https://www.svhuizen.nl/huizen-lijdt-onnodige-nederlaag-tegen-vvog-0-1/n3064c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Een onnodige goal na een kwartier waas voor VVOG genoeg om als winnaar van de Wolfskamer weg te kunnen rijden
    huizen-lijdt-onnodige-nederlaag-tegen-vvog-0-1

    Hoop
    De keurige overwinning in Volendam heeft mijn vertrouwen een boost gegeven als ik tegen de wind in naar de Wolfskamer ploeter. Zo’n overwinning smaakt naar méér en VVOG lijkt me op voorhand een lastige, maar zeker niet onneembare klip op weg naar de middenmoot.
    Nog geen vertegenwoordiging van onze gasten als ik in de bestuurkamer arriveer en dat geeft me de tijd om onze opstelling te analyseren en te zien of ik er het strijdplan van Van de Pol uit kan destilleren.
    Aron Klaassen begint op de bank, samen met Leroy Oehlers die weer in de wedstrijd selectie is opgenomen, Denny van Loen, Collin Veerkamp, Desmond Mensen en reservedoelman Gianni Hermans. Aanvoerder Bilal Laoikili ontbreekt vandaag wegens een blessure. Dat levert mij een middenveld op waar Arnoud van Toor en Sam Doeve de controlerende taken op zich zullen gaan nemen.
    Voorin opnieuw een basisplek voor Siemen Eijkemans, die geflankeerd wordt door Iry Etwi en Zakaria el Biyar.
    Achterin moet de boel worden dichtgehouden door een laatste lijn van Rudy Etwi, Wouter Vente, Joey Papamelodias en Danny Benning, met in de goal uiteraard Johan Verkerk. Geen opzienbarende wijzigingen ten opzichte van vorige week en een 'logische’ opstelling – al zou bij mij de naam van Leroy Oehlers dit seizoen als eerste op het wedstrijdformulier worden ingevuld. Maar Oehlers is waarschijnlijk toch nog niet helemaal 100% wedstrijdfit en dat zou zijn bankpositie wat mij betreft verklaren.
    Inmiddels druppelt het bestuur van VVOG ook binnen en heel netjes wordt de opstelling van onze gasten aan de diverse tafeltjes gedistribueerd. Die opstelling vermeldt uiteraard de naam van 3e divisie topscorer Jeremy de Graaf, met zijn dertien goals een fenomeen om rekening mee te houden. Hij scoorde in zijn eentje evenveel goals als heel Huizen deze competitie.
    Een competitie die ook voor onze gasten wisselvallig verloopt. Vier overwinningen – waaronder een eclatante 2-5 uitoverwinning op het ASWH, maar bijvoorbeeld ook een 1-3 thuisnederlaag tegen het Volendam dat wij vorige week aan de zegekar bonden. Een grillige tegenstander dus en ik reken dan ook op een puntje met stille hoop op drie.
    Maar ‘constant’ is niet bepaald de eerste term die in me opkomt als ik Huizen zou moeten omschrijven en het blijft dus maar gissen en hopen zolang er geen bal getrapt is.
    De Harderwijkse filmploeg maakt bereidwillig mijn plekje vrij en als een van de pupillen de bal naast jaagt en ook de herkansing nog wat problemen geeft, hoop ik maar dat dat geen slecht voorteken is…

    Goede start
    En Huizen komt goed uit de startblokken. Meteen de eerste minuut al gooit Zakaria el Biyar er een solo uit die hem lang vier, vijf tegenstanders voert. Toegegeven: de geluksfactor speelde hier zeker een rol bij, maar de wil om de duels te winnen zeker ook! Die geluksfactor liet hem overigens wel een beetje in de steek toen hij aan het einde van zijn actie de bal met een puntertje voorzette, en de bal kan dan ook tot de Harderwijker opluchting geruimd worden.
    In de negende minuut zet Huizen weer een goede aanval op die de bal via Iry Etwi en Siemen Eijkemans bij Guido de Graaf bezorgt. Guido stormt het strafschopgebied binnen op jacht naar de doorgeschoten bal en wordt daar in volle ren gevloerd. Scheidsrechter Ritmeester ziet er echter geen strafschop in – zoals hij veel zou toelaten deze wedstrijd.
    VVOG speelt slim en houdt de rijen gesloten. Via snelle counters trachten ze de Huizer defensie te ontregelen, maar vooralsnog houden onze mannen achterin de zaken goed dicht. Een open doekje voor Joey Papamelodias als hij bij een dreigende doorbraak al gepasseerd lijkt, maar met een technisch perfect uitgevoerde tackle op de bal alsnog als overwinnaar uit de strijd komt.

    De ezel en de steen
    Met een goed kwartier gespeeld komt dan Zakaria el Biyar aan de bal en dribbelt het strafschopgebied binnen. Uit een moeilijke hoek jaagt hij de bal hard richting kruising. Doelman Koornberg heeft echter een even sterke als stijlvolle redding in huis en haalt de bal uit de kruising. Het levert Huizen een corner op die goed voor wordt gebracht. Tot twee maal aan toe herovert Huizen de bal in de menigte voor de goal van Koornberg en als deze dan uiteindelijk de situatie meester is, is de counter dodelijk nauwkeurig: achterin is de verdediging niet paraat. De snelle Rudy Etwi loopt zich de benen uit het lijf om helemaal aan de andere kant van het veld de doorgebroken Oussama Labari af te stoppen. Helaas komt Labari als overwinnaar uit de strijd en de bal wordt goed voorgegeven voor de goal van Verkerk. Samir Meraki geeft al aan waar hij de bal wil hebben en geheel ongedekt kan hij de bal terugkoppen op Wilko Braam die vanuit de heup de bal onhoudbaar in de hoek schiet: 0- 1 en wéér tuinen we er in! Wéér schakelen we niet goed om van aanval naar verdediging, wéér vormt een dood spelmoment voor onszelf de aanleiding voor een tegentreffer. Voor dit soort situaties heeft men de term ‘restverdediging’ uitgevonden, maar Huizen lijkt dat maar niet onder de knie te krijgen.
    Huizen is van de leg na deze tegenvaller. Eerst mag een goede voorzet van Zakaria el Biyar nog door de zwaar gedekte Siemen Eijkemans worden over gekopt, maar kort daarop teistert een bal van Labari de lat boven een kansloze Verkerk. De bal kaatst nog terug op de rug van onze doelman, maar gelukkig kaatst de bal niet richting goal en we komen met de schrik vrij.
    Vrijwel meteen daarna mag die gevaarlijke spits Jeremy de Graaf de bal vrijelijk aannemen en diagonaal inschieten. Verkerk is op zijn post en met een schitterend reflex weet hij erger te voorkomen.
    Kort voor rust mag diezelfde De Graaf dan weer de hoek in gaan. Tussen twee verdedigers door speelt hij de bal op de inkomende Merraki die bij de eerste paal de bal maar voor het intikken heeft. Gelukkig stond het vizier ook bij deze aanvaller niet helemaal op scherp en de bal verdwijnt langs de voor ons plezierige kant van de paal.
    Op slag van rust mag onze Guido de Graaf dan nog een keer in handen van Koornberg koppen en zien we de grootste kans voor Huizen in deze eerste helft als Wesley de Klein een te korte terugspeelbal geeft op zijn doelman. De rappe Iry Etwi gaat er als een speer achteraan en is eerder bij de bal dan Koornberg. Met Zakaria el Biyar op enkele meters naast hem in zijn kielzog is de weg naar de goal open, maar Etwi krijgt de bal niet lekker mee en het leer schiet wat ongelukkig van zijn voet. En dan is Koornberg er met zijn imposante gestalte als de kippen bij om zich voor de bal te gooien en deze kans naar de vergetelheid te helpen. Een fikse domper zo op slag van rust.

    Rust
    Rust dus met een even teleurstellende als onnodige 0-1 achterstand. Huizen is voetballend zeker niet de mindere van onze gasten, al waren de meeste mogelijkheden voor onze bezoekers.
    Huizen speelt scherp in de duels en met name Iry Etwi is op zijn flank zijn directe tegenstander regelmatig de baas in de duels en zeker qua snelheid. Maar ook op de rest van het veld wint Huizen vaak de ‘tweede bal’, persoonlijke duels worden met enige regelmaat gewonnen van onze tegenstanders, maar het ontbreekt gewoon aan de finesse in de passes waarmee we onze spitsen in stelling trachten te brengen en daardoor stranden veel aanvallen in het zicht van de haven.
    Als ik terugkom van mijn toiletbezoekje en ik achter de goal langsloop schijnt de laaghangende zon ongenadig in mijn ogen. Dat moet voor de doelwachters een hel zijn bij voorzetten vanaf te tribunekant. Wellicht dat we daar nog wat voordeel uit kunnen halen met die snelle Etwi en Zakaria…

    Ongewijzigd
    Geen directe aanleiding om al te wisselen voor Henk van de Pol en gewoontegetrouw beginnen we dan ook weer ongewijzigd aan de tweede helft. We zijn een minuut of twee onderweg als Merraki een kopduel met Wouter Vente aangaat. Merraki gaat neer en verzorging mag niet meer baten: ondersteund moet hij het duel staken en wordt vervangen door Pernelly Biya. Wouter Vente kan gelukkig zonder verdere hinder de wedstrijd vervolgen.
    Huizen dringt aan op zoek naar de gelijkmaker, maar zoals de hele eerste helft al, ontbreekt het aan vernuft en precisie waar het op de eindpass aankomt. En daardoor wordt het vooral karakter en doorzetten waar het op aan komt om iets te forceren. Iry Etwi zet dan inderdaad goed door en op inzet weet hij de bal bij Guido de Graaf te brengen. Guido haalt uit, maar de schuiver mist overtuiging en wordt moeiteloos gepakt door die grote VVOG doelman Koornberg.
    Scheidsrechter Ritmeester liet lekker doorvoetballen en zag veel door de vingers. Als Sam Doeve echter zijn man nadrukkelijk vastpakt op het middenveld kan de leidsman niet anders dan geel trekken.

    Bloedeloos
    Het spel van Huizen oogt wat bloedeloos nu onze spitsen maar niet lekker in de wedstrijd komen. Iry Etwi gaat er met ruim een uur op de klok nog wel een keer goed vandoor en bezorgt de bal bij de eerste paal bij de inglijdende Siemen Eijkemans, maar de defensie is ook paraat en de kans is te lastig.
    Dan gooit Henk van de Pol er een dubbele wissel in: Desmond Mensen en Aron Klaassen komen in het veld voor Arnoud van Toor en Rudy Etwi. Het levert meteen corner op na een snelle combinatie tussen Klaassen en El Biyar. De voorzet levert een vrije schietkans op voor Iry Etwi, maar deze schiet de bal hard maar recht op doelman Koornberg. Ook een fraaie aanname en volley van Eijkemans mist net dat beetje richting om het de doelman van VVOG lastig te maken.
    Het zijn slechts speldenprikjes waar geen VVOG’er vannacht zwetend wakker van zal liggen en dus zet Van de Pol ook Denny van Loen in als breekijzer en haalt verdediger Joey Papamelodias voor hem van het veld. Meer dan een kopbal naast de goal zou het echter niet op gaan leveren.
    Ook Desmond Mensen ‘vergrijpt’ zich dan aan zijn tegenstander en weer moet Ritmeester naar geel grijpen.
    Huizen tracht met een wanhoopsoffensief tenminste nog dat ene puntje uit het vuur te slepen. In de 85e minuut schiet er een verre bal door en Eijkemans stuift er goed achteraan. Als hij dan net een stap te lang aarzelt met het overhalen van de trekker is daar dan toch weer de defensie van de Harderwijkers die in kan grijpen.
    De beste en laatste kans op de gelijkmaker doet zich voor als de bal ineens lastig voor De Graaf in de lucht hangt op een meter of twee voor de goal. Met de zijkant van de voet tracht onze topscorer de bal binnen te werken, maar dan is er weer die vermaledijde Koornberg die de goal met een schitterende reflex voorkomt.
    Verkerk gaat in de extra tijd nog mee naar voren en een schot van Zakaria el Biyar kaatst nog af op de VVOG defensie en teleurgesteld moeten we deze onnodige nederlaag incasseren…

    Henk van de Pol
    “We zijn gewoon ver onder ons niveau gebleven,” antwoordt Henk van de Pol op de stelling van de Gooi & Eemlander verslaggever dat hij dit seizoen toch een aantal keren verrast moet zijn door het niveau van zijn ploeg. ”En als je dan ook je restverdediging niet op orde hebt, dan word je hier in deze divisie gewoon geslacht. Daarom was ik ook zo woest, daar zijn we steeds mee bezig om dat soort zaken op orde te krijgen en dat gebeurt dus nu gewoon wéér. De tweede keer hebben we dan nog geluk dat ze op de lat schieten – maar het was precies hetzelfde weer! Op dat moment zitten we gewoon goed in de wedstrijd en dan komen we daar vervolgens gewoon weer niet over heen. Daarvoor speelden we gewoon goed, was er niets aan de hand. Dan valt die goal en is alles er weer uit – mentaal echt héél matig! Natuurlijk krijg je wel een paar kansjes met een kopbal die net niet goed gaat, die bal van Guido die er net niet ingaat – onbegrijpelijk: Guido maakt dat soort ballen altijd! Ik ben er ook door verrast hoe we vorige week spelen en hoe we dan vandaag weer spelen. Ik kan er op dit moment geen vinger achter krijgen waarom we nu ineens een bal over tien meter niet goed bij een medespeler weten te krijgen. Vorige week liep alles in een moordend tempo, goed inspelen, beng doorspelen, en vandaag? Iedere bal hobbelt, jongens die zich gaan verstoppen en niet meer durven te voetballen, en als dan inderdaad ook die restverdediging niet in orde is, dan word je gewoon terecht geslacht.
    Nee, dit zijn geen ‘dure lessen’ meer, hoor. Die tijd hebben we nu wel gehad. We zijn nu veertien wedstrijden ver en als je dit nog een les zou moeten gaan noemen dan kan je maar beter ophouden. Ze moeten nou toch wel eens gaan snappen dat je dit voor mekaar moet hebben constant, dat je geen tien meter uit elkaar moet gaan staan, dat je elkaar moet helpen. De werklust dat was wel in orde, het gaat erom dat je ook voetballend je niveau moet halen en daar ging het vandaag de mist in – en dat is uitermate teleurstellend. En dan zo’n goal tegen krijgen, ze zijn daarna amper nog voor de goal geweest. Je mag gewoon tegen deze ploegen niet op achterstand komen, dat is echt ‘killing’… Als je in balverlies niet scherp bent, dan ben je het in balbezit ook niet – dat heeft met elkaar te maken.
    Maar goed, je moet niet naar je tegenstander kijken, je maakt tegen iedere tegenstander een kans, iedere wedstrijd weer, maar we moeten naar onszelf kijken en het beste er uit zien te halen…”

    Sam Doeve
    Ik pluk aanvoerder Sam Doeve achter zijn patatje vandaan. “Je speelde vandaag tegen je oude club, volgens mij, dat moet dan een dubbele teleurstelling zijn dat je hier nu met lege handen staat…”
    “Nee, ik gun VVOG nog steeds het allerbeste, maar ik baal wel ontzettend dat wij die drie punten niet binnen hebben weten te pakken.
    Ik zat natuurlijk zelf ook in die wedstrijd dus ik vind het moeilijk om er de vinger op te leggen waar en waarom het mis ging. Je ziet dan toch niet altijd precies wat er op andere delen van het veld gebeurt. Ik had het gevoel dat we de eerste helft niet echt goed in de duels zaten, niet voldoende druk vooruit wisten te zetten. De tweede helft hadden we dat wel, maar dan mis je net dat beetje geluk om wél die goal te maken. De één noemt dat pech, maar het kan ook kwaliteit zijn. Als het té vaak beurt, dan is het geen pech meer. Als het iedere week gebeurt, je maakt ze zelf niet en je krijgt ze toch steeds weer tegen, het niveau van de competitie is gewoon hoger dan vorig jaar.
    We vergeten onszelf te belonen voor de energie die we met name de tweede helft in de wedstrijd hebben gestoken. In deze competitie weet je dat iedere kans die je weggeeft eigenlijk op een tegengoal uitdraait, terwijl je vorig seizoen het geluk meer aan je eigen zijde had en je er mee wegkwam, denk aan Putten uit, 1-2 winnen in de laatste minuten, nu krijg je ze om de oren bij DVS. Maar goed, je weet pas aan het einde van het seizoen of we daadwerkelijk ‘te licht’ voor deze klasse zijn. We zitten nu in de hoek waar de klappen vallen en dus blijf je daar maar steeds tegenaan lopen. Maar we moeten ook gewoon weer eens een ‘reeks’ neer kunnen zetten en ik geloof er nog steeds in dat dat mogelijk is. Vandaag hoor ik ook spelers en trainers van VVOG weer zeggen dat we minimaal een punt hadden verdiend. Maar daar kopen we niks voor, maar als we geen kansen zouden creëren en dan zouden verliezen, dan zou me dat meer zorgen baren dan deze nederlaag. We komen er wel, maar we zitten nu even in een fase waarin we ze even net niet maken. We zijn nu vooral bezig met ons eigen proces om toch de stap te kunnen maken waardoor we verder komen dan nu. Elke wedstrijd is voor ons een ‘gevecht’ en er is geen tegenstander waar we op voorhand al drie punten kunnen bijschrijven. We zullen er voor moeten knokken en niet naar de tegenstanders, maar naar onszelf moeten kijken. Het zit er gewoon in en we zitten er steeds dichtbij, alleen dat laatste stukje geluk - kwaliteit - ontbreekt nog en daar werken we iedere training weer hard aan!”

    Siemen Eijkemans
    Je was vandaag spits en basisspeler, toch kan ik me niet voorstellen dat je je helemaal lekker voelde, want je kreeg weinig lekkere ‘spitsenballen’…
    “Daar hebben we dit hele seizoen eigenlijk al wel een beetje last van, dat we de spitsen moeilijk vinden. Ik ben ook geen spits die de bal door de lucht op zijn borst wil controleren om hem dan vast te houden, dus daar moet ik mijn spel wel iets op aanpassen. Daar had ik het de eerste helft heel lastig mee, de tweede helft ging dat iets beter.
    We kregen inderdaad aan het einde van de wedstrijd nog wel wat kansjes en het had me echt niets uitgemaakt als we die wat ‘lucky’ zouden maken. Maar dat gebeurde dus helaas toch weer niet.
    Ik heb me in de rust best wel boos gemaakt dat we niet op konden brengen wat we tegen Volendam hebben laten zien. Het was wat naïef allemaal, te langzaam, duels werden niet gepakt. Ik vond dat we de tweede helft wel volop strijdlust hebben getoond, dus toen had ik het gevoel dat er misschien een herhaling van Volendam in de lucht hing. Ik had het gevoel dat die goal nog wel zou vallen, maar helaas… Volendam was een jong team, met opbouwende spelers achterin die graag de voetballende oplossing zoeken. Hier stonden we tegen twee centrale verdedigers en een keeper van een meter of twee die gewoon alles weg rossen wat ze voor de voeten komt. We hebben iets van vijftien corners of zo gehad en die incasseerden ze zo van ‘kom maar op!’ en die pakken ze ook allemaal.
    Ja, ik had ook op een beter resultaat gerekend. Ik denk dat we het ons nu heel moeilijk maken en onszelf eigenlijk in de voet hebben geschoten. Misschien was dat wel de fout die we gemaakt hebben: met teveel zelfvertrouwen aan deze wedstrijd beginnen. En dan zie je dat ze veel beter aan de wedstrijd beginnen en dan krijg je zo’n dodelijke tegengoal tegen. Dat moet je gewoon eerst tien minuten zien te verwerken mentaal. Het leek wel of we het pas in de rust op konden brengen om te zeggen: ‘nu klappen we erop!’ En dus gingen we op jacht naar de goal, maar zij gaan gewoon achterover leunen en we komen niet echt tot goede kansen. Je ziet dat ik dan ook wat vaker uit de spits ga lopen om de bal op te halen. Ik ben er echt geschokt van hoe slecht het vandaag ging, ik had gehoopt dat we dat na Volendam van ons af hadden gespeeld. We zijn dan ook als groep heel erg teleurgesteld. Maar goed: we hebben nog vier wedstrijden om wat goed te maken en te zorgen dat we er iets beter voor staan na de winterstop. Volgende week SteDoCo, daar hebben we al een keer voor de beker van gewonnen, dus niets is onmogelijk!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak…
    De winterstop nadert en de ranglijst liegt uiteindelijk toch niet. Na veertien van de vierendertig wedstrijden hebben we alleen Quick Boys nog niet gezien van het rechterrijtje, dus we kunnen ons niet verschuilen achter argumenten als ‘sterke tegenstanders gehad’ etcetera. Feit is dat we op een uitermate zorgelijke plek staan en de afstand tot de aansluiting wordt groter en groter. Niet onoverbrugbaar, maar zeker wel zorgelijk.
    Achteraf hadden we wellicht toch nog een paar versterkingen moeten zien te halen nadat we de promotie hadden afgedwongen. Het was wellicht toch wat naïef om te denken dat we het met deze groep zouden gaan redden. Maar achteraf weet iedereen wel waarom een schip strandde en hoe het beter had gekund. ‘Hadden komt als hebben te laat is’ en we zullen het er dus gewoon mee moeten doen.
    Zorgelijk is de repeterende fouten die ons tegengoals opleveren, zorgelijk is ook het gebrek aan doelpunten dat we er zelf in drukken. Dertien stuks is een schamele oogst en we zijn daarmee de minst productieve ploeg in deze klasse. Ook Capelle scoort wat moeizaam, maar die staan met één goaltje meer wel zes plekken hoger en doen dus blijkbaar toch iets beter dan dat Huizen dat doet met deze productie – een doelsaldo van -2 versus -12 voor Huizen, bijvoorbeeld.
    Er zal ergens een knop om moeten, een kentering moeten worden afgedwongen. Ik blijf positief over onze kansen op handhaving, al kost het me met de week wel steeds meer moeite om dat vertrouwen ook een basis van redelijkheid mee te geven. Ik houd me dan maar vast aan die wedstrijden dat we er zo verrekte dichtbij waren: Groningen thuis, toen we millimeters van een overwinning waren, DVS uit, toen we in de negentigste minuut nog met 0-1 voor stonden, maar ook VVOG thuis waar we voetballend gezien gewoon recht hadden op een punt. En natuurlijk de overwinningen op Rijnvogels, SteDoCO (beker), Volendam uit. We zijn er vaak zó dichtbij…
    Want ook vandaag zag ik een hard werkend Huizen dat niet alleen tegen VVOG, maar zeker ook tegen zichzelf en de ranglijst knokte. Er komt spanning op de mannen te staan. Het helpt dan niet als het publiek leutig ‘Wissel!’ roept bij de eerste de beste foute bal, het is zaak onze mannen de steun te geven die ze met hun harde werken verdienen. Want als ik de mannen ergens een voldoende voor wil geven vandaag, dan is het wel hun inzet en werklust. Ze hebben geknokt en gestreden, maar ja, eenmaal in die hoek waar de klappen vallen zit het geluk nou eenmaal lang niet altijd mee.
    Na afloop analyseerde VVOG trainer Ed Engelkes dat VVOG de eerste helft verzuimd had de wedstrijd in het slot te gooien en dat de tweede helft nadrukkelijk voor Huizen was. 'De gelukkigste heeft vandaag gewonnen,' stelde hij onomwonden, 'Huizen heeft ons de punten gegund...'.
    Uiteraard stelde Henk van de Pol dat hij die punten maar al te graag in eigen zak had gestoken. 'De wil was er wel, maar de koppies gingen te vroeg naar beneden na die ongelukkige tegengoal'...
    Op naar volgende week, uithuilen en opnieuw beginnen, nieuwe ronde nieuwe kansen. Geen ploeg waar we weer maar zo eventjes van zullen winnen en onze mannen hebben uw steun dan ook weer hard nodig. Steun ze - óók als het minder gaat! Eén voor allen, allen voor één!

     

     

     

     

     

     

    Scoreverloop:
    17. Wilko Braam 0-1

    Kaarten:
    Sam Doeve en Desmond Mensen (Huizen).

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Rudy Etwi (70. Desmond Mensen), Wouter Vente, Joey Papamelodias (77. Denny van Loen), Danny Benning, Sam Doeve (c), Arnoud van Toor (70. Aron Klaassen), Guido de Graaf, Iry Etwi, Siemen Eijkemans, Zakaria el Biyar.

    Opstelling VVOG:
    Frans Koornberg (c), Rob van der Sluijs, Tim Muller, Jan Jurriën Hop, Oussama Labari (68. Jeffrey Arends), Jaime Bruinier (88. Naoufal Boutachkourt), Jeremy de Graaf, Wilko Braam, Samer Merraki (50. Pernelly Biya), Wesley de Klein, Jeffrey Snijders.

    Foto's: Henk Heijnen Fotografie