https://www.svhuizen.nl/huizen-ook-tegen-quick-boys-onderuit/n3100c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen ook tegen Quick Boys onderuit...
    4 dec 2016
    Ron Tuijnman
    Vol goede hoop reisden we af naar Katwijk voor het treffen tegen Quick Boys. Het leek lang goed te gaan, totdat... Een verslag...
    huizen-ook-tegen-quick-boys-onderuit

    Herinneringen
    Een min of meer voorspoedige reis naar Katwijk. Het ‘meer’ zat ‘m in het totaal ontbreken van files onderweg. Het ‘min’ zal ik u hier besparen.
    Eenmaal in de sfeervolle bestuurskamer in Katwijk aan de koffie en een verrukkelijk amandelbroodje, neem ik gewoontegetrouw de opstellingen door en probeer de strijdwijze van onze technische staf te doorgronden. En dat gaat me vandaag makkelijk af: Van de Pol en de zijnen hebben weer gekozen voor een opstelling waar zonder meer het etiket ‘logisch’ op geplakt kan worden: de opportunistische Denny van Loen in de pits, geflankeerd oor Iry Etwi en Zakaria el Biyar. Een middenveld met Guido de Graaf, Aron Klaassen en Sam Doeve. Achterin zien we de rentree van Leroy Oehlers die Danny Benning vandaag naar de bank heeft verdrongen. Hij wordt geassisteerd door Wouter Vente, Joey Papamelodias en Rudy Etwi. Dit viertal heeft de schone taak sluitpost Johan Verkerk bij te staan in het handhaven van een ‘clean sheet’.
    Bij onze gastheren tref ik eigenlik alleen in de presentatiegids een naam aan die mijn belletjes doet rinkelen: Jason Oost. Ooit een begenadigd eredivisiespeler, maar op het wedstrijdformulier prijkt de naam van Max van Steen onder zijn nummer 9. Op de bank bij Quick Boys wel Kenneth Misa-Danso die ik nog ken uit zijn Ajax-periode. Toch wel een verontrustende luxe dat je een dergelijke speler gewoon op de bank kunt laten beginnen.
    De statistieken geven weinig hoop voor Huizen: 4x wisten de onzen hier maar een overwinning uit het vuur te slepen, 7x een gelijkspelletje en maar liefst 19x dolven we hier het onderspit. Ik herinner me zelf een succesvolle avond staande op zo’n duin met de regen die zo van mijn regencape mijn laarsen deed vollopen. Het deerde me niet: we waren op weg naar het landskampioenschap en togen hier met een goed resultaat in de tas huiswaarts. Maar ik herinner me ook een afdroogpartij waar we met ik meen 7-1 en schaamrood op de kaken huiswaarts werden gebonjourd door de Katwijkers.
    De omstandigheden zijn uitstekend: zonnig, weinig wind in die prachtige duinpan, alleen wel ‘koud’ en de vraag is dan ook of het een herhaling van die eerstgenoemde wedstrijd zal worden of weer een uit de laatste categorie. In mijn hoofd speelt het gevoel dat we hier met 1-2 weg zullen rijden.
    Met verbijstering neem ik kennis van de bijdrage van de supportersvereniging in het ferme programmablad van onze gastheren. Ik zal er verder niet meer over uit de doeken doen, maar als de genoemde verenigingen dit onder ogen krijgen, dan weet ik al twee ploegen die met een mes tussen de tanden de blauw-witte mannen van trainer Zoutman tegemoet zullen gaan treden.
    Nadat de speaker ons een lawine van namen had opgelepeld – zelfs de ballenjongens en het jeugdteam van de week werden stuk voor stuk opgenoemd – is er dan een meer dan indrukwekkende minuut stilte voor de slachtoffers van de vliegramp in Columbia. Een oorverdovende stilte daalde neer, alleen verstoord door de schreeuw van een enkele meeuw en een zuigeling aan wie dit uiteraard voorbij ging en die we ongetwijfeld over enkele jaren in The Voice of Holland terug zullen zien.

    Onbevangen
    En Huizen begint de wedstrijd onbevangen. Leroy Oehlers onderbreekt een aanval van de blauw-witten en stuurt Denny van Loen weg. Deze troeft tot twee keer aan toe zijn tegenstanders af door de bal over hen heen te wippen. Wordt er uiteindelijk hands gemaakt? Ik weet het niet zeker en scheidsrechter Van der Elzen ook niet, want hij laat doorspelen.
    Maar Quick Boys zet aan en wil snel zaken doen. In dezelfde minuut nog zien we een  enorme mispeer van Max van Steen die finaal over de bal heen maait bij een corner.
    Drie minuten later moeten we weer een corner weggeven en deze keer is het Johan Verkerk die met de vuisten opruiming brengt. Quick Boys drukt, Huizen houdt tegen. Onder aanvoering van Wouter Vente lijkt onze defensie echter goed bestand tegen de druk van de thuisploeg: de dartele Mohamed el Osrouti legt de bal breed op Philippe den Hartog wiens schot gekraakt wordt en weer tot een nieuwe corner leidt. Via via komt de bal bij Van Steen die ook zijn inzet gekraakt ziet in onze standvastige defensie.
    Dan kruipt Huizen eindelijk wat uit de defensie en zien we hoe er een prachtige aanval opgezet wordt via Klaassen, El Biyar en Iry Etwi. De voorzet is scherp en goed, maar wordt voorin gemist. Het schot van Etwi is dan uit een te moeilijke hoek en van te ver om doelman De Zwart van Quick Boys te verontrusten.
    Met een ruim kwartier gespeeld lijkt de wedstrijd wat meer in evenwicht, al blijft Quick Boys de bovenliggende partij. Verkerk rolt de bal snel uit naar Wouter Vente die met een lange pass Sam Doeve op het middenveld bereikt. Doeve kopt de bal in één keer mee in de loop van de uiteraard al weer sleurende Van Loen die zichzelf met het hoofd langs zijn directe tegenstander lanceert. Dan is echter doelman De Zwart er razendsnel uit: dapper werpt de Quick Boys-doelman zich op de bal en voor de voeten van de aanstormende Van Loen. Het scheelt een fractie, maar de doelman komt toch als winnaar uit de strijd. Kort daarop is de doelman er opnieuw attent uit als een lange bal van Papamelodias richting Van Loen gaat.

    Hoop
    Het noodlot lijkt toe te slaan als scheidsrechter Van der Elzen – die overigens een uitstekende wedstrijd zou fluiten – eerst een handsbal van de thuisploeg onbestraft laat om seconden later een soortgelijke handsbal van Aron Klaassen wel te bestraffen – maar wellicht dat mijn groen-gele brilletje me hier parten speelt. Vanaf een meter of twintig mag Quick Boys nu aanleggen en we houden ons hart vast: het is weer typisch zo’n moment waarbij je voelt dat je in de akelige hoek met die klappen verkeert. De bal wordt hard in de muur geschoten en spat omhoog om gelukkig veilig in de handen van Verkerk te landen. We komen met de schrik vrij en tevreden constateren we dat we het nu toch al weer een half uur hebben volgehouden zonder tegentreffer…
    Ook een vervaarlijke schuiver van El Osrouti wordt goed gepakt door onze doelman en we zien een ongeschonden rust aan de horizon gloren, zeker als Verkerk twee minuten later opnieuw een harde schuiver van El Osrouti onschadelijk maakt alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.
    Quick Boys ontbreekt het aan creativiteit om het onze defensie echt moeilijk te maken en gaandeweg groeit het vertrouwen achterin. Wouter Vente moet in een sprintduel met Mohamad Mahmoed nog wel een corner prijsgeven, maar het is opnieuw Verkerk die de bal simpel wegvangt voor er verder gevaar kan worden gesticht.
    Diezelfde Verkerk brengt dan even later Sam Doeve in een lastig parket door hem met twee man in de rug op de rand van het eigen strafschopgebied aan te spelen. Doeve klaart in eerste instantie de heikele situatie, maar van ‘opbouw’ kan uiteraard nu geen sprake zijn. Bikkelend en knokkend op het middenveld verliezen we tenslotte toch weer de bal en Jesse Driebergen haalt van een meter of twintig verwoestend uit. Gelukkig is daar dan toch weer Verkerk die met een prachtige redding zijn eigen foutje corrigeert. Als we dit soort momenten overleven, dan zit er wellicht meer in het vat voor de onzen!

    De eigen voet
    Dan krijgen we op slag van rust een corner. De bal komt voor, wordt geruimd en Henry Opuku begint aan de opbouw van een Quick Boys tegenaanval. Leroy Oehlers komt fanatiek instormen in een poging deze opbouw te verstoren, maar als Opuku hem dan uitkapt ligt de weg over de flank ineens helemaal open. De bal gaat naar het middenveld en wordt in één keer doorgespeeld naar de op snelheid liggende El Osrouti die de bal strak voorgeeft op spits Van Steen. Deze behoudt het overzicht en in plaats van zelf voor zijn kans te gaan, speelt hij de bal door naar de mee opgekomen Den Hartog die de bal maar voor het inschuiven heeft: 1-0…
    En weer krijgt Huizen vanuit de omschakeling na een dood spelmoment een treffer tegen, weer schiet Huizen in haar enthousiasme in haar eigen voet… Het is een repeterende breuk…
    Denny van Loen is dan nog een keer in de buurt als doelman De Zwart ‘Los!’ roept en verdediger Dennis van der Plas inderdaad lost. De Zwart had echter niet op de onvermoeibaar jagende Van Loen gerekend en moet lijf en leden riskeren om Van Loen van het scoren af te houden.

    Rust
    En zo breekt dus de rust aan met opnieuw een onnodige achterstand voor Van de Pol en zijn mannen. De eerlijkheid gebiedt te stellen dat het gezien het beeld van de wedstrijd geen onredelijke stand was, maar het feit dat het toch weer een tegengoal was ‘die niet had gehoeven’, maakt het toch wel wat zuur. Het is steeds dat voetballend optimisme dat ons opbreekt, een valkuil waar we telkens weer met open ogen in tuinen.
    Op de bank heeft Van de Pol nog Eijkemans om wellicht een ommekeer te bewerkstelligen.
    De 1-2 die ik vooraf in gedachten had is nog steeds haalbaar met deze stand en zo indrukwekkend speelt Quick Boys nu ook weer niet. En met van Loen al een paar keer dicht bij zo’n legendarische frommelgoal waar hij patent op lijkt te hebben, is een ommekeer bepaald niet ondenkbaar.

    Wederopstanding?
    Huizen start zoals gewoonlijk weer ongewijzigd aan de tweede helft. Maar toch lijkt er wel iets veranderd: de mannen lijken zich bepaald niet neergelegd te hebben bij een op handen zijnde nederlaag en Quick Boys lijkt toch even van de leg door de dadendrang van Huizen. Quick Boys besluit om de Huizer bries maar even uit te laten razen en leunt op de 1-0 voorsprong wat achterover terwijl de Huizers verbeten op zoek gaan naar de gelijkmaker. Maar het is rommeligheid en onnauwkeurigheid troef bij beide ploegen.
    Een prachtige crosspass van Joey Papamelodias bereikt Zakaria el Biyar die een goede actie inzet. Maar zoals vaker deze competitie wordt onze vleugelspit geconfronteerd met klasse-verdedigers die goed naar de bal blijven kijken, fysiek sterk zijn en zich niet 1-2-3 laten passeren.
    We houden even het hart vast als een doorgeschoten bal rakelings aan Jesse Driebergen voorbijschiet die de bal vanaf enkele meters maar zo achter Verkerk had kunnen tikken als hij op deze bal gerekend zou hebben. Nu is het echter een eenvoudige opraapbal voor Johan Verkerk.
    Ook laat Wouter Vente zich niet gek maken door de luidkeels aanwezige ‘spionkop’ op Nieuw Zuid. Het leek wel alsof er na rust ineens twee keer zoveel publiek aanwezig was en het vak achter goal aan de kantinezijde bracht een sfeer waar menig eredivisiestadion jaloers op zou zijn. Met een man op zijn hielen ging het vak als een bezetene tekeer, maar Vente bleef rustig en klaarde de zaak met een omhaaltje waarop Den Hartog hands maakte dat deze keer wél werd geconstateerd door Van der Elsen.

    Wissel
    Met een uur op de klok mag Eijkemans dan zijn opwachting maken voor Iry Etwi. Hoewel we een aanvaller voor een aanvaller brengen, lijkt daarmee toch wat meer risico in ons spel te komen en dat schept ruimte voor de thuisploeg. Eerst is het Joey Ravensbergen die door El Osrouti wordt weggestuurd en Vente opnieuw tot een corner dwingt. Verkerk bokst weg en uiteindelijk mondt een en ander uit in een onschuldig rollertje in de handen van onze doelman. Opuku stoomt op en zijn schuiver gaat maar rakelings voor de goal van Verkerk langs. Ook Van Steen dreigt nog door te breken, maar hij krijgt de bal wat ongelukkig op zijn rug.
    En dan slaat het noodlot toch toe: een corner lijkt te worden weggewerkt, maar Den Hartog herovert de bal en speelt de bal snel door naar buiten. De bal wordt opnieuw ingezet en wordt met de hak verlengd door Van Steen en belandt op een meter voor de goal op de buitenkant van de knie van Jesse Driebergen. De reuzenkans lijkt daarmee verloren, maar dan valt de bal voor de voeten van Dennis van der Plas die de bal ook nog lijkt te missen. En als de bal dan naast lijkt te caramboleren krijgt Van der Plas er toch nog zijn voetje tegenaan en werkt de bal alsnog over de doellijn: 2-0, over en sluiten voor Huizen…

    Per fax
    De rest van de wedstrijd had verder per fax kunnen worden afgedaan, ware het niet dat we er toch nog enkele memorabele momenten in beleven. Eerst leggen twee verdedigers de bal panklaar voor Dennis van der Plas, hij mist echter jammerlijk. Van Loen lanceert zichzelf op een lange bal van Oehlers en opnieuw moet doelman De Zwart lijf en leden riskeren om onheil te voorkomen. Deze keer komt hij er niet ongeschonden vanaf al kan hij uiteindelijk na verzorging de wedstrijd vervolgen.
    Een voorzet van El Osrouti komt van de lat terug en de rebound wordt door Van Steen recht in de handen van Verkerk gekopt.
    Opnieuw de lat als Anthony Bentem in een woud van spelers de rust, kalmte en overzicht bewaart en vanaf de rand van de zestien een lobje geeft dat boven de kansloze Verkerk uiteenspat. Het was een hoogtepunt in een verder wat zouteloze wedstrijd.
    Bij Huizen is het geloof weg en dat wordt wellicht nog het beste gesymboliseerd door de kansloze afstandspegel van Sam Doeve. Kort voor tijd zien we nog een prachtige voorzet van Aron Klaassen en daaruit een schot uit de draai van Denny van Loen. De bal gaat echter naast. En na een wat krachteloos kopballetje van Aron Klaassen dat eenvoudig door De Zwart gepakt wordt, is de koek dan op en mag ik mijn heerlijk verwarmde stoeltje - wat een luxe! - verlaten om Henk van de Pol te interviewen.

    Henk van de Pol
    Weer een tegengoal meteen vanuit een eigen corner, het lijkt een repeterende breuk…”
    “Als Leroy Oehlers zo uitstapt, dan moet ie gewoon een overtreding maken om te voorkomen dat ze er meteen vandoor kunnen. Guido de Graaf had er ook nog een kunnen maken zelfs. Het is drie minuten voor de rust en dat op een moment dat we eigenlijk heel goed in de wedstrijd zitten.
    Quick Boys begon wel sterk, vond ik, maar na een tijdje pakten we het gewoon heel goed op. We stonden goed, we verdedigden goed, en dan krijg je uit zo’n situatie weer en goal tegen, het is echt ongelofelijk…
    We kwamen wel sterk de kleedkamer uit, maar we déden het al goed! Tot weer een dode spelsituatie. En ja, dan nemen we natuurlijk meer risico en hadden zijn ook de 3-0 nog kunnen maken. Maar ja, bij die 2-0 was het klaar, dan moet je echt wonderbaarlijk gaan spelen wil je dat nog recht trekken, maar tot de 2-0 hadden we het gevoel dat we de 1-1 zouden gaan maken. En je ziet weer: in de laatste vijf minuten krijgen we weer twee open kansen en die maken we weer allebei niet!
    Tja, wat moet je daar aan doen? Het enigste is gewoon keihard blijven werken en de jongens het vertrouwen geven en daarmee verder gaan. Het stond gewoon vandaag weer goed, maar als je dit soort foutjes blijft maken, dan wordt het een hopeloze zaak. Niet zoals we nu bezig zijn - als ik daar naar kijk, dan zeg ik nog steeds: we gaan het redden! Maar als je kijkt naar de fouten die er gemaakt worden… Poeh…
    Nee, ik kijk helemaal niet uit naar de winterstop, ik kijk uit naar de eerstvolgende overwinning! We moeten ons gewoon eens gaan belonen voor ons harde werken, voor ons goede spel. Het kwartje moet een keer naar onze kant vallen. Ik kan nu wel hard gaan lopen schelden, maar we gaan nu gewoon dinsdag weer goed trainen en de zaak weer goed neerzetten voor O.D.I.N. volgende week. Zo simpel is het gewoon. We kunnen nu wel heel moeilijk en raar gaan doen, maar voor mij maakt het niks uit. Elke wedstrijd is weer een nieuwe ronde, nieuwe kansen, daar gaan we gewoon iedere week voor!”

    Wouter Vente
    Vandaag wederom een van de betere spelers bij Huizen en dus pluk ik hem uit de kleedkamer voor een kort gesprekje. Als ik hem vraag of hij met tevredenheid op zijn eigen wedstrijd terugkijkt, komt hij uiteraard met de opmerking dat de teleurstelling overheerst:
    “De periode waarin we zitten heb ik eigenlijk nog nooit zo meegemaakt en dat is best wel lastig om daar als voetballer mee om te gaan. We zien vandaag weer gebeuren wat er tegen VVOG ook gebeurde, weer een eigen dode spelsituatie die verkeerd uitpakt. Dat is heel frustrerend.
    We hebben nog twee wedstrijden tot de winterstop en misschien dat we in die periode even het hoofd een beetje leeg kunnen maken. In die zin kijk ik daar wel een beetje naar uit.
    We zitten er nu wel even doorheen en de teleurstelling overheerst nu ook even binnen de groep, maar we gaan volgende week gewoon weer volle bak tegen O.D.I.N.”
    En dan blijkt dat ik in plaats van de index- de stopknop heb ingedrukt, waardoor ik maar 39 seconden interview op mijn recordertje heb staan. Sorry Wouter – volgende keer meer!

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    De achterstand is nu zeven volle punten op Capelle, de afstand naar ‘veilig’ inmiddels tien punten. Handhaving via de nacompetitie lijkt mij op dit moment het hoogst haalbare als je bedenkt dat je vier keer méér moet winnen dan je directe concurrenten. En dat terwijl je uit een halve competitie slechts twee keer als overwinnar van het veld stapte. Daarbij is het een ‘rare’ competitie. Op een virtueel totoformulier had ik nimmer bij DVS – Lisse een eentje ingevuld en al helemaal niet met de cijfers 4-1! En zo zagen we dit seizoen wel meer opmerkelijke resultaten voorbijtrekken.
    Aan de andere kant is dat ook wel weer onze hoop: eigenlijk zijn we maar heel zelden echt ‘weggespeeld’, de meeste nederlagen leden we met miniem verschil. We schuren er dus toch elke keer weer heel dicht tegenaan en de hoop op een ommekeer wordt daardoor toch levend gehouden.
    Wellicht dat er wat financiële ruimte is om in de winterstop nog een kwalitatieve impuls te halen, mogelijk dat er uit de beloften nog een ‘verlosser’ doorstroomt.
    Ik zou mijn geloofwaardigheid hier te grabbel gooien als ik zou stellen dat ik onze kansen gunstig inschat, maar hopeloos is een woord dat ik daarbij nog niet zou willen gebruiken. Het kan nog steeds, het is nog steeds niet onmogelijk, maar het tij moet wel spoedig keren voor de situatie écht onomkeerbaar is geworden.


     

     

     

     

    Quick Boys - Huizen: 2-0 (1-0)
    40. Philippe den Hartog 1-0
    80. Dennis van der Plas 2-0

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Joey papamelodias, Leroy Oehlers, Sam Doeve (c), Iry Etwi (64. Siemen Eijkemans), Guido de Graaf, Rudy Etwi, Denny van Loen, Aron Klaassen, Zakaria el Biyar

    Opstelling Quick Boys:
    Martijn de Zwart, Henry Opuku, Anthomny Bentem (c), Dennis van der Plas, Joey Ravensbergen,  Mohamed el Osrouti (80. Kenneth Misa-Danso), Max van Steen, Philippe den Hartog, Jesse Driebergen, Jerghinio Sahadewsing, Mohamad Mahmoed (69. Jaap van der Plas)