https://www.svhuizen.nl/huizen-hervindt-zich-tegen-vvij-4-1/n4652c176
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen hervindt zich tegen VVIJ: 4-1
    5 sep 2020
    Ron Tuijnman
    Na de smadelijke 0-0 in Almere had Huizen iets recht te zetten in haar tweede bekerconfrontatie. Voetbal Vereniging IJsselstein was de volgende klip die Huizen moést nemen om nog enig zicht te behouden op voortzetting van het bekertoernooi. Een verslag...
    huizen-hervindt-zich-tegen-vvij-4-1

    Herkansing
    Met een wanhopig ‘Het betrekt!’ probeer ik nog om mijn vrouw op andere gedachten te brengen als ze per se op de fiets naar de markt wil. Maar nee hoor, en dus zeiknat aan de koffie bij Lunchroom Chicara. In een periode waarin een loopneus al arbeidsongeschiktheid betekent, is dat bepaald een akelig vooruitzicht. Om het een beetje goed te maken zet ze me vervolgens met de auto af op de Wolfskamer, waar de plensbui inmiddels plaats heeft gemaakt voor een blauwe, zij het niet geheel wolkeloze hemel. Prima voetbalweertje derhalve. De bestuurskamer is vanwege de coronadreiging nog steeds dicht en dus steek ik het veld over naar de warmlopende V V IJ’ers. Teammanager Eric Cats stuurt me bereidwillig de namen en rugnummers zoals ze zojuist zijn doorgegeven aan de KNVB.
    Zondag tweede klasser V V IJ is dus onze tweede officiële tegenstander in dit nog zo prille seizoen. Ook zij maakten een valse start in dit bekertoernooi door met 0-3 van De Meern te verliezen en ook zij zullen dus vandaag op eerherstel uit zijn.
    Ik stel met nadruk ‘ook’, want hoewel Huizen dan weliswaar geen nederlaag leed, mag de 0-0 van vorige week toch - en dat is héél voorzichtig uitgedrukt - wel een teleurstelling genoemd worden. Een overwinning is daardoor vandaag het enige middel om nog met enig realisme zicht op voortzetting van dit toernooi te behouden.
    Als Henk de Groot me keurig van een namenlijst heeft voorzien, kan ik eens zien of coach Klein door vorige week tot andere inzichten is gekomen. Opvallend is meteen al de naam van Brian Willemse die het doel verdedigt. Blijkbaar hersteld van zijn handblessure mag hij meteen zijn opwachting in de basis maken. Plagerig voeg ik Jaime Hensen toe dat hij vorige week toch ook weer niet slecht gespeeld had, als ik langs hem loop terwijl hij Brian staat in te schieten. Hij blijft lachen en als opgewektheid een naam had, dan was het ongetwijfeld ‘Hensen’… Ik moest ineens denken aan dat liedje van John de Bever, dat ze die lach niet meer van zijn gezicht krijgen. Het zou maar zo voor Jaime geschreven kunnen zijn…
    Verder weer beide broertjes Lamme in de basis - ze voeren gebroederlijk het namenlijstje aan. Achterin ontbreekt de naam van Tim Krux die wegens sociale verplichtingen ontbreekt, zoals ik later zal vernemen. Remco Helms vult deze plek dan in naar ik aanneem. Op het middenveld mis ik dan ook Joshua Lo-Asioe die ik ook niet bij de reserves kan ontdekken. Ook daarvan verneem ik later dat hij vanwege sociale verplichtingen ontbreekt. Er is nu eenmaal meer dan alleen voetbal op de wereld…
    Voorin krijgen Zinga, Visser en Kooij een basisplek en dat houdt dan voorlopig Van der Veldt, Van Mill, Ziessen, Mandemba en Kroeze op de bank naast Hensen.
    Rest mij te vermelden dat Nassir Maachi nog herstellende is van zijn spierverrekking van vorige week en dat ons scorebord blijkbaar helaas ook in de ziekenboeg vertoeft: met holle ogen blikt het ons wat mistroostig aan…

    (Foto's: Henk Heijnen Fotografie)

    Waar is die minuut voor Henk de Lange?
    Bijna ‘stilletjes‘ wordt de aftrap genomen. Geen pupil van de week nog en ook geen minuut stilte ter nagedachtenis aan Henk de Lange. Dit wekt zoals te begrijpen wat verwondering op de tribune, maar het bestuur heeft mij verzocht om in dit verslag melding te maken van het feit dat men besloten heeft om Henk voor aanvang van de eerste competitiewedstrijd op passende wijze te gedenken.
    Een wijs besluit in mijn niet altijd even bescheiden mening: Henk was een clubicoon dat je niet herdenkt voor een lege tribune met slechts een handjevol mensen. Want ook nu is de entourage voor dit bekertreffen volstrekt niet toepasselijk terugdenkend aan de verdiensten die Henk voor de club heeft gehad. Met die verdiensten als criterium zou eigenlijk alleen een Champions League-wedstrijd daar geschikt voor zijn, maar zo lang kunnen we helaas niet wachten.

    Uit de startblokken
    Huizen stuift meteen na die aftrap uit de startblokken. Het speelt gretig en gedreven, is nadrukkelijk uit op dat eerder genoemde eerherstel. Al in de eerste minuut lijkt dat tot de openingstreffer te gaan leiden als Laurens Kooij de bal behendig richting bovenhoek lepelt. Doelman Marc Veenendaal van VVIJ moet zich strekken - en dat is bij Marc een heel eind – om de bal over lat te tippen.
    Aan de andere kant maakt Tim Boterenbrood het zichzelf dan even moeilijk door te trachten voetballend tussen drie man uit te komen. Tot twee maal toe lijkt hij de bal naar zich toe te harken, maar even zo vaak is het toch een V V IJ-kicks die het leer onder controle weet te houden. Dan moet Tim toch even aan de noodrem en mag V V IJ een vrije trap nemen die door Tom van der Horst wat simpeltjes in handen van Brian Willemse wordt geschoten. Het zou het enige zwakke momentje van Boterenbrood blijken, want ik kan verklappen dat Tim tot één van de uitblinkers van deze eerste helft zou uitgroeien met goede passes, sterk balbezit en goede oplossingen.
    Ook voor V V IJ zou dit een uitzonderlijk momentje zijn, want Huizen liet er geen twijfel bestaan over de rolverdeling voor vandaag: Huizen valt aan, V V IJ houdt tegen. Zinga heeft het dan in de vijfde minuut lekker op zijn heupen, slalomt door de defensie en laat een gevaarlijke schuiver los die echter voorlangs gaat.
    Aan de zijlijn heeft Jerremy Haarmans dan ook een weergaloze loopactie in petto voor het publiek dat in deze openingsfase bepaald ogen tekort komt. Soepeltjes sprint hij het halve veld over en laat diverse Huizers in vertwijfeling achter. Dan gaat hij een 1-2 aan en is zich dan helaas even niet bewust dat de aanval daarmee voorbij de laatste defensielijn van Huizen is gekomen. Uitstekend vlagwerk van Maarten Boot dat zelfs de goedkeuring van Frans ‘Blonde Pijl’ van der Meij kon wegdragen: Boot wachtte keurig met vlaggen tot de bal weer bij Haarmans belandde die door zijn fraaie sprint inmiddels dus buitenspel was komen te staan.
    Zeven minuten gespeeld en dan spat de bal zinderend tegen de paal naast Marc Veenendaal. Ik dacht dat het Zinga was die die trekker overhaalde, maar de situatie was helaas vanaf mijn positie nogal onoverzichtelijk. Het is echt een lekker Huizer voetbalfeestje daar op de Wolfskamer, maar helaas dus nog wel een zonder goals.
    Weer is Marc Veenendaal de reddende engel voor V V IJ als Van Kammen goed de hoek zoekt en Sergae Kogeldans jaagt de bal na een fantastische splijtende pass van Boterenbrood spijkerhard centimeters naast de paal. De druk op de goal van doelman Veenendaal neemt toe en de eerste goal kan niet lang meer uitblijven.

    Twijfel
    Die overtuiging slaat dan toch een beetje om in twijfel als die goal maar steeds uitblijft. Natuurlijk gaan de gedachten daarbij terug naar vorige week toen een oppermachtig Huizen ook maar geen bres in de Waterwijkdefensie wist te slaan. Het in schitterend fraaie lichtblauwe tenues gestoken V V IJ wankelt, maar weet zich toch telkens weer op te richten. Boterenbrood schiet na een fraaie actie rakelings voorlangs en op de tribune verzucht men zachtjes ’niet weer, hè?’
    Niet alleen ga je dan onwillekeurig toch weer aan die voetbalwet denken, maar ik herinner me ook een bokswedstrijd waarin Cassius Clay, alias Mohammed Ali zijn tegenstander letterlijke alle hoeken van de ring liet zien. Ik meen dat het Joe Frazier was, maar dat moeten boksliefhebbers maar corrigeren als ik dat mis heb. Ronden lang werd Frazier als bokszak gebruikt en met een geweldige uithaal haalde hij Ali met zijn laatste krachten neer en schreef zo toch het gevecht op zijn naam. En dat gevaar loopt Huizen nu ook: het voetbalt makkelijk en nonchalance ligt dan op de loer. Eén slippertje, één moment van onachtzaamheid en V V IJ kan maar zo een voorsprong nemen tegen alle verhoudingen in. Zo’n momentje doet zich bijna voor als een schitterende steekpass op Bram van Buuren om afronding smeekt! Klaarblijkelijk verrast door zoveel schoonheid weet Van Buuren niets beters met de bal aan te vangen dan hem troosteloos en ruim naast de goal van Willemse te kaatsen. Daar zal die arme Van Buuren vannacht nog wel eens schreeuwend en zwetend wakker van zijn geworden…
    Weer een kans die die de honderd procent absoluut benadert: na een prachtig stiftje van Kogeldans valt de bal binnen de zestien voor de voeten van de volledig vrij staande Zinga. Oog in oog met de tweemeternogwat van doelman Marc Veenendaal probeert hij de enige optie die nog mis kon gaan: de lob! En daarmee geeft hij de boomlange doelman dus de kans er de rechterhand nog tegenaan te krijgen. Tja, veel mooier ga je ze niet meer krijgen Ritchie!
    Twijfel, twijfel, twijfel… Waar blijft die openingstreffer en aan welke kant gaat hij vallen?

    Eindelijk!
    De ijverige Lennart Dubbeldam begint dan aan een sterke loopactie. Hij loopt, loopt, loopt en laat zich dan tenslotte weer simpel van de bal aflopen. Een goede verdedigende actie oordeelt vader Lamme achter me uiterst mild…
    Aan de andere kant heeft Boterenbrood een ‘bodycheck’ nodig om de snode pannen van Casper Baggen te verijdelen. Gelukkig ziet arbiter Tony van Waveren er geen penalty in, maar ik werd wel heel even wat witjes om de neus…
    Nadat een kopbal van Dubbeldam nog een metertje naast was gevlogen, is het dan eindelijk toch raak: even buiten de zestien wordt Theo Visser onheus bejegend en gaat neer. Van Kammen zet zich achter de bal en arbiter Van Waveren dirigeert het muurtje op de juiste afstand. Dan komt de pure klasse van Van Kammen bovendrijven als hij de bal feilloos over het muurtje en in de winkelhaak krult. Zelfs de tweemeternogwat in de goal van V V IJ kon er met geen mogelijkheid bij en Huizen heeft dan eindelijk die lang verwachte voorsprong te pakken.
    En daar blijft het niet bij! Vier minuten later zien we een scrimmage bij de paal waarin - ik meen - Theo Visser de bal bij de mee opgekomen Helms bezorgt, die koeltjes het gaatje in de menigte vindt en de 2-0 laat aantekenen.

    Rust
    Hoewel we er eens lekker voor gingen zitten om de ineenstorting van V V IJ mee te gaan maken, weten de IJsselsteiners ongeschonden het rustsignaal van arbiter Van Waveren te halen. De 2-0 is meer dan terecht gezien het beeld van de wedstrijd. Huizen voetbalt gedreven en frivool, combineert goed en we ‘geven weinig weg’. Achterin speelt Helms alsof hij al jaren het centrum van onze defensie bestiert en Boterenbrood en Kooij blijkbaar lekker in hun vel zitten. Het is goed toeven daar aan mijn schrijftafeltje.
    Hoewel de treffers lang op zich lieten wachten, is het tempo waarmee de tweede treffer tot stand kwam reden genoeg om er maar eens goed voor te gaan zitten voor die tweede helft, in de verwachting dat we hier wel eens met een ruime overwinning van het veld zouden kunnen gaan stappen. Dát de eerste treffer zo lang op zich liet wachten blijft echter natuurlijk wel een puntje van zorg.
    Inmiddels is de afstandsbediening van het scorebord weer boven water en kan onze onvolprezen stadionspeaker Hans Evers de triomfantelijke 2-0 op laten gloeien. Te laat echter voor de tijdwaarneming. Natuurlijk zou je ook de 45 minuten van alleen de tweede helft kunnen tonen, maar wellicht leidt dat alleen maar tot verwarring.
    Mandemba, Ziessen en Van Mill zijn mee naar binnen. Hensen, Kroeze en Van der Veldt spelen de bal een beetje rond. Zou dat betekenen dat eerstgenoemde drie er in gaan komen, of juist die drie op het veld? Van serieus warmlopen heeft het echter geen schijn, dus ik blijf in het ongewisse…
    Wissels lijken me ook niet echt noodzakelijk. Hoewel de productie dan wellicht nog wat tegenvalt, kan ik eigenlijk geen falende speler aanwijzen.

    Tweede helft
    Klein laat zijn equipe ongewijzigd aantreden voor de tweede helft. Wel zie ik dat Kroeze en Van der Veldt meteen beginnen met warmlopen.
    Huizen wekt de indruk er geen gras over te laten groeien en Van Kammen stuurt Dubbeldam op avontuur met een scherpe steekpass. Doelman Veenendaal is echter attent en werpt zich dapper voor de aanstormende Dubbeldam.
    Maar ook V V IJ heeft besloten toch een tandje bij te zetten en het is Casper Baggen die goed doorgaat en gevaarlijk voorzet. Gelukkig is daar de solide opererende Remco Helms die koppend voor opluchting zorgt.
    In alle gedrevenheid gaat Huizen wel wat onverzorgder voetballen en maakt het zich daarmee onnodig moeilijk. Jeroen Lamme zit er dan goed tussen als Tom van der Horst strak voorgeeft op Bram van Buuren en we realiseren ons dat een aansluitingstreffer maar zo eens een geheel ander beeld van deze wedstrijd op zou kunnen gaan leveren. Waakzaamheid en alertheid blijven geboden!
    Dan toch al vlug een wissel en tot mijn verbazing wordt een van de uitblinkers van de eerste helft naar de kant gehaald. Tim Boterenbrood wordt vervangen door Tristen Kroeze. Is dit tactisch? Is dit om Kroeze ook speelminuten te geven? Voer voor vragen na afloop!
    Met een klein uur op mijn stopwatch zien we hoe Niels Verdaasdonk de bal prachtig bij spits Van Buuren bezorgt. De alertheid is er dan bij Jeroen Lamme die zich dermate storend opstelt dat Van Buuren de bal zomaar aan zich voorbij moet laten gaan. Vader Lamme indachtig: ‘sterk staaltje verdedigen’…
    Kort daarop brengt Arnold Klein Van der Veldt voor Ritchie Zinga en komt bij onze gasten Denzel van ’t Klooster binnen de lijnen voor Casper Baggen.

    In de knip!
    Het zal uitstel van executie betekenen voor VVIJ, want zes minuten na die wissel gaat Dubbeldam sterk door over de flank. De voorzet is messcherp en tot ieders verbazing bereikt de bal door een woud van benen de vrijstaande Theo Visser bij de tweede paal. En dan is het kaassie voor onze scherpe spits die de bal zelfverzekerd in de lege hoek jaagt: 3-0 en de wedstrijd lijkt nu wel in de knip.
    Het is in V V IJ te prijzen dat men de handdoek weigert te gooien. De sterk spelende Laurens Kooij gaat dan in de sandwich en arbiter Van Waveren geeft voordeel. Dat voordeel is dan echter maar van korte duur en V V IJ kan het spel even overnemen. Gretig stuift men richting Willemse en de attente Helms moet alle zeilen bijzetten om erger te voorkomen. Hij doet dat geroutineerd en het was goed om te constateren hoe soepeltjes hij in het centrum van de verdediging paste. Een speler waar we zeker nog veel plezier aan gaan beleven!
    Laurens Kooij is een andere opvallende speler wat mij betreft. Deze eigen kweek liet ook vandaag weer een paar keer zijn visitekaartje zien: jong, snel, veelbelovend, gretig. Helaas bleef de score nog even uit ondanks enkele goede acties. Zo ook toen hij sterk naar binnen kwam. Meerdere VVIJ-verdedigers passeerde rand zestien en tenslotte een afzwaaier produceerde die iemand naast me verleidde tot de uitspraak ‘dat dat ook te mooi om waar te zijn zou zijn geweest’. Maar het zou hem zijn gegund! Want verder speelde Laurens een ijzersterke wedstrijd. Hij klopt op deze manier nadrukkelijk aan de poort die basisopstelling heet, al zal hij toch nog wel wat stappen in zijn ontwikkeling moeten gaan maken voor hij daarin een vaste waarde zal kunnen worden. Maar zoals gezegd: ik heb vanmiddag met ontzettend veel plezier naar die jonge smaakmaker zitten kijken!

    Slotfase
    Ook treffer nummer vier komt van de voet van Theo Visser. Ineens weet hij zich vrije doorgang naar de eerste paal te verschaffen. Oog in oog met doelman Veenendaal gaan de twee een duel op pure zelfbeheersing aan. Veenendaal blijft lang op de benen, dwingt Visser tot een keuze. Visser blijft kalm en komt gecontroleerd met de bal aan de voet naderbij. Wat zal Veenendaal doen? Uitkomen, zich voor de bal werpen? Koeltjes wacht Visser zijn kans af en dan ziet en vindt hij het kleine gaatje tussen de benen van de doelman en legt de vierde treffer beheerst binnen. Dit zijn kansen die een echte spits onderscheiden. Op het oog leek het een simpele kans, maar in wezen was het een ongelofelijk moeilijke kans vanwege de benodigde dosis kalmte en zelfbeheersing die ‘n spits aan de dag moet leggen om een dergelijke kans in een treffer om te zetten. Een examen waar Visser met vlag en wimpel voor slaagde. En hoewel hij in het spelbeeld niet echt zijn stempel wist te drukken, was hij het die deze wedstrijd voor Huizen eigenlijk over de streep hielp. Want hij was het die neer ging en zo de vrije trap bij de eerste goal veroorzaakte, hij bereidde de tweede voor en nummer drie en vier kwamen gewoon rechtstreeks van zijn voet. Vier goals waar hij nadrukkelijk zijn stempel op drukte!
    De spanning ebt met die vierde helemaal weg en dat is ook merkbaar op het veld. Een vrije trap wordt door Brian Willemse nog eventjes met veel gevoel voor theater uit de verre hoek gepakt, Klein wisselt drie man tegelijk: Mandemba, Ziessen en Van Mill komen er in voor Dubbeldam, Helms en Dennis Lamme. Het oogt als een wissel van een trainer die weet dat de wedstrijd in de tas zit.
    Opnieuw moet Willemse gestrekt naar de hoek als Denzel van ’t Klooster de verre hoek zoekt en weer komt Willemse zegevierend uit de strijd.
    Twee minuten later dan toch geen ‘clean sheet’ voor Willemse als een bal doorschiet en Michan Galekop van dichtbij zomaar binnen mag schieten. Even een momentje van onachtzaamheid, slordigheid en nonchalance. Jammer voor Brian, die dat schone lakentje zonder meer verdiend had…
    Opnieuw ligt de bal rand zestien van V V IJ klaar voor een vrije trap. Deze keer mag Sergae Kogeldans aan de trekker. De bal is hard zat, maar raakt zelfs de ballenvanger niet meer. En zo weet Huizen zich alsnog kanshebber voor de volgende ronde van het bekertoernooi en mag V V IJ zich gaan opmaken voor de competitie.

    Arnold Klein
    Met “Een prima overwinning, maar wel met de kritische kanttekening dat we lang op die eerste goal moesten wachten…” temper ik de feestvreugde wellicht een beetje.
    “Ja, dat klopt,” beaamt Klein wat in het defensief. “Maar ik denk dat we in de eerste vijftien minuten eigenlijk al drie honderd procent kansen hebben laten liggen, pech met de paal, een paar keer niet goed voor de bal weten te komen, maar verder goed veldspel in die eerste helft, maar inderdaad: te weinig goals… Dus eigenlijk heb je dat wel goed verwoord.
    Wat we vorige week goed deden was de counter eruit halen, dat ging voor mijn gevoel vandaag iets minder. In balbezit vond ik ons vorige week echter minder en dat was vandaag dan weer wél goed. Dat is ook wel iets waar we deze week de nadruk op hebben gelegd. Het was vorige week voor het eerst dat we tegen een ploeg met een dergelijke defensieve instelling speelden. Daar hebben we met z’n allen over gesproken en op getraind en hebben ons daar vandaag voormijn gevoel wel voor gerevancheerd…”
    Ik meende toch wat opmerkelijke keuzes te constateren, ook tactisch…
    “Haha, tja dat ga ik hier niet uitgebreid uit de doeken doen! Je moet je tegenstanders niet wijzer maken dan strikt noodzakelijk. Laat ik het zo zeggen: er moet gewoon heel veel beweging in de ploeg zitten.
    Tim Krux had al in een heel vroeg stadium aangegeven dat hij er vandaag niet bij zou kunnen zijn, Joshua Lo-Asioe was ook verhinderd om persoonlijke redenen, Nassir Maachi is nog niet inzetbaar, dus daar moesten we als staf op inspelen. Gelukkig hebben we een selectie waarmee we veel variaties kunnen maken en dat kwam er vandaag ook prima uit. Zo’n Remco Helms speelde vandaag zeer sterk achterin. Ik heb het net in de kleedkamer ook al aangegeven: het liefst stel ik ze allemaal op! Het zijn allemaal geweldige spelers, ook als ploeg zijnde en dat maakt het mij lastig keuzes te maken…”
    Ik kreeg ook de indruk dat je worstelde met die keuzes: de drie wissels tegelijk gaven mij de indruk dat je dacht dat de wedstrijd wel in de tas zat en nog wat speelminuten wilde uitdelen…
    “Nee, dat heeft te maken met de nieuwe regels omtrent het wisselen. Je mag vijf spelers wisselen, maar dat moet in drie wisselmomenten gebeuren. En als je dat doet, dan moet je er dus drie tegelijk wisselen bij die laatste wisselbeurt. Deze jongens hadden overigens in Onder23 al hun minuutjes gemaakt en waren meteen daarna hierheen gekomen. In een wedstrijd als deze vind ik het ook niet meer dan terecht om ook deze jongens nog wat minuten te laten maken. Het zijn spelers die er gewoon bij horen en die we ook nog zeker nodig zullen gaan hebben.
    Na die wissels gingen we echter wat teveel naar mijn smaak achteruit voetballen, soms helemaal terug naar Brian Willemse, en dat moet er nog wel uit. Maar ook dat zijn leermomenten voor de jonge spelers die ze zijn.”
    Je begon met Brian Willemse in de goal…
    “Iedereen heeft gelijke kansen gekregen zich te laten zien. We hebben twee oefenwedstrijden uit zien vallen en daarom vond ik dat hij recht had op die 90 minuten vandaag. Volgende week moeten we moet de keeperstrainer gaan overleggen hoe we dat plaatje gaan invullen, wie speelt de bekerwedstrijden en wie staat er in de competitie in…
    De wissel van Tim Boterenbrood kwam doordat hij nog niet helemaal hersteld is van die kuitblessure. Hij gaf dat in de rust al aan en we hebben geen risico genomen, zeker met Tristen Kroeze achter de hand. Dat is weer die sterkte van de groep. Het moet echter wel hetzelfde qua aanpak en concept blijven, dezelfde looplijnen, hetzelfde positiespel wie er ook instaat…
    Maar goed: ik ben zeker tevreden over het vertoonde aanvalsspel. Natuurlijk houd je altijd wel verbeterpuntjes, maar dat hou je altijd en dat is alleen maar goed. Die laatste goal mag natuurlijk nooit meer vallen, dat heb ik de mannen ook na de wedstrijd nog wel verteld. Een zakelijke overwinning, zullen we maar stellen…”

    Remco Helms
    Ik zag je een nagenoeg foutloze wedstrijd spelen…
    “Ja, ik heb voor mijn gevoel wel een lekkere wedstrijd gespeeld. Verdedigend hebben we denk ik weinig weggegeven vandaag. Het blijft natuurlijk wel jammer van dat tegendoelpuntje, maar goed, verder denk ik dat we achterin gewoon goed stonden en voetballend liep het ook wel lekker. De eerste helft hebben we veel kansen gecreëerd, al duurde het wel even voor de 1-0 viel. Daarna was wel een beetje de ban gebroken, dus al met al was het gewoon een goede wedstrijd, een goede opsteker na de teleurstelling van vorige week.
    Ja, het gaat lekker. Het is voor mij inderdaad wel een niveautje hoger, maar ik probeer me gewoon lekker aan te passen en met het niveau mee te gaan.”
    Je loopt centraal achterin te voetballen alsof je al een routinier bent…
    “Dat durf ik van mezelf nog niet te zeggen en die vergelijking te maken. Ik moet het natuurlijk wel een beetje hebben van het voetballende vermogen en de rust aan de bal. Daar liggen volgens mij mijn kwaliteit en kracht. Dat was ook de reden waarom ik ooit van het middenveld naar achteren ben gehaald om de opbouw meer te gaan verzorgen. Qua postuur ben ik niet echt een zwaargewicht, dus ik moet het wel van die eigen voetballende kwaliteiten hebben.”
    Vanwaar je keuze voor Huizen?
    “Ik heb eigenlijk mijn hele carrière bij Delta Sports gespeeld, waarvan een jaar of tien in het eerste. Er ontstond echter gaandeweg een verschil tussen de ambities van de club en mijn persoonlijke ambities. Ik ben nu negenentwintig en ik voelde de ambitie kriebelen om het ook eens ergens anders te proberen om te zien waar mijn eigen lat zou liggen. Toen Huizen kwam heb ik hele fijne gesprekken gehad en kon ik dus een niveau hoger aan de slag, met mooie randvoorwaarden die men mij aanbood en natuurlijk de aspiraties die Huizen als club heeft om weer richting hoofdklasse te gaan. Ik wil daar ook graag mijn steentje aan gaan bijdragen.”
    Heb je bij die keuze wel gerealiseerd dat je hier te maken krijgt met een moordende concurrentie voor die posities centraal achterin? Krux en Lamme zijn hier gevestigde waarden…
    “Ja, ik had de verhalen natuurlijk wel gehoord. Ik weet dat Krux hier speelt en aanvoerder is, en ook Jeroen Lamme is een geduchte concurrent natuurlijk. Dat zijn best ‘namen’ om tegenop te moeten zien boksen en daar moet de trainer natuurlijk zijn keuze in zien te maken. Ik wil het hem daarin knap lastig maken! Ik heb nog niet veel met Tim Krux samengespeeld. Een helftje op Urk en natuurlijk op de trainingen. Daarin zie je dat het in en buiten het veld een geroutineerde speler is, een leider ook.
    We hebben echt een hele goede groep en we gaan natuurlijk ook met blessures en schorsingen te maken krijgen, dus ik denk dat ik zeker van waarde kan zijn. Ook als ik achterin alle posities bekijk, dan denk ik niet dat we er met een wissel meteen als groep op achteruit gaan, dus al is de groep in aantal niet zo breed, qua kwaliteit staan we er goed op!
    Ik ga gewoon mijn stinkende best doen. Ik heb nu twee wedstrijden op rij gespeld en dat ging voor mijn gevoel best wel goed, dus de keuze is uiteindelijk aan de trainer. Geen leuke keuzes, een luxeprobleem… Maar dat hoort nou eenmaal bij het trainersvak.
    Ik ben zeker heel tevreden over de overstap. Het is hier allemaal goed geregeld en ben hier goed opgevangen door een leuke groep, alles is hier gewoon helemaal top geregeld! Wat dat betreft is het voor mij al een hele stap vooruit, zonder mijn oude club ook maar iets tekort te willen doen…”

    Tim Boterenbrood
    Eén onbezonnen momentje in de derde minuut, maar verder een vlekkeloze wedstrijd voor Tim Boterenbrood: goede keuzes, schitterende passes en goede oplossingen in de combinatie
    “Ja, ik zat er de eerste helft lekker in en kreeg heel veel ruimte om op te komen. Het leek wel of iedere bal die ik voorin wist te steken of te geven, dat die ook daadwerkelijk aan kwam. En als die eerste ballen eenmaal goed zijn gegaan, dan zit je lekker in je vel en kom je lekker in je spel. Ja, het ging echt lekker vandaag!
    Ik heb de wissel zelf aangegeven: ik heb nog steeds wel wat last van die insectenbeet die is gaan ontsteken. Ik heb daar antibiotica voor gekregen, maar ik voelde dat mijn been nog steeds wat ‘zwaarder’ aanvoelt en dat het voelt alsof er eerder de kramp in zal schieten. Ik besloot geen risico te nemen dat die kramp er ook in zou schieten op een verkeerd moment, dat wilde ik allemaal niet hebben voor mezelf niet en voor het team niet, dus ik ben er uit voorzorg maar uitgegaan - zekerheid voor alles. We hebben Tristen ook nog op de bank zitten en dat is ook een uitstekende rechtsback natuurlijk. Natuurlijk vond ik de wissel zelf ook jammer, zeker omdat het zo lekker liep. Het liefst zou ik dan ook de negentig minuten gewoon volgemaakt hebben. Met die nieuwe regels rond het wisselen moet je het je trainer ook niet moeilijk maken door het er op aan te laten komen.
    Ik heb het gevoel dat Tristen en ik helemaal aan elkaar gewaagd zijn, ook Tristen speelt momenteel uitstekend. De trainer ziet me momenteel meer op de nummer-tien-positie, maar uiteraard ben ik ook inzetbaar als rechtsback. Ik denk dat we ons als club daarin wel onderscheiden van andere clubs: bij ons maakt een invaller het team niet meteen zwakker! Dat geldt niet alleen voor Tristen en mij, maar dat geldt eigenlijk voor elke positie wel. Ook op de trainingen zie je dat iedereen vol voor zijn kansen gaat. Geen makkelijke keuzes voor de trainer met deze groep!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Een fraaie overwinning met wat kritische kanttekeningen noemde ik het in mijn nababbel met Arnold Klein. Opnieuw leek het er te lang op dat we die fraaie lichtblauwe muur niet zouden weten te slechten, ondanks een aanzienlijk overwicht. Mogelijk was dat ook een nawee van vorige week waarbij de 0-0 toch ook mentaal wat sporen achter zal hebben gelaten.
    Het is lastig de relatieve sterkte van onze ploeg in kaart te brengen. Opvallend sterk tegen hoger spelende ploegen, opvallend moeizaam tegen ploegen waartegen je op basis van de competities een ruime overwinning zou mogen verwachten.
    De coronastop heeft toch wel zijn sporen achtergelaten in het voetballandschap. Zie bijvoorbeeld die eclatante nederlaag van Barcelona tegen Bayern München. Ik denk dat die uitslag op weinig toto-formuliertjes terug te vinden zal zijn geweest. Het tekent de herstart van ploegen die te lang stil hebben gestaan, onvoorspelbare resultaten ten gevolge. Zo ook zelfs op ons bescheiden niveau: verrassende bekerwinsten van bijvoorbeeld Roda ’46 in de KNVB beker, verrassende bekerwinst van onze eerste tegenstander Sliedrecht en in onze eigen poule bij De Meern dat op eigen veld met 2-4 onderuit ging tegen Waterwijk. Daarmee neemt Huizen samen met de Waterwijkers de leiding in deze poule, waarbij Huizen op doelsaldo de eerste plek inneemt.
    Volgende week mogen we dan naar De Meern om daar te trachten die eerste plek wat meer ‘body’ te geven. Huizen is dat eigenlijk wel aan haar stand en trouwe aanhang verplicht.
    Je bent zo goed als je laatste wedstrijd en dat betekent dat de stemmingsbarometer weer terug schommelt van ‘’t Wordt niks!’ naar ‘We gaan ervoor!’. Ik verwacht zaterdag een gemotiveerd Huizen dat de goede voorbereiding een goed vervolg in de beker zal gaan geven! Dat laat echter onverlet dat we de steun van onze supporters daarbij goed zullen kunnen gebruiken. Ik hoop u dan ook massaal in De Meern te kunnen treffen – op anderhalve meter, dat dan weer wel…
    En zo mijmerend sta ik dan te wachten op de parkeerplaats tot mijn lieftallige echtgenote me weer op komt pikken. Ik zie een bolide met twee beeldschone blondines en zie hoe daar even later onze doelman Jaime Hensen bij instapt. En ineens weet ik dus waarom die lach niet meer van zijn gezicht te krijgen is…