https://www.svhuizen.nl/huizen-lijdt-zeer-zure-nederlaag-in-blessuretijd-2-1/n2965c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Het zit Huizen op dit moment allemaal niet mee. Na een prima wedstrijd met veel werklust werd een overwinning op DVS`33 Ermelo in de blessuretijd helemaal verspeeld...
    huizen-lijdt-zeer-zure-nederlaag-in-blessuretijd-2-1

    Persbeleid
    Midweeks ontving ik bericht dat er een aangescherpt persbeleid werd gevoerd in Ermelo: men moet als ‘schrijvende pers’ een week van tevoren een aanvraag indienen om de wedstrijd te mogen bijwonen. Dat was voor mij rijkelijk laat, maar gelukkig was daar het hoofd jeugdopleidingen Jack van Santen die er voor zorgde dat mijn toegang tot het complex geen enkel probleem opleverde. Het kwam me aanvankelijk wat ‘stug’ en ‘ongastvrij’ over, maar na uitleg van het verantwoordelijk bestuurslid zag ik ook de redelijkheid en logica achter deze manier van werken in. Van enige ongastvrijheid was dan in de praktijk ook geen sprake: ik werd als een vorst ontvangen!
    Vooraf heb ik stevige discussies met ‘de harde kern’ die ook vandaag weer aanwezig was. Niet alleen het grote Oranje heeft evenveel coaches als fans, ook onze eigen hoofdmacht kent net zoveel coaches als fanatieke toeschouwers. Een winnende coach heeft altijd gelijk, maar als je verliest dan acht men langs de kant al vlug de eigen visie superieur. Maar een hoofdcoach kan natuurlijk nooit zijn oren laten hangen naar dan weer de ene en dan weer de andere opvatting. Want welke opvatting hij ook zou volgen: er zijn er altijd met wéér een andere mening. Ik kan dan ook goed begrijpen dat Henk van de Pol zijn eigen koers vaart, naar zijn eigen kompas en overtuiging. Daar is hij voor aangesteld en dat is zijn taak. En daar wordt hij ook op afgerekend, niks meer en niks minder.
    De opstellingen verraden een late wissel: met pen is de naam van Joey Papamelodias naar de reserves verplaatst en die van Ruddy Etwi maakt de omgekeerde transactie naar de basis. Terwijl ik aan mijn keurige schrijftafeltje de eerste aantekeningen maak zie ik Joey het veld op komen om wat loopoefeningen te doen. Het oogt ‘niet goed’ en na enkele minuten verdwijnt Joey weer teleurgesteld in de catacomben. Niets ten nadele van iemand of wat dan ook: het niet meedoen van het koppel Vente – Papamelodias lijkt me tegen deze sterke tegenstander bepaald een fikse tegenvaller. Ook Denny van Loen begint op de bank, net als Desmond Mensen, Wouter Vente, reservedoelman Gianni Hermans en… Hidde van de Veldt! Midweeks had ik hem al bij de beloften aan het werk gezien en was zeer gecharmeerd geweest van zijn spel. De beloning voor zijn goede optreden is dan nu zijn uitverkiezing voor de wedstrijdselectie.
    Terwijl de sproeiers ook een deel van de tribune voor hun rekening nemen ontwaar ik in de opstelling van DVS weinig namen die bij mij belletjes doen rinkelen. Maar dan valt mijn oog op die van een van de reserves van de Ermeloërs: Benjamin Roemeon… En ook die heb ik afgelopen dinsdag mogen bewonderen bij de beloften! Ben blij dat ie ‘slechts’ op de bank begint, want dinsdag was het nadrukkelijk een van de smaakmakers op het veld.
    Maar ook zonder die Roemeon in de basis zullen we vanmiddag te maken krijgen met een tegenstander van formaat. Een club ook met een duidelijk aanwezig technisch ‘hart’ getuige het feit dat men nu al spelers voor het komende(!) seizoen vastlegt: Doelman Eppink, Jorran van Santen en Lars Dekker spelen ook volgend seizoen in het geel-zwart. Of dat wijsheid is zal de tijd moeten leren, maar van visie en beleid getuigt het zeker.
    Ondanks het ontbreken van ons centrale duo, heb ik toch het gevoel dat er wellicht een kleine verrassing in de lucht hangt. Ik acht Huizen op voorhand zeker niet kansloos – al lijkt me hier wegrijden met een puntje in de tas op voorhand al een hele prestatie…

    Over en weer
    De wedstrijd opent ‘rommelig’. Over en weer worden veel fouten in de opbouw gemaakt en de nadat Hayri Pinarci de bal knap op DVS-captain Maurice de Ruiter wist te steken in de openingsminuut, moeten we lang wachten voor er weer iets memorabels op het veld tot stand komt. Dat is dan een rare glibberbal van Frank Heus die aanvankelijk zonder problemen voor Verkerk lijkt te gaan zijn. Onze doelman glijdt echter even weg als hij naar de hoek gaat en er zo even een raar slippertje dreigt te ontstaan. De corner die dat oplevert wordt dan weer gekenmerkt door een gebrek aan precisie en door onze defensie zonder veel problemen geklaard.
    Na een goed kwartier is er dan zowaar wat druk van Huizen: Ruddy Etwi verzendt een prachtige pass op Aron Klaassen die vervolgens een goede voorzet aflevert. Guido de Graafs schotpoging wordt echter gekraakt.
    Op de tribune beginnen de eerste Ermeloërs dan al te morren en inderdaad ontrolt er zich een uiterst matige pot voetbal op dat kunstgrasveld daar in Ermelo. Beide ploegen weten geen voldragen aanval op de mat te leggen en beide doelwachters beleven tot op dat moment een rustige zaterdagmiddag. Van het aanvankelijke thuisoptimisme op de tribune dat het vandaag wel eens dubbele cijfers zouden kunnen gaan worden, is na een kwartier maar bitter weinig over. Want al heeft DVS het iets betere van het spel, de inzet en de scherpte van onze mannen maakt dat DVS niet lekker in zijn spel komt. Het tactisch plan van Van de Pol werpt hier duidelijk zijn vruchten af.
    Dan raakt Arnoud van Toor op het middenveld een bal niet goed en in plaats van een onderschepping schiet de bal door voor de voeten van Maurice de Ruiter die op kan rukken naar de rand van ons strafschopgebied. Zijn inzet is echter een prooi voor Verkerk die de bal goed aan zag komen.
    Aan de andere kant staat Aron Klaassen dan weer aan de basis van een goed ogende aanval. Zijn voorzet van rechts bereikt het hoofd van Siemen Eijkemans die met zijn kopbal alleen bij rugby punten had weten te scoren: de bal gaat ruim over de goal van Eppink.

    Schroom
    Inmiddels heeft Huizen alle schroom van zich afgegooid en voelt het dat er bij dit DVS vandaag wellicht iets te halen valt. Een kort genomen vrije schop van Danny Benning en Zakaria el Biyar leidt tot enige paniek als de DVS defensie de bal loodrecht omhoog poeiert. Maar ook hier weet de defensie de klus uiteindelijk te klaren.
    Johan Verkerk plukt dan met een klein half uur op de klok een bal onder de lat vandaan nadat deze werd ingekopt door Jorran van Santen, na goed doorkoppen van Roald de Vries.
    Weer Klaassen die een goede aanval opzet met Guido de Graaf, een dubbele 1-2 lijkt de weg te openen naar Eppink, maar dan blijft de laatste doorloopactie weer uit en rolt de bal zomaar in het luchtledige. Het is en blijft onnauwkeurigheid troef deze eerste helft en het lijkt dan toch vooral Huizen die met die chaos het beste garen weet te spinnen qua resultaat.
    En langzaam maar zeker dwingt Huizen toch ook wel wat mogelijkheden af: Eijkemans passeert fraai zijn tegenstander en laat van iets te ver een diagonaal schot los dat recht in de handen van diezelfde Eppink belandt. Te weinig kracht, te weinig precisie, te weinig vernuft. Maar we rammelen toch maar weer eens voorzichtig aan die Ermeloër poort.

    Rust
    En zo breekt de rust aan met de enige stand die zo’n oninteressante eerste helft verdient: 0-0. Bij beide ploegen gaat veel te veel mis in de opbouw: onzorgvuldige passing, misverstanden en miscommunicatie maken het een slechte dag voor de objectieve toeschouwer die deze wedstrijd voor zijn zaterdags vermaak zou hebben uitgekozen.
    Een hele lieve dame komt me dan een kopje koffie met een plakje cake brengen: kenmerkend voor de hartelijke ontvangst die mij vandaag ten deel viel. Ik laat het mij dan ook goed smaken.
    De vraag is echter wel of Henk van de Pol op dit moment wel blij is met het verloop van de wedstrijd, of dat hij gaat gokken op ‘bonuspunten’. Op de bank immers het duo Van Loen- Van de Veldt dat afgelopen dinsdag nog goed was voor drie goals tegen de beloften van datzelfde DVS ‘33. Aan de andere kant lijkt deze wedstrijd momenteel op een bloedeloze 0-0 af te stevenen. Op zich een resultaat waar je op voorhand voor tekent als rode lantaarndrager, dus waarom ook niet?

    Wissels
    Trainer Ten Berge wisselt wel. Dat is hij als thuispelende coach eigenlijk ook wel aan zijn publiek verplicht. Tot mijn ontzetting wordt Roemeon binnen de lijnen gebracht. Ik houd me maar voor dat het niveau van de beloften van een totaal ander gehalte is dan deze derde divisie, maar toch: helemaal gerust ben ik er niet op. De onopvallend spelende Coen Vloedgraven heeft voor hem plaats moeten maken.
    Ik zit nog wat na te mijmeren over onze kansen als Aron Klaassen de bal prachtig diep stuurt op de in volle sprint liggende Siemen Eijkemans. Op de hielen gezeten door Basil Camara lijkt hij in de hoek bij de cornervlag de bal te verspelen, maar Camara overspeelt zijn hand en schuift de bal zo weer in de voeten van onze spits. Siemen behoudt het overzicht en legt de bal perfect in de loop van de aanstormende Iry Etwi die met Pinarci hijgend in zijn nek de bal meeneemt, aangetikt wordt en al struikelend de bal onder de uitkomende Eppink doorpuntert: 0-1! En ‘een juichkreet davere langs de velden!’
    Wat een verrassing!
    Wat een sensatie!
    Heerlijk!

    En Huizen put weer meer moed en overtuiging uit deze treffer. Zakaria el Biyar forceert een corner na een slimme combinatie, Eppink vangt de bal simpel weg, maar er wordt meer en meer aan die geel-zwarte poort gerammeld. Het geweeklaag onder het thuispubliek zwelt aan en DVS lijkt meer en meer tegen zichzelf te gaan voetballen.
    Billenknijpen als in de 52e minuut DVS een vrije trap mag nemen op de rand van de zestien. Een vijfmans muur, maar Roald de Vries krult hem er hard en zuiver langs. Verkerk moet als een snoek naar de hoek en toont eens te meer zijn grote klasse
    Ook Huizen gaat dan wisselen: de wat aangeslagen Bilal Laoikili wordt vervangen door Desmond Mensen.
    We zitten inmiddels in de zeventigste minuut en het geloof in een resultaat neemt hand over hand toe. Het blijft echter wel oppassen, want verslapping kan maar zo tot een ongelukkige tegentreffer leiden. Eerst is het een fraaie combinatie tussen Jorran Van Santen en Benjamin Roemeon die besloten wordt met een schot over de goal van Verkerk door Kay Velda. Dan valt de bal uit een rare flipperkastsituatie ineens zo open en bloot voor de voeten van Jorran van Santen. Zijn uithaal is echter niet doeltreffend en Huizen komt met weer de schrik vrij.
    Aan de andere kant neemt Desmond Mensen de bal brutaal in één keer op de slof: zijn schot gaat hard voorlangs. De vechtlust, de brutaliteit is weer volop aanwezig in de ploeg, de instelling die maakt dat je voor geen ploeg ‘bang’ hoeft te zijn.
    Met nog een kwartier te spelen wordt De Graaf dan gewisseld voor Denny van Loen. Een opportunist voor een stylist, een begrijpelijke wissel in deze fase van de wedstrijd.
    Dan is Huizen héél dicht bij een doelpunt dat deze wedstrijd in het slot had kunnen gooien: Desmond Mensen heeft een hele slimme loopactie op een snel en al even slim genomen vrije schop. Oog in oog met de uitkomende Eppink probeert Mensen de doelman met een lob te verschalken. En dat lukt, maar helaas wordt niet alleen de doelman, maar ook het doel zelf gepasseerd en de bal vindt een roemloos einde achter de goal. Als er één ploeg op dit moment aanspraak mocht maken op de overwinning, dan waren vriend en vijand het er over eens dat dat zonder enige twijfel en terughoudendheid Huizen geweest zou zijn.

    Kapot
    Een hoge voorzet van Joran Pot valt dan met nog tien minuten te spelen in ons strafschopgebied. De kopbal van De Ruiter gaat naar de grond naast Arnoud van Toor en als deze dan even zijn evenwicht verliest belandt de bal ongelukkig tegen zijn arm. Helaas werd dit ongelukkige voorval geconstateerd door de uitstekend fluitende scheidsrechter Bijl die geen andere keus heeft dan een strafschop toe te kennen. De gele kaart vind ik dan persoonlijk in een dergelijke situatie zonder enige opzet wat overdreven, maar goed, daar zullen wijzere mannen in Zeist hun visie wel op hebben.
    Aanvoerder De Ruiter zet zich achter de bal en we houden de adem in. Verkerk maakt zich groot op de doellijn en tracht zijn opponent zwaaiend te imponeren met zijn octopusachtige armen. En dat werkt! De Ruiter kijkt en houdt in, wil de bal geplaatst in de hoek leggen, maar de bal kaatst binnenkant paal het veld weer in! Nu kan het toch niet meer stuk!? Tien minuten te gaan en als DVS dit soort buitenkansjes al laat liggen, dan is de overwinning nabij!
    Dan is ook Siemen Eijkemans aan het eind van zijn Latijn en moet zich aangeslagen laten vervangen. Hidde van de Veldt mag zijn plek innemen en doet dat met veel inzet en elan. Hoewel hij slechts een kwartiertje op het veld zou staan, kan hij zonder meer terugzien op een geslaagd debuut in de hoofdmacht.
    Vijf minuten te gaan. De bal komt van rechts voor de voeten van El Biyar die zijn schot in eerste instantie geblokt ziet. De carambole belandt voor de voeten van Van Loen, die uithaalt en de bal vanaf de lat boven Eppink omhoog ziet spatten! Wéér zijn we millimeters verwijderd van een beslissende treffer. Wéér krijgen we geen loon naar werken…
    De minuten tikken weg, de bevrijdende 90 verschijnt al op de stadionklok, waar men hem maar vlug naar 00:00 reset. Blessures en oponthoud hebben wat extra tijd tot gevolg, maar de euforie onder de Huizen-aanhang groeit met de minuut.
    Drie minuten in blessuretijd…
     Op het middenveld wordt er gezocht naar een afspeelmogelijkheid als Huizen nog maar een keer massaal de aanval zoekt om de wedstrijd in dat spreekwoordelijke slot te gooien. Een fractie te lang wordt er gedraald met afspelen en dan slaat het noodlot toe: De Ruiter ontfutselt de bal en steekt meteen op de in volle ren zijnde Benjamin Roemeon die oog in oog komt te staan met Johan Verkerk. In een uiterste poging het noodlot af te wenden gaat Denny van Loen voor een sliding en raakt Roemeon. Arbiter Bijl rest wederom geen andere keuze dan de bal opnieuw op de stip te leggen. Deze keer gaat Roald de Vries achter de bal staan en deze keer is er geen houden meer aan voor Verkerk: 1-1. Wat een domper, wat een onnodige tegentreffer, wat een teleurstelling.
    En je ziet het bij gokkers ook wel gebeuren dat men een verlies meteen bij een volgende beurt goed wil maken. Zo ook Huizen dat niet berust in puntverlies en nog maar eens een keer aanzet. Ruddy Etwi gaat goed door en wordt in het strafschopgebied van Eppink gestuit. De bal wordt overgenomen en belandt via via voor de voeten van Kay Velda. Diens voorzet bereikt de lange Basil Camara die de bal in de voeten van Benjamin Roemeon kopt. De inzet van de rappe aanvaller lijkt voorlangs te gaan, maar dan duikt daar op het randje van buitenspel invaller Deniz Sahbaz op die de bal bij d etweede paal van dichtbij binnen mag tikken 2-1….
    Wat – een – kater!....

    Henk van de Pol
    Tijdens de wedstrijd noteer ik op basis van de opmerkingen die ik hoor en de vragen die bij mezelf opkomen alvast wat vragen voor Henk van de Pol na de wedstrijd. Voorzichtig als ik was, hield ik het voorlopig nog maar even op ‘een resultaat op basis van inzet en karakter’. Die vragen konden dus meteen de prullenbak in met deze late zeperd.
    Wat moet jij ongelofelijk balen, man…
    “Ja, het hele team baalt! In plaats van dat je twee, drie nul maakt, sta je nu met lege handen. Na die 0-1 krijgen we zelfs de overhand en krijgen we genoeg kansen voor een tweede en derde treffer, maar je maakt ze niet en dan weet je dat de druk blijft. Maar goed, dat maakt nu allemaal niet meer uit, wie er miste, we hebben het gewoon zelf niet goed gedaan. Het had inderdaad wel een saaie 0-0 kunnen worden, al had ik het gevoel dat we vanuit de omschakeling wel een paar keer heel goed doorkwamen de eerste helft. We hadden het gewoon goed ‘staan’, mag ik wel zeggen. De eerste helft verliep inderdaad wel zoal ik dat voor ogen had. We hebben vandaag met drie verdedigers gespeeld op hun twee spitsen, vier middenvelders en drie aanvallers. Ik koos vandaag voor Ruddy Etwi vanwege zijn snelheid. We wisten dat die DVS spitsen snelle jongens zijn, vandaar mijn keuze voor Ruddy Etwi om de zaak achterin weer op orde te krijgen na het wegvallen van Joey Papamelodias en Wouter Vente.”
    Ik neem aan dat de ploeg er goed doorheen zit, nu…
    “Ja, maar dat mag ook best even, dat vind ik niet erg. Ik dacht ook dat we hem over de streep zouden trekken, maar dan moet je ook de trekker overhalen naar de 0-2. Als je tot twee keer aan toe de bal zelf hebt en dan toch twee keer de deksel op je neus weet te krijgen… Tja…”
    Ik zag vandaag weer de strijdlust en de inzet die ik toch een aantal wedstrijden een beetje gemist heb…
    “Ben ik niet met je eens. Vorige week was het ook prima, alleen maak je die goal niet en dan wordt het lastig als je dan tegen die ploegen met 1-0 achter komt. Ik was vorige week qua voetbal dik tevreden.”
    Aldus een nuchtere en berustende Henk van de Pol die het na afloop voor de Ermeloër interviewer over een ‘k’-gevoel had waarmee hij voor de camera stond. Begrijpelijk, dit zijn voor een trainer natuurlijk de dieptepunten in een seizoen: zo dichtbij en dan toch met lege handen staan…

     Apenstaartjes kijk op de zaak
    Voetbal is bepaald geen ‘rechtvaardige’ sport en lang niet altijd krijgt een team het resultaat dat het verdient. Dat maakt deze sport aan de ene kant wel zo aantrekkelijk, maar aan de andere kant soms ook zo frustrerend en onrechtvaardig. ‘Mensen die niet van voetbal houden leiden een gelukkiger leven,’ merkte Dirk Bunschoten ooit op. Vandaag een opmerking die me uit het hart gegrepen was.
    Vandaag helaas geen interviews met spelers. Ik had Klaassen en Iry Etwi graag even aan het woord gelaten, maar beide spelers gaven aan er even teveel doorheen te zitten. Alle begrip, uiteraard. Als sportman zijn dit soort nederlagen eigenlijk met geen mogelijkheid te verteren. Ook had ik Hidde vd Veldt nog even naar zijn debuut willen vragen, maar ook dat leek me op dit moment wat ongepast.
    Geen verwijten. We kunnen de ploeg en de staf vandaag eigenlijk niets verwijten. De inzet, de werklust, de ‘drive’, alles was aanwezig. Compliment ook naar Ruddy Etwi die ook terug kan zien op een uitstekende en nagenoeg foutloze wedstrijd. Hij deed ons het gemis van ons centrale duo samen met Van Toor, Benning en de als vanouds weer ijzersterk spelende Oehlers gewoon vergeten.
    Hoopvol is het vertoonde spel van met name de tweede helft. Het sterke DVS kwam eigenlijk geen moment in de wedstrijd en de Ermeloërs gingen dronken van geluk de kleedkamers in, want geen geel-zwarte supporter gaf in de negentigste minuut nog een stuiver voor slechts ook maar een enkel puntje! Zoals de voetbalopzaterdag-commentator van DVS al opmerkte: is dit dan het lot van een hekkensluiter?
    Zaak dus om snel die lang gewenste driepunter een keer binnen te slepen. Volgende week treffen we op onze eigen Wolfskamer de beloften van FC Groningen. Weer toch een tegenstander van formaat. De vraag is altijd welke selectie er aan de aftrap zal verschijnen met die beloftenelftallen. Maar zelfs als we het ‘treffen’ zal de opgave nog lastig genoeg blijken. We hebben het hier toch over de reserves van een volwaardig eredivisionist en daar valt hoe dan ook niet mee te spotten. De Groningers bevinden zich momenteel op een comfortabele zevende plek en Huizen kan de borst dan ook weer flink nat maken. Op basis van de inzet en het karakter dat de ploeg vandaag toonde, acht ik ons toch wederom weer bepaald niet kansloos. In deze vorm hoef je eigenlijk van geen tegenstander te verliezen, zolang die inzet en dat karakter je basis is.
    Uiteraard roep ik iedereen op om als het maar even kan deze wijdstrijd bij te gaan wonen. De mannen verdienen het en zeker nu de ploeg op de ranglijst in zwaar weer verkeert kan ieder steuntje in de rug de ploeg over dat dode punt heen werken. Want dat deze ploeg veel meer in huis heeft dan de ranglijst doet vermoeden, dat staat voor mij als een paal boven water!
     

     

    Scoreverloop:
    50. Iry Etwi 0-1
    90+1. Roald de Vries (strafschop) 1-1
    90+5. Denis Sahbaz 2-1 

    Bijz.: 82. Maurice de Ruiter mist strafschop.

    Kaarten:
    Maurice de Ruiter, Hayri Pinarci (DVS'33 Ermelo). Arnoud van Toor, Denny van Loen (Huizen).

    Opstelling DVS'33 Ermelo:
    Paul Eppink, Jorran van Santen, Basil Camara, Kay Velda, Joran Pot, Coen Vloedgraven (46. Bejamin Roemeon), Hayri Pinarci, Frank Heus (62. Denis Sahbaz), Maurice de Ruiter (c), Roald de Vries, Mohammed Alhaydar (59. Rico Wolven).

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Rudy Etwi, Danny Benning, Arnoud van Toor, Leroy Oehlers, Bilal Laoikili (c) (67. Desmond Mensen), Aron Klaassen, Guido de Graaf (76. Denny van Loen), Iry Etwi, Siemen Eijkemans (84. Hidde van der Veldt), Zakaria el Biyar.