https://www.svhuizen.nl/huizen-laat-zwaluwen-30-een-helft-hopen/n4552c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    In een wedstrijd met twee gezichten zag Huizen Zwaluwen eerst op een 2-0 voorsprong komen voor het uit haar lamlendigheid ontwaakte. Een verslag...
    huizen-laat-zwaluwen-30-een-helft-hopen

    Een gewaarschuwd mens
    Als Ajacied in hart en nieren denk ik deze week met enige regelmaat terug aan die Cruijffiaanse uitspraak van Dirk Bunschoten dat mensen die niet van voetbal houden een gelukkiger leven leiden. Daarentegen overvalt me dan toch ook wel weer een geluksgevoel als ik onze jongens onder 10-1 op het bijveld tegen Jonathan aan de slag zie als ik op de bus sta te wachten. De stand is 4-2 maar de kansen rollen als rijpe appelen over het veld en in vermoed dat er met nog een helft te spelen straks een heel andere uitslag op het formulier wordt ingevuld. Heerlijk keepertje daar bij onze talentjes dat Onana-waardige reddingen verricht. Talent zat dus lijkt me afgaande op die paar minuten die ik kan kijken. Minuten met een hoog amusementsgehalte!
    Huizen 1 reist dus af naar Hoorn voor de returnmatch tegen Zwaluwen ’30. Thuis werd het een nipte 1-0 overwinning via een omstreden penalty en daarmee niet echt een uitslag die je op voorhand al de twee vingers richting neus doen gaan. Voeg daarbij het knappe resultaat van de Hoornaars in Amsterdam tegen WV-HEDW dat ze tot kort voor tijd op een 0-2 achterstand hadden gehouden en je zou als technische staf al haast een trainingskamp beleggen voor dit duel.
    Dat WV-HEDW de stand in de slotminuten nog recht wist te trekken en doet weinig aan die prestatie af. Wel aan de opstelling voor vandaag, want drie rode kaarten en wat blessures hebben vijf(!) invallers binnen de basisopstelling van de mannen van trainersduo El Bouziani en Van der Gracht gebracht.
    Desondanks toch nog steeds geen tegenstander om al te lichtvaardig tegemoet te treden, maar goed: welke tegenstander in 1A is dat nou wel? Huizen is dus gewaarschuwd en de mannen die zich die waarschuwing vandaag ter harte zouden moeten nemen zijn de gekende elf namen. Dat levert een bank op met Brian Willemse als reservedoelman, verder Olivier Blaauw, Nassir Maachi, Jasper van Vark en Tim Boterenbrood.
    Bij Zwaluwen ’30 geen Joey Papamelodias. Navraag leert me dat hij geschorst is, maar als ik hem na de wedstrijd spreek geeft hij aan dinsdags op de training zich verstapt te hebben en daarbij de meniscus te hebben gescheurd. Maandag gaat hij onder het mes. Joey: ook vanaf hier een spoedig herstel gewenst!
    Van de mannen die El Bouziani en Van der Gracht nog wel over hebben herken ik de namen van Koopman, Elstak, Meholi en Mes, maar verder lijkt het wat op een vreemdelingenlegioen. De Man-Of-The-Match tegen Scherpenzeel - Perry Vlasman - ziet met rugnummer 22 zijn blijkbaar goede optreden met een basisplek beloond.

    Aftasten
    Nadat de pupil van de week onder vocale begeleiding van de speaker een herkansing vanaf de stip had benut gaan we dan van start. Mijn schrijfblok blijft lang leeg, want er valt van die eerste tien minuten weinig te melden: beide ploegen draaien tastend om elkaar heen en delen als boksers plaagstootjes uit die weinig om het lijf hebben. Beide doelwachters stonden er deze openingsfase maar wat als veldvulling bij.
    Pas in de twaalfde minuut wordt de bal op het middenveld verkeerd teruggelegd en komt Zwaluwen dreigend opzetten via Pieter Koopman die Elstak wegstuurt. Gelukkig hebben we achterin de degelijkheid zelve in de persoon van Jeroen Lamme en die loopt dan ook dat gat rustig dicht.
    Vier minuten later profiteert Thomas Hand van het mistasten van een van onze verdedigers. Hij kapt zich knap vrij rand zestien en haalt hard uit. Gelukkig zocht hij het doel wat te hoog en blijft Huizen schadevrij. Huizen oogt wel degelijk en het lijkt bij tijd en wijle wel of we iets van een veldoverwicht hebben, maar zoals zo vaak blijft het bij ‘blaffen en niet bijten’.
    ‘Bijten’, maar dan figuurlijk doet die Vlasman dus wel: ik snap nu wat hem tot Man-Of-The-Match maakte tegen Scherpenzeel: zijn tomeloze inzet en vechtlust. Mike van ’t Land ondervindt dat aan den lijve, maar als er één is die dat qua vechtlust aan kan dan is het Mike van ’t Land wel.
    We zitten in de twintigste minuut van dit weinig opwindende duel als Tim Krux aan de zijlijn een demarrage inzet. Lo-Asioe heeft een fraai hakballetje in petto voor Hidde van der Veldt . Een fraaie en soepel lopende aanval. De situatie oogt kansrijk, maar Van der Veldt kiest echter de verkeerde kleur om de bal aan af te spelen en dan gaat het snel: de bal gaat met een blinde trap richting middenveld waar een middenvelder van Zwaluwen de bal fraai met de borst controleert en naar Pieter Koopman kaatst. Deze wint dan een ‘grondgevecht’ om de bal en weet Thomas Hand te bereiken die er meteen slalommend vandoor gaat. Heel slim sprint ook Mircle Elstak uit zijn dekking en als de pass dan op de centimeter nauwkeurig aankomt, staat Elstak oog in oog met doelman Jaime Hensen en rondt dan feilloos af met een fraaie geplaatste bal in de verre hoek. Hensen heeft nog geen aanvaller uit Hoorn van dichtbij kunnen bekijken, maar heeft dus toch de eerste treffer al weer om zijn oren gekregen. Daar moet je als doelman bepaald niet vrolijk van worden… Op de een of andere manier weten tegenstanders die totaal niet in de wedstrijd zitten (Monnickendam) toch vaak de openingstreffer tegen onze op papier zo solide defensie te produceren. De minst gepasseerde defensie in deze afdeling, maar dus toch zo kwetsbaar als wat. Het valt haast niet te rijmen.

    K.O.?
    Een dikke domper dus. Hensen is dan attent zijn goal uit als een diepe pass die snelle en gevaarlijke Elstak opnieuw dreigt te bereiken, Huizen lijkt even te wankelen, maar dan duikt daar ineens Rob Knul op die na een goede 1-2 met Kogeldans van dichtbij de benen van doelman Dirk Bakker teistert! Een fikse kans en dat doet de hoop in de Huizer harten weer wat aanwakkeren.
    Ook Dani Schmitz gaat dan een keer schitterend door. Al kappend en passerend dringt hij tot in de zestien door en legt de bal breed op de inkomende Kogeldans. Onze kleine mannetjesputter had echter het vizier nog niet op scherp en weet de goal dan ook niet te vinden.
    Dan steekt Elstak een fraai balletje over onze verdedigers en laat men Jay van Ooijen zomaar tussendoor komen. Weer staat Hensen oog in oog met een Hoornse aanvaller en weer is de bal onhoudbaar. Daar krijg je als doelman toch een staart van!
    2-0 Achter en dat lijkt op dat moment de knock-out voor Huizen. Natuurlijk wel wat kansjes gehad, maar het lijkt er niet echt op dat we hier zomaar eventjes twee goals zullen gaan produceren. De invallers die Zwaluwen de wei in heeft gestuurd zijn wellicht voetballend wat de minderen van de oorspronkelijke basisspelers, maar ze compenseren dat volop met strijd- en werklust. Veel persoonlijke duels worden gewoon op pure wilskracht en inzet gewonnen door de thuisploeg en als ze nu de pot dicht gooien, dan zie ik Huizen met lege handen die bus weer in klimmen. Voor de wedstrijd had ik het met chauffeur Paul over het ‘plan B’, en daar lijkt het me nu dan toch echt wel tijd voor geworden…
    We zijn maar net weer bezig of er volgt een overtreding op de hard werkende Tristen Kroeze. Arbiter Gerben Dorrestijn kent de vrije trap toe en dan wordt Hidde van der Veldt weggestuurd die snel het strafschopgebied binnen davert en de bal keurig terugtrekt op Rob Knul die droog en zakelijk uithaalt. Zijn inzet is die voortreffelijke doelman Dirk Bakker te machtig en we hebben onze aansluitingstreffer!

    Rust
    Even is Zwaluwen nog dreigend bezig als Hand een goede actie maakt en zijn voorzet scherp voor de goal brengt. Weer is het Jeroen Lamme die onze rots inde branding blijkt. Dan gaan we dus rusten met die 2-1 die hoewel niet onoverbrugbaar, toch wel zorgelijk is. Als je tegen een dermate gehandicapte ploeg nog zo simpel op achterstand komt, dan baart me dat toch hoe dan ook zorgen. Achter me op de tribune merkt iemand van Zwaluwen dan ook terecht op dat Huizen hem bitter tegenviel, dat hij daar echt meer van verwacht had.
    Met Maachi nog op de bank lijkt me dat deze speler toch wel deel uitmaakt van ‘plan B’: wat te doen als we achter komen te staan. Persoonlijk zou ik er een middenvelder aan opgeofferd hebben en de aanvaller - die graag vanuit datzelfde middenveld de aanval zoekt - daarvoor ingebracht hebben. Ik zie echter geen serieus ogende warming-up en verwacht dat Huizen met dezelfde elf weer aan de aftrap zal verschijnen.

    Wissel
    Maar ik heb me vergist: we zien deze tweede helft wel degelijk de robuuste gestalte van Tim Boterenbrood aan de aftrap verschijnen. Mike van ’t Land is voor hem in de kleedkamers achter gebleven. Nu voert het te ver om de veranderde speelwijze die Huizen deze tweede helft aan de dag zou leggen volledig toe te schrijven aan de komst van Boterenbrood, maar het loopt meteen beter. Huizen zet de thuisploeg onder druk. De mannen uit Hoorn moeten steeds vaker hun toevlucht nemen tot fysieke maatregelen en Huizen voert de druk langzaam maar zeker verder op. Echte kansen levert het vooralsnog niet op: de ballen worden veelal vruchteloos voorgegeven, maar het gevoel bekruipt me daar op die tribune wel dat dit zonder twijfel toch straks tot een gelijkmaker moet gaan leiden.
    Net als de rollen een beetje beginnen om te keren en Zwaluwen zich lichtelijk onder de druk vandaan lijkt te gaan voetballen, breekt Hidde van der Veldt uit. Hij spurt richting hoek strafschopgebied en wordt door Tony Brown achterhaald. Deze tikt hem net even op de hakken en dat levert hem de tweede gele kaart op en hij moet dus het veld verlaten.
    Wat rest is dus een vrije trap. Die wordt door Schmitz hoog voor de goal van Bakker gebracht en dan is daar de blonde kuif van Jeroen Lamme ineens die de bal prachtig binnen knikt en zo de inmiddels welverdiende gelijkmaker aan laat tekenen.

    Gelopen koers
    Met een Huizen dat al sterker was deze tweede helft en een tegenstander die inmiddels uitgedund is tot tien man, speelt Huizen een gewonnen wedstrijd. Maar die winnende moet er dan uiteraard nog wel even in! Lo-Asioe brengt de bal keurig bij Knul die een harde schuiver diagonaal voor de goal van Bakker langs jaagt. Zwaluwen wisselt dan om de schade te repareren en brengt Younes Daari voor die gevaarlijke Elstak. Nu had Elstak al geel en kon de speler volgens trainer Van der Gracht geen goed doen in de ogen van arbiter Dorrestijn, maar ik vond het wel een opmerkelijke wissel, want het was de gevaarlijkste Zwaluw in mijn ogen.
    Veel zou het overigens niet helpen, want twee minuten na de wissel verlengt Lo-Asioe een hoge bal met het hoofd en brengt zo de bal bij Schmitz. Dan rommelt Dani Schmitz zich knap door de Hoornse defensie en frommelt de bal langs de uitkomende Bakker de goal in en zet hij zo Huizen voor het eerst op voorsprong: 2-3!
    Huizen laat zich niet gek maken door wild op jacht te gaan naar meer. Rustig zoekt het de gaatjes en wacht het haar kansen af.

    Gruwelijk
    De website van Zwaluwen vermeldt het blijde bericht dat Mirko Boukens weer inzetbaar is na een tweede kruisbandblessure. Blij staat hij op de foto na de training met twee maten waarmee hij een partijtje 3 tegen 3 gewonnen heeft. En nu dan in de zevenenzeventigste minuut mag hij dan zijn rentree maken in de hoofdmacht. Klasse als je je voor de tweede keer door zo’n gruwelijk revalidatieproces hebt weten te slaan. Als voormalig kruisbandpatiënt weet ik waar ik over praat.
    Ook deze wissel zou het verschil echter niet maken: we schrijven de 82e minuut als Knul zich na een fraai trekbal van Van der Veldt goed vrijspeelt en vanaf de rand van het strafschopgebied spijkerhard uithaalt. De bal lijkt houdbaar, maar schiet onder die verder zo sterk keepende doelman Bakker door: 2-4 en deze koers lijkt gelopen. Huizen neemt revanche op zichzelf en spoelt zo de nare smaak van die ondermaatse eerste helft van zich af.
    Dan volgt die dramatische drieëntachtigste minuut: Mirko Boukens trekt een sprint aan en gaat gillend tegen het kunstgras. Aanvankelijk denken we op de tribune even aan een schwalbe aangezien er geen sprake was van een overtreding, maar de kreet gaat ons zo door merg en been dat we al vlug door hebben dat hier van aanstellerij geen sprake is. Met een brancard moet de ongelukkige Boukens afgevoerd worden en kan voor de derde keer aan die zware revalidatie beginnen. De tranen klotsen achter mijn ogen als ik de ongelukkige Boukens weg gedragen zie worden. Uiteraard wens ik Mirko een spoedig en voorlopig herstel toe. Na afloop zou mij ter ore komen dat Boukens hiermee besloten heeft een punt te zetten achter zijn voetballoopbaan. Aan de ene kant hoop je toch dat hij weer kan gaan voetballen, maar aan de andere kant lijkt het inderdaad verstandiger is er een punt achter te zetten nu zijn lichaam zo nadrukkelijk aangeeft dat het beter is te stoppen. Ik wens Mirko heel veel wijsheid en sterkte bij zijn revalidatie, maar zeker ook bij het overdenken van zijn besluit om te stoppen.

    Slotfase
    Niet alleen het leven gaat door na zo’n gruwelijk incident, ook deze wedstrijd neemt meer een aanvang. Boukens wordt vervangen door Joost Feld en bij Huizen komen Maachi en Blaauw kort na elkaar in de ploeg voor Schmitz en Knul.
    Het is Blaauw die kort na zijn entree zijn gedrevenheid beloond ziet als hij een verdediger de bal af weet te snoepen en oog in oog met doelman Bakker komt. De inzet is goed, maar de reactie van Bakker beter en Blaauw gaat gretig achter de rebound aan. Opnieuw probeert hij Bakker te verschalken en opnieuw is het de Hoornse doelman die de vijfde treffer voor Huizen in de weg staat. Jammer: ik had het ons Goudhaantje zo gegund weer eens lekker te scoren!
    En zo trekt Huizen alsnog de overwinning over de streep na een moeizaam begin en blijft zo in de race met de kopgroep en voor de verdeling van de periodetitels aan het einde van het seizoen.

    Arnold Klein
    “Ik vond ons de eerste helft niet goed voetballen,” werpt Klein tegen als ik aangeef dat de twee goals eigenlijk min of meer ‘Aus Blaue Hinein’ vielen. “We waren niet gretig genoeg in de bal, brachten ook voetballend niet wat we moesten brengen, ik vond Zwaluwen fysieker, scherper en veerkrachtiger in de duels. Ik vond Zwaluwen in dat eerste gedeelte ook gevaarlijker dan wij. Ik vond de voorsprong dan ook zeker terecht, al was het alleen maar vanwege het extra aan strijd dat ze leverden.
    Achter onze aanvallen zat wel een gedachte en daar kwamen ook wel kansen uit, maar dan moet je die ook wel maken. Positioneel gezien vond ik ons matig en daarin werden we voorbijgestreefd door Zwaluwen die eerste helft.
    Daarom hebben we het een en ander omgezet in de rust. Mike van ’t Land speelde zeker niet slecht en het voert dan ook te ver om te stellen dat het aan hem lag, maar Tim Boterenbrood is meer een nummer tien die meer diepgang kon brengen in ons spel. Normaliter is dat Sebastian van  Kammen, maar die zit ziek thuis vandaag. We zochten dus een ander type op het middenveld. Joshua Lo-Asioe voelt zich lekkerder als hij wat controlerender kan spelen. Die hebben we dus weer naast Dennis Lamme gezet om naast elkaar te kunnen spelen en dat liep meteen beter. Door de inbreng van Tim Boterenbrood kwam er meteen weer wat meer organisatie in ons systeem waardoor we weer lekkerder in onze speelwijze kwamen. Misschien daardoor kwamen ook andere spelers weer beter in hun spel: Sergae Kogeldans vond ik de tweede helft een klasse beter dan in de eerste, Tristen Kroeze was een klasse beter, Hidde van der Veldt ging makkelijker voetballen, Dani Schmitz werd wat vrijer en ook Rob Knul kreeg weer de ballen zoals hij ze graag heeft.
    Meteen na die rode kaart valt de gelijkmaker en kort daarop de 2-3. Dan moet je het gewoon zakelijk uitspelen. Het heeft dan geen zin om zelf open huis te gaan houden. Het resultaat is dan toch even belangrijker dan het mooie voetbal. Uiteindelijk had het nog veel hoger uit kunnen vallen als we zuiniger met onze kansen waren omgesprongen.
    We worden ook weer steeds completer: Nassir Maachi is bijna terug, Quincy van Waveren heeft vandaag in het tweede gespeeld en maakt een hele goede en gretige indruk op de training. Daardoor krijgen we voorin weer wat meer concurrentie. Als je daarbij optelt hoe Dani Schmitz en Hidde van der Veldt hebben gespeeld vandaag en hoe gretig Olivier Blaauw weer inviel, dan ben ik zeker niet ontevreden. Jammer dat Olivier niet scoorde: juist hem gun je een goal! Maar aan gedrevenheid ontbreekt het momenteel niet binnen de groep.”

    Sergae Kogeldans
    Ik tref onze grote kleine man in de catacomben waar hij op zoek is naar een warme douche en dat blijkt nog best een speurtocht daar in Hoorn.
    Een nuttige overwinning vandaag, maar heel eerlijk gezegd toch eigenlijk wat te moeizaam…
    “Klopt, daar ben ik het mee eens. Als wij beter de kansen zouden benutten – ik stond bijvoorbeeld zelf ook een keer één-op-één – dan maakt dat een groot verschil en loopt zo’n wedstrijd heel anders. Nu moet je achter de feiten aan lopen en werd het een moeizame wedstrijd. Maar goed: af en toe heb je dat soort wedstrijden en die moet je ook gewoon winnen om bovenin mee te blijven doen.
    Ik denk dat het toch te maken heeft met een gebrek aan scherpte in het begin van de wedstrijd dat we die goals zo makkelijk tegen kregen. Als je meteen al scherp bent bij de aftrap, dan speel je een heel andere eerste helft. Je ziet dat de tweede ballen die eerste helft maar steeds niet werden gewonnen door Huizen. En die moét je wel winnen om te kunnen domineren. Maar het stond gewoon nog niet goed en daardoor kwamen we ook meteen achter. We mochten van geluk spreken dat ze die rode kaart kregen waardoor we de wedstrijd definitief naar ons toe konden trekken. Natuurlijk bestaat de kans dat we er ook tegen elf man wel overheen gegaan zouden zijn, maar niet zo groot als tegen die tien man, haha!”

    Tim Krux
    Ook aanvoerder Krux spreek ik nog even na de wedstrijd. Ook hem leg ik mijn stelling voor: “Een nuttige, maar moeizame overwinning. Vat ik het dan goed samen?
    “Ja nuttig sowieso! Ik denk dat als je nog wat wilt met dit seizoen dat het wel héél nuttig geweest is, anders had het nu wel klaar geweest. Maar wel moeizaam ja, je hebt natuurlijk geluk met die rode kaart waarbij we meteen scoren uit de vrije trap en dan is het wel klaar, inderdaad.
    Als je ziet hoe die twee tegengoals vielen: bij die eerste gaan we met vier man op de keeper af en spelen we precies diegene in die we niet in zouden moeten spelen. ‘n Tegencounter en ze scoren! Bij die tweede mag hun middenvelder op het middenveld alles doen, draaien en steken en komt die man gewoon binnendoor. Dan denken we gewoon veel te makkelijk en wellicht is dat ook nog wat onervarenheid die daar in meespeelt, ik weet het niet, maar in principe mag zo’n speler nooit zomaar ongehinderd door kunnen lopen.
    Uiteindelijk moet het verdedigen met z’n allen gebeuren. Je mag niet op de verdediging gaan leunen, want dan gaan ze ook wel scoren. Dat mag je gewoon niet laten gebeuren. Bij zo’n tweede tegengoal denk ik dat je de defensie niet zo heel veel kunt verwijten: zo’n tegenstander staat tussen drie of vier middenvelders en die moet daar gewoon opgepakt worden. Daarin mogen we gewoon niet verslappen, want dat wordt meteen afgestraft. Maar dat is wel het lastige, natuurlijk…
    Ik denk niet dat de meeste spelers van ons het besef hadden dat Zwaluwen zo gehandicapt was. Maar je ziet bij ons soms dat we heel fanatiek en fel zijn en dan kunnen we zomaar van iedere tegenstander winnen, maar soms hebben we dit ook en dat moet er echt uit want dan kun je ook maar zo van iedereen verliezen, dus die laksheid moet er wel uit! Maar goed: we hebben gewonnen, lekker de bus in en lekker naar huis!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Ik denk dat het grootste verlies voor Zwaluwen Mirko Boukens betreft. Zelfs voor mij als Huizensupporter vormt zijn blessure een domper op de feestvreugde. Ik kan dergelijke beelden ook altijd slecht zien op Studio Sport en herbeleef de pijn en die wanhoop die het besef dat het goed mis is met zich meebrengt.
    Negentig jaar bestaat Zwaluwen dit jaar en ik hoorde na afloop geruchten in de wandelgangen dat er een fusie aanstaande zou zijn. Ik heb helaas geen bestuursleden kunnen spreken hierover, maar het blijft toch ook weer een beetje triest dat een club met een verleden van bijna een eeuw zomaar van het toneel verdwijnt.
    Huizen pakt drie belangrijke punten. Onze buren zagen in de slotminuten hun puntje tegen WV-HEDW in rook opgaan. Persoonlijk had mij een gelijkspel beter geleken, want dan had Huizen gewoon op gelijke hoogte met Zuidvogels gekomen en was WV-HEDW weer binnen bereik gekomen, met die wedstrijd in Amsterdam nog op het programma.
    Roda pakt de tweede periode en dan wordt het speculeren: als Scherpenzeel nou kampioen wordt en WV-HEDW pakt de derde periode, dan schuift de eerste periodetitel van Scherpenzeel door naar de eerstvolgende ploeg zonder periode. En dat zou dan ook maar weer zo Huizen kunnen zijn. Maar goed, het blijft een surrogaatprijs een ‘gekregen periode’. Veel liever zou ik zien dat Huizen zich rechtstreeks die derde periode verwierf. Het blijft natuurlijk een nieuwe ronde met nieuwe kansen.
    Het wordt echter wel een periode met veel hobbels: beide koplopers en de derby aan de andere kant van het hek staan er in gepland. Vijf keer uit en drie keer thuis. Normaliter zouden ploegen dat een lastig programma vinden, maar dat malle Huizen lijkt het uit altijd veel beter te doen dan thuis. Geen wedstrijd ging er nog verloren op vreemde bodem! Überhaupt leden we pas drie(!) keer een nederlaag: beide koplopers waren ons bijvoorbeeld thuis te machtig. Wel veel puntverlies door gelijke spelen waarvan ik een groot deel achteraf als ‘onnodig’ meende te mogen bestempelen. Puntverlies tegen ‘laagvliegers’ als De Bilt (nummer laatst), Monnickendam (nummer voorlaatst), Woudenberg (de nummer drie van onderen). Zes kostbare punten laten liggen tegen de complete degradatiezone is een ploeg met hoofdklasseambities onwaardig. Voeg daarbij een zure thuisnederlaag tegen het toch ook niet bepaald in het linker rijtje vertoevende ZOB en we schetsen niet echt een beeld van een serieuze promotiekandidaat. Deze periode mogen we ons dus zeker dit soort uitglijers niet permitteren.
    Zaterdag staat Breukelen voor de poort van de Wolfskamer. Een eerste test en laat Huizen wederom gewaarschuwd zijn: uit werd het een teleurstellende 2-2 waarbij een sterker Huizen zich de kaas dus van het brood liet eten. Zaak om die boterham nu dan wél met beleg en al naar binnen te werken. Nu is er geen excuus meer van nog zoveel wedstrijden die er nog zullen gaan komen, die speelruimte is nu wel verdwenen. Als je die derde periode al meteen met puntverlies begint, dan houdt het verhaal dat promotiekans heet al vlot op, vrees ik.
    Ik hoop dan ook dat u onze mannen massaal komt steunen nu het er écht om gaat spannen! Een kans op promotie moet je toch ook als publiek zelf een beetje verdienen. Dan maken we het samen weer eens fijn langs de lijn!
    Zwaluwen uit

    Zwaluwen ‘30 – sv Huizen 2-4 (2-1)

    20.  Mircle Elstak 1-0
    35. Jay van Ooijen 2-0
    37. Rob Knul 2-1
    67.  Jeroen Lamme  2-2
    72.  Dani Schmitz 2-3
    87. Rob Knul 2-4

    Opstelling Zwaluwen ’30:
    Dirk Bakker, Wietse van Diepen (77. Mirko Boukens, 84. Joost Feld), Pieter Koopman, Gani Meholli, Thomas Hand, Mircle Elstak (64. Younes Daari), Tony Brown, Dani Mes, Gilles Duiveman McEwan, Jay van Ooijen, Perry Vlasman

    Opstelling sv Huizen:
    Jaime Hensen, Tristen Kroeze, Tim Krux, Jeroen Lamme, Sergae Kogeldans, Joshua Lo-Asioe, Mike van ’t Land (45. Tim Boterenbrood), Dennis Lamme, Dani Schmitz (85. Olivier Blaauw), Rob Knul (88. Nassir Maachi)