https://www.svhuizen.nl/huizen-ook-te-sterk-voor-whc-1-4/n4635c176
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen ook te sterk voor WHC: 1-4
    16 aug 2020
    Ron Tuijnman
    De oefencampagne van Huizen 1 voerde ons ook weer terug naar het Wezep waar we zulke goede herinneringen aan bewaren. Deze keer geen Spakenburg dat ons daar wachtte maar het plaatselijke WHC. Een verslag…
    huizen-ook-te-sterk-voor-whc-1-4

    Wezep
    Wezep staat in de sv Huizen historie met gouden inkt gegrift op een van de roemrijke bladzijden die onze rijke clubgeschiedenis telt. Tegen Spakenburg werd destijds een historische zege geboekt die we heden ten dage nog in onze prijzenkast terug kunnen vinden.
    Deze keer is het echter het Wezeper WHC dat tegen ons in het strijdperk zal treden voor een oefenwedstrijd. Nadat midweeks een oefenwedstrijd tegen SDC Putten nog aan de Corona-perikelen ten prooi viel en dus afgelast werd, nu dan gelukkig toch weer de wei in op een uitermate broeierige nazomerdag. Nu is ‘wei’ wel een beetje denigrerend voor de prachtige grasmat waar WHC op speelt. ’n Échte grasmat, wel te verstaan! De droogteperiode heeft er weliswaar wel wat sporen op nagelaten, maar het biljartlakentje ligt er verder schitterend bij. Heerlijk weer eens een wedstrijd op écht gras. Maar goed: mijn voorkeur voor het échte werk is inmiddels genoegzaam bekend.
    WHC lijkt me een voor mijn gevoel vergelijkbare club als ons Huizen: ruim in de leden, mooi complex en ook spelend in de eerste klasse.
    De tribune kent een drietal schrijftafeltjes tot mijn vreugde, maar tot mijn teleurstelling zijn die echter al ingenomen door de ploeg van de lokale radio. De Coronaregels staan helaas niet toe dat ik daar als derde bij aanschuif en dus nestel ik me maar op de ruime tribune.
    De basisopstelling van Huizen zegt uiteraard nog helemaal niets, omdat het hoe dan ook stuivertje wisselen wordt: er wordt gemikt op zestig minuten speeltijd per speler. De selectielijst vermeldt wel de namen van Remco Helms en Ritchie Zinga, spelers die ik nog niet in het groen-geel aan het werk heb gezien en waar ik zeer benieuwd naar ben.
    De namen bij WHC zeggen me niets. Als ze echter de spelerstunnel uitkomen valt me op dat het weer allemaal van die lange gasten zijn. Alleen nummer 19 - Damian van de Rozenberg – en 17 – Belan Zend hebben iets dat je een Huizer formaatje zou kunnen noemen.
    Het duurt even voor we kunnen beginnen. Onze ‘leidsvrouwe’ – mevrouw Sarah Brinkkemper - wacht nog op één van haar assistenten. Wat er precies aan de hand was weet ik niet, maar onze onvolprezen Gert van der Roest dendert de tribune af. Laat ik me netjes uitdrukken, maar alleen al ‘op het oog’ was deze arbiter zonder meer een verrijking voor de voetbalsport…
    Schijnbaar onverrichterzake keert Gert enkele minuten later weer terug naar zijn plekje. Dan verschijnt dan toch de beoogde grensrechter en kunnen we eindelijk beginnen.

    Mooie lijst, maar nu de shirts nog…
    Van WHC ontving ik een keurige namenlijst op opmerkelijk stevig papier, in kleur en duidelijk professioneel aangepakt. Nadat de WHC’ers in keurig benummerde shirts hadden ingelopen, verschijnen ze nu echter zonder rugnummers op het veld. Dan heb ik dus niet echt veel aan zo’n lijst. De nieuwe tenues – vanwege iets met sponsoring of zo – komen pas volgende week en ik moet het dus maar zien uit te vogelen welke WHC’er nou aan de bal is.
    Gelukkig neemt Huizen toch al vlot het spel in handen en zet het de toon. De eerste Huzier aanval laat echter toch drie minuten op zich wachten als Tim Boterenbrood sterk ingrijpt en goed doorzet. De aanval eindigt met een schot dat ruim over ging, maar Huizen toont zich in deze openingsfase als de wat makkelijker voetballende ploeg.
    Dat kan echter niet van alle spelers gezegd worden: een aantal had toch wel wat moeite met het droge veld en de daarmee gepaard gaande stroefheid aan de bal.
    Diezelfde Boterenbrood treft dan drie minuten later de paal met een tergend traag rollertje dat maar zo tot ieders verrassing tot openingstreffer gepromoveerd had kunnen worden. Sebastian van Kammen - die zich als de architect op het middenveld opwierp - zette de aanval netjes op met de weer onstuitbare Sergae Kogeldans. Doelman Kuiper zag het gebeuren en stond als aan de grond genageld.
    Uiteraard liet de thuisploeg zich ook niet willoos naar de slachtbank slepen en met een harde schuiver na een net opgezette aanval over een aantal voor mij anonieme spelers hoor ik dat het Mitchel Dijkhof was die het doel net niet wist te vinden.

    Openingstreffer
    Huizen is dan dichtbij de openingstreffer als de mee opgekomen Jeroen Lamme een vrije trap niet goed timet en bij de tweede paal langs de bal maait.
    Aan de andere kant is Jaime Hensen attent en op tijd zijn goal uit om een diepe bal te onderscheppen.
    Mitchel Dijkhof mag dan een corner nemen die hoog in de doelmond zwaait. Hensen is lang en resoluut en bokst de bal keurig weg.
    Inmiddels hebben we ruim een kwartier gespeeld. Hoogtepuntje is de overname van Kogeldans die zijn tegenstander in een loopactie te slim af is en daardoor meteen aan een rush kan beginnen. Samen met Nassir Maachi zet hij een aanval op die uitmondt in een Van Basten-achtige doelpoging van Hidde van der Veldt voorbij de tweede paal. Het was een dappere poging, maar helaas is Hidde nou eenmaal geen Van Basten…
    Huizen houdt de druk op het doel van Kuiper en dan is het dan toch raak als een corner goed wordt ingekopt en doelman Kuiper eerst nog redding wist te brengen. De bal wordt opnieuw ingebracht en dan moet Kuiper te midden van een hele pluk duwende en dringende spelers de vallende bal zien weg te boksen. Dat lukt dan maar half en hij werkt de bal richting Maachi die zich niet bedenkt en vanuit de heup de bal resoluut binnen volleert. 0-1 En op dat moment zeker een terechte voorsprong voor een beter voetballend Huizen.
    Dat wil WHC zich natuurlijk niet laten aanleunen en kort daarop zien we dan ook een aanval over verschillende schijven die twee man alleen voor Hensen zet. Onze rots in de branding had er echter zin in en met een geweldige safe weet hij de inzet te pareren. Liggend op de grond is hij zelfs de rebound van Stef van Oene de baas en grabbelt de bal in zijn veilige handschoenen.
    Van Oene is daarbij wat aangeslagen geraakt en dat geeft Sarah Brinkkemper de gelegenheid om Van Oenes verzorging aan een drinkpauze te koppelen.

    Gelijk
    Het wisselen begint meteen na die drinkpauze. Dennis Lamme verlaat het veld voor Joshua Lo-Asioe die vorige week nog met een kaak rondliep die zijn teammaten tot de uitspraak verleidde dat ie gewoon nog een heel broodje in zijn mond had gehad…. Wat ‘n goed stel is het toch!
    WHC zet alles op alles om de gelijkmaker te forceren. Een diepe pass en de aanval wordt door de attent ingrijpende Remco Helms tot corner verwerkt. De corner wordt echter zo hopeloos genomen dat de bal aan de andere kant van het veld uitgaat zonder ook maar door één speler te zijn aangeraakt.
    Huizen lijkt even opgelucht naar adem te happen en dan gaat het toch mis: een afschuwelijke mispeer in de laatste lijn en opnieuw mogen de WHC’ers vrij op Hensen af. En wéér lijkt onze doelman het onheil te kunnen keren: hij weet de inzet te raken en de bal hobbelt tegen de paal. Daar duikt dan echter de gretige Stef van Oene op die van dichtbij de bal binnen kan tikken: 1-1. Op dat moment was deze stand niet geheel onlogisch: Huizen had wat gas terug genomen waar WHC een tandje bij had gezet. Eens zien hoe Huizen op deze teleurstelling zal reageren.
    En Huizen lijkt inderdaad even van de leg. Opnieuw slordig balverlies en weer dendert WHC richting Hensen. De warmte en het gebrek aan wedstrijdritme spelen de WHC’er aan de trekker echter parten en een slap rollertje verdwijnt gevaarloos naast de goal.
    Het blijkt een wake-up-call voor Huizen dat opnieuw aanzet en de goal van Kuiper weer gaat zoeken. Een minuut of vijf voor de rust is het dan wederom raak als Kogeldans er weer als de spreekwoordelijke speer vandoor gaat en zijn actie en voorzet uiteindelijk in een corner ziet uitmonden. Weer wordt de bal goed ingebracht en weer zit Kuiper er goed bij als de bal wordt ingebracht en opnieuw heeft hij de pech dat de rebound voor de voeten van een Huizer speler belandt. Deze keer is het Lennart Dubbeldam die het vonnis voltrekt en van dichtbij de 1-2 op het bord zet.

    Rust
    De 1-2 ruststand kan ik billijken. Voor mijn gevoel was Huizen over de gehele eerste helft bezien de betere ploeg geweest. Maar ik heb een brilletje met één groen en één geel glas, dus ik informeer bij de WHC-fans om me heen wat zij van de stand vinden. De beide ploegen waren ongeveer gelijkwaardig, klinkt het dan wat weinig overtuigend en ik blijf dan ook bij mijn constatering dat Huizen toch de wat makkelijker voetballende ploeg was. Er zat meer ‘lijn’ in het spel van Huizen voor mijn gevoel.
    Ongetwijfeld zullen er na de rust weer de nodige mutaties plaatsvinden, dus bespiegelingen over de tweede helft hebben dan weinig zin. We gaan er maar weer eens lekker voor zitten…

    Wissels
    En inderdaad: zo op het oog zie ik Theo Visser binnen de lijnen, maar ook Preston Ziessen, Laurens Kooij, Jurre van Mill, Ritchie Zinga, Tim Krux en doelman Rik van Nuenen.
    En Huizen gaat door waar het gebleven is: Van Kammen beproeft van afstand de vuisten van doelman Jasper Kuiper, maar die staat deze keer zijn mannetje.
    Dat Huizen nog niet helemaal de automatismen onder de knie heeft bleek wel uit een misverstandje waarbij Laurens Kooij naar binnen sprintte terwijl de bal op dat moment naar buiten ging. Óf hij verwachtte een opkomende back in zijn rug, óf de pass in een geheel andere richting, maar kolderiek en jammer was het wel, want het leek maar zo een veelbelovende aanval te kunnen worden.
    Ook een veelbelovende combinatie tussen Zinga en diezelfde Kooij eindigt roemloos als men ook van de daaruit voortvloeiende corner geen chocola weet te maken.
    Zinga probeert het dan nog eens van afstand. Doelman Kuiper liet zich echter niet verrassen en zo blijft het wachten op een treffer die deze tweede helft van de broodnodige entertainment zou moeten voorzien.
    Die entertainment lijkt er dan te komen als Ritchie Zinga in de hoek van het strafschopgebied neergaat. Onze arbiter houdt echter van mannelijk voetbal en kent dus geen vrije trap toe waar half Huizen met de handen in de zij zich meende op te mogen maken voor een vrije trap. En dan gaat het rap het middenveld over, een diepe pass en weer mag WHC richting onze doelman opstomen. Het leidt tot een tweetal corners waarbij uiteindelijk doelman Van Nuenen als overwinnaar uit de strijd zou komen. Maar deze wedstrijd lijkt dus bij lange na nog niet ‘in de tas’ te zitten…

    Beslissing
    Met een snelle en zuivere pass stuurt Theo Visser Ritchie Zinga weg. De dartele vleugelspits gaat weer over de knie en deze keer blijkt er toch een  grens aan het mannelijke voetbal van Sarah Brinkkemper te zitten. De vrije trap van Sebastian van Kammen zwaait weer in de doelmond en helaas blijft de WHC-defensie nu wel overeind.
    Nadat Dennis Lamme, Tim Boterenbrood en Tristen Kroeze weer binnen de lijnen zijn verschenen klapt de buitenspelval niet goed dicht bij Huizen achterin. Opnieuw een WHC’er die oog in oog met onze doelman mag komen te staan. Dat zijn toch echt slordigheidjes die er nog uit moeten! Gelukkig lepelt hij de bal over, maar het had maar zo een breekpunt in de wedstrijd kunnen betekenen.
    Die beslissing valt dan gelukkig toch aan de andere kant als een WHC-verdediger in de hoek van het veld de bal uit de drukte denkt te spelen. Doelman Kuiper is zich echter op de achterlijn aan het aanbieden en de bal gaat zomaar rechtstreeks naar Laurens Kooij. En dan zie je waaraan je een echte spits kunt herkennen: in de aanname is meteen de controle en met de volgende beweging jaagt hij de bal vervolgens tussen twee verdedigers door: 1-3!
    Dat geeft de WHC-gemeenschap een ferme tik op de neus en de ploeg van Richard Karrenbelt lijkt wat van de leg. Jurre van Mill lijkt daar van te gaan profiteren als hij zijn kans schoon ziet voor een uithaal. De pegel schuift echter ongehinderd voorlangs.
    Dan een zwakke pass op het middenveld en Joshua Lo-Asioe die daardoor balverlies leidt. De weg voor WHC richting Van Nuenen lijkt weer ongehinderd open te liggen, zeker als de arbitrage geen buitenspel meent te constateren. Ik schat al vlug een meter, maar dus geen ingreep van Brinkkemper – die hierbij overigens ook lelijk in de steek werd gelaten door haar assistent langs de lijn.
    Ongehinderd?
    FORGET IT!
    Ongenaakbaar als een op volle stoom varende torpedobootjager gaat Tim Krux in de achtervolging. Met iedere zevenmijlspas loopt hij in op zijn tegenstander en na een indrukwekkende rush en dito sliding op de bal weet hij het gevaar te keren. Als een veldheer verovert hij de bal met een air alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Het was echter met deze drukkende warmte een indrukwekkende en opzienbarende actie!
    Het is opnieuw Laurens Kooij die aan iedere Wezeper illusie een einde maakt als hij goed doorzet en vanuit lastige positie toch hoog boven Kuiper het net weet te vinden: 1-4, Wezep, over en sluiten!

    Slotfase
    De frustratie worden dan toch heel even zichtbaar bij de thuisploeg als Hidde van der Veldt zijn ongrijpbaarheid moet bekopen met een ferme tackle.
    Frustraties die nog erger hadden kunnen uitpakken als Theo Visser net zo scherp was geweest als vorige week: in kansrijke positie jaagt hij de bal voorlangs waar een treffer meer voor de hand had gelegen. Even later ziet hij ook een schot over gaan, al was dat vanuit een veel mindere positie. Scorend had hij dus even zijn dag niet, maar het blijft een heerlijke voetballer om aan het werk te zien.
    Ook een heerlijke voetballer is de nummer zeventien van WHC – Belan Zend. Met een door frustratie gedreven rush en aangemoedigd door het ‘Olé! Olé! Olé’ van het melig geworden Wezeper publiek stak Belan het veld over. De actie leidde verder tot niets, maar was wel uitermate vermakelijk en noopte de radiocommentator naast me tot een vergelijking met Jozef Kiprich die men ooit de Tovenaar van Tatabanja noemde. Lichtelijk overdreven, want de actie werd nogal ‘blind’ ingezet, maar nogmaals: vermakelijk was de actie zeker!
    Veel tijd werd er niet bijgetrokken door Sarah Brinkkemper en zo eindigde ook onze tweede oefenwedstrijd in een keurige zege.

    Arnold Klein
    Het duurt even voor ik onze coach te spreken kan krijgen, want op het veld neemt hij met de spelers eerst even de wedstrijd door – neem ik aan, want uiteraard blijf ik op gepaste afstand wachten tot de groep richting kleedkamers gaat.
    “Mwoah,” steunt Arnold als ik hem voor houdt dat het loopt als een zonnetje. “We moeten er nog veel aan werken om de echte goede dingen eruit te laten komen. We hebben vandaag getracht om weer vooruit-pressie te spelen. Dat vond ik de eerste helft wat minder gaan, al had dat ook met de spelopvatting van de tegenstander te maken. We hebben dat in de rust nog even aangescherpt. De tweede helft kwamen er bij WHC voor mijn gevoel wat mindere voetballers in het veld te staan, waardoor dat denk ik de tweede helft wat beter liep bij ons.
    Ik meende wel te kunnen zien dat de zeventien spelers die we vandaag gebruikt hebben een hechte ploeg vormen en ook niet zo heel veel voor elkaar onder doen. Ze hebben een bepaalde ‘focus’ – al was het dan lang niet altijd even goed. Zo vond ik het baltempo regelmatig wat te laag en moeten er nog betere keuzes worden gemaakt. Daar moet zeker nog aan gewerkt worden.
    In vergelijking met vorige week speelden we nu wat verder van de eigen goal. Dat vraagt een andere manier van druk zetten en dat vergt weer veel van de fysiek - zeker als je dat niet goed doet zoals in de eerste helft en dan uitgespeeld wordt. De tweede helft zie je dan dat een Laurens wel twee keer goed door weet te komen. Natuurlijk kan je stellen dat een tegenstander zo’n bal gewoon niet moet geven, maar aan de andere kant dwing je ze ook wel in de positie dat dat toch gebeurt. Hoe hij ‘m afmaakt, dat is gewoon een goal van ’spitsenkwaliteit’. Ik ben met Laurens veel bezig dat hij hoger moet komen te staan en je ziet nu dat hij dat twee keer gewoon goed doet. Het is inderdaad een groeibriljantje: hij heeft snelheid, is bereid te leren en dingen op te pakken, heeft een goede actie in huis en is doelgericht. Daarbij heeft hij ook nog een prima trap in de benen. Hij denkt nog wel eens teveel als eenling, maar aan de andere kant is dat ook weer een spitsenkwaliteit…
    Dat werken aan het positionele voetbal daar zijn we met de hele ploeg veel mee bezig. Aan de individuele voetbalkwaliteiten kan je niet zo heel veel meer verbeteren, dat zit er nou eenmaal in of niet. Maar je kunt ze als coach wel proberen te leren hoe om te gaan met bepaalde situaties en daarvoor is dit soort wedstrijden natuurlijk ideaal!
    In de Coronatijd hebben we conditioneel al veel gedaan en we staan er nu goed voor. Qua systeem hakken we de opbouw steeds in blokken en zo hebben we elke week een ander blok waarin we accenten leggen. Als ik merk dat een bepaald aspect niet lekker gaat, dan halen we dat blok gewoon weer terug. We zijn goed op weg en mogen ook zeker met tevredenheid op deze 1-4 overwinning terugkijken. We mogen echter niet de ogen sluiten voor de zaken waar we nog niet tevreden over zijn. Dat moeten we meenemen en weer vertalen naar de trainingen. Ik heb ze zojuist in die kring ook even verteld waar we wel en niet tevreden over waren voor wat betreft deze wedstrijd.
    Ook bij de jongens spat de tevredenheid er tijdens de trainingen vanaf. We zijn nadrukkelijk aan het trainen om iets te bereiken en niet alleen jezelf, maar ook de anderen beter te maken.”
    Ben je het met me eens als we in dit Huizen zo langzamerhand ‘De Hand Van Klein’ gaan zien?
    “Dat weet ik niet. In het eerste jaar dat ik hier werkte had ik toch wel wat spelers waarvan ik vond dat ze niet bij onze manier van spelen pasten of zelfs niet bij Huizen pasten. Dan moet je dus schoon schip gaan maken. De duidelijkheid wat we willen zag ik zelf vooral de tweede helft van het vorige Corona-seizoen. Die lijn hebben we nu meteen door kunnen zetten omdat veel spelers al weten wat en waar we naartoe willen. Daar heb ik voor mezelf nog meer accent op gelegd en ook mijn manier van coachen op aangepast. Daar heb je dan uiteraard toch ook de juiste spelers voor nodig en daar hebben we bij het aantrekken van spelers dan ook ernstig rekening mee gehouden. We hebben met de TC uitvoerig overleg gehad welke spelers op welke posities aangetrokken moesten worden. Belangrijk daarbij waren mentaliteit, creativiteit en natuurlijk scorend vermogen. Daarin zijn we aardig op weg, maar er blijft altijd ruimte voor verbetering…”
    Ik proef toch soms wel iets van ‘over-kritisch’ zijn bij jou… 1-4 En nog niet tevreden…
    “Ik denk dat dat gewoon mijn gedrevenheid is. Dat leeft gelukkig ook in de groep: de wil om te winnen, beter te worden. Je moet dat uiteraard ook weer niet overdrijven. We hebben nu twee keer een warme wedstrijd gehad op een stroperig veld, dat bepaalt natuurlijk ook deels het niveau van een wedstrijd. Ik ben best tevreden, hoor, maar ik blijf wel kritisch op bepaalde punten die er gewoon uit moeten . Dat zijn misschien maar twee of drie punten over het geheel, maar ook die moeten er toch uit!
    Ik heb uiteraard wel zo mijn ideeën over welke spelers waar kunnen komen te staan en welke spelers wellicht nog wat tijd nodig hebben om er te komen. Sommige spelers hebben ook een positieve verrassing voor me in petto en iedereen zal gewoon honderd procent scherp moeten zijn en blijven voor een basisplaats. Maar ik blijf er bij dat we uiteindelijk iedereen hard nodig hebben om iets te kunnen bereiken.”

    Laurens Kooij|
    Man-Of-The-Match met twee goals. Dan ontkom je niet aan een interview!
    “Nou ja, dat wil ik niet zeggen, maareh, ik denk wel belangrijk, ja…” glundert Laurens bescheiden als ik hem na de wedstrijd even apart neem.
    “Lang niet alles ging goed. De goals waren prima, maar voor de rest vind ik dat het nog beter moet…”
    [Hoor ik daar de trainer spreken? Vraag ik mij af?]
    “Bij die eerste goal moest ik eerst even kijken hoe ik druk moest gaan zetten. Daar had ik het in de rust nog even over gehad met de trainer. Ik heb er nog wat moeite mee als het snel gaat hoe ik me dan moet opstellen. Nu lukte dat en kreeg ik hem goed aangespeeld van WHC en kon ik ‘m goed inschieten.”
    Een echte spitsengoal zoals je die kans afwerkte. En dat kan ook van de tweede goal gesteld worden, want je stond eigenlijk in een hele moeilijke hoek….
    “Ik heb mijn schot gelukkig mee. Ik kan hard schieten en ben meestal wel koeltjes voor de goal denk ik…
    In de Coronaperiode heb ik inderdaad doorgetraind en ik kom gelukkig niet zo heel snel aan, haha… Ik heb er de hele Coronaperiode naar uitgekeken om dit seizoen bij de eerste selectie aan te sluiten en niet alleen mijn stinkende best te doen, maar ook zoveel mogelijk minuten te gaan maken. Ik heb natuurlijk het geluk dat ik vorig seizoen al het een en ander bij de eerste selectie heb mogen meedoen waardoor ik al weet hoe bepaalde zaken gaan en lopen.
    Het gaat nu super lekker, maar ik besef best dat het ook weer een periode minder zal kunnen gaan. Ik maak me dus nog niet al te veel illusies, ik  ga gewoon lekker mijn gang en pak de minuten die ik pakken kan!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Vandaag was weer duidelijk dat de niveauverschillen in de groep steeds dichter bij elkaar komen te liggen. Ik memoreerde vorige week al dat geen van de spelers ondermaats presteerde, wie er ook in kwam. En ook vandaag zag ik weer nauwelijks kwaliteitsverschil bij de wisselspelers: Huizen deed nimmer ‘een jas uit’ bij een wissel. Natuurlijk kennen we de toppers die het voetbal van onze ploeg bepalen, maar zelfs als die wegvallen, dan nog hebben we momenteel vervangers aan boord die zeker niet zullen misstaan.
    Daarbij zie ik een fris en gedreven spelend Huizen. Natuurlijk was de hitte een spelbreker, maar ik zag toch steeds een ploeg waarbij de patronen ondanks de vele wisselingen op het veld gewoon in stand bleven. Mag ik dat ‘de hand van Klein’ noemen?
    Een winnende coach heeft natuurlijk altijd gelijk, maar ik heb sterk de indruk dat Klein die stip op de horizon goed in de gaten houdt en daarbij een soort voetbal voor ogen heeft waar ik persoonlijk van kan genieten.
    Overwinningen in de voorbereiding zeggen niets natuurlijk, aangezien ook je tegenstanders aan het experimenteren zijn en het maken van minuten ook voor spelers die de basis in principe niet zullen gaan halen het voornaamste doel van die eerste oefenwedstrijden is. Vandaag WHC, dat toch zeker de eerste helft met een redelijke basisformatie aantrad naar ik me liet vertellen. Het is toch iets van een graadmeter, zeker als je dan ziet dat de wissels bij Huizen eigenlijk niet tot verzwakking leiden, maar bij WHC toch wel. We hebben een goede en talentvolle groep, voor mijn gevoel breder in kwaliteit nog dan vorig seizoen. Waar vorig seizoen het scoren maar moeizaam verliep en de defensie als een huis stond, lijkt het me nu juist achterin wat te rommelen: WHC mocht een keer of vier alleen op onze keepers afgaan en dat is toch wel rijkelijk vaak naar mijn smaak. Ik heb er echter alle vertrouwen in dat Klein ook dat ‘lek’ nog wel zal weten te dichten voor we om de punten zullen gaan spelen!
    En dan moeten we maar zien op welke horizon die eerder genoemde stip staat…

    Het was weer fijn langs de lijn – maar dan alleen wel in de schaduw…