https://www.svhuizen.nl/huizen-koploper/n4421c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen koploper!
    12 okt 2019
    Ron Tuijnman
    In een wedstrijd die meer strijd dan fraai voetbal opleverde, bleek ook AFC de opmars van Huizen niet te kunnen stuiten... Een verslag…
    huizen-koploper

    Latertje
    D’r zijn elk seizoen wedstrijden bij waar ik niet echt naar uitzie en vanmiddag is dat er één van: weggemoffeld op een bijveld zonder tribune, klok of zelfs maar een bankje langs de lijn en dan regent het nu ook nog. Van die motterige fijne regen die je amper voelt maar die je binnen een mum van tijd tot op je hemd doorweekt. Geen vulpen mee dus vanmiddag. De aanvangstijd is er een die doet denken aan die van een veteranenwedstrijd van een achtste elftal of zo. Vijf uur, dat wordt dus een latertje.
    Als ik om een uur of half drie in onze eigen kantine plaats neem om op de bus te wachten is het daar ook een stille bedoening. Een jeugdwedstrijd op het hoofdveld trekt slechts een handjevol familieleden en voetbalverslaafden als publiek. Het maakt mijn stemming er niet beter op.
    De rit naar Amsterdam verloopt voorspoedig en deze keer is men uitermate vriendelijk en behulpzaam om me een wedstrijdformulier te verstrekken. Dat heb ik helaas wel eens anders meegemaakt. De zaterdagafdeling blijft echter nadrukkelijk een ondergeschoven kindje bij de Amsterdamsche Football Club. Het hoofdveld ging vandaag uiteraard naar de zondagafdeling die ik in een matige wedstrijd met 4-0 van ASWH zag winnen via gebroederlijk gedeelde doelpunten van Ignacio en Teijsse. Een hoofdveld overigens zonder wedstrijdverlichting en dat is met een aanvangstijd van vijf uur in oktober helaas toch echt een noodzakelijkheid.
    Zo langs de lijn valt het niveau van deze twee tweede divisionisten me wat tegen en ik merk geringschattend op dat als ik het zo bekijk ‘ons’ Huizen ook nog wel op dit niveau mee zou kunnen hobbelen. Diezelfde middag zou mijn arrogantie echter nog akelig gelogenstraft worden…
    Rob Knul staat nog in het trainingspak te keuvelen als de ploeg zich gaat omkleden. Geblesseerd, dus. En dan wordt het voor mij even puzzelen aangezien die wijziging nog niet op het wedstrijdformulier was doorgevoerd. Via onze onvolprezen supersupporter Frank Tevaarwerk bereikt mij de informatie dat het Olivier Blaauw is die de plek in de spits mag gaan invullen. En dan staat de basiself maar weer zo op mijn papiertje: opnieuw het winning team dat geen wijziging behoeft. Vandaag een bank met Martina, Dennis Lamme, Tristen Kroeze en reservedoelman Laan. Met Blaauw dus al in de spits biedt dat weinig armslag voor Klein mocht er behoefte aan wisselen zijn.
    Bij AFC mag onder toeziend oog van grootvader Sjaak Justin Swart in de basis beginnen. Verder kwam Ivo Niehe poolshoogte nemen hoe zoon Gijs het er af zou gaan brengen. Verder herken ik de naam van Mauritsio Helstone. Was hij het die in een niet al te lang verleden nog een groen-geel shirt heeft gedragen? Of was dat naamgenoot Colin? En ik zie ook spits Thierry van der Kooye die vorige week nog met vier treffers de winst voor de ploeg van Jorg Smeets bijeen schoot op het formulier staan. Twee keer vanaf de stip weliswaar, maar toch… We zijn gewaarschuwd.
    Elk nadeel heeft zijn voordeel en dat late aanvangstijdstip heeft dan weer het voordeel dat we op de hoogte zijn van de gunstige tussenstanden op de andere velden. Al snel ontwikkelt zich het prettige vooruitzicht dat Huizen bij winst vanmiddag wel eens de koppositie in zou kunnen nemen! Maar goed, dan moet er hier dus nog wel eerst maar even gewonnen worden hier. Dat ‘even’ zal dan nog een ferme klus blijken, want ondanks de 1-5 uit het vorige seizoen toen de Amsterdammers net de kans op de titel hadden zien wegvloeien, was de thuiswedstrijd traumatisch genoeg om hier toch niet overlopend van vertrouwen aan de start te verschijnen.
    De motregen sijpelt aan alle kanten door de openingen die mijn kleding de fijne druppels toestaat, mijn schrijfblokje is al voor de aftrap redelijk doorweekt. Achter een trainingsdoel tref ik een plastic stoeltje met een krom pootje aan dat mijn 105 kilo schoon aan de haak desondanks weet te doorstaan. Met het hek open zodat ik daar niet tegenaan hoef te kijken, kan ik de wedstrijd dan aardig volgen.

    Aftasten
    Beide ploegen wensen niet in de wederzijds opengeklapte messen te lopen en er ontstaat een rommelige maar felle wedstrijd waarbij beide ploegen elkaar geen duimbreed wensen toe te geven. Al in de tweede minuut moet kleinzoon Swart dat bezuren en moet worden opgelapt. Hij wordt bepaald niet okselfris overeind geholpen door de verzorging. De toon is gezet. Het eerste wapenfeit is voor Huizen als Kogeldans de bal bij Schmitz bezorgt die op zijn beurt een keurige voorzet afgeeft die door Olivier Blaauw hard wordt ingeschoten. De bal gaat echter recht op doelman Gijs van Zetten af die dan ook weinig moeite met het projectiel heeft.
    Kort daarop opnieuw Huizen dat de aanval zoekt. Het ziet er veel belovend uit en de AFC-defensie kan maar ternauwernood ingrijpen. De afvallende bal valt dan in de categorie ziekenhuisballen en dat is dus iets waar Mike van ’t Land bepaald niet voor terugdeinst. Samen met Wessel Westerhof van AFC glijdt hij naar de bal en een botsing is het onvermijdelijke gevolg. Van ’t Land was wat aan de late kant van de twee en dus besluit arbiter Stanley van Lith de gemoederen een beetje in te tomen met een gele prent voor Mike van ’t Land.
    Dan is het de beurt aan AFC om iets aanvallends te doen. Een inworp van Dean van Zwieten wordt tot corner verwerkt door Jeroen Lamme. Justin Swart slentert naar de cornervlag en het lijkt wel of AFC nu al aan het tijdrekken is. De bal komt voor en dan laat Mike van Steenhoven de groen-gele harten even overslaan met een gevaarlijk uitziende schuiver die gelukkig voorlangs gaat.
    Weer AFC even later als Hensen een gevaarlijke schuiver naast zijn goal ziet belanden als Van der Kooye met een sluwe beweging onze defensie voor schut zet en zo oog in oog met Hensen komt te staan. Weer even met de schrik vrij, dus…

    Openingstreffer
    Met een overwegend iets sterker ogend Huizen, maar de beste kansen voor AFC, zien we dan hoe Wessel Westerhof nog een bal hoog over jaagt als Helstone op avontuur is gestuurd en goed voorgeeft.
    En dan is ineens Blaauw er weer als een speer vandoor. De ingreep van AFC om zijn opmars te stuiten kan geen genade vinden in de ogen van arbiter Van Lith en op een meter of zes buiten het strafschopgebied zet Van Kammen zich achter de bal. De afstand lijkt een probleem, maar het veld is nat, glad en daardoor snel. De bal had een prooi moeten zijn voor Gijs van Zetten, maar is dat niet en zo valt de bal volkomen onverwachts toch binnen en komt Huizen op een wat gelukkig voorsprong. Niet geheel onverdiend, maar ook weer niet ‘vanzelfsprekend’…
    Uiteraard wil AFC het hier niet bij laten zitten en zet aan voor de gelijkmaker. Met een ferme duw in de rug die dan weer wél genade vond in de ogen van Van Lith moet Huizen dan een corner toestaan. De bal vliegt met een noodvaart langs alles en iedereen aan de andere kant van het veld uit zonder dat er iemand aan heeft gezeten. Ook een voorzet van Helstone, die maar zelden langs Tim Boterenbrood wist te komen, bereikt dan spits Van der Kooye. Deze wordt dan eendrachtig afgestopt en het is even alle hands aan dek voor de mannen van Klein.
    De frustratie leidt tot wat irritatie bij Swart die even vermanend door Van Lith wordt toegesproken. Van Lith gaat echter wel wat pietluttiger fluiten en een inworp kan geen genade vinden in de ogen van de leidsman en ook lijkt hij wat vaker het voordeel van de twijfel aan de thuisclub te geven.

    Gelijk en de veerkracht
    Mijn balpen kan de nattigheid niet langer aan op het doorweekte papier en ik moet overstappen op een potlood. Mijn spiraalblok is net zo nat geworden als mijn sokken en dat maakt dat de blaadjes spontaan loskomen en een goed heenkomen zoeken. Wat kan een mens zich dan miserabel gaan voelen…
    AFC krijgt dan toch loon naar werken als Dean van Zwieten de bal lang voorgeeft en er achterin slecht getimed wordt. De bal valt achter onze verdediging en daar had die lepe spits Van der Kooye dus al op gerekend. Met een goede controle stoomt hij op Hensen af en passeert onze doelman voor de eerste keer dit seizoen met een sluwe intikker. Akelig secuur vindt de bal zijn weg naar het net: 1-1…
    En dan ruikt AFC bloed en zet aan voor een voorsprong. Hensen moet ver zijn goal uit en jongleert de bal met één hand boven een AFC’er weg en maakt er een corner van. Dat gevaar wordt dan keurig bezworen en mag Huizen weer aan een aanval gaan denken. Inmiddels heeft mijn stopwatch het in de nattigheid ook begeven en moet ik de tijden maar wat bij benadering inschatten. Op een minuut of tien voor de rust lijkt er zich een herhaling van zetten voor te doen: opnieuw mag Huizen een vrije trap nemen op nagenoeg dezelfde plek als bij de openingstreffer. Uiteraard zet Van Kammen opnieuw de voet aan de trekker, het vizier nog op scherp en de treffer nog op het netvlies. Wéér spat de bal op Van Zetten die echter nu op zijn hoede is voor de dingen die komen gaan. De harde bal kan hij echter niet klemmen en de rebound spat het strafschopgebied weer in. En dan is daar ons ‘Goudhaantje’ Olivier Blaauw die als een duveltje uit een doosje opduikt om de bal keurig binnen te werken: 1-2 en heel eerlijk: op dat moment lichtelijk tegen de verhoudingen in. Het geeft Huizen echter vleugels en binnen de minuut opnieuw een vrije trap, nu aan de andere kant. Nu geen bal direct op de goal, maar breed naar Van ’t Land die spijkerhard, maar wel over de goal van Van Zetten schiet.
    Doelman Hensen krijgt dan een gele kaart wegens tijdrekken. Maar dééd Hensen er nou werkelijk zo lang over? De situatie waarbij Swart naar de cornervlag slenterde deed mij eerder tijdrekken vermoeden. Maar goed, verder viel er niet zo heel veel op Van Lith aan te merken dus het zij hem vergeven.

    Rust
    De rust breekt dan aan met een broze 1-2 voorsprong waar Huizen zich gelukkig mee mag prijzen. Voetballend viel er weinig te genieten, waarbij de drie doelpunten eigenlijk ook meteen als de voetballende hoogtepunten van die eerste helft gemarkeerd konden worden.
    De smalle bank van Huizen deed vooraf al vermoeden dat Klein zuinig met zijn wissels om zou gaan springen en inderdaad lummelen de mannen wat ontspannen met de bal en zie ik geen serieuze warmlopers.
    Ook Jorg Smeets maakt zo op het oog nog geen aanstalten om personele wijzigingen aan te gaan brengen.

    Tweede helft
    En dus starten beide ploegen ongewijzigd aan de tweede helft. Voetballend zijn we dus niet verwend, maar de spanning vergoedde veel. Met nog drie kwartier te gaan is het maar een wankele voorsprong. De resultaten van andere velden geven daarbij onveranderd een beeld dat met deze stand als einduitslag Huizen koploper zal gaan worden in de eerste klasse A. Een heerlijke weelde die we lang niet meer gekend hebben. Spanning dus volop!
    Was het de eerste helft AFC’s Swart die het slachtoffer van de verbeten voetbalstrijd was, nu is het aan onze kant Joshua Lo-Asioe die akelig getorpedeerd wordt. Onbegrijpelijk dat Van Lith hier geen geel voor trok.
    Huizen is er even van van slag: doelman Hensen speelt een bal verkeerd in en dat biedt een AFC-spits een gelegenheid de gelijkmaker aan te laten tekenen. Hensen komt echter dapper zijn goal uit en stort zich voor de voeten van de aanvaller en weet zo die gevreesde gelijkmaker te voorkomen.
    Bij een corner kort daarop zit Hensen dan weer even mis. De bal glibbert echter onaangeroerd door de menigte spelers en vrouwe Fortuna laat Huizen haar mooiste glimlach zien.
    Ook Mauritsio Helstone ziet dan uit een voorzet van Van der Kooye een schietkans, maar ook hij zoekt het doel meters hoger dan het daadwerkelijk is.
    AFC gaat nadrukkelijk op jacht naar de gelijkmaker en Huizen moet alle zeilen bijzetten om zich het hoofd boven water te kunnen houden.
    AFC coach Smeets grijpt dan in en brengt Willem Deetman voor Gijs Niehe. Afgaande op het rugnummer een defensieve wissel en dat bevreemdt me toch wel wat gezien het beeld van de wedstrijd.
    Defensief werd het er in ieder geval niet beter op want kort daarop mag Schmitz goed voorzetten en komen twee Huizer aanvallers centimeters tekort om de derde Huizer treffer aan te laten tekenen.
    Ook een schotpoging van Olivier Blaauw na een goede aanval via Kogeldans en Van der Veldt kan maar ternauwernood worden gekraakt. Huizen voetbalt zich deze fase toch ineens weer makkelijker onder de Amsterdamse druk uit.
    Ook Klein wisselt dan en brengt Tristen Kroeze voor de aangeslagen Dani Schmitz. Deze titanenstrijd kost beide ploegen de nodige kracht en dus ook blessures.
    Een corner als Lo-Asioe en Kroeze een goede aanval onderbroken zien worden. Van Zetten vangt de corner weg, maar Huizen oogt weer wat sterker dan AFC op dit moment. Ook Lo-Asioe neemt Van Zetten nog maar eens onder vuur als een afvallende bal na een vrije trap voor zijn voeten komt. Van Zetten blijft echter goed overeind en maakt de inzet onschadelijk.
    Een nieuw voetballend hoogtepunt dient zich aan als Van Kammen doelman Van Zetten wat ver voor zijn doel ziet en de bal van veertig meter genadeloos richting kruising jaagt. Dan laat Van Zetten zien dat ie best een balletje weet te stoppen en met een uiterste poging weet hij de bal tot corner te werken. De 1-3 hangt nu steeds nadrukkelijker in de lucht.

    Slotfase
    Opnieuw een wissel bij AFC: Zep Swijghuizen Reigersberg komt Helstone aflossen. Opnieuw een rugnummer dat een defensieve wissel doet vermoeden, maar Swijghuizen Reigersberg gaat wel degelijk op de plek van Helstone spelen en maakt het Boterenbrood verrekte lastig.
    Huizen blijft aandringen op zoek naar de treffer die wat lucht zou kunnen brengen in het Huizer gemoed. Krux kopt de bal terug op de aanvallends spelende Kroeze die met een halve omhaal wat meer mazzel nodig had dan vrouwe Fortuna hem nu toebedeelde.
    Die mazzel had Jaime Hensen dan weer wel aan de andere kant als een rare ‘dobberbal’ zomaar de hoek in lijkt te hobbelen. Met een uiterste poging weet onze doelman de bal echter toch buiten zijn doel te werken.
    De laatste wissel van Smeets betreft Mitchell Faerber die Rob Rietveld komt vervangen en Klein brengt op zijn beurt Servanio Martina binnen de lijnen voor de leeg gespeelde Olivier Blaauw.
    Voetballend is het tot een bedenkelijk niveau afgedaald: zelden komt een bal twee keer bij dezelfde kleur. Het lijkt af en toe niet eens meer op voetbal.
    Kroeze gaat er over de flank vandoor. In volle ren neemt hij het doel van Van Zetten onder vuur. De bal is hard en de doelman heeft er twee instanties voor nodig voor hij de bal onder controle heeft.
    Een zwakke terugspeelbal op Van Zetten en drie man van Huizen stormen bloeddorstig toe. Van Zetten blijft echter kalm en weet zich er voetballend uit te redden. Met de minuut wordt er meer en meer tactiek, techniek en voetballend vernuft ingeruild voor noeste inzet. Ballen gaan blind naar voren, of er nou iemand staat of niet. Hensen jaagt een bal naar voren die onderweg nog afketst op een speler, het dondert allemaal niet meer: weg is weg!
    En dan is Martina er ineens op volle snelheid vandoor en lijkt door de verdedigers van AFC niet meer te achterhalen. De 1-3 lijkt nabij! Oog in oog en met Van Zetten en in volle sprint speelt Martina de bal langs de uitkomende doelman – maar helaas ook langs het doel… De slotfase kost nagels en hele potten valium want Van Lith laat maar doorspelen. De extra tijd tikt en tikt maar door. Klein brengt Dennis Lamme nog voor Van der Veldt om de zege over het eindsignaal heen te tillen, maar dat signaal blijft dus tenenkrommend lang uit. Floris van Dokkum tikt in een scrimmage met een puntertje de bal nog een keer rakelings naast de goal van Jaime Hensen en dan is het eindelijk dan toch klaar: Huizen pakt de zege en de eerste plek in de ranglijst met deze zwaar bevochten overwinning.

    Arnold Klein
    “Ja, koploper! Je zei me voor de wedstrijd al dat een aantal wedstrijden gunstig aan het verlopen was als we vandaag zouden winnen. Het was inderdaad zwaar bevochten. We wisten van tevoren dat AFC uit geen makkelijke wedstrijd zou gaan worden. AFC heeft in mijn ogen een heel goed voetballend middenveld en daar hebben ze uiteraard getracht veel gebruik van te maken. Daarbij vond ik ons de eerste helft daar niet goed op ‘staan’. Daardoor konden zij op een kant telkens veel spelers creëren waardoor we keuzes moesten maken. En die keuzes warenlang niet altijd even goed. We hadden gewoon steeds een man te weinig aan die kant. Vanaf de kant probeerden we dat wel te corrigeren, maar dat lukt maar niet zoals we dat graag wilden. Dan moeten we dus blij zijn dat Sebastian van Kammen twee vrije trappen heel slim weet te nemen. Olivier Blaauw heeft natuurlijk vorig seizoen al bewezen dat hij uit het niets kan scoren en staat hij nu dus weer gewoon op de goede plek en is trefzeker. Met name die 1-2 was heel belangrijk. De 1-1 vond ik bepaald onnodig, maar dat kan natuurlijk een keer voorkomen. Je kunt een keer verkeerd staan in de dekking. Aan de andere kant was het natuurlijk ook een logisch gevolg van een eerste helft waar we onvoldoende grip op AFC wisten te krijgen.
    In de rust hebben we besproken hoe we de zaken beter aan zouden kunnen pakken en ging het positioneel wat beter. AFC kreeg die tweede helft wel wat periodes waarin ze dominanter werden, maar dat kwam omdat we er voor kozen om niet meer zo hoog druk te gaan zetten. Daar stond dan tegenover dat we zeker op de linkerkant wat beter anticipeerden op AFC. We hoopten nog wel op een moment in de omschakeling om tot de1-3 te kunnen komen. Die kansen hebben we zeker ook nog gehad. Ik denk dan aan dat afstandsschot van Sebastian van Kammen dat die keeper voortreffelijk uit de hoek redt, en natuurlijk ook die actie van Martina waarbij hij alleen op de keeper af kan. Dat moet dus gewoon beter eigenlijk wil je je zelf in wat rustiger vaarwater brengen.
    We hebben inderdaad vandaag niet het spel kunnen brengen wat we graag willen laten zien. Maar ook AFC kon zich niet lekker voetballend uitleven. Ze kwamen wel wat makkelijker aan voetballen toe dan wij. Wij durfden wat minder te voetballen. Dat kan gewoon wel eens in een wedstrijd sluipen. Dat zie je dan van de kant gebeuren, maar je speelt uit en je hoeft niet altijd de bovenliggende partij te zijn. Net als vorige week: als je merkt dat het voetballend niet gaat, dan moet je gewoon voor het resultaat gaan, mooi of niet mooi, dat doet er dan even niet meer toe.
    Ik ben trots op de vechtlust die de mannen daarin allemaal gebracht hebben, tot aan Dennis Lamme aan toe die er alleen voor de tijdwinst nog inkwam. Ook de mannen die bij het tweede mee gaan of op de bank zitten die moeten zich blijven realiseren dat we ze allemaal, stuk voor stuk, keihard nodig zullen gaan hebben en allemaal een belangrijke rol voor dit elftal te vervullen hebben. Iedereen zal daarin dan ook scherp moeten blijven. En dat is best lastig: we hebben nu te maken met een dertien, veertien man die wat minder aan spelen toekomen. We zijn daar ook als staf wel goed mee bezig denk ik. Het is natuurlijk niet zo dat wanneer men niet in de basis staat dat men dan ‘slecht’ is. We hebben dan op dat moment gewoon net even wat andere kwaliteiten nodig op die positie. Je ziet het: Knul is geblesseerd en Olivier Blaauw die tegen Zwaluwen nogal ongelukkig inviel, die zet vandaag weer een hele aardige partij voetbal neer. Spelers moeten zich blijven realiseren dat het een kwestie van hard werken en blijven trainen, scherp blijven is om van waarde voor het team te kunnen zijn.
    We hebben nu vier wedstrijden gespeeld en we zijn gewoon vier keer dominant geweest – al was dat vandaag dan inderdaad iets minder het geval.”

    Sebastian van Kammen
    Ik sta hier met The Man Of The Match, uiteraard: nadrukkelijk betrokken bij beide treffers…
    “Mwoah, dat weet ik niet. Ik vond het vandaag echt een teamprestatie. Ze zetten ons vaak onder druk en voetballend was er niet heel veel mogelijk en we moesten het vandaag hebben van onze vechtlust. Dat twee momenten in zo’n wedstrijd dan medebepalend zijn, tja. Ze gingen er inderdaad lekker in, ja. Het werd wel eens tijd ook: weer een vrije trap erin. De tweede was iets minder, maar Olivier Blaauw was er net als vorig seizoen weer als de kippen bij om hem binnen te prikken. Dat is echt een kwaliteit van hem.
    Nee, voetballend was het niet groots vandaag. Zo voelde dat in het veld ook. Het voetbal werd ons ook moeilijk gemaakt, dat heeft ook met je tegenstander te maken, want dit was bepaald een goede ploeg, dat AFC. En dan komt het gewoon neer op ‘vechtvoetbal’, en daarom vind ik het met name ook een teamprestatie wat we vandaag hebben laten zien: we trekken onze poot niet terug en we staan goed en geven heel weinig kansen weg. Als je alle vier de wedstrijden bekijkt, dan zijn de kansen die we weg geven op één hand te tellen – nou ja, misschien twee handen. Dat zegt wel wat over hoe we dit seizoen staan als team. We hebben best een moeilijk programma gehad en daar zijn we gewoon goed doorheen gekomen en dan hebben we gewoon twee punten laten liggen tegen Roda. Hartstikke zonde, maar al met al hebben we ons tot op heden goed gemanifesteerd en draaien we bovenin mee.
    Ja, zo’n derde veld, dat is weinig inspirerend als je het veld opkomt. Dan denk je wel: hier hoef ik het ook niet voor te doen, maar eenmaal binnen de lijnen als het fluitje gaat dan verdwijnt dat.”

    Tim Boterenbrood
    In elk elftal heb je wel een ‘stille kracht’. De onopvallende speler die gewoon zijn ding doet en die je pas mist als ie er niet is. Ik schaar jou in die categorie…”
    “Dank je! Ja, ik probeer gewoon mijn taken uit te voeren. Als verdediger, als back val je soms gewoon wat minder op. Normaal probeer ik zoveel mogelijk op te komen, maar vandaag was het echt een vechtwedstrijd en was verdedigen gewoon het belangrijkste en moest ik gewoon mijn man blijven afstoppen. Die Helstone was een goede voetballer: snel en technisch heel goed. Ik had het zwaar in de sprintduels, maar gelukkig had ik Tim Krux goed als rugdekking. Ik was blij toen Helstone eruit ging, maar toen bleek die nummer drie (Zep Swijghuizen Reigersberg, red.) misschien wel nóg sneller! Maar het was zeker een lekker gevoel dat mijn directe tegenstander gewisseld werd.
    Natuurlijk geeft het me een goed gevoel dat ik nu het vertrouwen van de trainers krijg, maar het blijft gewoon elke week knokken om er de volgende week weer in te staan. Ik mag zeker niet gaan denken dat ik er al ‘ben’, ik moet elke training vol aan de bak. Ik ben blij met mijn basisplek en probeer er het beste uit te halen en meer kan ik niet doen.
    Ik ben inderdaad een multifunctionele speler. Vanaf de jeugd heb ik veel voorin gespeeld en ben gewend een actie te maken. Later ben ik uiteindelijk naar de back-positie verhuisd en dat bevalt ook prima.
    Ik ben inderdaad een jaartje naar IJsselmeervogels geweest. Ik zocht een uitdaging omdat ik een beetje op dood spoor zat bij Huizen. Toen ik de kans kreeg bij de IJsselmeervogels te gaan voetballen, toen dacht ik ‘waarom niet? Ik probeer het gewoon!’. Gewoon een nieuwe start en weer volop uitdaging om te laten zien wat ik kon. Ik heb het daar prima naar mijn zin gehad, maar uiteindelijk tok het vertrouwde nest me toch weer terug naar Huizen!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Die kijk liet dus wat te wensen over door de omstandigheden. Met dank aan vader Boterenbrood die me de tweede helft met zijn paraplu probeerde droog te houden. Het was afzien, maar de overwinning en de koppositie vergoedde veel van de narigheid.
    Ik zag geen sprankelend Huizen, ik zag wel een wilskrachtig knokkend Huizen dat onder het motto ‘Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan!’ gewoon zakelijk de drie punten de bus in knokte. Natuurlijk is het seizoen nog lang en wachten ons nog legio loodzware wedstrijden. Geen tegenstander valt ook dit seizoen weer te onderschatten. Alleen als je ergens in de middenmoot bungelt kan je vrijuit spelen. Doe je mee voor de titel of speel je tegen degradatie, dan is iedere wedstrijd gewoon een finale. Met die druk moet je als ploeg, als club ook, kúnnen omgaan. Ook vorig seizoen hebben we een wedstrijd aan kop gestaan, om vervolgens als een vallende ster weer tot aan de degradatiestreep terug te vallen. Het is zaak om dat dit seizoen te voorkomen en de focus te houden. De wilskracht die we vandaag aan de dag legden zullen we het hele seizoen scherp moeten houden willen we bovenin mee kunnen blijven draaien. Geen tegenstander mag onderschat worden, geen wedstrijd mogen we op halve kracht proberen te spelen. Het zijn dooddoeners, ik weet het.
    Voorlopig ben ik uitermate content met wat ik van Huizen dit seizoen heb gezien. Eén tegengoal slechts, maar ook ‘slechts’ zes voor. Dat had misschien wel het dubbele moeten zijn. Alleen al tegen Roda hadden er gelet op het aantal gemiste kansen zeker drie in moeten vliegen. Het lijkt mij de Achilleshiel van Huizen: het scorend vermogen. Zelfs nummer laatst: ZOB heeft even veel treffers geproduceerd als Huizen. En dat is zorgelijk. Maar goed: als je iedere wedstrijd met 1-0 wint, dan ben je uiteindelijk toch kampioen. Maar zover is het dus nog lang niet en hebben we nog een lange weg met veel beproevingen te gaan. De eerste hobbel op die lange weg heet nu Monnickendam dat vandaag het Zwaluwen van Joey Papamelodias met maar liefst 7-3 vernederde. Het achtervolgt Huizen op twee puntjes afstand en dus is wederom de volle winst volgende week weer een eerste vereiste om die koppositie te kunnen handhaven. We zijn nu de te kloppen ploeg en dat is op zich al druk genoeg voor de mannen van Klein. Ze kunnen daarbij alle steun volop gebruiken!
    Vooraf bekeek ik dus een stukje tweede divisie en kreeg ik heel even het gevoel dat dat niet veel beter was dan wat Huizen wekelijks laat zien. Vandaag werd ik daarin dus echt wel even op mijn plaats gezet door de realiteit: Huizen is daar bij lange na nog niet! Maar we zijn qua mentaliteit wel heel lekker op weg!

    AFC – sv Huizen 1-2 (1-2)

    19. Sebastian van Kammen 0-1
    35. Thierry van Kooye 1-1
    38. Olivier Blaauw  1-2

     

    Opstelling AFC:
    Gijs van Zetten, Rob Rietveld (80. Mitchell Faerber), Daryl Gerritsen, Wessel Westerhof, Justin Swart, Thierry v.d. Kooye, Mauritsio Helstone (71. Zep ZSwijghuizen Reigersberg), Floris Dokkum, Dean van Zwieten, Gijs Niehe (60. Willem Deetman), Mike van den Steenhoven

    Opstelling sv Huizen:
    Jaime Hensen, Tim Boterenbrood, Tim Krux, Jeroen lamme, Sergae Kogeldans, Sebastian van Kammen, Joshua Lo-Asioe, Mike van ’t Land, Dani Schmitz (66. Tristen Kroeze), Olivier Blaauw (84. Servanio Martina), Hidde van der Veldt (90+3. Dennis Lamme)