https://www.svhuizen.nl/huizen-en-jong-almere-city-fc-delen-de-punten-1-1/n2905c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Met een vliegende start leek Huizen op te gaan voor een makkelijke middag. Het zou echter anders lopen. Een verslag...
    huizen-en-jong-almere-city-fc-delen-de-punten-1-1

    Almere City
    Vandaag dus de eerste van de drie ‘prof-clubs’ waar Huizen zich mee mag gaan meten. Hoewel de tropische hitte officieel op zijn retour is, blijft het toch wat drukkend op de Wolfskamer. Ik heb ook altijd de indruk dat zo’n kunstgrasveld op de een of andere manier warmer aandoet dan een exemplaar met natuurgras.
    De opstellingen verraden dat Zakaria el Biyar vandaag op de bank moet beginnen, maar dat verder alle bekende namen aan de aftrap zullen beginnen. Naast Zakaria ook doelman Wilco Mackaay op die bank, geflankeerd door Arnoud van Toor, Desmond Mensen en Nino van Jaarsveld.
    De lijst met namen van onze gasten uit Almere doet mij geen belletjes rinkelen. Alleen de namen van Emre Bal en Roy Pistoor komen me vaag bekend voor, laatstgenoemde waarschijnlijk omdat ik als voormalig doelman deze categorie met meer dan gemiddelde belangstelling volg.
    De vraag dringt zich uiteraard op of dit weer de ploeg is die VVOG met 8-1(!) vernederde of de ploeg die met nul punten uit drie wedstrijden troosteloos onderaan bungelde. Ondanks die eclatante zege van vorige week zijn er toch maar betrekkelijk weinig Almeerders getriggerd om de oversteek via de Hollandse- dan wel Stichtse Brug te maken, want de tribune oogt akelig leeg zo vlak voor de aftrap. Het handjevol dát er zit is nog voornamelijk Huizer ook. Geen beste dag voor de penningmeester, dus. Gelukkig oogt het terras aan de overkant wat voller, maar het houdt qua belangstelling helaas niet echt over.

    Droomstart?
    Van enig ontzag is geen sprake als Huizen van meet af aan de aanval zoekt. Gretig en hongerig wordt Almere teruggedrongen in de eigen zestien en laatste toeschouwers beklimmen nog de trappen van de tribune als Danny Benning goed opstoomt en de bal goed voorzwaait. Daar duikt te midden van een kluwen spelers Denny van Loen op die de bal perfect met de borst controleert en zo voor de voeten van Guido de Graaf legt. Deze bedenkt zich geen moment en haalt verwoestend uit en voor Almere doelman Roy Pistoor nog maar in zijn handschoenen heeft kunnen spugen ligt de eerste bal al achter hem in het netje: 1-0! Een droomstart! Dat belooft wat voor de rest van de middag!
    Maar helaas …
    De mensen die de trappen nog beklommen ten tijde van de openingstreffer hebben maar ternauwernood plaatsgenomen als Johan Verkerk als een volleerd jongleur in moet grijpen op een inzet van Emre Bal die van dichtbij een schitterende voorzet van Silvester van de Water op juiste waarde had geschat. Verkerk pareert de bal met de voet, ziet hem alsnog bijna binnen caramboleren en weet met een flitsende reactie de bal voor de lijn te keren. Bal krijgt opnieuw een kans en schiet vanuit de draai op de buitenkant van de paal. De attent verdedigende Oehlers had hier een voetje in, en dus mondt dit hachelijke moment uit in een corner. Jasper Waalkens krult de bal keurig voor en dan blijkt de Huizer defensie een collectieve black-out te hebben: eerst mag Tom Noordhof de bal met het hoofd verlengen en dan duikt daar weer die dekselse Van de Water op die attenter reageert dan zijn Huizer opponent en de bal alsnog van dichtbij tussen de benen van Verkerk door frommelt: 1-1… en wat een domper op de feestvreugde…

    Ik wankel en kom boven…
    Huizen tracht zich te herpakken na deze teleurstelling en zet weer aan. Denny van Loen staat aan het einde van een fraaie combinatie die hem via Leroy Oehlers en Eijkemans oog in oog met doelman Pistoor brengt. De inzet lijkt te worden gekeerd, maar de bal is los en hobbelt vervaarlijk richting Almeerder doelmond. We houden de adem in en zien tot onze teleurstelling hoe Pistoor als eerste weer bij de bal is en hem voor de lijn weet op te rapen.
    Huizen lanceert een spervuur van aanvallen en Almere wankelt. Wat de bezoekers ook proberen, binnen luttele seconden doemt de bal weer dreigend voor Pistoor op, ze krijgen de bal maar niet lekker uitverdedigd. Pistoor moet tot het uiterste gaan om een vrije schop van Papamelodias buiten zijn doel te houden, maar hoewel Huizen de druk op blijft voeren, kan Pistoor zijn reddende handelingen beperken tot wat opraapballen, want écht gevaarlijk wordt het niet voor zijn goal. Iry Etwi duikt er een nog wel een keer goed tussen en lanceert Van Loen die zich niet bedenkt en meteen uithaalt. De bal gaat echter ruim over en Pistoor kan weer opgelucht adem halen.
    De Zeeuwen hebben de spreuk Luctor et Emergo – ik worstel en kom boven, Almere wankelde en kwam boven…
    Met een goed half uur gespeeld is er dan ineens weer een uitval van Almere. Weer is het Van de Water die er als een speer vandoor gaat en zijn directe tegenstander aftroeft op felheid. Onder druk van de rugdekking gevende Wouter Vente besluit hij tot een lob die op het eerste gezicht nergens op lijkt te slaan. Maar de bal daalt snel en via de lat ziet Verkerk de bal tot zijn opluchting weer het veld in springen en geruimd worden. Pfewww…

    Aandringen
    Huizen blijft druk op de Almeerder defensie houden. Een te ver doorgevoerde combinatie die begon bij Danny Benning en die via Bilal Laoikili en Iry Etwi bij Denny van Loen komt krijgt geen vervolg omdat Van Loen niet tot een volwaardige schotpoging weet te komen. De aanval dreigt te worden overgenomen door Almere en in zijn ijver om de bal weer te heroveren loopt Bilal niet alleen tegen zijn tegenstander maar ook tegen een gele kaart aan. Erger is wel dat de onfortuinlijke Adriaan Kruisheer geblesseerd het veld moet verlaten en zich moet laten vervangen door Nicky van Hilten. Ik zag Kruisheer na afloop ingezwachteld en ondersteund de kleedkamer verlaten. Vanaf deze plek wens ik hem een voorspoedig herstel.
    Kort voor rust veren we op als de defensie van de Almeerders de bal opnieuw maar moeizaam aan het verwerken is. De bal lijkt een hand te raken, maar de verder uitstekend fluitende arbiter d’Onorio ziet er geen strafschop in. Van de verwarring en de protesterende Huizers lijkt dan meteen Van de Water weer gebruik te maken, maar zijn schot gaat voorlangs zonder dat er iemand in de buurt was om verder gevaar te stichten voor Verkerk.
    Op slag van rust dan nog een laatste mogelijkheid als Aron Klaassen de bal prachtig doorsteekt op de Graaf die op zijn beurt de bal bij Siemen Eijkemans bezorgt. Gehaast tracht Siemen binnen te werken, maar kan helaas te weinig richting aan zijn poging meegeven.

    Rust
    En zo bereiken we de rust na een aantrekkelijke eerste helft met een toch wel lichtelijk teleurstellende 1-1 stand. Die snelle openingstreffer smaakte naar meer, maar indachtig die bal op de lat, mogen we aan de andere kant toch ook wel weer van geluk spreken dat we met deze gelijke stand aan de thee kunnen.
    Op de bank hebben we nog Huizens hoop in bange dagen - Zakaria el Biyar - die mogelijk nog voor wat extra aanvallende impulsen zal kunnen zorgen in de tweede helft.
    “The winner takes it all” voegt ABBA ons in de rust toe. En zo is het ook: eigenlijk heeft Huizen weer eens een driepunter nodig om niet verder weg te zakken in dat drijfzand van die degradatiezone. Met een overwinning laten we dan in ieder geval Almere verder achter ons. Afgaand op de ruststanden geeft dat ene punt nu nog weinig reden tot vrolijkheid.

    Ongewijzigd
    Henk van de Pol acht de tijd echter nog niet rijp voor een ingreep en laat zijn ploeg ongewijzigd aan de tweede helft beginnen. Verkerk kan meteen aan de bak als Emre Bal van kansloze afstand besluit te schieten. Eitje voor een klasbak als Verkerk. Het tekende echter wel de gretigheid waarmee onze gasten uit de kleedkamer waren gekomen.
    En een minuut later moeten we echt met samengeknepen billen en ingehouden adem toezien hoe Van der Water weer doorbreekt, de bal ‘over de hele’ bezorgt bij Waalkens die op zijn beurt beheerst teruglegt op invaller Daan Ibrahim die de bal van dichtbij inschiet en Johan Verkerk met ‘einer glanzparade’ roet in zijn eten ziet gooien.
    En zo is de openingsfase van deze tweede helft duidelijk voor onze gasten en Huizen zal echt de bakens moeten verzetten wil het zelfs maar met dit ene, schamele puntje van het veld kunnen stappen. Dat realiseert ook Henk van de Pol zich en stuurt Zakaria el Biyar en Arnoud van Toor aan de warming-up.

    Futloos
    Dan breekt er een periode aan waarin Huizen wankelt en wandelt. Ballen worden slordig en onnodig zomaar ingeleverd en men lijkt aan een collectieve aanval van kleurenblindheid te lijden.
    Toch gebeuren er ook nog wel goede dingen: Eijkemans schiet rakelings over de kruising na een geweldige crossbal van Danny Benning die deze keer wel goed valt. Het zal een van de weinige momenten in deze tweede helft blijken waarop we zullen moeten teren als Huizer aanhang. Alle tweede- , afvallende- en klutsballen belanden als bij toverslag bij een rood shirt en Huizen loopt achter de feiten aan deze tweede helft. Het ‘jongens, jongens, jongens toch…’ is op de tribune dan ook niet van de lucht en Huizen mag van geluk spreken dat het in Verkerk een zekerheidje tussen de palen heeft, want als Daan Ibrahim en Emre Bal gezamenlijk op Verkerk afgaan is onze goalie er razendsnel uit en weet het gevaar met de voeten te bezweren. Ook een vrije schop die goed naar de hoek gaat als Ter Borgh zich handig vrij draait en over het been van Aron Klaassen gaat, wordt door onze doelman vakkundig onschadelijk gemaakt. Even later is hij echter kansloos op het vlammende schot van Emre Bal. Een goede keeper heeft echter altijd ook wat geluk: de bal kaatst via zijn vingertoppen en de lat corner en we komen zo dus toch met de schrik vrij.

    Aaauw!!!
    Dat geldt dan echter niet voor uitblinker Silvester van de Water. Als hij een vrije trap tracht door te koppen knalt hij hard tegen het achterhoofd van Danny Benning. Benning komt na enige verzorging weer overeind, maar Van de Water blijft roerloos op het veld liggen en de beelden van AZ-Dundalk schieten ons meteen te binnen. De medische staf van beide teams stormt het veld op en minuten lang hebben we de indruk dat Van de Water beademd moet worden. Gelukkig is dat niet het geval, maar voldoende reden tot bezorgdheid als er een klein half uur gewacht moet worden voor Van de Water – gelukkig op eigen kracht – in de ambulance geholpen kan worden.
    Geen wissels meer voor Almere en tegen tien man worden de laatste drie minuten uitgespeeld. De concentratie is echter verdwenen na dit oponthoud, de spelers hebben lang stilgestaan en derhalve wordt de wedstrijd drie minuten later afgefloten zonder dat dit verder tot vermeldenswaardige acties leidde.
    En zo eindigde dus een wedstrijd die veelbelovend begon in een gezapige pot voetbal en een nare nasmaak waar het Van de Water betrof. Typerend genoeg heerste bij beide ploegen het gevoel dat er vandaag méér in had gezeten. Huizen vanwege het vroege doelpunt en het aanvankelijke overwicht, Almere vanwege de ballen op de lat en de tweede helft waarin ze het beste van het spel hadden. Objectief gezien denk ik dat de gelijke stand recht deed aan deze wedstrijd…

    Henk van de Pol
    Toch twee punten laten liggen, denk ik…” open ik wat chauvinistisch.
    “Nou, dat denk ik niet, als ik de hele wedstrijd in ogenschouw neem, dan kan ik toch wel leven met dat ene punt. Maar ik vind wel dat we die 1-1 veel te snel en te makkelijk tegen kregen gelijk. De uitslag an sich kan ik wel mee leven, we hebben het zelf verkeerd gedaan, hoe langer het duurt dat we de 1-1 tegen kregen, des te meer kom je zelf in de wedstrijd. Maar we begonnen na de rust echt slecht gewoon. Later herstelden we ons goed, toen hebben we die lui echt weer onder druk gehad toen Arnoud van Toor en Zakaria el Biyar er in kwamen, we hebben ze niet benut, maar we hebben ook geen echt grote kansen meer gehad. Almere had vanuit de omschakeling eigenlijk de betere kansen. Dat waren alleen weer wel allemaal situaties waarin we de bal zelf hadden en hem weer zo inleverden! Ze hebben drie situaties gehad waarin wij gewoon de vrije bal hebben en we leveren hem zo in – er was niet eens sprake van druk op de bal door Almere of zo, gewoon zo inleveren!
    Nee, die eerste twintig minuten van de tweede helft waren gewoon niet goed. Ik kan dat ook niet verklaren, dat heeft gewoon met het team te maken, een verklaring heb je daar nooit voor, het overkomt een team gewoon.
    Zakaria is een week ziek geweest, die heeft niet voluit kunnen trainen. Afgelopen maandag heeft hij voor het eerst pas weer wat gedaan en dinsdag een half uurtje gespeeld, dus die hebben we bewust nog even wat rust gegeven. Donderdag heeft ie dan wel getraind, maar je ziet dat ie gewoon nog niet top-fit is.
    De invalbeurt en het spel van Van Toor moeten je goed gedaan hebben…”
    “Ja, maar dat is geen nieuws… Verbaasde het jou? Vorig jaar hebben we hem toch ook gezien?”
    “Nee, het verbaasde me niet, maar ik was wel blij en opgelucht dat hij na zijn blessure alweer zo dominant aanwezig was…”
    “Hij heeft dinsdagavond ook al goed een uur gespeeld, dus hij is goed op de weg terug en we hebben hem hard nodig, net als de rest van onze brede selectie. Woensdag spelen we alweer voor de beker en zaterdag de kraker tegen IJsselmeervogels. We kunnen aan de bak!”

    Arnoud van Toor
    Ik vond je een van de positieve kanten van deze wedstrijd…
    “Ja, ik vond het in ieder geval heel lekker om weer mee te kunnen doen. Ik heb pas de laatste dagen weer het gevoel dat ik weer een beetje normaal kan lopen. Dinsdag voelde het ook nog een beetje stijf aan, maar sinds donderdag ben ik eigenlijk pijnvrij en dus vrij in mijn hoofd dat ik me niet met mijn blessure hoef bezig te houden. Vandaag was het dus alleen maar lekker om in te kunnen vallen. Na acht weken revalideren wil je ook graag die wedstrijden weer meedoen, dus ik was blij dat ik weer minuten kon maken.
    Ik denk op zich dat we wel aardig startten, we maakten een goede goal, het is alleen ergerlijk dat je die goal niet vast kunt houden want twee, drie minuten later ligt die bal er aan de andere kant ook weer in en blijken we ineens toch kwetsbaar bij zo’n dood spelmoment. Dat mag eigenlijk niet gebeuren. Als je die 1-0 wat langer vast weet te houden dan moet Almere ook wat meer komen en krijgen we ook wat meer ruimte om te voetballen. Je moet dan uiteraard ook nog maar zien hoe het loopt, maar nu heb je maar drie minuten kunnen profiteren van die voorsprong. Daarna zie je dat het van beide kanten wat moeizamer gaat. We hebben ook weinig kansen gezien van beide kanten. Toen ik er in kwam heb ik ook getracht om de boel weer even op scherp te zetten. En ja, dan komen er nog wel wat halve kansjes en denk ik dat uiteindelijk die 1-1 wel een terechte uitslag is voor deze wedstrijd. Dan ligt die wedstrijd nog een half uur stil en moeten we nog drie minuten. Dat was best lastig. Nu op naar woensdag, dan hebben we weer een zware bekerwedstrijd, een leuke wedstrijd denk ik waar we gewoon van moeten gaan genieten en proberen de volgende ronde te bereiken!”

    Johan Verkerk
    Wat moet het een heerlijk gevoel als team zijn dat je de zekerheid van een Verkerk achter je hebt staan. Ook vandaag speelde onze doelman weer een cruciale rol en mag hij rustig stellen dat hij een punt voor de ploeg gepakt heeft.
    Johan, vandaag was het weer zo’n wedstrijd waarin we God op ons blote knietjes mogen danken dat we jou in die goal hebben staan…”
    “Nou zo zou ik het niet durven zeggen,” lacht Johan bescheiden.
    Nee, dat snap ik, daarom zeg IK het maar vast…
    “Het ging inderdaad wel lekker, ja. Eerst die bal al die ik half met mijn voet stop en dan met mijn hand nog weet te pakken, het is wel jammer dat ie dan meteen uit de volgende corner alsnog binnenvliegt. Tussen mijn benen door - inderdaad ja - die bal was van zo dichtbij dat ik mijn benen gewoon niet meer op tijd dicht kreeg. De tweede helft heb ik lekker mee kunnen voetballen en de nodige ballen ver van mijn goal weg kunnen halen en ook nog wat ballen tegen kunnen houden, dus het ging inderdaad best wel gewoon lekker…”
    Je moet toch wel enige druk hebben gevoeld dat nog een tegengoal fataal had kunnen worden…
    “Nou, dat nou ook weer niet direct, we kunnen immers ook altijd nog scoren, je zag hoe makkelijk die eerste goal viel, het is alleen jammer dat we er niet meer scoren. Ik vond dat we eigenlijk best wel aardig voetbalden na de rust. We kwamen wel even onder druk te staan, maar daar kwamen we redelijk doorheen en toen gingen we wel voetballen. We hebben echter geen echte grote kansen meer gehad – nog wat vrije trappen en wat schoten van afstand, maar niet echt heel veel of zo… Ik denk inderdaad dat ik van de twee keepers het meeste te doen heb gehad vandaag. Nu we een klasse hoger spelen merk ik gewoon dat ik meer te doen krijg en dat gaat lekker de laatste weken, dat geeft toch wel een goed gevoel…”
    Het moet toch ook een goed gevoel zijn dat je ook hier in de derde divisie tot de betere keepers behoort…
    “Dat durf ik niet van mezelf te zeggen…”
    Nee, en dus zeg IK het maar weer…
    “Het is wel leuk om dat te horen, maar ik ga uit van mijn eigen kwaliteiten, ik doe mijn ding en ik vind het gewoon heerlijk om hier te voetballen. Het gaat mij met name om het plezier en dat heb ik hier volop!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak…
    We gingen vandaag voor een driepunter en moeten heel objectief gewoon tevreden zijn met dat ene punt. Het geeft maar weer eens aan dat de verhoudingen heel erg dicht bij elkaar liggen. Ploeg A wint van ploeg B, ploeg B wint van ploeg C en vervolgens wint C dan weer van A…Iedere wedstrijd is een wedstrijd op zich en ieder puntje zal met bloed, zweet en tranen bijeengesprokkeld moeten worden. Vandaag liep het dan wat ‘stroef’ bij Huizen. We wisten ons weinig echte kansen te verschaffen, wellicht toch wat uit het lood geslagen door die snelle tegentreffer. Als je een wedstrijd niet kunt winnen, dan moet je er wel voor zorgen dat je ‘m niet verliest. En dat deed Huizen dus netjes en zakelijk.
    De stand op de ranglijst vertekent: zonder al te veel te speculeren kun je stellen dat als je een wedstrijd wint, dat je dan meteen stevig kunt stijgen. Volgende week spelen Quick-Boys en VVOG tegen elkaar, treffen DVS en Rijnvogels elkaar, ploegen waar we bij in de buurt staan. Iedere wedstrijd is zwaar, iedere wedstrijd gáát het er om, maar minimaal een puntje meenemen uit Spakenburg zou toch wel héél er lekker zijn.
    Maar eerst woensdag het bekerduel tegen UNA Zeelst onder de rook van Eindhoven. Een tweede divisionist die zich zeker niet willoos zal willen laten slachten door een derde divisionist. Weer een stevige krachtmeting dus voor de mannen van Van de Pol. Ik hoop dan ook dat u met mij aanwezig zult zijn om onze jongens in ieder geval van de nodige support te voorzien. Gelet op de lange reistijd en het feit dat ik de volgende dag weer gewoon in Zeist word verwacht voor de reguliere arbeid, zult u tot vrijdag moeten wachten voor ik het verslag op de site geplaatst zal hebben.

    Scoreverloop:
    05. Guido de Graaf 1-0
    08. Silvester van de Water 1-1

    Kaarten:
     Bilal Laoikili en Danny Benning (Huizen).

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Danny Benning, Wouter Vente, Joey Papamelodias (61. Arnoud van Toor), Leroy Oehlers, Aron Klaassen, Bilal Laoikili (c), Guido de Graaf, Iry Etwi, Denny van Loen, Siemen Eijkemans (61. Zakaria el Biyar).

    Opstelling Jong Almere City:
    Roy Pistoor, Silvester van de Water, Jordy ter Borgh, Dyllan Lanser, Tom Noordhoff, Abdel Metalsi, Jasper Waalkens (83. Jean-Willy Mapinga), Jorni Camps, Danny van Haaren (49. Daan Ibrahim), Adriaan Kruisheer (41. Nicky van Hilten), Emre Bal.