https://www.svhuizen.nl/huizen-moet-lossen-huizen-roda-1-1/n4525c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen moet lossen: Huizen - Roda 1-1
    2 feb 2020
    Ron Tuijnman
    Een wedstrijd tegen de directe concurrentie maakte een overwinning absolute noodzaak om in het spoor van de kopgroep te blijven. Twintig minuten lang leek dat geweldig te gaan lukken...
    huizen-moet-lossen-huizen-roda-1-1

    Thuis, altijd lastig…
    Roda is weer zo’n wedstrijd waar ik toch wel met een klein knoopje in de maag naar toe leef. Hoewel de Leusdenaren in de openingswedstrijd min of meer kanonnenvoer voor een gretig Huizen leken te zijn, bleken de Huizer kanonnen echter met losse flodders geladen en zo kwam Roda met 0-0 en de schrik vrij. Roda zal dan ook bepaald niet naar de Wolfskamer komen met het gevoel hier even appeltje-eitje de punten te komen ophalen: een tot op het bot gemotiveerd Roda is dus wat we kunnen verwachten vanmiddag. En dan spelen we ook nog eens thuis. Op de een of andere manier heeft Huizen toch vaak een probleem om de soms (te?) hoog gespannen verwachtingen voor eigen publiek waar te kunnen maken.
    Inmiddels een halve competitie verder is Roda zoetjes aan toch tot twee punten boven ons geklommen. Niemand die die eerste wedstrijd zou hebben gezien zou dat destijds hebben durven voorspellen, maar de ranglijst liegt niet: Roda presteert toch net iets stabieler dan Huizen dat tegen de meest onmogelijke tegenstanders de punten heeft laten liggen en zo ongeveer geen teen meer over moet hebben zo vaak schoot het in de eigen voet…
    Als ik aankom op de Wolfskamer staan onze mannen strak in het gelid naar ons tweede elftal te kijken. Proef ik daar dan al wat spanning in?

    (Foto's: Henk Heijnen Fotografie)


    Vandaag is niets minder dan een overwinning noodzakelijk om niet alleen Roda weer onder ons te drukken, maar ook om ons de achtervolging van het lijf te houden: Zuidvogels, Breukelen en de Hoorner Zwaluwen op de loer om ons kopje onder te drukken. Alle drie ontmoeten ze vandaag tegenstanders waartegen serieus rekening gehouden moet worden met een driepunter. Met twee punten achterstand betekent dat dus maar zo drie plaatsen duikelen al het vandaag even tegen zit.
    Dat koplopers WV-HEDW en Scherpenzeel elkaar vandaag ook ontmoeten is dan toch al weer wat minder van belang: hoe dan ook is de derde plek het hoogst haalbare voor vandaag. De afstand zou weliswaar wat verkleind kunnen worden maar de afstand is voor vandaag onoverbrugbaar. Om in ‘de race’ te blijven zijn die drie punten echter ook zonder meer noodzakelijk.
    Weer een ‘finale’ dus.
    Een finale waar Arnold Klein voor vandaag weer rekent op het concept van 4-4-2 dat in Mijdrecht nog succesvol bleek. Op de bank zien we voor het eerst sinds tijden weer de naam van Rob Knul verschijnen. Dat is bemoedigend, want scoren blijkt voor Huizen maar een moeizaam fenomeen. Achttien keer trof Huizen het vijandelijke net, waarvan elf keer in thuiswedstrijden. Dankzij de uitschieters tegen BOL en de Zuidvogels gaan we net over de één op één heen, maar het houdt bepaald niet over: alleen de beide staartploegen De Bilt en Woudenberg scoorden minder. En laten dat nou ook net twee tegenstanders zijn waar Huizen maar liefst vier punten tegen morste…
    Naast Rob Knul tref ik ook de namen van Servanio Martina, Mike van ’t Land, Hidde van der Veldt, Dani Schmitz, Tim Boterenbrood en reserve doelman Thijs Laan aan.
    Bij Roda uiteraard die levensgevaarlijke Van Zelst. Hij staat op het wedstrijdformulier in de basis, maar komt de warming-up niet lekker door en zal op de bank beginnen. Daan Banning is de geluksvogel die daardoor in de basis mag beginnen. Verder herinner ik me de namen van Vd Veer en Cardoze uit de heenwedstrijd. En natuurlijk in de equipe van voormalig prof Dick Kooijman die schier legendarische doelman Daan Broere waar men in Leusden inmiddels denk ik wel een straat of plantsoen naar vernoemd heeft. Nog geen Viggo Koeleman die nog van een enkelbreuk herstellende is.
    Over enkelbreuken gesproken: mij bereikte deze week het bericht dat die onfortuinlijke verdediger van ARGON - Richard Kingsley - in het duel tegen Huizen zijn enkel gebroken heeft en inmiddels geopereerd is! Wat een bikkel dat hij daar toch nog minutenlang mee doorgespeeld heeft! Klasse! 
    Vanaf hier uiteraard dan ook mijn oprechte beterschapswensen dat hij weer snel volledig zal herstellen!
    Dat Huizen belangstelling tot over de grenzen trekt, blijkt wel als iemand uit Duitsland een shirt wil kopen. Waar we bij andere clubs vaak iets van een fanshop aantreffen, moet onze Duitse fan het vandaag met een toezegging stellen dat er een opgestuurd zal worden. Mijn korte conversatie met de man leert me dat hij de halve wereld afstruint naar clubs met de kleurcombinatie groen-geel in het shirt. Hij maakt er dan een weekendje sport kijken van. Tja, ik ken wel wat vreemde verzamelaars, maar deze had ik toch nog niet voorbij zien komen. Maar goed: je komt zo natuurlijk toch wel eens ergens, natuurlijk…
    Er staat een straffe wind schuin over het veld als ik naar de tribune wandel. Dat zal het voetbal er zeker niet beter op maken schat ik maar zo in.
    Een indrukwekkende minuut stilte voor Evert van der Roest en Lampie Kriek die ons recentelijk ontvallen zijn en twee pupillen die via fraai combinatievoetbal en een heus 1-2’tje Daan Broere passeren, kunnen we dan van start…

    Herhaling van zetten?
    Nadat Roda in de tweede minuut even in de zestien had mogen goochelen en de bal door Cardoze hard en ruim naast had gepegeld, is het dan vooral Huizen dat de klok slaat. Lustig combinerend zoekt het het doel van die dekselse Daan Broere op, aanvankelijk echter zonder echte kansen uit dat veldoverwicht te kunnen peuren. Tristen Kroeze speelt opvallend sterk en staat zo aan de basis van menige aanvalsopzet. Sterk in de combinatie, drang naar voren en brutaal in zijn passeerbewegingen. Zo zie ik een back graag opereren!
    Na een klein kwartiertje loopt er dan zo’n soepele aanval richting Nassir Maachi die de bal uitstekend in de loop van de instormende Kogeldans legt. Een geweldige kogel spat onhoudbaar richting bovenhoek, maar dan laat Daan Broere zijn klasse weer zien en bewijst dat er niet zoiets is als ‘onhoudbaar’. Met een weergaloze safe ranselt hij de bal buiten het doelvlak en de beelden van de heenwedstrijd doemen weer op op mijn netvlies. Wordt dit een herhaling van zetten?
    Kort daarop forceert Dennis Lamme een corner die door Van Kammen goed voor wordt gebracht. Bij de eerste paal duikt Joshua Lo-Asioe op die echter net onder de bal doorgaat. Doelman Broere is verrast, grabbelt en weet uiteindelijk moeizaam redding te brengen.
    Diezelfde Lo-Asioe krijgt twee minuten later opnieuw een geweldige kans als de bal in een scrimmage voor zijn voeten dwarrelt. Hij maait echter volkomen langs de bal en we zien zo opnieuw een reuzenkans verloren gaan. Het zou vandaag helaas niet de dag van Lo-Asioe gaan worden…
    Kogeldans mag dan in de twintigste minuut opnieuw hard uithalen. Deze keer is het Guido den Daas die de bal weet te blokken voor de Huizer openingstreffer een feit kan worden. Het lijkt echter een kwestie van minuten voor Huizen dan loon naar weken zal gaan krijgen: het is oppermachtig en speelt Roda van kastjes naar muren en terug. Het probeert met snelle uitvallen en felle duels op het middenveld te redden wat er te redden valt. Mitchell van der Veer zet goed door als hij als overwinnaar uit zo’n felle slag op het middenveld tevoorschijn weet te komen en stoomt op richting Hensen. Onverzettelijk is daar dan gelukkig Jeroen Lamme die het gat keurig dichtloopt en Van der Veer toch de bal weet te ontfutselen. Het zijn speldenprikjes en het wachten lijkt slechts op de openingstreffer voor Huizen.

    **Knak!**
    We zijn vierentwintig minuten onderweg als Sebastian van Kammen wat al te stevig een tackle inzet. Arbiter Takacs kent terecht een vrije trap toe die ons gezien de afstand en positie (zeker 35 meter, tegen de zijlijn aan) weinig zorgen baart. Rida Najib zet zich achter de bal en Huizen maakt zich klaar om een voorzet richting strafschopstip te onderscheppen. Zo ook echter doelman Hensen. Vermoedelijk door de wind heeft de bal echter een geheel eigen willetje en zet dan onverwachts toch ineens koers richting goal, onderkant lat. Doelman Hensen is lang en strekt zich, maar via zijn handen valt de bal toch binnen: 0-1 en wat een tegenvaller in een wedstrijd die zo voorspoedig leek te gaan verlopen voor Huizen.
    Hert is een mentale dreun die Huizen eigenlijk niet meer te boven zal komen, want wég is het goede spel, wég zijn de vloeiende combinaties en ziet: daar is dan ineens Roda dat met de air van een overwinnaar het heft uit handen van onze manschaft rukt…
    Het spel van Huizen krijgt iets gejaagds, iets geforceerds en Krux gaat mee naar voren om zijn kopbal naast te zien vliegen als Van Kammen een vrije trap na een overtreding op de hard werkende Blaauw goed voorgeeft.
    Een minuut later gaat de doelpuntenmaker er vanaf de flank weer vandoor. De voorzet zeilt door onze complete defensie en biedt zo een uitgelezen kans voor Quentin Oliekan die bij de tweede paal de bal maar voor het inschuiven heeft. Wild jaagt hij de bal echter de berg op en bespaart zo Huizen de genadestoot voor dit moment. Van het oppermachtige Huizen uit de beginfase is geen schim meer over: nu is het Huizen dat als kanonnenvoer over het veld gaat, wanhopig zoekend naar het vertrouwen, het hervinden van de ‘schwung’…

    Snakken naar de rust
    En Huizen wankelt. In aanvallend opzicht zit er helemaal niets mee. Maachi gaat na een van de spaarzame vloeiende combinaties via Lo-Asioe en Kogeldans goed door en de zestien van Roda binnen. David Korankye zet een sliding in op de passerende Maachi en onze aanvaller gaat neer. Heel Huizen schreeuwt om een strafschop, maar arbiter Takacs ziet er verder geen kwaad in en laat doorspelen. Ik ben geneigd de arbiter het voordeel van de twijfel te geven, maar twijfel was er zeker!
    Tristan Wallet krijgt dan vijf minuten voor de rust nog een fikse kopkans op een raar doorzeilende voorzet en Huizen mag opgelucht adem halen als de bal wederom niet tussen de palen vliegt. Roda wil de wedstrijd nog voor rust in het slot gooien en als Huizen dan achterin grossiert in slappe ingrepen, foute passes, dan mag Quentin Oliekan de bal strak voorzetten vanaf de achterlijn. De bal schiet gevaarlijk door en de verraste Hensen kan met de voeten nog redding brengen. Opnieuw een oogje van een naald waar Huizen al eerder doorheen was gekropen.

    Rust
    Als een bokser die tien tellen krijgt wankelt Huizen de rust in. De 0-1 is deprimerend, vooral omdat Huizen ‘het’ volledig kwijt lijkt te zijn na een geweldig begin en daar overheen die domper van die vaginale goal. Huizen mag dan ook van geluk spreken dat het bij die ene goal bleef en dat Roda het wankelende Huizen niet voor rust al het duwtje over de rand van de afgrond heeft geduwd.
    Lichtpuntje is het goede spel van Tristen Kroeze die met de week beter lijkt te gaan spelen en dus die goede openingsfase. Maar hoe kan het dan bestaan dat een ploeg zo ver terugvalt na zo’n mazzelgoal? Als je nou weggespeeld werd op dat moment, dan kan ik me nog voorstellen dat je zelfvertrouwen een knak krijgt. Maar dit was een bal die – al probeert hij het vanaf daar nog honderd keer – geen tweede keer gaat lukken. Daar moet je je als ploeg toch overheen kunnen zetten?
    Aan de inzet lag het niet: de mannen werkten zich stuk voor stuk een slag in de rondte, maar de passing werd met de minuut afhankelijker van de geluksfactor en teveel ballen werden ‘zomaar’ bij een rood shirt ingeleverd. Roda zal geen idee hebben gehad wat het overkwam na die mazzelgoal!
    Dan kijk ik op en zie hoe Hidde van der Veldt iets gaat doen dat verdacht veel weg heeft van een serieuze warming-up. Even later voegt Mike van ’t Land zich bij hem en ziet het er naar uit dat Klein toch wat koppen gaat laten rollen om het tij te keren…

    Tweede helft
    Inderdaad komen Hidde van der Veldt en Mike van ’t Land in de ploeg. Jasper van Vark en Olivier Blaauw hebben plaats moeten maken. Daar zal ongetwijfeld een tactische gedachte achter hebben gezeten, want het waren voor mij niet op voorhand de eerste wisselkandidaten waar ik aan gedacht had. Sergae Kogeldans neemt de plek van Van Vark weer in en komt weer op zijn vertrouwde stek achterin te spelen. Van der Veldt gaat voorin aan de slag.
    Van ’t Land deelt meteen even een koekie uit en pakt na vier minuten geel. Hij laat duidelijk even merken dat er met hem niet te spotten valt.
    Toch maakt het voor het beeld van de wedstrijd allemaal weinig verschil: Roda blijft de toon zetten en Huizen knokt vooral tegen zichzelf, geforceerd zoekend naar de vorm als een parachutist wiens valscherm niet open wil en rukkend aan het touwtje richting aarde stort…
    Met de moed der wanhoop zoekt Huizen het doel van Broere. De aanval lijkt gestuit te worden in het strafschopgebied en dan zorgt diezelfde moed der wanhoop er voor dat de inzet beloond wordt met een bal die toch breed gaat op Joshua Lo-Asioe. Maar zoals al eerder gesteld: dit was vandaag niet Josh’s dag: de uithaal is ongekend slap en kansloos. Op de tribune knakken de hoofden in vertwijfeling ten gronde…

    Auw!
    Dan een duel vlak voor de tribune. Nassir Maachi zet aan en grijpt ineens naar de hamstring, hink, hink, zitten… Iedere sportman weet wat dat betekent: de hamstring of een zweepslag in de kuit. In beide gevallen is dat einde oefening en naar alle waarschijnlijkheid weken uit de roulatie. De pechduivel doet wel een erg grote hoop op het bordje van ons geplaagde team.
    Met tien man worstelend en Rob Knul die naarstig een poging tot warm lopen doet, moet Huizen toezien hoe Daan Banning zijn dreigende inzet geblokt ziet en hoe Wallet een goede kans op de benen van Hensen uiteen ziet spatten. Huizen dreigt overlopen te worden!
    Zelfs de snelle Kogeldans moet aan de noodrem en krijgt daar een gele prent voor van arbiter Takacs. Dan mag Knul zijn rentree maken. En dat doet hij voortreffelijk. Een tweede lichtpuntje in de duisternis die deze wedstrijd inmiddels wel geworden is. Hij staat aan de basis van een goede aanval. De bal gaat naar Hidde van der Veldt die een goede harde voorzet afgeeft. Doelman Daan Broere is echter attent en weet het projectiel te onderscheppen. Maar Knul laat wel weer even zien waarom hij naar Huizen gehaald is.
    Dick Kooijman grijpt dan ook in en haalt nummer 11 - Banning - naar de kant voor nummer 5, Pim van Dongen. Op basis van de rugnummers veronderstel ik dat Kooijman het slot op de deur gooit en met een extra verdediger de 0-1 over het eindsignaal wil tillen.
    En daar lijkt het ook wel op, want Roda gaat lekker freewheelend spelen en laat de bal bijna ‘lui’ rondgaan. Huizen spartelt als een voorntje aan het haakje van de visser. In mijn vorige verslag had ik het over ‘spel en knikkers’, maar vandaag lijkt er voor beide geen plek bij Huizen. Najib Rida laat dan een bal vanaf de achterlijn nog maar eens op de goal van Hensen ploffen en lijkt daarmee zelfs een beetje aan gallery-play te doen.
    Dan lijkt Kooijman toch weer iets aanvallender ambities te tonen als hij Oliekan naar de kant haalt en die levensgevaarlijke Van Zelst binnen de lijnen brengt.
    Het is in de mannen van Klein te prijzen dat ze de handdoek niet gooiden en bleven knokken voor een resultaat. De 0-1 bood daar natuurlijk ook alle aanleiding voor, maar als je al tachtig minuten vruchteloos hebt lopen voetballen en nog steeds met lege handen staat, dan vind ik dat toch wel karakter!
    Een voorzet van Van Kammen vanaf onze linkerflank en Van der Veldt tracht er het hoofd tegenaan te zetten. Meer dan wat donkere krullen die de bal aaien levert het niet op en Lo-Asioe die er kort achter opduikt is daardoor ook kansloos.

    Gelijk!
    Vlak voor de tribune gaat Kopgeldans een stevig duel aan met Najib Rida. Met veel misbaar laat de lepe aanvaller zich ter aarde storten. Zijn kreten doen helse pijnen vermoeden en op basis daarvan lijkt de komst van de traumahelikopter geen overbodige luxe. Maar wás het nou wel zo heftig? Ik waag het te betwijfelen: als ik de beelden terugkijk op voetbaltv, dan hoor ik wel degelijk de tik die Kogeldans uitdeelt, maar desondanks leek het mij meer op een ongelukkig duel om de bal en Rida wandelt even later dan ook op het oog ongeschonden weg van de plek des onheils. Takacs vindt het echter geel-waardig en dat betekent dus einde wedstrijd voor Sergae Kogeldans die dus al geel op zak had.
    Knul heeft dan weer een goede actie als Huizen dus met tien man verder moet. Nog steeds weigert de ploeg de witte vlag te hijsen. Kooijman brengt Gilbert Ilaria voor Rida. Toch wat aangeslagen of toch een tijdwissel. Het theatrale voor dood op de grond gaan liggen doet het laatste vermoeden en Roda coach Kooijman waant zich al spekkoper met een driepunter in het verschiet.
    Hij heeft echte te vroeg gejuicht en als de bal dan vijf minuten voor tijd vanuit de hoek van het strafschopgebied breed wordt gelegd op de droog uithalende Mike van ’t Land, dan is daar als een duveltje uit een doosje daar Rob Knul die de van de paal terug ketsende bal feilloos binnen jaagt: 1-1!
    Met tien man knokt Huizen voor wat het waard is om alsnog de drie punten binnen te harken. Het is echter weer Roda dat daar nog het dichtste bij komt als de vermoeide Tristen Kroeze op de achterlijn een flinke zet krijgt van Ilaria. Deze krijgt daardoor de ruimte voor een voorzet die laag, hard en strak voor de goal komt. Op centimeters van de doellijn weet de verraste Hensen niet anders dan de bal met de voeten weg te kaatsen.
    Arbiter Takacs had in die slotfase toch wel de nodige gele kaarten nodig en had dan ook niet veel trek om de wedstrijd nog veel op te rekken. Na amper tijd bij te hebben getrokken voor wissels, het opstootje en de blessurebehandelingen fluit hij dan ook af. Niet dat Huizen in die resterende minuten de overwinning zou zijn misgelopen, eerder redde Takacs daarmee een punt voor Huizen. Een punt waar ze op zich niet zo heel veel mee opschieten: Roda blijft op gelijke afstand en de concurrentie heeft inmiddels ook de nodige punten gesprokkeld en de vierde plek op de ranglijst is daarmee dan ook historie geworden voor geel-groen…

    Arnold Klein
    “Ja, mee eens,” knikt Klein als ik hem voorleg dat Huizen een moeizaam punt heeft gepakt in een wedstrijd waarbij we de tegenstander in de openingsfase zo ongeveer van de mat speelden.
    “En dat is ook meteen de crux van het verhaal. Tot aan de goal spelen we goed, geconcentreerd en na die goal zijn we het op de en of andere manier gewoon helemaal kwijt! Daar is inderdaad geenechte verklaring voor, maar dat is heel vaak in het voetbal. Ik denk dat het er mee te maken heeft dat men dan toch te geforceerd naar de gelijkmaker op zoek gaat, waardoor men ui de posities gaat lopen. Daardoor werden we ook overlopen op het middenveld waar we op dat moment gewoon veel te aanvallend speelden en waardoor zij er in de counters zeer gevaarlijk uit konden komen. Daarbij hadden ze eigenlijk voor rust al de 0-2 en de 0-3 moeten maken. Dat die Oliekan die bal bij de paal mist is onbegrijpelijk, maar goed, dat hadden wij bij Roda uit dat we de onmogelijkste kansen misten.
    De tweede helft probeerden we wat recht te zetten door twee wissels in te brengen, zien of we wat om konden gooien omdat het niet meer liep zoals we graag wilden. Twee wissels, niet omdat de gewisselden slecht speelden, maar puur om op een andere manier te kunnengaan voetballen, een omzetting te maken. Maar helaas bracht dat ook niet het gewenste niveau wat we daarmee beoogden en moeten we gewoon onze handen dichtknijpen dat Roda ook na rust niet gewoon doorloopt naar twee of drie nul…
    Dan krijgen we ook nog een in mijn ogen wat dubieuze rode kaart. Je kunt hem als scheidsrechter geven natuurlijk, omdat je jezelf op dat moment in de situatie brengt dát hij ‘m kan geven. Maar goed, dat is gewoon de keuze van de scheidsrechter.
    Nee, ik kan mijn jongens niks verwijten: ze zijn blijven strijden, blijven knokken tot het laatste aan toe om die gelijkmaker uit het vuur te slepen. Daarmee was het niet fraai vandaag, maar pakten we door wilskracht wel een zeer gelukkig punt.”
    Toch een tegenvaller. Je had ongetwijfeld gehoopt de aansluiting met de top te behouden vandaag…”
    “Natuurlijk wil je ieder wedstrijd winnen. Je weet gewoon dat je met een aantal ploegen in de slag bent die niet voor elkaar onder doen. Dat zie je ook terug in de ranglijst, de eerste acht ploegen staan heel dicht bij elkaar qua puntenaantal. Door die hele grote middenmoot zak je maar zo een paar plekken als je een keer verliest en omgekeerd stijg je als je wint. Dat is elke week nu zo, iedere week moet je punten pakken om bij te kunnen blijven in deze race.
    Nee, ik geloof nog steeds niet in een thuis-complex. Als je de eerste twintig minuten gewoon scoort dan is er niets aan de hand. Vorig week scoren we en is het heel anders voetballen en konden wij meer vanuit de omschakeling voetballen en vandaag is dat dus gewoon andersom. Vooraf was Roda hier niet heen gekomen om hier een overwinning te gaan pakken. Ze startten heel defensief en werden in het zadel geholpen door die rare goal. Wij werden vleugellam en het gaf hen vertrouwen.
    We hebben gewoon een aantal jonge jongens in de ploeg en dan weet je dat daar ook periodes en wedstrijden tussen zitten waarbij ze door een ondergrens zakken.
    Vorige week hebben we met 4-4-2 een overwinning behaald en vandaag moesten we het stellen met een punt. We kunnen gewoon beide systemen spelen. Ik heb al eerder aangegeven dat we niet zo breed in de aanvallers zitten en dus moeten we soms variëren, veel bewegen in de posities en ik kan niet zeggen dat we vandaag niet bewogen hebben. Ik vermoed dat bij de slechte passing en de verkeerde keuzes ook de wind een factor was. Ook Roda kreeg die bal bij tijd en wijle niet goed weg en werd het een soort lucky-voetbal van weerskanten. Het is niet anders. Volgende week weer een heel lastige ploeg. Die moeten knokken voor elk punt om uit de degradatiezone weg te komen. Dat wordt zeker geen makkelijke wedstrijd. Die zullen strijden voor iedere meter en daar zullen wij voetballend wat tegenover moeten stellen!”

    Tristen Kroeze
    Vandaag voor mij een van de kanshebbers op de titel Man-Of-The-Match. De spoeling was weliswaar dun wat kandidaten betreft, maar als je het hebt over het maken van ‘stappen’ dan is de ontwikkeling van Tristen zeker opmerkelijk.
    “Ja, het ging redelijk,” klinkt het bescheiden als ik hem na afloop complimenteer met zijn sterke wedstrijd. “Op een gegeven moment was ik wel helemaal kapot tegen het einde van de wedstrijd, maar voor mij persoonlijk was het wel goed, vond ik.”
    Ik heb het gevoel dat je niet alleen verdedigend goed je mannetje staat, maar dat je ook wat brutaler wordt in je manier van opbouwen…
    “De trainer had me dat ook als opdracht meegegeven: meer naar voren voetballen en met meer vertrouwen die duels aangaan. Vandaag ging dat lekker en ik hoop dat ook naar volgende week door te kunnen zetten. Ja, het zou zo maar kunnen dat ik in deze vorm volgende week weer in de basis sta. Maar eerst maar eens komende week goed trainen en dan maar hopen dat ik er weer in sta. Maar een lekkere wedstrijd als vandaag helpt natuurlijk wel.
    Ja, de 1-1 is inderdaad wel een teleurstelling. Ik denk dat we de eerste twintig minuten voor we die goal tegen kregen echt heer en meester op het veld waren. Toen hadden we er wellicht wel drie in kunnen schieten.
    Toen kregen we die goal tegen en ja… toen raakten we ‘het’ kwijt, schoten we ballen blind naar voren die we niet vast konden houden en moesten we meer en meer achter de tegenstander aan rennen.”
    Aldus onze jonge talentvolle verdediger die me meer en meer aan zijn illustere voorganger Danny Benning doet denken…
    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Een klein excuus om mee te beginnen: geen kort verslag deze keer! Persoonlijke verplichtingen noopten mij vrij kort na de wedstrijd te vertrekken richting Amsterdam. Laat me het proberen goed te maken met de tip voor een onvergetelijk avondje cabaret: Janneke de Bijl: gaat dat zien! Ik begon na tien seconden te lachen en dat hield pas op toen ik de jassen weer uit de garderobe ging halen. Geweldig!
    Maar goed: feitelijk was dat het enige lachwekkende van deze zaterdag. Schreef ik vorige week dat het vandaag om de knikkers ging, we moesten het dus stellen met twintig minuten spel en één klein knikkertje dat ons door Roda geschonken werd. Huizen duikelt van een vierde naar een zesde plek en moet ook onze buren boven zich dulden. De afstand met de kopgroep is verloren en ondanks dat we nog bijna een half seizoen te gaan hebben, lijken we nu toch buiten alle prijzen te gaan grijpen.
    Volgende week krijgt Roda de trotse koploper WV-HEDW op bezoek en moet Huizen dus alle zeilen bij zetten om het verloren terrein weer wat goed te maken. Zoals Arnold Klein al aangaf gaat dat nog best een hele klus worden, want de staartploegen zullen tot op het bot gemotiveerd zijn om de punten te pakken die ze uit de gevarenzone kunnen tillen, waar Huizen eigenlijk al om die bekende baard speelt.
    Persoonlijk vind ik het een bittere teleurstelling dat we halverwege het seizoen eigenlijk al onze kansen op promotie uit het zicht hebben verloren. Natuurlijk is daar een derde periode waarin we nog zouden kunnen vlammen, maar ik zie heel eerlijk gezegd hooguit een waakvlammetje.
    Kijkend naar WV-HEDW, NSC Nijkerk, Sparta Nijkerk, Urk, Eemdijk, Purmersteijn, O.D.I.N., dan zie ik allemaal clubs die ons inmiddels als vereniging sportief op achterstand hebben gezet. En dan laat ik er bewust nog wat clubs weg die ik niet eens durf te noemen…
    Maar goed: de dingen zijn zoals ze zijn: we hebben een jong en talentvol elftal, zaak is dat het zich verder ontwikkelt. In het hoopvolle begin van de competitie hebben we laten zien dat we toch weer tegen het niveau aan schurken waar we als club zouden moeten staan. Volgende week zetten we gewoon weer met frisse moed de achtervolging in: hoop verloren, ál verloren!
    Wie alleen Huizens thuiswedstrijden volgt, die mist eigenlijk de beste wedstrijden van Huizen! Volgende week spelen we weer uit in Monnickendam. Thuis werd het een nipte 1-0 overwinning en met wat hulp van de supporters moet ook dáár een overwinning mogelijk zijn. Ik hoop u dan ook weer massaal in Monnickendam aan te treffen. Om maar weer eens met een inspirerende kreet af te sluiten: Eén voor allen, allen voor één!

    Huizen - Roda '46 1-1 (0-1)

    24. Rida Najib 0-1
    85. Rob Knul 1-1

    Opstelling s.v. Huizen:
    Jaime Hensen, Tristen Kroeze, Tim Krux, Jeroen Lamme, Jasper van Vark (46. Mike van 't Land), Sebastian van Kammen, Sergae Kogeldans, Dennis Lamme, Joshua Lo-Asioe, Olivier Blaauw (46. Hidde van der Veldt), Nassir Maachi (55. Rob Knul)

    Opstelling Roda '46:
    Daan Broere, Guiido den Daas, Jonas Katshima, David Korankye, Mitchel van der Veer, Daan Banning (65. Pim van Dongen), Oscar Cardoze, Rida Najib (83. Gilbert Ilaria), Tristan Wallet, Stefan van Ginkel, Quentin Oliekan (74. Nigel van Zelst)