https://www.svhuizen.nl/huizen-bekert-verder/n4381c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Huizen bekert verder
    7 sep 2019
    Ron Tuijnman
    Door een keurige 4-1 overwinning op Almere FC heeft Huizen zich min of meer verzekerd van een plek in de volgende ronde van de districtsbeker. Een verslag…
    huizen-bekert-verder

    Almere FC
    Het is wisselvallig: opklaringen wisselen stuivertje met plensbuien en dus laat ik me maar even afzetten op de Wolfskamer voor de bekerontmoeting tegen Almere FC. Ik ben daardoor wat vroeg en tref een volle en levendige kantine aan. Ik kijk ook nog even een stukje van ons tweede elftal voor ik naar de bestuurskamer loop. Daar blijken onze tegenstanders shirts mee te hebben genomen waarin groen ook een boventoon voert en dus worden er andere shirts ‘ingevlogen’. Geen eenvoudige opgave dunkt me met al die flitspalen die Almere lijken te omsingelen. Maar het lukt en we zullen straks gewoon zonder vertraging aan de wedstrijd kunnen beginnen.
    Bij onze gasten enkele bekende namen: Aramez Poepon, Peter van Dongen en Lesley Vlieger hebben alle drie het edele groen-geel gedragen en zijn nu dan neergestreken bij deze tweede klasser. Verder geen namen die me belletjes doen rinkelen.
    Bij Huizen keept Thijs Laan. Brian Willemse heeft nog wat last van zijn botsing vorige week en Jaime Hensen kampt ook met wat ongemakken. Mooie gelegenheid om deze jonge en getalenteerde doelman eens serieus aan het werk te zien.
    Ook Jeroen Lamme is niet geheel okselfris en geeft aan liever geen risico te willen nemen. Dat betekent vervolgens een basisplek voor Servanio Martina en dat levert voor mijn gevoel een laatste lijn op met Kroeze, Martina, Krux en Kogeldans. Daarvoor dan naar ik verwacht een middenrif met Van Kammen, Van t Land en Lo-Asioe en voorin Van der Veldt, Blaauw en Schmitz.
    Willemse, Dennis Lamme, Boterenbrood en Mandemba mogen dus vanaf de bank beginnen.
    Eenmaal op de tribune de vertrouwde klanken van Darudes Sandstorm. In een grijs verleden heb ik ooit voor stadionspeaker gespeeld en in die hoedanigheid dat CD’tje gebrand om te draaien als er gescoord werd. Vandaag roept echter Danny Vos om en die heeft dat CD’tje daar blijkbaar nog gevonden. Een Leuke speaker trouwens: goed verstaanbaar, leuke teksten, gevoel voor humor. ’n Talentje! Alleen weigert het scorebord haar medewerking aan zijn debuut. Wat we ook proberen, het laat zich niet vermurwen de klok te laten lopen of doelpunten te registreren. En dus blijft het bord op louter nullen staan.

    (Foto's: Henk Heijnen Fotografie)

    Daalder
    Ik heb maar net mijn pogingen gestaakt het scorebord op andere gedachten te brengen als Schmitz en Kogeldans aan de zijlijn iets fraais en vooral iets héél snels opzetten. De bal komt voor en dan is daar van dichtbij de meegelopen Blaauw die als het bekende Goudhaantje de bal maar voor het intikken heeft: 1-0 na vier minuten. De eerste klap is een daalder waard, zullen we maar zeggen. We maken ons al vlug op voor een monsterscore als twee minuten later een herhaling van zetten dreigt: deze keer is het Martina die Van der Veldt bereikt. De voorzet is strak en Schmitz komt net een fractie te kort om doelman Nordin Vermeulen van Almere af te troeven. Het loopt soepeltjes in die openingsfase. Een vrije trap van Dani Schmitz gaat nog strak over en Martina zie ik meer in de spits lopen dan achterin. Slechts sporadisch kan doelman Thijs Laan de Almeerders van dichtbij bewonderen. Eén keer verkijkt hij zich wat op een hoge voorzet, de bal gaat hem voorbij en Nick Mulders weet er met veel pijn en moeite een kopbal uit te persen die op het dak van het doel een roemloos einde vindt. En dus blijft het slippertje zonder gevolgen.
    Almere is aan de aftrap verschenen met lichtblauwe shirts waarop iemand gouden rugnummers had bedacht. Onleesbaar aan de andere kant van het veld, dus als het Mulders niet was, dan hoor ik dat graag.
    Weer een kans voor Huizen als Van Kammen kort voor de achterlijn zijn tegenstander fopt door niet meteen voor te zetten, maar toch een stap extra te doen. De bal komt goed voor en bij de tweede paal neemt Van der Veldt de bal in volle ren in één keer op de slof. De bal spat echter rakelings naast en tegen de reclameborden.
    Vanaf een meter of twintig haalt Mike van ‘t Land dan vernietigend uit. Als een streep spat de bal richting hoek. De bal dreigde naast te vliegen, maar doelman Vermeulen durft geen risico te nemen en weet er de vingertoppen nog achter te krijgen. De corner levert helaas niets op, maar Huizen draait Almere de duimschroeven aan. Het wachten is op de tweede treffer die naar het zich laat aanzien de nekslag voor de Almeerders zal betekenen.

    Wachten
    En dat wordt dus ook écht wachten, want slordigheden sluipen in het spel van onze mannen en Vermeulen zal zich deze fase toch maar het zweet zelden van het voorhoofd hebben hoeven vegen. Sterker nog: Almere begint wat uit haar schulp te kruipen! Tim Krux pakt dan terecht geel als een tackle met de noppen naar voren geen genade in de ogen van de uitstekend fluitende arbiter Stoffer kan vinden. ‘n Talentje die jonge chirurg. De vrije trap wordt slim genomen en met een subtiel steekballetje richting doelgebied gezonden. De inlopende Peter van Dongen komt net tekort om Laan serieus op de proef te stellen.
    Kogeldans en Schmitz gaan er dan weer als een raket vandoor langs de zijlijn. Dáár leek ‘de klik’ wel aanwezig en dartel dreven ze de arme Mulders regelmatig tot wanhoop. De voorzet van Kogeldans wordt dan in eerste instantie onderschept en ook de herkansing voor Schmitz mondt tenslotte uit in een corner. Die levert dan nog niets op, maar zeven minuten voor de rust is het dan ineens toch eindelijk raak: Blaauw geeft na een snelle rush goed voor en als er dan slim wordt overgestapt, komt de bal voor de voeten van Schmitz die bij de tweede paal kalmpjes binnenschuift: 2-0. Daarmee lijkt de strijd eigenlijk wel gestreden, want dat Almere er nog twee in zou weten te prikken, dat lijkt toch wel wat onwaarschijnlijk. Maar het blijft voetbal, natuurlijk: één schlemielige tegengoal en de mannen van Almere-coach Charles Loots kunnen er maar zo weer in gaan geloven….
    Dan komt Huizen even met tien man te staan als Tim Krux met een bloedende handblessure even naar de kant moet om zich te laten bepleisteren. Een voorzet komt hoog in de doelmond. Thijs Laan is lang én zeker en zorgt dat we zonder kleerscheuren de rust in gaan met die 2-0 voorsprong.

    Rust
    Op de 2-0 valt qua spelbeeld weinig af te dingen. Huizen is de beter voetballende ploeg en heeft het louter aan eigen slordigheden te danken dat het net als vorige week in Hierden de wedstrijd niet al vóór rust in het slot wist te gooien.
    Een compliment toch ook voor Almere dat toch ‘lekker’ probeerde te voetballen. Als er een (te) sterke tegenstander op het spel staat hoort je coaches hun mannen vaak toevoegen dat ze er vooral van moeten ‘genieten’. Niet dat Almere zichzelf bij voorbaat kansloos geacht zou hebben, maar het voetbalde fris van de lever en voor wat het waard was. Het kwam dan over de gehele linie echter toch wat kwaliteit tekort om Huizen het vuur aan de schenen te kunnen leggen, maar het knokte voor wat het waard was, met die lepe ouwe vos Peter van Dongen als schakelcentrum op het middenveld.

    Wissels
    Beide coaches hebben in de rust ingegrepen. Bij Huizen heeft Martina de douche opgezocht en wordt vervangen door de weer herstelde Dennis Lamme. Bij Almere moest Barry Schmitz het veld ruimen voor Rogier Arduin. De tweede helft is maar ternauwernood begonnen of Arnold Klein stuurt ook Tim Boterenbrood, Rob Knul en Mandemba aan de warming up.
    Doelman Nordin Vermeulen wordt dan belaagd door de fel doorsprintende Van der Veldt. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is wipt de doelman de bal over zichzelf heen om hem vervolgens weg te werken - een hoogstandje!
    Aan de andere kant pegelt Peter van Dongen een vrije schop spijkerhard op Thijs Laan af. De doelman kan de bal niet klemmen en moet de rebound atletisch met de voeten voorkomen.
    Dan hebben we een kwartier gespeeld en komt de bal opnieuw voor de voeten van Mike van ’t Land die van een meter of twintig ongenadig hard uithaalt. Deze keer is de bal wel degelijk op de goal en ondanks een wanhopig uitvallende doelman Vermeulen spat de bal via de paal binnen: 3-0 en de wedstrijd is nu wel gelopen. Klein haalt Van Kammen naar de kant en brengt Tim Boterenbrood die in zijn eerste actie ook maar meteen eens keihard uithaalt. Het vizier is echter nog niet goed afgesteld en de bal spat hoog over. Bertje Brons heeft een koppel speurhonden en brood voor onderweg nodig om de bal ergens achter de skibaan op te sporen.

    3-0 Met een zonnetje erbij
    Doelman Thijs Laan moet dan serieus aan de bak als hij zijn klasse moet tonen bij een inzet van dichtbij. De rebound lijkt een simpele kans voor Almere op te leveren, maar op de lijn is het Sergae Kogeldans die - hoewel klein van stuk - toch een enorme sta-in-de-weg blijkt. Weer komt Huizen er zonder kleerscheuren vanaf.
    Aan de andere kant hebben Joshua Lo-Asioe en Dani Schmitz bij een doorbraak iets heel leuks in gedachten, een frivoliteitje dat moet kunnen bij 3-0 en een zonnetje erbij. Het schort helaas aan de uitvoering, maar het tekent het voetbalplezier dat de mannen uitstraalden. Voor Almere is het slechts uitstel van executie, want als ik de voorgaande situatie neer heb gepend en opkijk, zie ik Hidde van der Veldt doorbreken en alleen op Vermeulen afgaan. Koel speelt hij de bal langs de uitkomende doelman en opnieuw kaatst de bal via de paal binnen: 4-0, over en sluiten, inpakken en wegwezen…

    Eretreffer
    Rob Knul mag dan zijn opwachting maken voor Dani Schmitz. Almere blijft lekker vrijuit voetballen nu de strijd eigenlijk wel gestreden is. Even genieten van Lesley Vlieger die op het middenveld de bal in een op het oog kansloze omsingeling ontvangt. Sierlijk stuurt hij drie vier Huizers het bos in om tenslotte toch de nooduitgang te vinden en zijn actie met een goede voortzetting te voltooien.
    Weer moet Thijs Laan dan zijn klasse etaleren als een bal gevaarlijk tussen doelman en defensie valt. Dapper en attent springt onze jonge doelman ertussen en weet het gevaar te keren.
    Met nog een kwartiertje te gaan gelooft Huizen het inmiddels wel een beetje en probeert makkelijk voetballend het eindsignaal te halen. Daarbij hadden ze echter niet op invaller Rogier Arduin gerekend die de bal op het middenveld oppikt en aan een op het oog kansloze solo begint en al slalommend door het hart van de defensie breekt. Ook de uitkomende Thijs Laan kan er niets meer aan verhelpen en met een gehaaid schuivertje poort hij Laan en brengt zo de eretreffer op het wedstrijdformulier: 4-1. Een kunststukje dat deze voetbalmiddag opsierde en waar het dappere Almere zeker recht op had.
    Dan nog een rare klutsbal die over mensen heen caramboleert en zomaar in de doelmond valt. Voor de Almeerder aanvallers er snode plannen mee ten uitvoer konden leggen is daar de nuchter ingrijpende Laan die de bal voor de gretig aanstormende spitsen wegvangt. Dan blaast arbiter Stoffer Huizen naar de volgende ronde, want als we vernemen dat de andere ploegen in deze poule elkaar in evenwicht hebben gehouden, dan is Huizen eigenlijk niet meer te passeren op de ranglijst.

    Arnold Klein
    Het duurt lang voor onze coach zich in de catacomben begeeft. Even denk ik dat ik hem mis ben gelopen, maar dan verschijnt hij toch.
    Wat een lange nabespreking na zo’n eenvoudige overwinning”, werp ik hem voor de voeten.
    “Nee, nee, nee, gewoon even lekker gezellig met de jongens gezeten. Het was goed om te zien hoe de jongens die niet gespeeld hebben, geblesseerd of bij het tweede, ook gewoon in de kleedkamer komen om de overwinning mee te vieren.
    Het was vandaag een lesje effectiviteit: een snelle goal via een snelle, goed lopende aanval. Dan vind ik ons toch niet echt de energie brengen die we de afgelopen weken hebben gebracht. Maar goed, ik heb al eerder gesteld dat dat er een keertje tussen kan zitten. Dat hadden we ook besproken, dan maar wat minder hoog druk zetten. Dan maken we ook de tweede en het was weer een goal zoals we die er op de training vaak inslijpen. Het was goed om dat zo in de wedstrijd terug te zien; we hadden nu wél een goede bezetting voor de goal.
    Almere was op zich inderdaad wel een leuk voetballende tegenstander. Maar zoals ik al aangaf: we konden vandaag niet echt voldoende energie in het afjagen leggen. Maar áls we dat deden, dan was het ook meteen een kans voor ons. Helaas hebben we dat vandaag iets te weinig gedaan. Het was dan ook inderdaad een stuk minder dan vorige week in Hierden. We zijn met een leerproces bezig om te zien hoe we het beste druk kunnen zetten. Het was duidelijk dat dat vandaag niet voor de volle 100% wilde lukken.
    Schmitz gaat inderdaad steeds lekkerder voetballen. We spelen denk ik toch wat anders dan Soest en we verwachten ook meer verdedigende arbeid van een spits. Daar moest hij uiteraard even wat aan wennen.”
    Martina liep eigenlijk meer in de spits dan achterin, waar ik hem verwachtte als vervanger van Lamme…
    “Haha, nee, hij stond op het middenveld. Het werd echter die eerste helft al duidelijk dat we een ander type voetballer nodig hadden voor deze wedstrijd. Vandaar dat ik na de rust met Dennis Lamme ben gestart. Al met al zag ik zeker die eerste helft nog niet het Huizen zoals ik dat graag wil zien. Na rust geef je heel even gas en dan scoor je de drie en de vier-nul en daarna was het eigenlijk over en sluiten. Maar zoals we die tegengoal incasseerden, dat mág eigenlijk gewoon niet.
    Thijs Laan kreeg vandaag de voorkeur in de goal. Willemse en Hensen waren niet fit en Thijs heeft in zijn voorgaande wedstrijd al laten zien dat hij zijn mannetje wel staat in de goal. Vandaag straalde hij ook rust uit en plukte hij wat hij plukken moest. Die tegengoal kunnen we hem niet verwijten, dus hij deed wat hij doen moest…”

    Thijs Laan
    Als je lang met Thijs praat, dan ga je weg met een stijve nek. Je kijkt omhoog en je blijft omhoog kijken. Met zijn dik twee meter torent onze jonge doelman hoog boven de modale mens uit.
    “Ik kreeg gisteren een berichtje van Ron Kortlever de keeperstrainer dat ik zou spelen. Ik ben nu voor het eerste jaar senior, dus ik mag niet meer met de A-junioren mee, hoor, haha!”
    Je hebt even een uitstapje naar Almere City gemaakt. Waarom toch al snel de terugkeer?
    Ik heb hier bij de junioren onder 17 gespeeld en ik voelde me erg thuis bij Huizen. ’n Leuk team en een leuke club, dus ik wilde graag terugkomen. Ik miste vooral de gezelligheid.”
    Je gaat toch naar een club waar inmiddels twee jonge keepers onder contract staan. Dat was sportief gezien toch wel een moeilijke keuze, denk ik…
    “Dat valt wel mee. Ik kreeg te horen dat als ik niet speelde in het eerste, dat ik dan twee weken op de bank zou zitten om dan weer twee weken in het tweede te spelen. Ik zou dus sowieso speeltijd krijgen. Ik ben nog jong, dus maakt het me niet veel uit of dat nou in het eerste of in het tweede zou zijn. Voor mijn gevoel zijn we wel ongeveer drie gelijkwaardige keepers, dus ik zie nog steeds wel kansen om mezelf in het eerste te keepen. Die keuze is gewoon aan de trainer…”

    Sergae Kogeldans
    Vorige week liep ik hem nog mis, dus hij had nog een interviewtje met me tegoed.
    Vorige week vond ik je een van de absolute uitblinkers, vandaag was je wat minder dominant aanwezig. Maar ik heb wel weer van je genoten!
    “Dank je wel! Ik heb het inderdaad echt lekker naar mijn zin aan die linkerkant en Dani Schmitz en ik voelen elkaar best wel lekker aan. In de openingsfase hadden we al samen een hele mooie aanval opgezet waar we uit wisten te scoren. Daarna heb ik me vooral gericht op mijn verdedigende taken, want zo’n vroege 1-0 kan een wedstrijd al bepalen, dus dat moesten we vast zien te houden en je moet eerst maar eens zien hoe een tegenstander daar op reageert. Daarom ging ik wat minder mee naar voren en heb achterin de zaak goed dicht proberen te houden.
    Ik kom van Aalsmeer. Na de wedstrijd die we vorig seizoen hier speelden heb ik contact gehad met de trainer die me ‘wel wat vond hebben’. Na een oriënterend gesprek heb ik toen de overstap gemaakt. Toen ik de keuze had heb ik meteen voor Huizen gekozen en dat is een goede keuze geweest, want ik heb het hier prima naar mijn zin.
    Ik ben heel benieuwd naar de competitie, want ik denk dat het een heel erg leuk seizoen gaat worden! Zeker als we voetballen zoals we de afgelopen weken hebben gevoetbald!”

    Dani Schmitz
    Op de middelbare school zag de kaft van mijn schoolagenda er aan het einde van het schooljaar zo ongeveer uit als de onderarm van onze rappe linksbuiten. Ik tref hem voor de kantine nog even.
    Ik vond je de eerste wedstrijd dat ik je zag maar zo-zo: een simpel dribbelaartje... Dan volgen er meer wedstrijden en ga je nog scoren ook. En zo langzamerhand vind ik je nu een van de smaakmakers worden…
    “Haha, ja, Die eerste wedstrijd tegen Hoogland werd ik op 10 gezet en dat is niet echt mijn favoriete positie. Ik moest toen ook nog even wennen aan al die nieuwe jongens. Daarna hebben we een aantal goede trainingsweken achter de rug gekregen en groeiden we als team meer naar elkaar toe. En dat betaalt zich nu dan toch al wat uit onder andere in die goals van mij. Ik vind zelf dat er nog wat meer dreiging van mijn spel uit moet gaan, dreigender in mijn acties en zo. Qua rendement gaat het nu wel lekker, maar ik moet nóg wat dreigender worden.
    Je hebt wel een klik met Sergae Kogeldans, voor mijn gevoel. Jullie voelen elkaar goed aan…
    “Dat gaat inderdaad iedere week weer een beetje beter en dat is een goede zaak voor ons allebei. We weten wat we van elkaar kunnen verwachten en daar kunnen mooie dingen uit voortkomen zoals vandaag bij de eerste goal. Sebastian van Kammen komt er nog even goed bij en Olivier Blaauw maakt ‘m heerlijk af!
    Ik was voor vandaag niet voor de volle honderd procent tevreden over mijn spel. Ik denk wel dat je er gelijk in hebt dat linksbuitens vaak ‘momentenspelers’ zijn. Ik denk dat wij het ook van onze momenten moeten hebben. Momenten waarin we beslissend kunnen zijn, de actie kunnen maken. Ik ben niet écht tweebenig, maar ik schroom niet om een bal met links voor te geven of hem met links af te maken. Ik heb wel een sterke voorkeur voor de linkerkant, daar voel ik me het lekkerst.
    Vorig jaar voetbalde ik bij Soest. Rond de winterstop was er toen een telefoontje dat Huizen belangstelling had. Ik ben toen op gesprek geweest en een paar keer wezen kijken en toen heb ik de knoop doorgehakt en ben naar Huizen gekomen. Ik hoop een bijdrage te kunnen leveren en dit seizoen gewoon een heel goed seizoen te kunnen draaien – ook met het team en ik denk dat we daar ook het team wel voor hebben om dit seizoen hoge ogen te kunnen gooien. Natuurlijk heb ik te maken met fikse concurrentie, maar daar deins ik niet voor terug. Ik voel me goed thuis in de groep en ik word goed opgevangen. We groeien als groep steeds dichter naar elkaar toe en er zijn eigenlijk geen buitenbeentjes - dat geeft gewoon een goed gevoel!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Een regelmatige overwinning op een tweede klasser. Een overwinning, die voor mijn gevoel eigenlijk best wat hoger uit had mogen (moeten) pakken. Niet omdat Almere een matig ploegje zou zijn, verre van dat: het speelde eigenlijk best heel aardig en wist het Huizen bij tijd en wijle best wel wat lastig te maken – maar zoals Arnold Klein ook al opmerkte, legde Huizen er niet écht voldoende energie in om deze tweedeklasser ‘over de knie te leggen’. En dat kun je je wellicht permitteren tegen een Almere, maar reken er niet op dat straks een Roda ’46 je zo je gang laat gaan. Dan wordt een dergelijke houding genadeloos afgestraft!
    Natuurlijk speel je ook zoals je tegenstander het toelaat. Natuurlijk begrijp ik dat er met 2-0 eigenlijk weinig meer te duchten was van Almere. Natuurlijk snap ik dat je dan wellicht wat makkelijker gaat lopen ballen. Maar het is wel een gevaar waar de selectie zich terdege van bewust moet zijn.
    Ondanks dat de term ‘klantenbinding’ niet het eerste zal zijn dat me te binnen schiet als ik aan deze wedstrijd terugdenk, hebben we mede dankzij een fris voetballend Almere toch eigenlijk best wel een aardige wedstrijd gezien met een uitslag waar je je als Huizen zeker niet voor hoeft te schamen. Volgende week nog één wedstrijd voor de poulefase van de districtsbeker. Een wedstrijd die er an sich niet echt meer toe doet: Huizen staat met zes punten uit twee wedstrijden ongenaakbaar aan kop in de poule. Concurrent Almere kan op doelsaldo én onderling resultaat hooguit nog tweede worden, tenzij ze Hierden met megacijfers oprollen en Huizen ten onder zou gaan in Lelystad. Nu speelde Huizen wel niet zijn allerbeste wedstrijd tegen Almere, maar dát zullen ze toch echt niet laten gebeuren daar in Lelystad. Gewoon volle bak tegen Batavia ’90, dus!
    Ik hoop u dan ook volgende week in Lelystad weer in groten getale langs de lijn aan te treffen.
    De avondwedstrijden moet ik momenteel helaas aan me voorbij laten gaan, dus dinsdag tegen SO Soest zult u het zonder mijn verslaggeving moeten stellen…
    Denkt u overigens ook nog even aan de contributiemailtjes van ClubCollect? Alvast onze dank als vereniging!

    Huizen – Almere FC 4-1 (2-0)

    4.

    Olivier Blaauw

    1-0

    38.

    Dani Schmitz

    2-0

    60.

    Mike van ’t land

    3-0

    67.

    Hidde van der Veldt

    4-0

    77.

    Rogier Arduin

    4-1

    Opstelling Huizen:
    Thijs Laan, Joshua Lo-Asioe, Dani Schmitz (70. Rob Knul), Tim Krux, Hidde van der Veldt, Olivier Blaauw, Mike van ’t Land, Sebastian van Kammen (61. Tim Boterenbrood), Servanio Martina (45. Dennis Lamme), Tristen Kroeze, Sergae Kogeldans

    Opstelling Almere FC:
    Nordin Vermeulen, Nick Mulders, Jerryl Korthuis, Tjeerd Hof, Nicky Baggelaar, Barry Smitz (45.Rogier Arduin), Jamil Moestalam, Lesley Vlieger, Aramez Poepon, Mike de Blieck, Peter van Dongen.