https://www.svhuizen.nl/huizen-laat-zich-in-monnickendam-de-kaas-van-het-brood-eten-1-1/n4527c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Hoewel oppermachtig wist Huizen toch de welverdiende zege niet naar zich toe te trekken. Een verslag...
    huizen-laat-zich-in-monnickendam-de-kaas-van-het-brood-eten-1-1

    …en daarachter ligt dan Volendaaaam…
    Telkens als ik de namen Volendam en Monnickendam hoor moet ik weer denken aan dat liedje van Wim Sonneveld en Willem Nijholt waarin ieder couplet eindigde met de strofe ‘En daarachter ligt dan Volendaaaam!”, want het is toch wel even wennen om naar een wedstrijd toe te leven zonder die extra ranglijstspanning. Natuurlijk wil je winnen, maar het lijkt inmiddels geen absolute noodzaak meer. Ik ben benieuwd hoe dat op de spelersgroep neer is geslagen, óf het überhaupt op ze neer is geslagen.
    Het miezert en luiwammes als ik ben, kies ik dan ook gemakkelijk voor de auto. De bus staat al klaar en ik glip maar vlug naar binnen terwijl de mannen hun koffers in het bagageruim droppen.
    Toch ben ik er niet helemaal gerust op. Een nederlaag tegen een laagvlieger als Monnickendam kan maar zo een neerwaartse spiraal inzetten waarmee Huizen zomaar in het rechterrijtje zou kunnen belanden. Zwaluwen ’30 is aanvoerder van dat rechterrijtje en dat scheelt dus maar twee punten met Huizen op dit moment. Dan valt er een gaatje van vier punten naar ZOB en ARGON, maar dat lijkt allemaal niet echt onoverbrugbaar als Huizen niet snel de draad weer op pakt.
    Chauffeur Paul krijgt een fikse uitdaging als we bij Sportpark Markgouw aankomen: een of andere atletiekloop heeft veel publiek getrokken en daarmee wordt de parkeerruimte rond het sportpark aardig opgesoupeerd. Maar Paul is een kunstenaar en weet zijn gevaarte toch tot aan het hek te manoeuvreren. Ik durf echter niet om te kijken om te zien hoe hij dat gevaarte er weer ongeschonden tussenuit moet zien te wurmen. Het is een held die Paul!
    De bestuurskamer is knus en de ontvangst en de koffie warm. Een heerlijke gevulde koek completeert de hartelijke ontvangst. De teamleiders van beide ploegen voeren een koud oorlogje wie het eerst de gegevens naar sportlink zal opsturen en dus is het even wachten. Ook het arbitrale trio schuift aan en geanimeerd keuvelen we wat heen en weer.
    Als het formulier dan toch uit de printer rolt zie ik dat Knul weer op de bank begint, Kogeldans is geschorst na zijn dubbel geel van vorige week en dus staat er een laatste lijn met Kroeze, Krux, Jeroen Lamme en Van Vark. Daarvoor vermoed ik er weer vier als ik de namen van Van ’t Land, Dennis Lamme, Lo-Asioe en Van Kammen in de basis zie. Daarvoor moeten dan Blaauw en Van der Veldt met hun snelheid als speerpunten dienen. Wel een beetje ‘licht’ naar mijn gevoel tegen een ploeg waarvan ik zomaar vermoed dat ze ons toch niet al te veel ruimte voor het benutten van die snelheid zullen laten. Op de bank Martina (met 90 minuten in Huizen 2 in de benen) Knul dus, Schmitz, Boterenbrood, Weber en reservedoelman Laan.
    Monnickendam brengt geen namen in het veld die me erg veel zeggen, of het moeten de drie ‘Persijntjes’ zijn waarvan er twee in de begeleiding zitten. Trainer Ab Persijn speelde nog profvoetbal bij Volendam en Dordrecht, alsmede het Belgische Heusden-Zolder.
    Geen tribune of beschutting bij Monnickendam. De wedstrijd volgen vanachter het glas van de bestuurskamer lijkt me niet echt lekker kijken, dus ik sleep maar weer een afvalcontainer als lessenaar tussen de dug-outs. Een handdoekje moet mijn schrijfblokje tegen die motterende regen beschermen.

    Erop en erover!
    Was ik bang geweest dat de mannen het nu wel zouden ‘geloven’, dan bleek die angst na luttele seconden al onterecht: meteen wordt Monnickendam de duimschroeven aangedraaid en zet Jasper van Vark een aanval op die via Olivier Blaauw bij Hidde van der Veldt uitkomt. De inzet is prima en doelman Dani Jesse Koster moet meteen zijn klasse tonen door de bal onder de lat vandaan te werken. De toon is meteen gezet.
    Monnickendam probeert nog wel wat terug te doen en komt er in de derde minuut gevaarlijk uit. Nick Rensen staat aan de basis van een vlot lopende combinatie die via Jeffrey Gits door onze defensie snijdt. Bij de rechterpaal duikt Tom Pruim op die echter het vizier nog niet op scherp heeft en de bal uit kansrijke positie toch naast het doel weet te krijgen. Even schrikken en weer doorgaan!
    Dan schiet Blaauw er weer vandoor. Binnen de beruchte lijnen krijgt hij een ferme beuk in de rug en ondanks felle protesten laat invaller arbiter Van der Vaart (de aanvankelijk aangewezen arbiter d’Onorio was geblesseerd en stond als scheidsrechterbegeleider aan de kant) doorspelen.
    Huizen wil het pleit al vlot beslechten en Monnickendam op achterstand zetten. Tim Krux stoomt op volle snelheid met grote passen onstuitbaar vanaf eigen helft op naar het strafschopgebied van doelman Koster. Een goed uitgevoerde 1-2 en dan staat hij oog in oog met die zelfde doelman Koster die zijn doel snel verkleint en de inzet met de voet weet te keren. Een honderd procents kans gaat daar mee verloren.
    Een minuut later dreigt de snelle Jeffrey Gits uit te breken, maar dan komt daar op volle snelheid Jasper van Vark aan gestormd die met een schitterende sliding de bal verovert. Een kunststukje!
    De Monnickendammers putten er echter wel moed uit, want kort daarop lijken we even een herhaling van vorige week te gaan zien als Donny Reugebrink een wanhoopsbal afgeeft die zomaar over doelman Hensen heen dwarrelt. Verbijsterd kijken we elkaar langs de lijn aan en het ‘Niet wéér, hè!’ is niet van de lucht. Gelukkig ontwaakt vrouwe Fortuna even uit haar schoonheidsslaapje en we zien opgelucht hoe de bal via de onderkant van de kruising toch weer het veld in kaatst. Daarna sloot ze echter weer lekker de oogjes en gaf het pechduveltje alle ruimte om het Huizen lastig te maken.

    Pechduveltje
    Zo ook als Lo-Asioe een sterke combinatie opzet en Van Kammen diep de zestien binnendringt. Met de bal aan een touwtje lijkt hij zich in kansrijke positie te kunnen manoeuvreren. De achterlijn is echter net wat decimeters dichterbij dan Sebas zich realiseert. Maar Huizen domineert. De gedreven voetballende Olivier Blaauw neemt de mannen op sleeptouw en werkt zich het snot voor de ogen. Ook hem zat echter het pechduveltje wat dwars: na een snelle en goed opgezette aanval over de flank jaagt onze rosse aanvaller de bal hard voorlangs. Het scheelt niet veel, maar genoeg om die hatelijke nul nog op dat scorebord te houden!
    Met een satanisch lachje slaat het pechduveltje na een goed half uur met volle kracht toe als de bal eerst met een vreemde kluts voor de voeten van Jeffrey Gits valt. Diens inzet wordt dan fraai met de voet gekeerd door doelman Hensen, waarna de bal echter pardoes op de teruglopende Jeroen Lamme kaatst. Vol afgrijzen zien we hoe de bal sloom stuiterend over onze doellijn verdwijnt. Uiteraard dus nu weer wel net tussen de palen… 1-0… Speel je de pannen van het dak en sta je dus toch weer met 1-0 achter tegen een ploeg die dit als een Godsgeschenk zal aanvaarden om de boel nu helemáál op slot te gooien.

    We zullen doorgaan!
    Ramses Shaffy had het ooit over ‘Naakt in de orkaan’, maar Huizen doet het gewoon in de motregen: doorgaan! Van Kammen stuurt Joshua Lo-Asioe diep. De bal is eigenlijk net niet op maat en met een uiterste poging probeert Lo-Asioe de bal met een soort halve omhaal over de uitkomende Koster heen te wippen. Ze lag echter weer te dutten en dus hobbelt de bal het doel voorbij.
    Dan weer een overtreding in de zestien als Van der Veldt achter een doorgeschoten bal aangaat. De verdediger ligt op de grond en terwijl de bal al meters verder is tilt hij toch het been op om Van der Veldt de doorgang te beletten. Van der Veldt neer en een arbiter die net als vrouwe Fortuna aan heel iets anders bezig was. Wéér geen strafschop, dus. Inmiddels is begeleider d’Onorio maar ergens anders gaan staan, want het commentaar vanaf de zijlijn was niet mals. In de bestuurskamer had Van der Vaart het nog even gehad over een onterecht toegekende strafschop na een bal op de wang van een speler. Ik vermoed, dat hij die fout niet nogmaals wilde maken en daardoor extra terughoudend floot. Een jonge arbiter als Van der Vaart moet gewoon door zulke ervaringen heen om een ‘goeie’ te kunnen worden. Ik heb teveel respect voor de helden die zich wekelijks voor rotte vis laten uitmaken door met zo’n fluit of een vlaggetje over dat veld te gaan rennen om de man af te willen branden. Een arbiter fluit over het algemeen maar twee keer per wedstrijd onomstreden: bij de aftrap van de eerste en de tweede helft. Soms zit het mee, moet je maar denken...
    De lat boven Koster wordt dan geteisterd door een ferme pegel als Van der Veldt weer goed uitgebroken is en prima aflegt. Is het Mike van ’t Land of Sebastian van Kammen die de bal op die lat jaagt? De regen bedruppelt mijn brilletje ondanks mijn petje en soms is het dan een beetje gissen.
    Sebastian van Kammen zoekt het doel dan kort daarop weer net iets te hoog vanaf de rand van het strafschopgebied. De gelijkmaker lijkt toch echt slechts een kwestie van tijd. Eens zal dat pechduveltjes toch wel verjaagd worden?

    Rust
    Een schlemielige 1-0 achterstand dus voor de ploeg die zeker zestig, zeventig procent balbezit heeft. Monnickendam had niet te klagen gehad als Huizen nu met 0-2 voor had gestaan. De 1-0 is dan ook even schrijnend als pijnlijk.
    natuurlijk hebben we spits Knul nog op de bank en we hopen dan ook langs de kant dat hij snel ingebracht zal gaan worden. Daar is de hoop op dit moment toch wel voornamelijk op gevestigd. De snelheid van Blaauw – wat een inzet, chapeau! - en Van der Veldt levert wel gevaarlijke situaties op, maar als de trekker eenmaal overgehaald moet worden, dan ontbreekt daar telkenmale een werkend kanon.
    Geen spelers die al serieus aanstalten maken om in te gaan vallen, dus ik verwacht twee ongewijzigde ploegen aan de aftrap voor de tweede helft. We zullen zien, nog drie kwartier om dit Monnickendam alsnog op de knieën te krijgen…

    Zwoegen
    Inderdaad zien we twee ongewijzigde ploegen weer het veld opkomen. En Huizen oogt ongebroken en strijdlustig. Meteen gaat Kroeze - die soms meer op een rechtsbuiten dan op een rechtsback leek - er vandoor en geeft keurig en strak voor. De bal wordt over gewerkt en de corner lijkt in eerste instantie geruimd te worden als Krux onder de bal doorgaat. Dan valt de bal voor de voeten van Van ’t Land die de bal perfect in de hoek lijkt te werken. De inzet heeft echter net iets te weinig kracht en dat geeft die uitstekende doelman Koster de gelegenheid zich ten volle te strekken en de bal uit die bovenhoek weg te tikken. Een wereldredding. Het lijkt wel of doelmannen er patent op hebben om tegen Huizen hun beste wedstrijden van het seizoen te spelen. Het neigt gewoon naar ‘competitievervalsing’!
    Van der Veldt zwoegt op karakter door. Ook hem kan een geweldige inzet niet ontzegd worden. Knokkend en ploeterend weet Hidde de bal bij Blaauw te brengen en opnieuw is Koster attent zijn goal uit voor Blaauw écht gevaarlijk kan worden. Het is om moedeloos van te worden.

    Wissels
    Die moedeloosheid moet ook coach Klein hebben bevangen en met nog een half uur te gaan brengt hij Rob Knul binnen de lijnen voor Mike van ’t Land. Een wissel die ik ook al in gedachten had. Niet dat Van ’t Land slecht speelde – zeker niet – maar deze wedstrijd schreeuwde om een extra aanvaller en dan is het logisch om er een middenvelder af te halen voor die aanvaller.
    De invloed van Knul is meteen merkbaar: met een fraaie voetbeweging zet hij Van der Veldt aan het werk. Diens uithaal wordt met gevaar voor lijf en leden gekeerd door een Monnickendammer verdediger. Hoewel verdediger? Inmiddels staat heel Monnickendam op eigen helft rond de eigen zestien en gilt coach Ab Persijn zich de longen uit het lijf dat ze van de goal af moeten komen, omdat ze er anders helemaal niet meer uitkomen en druk alleen maar groter gaat worden. Het was wat te nat voor een woestijn, maar anders zou Ab er roepende in zijn geweest.
    En hij heeft gelijk. Hoewel Kid Ronday nog even een dreigende lob over Hensen probeert en Milco Binken binnen de lijnen wordt gebracht voor spits Tom Pruim, wordt de druk alsmaar groter op die uitmuntende Koster die met veel kunst- en vliegwerk nog maar steeds die nul weet vast te houden. Inmiddels heeft hij al een paar keer assistentie in zijn keeperswerkzaamheden gekregen van medespelers, maar aangezien ze de bal niet echt klemvast hadden leverde dat verder geen vrijetrappen of penalty’s op. Die Bas Nijhuis maakt toch meer voetbal kapot dan je lief is…
    Tim Boterenbrood en Dani Schmitz worden ingebracht voor Van der Veldt en de wat aangeslagen Van Vark. Ab Persijn brengt nog Robin Schaaf voor de leeg gespeelde Jeffrey Gits.

    Gelijk!
    Nadat eerst Sebastian van Kammen nog een vrije trap rakelings voorlangs had gejaagd na een veredelde Bruce Lee trap waar zelfs arbiter Van der Vaart blijkbaar niet onderuit kon, is het met een kleine twintig minuten te spelen dan eindelijk raak voor Huizen. Opnieuw die sterk opkomende Tristen Kroeze. Als ik spits was, dan kreeg ik m’n voorzetten het liefst van hem: hard, strak en zuiver! Weer gaat hij goed door, passeert en brengt de bal strak in. Bij de tweede paal duikt daar Rob Knul op en dan is de ban gebroken: met een ferme knik slaat hij de bal tegendraads in de verre hoek en is die donderse Koster eindelijk geslagen: de zuur verdiende 1-1 staat dan toch op het bord!
    Het was uiteraard ook het gelijk van Ab Persijn: de druk werd veel te hoog en de speeltijd was nog veel te lang om zo ver achteruit te gaan voetballen. Alleen Italiaanse profclubs boksen dat voor elkaar.
    Voor Huizen is dat het sein om op jacht te gaan naar de volle winst. Invaller Binken moet aan de noodrem en ontvangt dan ten lange leste toch een gele prent van arbiter Van der Vaart, Dani Schmitz jaagt de bal spijkerhard op de goal van Koster en opnieuw moet die formidabele doelman alles uit zijn kast halen om de bal te keren. Het lukt hem wonderwel. De laatste vijf minuten gaan al in en coach Persijn brengt nog een wissel die niet op mijn wedstrijdformulier staat. De nummering was toch wat ongelukkig geregeld bij Monnickendam, want er liep een speler rond met een ander nummer op zijn broekje dan op zijn shirt… Het waren wat krappe kleedkamers daar aan de boorden van het IJsselmeer, dus ze zullen elkaars broekje wel per ongeluk hebben aangetrokken…
    Weer een goede passeerbeweging van Dani Schmitz en een vlammend schot waar Koster wederom goed het oog in had. Een duikkopbal van Jeroen Lamme gaat dan nog naast als de bal voorlangs vliegt en dan besluit Van der Vaart dat het genoeg was geweest. Ik schreef bewust dat alleen beginsignalen van de arbiters zonder morren worden geaccepteerd, want ondanks het nodige oponthoud trok Van der Vaart weinig tijd bij na zowel de eerste als de tweede helft. Maar of de eventuele extra minuutjes Huizen de overwinning nog zouden hebben bezorgd? Ik waag het te betwijfelen: als je tachtig van de negentig minuten aanvalt en je krijgt er nog steeds maar ééntje in, dan is het niet waarschijnlijk dat het dan in die luttele seconden nog wel zal lukken…

    Arnold Klein
    Word je hier als coach nou niet moedeloos van?” vraag ik onze coach als hij wat somberend de kleedkamers uit komt.
    “Tja, nou ja, als je het hele seizoen al bekijkt, dan scoren we gewoon niet genoeg. Je hebt wel eens wedstrijden waarin je niet goed speelt en toch je kansen krijgt. Vandaag hebben we in principe alles goed gedaan en dan toch weer niet gescoord. We spelen een fantastische eerste helft, maar gaan toch met een 1-0 achterstand de rust in, en dan ook nog eens met een eigen goal, dat is een beetje typerend voor de fase waarin we nu zitten. Voetballend waren we gewoon soeverein! Monnickendam had inderdaad niks mogen zeggen als ze met rust al met 0-2 of 0-3 achter hadden gestaan. Meteen in die eerste minuut moet hun keeper al een goede redding verrichten op een bal van Hidde van der Veldt, dan komt Tim Krux nog een keertje één-op-één met de keeper, een cornerbal die van de lijn wordt gehaald, een bal van Sebas op de lat, schoten van Dani Schmitz… gewoon allemaal botte pech! Maar goed: we zien daarmee wel dat we met Rob Knul een geweldige spits in huis hebben die een neusje voor de goal heeft. Een geweldige voorzet van Tristen Kroeze die vandaag weer een behoorlijke wedstrijd speelde. Hij heeft een goede drive naar voren toe, dat stimuleren we ook. Hij is conditioneel ijzersterk, zit goed in zijn vel. We hebben hem in de voorbereiding wel eens als rechtsbuiten geprobeerd, maar hij heeft ook de kwaliteit ‘om er te komen’ zoals dat heet.
    Maar om op je vraag terug te komen, als je zoals vandaag ziet hoe weinig van dit soort kansen je weet te benutten, dan word ik daar wel eens wat moedeloos van, ja. Dan kan je trainen wat je wilt, maar het lijkt wel alsof het niet uitmaakt wie ik er op dat moment in zet: die ballen willen er gewoon niet in. Hidde heeft kansen gehad, Blaauw heeft kansen gehad, Dani valt goed in, maar krijgt hem er ook niet in, zo kan ik maar doorgaan. Maar goed: als je kijkt wat we als voorhoedespelers hebben lopen, daarvan is Rob Knul al maanden geblesseerd geweest en is Quincy van Waveren al het hele seizoen niet inzetbaar, dat zijn toch spelers die wat andere en extra kwaliteiten hebben. Als dan de overige spitsen her en der met wat vormdipjes te maken hebben, dan praat je over een volledige voorhoede die niet thuis geeft. Dan raakt ook Nassir Maachi nog geblesseerd, een spits die heel gretig is en zo graag van waarde wil zijn dat hij de bal het liefst bij zijn eigen keeper ophaalt, de voorzet geeft en hem dan ook nog zelf af zou willen maken. Daarmee wil ik de rest zeker niet tekort doen: kijkend naar de afgelopen drie wedstrijden, dan vind ik dat ik de ploeg moet complimenteren met de inzet en de energie die ze aan de dag hebben gelegd. Je kan zeggen wat je wilt van vorige week tegen Roda, maar als je met tien man toch nog in de slotfase op 1-1 weet te komen dan is dat toch een kwaliteit. Ook vandaag dat we ondanks de late 1-1 toch blijven jagen op de 1-2, het geeft maar aan hoe gebrand deze mannen zijn op een resultaat. Ze zijn ook teleurgesteld in het resultaat, niet zo zeer in hun eigen preteren, maar gewoon dat we weer niet weten te winnen van een laaghangende ploeg en je je af kunt vragen wat we dan ‘fout’ hebben gedaan. Als je zo oppermachtig bent en zoveel kansen krijgt, dan is het inderdaad om moedeloos van te worden.
    Maar we gaan gewoon door: je hebt gezien wat deze spelers kunnen brengen, zoveel energie en strijd, dat we behoorlijk goed kunnen voetballen… Volgende week weer een laagvlieger die met man en macht ons het voetballen zal willen beletten en daar zullen we toch doorheen moeten zien te breken. Ik weet dat het stom klinkt en ik hoor het andere trainers ook vaak zeggen: op de training ziet het er altijd zo anders en zo gelikt uit. Het vuur spat er vaak gewoon vanaf. Wellicht zijn dat toch de grillen van een jonge ploeg. We trainden van de week een keer ‘jong-tegen-oud’. Was je 21 en voor augustus jarig, dan hoorde je dus bij de oude ploeg! Dat jeugdig enthousiasme maakt helaas ook wel eens dat je in dat enthousiasme uit de positie gaat lopen en dingen gaat doen die je dus eigenlijk juist niet moet doen. Daar hebben we vorige week op gehamerd in de besprekingen. Vandaag hebben ze dat keurig gedaan en dat is een groot compliment waard! Al denk ik dat de Huizers die deze stand morgen in de krant vernemen zich af zullen vragen wat er hier gebeurd is en die zullen van deze uitslag niet vrolijk worden…”

    Rob Knul
    Twee invalbeurten, twee goals. Een topspits. Het lijkt me dat je een van de weinigen bent die met tevredenheid op deze wedstrijd terug zult kijken…
    “Natuurlijk kijk ik wel met tevredenheid op die goal terug, maar met het resultaat uiteraard niet. En dat laatste is toch eigenlijk altijd bij mij wel leidend, dus of ik echt tevreden ben? Nee!
    Het blijft natuurlijk lekker om te scoren. Tristen luisterde goed naar de coaching. Ik riep al ‘tweede, tweede!’. Ik moest wel iets achterover hangen, maar kon hem toch lekker tegendraads inkoppen. Hij zat er goed in!”
    Het lijkt toch wel alsof er meer voetbal in het veld komt als je invalt. Dat viel me vorige week ook al op…
    “Dat is vanaf de kant dan denk ik beter te beoordelen, denk ik. Ik geloof wel dat ik een wat ander type aanvaller ben dan de andere aanvallers die we hebben en misschien verandert het spel ook daardoor wel wat. We hebben veel jongens die met veel ‘diepgang’ kunnen spelen en ik ben meer een spits die wat meer in de bal kan spelen. Daarbij ben ik ook wat ouder en breng ik de nodige ervaring met me mee.
    Ik heb meer dan vier en een halve maand niet gevoetbald, dus ik heb met de staf afgesproken om aan te sluiten en te zien hoe het gaat. En dat gaat zeer naar behoren op het moment. Ik voelde na vorige week wel dat ik wat gedaan had, maar de knie liep niet vol vocht en dat is het allerbelangrijkste. Eerlijk gezegd ben ik daar nog het meest blij mee.
    Ik ga Huizen inderdaad na dit seizoen wel weer verlaten. Dat heeft zeker ook te maken met mijn blessure. Daardoor komt mijn afscheid wat eerder dan gepland. SDVB is gewoon de club waar ik de meeste binding mee heb, ik heb daar vijf jaar gevoetbald, maar misschien is wel he belangrijkste dat mijn broertje daar nu voetbalt en daar nu ook regelmatig een basisplaats heeft. Ik vind het gewoon superleuk om met hem daar te gaan voetballen waar toch heel eerlijk mijn hart ligt. Ik wil daar de cirkel rond maken. Ik had het zonder die blessure wellicht nog even uit kunnen stellen, maar mijn blessure maakt dat ik wellicht niet zo heel veel voetbaljaren meer heb, dus ik wil daar gewoon mijn voetbalcarrière afsluiten.
    Ik hoop echt dat ik die laatste wedstrijden nog van waarde voor Huizen kan zijn. We hebben na de winterstop nog niet verloren en we moeten gewoon zorgen dat we door blijven gaan met punten sprokkelen. We hebben een lange subtop met twee ploegen die wat uit zijn gelopen, maar de nacompetitie is zeker nog haalbaar met die derde periode nog volledig in het verschiet…”

    Tim Krux
    Aanvoerder Tim Krux komt als laatste uit de kleedkamers. Hij ging er ook als laatste in, want hij stond lang buiten stoom af telbazen, gefrustreerd door het tegenvallende resultaat. Ik houd niet van sensatiepers, dus heb hem maar even uit laten razen en douchen voor ik hem zijn verhaal laat doen.
    “Ja je snapt dat als je hier met 1-1 van het veld af stapt dat dat gewoon niet goed is! Zeker als je nog wat wilt, dan had je hier gewoon moeten winnen, denk ik. En als je dan naar d wedstrijd kijkt en je ziet dat je met 1-1 van het veld komt dan kan je volgens mij niet blij wezen. Natuurlijk hebben wij een keer mazzel gehad bij Roda thuis vorige week, maar je moet hier gewoon je punten weten te pakken. Je ziet gewoon dat we toch teveel fouten maken in die laatste twintig meter tot de goal. Dat breekt ons telkens op. Je ziet inderdaad dat het aanvallend pas echt gaat lopen als Rob Knul in de ploeg komt. Dat is toch de Achilleshiel van deze ploeg: Rob is een echte spits en als die er niet in staat, dan mis je gewoon twintig doelpunten! Dat zie je nu ook weer: hij speelt twee keer een half uurtje en scoort dan gewoon ook twee keer. Dat is toch zijn kwaliteit! Je moet dit soort wedstrijden gewoon winnen om bovenin mee te kunnen draaien, maar ook voor het ‘lekkere gevoel’. Natuurlijk wil iedereen wel winnen, zeg maar, maar als je maar niet tot scoren komt, dan sta je hier toch maar met een puntje. Ik denk ook dat je ons weinig kunt verwijten vandaag, behalve dan dat we het overwicht niet in de score hebben weten uit te drukken en dat het fout ging in die laatste zestien meter…
    Nee, de ploeg ging er inderdaad wel vol voor. Sowieso hebben we nog die derde periode. Die tweede kunnen we het wel vergeten, maar zeker nu Rob Knul weer op de weg terug is willen we zeker die derde periode nog aangrijpen om te zien of daar nog wat mogelijk is….”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Teleurstelling overheerst uiteraard bij die 1-1 tegen de ploeg die slechts twee ploegen onder zich weet op de ranglijst. Gebrek aan daad- en schotkracht in de laatste twintig meter tot de goal deden ons de das om. Een das die ook door het pechduveltje nog wat strakker werd aangetrokken middels een meer dan schlemielige eigen goal.
    Toch geloof ik dat je geluk ook afdwingt. Blijven geloven in het eigen kunnen is daar één aspect van volgens mij. Het geloof ontbreekt een beetje bij een aantal spelers. Als ze een scoringskans krijgen, dan is er even dat momentje van twijfel, die fractie van een seconde dat ze toch aan afgeven denken om het probleem naar een medespeler te verleggen, of juist de overdadige gretigheid om de kans te benutten waar wat meer overleg een betere optie was geweest. Foute keuzes aan de bal, té gretig zijn, teveel wíllen of te weinig durven
    Vorige week vroeg ik mij in dit gedeelte van het verslag af of de mannen het nog wel op zouden kunnen brengen om er vol voor te gaan nu de kansen zo geslonken zijn. Vandaag hebben ze wat mij betreft daar een meer dan geruststellend antwoord op gegeven, al valt het resultaat dan ook opnieuw bitter tegen. Huizen had veel meer dan dat ene schamele puntje verdiend, het heeft er voor geknokt en geen speler die ik ook maar iets had durven verwijten!
    Die teleurstelling proef ik ook onder de Huizer aanhang en ik hoor het gemor en de frustratie over de resultaten, de teloorgang op de ranglijst, de buren die boven ons staan.
    Maar in hoeverre is die kritiek terecht?
    Hoewel Huizen altijd een fikse hoeveelheid getrouwen langs de lijn heeft bij uitwedstrijden, hoor ik toch ook veel mensen klagen die ik daar zelden zie. En dan kan ik me voorstellen dat het beeld dat men van Huizen 1 heeft wat vertekend is. Veel ploegen maken zich extra op voor de confrontatie met Huizen en stellen zich daar ook tactisch op in. Niks mis mee natuurlijk, maar het geeft wel een wat moeizaam beeld van onze thuiswedstrijden. Vandaag zagen we een ontketend Huizen dat een gigantisch veldoverwicht toch niet in de score wist uit te drukken. Hulde aan die voortreffelijke doelman Koster die absoluut een punt voor Monnickendam uit het vuur sleepte. En het is niet de eerste keer dat de doelman van de tegenpartij een heldenrol voor zichzelf opeist tegen Huizen. Het noopte Arnold Klein tot de verzuchting “ik denk dat ik volgende keer eerst de keeper van de tegenpartij maar een hoek geef zodat ze de reservekeeper in moeten zetten!” Maar ook die reservedoelman zal waarschijnlijk de wedstrijd van zijn leven spelen als hij in het veld komt… Het is gewoon Huizen zelf dat iedere keeper ‘een kans’ geeft uit te blinken. We moeten moordzuchtiger, dodelijker zijn. En daar is dus gewoon zelfvertrouwen voor nodig!
    Na het vorige seizoen nodigde Arnold Klein de supporters uit om tekst en uitleg over zijn keuzes en tactisch concept te geven. De opkomst was destijds niet overweldigend, maar we hadden wel een nuttige en verhelderende avond. Ook nu is er weer sprake van zo’n bijeenkomst waarin Arnold Klein en Marcel van Vark hun keuzes en filosofie toe willen komen lichten voor de belangstellenden. Ik heb de precieze gegevens nog niet binnen, maar ik probeer u op de hoogte te houden zodra ik meer weet. Dus als u vragen, complimenten of kritiek heeft, hier is uw kans om eens rustig met de staf van gedachten te wisselen.
    Volgende week wacht de thuiswedstrijd tegen rode lantaarndrager Woudenberg. Niet echt een wedstrijd waar ik me op voorhand op verheug, want ik verwacht geen sprankelend voetballend Woudenberg dat voor een open wedstrijd gaat zorgen. En dat mag je van nummer laatst ook helemaal niet verwachten. Uit in Woudenberg bleek het uit te draaien op een bloedeloze en slechte 0-0. Huizen zal dus een sloopkogel moeten vinden om die Woudenbergse muur nu dan wel te kunnen slechten. Aan Klein en Van Vark de taak om die sloopkogel deze week te fabriceren en voor te bereiden.
    En weet u: vertrouwen kunnen spelers ook krijgen van een positief thuispubliek dat achter de ploeg blijft staan als het even niet wil lukken. Misschien moeten we dat dan ook maar eens proberen… Doet u mee?

    Monnickendam - Huizen: 1-1 (1-0)

    34. Jeroen Lamme (e.d.) 1-0
    79. Rob Knul 1-1


    Opstelling Monnickendam:
    Dani Jesse Koster, Marc Root, Barrie de Wolf, Jan Pieter van der Vis, Danny Persijn, Nick Rensen, Jeffrey Gits (61. Robin Schaaf), Samir Moustafa (87. Nr. 15 - naam niet op wedstrijdformulier), Tom Pruim (64. Milco Binken), Donny Reugebrink, Kid Ronday

    Opstelling Huizen:
    Jaime Hensen, Tristen Kroeze, Tim Krux, Jeroen Lamme, Jasper van Vark (67. Tim Boterenbrood), Joshua Lo-Asioe, Mike van 't Land (56. Rob Knul), Dennis Lamme, Sebastian van Kammen, Hidde van der Veldt (67. Dani Schmitz), Olivier Blaauw