte toe bij het verwerken van dit zo onverwachte verlies.
    Na de indrukwekkende minuut stilte mogen dan de twee meidenpupilletjes van de week los op de goal. Ze komen al combinerend wat schuin voor de goal uit en we houden ons hart al vast als Eva Rebel de bal nog een keer opzij speelt. Maar Milly Schaap laat zich hier niet door van de wijs brengen en met een lepe schuiver weet zij toch doelman Dirk Bakker in de verre hoek kansloos te laten.

    Levendig
    Meteen vanaf de aftrap ontspint er zich een levendige wedstrijd waarbij Zwaluwen zich meteen laat gelden en in de eerste minuut al de eerste hoekschop afdwingt als Mike van ’t Land moet meeverdedigen. Onze defensie is gelukkig paraat en attent en de corner wordt zonder noemenswaardige problemen geruimd en zet meteen de aanval in met Sergae kogeldans die op volle snelheid doorbreekt en zijn schot helaas geblokt ziet. Heerlijk als je een vleugelverdediger hebt die zich tevens als vleugelspits weet op te werpen.
    Mircle Elstak gaat dan na een minuut of tien goed door en dan is het Krux die goed ingrijpt en hem van de bal glijdt. En weer gaat Kogeldans er als een speer vandoor, een spoor van vertwijfeld sprintende Zwaluwen in zijn kielzog. De voorzet is goed, maar helaas hadden ook zijn medespelers het tempo niet helemaal bij weten te benen en dat maakt de bal een simpele prooi voor de Zwaluwen in de centrale verdediging.
    Zwaluwen schuwt het stevige voetbal niet en dat ondervindt Joshua Lo-Asioe als hij enkele meters buiten de zestien van Zwaluwen getorpedeerd wordt. Sebastian van Kammen laat de bal leep bij de tweede paal ploffen, waar een aarzeling van doelman Dirk Bakker Tim Krux de kans geeft om bij die tweede paal op te duiken. Met de moed der wanhoop stort Bakker zich voor onze noeste verdediger en met een akelig uitziende clash vliegt de bal corner. Wat trekkebenend kan Krux de wedstrijd vervolgen en als de corner voor komt vliegt het kunstleer maar rakelings voor twee instormende Huizer hoofden voorbij.

    Stevig
    We zijn bijna een kwartier onderweg als een terugspeelbal zien van Dani Mes die eigenlijk te kort was. Doelman Bakker ziet Hidde van der Veldt gretig op zich af stormen en wil het voetballend oplossen. Hij raakt de bal echter niet lekker en het doel ligt dan open voor Van Kammen die het met een ferme pegel probeert. Dan is Bakker helaas toch weer bijtijds in positie en weet de schuiver knap te stoppen.
    En weer is dan de volgende mogelijkheid voor Zwaluwen ’30 als Joost Feld een schietkans heeft. Tim Krux is echter onverzettelijk en weet zich in de baan van het schot te werpen en ten koste van een corner dit gevaar te bezweren. Jaime Hensen is die situatie dan in twee instanties de baas.
    Joey Papamelodias pakt dan het eerste geel van deze wedstrijd als hij wraak neemt en hard doorloopt nadat een eerder akkefietje niet door arbiter Duindam bestraft werd. Beide ploegen wensen niet voor elkaar onder te doen en dat geeft Duindam toch wel het nodige werk.
    De stadionklok (die het vandaag weer keurig deed) laat een half uur speeltijd zien als Kogeldans via Dani Schmitz Joshua Lo-Asioe weet te bereiken. Diens uithaal had maar zo binnen kunnenploffen, ware het niet dat Jouke Huitema zich met gevaar voor lijf en leden in de baan van het schot had geworpen. Via zijn onderbeen spat de bal niet in de goal, maar erover. Een corner is wat Huizen rest, maar helaas blijkt ook deze een simpele prooi voor de Hoornse defensie.
    Vijf minuten later gaat Knul er bij een uitbraak vandoor. Voor de goal duikt ook Van der Veldt op en een pass breed lijkt de opmaat voor de openingsgoal te gaan worden. Dan besluit Knul echter toch zijn man te passeren en vervliegt het momentum van de aanval en lopen de verdedigers de gaten dicht. Sergae Kogeldans probeert het dan nog wel met een hard schot dat echter de juiste richting mist. Ook een pass van de doorgebroken Joshua Lo-Asioe mist helaas het vernuft en wordt onderschept. Het is nu toch Huizen dat een overwicht aan de dag legt, waarbij met deze stand uiteraard het gevaar van de snelle counters van Zwaluwen op de loer blijft liggen.
    Opnieuw een stevig duel waarbij Van Kammen ‘een visitekaartje’ afgeeft. Als hij de vrije trap tegen krijgt en daar onomwonden commentaar op geeft, dan ziet hij Duindam opnieuw het geel uit de borstzak grabbelen. De vrije schop van Jouke Huitema gaat dan vervolgens ruim naast en zo gaan we met dus 0-0 de rust in…

    Rust
    Het was niet altijd even fraai wat we voorgeschoteld kregen, maar met twee ploegen die de aanval zochten waar ze die vinden konden was het wel een enerverende eerste helft. Ook nu weet Huizen het net weer niet aan de juiste kant te vinden, maar anders dan vorige week tegen Roda waar de honderd procents kansen als rijpe appelen over het veld rolden, ontbrak het nu vooral aan de slimme eindpass. Over de gehele eerste helft genomen was Huizen de bovenliggende partij en had een voorsprong zeker niet onterecht geweest. Maar ja: voetbal is geen jurysport en dus zal je moeten scoren om te kunnen winnen.
    De Huizer reserves spelen ontspannen een balletje heen en weer en schieten doelman Thijs Laan wat in. Geen serieuze warming-up die een wissel in de rust verraadt.
    Dat zien we wel op de helft van onze gasten waar Gani Meholli met rugnummer negen serieus aan het rekken en strekken is. Afgaande op het rugnummer lijkt me dat een aanvallend ingestelde speler en ik denk dat trainer El Bouziani de bakens dus wat wil gaan verzetten de tweede helft.

    Tweede helft
    En inderdaad verschijnt Meholli aan de aftrap. Ik heb uiteraard alle koppies en nummers niet meteen paraat van onze gasten dus ik weet niet wie er voor hem plaats heeft gemaakt. Uit het op de website van Zwaluwen leer ik zondagochtend dat dat Joost Feld moet zijn geweest. En de ploegen schieten meteen weer uit de startblokken: een bal zeilt rakelings over de goal van Hensen en Van ’t Land neemt een afvallende bal in één keer spijkerhard op de slof. Beide pogingen treffen dus geen doel en de 0-0 blijft hatelijk op het scorebord staan. Deze wedstrijd heeft gewoon een goal nodig!
    Mircle Elstak moet dan worden vervangen met een blessure en Alpay Alarsian komt voor hem in het veld. Rugnummer 23 zegt me echter weinig over de positie van Alarsian om te kunnen beoordelen of het hier een aanvallende dan wel defensieve wissel betrof.
    Van ’t Land en Knul breken dan door de blocktackles van de Zwaluwen defensie. De bal komt scherp voor en via Huitema kaatst de bal richting goal. De bal heeft echter te weinig snelheid om doelman Bakker te kunnen verontrusten. Knul gaat kort daarop goed door op een voorzet van Dani Schmitz, de inzet gaat echter wederom niet in maar over de goal.

    Daar is ie dan eindelijk…
    Net geen uur gespeeld als Jaime Hensen een bal keurig wegvangt en het spel snel hervat met zo’n Braziliaanse heuptrap. De bal gaat dan niet zo zeer hoog, als wel vér! En zo bereikt hij de sprintende Van der Veldt die echter een achterstand heeft en kansloos lijkt in het sprintduel. Maar Hidde geeft niet op, gaat het lijf-aan-lijf duel met Joey Papamelodias aan en komt als winnaar uit de strijd! Dan wil hij voorzetten en raakt de bal de arm van de ongelukkige Papamelodias. Arbiter Duindam legt de bal resoluut op de stip. Grensrechter Quint blijft wanhopig vlaggen, naar ik aanneem wegens vermeend buitenspel, maar Van der Veldt kwam van eigen helft op die lange bal van Hensen en Duindam negeert het vlagsignaal dan ook. Het had echter wel zo netjes geweest toch even in overleg met Quint te treden, al was het maar om in nette bewoordingen aan te geven dat hij zijn vlagsignaal naast zich neer legt.
    Rob Knul zet zich achter de bal en jaagt de penalty steenhard en onhoudbaar in de hoek: 1-0! Eindelijk! Eindelijk die voorsprong waar we zo naar hebben zitten smachten. Terecht ook, want Huizen is toch de bovenliggende partij gebleken deze wedstrijd.
    El Bouziani grijpt dan weer in en brengt nu Thomas Hand in het veld voor Yannick Kuijpers. Een aanvallende wissel schat ik maar zo weer in.
    Na een goede ingreep Van Van Kammen en de daaruit voortvloeiende balherovering steekt Knul de bal prima op Schmitz. De combinatie levert een schietkans op maar daar heeft onze aanvaller dan weer net teveel tijd voor nodig en de inzet wordt gekraakt.

    Wissel
    Dan grijpt ook Arnold Klein in en brengt Olivier Blaauw voor Dani Schmitz. Even schrikken als Krux met een pijnlijke knie op de grond gaat zitten. Dennis Lamme gaat dan schielings aan zijn warming-up beginnen, maar Krux krabbelt overeind en lijkt de wedstrijd voort te kunnen zetten.
    Het spel van Huizen krijgt echter na die treffer iets ‘verkrampts’. Het lijkt alsof de angst voor een tegentreffer de overhand krijgt op de wil om te scoren. Wijlen Fritz Korbach vond hier destijds de term ‘hotseknotsbegoniavoetbal’ voor uit.
    Met veel misbaar gaat dan Pieter Koopman op de rand van ons strafschopgebied neer. Arbiter Duindam honoreert dit met een directe vrije trap. Met een schutter als Joey Papamelodias aan de trekker is dat alle hands aan dek voor Huizen. Nieuwe spelregel: een aanvaller mag zich niet in de muur wurmen. En dat levert toch nog even wat verwarring op. Dan neemt Papamelodias zijn aanloop en jaagt de bal langs de muur en - tot onze opluchting - ook rakelings langs de goal van Hensen…

    Slotfase
    Inmiddels tikken de minuten weg en beginnen we aan het laatste kwartier van deze wedstrijd. Een fraaie aanval bezorgt invaller Blaauw de bal die alle tijd heeft iets fraais met dat kleinood te doen. Maar ons Goudhaantje is te gretig, te gespannen, en heeft dan stevig ruzie met de bal. Ondanks krampachtige pogingen controle over de bal te hervinden lijkt de bal met iedere aanraking een geheel eigen leven te gaan leiden en ook deze goede kans gaat daarmee jammerlijk verloren.
    Weer geel, nu voor Rob Knul die een harde slidingtackle inzet op Meholli. De gemoederen laaien her en der weer wat op en scheidsrechter Duindam moet alle zeilen bijzetten om de zaak in de hand te houden. Als de commotie wat gesust is, is Huizen even niet helemaal bij de les en zien we hoe Jay van Ooijen ineens een vrije schietkans krijgt. Aan de uithaal mankeert helemaal niets en de gelijkmaker lijkt een logisch gevolg. Maar dan is daar een uitstekende reflex van doelman Hensen die zich in de baan van het snoeiharde schot werpt en zo erger voorkomt. De rebound is dan een prooi voor Meholli die de bal echter naast de goal van Hensen jaagt.
    Ook Lucas van Esterik mag dan zijn opwachting nog maken. De moe gespeelde Mike van ’t Land maakt plaats voor hem.
    Hensen jaagt de bal weer goed naar voren, op de stropdas van Hidde van der Veldt. Die zet Blaauw scherp voor de goal, maar ook Dirk Bakker betoont zich een uitstekend doelman en weet ten koste van een corner erger te voorkomen voor de Zwaluwen. De corner wordt helaas naast gekopt door Rob Knul en we blijven dus tegen die smalle marge van één doelpunt aan voetballen.
    Invaller Lucas van Esterik pakt dan samen met Joep Rive geel als er weer wat onvriendelijkheden over en weer worden uitgewisseld en langzaam maar zeker kruipt de klok naar die zo belangrijke 90e minuut.
    Papamelodias heeft nu echt post gevat in de laatste lijn en stuurt de ene prachtige dieptebal na de andere richting de Zwaluwspitsen.
    Dennis Lamme komt dan voor Tim Boterenbrood die wat last kreeg. Olivier Blaauw loopt zich werkelijk de benen uit het lijf om een bal binnen te houden en ook Van Kammen laat zien dat hij hard kan werken bij een goede ingreep. Het is vrouwen en kinderen eerst, pompen of verzuipen. De precisie is weg als Joshua Lo-Asioe de bal net te scherp steekt bij een uitbraak. Ook Zwaluwen gaat dan hopeloos in de fout bij het uitverdedigen, maar Huizen weet er niet van te profiteren en levert de bal zomaar weer in. Snakkend naar adem gaan we de extra speeltijd in. Dat Joep Rive dan ook zijn tweede geel nog pakt en met rood mag vertrekken, is dan meer voor de statistieken dan voor de wedstrijd, want kort daarop besluit Duindam dat het genoeg is geweest en gaan we met de eerste driepunter van dit seizoen achter Rive aan naar de kleedkamers…

    Arnold Klein
    “Als je de eerste helft bekijkt, dan speelden we gewoon goed voetbal. Ook de trainer van Zwaluwen zei me dat als hij met rust met 3-0 achter had gestaan, dat ze dan niets te vertellen zouden hebben. We hebben vandaag weer een goede eerste helft op de mat gelegd, alleen de kansen die we daarmee kregen werden gewoon niet goed benut, niet goed uitgespeeld… Het ontbrak inderdaad aan de eindpass of we waren maar met twee man in de zestien. Dat is mijn teleurstelling over de eerste helft: dat we onszelf weer tekort doen.
    De tweede helft is het tot aan de goal nog steeds wel goed, maar iets wel iets minder dan de eerste helft. Na die goal leek het wel alsof we ‘verlamd’ raakten door die voorsprong en werd het ‘vechtvoetbal’. Zwaluwen ging natuurlijk wel iets opportunistischer voetballen. Daar hebben wij de wissels op ingesteld om te zorgen dat we niet overlopen zouden gaan worden. We kwamen daarmee echter ook niet meer in het goede spel dat we de eerste helft nog wél hadden. In de slotfase hebben ze uiteindelijk nog één vrije trap en een die goede redding van Hensen kunnen bewerkstelligen, maar verder bleven we goed overeind onder de druk. Aan de andere kant: hoe vaak hadden we in diezelfde slotfase niet drie of vier op één kunnen komen als we het slimmer hadden uitgespeeld en lopen we gewoon uit naar twee, drie nul. En dat doen we dan niet…
    We kozen vandaag voor een iets ander strijdplan waardoor we liever met Tim Boterenbrood begonnen en Tristen Kroeze op de bank begon – puur uit tactische overwegingen dus en dat kan volgende week dan ook maar weer zo anders zijn. Dat geeft ook aan hoe dicht de groep bij elkaar zit. Je zult iedere week op je toppen moet spelen en zelfs moeten accepteren dat áls je op je top hebt gespeeld, dat je er de week erop tóch naast kan komen te staan. Het zijn altijd de moeilijkste keuzes voor een trainer wie je mee neemt en wie er naar het tweede gaat. Dat zijn gewoon geen leuke keuzes. Ik rouleer dat wel zoveel mogelijk, want ik wil zoveel mogelijk spelers laten voetballen. Op de bank wordt een speler niet beter. Zeker met zo’n jonge groep als dit wil ik voorkomen dat een speler zes keer op de bank moet zitten. We gebruiken daar ook de vriendschappelijke wedstrijd op dinsdag nog voor en er komen ook nog beloftenwedstrijden waarin we zoveel mogelijk jongens willen laten voetballen. Eigenlijk wil je ze wel allemaal opstellen, maar je mag er maar elf tegelijk in het veld brengen. Als je de wissels ook ziet die er vandaag weer inkwamen, de energie die ze erin hebben gestoken om die drie punten binnen te slepen. Natuurlijk worstelen sommige spelers met hun rol die ze op het moment hebben, maar alle drie de invallers hebben gebracht wat ik van ze verlangde.
    Wat de derby volgende week betreft: wij moeten en zij mogen, dat stelde ik al eerder. Het zijn natuurlijk hele leuke wedstrijden. We moeten er volgende week vooral voor zorgen dat we niet verkrampen onder die druk. We moeten gewoon naar onze eigen kwaliteiten spelen om die drie punten te kunnen pakken. Maar op voorhand wordt het geen eenvoudige opgave, zoveel is wel duidelijk, maar we gaan ervoor! Altijd!”

    Olivier Blaauw
    “Ja, natuurlijk ‘jeukt’ het als je op de bank moet beginnen! Maar goed, dat is op het moment even niet anders, dat is de keuze van de trainer en dat moet je dan maar even slikken. Je hoopt dan gewoon op speelminuten en ik kreeg vandaag gelukkig iets van een half uurtje.
    Dat moment dat ik de bal niet onder controle kreeg was inderdaad een ongelukkig moment: ik had ‘m meteen met links moeten schieten. Ik kreeg hem voor mijn gevoel alleen niet echt lekker onder controle en wilde hem nog terugkappen naar mijn rechter en ook dat lukte gewoon niet. Ik denk inderdaad dat ik dan op zo’n moment te gretig ben, het teveel wil laten zien…”
    Als ik heel eerlijk ben – en dat probeer ik meestal toch te zijn – heb ik het gevoel dat je het hele seizoen al met jezelf worstelt. Ik heb de Olivier van vorig seizoen nog niet echt gezien…
    “Nee! Ik ook nog niet! Het gaat gewoon nog niet zoals ik zou willen. Vorig seizoen kwam ik notabene geblesseerd binnen, nu ben ik fit. Waar het aan ligt? Ik heb geen idee. De voorbereiding ging niet al te best inderdaad en hoopte ik dat het in de competitie beter zou gaan. Ik denk dat het even een dood punt is waar ik overheen moet komen. Als spits wil je scoren en dan gaat dat toch een beetje aan je knagen als dat niet gebeurt. Dan word je té gretig en daar heb je dan alleen jezelf maar mee…”
    Gewoon volgende week scoren tegen de Zuid!
    “Haha, ja wie weet. Het zou wat zijn!”

    Mike van ’t Land
    Mike valt voor mijn gevoel in de categorie spelers die je past mist als ze er niet zijn. Een nuttige en opofferende speler die zelden een hoofdrol voor zichzelf opeist.
    Ik had je nog niet geïnterviewd dit seizoen, want hoewel een uitermate nuttige speler kwam je nooit voor de titel Man-Of-The-Match in aanmerking…
    “Dat klopt, ik ben een stabiele speler. Ik doe altijd mijn dingetje en als de andere jongens dan maar scoren dan is het goed. Het is misschien een stukje ervaring dat ik wat ‘bescheiden’ overkom in de wedstrijd. Ik ben nou eenmaal een simpele voetballer en als ‘de beuk’ erin moet dan sta ik daar mijn mannetje in…”
    Die ‘roem’ was je al vooruit gesneld. Je werd mij beschreven als iemand die je glimlachend over de tribune schopt…
    “Haha, nou ja, ik ga nou eenmaal niet uit de weg als er een duel is.
    Ik kom terug van een pittige blessure een bandje waar wat letsel in zat. Ik heb daardoor vorige seizoen bijna zeven maanden langs de kant gestaan. Wel looptrainingen gedaan en zo. Nu gaat het steeds beter en word ik steeds fitter en heb ik van die blessure helemaal geen last meer. Vorige week kon ik al wel de negentig minuten vol maken, maar vandaag lukte dat niet. Als het had gemoeten had het wel gekund, maar soms moet je ook zeggen dat het genoeg is geweest, dat het beste eraf is en dat het beter is fitte jongens van de bank te halen die ook een heel best balletje kunnen trappen. De concurrentie is inderdaad wel groot bij Huizen en dat moet ook als je mee wil draaien…”
    Volgende week de derby. Hoe kijk jij daar tegenaan?
    “Ik woon nu twee jaar in Huizen en ben dan ook wel benieuwd om zo’n derby dan eens van dichtbij mee te maken.” En met een klein grijnsje om de lippen: “Ik hou er altijd wel van die een beetje pittige wedstijden…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Voor mijn gevoel was ik zo ongeveer de enige die van deze wedstrijd genoten heeft. Ik vond weinig bijval als ik de wedstrijd als enerverend zou willen omschrijven. Was dat de teleurstelling van een toch wat matig uitvallende uitslag? Het feit dat er gewoon beduidend minder kansen werden gecreëerd dan vorige week tegen Roda? De site van Zwaluwen omschreef de wedstrijd als ‘matig’. Nou kan ik me dat goed voorstellen als je door een strafschop een punt misloopt, maar ook de rest van het verslag somberde een beetje door. Na afloop in bestuurskamer en kantine ving ik echter ook van Huizer zijde dus dezelfde geluiden op. Nou ben ik geen Belg die in Engeland rijdend melding maakt van honderden spookrijders, dus ik neem zonder meer aan dat mijn beleving van de wedstrijd bezijden de realiteit geweest is.
    Huizen verzuimde de wedstrijd al in de eerste helft naar zich toe te trekken. Anders dan vorige week die doelman van Roda, had keeper Dirk Bakker geen echte heldenrol voor zich kunnen opeisen. Eerlijk gezegd was het Jaime Hensen die van de beide doelwachters nog de fraaiste redding op zijn conto kon schrijven. En dat was dus inderdaad wel een beetje armoedig. Ik zag wel twee ploegen die beide de aanval niet schuwden, met snelle uitvallen over de vleugels. De Huizer defensie stond vandaag als een huis, waar de mix van gebrek aan creativiteit op middenveld en geklungel in de aanval doelman Dirk Bakker weinig kopzorgen kon bezorgen. De gelukkig penalty zorgde voor de beslissing en ook dat is natuurlijk wat ‘armoeiig’.
    Maar goed: de punten zijn binnen en we nestelen ons netjes op een zesde plek op de ranglijst. Volgende week wacht ons dan de derby en daarna kunnen we voorzichtig de balans opmaken hoe onze vlag erbij hangt. Roda, Zwaluwen en Zuidvogels zijn drie pittige tegenstanders voor een seizoensopening en als we dat ongeschonden door weten te komen, dan kunnen we voorzichtig en hoopvol naar de winterstop proberen te voetballen.
    Uiteraard hoef ik u niet aan te sporen de derby bij te wonen. Als u die aan u voorbij laat gaan, dan zal mijn aansporing ook het verschil niet maken. De sfeer in de kantine kreeg na de driepunter tegen Zwaluwen een aardige boost. Dat kan ook aan die voortreffelijke mosselpannetjes van Van As hebben gelegen. Ik hoop dat de tap ook volgende week weer overuren zal gaan maken!

    sv Huizen – Zwaluwen ’30 HCSV 1-0 (0-0)

    58. Rob Knul  1-0

    Opstelling sv Huizen:
    Jaime Hensen, Tim Boterenbrood (88.Dennis Lamme), Tim Krux, Jeroen Lamme, Sergae Kogeldans, Sebastian van Kammen, Mike van ’t Land (78. Lucas van Esterik), Joshua Lo-Asioe, Hidde van der Veldt, Rob Knul, Dani Schmitz (66. Olivier Blaauw)

    Opstelling Zwaluwen ’30 HCSV:
    Dirk Bakker, Pieter Koopman, Joep Rive, Jouke Huitema, Joost Feld (46. Gani Meholli), Joey Papamelodias, Mircle Elstak (52. Alpay Alarsian), Dani Mes, Yannick Kuijpers (58. Thomas Hand), Jay van Ooijen, Calvin den Boer.