https://www.svhuizen.nl/huizen-2-boekt-knappe-zege-bij-de-buren-1-2/n2751c123
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Een even knappe als krappe zege in het eerste van twee beslissingsduels. Een verslag…
    huizen-2-boekt-knappe-zege-bij-de-buren-1-2

    Gastrol
    Op verzoek werp ik mij vandaag op in een gastrol als wedstrijdverslaggever voor het tweede. Voor deze twee beslissingswedstrijden heb ik toegezegd deze honneurs waar  te nemen. En dus fiets ik even na elven ‘de andere kant van de Wolfskamer’ op, waar de beide teams al druk doende zijn met hun warming-up.
     Als niet-Huizer van geboorte heb ik weinig tot geen last van de in mijn ogen soms wat overtrokken wij-hunnie-gevoelens die er binnen de autochtone Huizer bevolkingsgroepen spelen. Ik herinner me nog goed dat de eerste selectie van onze buren met de pet rondging toen Huizen financieel in zwaar weer verkeerde en ik heb dat altijd een geweldig gebaar gevonden. Maar aan de andere kant ook heel eerlijk: als voormalig leider van onze D2 zette ik bij wedstrijden tegen de buren ook altijd wel een rondje patat is als beloning voor een overwinning. Derby’s hebben toch altijd wel een extra pikant sfeertje en zeker als er ook nog iets op het spel staat.
    En dat stáát er vanmiddag! Zuidvogels knokt voor zijn laatste kans tegen degradatie uit de reserve hoofdklasse en Huizen knokt voor zijn laatste kans om daar juist in te komen. De winnaar van dit tweeluik speelt dus volgend seizoen in die Reserve Hoofdklasse en dat is met name voor Huizen van levensbelang om het gat tussen het net gepromoveerde Huizen 1 en de reserves niet te groot te laten worden.

    Opstellingen
    Voor de opstellingen vervoeg ik me bij het wedstrijdsecretariaat. Aangezien er ook bij de Zuidvogels een  toernooi aan de gang is, word ik doorverwezen naar boven, naar de bestuurskamer. Daar tref ik zo’n schoolvoorbeeld van clubliefde aan die tot aan zijn ellebogen in het afwaswater staat. Van computers heeft hij geen verstand en in eerste instantie verwijst hij me weer naar beneden. Ik zie echter op de computer het wedstrijdformulier nog open staan en bereidwillig laat hij me achter het apparaat plaatsnemen. Als systeembeheerder is het dan een koud kunstje om een printje te maken, dat ik dan wel weer van beneden moest ophalen, dat dan weer wel. Maar goed: ik heb mijn opstellingen en vol goede moed loop ik naar de tribune.
    De selectie is nog steeds druk doende met de warming-up en ik zie tot mijn verontwaardiging hoe de lieve dorpsjeugd ook hier blijkbaar een soort camping is begonnen. Van de slogan ’Laat niet als dank voor het aangenaam verpozen etc. etc..’ heeft men klaarblijkelijk nog niet gehoord, want het ligt bezaaid met etensresten, chipszakken en drinkflesjes. Ook op de tribune is het een chaos van glasscherven. Je bent er als ouder natuurlijk niet bij als het gebeurt, maar ik zou mijn ogen uit mijn kop schamen als mijn kind dit op zijn geweten zou hebben.
    Dan gaan ineens de sproeiers aan tot vermaak van de vele pupillen die deze wedstrijd omlijsten en het is duidelijk dat onze gastheren deze wedstrijd bloedserieus nemen en er alles aan doen om de omstandigheden zo optimaal mogelijk te maken. Nou heb ik me laten vertellen dat dat sproeien maar heel beperkt effect heeft en ik vermoed dat dat effect al kort na de aftrap verdwenen is met deze warmte.
    De opstelling van Huizen verraadt een hoop namen die ik nog ken van de wedstrijden uit de beloftencompetitie. Bij onze buren zie ik een flink stel namen met een Huizer verleden: om te beginnen Michel Kos. Dat loopje herken ik uit duizenden. Jammer dat deze jongen zoveel blessureleed kende in zijn Huizer periode, want zijn rushes waren legendarisch en dreven bijvoorbeeld Jong Ajax destijds tot wanhoop. Verder zie ik ook namen als André Teeuwissen, Koen Roozeboom, Edmar Parera, Jairo Posthumus en Mark Eijpe op het formulier staan. Bij sommige namen had ik wel wat hulp nodig om mijn geheugen op te frissen, maar toch: het geeft de wedstrijd alleen maar een extra dimensie.
    Dan schalt ‘The Eye of The Tiger’ over het veld en komen de ploegen op om zich aan het publiek voor te stellen. Geen echte klok, dus schielijk mijn stopwatch tevoorschijn gehaald en dan gaat het los…

    Opening
    Beide ploegen beginnen me wat onschuldige plaagstootjes over en weer, maar het wordt als nel duidelijk dat Huizen hier is om ‘zaken te doen’. Jamil Held stormt goed en fel door op een dralende Zuidvogels-verdediger en blokt diens poging tot een pass af. De bal caramboleert echter wat ongelukkig voor Jorik van Ruiswijk die er verder niet veel mee aan kan vangen. Na wat omzwervingen leidt het tot een corner die ook niet oplevert, maar het geeft wel aan dat Huizen van meet af aan de aanval zoekt.
    Kort daarop raakt een speler van de Zuid geblesseerd als hij bij het uitverdedigen een ongelukkige tik krijgt. Zuid houdt echter balbezit en voetbalt gewoon door. Als Huizen dan simpel de bal overneemt is er uiteraard geen reden om dan ineens wel het spel stil te leggen. Naast me op de tribune bepleit een van de toeschouwsters actieve euthanasie, maar gelukkig kan de speler de wedstrijd voortzetten.
    Ook de luidkeelse aanwijzigen van de fanatiek coachende Zuidvogels coach Michel Strating - die iedere verrichting van zijn mannen met luider stem van passende adviezen voorzag - maken duidelijk dat Zuidvogels beducht is voor Huizen en het vooral op de counter wil laten aankomen: ‘Mag allemaal! Mag allemaal!’ is zijn advies als Huizen op eigen helft aan de opbouw begint en pas op de helft van Zuidvogels op enige tegenstand van betekenis hoeft te rekenen.
    Met nog geen tien minuten op mijn klok gaat Zuid-middenvelder Steven van der Vlist na een goede actie neer en mag Zuidvogels een vrije schop even buiten de zestien nemen. Jarmo Matitahatiwen zet zich achter de bal en probeert het ineens. De bal gaat fraai richting kruising, maar dan is daar ‘Wij zijn niet bang, want Wilco is erbij!’ Mackaay die de bal fraai uit de bovenhoek ranselt. De corner komt dan gevaarlijk voor en we zien tot onze opluchting hoe Michel Kos net onder de bal doorgaat. Kans verkeken.

    Overwicht
    Huizen trekt het spel meer en meer naar zich toe en creëert een optisch overwicht. Maar het blijft natuurlijk oppassen voor de snelle counters van de thuisploeg. Een soloactie van Jamil Held wordt onderbroken als hij onderuit wordt geveegd in het strafschopgebied voor doelman Jasper Schaap. De val is echter te opzichtig en scheidsrechter Broekhof acht de tijd nog niet rijp voor een strafschop.
    Met een goed kwartier gespeeld is het dan Jorik van Ruiswijk die en voorzet loslaat die slechts met veel kunst- en vliegwerk geruimd kan worden in de Zuidvogels-defensie.
    Met een half uur gespeeld zet Lucas van Esterik goed voor. Hidde van de Veldt duikt goed op bij de tweede paal en kopt goed in. De bal mist echter net dat kleine beetje finesse om er een goal van te maken en vliegt rakelings naast. Langzaam maar zeker voelen we op de tribune dat er een goal voor Huizen in de lucht hangt. Zeker als we zien hoe spits(!) Jorik van Ruiswijk meer en meer een plaag voor de Zuidvogels-defensie begint te vormen. Eerst treft hij nog doelman Schaap op zijn weg als hij na een fraaie actie hard uithaalt, maar recht op de doelman schiet. Kort daarop moet onze doelman Mackaay weer in actie komen als een door Jarmo Matitahatiwen slim uitgelokte vrije schop opnieuw in één keer op de goal wordt geschoten. De bal gaat dreigend en scherp richting onderkant lat, maar weer is het Mackaay to the rescue!

    Goal!
    Dan is het weer Jorik van ruiswijk die na een goede actie ineens een prachtige steekpass op Hidde van de Veldt geeft. Doelman Schaap komt snel uit en lijkt nog redding te brengen, maar hij weet de bal slechts half te keren. Op karakter zet Vd Veldt door en kan zo de bal rustig in het verlaten doel schuiven: 0-1!
    Op dat moment zeker een terechte stand en het is nu zaak voor Huizen om door te drukken nu Zuidvogels rijp lijkt voor de slachtbank.
    Die tweede goal zal er echter voor rust niet komen. Tenminste: niet voor Huizen… Op slag van rust zet Zuidvogels toch nog maar weer een keer aan en na een goede actie van de uitblinkende Jaimy Haage (die van een afstandje verdacht veel gelijkenis met Tom Beugelsdijk van ADO Den Haag vertoont) moet Huizen een corner toestaan. Bij de tweede paal is het Mitchel Smit die van dichtbij inkopt. Weer wordt er redding gebracht ten koste van een corner en ook deze moet met veel kunst- en vliegwerk van de lijn worden gehaald. Driemaal is scheepsrecht en bij de derde corner op rij is het Jaimy Haage die de bal ongenadig hard in de hoek achter de kansloze Mackaay jaagt: 1-1.
    Een domper dus, zo vlak voor de rust.

    Rust
    We gaan dus met een katertje de rust in. Huizen is de gehele eerste helft de betere ploeg geweest en coach Strating beval zijn mannen nadrukkelijk de wedstrijd vanaf eigen helft te spelen. Met die late tegentreffer lijkt hij daar nog succes mee te hebben ook, want hoewel er maar één ploeg is die de aanval nadrukkelijk zoekt heeft hij toch nog alle kans op een goed resultaat.
    Zaak dus voor trainer Frank Spermon om de koppies in de rust weer helemaal gefocust te krijgen. Op de tribune hoor ik gemor dat Huizen 2 er een handje van heeft een tegenstander weer in de wedstrijd te laten komen.
    Huizen heeft een uitblinker in de persoon van spits Jorik van Ruiswijk die met tomeloze energie de Zuidvogels-defensie het vuur aan de schenen legt. En dat is opmerkelijk omdat ik Jorik eigenlijk alleen als vleugelverdediger of middenvelder aan het werk heb gezien. Incidenteel kwam hij dan wel voor de goal en ik herinner me hem ook scorend, maar een spits heb ik echter nooit in hem gezien. Maar gelukkig zag Frank Spermon die verborgen kwaliteiten wel en vooralsnog lijkt dat een gouden greep.

    We zullen doorgaan…
    En gelukkig pakt Huizen na rust de draad op van waar het de eerste helft mee begonnen is. De lange Desmond Mensen kopt bij de eerste paal een corner van Bob Brilleman net over, Van Ruiswijk ziet zijn inzet opnieuw gekeerd door doelman Schaap. Kort daarop lijkt Van Ruiswijk weer door te breken en even twijfelt scheidsrechter Broekhof voordeel te geven, maar besluit dan toch tot een vrije trap. Vanaf een meter of twintig produceert de ingevallen Nino van Jaarsveld echter niet meer dan een afzwaaier.
    Hidde van der Veldt controleert een goede pass en dwingt doelman Schaap tot een knappe redding in de korte hoek. De corner levert wat paniek bij de Zuid op en Jorik van Ruiswijk komt vervolgens met de rug naar de goal niet meer tot een schotpoging. De Zuidvogels wankelen, maar vooralsnog weet doelman Schaap het tij te keren.
    Een splijtende pass van Desmond Mensen stuurt Van Ruiswijk diep. Deze weet de bal echter niet afdoende te controleren. Heel even denken we terug aan een soortgelijke actie van Denny van Loen die ons de promotie bezorgde in Veen, maar hier bleek doelman Schaap een te groot obstakel.

    Bevrijding
    Dan wordt Lucas van Esterik stevig van achteren aangepakt. Hij probeert het nog wel even, maar nadat Vd Veldt opnieuw wat makkelijk neergaat in de zestien - en ik begrip heb voor scheidsrechter Broekhof dat hij ‘m niet op de stip legt - moet Van Esterik dan toch zwaar chagrijnig het veld verlaten. Voor hem komt spits Colin Helstone in het veld. Het is diezelfde Helstone die kort daarop de bal ontvangt uit een steekpass van Vd Veldt en ongenadig hard uithaalt. De bal spat als een granaat achter de kansloze Jasper Schaap: 1-2!
    De goal komt als een bevrijding en is gelet op het beeld van de wedstrijd een terechte beloning voor het vertoonde spel.
    En Huizen wil meer: in plaats van de voorsprong te verdedigen blijft het de aanval zoeken om de genadeklap uit te kunnen delen. Aanvoerder Brilleman is daar dichtbij als zijn geplaatste bal rakelings over de kruising scheert.
    De vermoeidheid en de warmte beginnen echter hun tol te eisen van beide ploegen. Huizen oogt ietsje fitter, maar langzaam maar zeker ebt de precisie uit het spel weg.
    Er mag stevig gewisseld worden op dit niveau: vijf stuks maar liefst. En beide trainers maken daar dankbaar gebruik van om hun leeg gespeelde pionnen te vervangen. Tot mijn opluchting wordt tien minuten voor tijd ook de uitblinker bij Zuidvogels Jaimy ‘Rustaaagh’ Haage vervangen door Michiel Wentink. Deze produceert kort voor tijd nog een wanhoopsschot dat echter alle richting mist.
    In blessuretijd is er dan nog een reuzenkans voor de schier onvermoeibare Jorik van Ruiswijk die alleen voor doelman Schaap opduikt. Op een meter of twee voor de goal en oog in oog met de doelman weet de doelman toch zijn inzet te pareren waarna de corner niets meer oplevert en scheidsrechter Broekhof deze driepunter in de boeken fluit…

    Frank Spermon
    Uiteraard is trainer Frank Spermon content met het behaalde resultaat. ”Ja, inderdaad een wat te krappe overwinning,” beaamt hij mijn stelling. “Jorik krijgt die kans nog vlak voor tijd op de 1-3. Zuid ging wat opportunistischer spelen en dan kan de bal raar vallen, net zoals die corner, daar stonden we ook niet helemaal goed en dan krijg je alsnog de gelijkmaker om je oren. Ons probleem is eigenlijk dat we vanuit de omschakeling teveel willen voetballen, eigenlijk wat je ook bij de beloftes altijd ziet, en dan willen we heel mooi in de combinatie voetballen en komen we soms net één stap te laat. Met het inbrengen van Nino van Jaarsveld kregen we wat meer body. Ik kon niet beginnen met Colin Helstone, want die had wegens schoolverplichtingen de hele week niet getraind. Maar ik ken natuurlijk wel de kwaliteiten van Colin en hij maakte dan ook een schitterende goal – net zoals hij de eerste maakte tegen AMVJ. Die jongen is gewoon belangrijk voor dit elftal.
    Ik denk dat we volgende week een getergd Zuidvogels op bezoek krijgen. Maar als wij gewoon blijven voetballen, dan mag dat geen probleem zijn: we staan op pole position om het zo te zeggen. Op basis van twee wedstrijden moeten we dit gewoon over de streep kunnen trekken…
    Ja, Jorik in de spits… Ik moest wel even puzzelen voor ik tot die oplossing kwam. Ik kon om verschillende redenen geen beroep doen op enkele vaste waarden en ik zocht naar een beweeglijke spits tegen die toch wat statische centrale verdedigers van de Zuid. En zo kwam ik dan uiteindelijk op Jorik uit die het overigens fantastisch ingevuld heeft!”

    Bob Brilleman
    Ik tref aanvoerder van het tweede na de wedstrijd nog uitzwetend aan de rand van het veld.
    “Ik denk ook dat we er meer uit hadden moeten halen vandaag, te weinig kansen hebben gecreëerd gelet op het krachtsverschil – zeker in de tweede helft toen we het allemaal wat beter konden belopen dan de Zuidvogels. Daar hebben we toch te weinig uitgehaald en te vaak geen goede keuzes gemaakt en soms toch wat te onrustig gevoetbald.
    Ja, bij die corner stonden we stom te verdedigen waardoor Zuidvogels kort voor rust nog op gelijke hoogte kon komen. We waren daardoor niet echt van slag, we hadden in de rust nog steeds het gevoel dat we ‘m wel konden binnentrekken. We hadden nog voldoende fitte jongens in de kleedkamer, we zijn conditioneel goed en moeten daar eigenlijk iedere wedstrijd het verschil op kunnen maken. En dat is vandaag ook weer gebleken, maar we hadden eigenlijk meer doelsaldo moeten creëren… Dus volgende week winnen of gelijkspelen en we zijn gepromoveerd.
    Nee, ik denk niet dat er na vandaag onderschatting op de loer zal liggen. Zuidvogels blijft natuurlijk een zeer ervaren ploeg die toch die hoofdklasse in de benen hebben. Maar ik denk dat wij niet voor ze onder doen qua kwaliteit en vandaag zag je dat we ze zelfs kwalitatief de baas kunnen zijn. Als het wat minder warm is volgende week, dan denk ik dat we nóg meer kunnen brengen, dus dan denk ik dat het een kwestie is van de situaties goed uitspelen…  Maar goed: ze spelen toch hoger dan wij en wij moeten het dus maar laten zien dat wij daarin thuis horen!”

    Jorik van Ruiswijk
    In die voor hem toch onbekende rol als spits was Jorik voor mij toch de man van de wedstrijd. Met zijn tomeloze energie en hardnekkige dribbels was hij van de eerste tot de laatste minuut een kwelling voor de Zuidvogels defensie.
    “Ik heb door die blessure bij het eerste zo tegen het einde van het seizoen wat minder gespeeld, maar ik ben wel goed voor mezelf bezig gebleven en hoopte al om inzetbaar te zijn in de nacompetitie bij het tweede. Dus ik heb veel oefeningen gedaan en ben fit gebleven.
    Het was zeker weer lekker weer eens een hele wedstrijd te spelen, dat was zeker fijn. Ik had het best wel zwaar en zit er nu ook best wel even doorheen.”
    “Dat was in de wedstrijd niet te zien, want je blééf maar gaan! Nou ja: aan het eind: toen je die kans miste…”
    “Tja, die kans had ik iets anders in moeten schatten, maar het was wel mooi hoe ik die bal kreeg. Het was inderdaad gewoon een heel andere positie en dat was best wel wat wennen en heel veel loopwerk. Donderdag vertelde Frank Spermon me dat hij me in de spits zou gaan zetten vanwege mijn snelheid en wendbaarheid. ’t Is wel niet echt mijn positie, maar ik heb gewoon mijn stinkende best gedaan om lastig te zijn en vrij te komen. Ik heb dan zelf wel niet gescoord, maar ik was wel blij dat ik Hidde in kon spelen die ‘m vervolgens maakte. Ik ga er wel voor, hoor, en waar de trainer me neerzet, daar speel ik gewoon met 100% inzet!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Tja, als geoefend kijker naar de beloften was ik niet echt verrast: ik zag wederom een hele aantrekkelijke en vooral spannende wedstrijd waarin Huizen de gastheren op eigen terrein de loef af stak.
    Met de 1-2 overwinning die voor mijn gevoel toch wat magertjes afstak bij het spelbeeld, heeft Huizen 2 een ferme stap gezet op de weg naar promotie naar de reserve Hoofdklasse. Een stap die erg belangrijk is om de aansluiting met de eerste selectie te behouden, want hoe je het wendt of keert: het tweede is toch ‘de bak met reserveonderdelen’ voor die eerste selectie. En hoe belangrijk dat kan zijn bewees doelman Wilco Mackaay vorige week nog maar eens in Veen. Ook vandaag zag ik toch ook weer spelers aan het werk waar ik zeker een goed gevoel van kreeg en die ook volgend seizoen in de hoofdmacht wellicht wel eens minuten zouden kunnen gaan maken.
    Volgende week zal ik ijs en weder dienende weer aanwezig zijn en verslag doen van de return op de groengele zijde van de Wolfskamer. Dan is er geen stratentoernooi en ik hoop dan ook op een ruime publieke opkomst, want deze mannen verdienen uw belangstelling zonder meer!

    Ron Tuijnman
    Op- en aanmerkingen, correcties en aanvullingen, reacties als altijd van harte welkom via RON apenstaartje RTPSOFTWARE punt NL

    Scoreverloop:
    38. Hidde vd Veldt: 0-1
    45. Jaimy Haage: 1-1
    65. Colin Helstone: 1-2

    Opstelling Zuidvogels:
    Jasper Schaap, Edmar Parera, Mitchel Smit, Berwout Toonen, Koen Roozeboom, Steven van der Vlist, Stephan Campbell, Jaimy Haage, Michel Kos, Roy van Dijk, Jarmo Matitahatiwen.

    Wisselspelers: André Teeuwissen, Michiel Wentink, Jairo Posthumus, Mark Eijpe.

    Opstelling Huizen:
    Wilco Mackaay, Rick van Putten, Stanley Vreedeveld, Mats Kreek, Jamil Held, Lucas van Esterik, Hidde v.d. Veldt, Bob Brilleman, Marouan Halouchi, Desmond Mensen, Jorik van Ruiswijk.

    Wisselspelers: Issam Bounou, Colin Hesltone, Gino van Veenendaal, Nino van Jaarsveld, Jerryl Korthuis, Niels van der Velde, Djoro Jermias.

    Helaas was ik niet meer helemaal zeker van alle doorgevoerde wissels en heb deze derhalve onvermeld gelaten.

    Foto's Henk Heijnen