https://www.svhuizen.nl/huizen-opnieuw-onderuit/n3077c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen opnieuw onderuit...
    26 nov 2016
    Ron Tuijnman
    Op voorhand een cruciaal duel, maar ook nu trok Huizen weer aan het kortste eind en bleef met lege handen staan. Een verslag...
    huizen-opnieuw-onderuit

    Er op of er onder!
    Met die gevoelens fiets ik naar een mistige Wolfskamer voor het treffen tegen SteDoCo. Hoe we ook spelen, komende week blijven we gewoon op die vermaledijde laatste plek staan. De vier punten die we achterlopen, halen we ook met een overwinning niet in, maar als we niet winnen, dan is de kans dat de achterstand volgende week vijf punten bedraagt levensgroot. Directe concurrent Jong Almere moet het in eigen huis opnemen tegen het kwakkelende Quick Boys en daar is dus een driepunter dus op voorhand ook niet uitgesloten. Die komen dan zeven punten van ons af te staan. Harkema gaat het opnemen tegen Scheveningen en zou bij verlies op vijf punten afstand blijven staan.
    Voor minder dan een overwinning mogen we derhalve niet gaan willen we nog een beetje zicht houden op handhaving. Met de winterstop op een steenworp afstand kunnen we toch wel enigszins de balans opmaken en het beeld dat die balans oproept stemt de modale Huizensupporter bepaald niet tot vrolijkheid.
    De taakstelling is dus duidelijk: alleen winst telt! Hoewel een strijdlustige Henk van de Pol vorige week nog aangaf elke wedstrijd voor een overwinning te gaan, gebiedt de realiteit ons onze kansen tegen het linkerrijtje als klein – om niet te stellen nagenoeg nihil - te bestempelen. Zoals Guido de Graaf al stelde in de krant: voor complimenten van de tegenstanders dat we zo leuk voetballen kopen we niks, het draait gewoon om de punten en die zullen we dan ook vooral moeten zien te sprokkelen tegen de ploegen die met ons in dat rechterrijtje vertoeven. Natuurlijk kan een uitschieter, een verrassing, tegen een topper best wel eens gebeuren, maar als je je hoop moet gaan baseren op een thuisoverwinning tegen IJsselmeervogels of Lisse dan staat het water je echt wel tot de lippen.
    Vandaag dus een mede laagvlieger en zoals Henk van de Pol al eerder opmerkte: er is voor ons in deze klasse geen ploeg aan te wijzen waartegen een driepunter een zekerheidje is - maar dat neemt de noodzaak van die driepunter bepaald niet weg.
    Om tot een overwinning te komen heeft Henk van de Pol gekozen voor een frontlinie met Zakaria el Biyar, Siemen Eijkemans en Iry Etwi, met Guido de Graaf die om de spitsen heen speelt in een wat vrijere rol. Aron Klaassen en Sam Doeve completeren het middenveld. Aanvoerder Bilal Laoikili is geblesseerd en niet inzetbaar vandaag.
    Achterin ligt vandaag de schone taak de nul te houden bij Desmond Mensen, Wouter Vente, Joey Papamelodias en Danny Benning. Johan Verkerk verdedigt uiteraard het doel.
    Dat levert een bank op met Leroy Oehlers (nog niet 100% fit?), Rudy Etwi (tactische keuze?), Danny van Loen (pinch-hitter), Lucas van Esterik (breed inzetbaar) en reservedoelman Gianni Hermans.
    Bij onze gasten valt me vooral de naam van Maurice van der Wilt op. Met zijn dertig jaar een door de wol geverfde en in het amateurvoetbal gelauwerde speler met de nodige grote clubs achter zijn naam.

    Ja hoor…
    De supporters op de mager bezette tribune hebben maar ternauwernood hun zitjes gedroogd en plaats genomen of een fel afjagend SteDoCo brengt onze defensie in de problemen. In plaats van de lange roei naar voren, wordt er getracht terug te spelen op Verkerk. En dat gaat in de derde minuut dus al fout: Gretig duikt Maurice van der Wilt er tussen en schuift de bal keurig door de benen van Verkerk binnen. Goedemorgen, heren: 0-1, gaat u er maar even voor zitten… Daar gaan we weer. Wéér zo’n ongelofelijk ‘stomme’ tegengoal! Een tegenstander hoeft bij ons maar gewoon één mannetje in de buurt van Verkerk te posteren en dan schuiven we hem gegarandeerd de bal wel een keer in de voeten, zelf hoeven ze niet te voetballen, want de kansen creëren wij wel voor ze!
    Maar goed: het kan je beter in de derde minuut overkomen, dan drie minuten voor tijd. Nu hebben we nog een hele wedstrijd om hier weer bovenop te komen. En praten we onszelf op de tribune maar moed in, maar een gevoel van hopeloosheid blijft toch overheersen. Wat maken we het ons toch onnodig moeilijk!
    Toegegeven: de mannen werken zich een slag in de rondte om de boel weer recht te trekken. Siemen Eijkemans jaagt fel door en troeft de treuzelende doelman van SteDoco - Richie Steinmann - af. Helaas is er verder niemand in de buurt om van dit harde werken te profiteren en de bal in het verlaten doel te prikken. Dat geeft Steinmann de gelegenheid om zijn fout gretig duikend te herstellen.

    Rondspelen
    SteDoCo speelt het slim en laat Huizen naar hartenlust achterin combineren. En daar slaat de besluiteloosheid dan toe en we krijgen een spelbeeld voorgeschoteld van een ploeg die de bal rustig rondspeelt om een voorsprong over het eindsignaal te trekken. Alleen is het deze keer de ploeg die met 0-1 achterstaat die rondspeelt alsof er geen goal op het veld te bekennen is. Uiteraard vindt SteDoCo dat allemaal best en laat Huizen lekker achterin de bal rondspelen. En áls de bal dan een keer naar voren gespeeld wordt en we onze voorwaartsen trachten te bereiken, dan is de passing vaak bedroevend slecht. Meerdere malen zien we ballen zo tussen twee spelers door over de zijlijn gaan – en dan hebben we het niet eens over afstanden van tientallen meters: regelmatig was een meter of tien al een onoverbrugbare afstand.
    En SteDoCo loert gewoon rustig op haar kansjes - en die komen: Wouter Vente onderbreekt fraai een doorbraakpoging van Jay-Jay Meierdres en dat was broodnodig ook, want een 0-2 lijkt op dat moment helemaal onoverbrugbaar.
    Pas in de 23 minuut weet Huizen dan iets op de mat te leggen dat op een kans lijkt: gretig gaat Siemen Eijkemans achter een diepe bal aan als hij slim zijn man er uit loopt. Eenmaal binnen de zestien meter staat hij oog in oog met Steinmann met de imposante Shelton Martis op zijn hielen. Martis wil zijn fout graag goed maken en staat op het punt iets in te zetten dat met een beetje slimheid in een strafschop omgezet zou kunnen worden. Maar dan heeft Eijkemans al geschoten. De bal is goed naar de hoek, maar Steinmann gaat daar ook goed heen en weet de bal buiten het doelvlak te tikken. Typisch een actie van een speler die de druk van het ‘moeten’ ervaart. Speel je in de middenmoot, dan is de rust om dit soort kansen af te maken wél daar.

    Dubbele dreun
    SteDoCo leunt achterover en gokt op de kansjes die ongetwijfeld nog komen gaan. En dat heeft succes in de 33e minuut als een voorzet van de flank zomaar in één keer binnengewerkt mag worden door Joran Schröder. Tussen vier verdedigers is hij toch de enige die de bal weet te beroeren en niet alleen Verkerk is dan kansloos, heel Huizen is K.O…
    Gelet op het vertoonde steriele spel, had een gelukkige gelijkmaker er bij 0-1 nog wel ingezeten. Dat Huizen er nu nog twee in zal prikken lijkt een utopie. ‘Huizen kan wel inpakken,‘ is de sombere stemming op de tribune. Lang vervlogen is de euforie van de promotie, weg is het gevoel dat we ‘leuke’ wedstrijden op de Wolfskamer gaan krijgen, want met nederlaag op nederlaag is er weinig vrolijks aan die wedstrijden te beleven.
    SteDoCo zit op een zetel en geniet zichtbaar van deze onverwachte stand. Na de 0-2 nederlaag voor de KNVB beker zullen de Hoornaarders toch niet echt met onbezwaard gemoed naar Huizen zijn afgereisd en weinigen zullen deze tussenstand voorspeld hebben.
    Maurice van der Wilt is een slimme voetballer. Een minuut of tien voor de rust draait hij zijn kont er goed in en laat zich gewoon achterover vallen. De verder sterk fluitende scheidsrechter Roeleveld tuint er in en geeft een vrije schop op de rand van de zestien. Slim uitgelokt, de slimheid die Huizen zo ontbeert: als wij een voordeeltje trachten uit te lokken, springende bordjes ‘SCHWALBE’ massaal uit de coulissen. Schröder gaat er achter staan en jaagt de bal tot onze opluchting hard in de muur en Huizen kan weer opgelucht adem halen.

    Rust
    Nadat een kopballetje van Desmond Mensen gevaarloos voorlangs is gegaan en Eijkemans na een snel genomen vrije trap in een keer in het zijnet heeft geschoten, gaan we dan met een ontluisterende 0-2 aan de warme worst. Een ontmoedigende eerste helft waarin Huizen besluiteloos ronddoolde en waarbij Steinmann zich - behoudens die ene bal van Eijkemans - de warming up wel had kunnen besparen.
    Onze voorwaartsen komen nauwelijks aan de bal en de onzorgvuldigheid zodra de bal voorwaarts gespeeld moet worden is moedeloos makend.
    We zien Denny van Loen en Leroy Oehlers bezig met een warming-up en we hopen dat ze meteen na de rust ingebracht zullen gaan worden, want zo oeverloos doormodderen heeft geen enkele zin.

    Ongewijzigd
    Tot onvrede op de tribune besluit Van de Pol het toch nog even aan te zien met de elf van voor de rust. En daar lijkt hij gelijk in te krijgen. Eerst is het zakaria el Biyar die wat ongelukkig een actie ziet stranden na een goed lopende combinatie. Misschien hebben de mannen nu de voetbalschoenen aan de juiste voet getrokken, want ineens ‘lopen’ de combinaties beter. Dan is het Klaassen die de bal fraai en op maat aflegt op Eijkemans - deze zoekt het doel echter nog wat te hoog. Maar de eerste minuten laten een opgeleefd Huizen zien dat de strijd blijkbaar nog niet opgegeven heeft.
    En dan met een uur gespeeld is het even een schiettent voor de goal van Steinmann. Twee pogingen stranden in de mêlee van spelers, maar dan komt de bal voor de voeten van Sam Doeve die hard en diagonaal doel treft door een woud van spelers: 1-2! En we ‘leven’ weer! Nu deze lijn doortrekken en de gelijkmaker erin pompen. Met nog een klein half uur te spelen is een klein wondertje beslist niet uitgesloten!
    Zeker niet als Van de Pol kort na de aansluitingstreffer ook Denny van Loen binnen de lijnen brengt voor de leeg gespeelde Eijkemans. Ook Leroy Oehlers mag zijn rentree maken en dat gaat ten koste van Danny Benning.

    Hectische slotfase
    Even houden we de adem in als Verkerk dapper een luchtduel aangaat en een aanvaller zijn ribbenkast als boksbal gebruikt. Onze sluitpost komt gelukkig na de verzorging weer overeind en kan de wedstrijd voortzetten.
    Een goede actie van Zakaria el Biyar brengt de bal hard en scherp voor. De SteDoCo-defensie weet de bal te ruimen en deze belandt voor de voeten van Iry Etwi. Met een vol strafschopgebied heeft Iry geen tijd om wat moois te bedenken en hij haalt dan ook meteen uit, waardoor de bal helaas ook over de goal van Steinmann verdwijnt. Maar de druk is er en we gaan er nog maar eens goed voor zitten op de tribune.
    Even later is het Sam Doeve die zijn kunststukje tracht te herhalen. Weer is het Zakaria die de bal scherp voorgeeft na een goede aanval via Guido de Graaf en weer gaat de bal over de goal van Steinmann.
    Tien minuten voor tijd zien we het oogje van de naald nog even van heel dichtbij als Maurice van der Wilt de bal rakelings over de kruising kopt, maar verder houdt de druk op de goal van Steinmann aan. De doelman moet stevig aan de bak als Zakaria weer goed de achterlijn haalt en hard inschiet. Met de voet (of was het de paal?) weet Steinmann de bal op het nippertje te keren. Kort daarop moet Steinmann, die wat klein van stuk is, een corner weggeven als hij een dwarrelbal maar ternauwernood over de lat weet te tikken. En met de 90 al op de klok is er dan een rommelige situatie in het strafschopgebied, een inzet wordt gestopt, caramboleert voor Van Loen die op twee meter van de goal zich niet bedenkt en uithaalt. Een moeilijke bal om te nemen, maar een goede kans – en helaas gaat ook deze verloren, want Denny van Loen weet de bal niet tussen de palen te krijgen.
    En de koek is nog steeds niet op: in de extra tijd krijgt Van Loen wéér een uitgelezen mogelijkheid om de gelijkmaker binnen te schieten. Deze keer is het Steinmann die met een fenomenale redding laat zien waarom SteDoCo het vandaag niet af had gekund met de pupil van de week tussen de palen en hij ranselt de bal schitterend uit zijn doel, daarmee het droeve lot van Huizen bezegelend.
    In de dying seconds krijgt Desmond Mensen nog rood voorgeschoteld na onbesuisd inkomen, maar het verlies komt harder aan…

    Henk van de Pol
    “Meteen na rust hebben wel twee open kansen gehad, en wat hebben zij nou voor kansen gehad? Die eerste bal geven we gewoon weg! Als een tegenstander vol druk zet, dan speel je de bal vooruit en niet achteruit!” analyseert onze trainer teleurgesteld. “Dit heeft gewoon niets met tactiek te maken, dit zijn gewoon basisprincipes: onder druk speel je de bal vooruit om juist onder die druk vandaan te komen. Die tweede goal gaat eigenlijk al net zo: die vent staat tussen vier man in en mag zo inkoppen… Ja het is elke week wel zo dat we van die ongelukkige goals tegen krijgen. Elke keer moeten we er weer achteraan rennen. Als het gewoon 0-0 blijft, dan kan je vanuit dat punt op zoek gaan naar meer, maar als je dan weer zo’n goal tegen krijgt, dan zie je dat die jongens de moed in de schoenen zakt. Dat is gewoon een mentale kwestie dan.
    Ik zie ons daar de tweede helft wel weer heel goed overheen komen. Natuurlijk worden er nog foute ballen gespeeld, maar ik zie ze wel allemaal knokken en allemaal voor gaan. We maken die aansluitingstreffer, en dan missen we twee wereldkansen net voor tijd nog – de hoeveelste wereldkans was dit wel niet dit seizoen? Jemig, kom op! We kunnen wel heel veel medelijden met onszelf hebben, maar we moeten gewoon eens een keertje doorklappen! Als we niet goed zijn, of die jongens de kwaliteiten gewoon niet hebben, dan verliezen we gewoon met 5-1! Maar dat gebeurt niet, het is altijd met één goaltje verschil, het is elke keer net niet… En als je dan ziet hoe we elke keer dat ene goaltje tegen krijgen, dat is gewoon te sick voor woorden gewoon! Het is frustrerend vooral. Vorige week was het teleurstellend omdat we dachten dat we de stijgende lijn van Volendam door zouden pakken. Maar onze tweede helft vandaag was gewoon goed! Maar als je ziet hoeveel voorzetten we vandaag hebben gegeven en hoe weinig er maar goed waren. We hebben gewoon een aantal spelers dat veel beter zou moeten kunnen, maar gewoon hun niveau niet halen. Maar ja, als je na drie minuten al weer op zo’n manier achter komt, dan slaat de twijfel gewoon toe, dan zit dat gewoon in die koppies. Guido de Graaf was onze vrije man op het middenveld, die moet je gewoon inspelen, maar als je dat dan niet doet en kort blijft tikken, dan wordt het al snel besluiteloosheid.”
    Die keeper van hen heeft de eerste helft eigenlijk alleen maar wat vangballetjes gehad. Nou kan ik me voorstellen dat je het na drie minuten niet al omgooit, maar met die lange Van Loen op de bank had ik me wél kunnen voorstellen dat je na een half uur al had ingegrepen… Waar hoopte je nog op?
    “Ach, nee, natuurlijk niet! Dit had toch niets met de opstelling te maken, die goal? Helemaal niets! Ik kan toch niet va banque gaan spelen na een half uur?! We hebben het nu toch ook goed gedaan? We hebben gewoon vijf of zes goede kansen gehad! Je gaat toch niet na een half uur al één-op-één spelen? Dat is harakiri in deze klasse! Dan kon je er zeker van zijn dat het 0-5 werd. Dat kan je de laatste twintig minuten doen, maar dat hou je gewoon geen uur vol, dan word je hier zeker geslacht! We kregen nog twee wereldkansen in de slotfase, daar hadden we het gewoon mee moeten beslissen!”

    Zakaria el Biyar
    Hij speelde niet zijn beste wedstrijd, maar wie deed dat vanmiddag wel? En dus pak ik toch de man maar even apart die toch nog enige creativiteit binnen de ploeg bracht.
    “Ja, ik snap dat het moeilijk zoeken was naar iemand die goed gespeeld had, want het was niet geweldig wat we vandaag hebben laten zien. De tweede helft hebben we het voor mijn gevoel toch wel weer wat opgepakt en hebben we laten zien dat we toch wel mee kunnen draaien op dit niveau. Maar goed, we kopen daar uiteindelijk niks voor als we geen puntenpakken, en dat is zonde…” beaamt hij berustend.
    Ik vond de besluiteloosheid in de eerste helft opvallend. Ik had ook na de 0-1 toch wel wat meer daadkracht van de mannen verwacht…
    “Ik had voor de wedstrijd een goed gevoel. Iedereen wel, denk ik. Maar dan krijg je toch weer zo’n ongelukkige goal tegen en sta je toch weer met 0-1 achter tegen zo’n fysiek sterke ploeg. We probeerden er wel doorheen te komen, maar we speelden gewoon niet secuur genoeg. De tweede helft gaat dat wel wat beter, maar we moeten de kansen die we dan krijgen eigenlijk gewoon maken, zo simpel is het uiteindelijk… Op die kopbal van Maurice van der Wilt na hebben ze de tweede helft geen kans meer gehad…”
    Je noemt zelf al het fysieke. Is dat nu het grote verschil tussen hoofdklasse en derde divisie?
    “Ja, ook, maar niet alleen! Ik denk dat deze spelers ook wat slimmer zijn, meer ervaring hebben en betere voetbalkwaliteiten hebben. Daarbij moet ik erg veel bikkelen en moet ik ook de backs meer helpen dan vorig seizoen, dus ik ben nu ook met meer taken bezig dan alleen creatief voetballen, maar ik doe mijn best… Maar als linksbuiten krijg je meteen twee man tegenover je, bij Volendam idem dito, en dat zijn dan nog betere verdedigers ook… Maar we moeten gewoon mee met dit niveau, dus dat is geen excuus. Maar goed, als je in de derde minuut met 1-0 voorstaat, dan speel je een heel andere wedstrijd…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    En zo voltrok zich toch een doemscenario. Gelukkig werd het niet helemaal het drama op de ranglijst waar ik vooraf bang voor was: Quick Boys liet Jong Almere met lege handen staan, waardoor het verschil nog steeds ‘slechts’ vier punten bedraagt. Helaas zou dit de Katwijkers wel eens het nodige zelfvertrouwen kunnen geven en aangezien we volgende week op ‘Nieuw Zuid’ aan mogen treden kan dat ook weer tegen ons werken. Maar goed: na onze eigen overwinning op Volendam dachten we ook dat het effect door zou trekken en bleek niets minder waar.
    Ondanks dat we niet verder op Almere achterop raakten, zien we de streep met de veilige zone met de week verder van ons af schuiven. Momenteel hebben we al een reeks nodig waarbij we drie keer vaker winnen dan onze directe concurrenten. Dat lijkt zeker na SteDoCo een wonder waarbij het splijten van de Rode Zee verbleekt tot een goocheltruc. Aan de andere kant zit er toch ook wel iets in de redenatie van Henk van de Pol die aangeeft dat we er toch wel héél dicht bij zitten en we zien in deze competitie toch wel vaker ‘onbegrijpelijke’ uitslagen verschijnen, dus niets is écht onmogelijk. Maar om met Henk te blijven spreken: als je bokst krijg je klappen, maar moet je op een gegeven moment toch wel een keer terug gaan slaan! En dat wordt hoog tijd. Wellicht tegen Quick Boys dat toch ook een grillig seizoensverloop kent. Vasthouden aan die hoop is het enige dat rest – It ain’t over ‘till the fat lady sings…

     

     

     

     

    Scoreverloop:
    3. Maurice van der wilt 0-1
    33. Joran schröder 0-2
    61. Sam Doeve 1-2

    Kaarten:
     Luuk Molkenboer (SteDoCo), Leroy Oehlers (Huizen)
    Rood: Desmond Mensen (Huizen)

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Desmond Mensen, Wouter Vente, Joey Papamelodias, Danny Benning, Sam Doeve (c), Aron Klaassen, Guido de Graaf, Iry Etwi, Siemen Eijkemans, Zakaria el Biyar.

    Opstelling SteDoCo:
    Ritchie Steinmann, Jay-Jay Meierdres, Joran Schröder, Remco Buist, Luke Molkenboer, Maurice van der Wilt, Roy Weber, Jesse Wielinga, Shelton Martis (c), Gautam Kalpoe.