https://www.svhuizen.nl/het-weer-was-beter-huizen-zob-1-3/n4491c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Het weer was beter: Huizen – ZOB 1-3
    14 dec 2019
    Ron Tuijnman
    geteisterd door windvlagen en stortregens ging Huizen opnieuw kopje onder en met een kater de winterstop in. Een verslag...
    het-weer-was-beter-huizen-zob-1-3

    Onbekend
    ZOB, wat staat voor Zuid Oost Beemster, is een grote onbekende voor Huizen. Het schijnt wel eens in de tweede klasse tegenstander geweest te zijn in een kampioenswedstrijd, maar mijn enige herinnering dateert al weer van jaren geleden toen mijn zoon daar een wereldpartij keepte. Het regende en ik stond dicht opeengepakt onder een afdakje te midden van ZOBbers. De bewonderende commentaren van de omstanders deden me zeker een halve meter van de grond zweven van trots. Wat kan een vader dan trots zijn op zijn zoon… ’t Werd wel een nulletje of acht naar ik me herinner, maar mijn zoon steeg naar grote hoogten en oogstte bewondering van vriend en vijand. Maar mijn zoon voetbalt inmiddels al enkele jaren niet meer en verder ben ik ZOB dus niet meer tegen gekomen.
    Bij Huizen vandaag een basisplek voor Dennis Lamme die de plek van de wegens schoolverplichtingen afwezige Joshua Lo-Asioe inneemt. Verder begint Tim Boterenbrood weer als rechtsback en dat betekent voor Tristen Kroeze opnieuw een plek op de bank naast Servanio Martina, Jurre van Mill, Laurens Kooij en reservedoelman Laan.
    ZOB neemt geen spelers mee die me de wenkbrauwen doen fronsen. Ook wat dat betreft blijft ZOB dus een grote onbekende.
    Er staat een stevige wind en er wordt nog meer wind verwacht. Vandaar dat onze onvolprezen pupillenbegeleider Frank Tevaarwerk onze pupilletjes op het hart drukt dat ze hun trainingstenues aan moeten houden. Ze zouden er anders maar zo uitgeblazen kunnen worden.
    Ondanks de stormvlagen weten beide mennekes manmoedig het ZOB doel te bereiken en de bal achter doelman Been te plaatsen.

    Geen makkelijke middag
    Meteen vanaf de aftrap waar Rene van der Gijp blij van zou worden, trekt ZOB zonder enige schroom ten aanval. Het is niet aan de ploeg af te zien dat het nog volop aan het knokken is voor lijfsbehoud met haar tiende plek: vrij en onverveerd zoeken ze de weg naar Hensen men al vlot constateren we dat we vandaag niet de makkelijke middag zullen gaan beleven waar we vooraf toch wel een beetje op hoopten. Een nulletje of drie vier had ons wel lekker geleken als afsluiting van de periode tot de winterstop. ZOB laat zich dus bepaald niet als kanonnenvoer gebruiken en Huizen moet alle zeilen bijzetten om zich het hoofd boven water te houden. Danny Streekstra zet het brutaal op een lopen en steekt vanaf eigen helft het veld op volle snelheid over. Een 1-2 en dan kan hij maar ternauwernood gestuit worden in ons strafschopgebied en eindigt het met een schuiver naast de goal van Hensen. Een makkelijke combinatie van ZOB loopt door tot centrale verdediger Rowin Mol die ook op het nippertje gestuit kan worden ten koste van een corner. Deze levert een tweede corner op voor het gevaar geweken is. Al met al hebben we doelman Been dus nog alleen met onze pupillen aan het werk gezien…
    Weer een corner en de bal val gevaarlijk in de meute spelers voor Hensen. De bal lijkt dan een simpele intikker te worden voor Dennis Jansen als Jaime Hensen attent inspringt en de bal voor zijn voeten weg raapt. Een minuut later een verre crossbal die door de wind wat blijft ‘hangen’ en zo een fraaie kopkans voor Stefan van Wonderen oplevert. Zeker omdat Hensen eigenlijk die voorzet had willen onderscheppen en dus wat ver voor zijn goal was komen te staan. Gelukkig weet Hensen bijtijds zijn doellijn weer te vinden en de bal onder de lat vandaan te plukken.
    Nog steeds een kleumende Been aan de andere kant die Huizer aanval alleen van de teamfoto zal kennen…

    Open wedstrijd
    Arbiter Ron Collé geeft een eerste voorproefje van zijn kunnen door eerst netjes voordeel af te wachten en vervolgens alsnog voor een overtreding te fluiten als duidelijk wordt dat dat voordeel er toch niet uit zal komen. Ik kan wel verklappen dat Collé een prima wedstrijd zou gaan fluiten en voor mij de beste man van het veld zou worden. Autoriteit zonder autoritair te worden, voelde de wedstrijd perfect aan, niet pietluttig, een arbiter waar je iedere week op hoopt!
    We zitten inmiddels in de achtste minuut als een vrijetrap een kopbal van Dennis Lamme oplevert die doelman Been uit zijn winterslaap haalt en Been tot het weggeven van een corner dwingt. Als de bal voor komt is die verkleumde Been nog niet helemaal bij de les en stompt de bal maar halfbakken weg. Hidde van der Veldt probeert te koppen en de bal valt dan wat ongelukkig voor de voeten van Nassir Maachi die het met een soort halve omhaal/volley probeert die echter door de aanstormende verdedigers geblokt wordt.
    Dan moeten we een dikke vier minuten wachten voor we doelman Been weer in actie mogen zien: een schot van zeker vijfentwintig meter van Mike van ’t Land wordt door de Beemster doelman fraai uit de hoek geranseld.
    Het is een open wedstrijd die maar zo naar twee kanten zou kunnen uitvallen. Een beetje té open als Dennis Jansen er ineens zomaar vandoor mag. Gelukkig is Jeroen Lamme nog wel bij de les en weet hij op het laatste moment een echte doorbraak te voorkomen.
    Bijna een half uur op de klok als een dieptepass Hidde van der Veldt bereikt. Hidde weet dan Dani Schmitz te bereiken die goed de zestien binnen soleert. Hij komt wat schuin voor de goal van Been uit en drukt dan af waar een trekbal wellicht een betere optie was geweest en de bal schiet gevaarlijk maar zonder verdere gevolgen voor de goal van Been langs.
    Goed storend werk van Hidde van der Veldt staat dan aan de basis van een langlopende Huizer aanval. De bal gaat na de nodige omzwervingen richting Nassir Maachi die over de flank goed opstoomt en de bal scherp voor de goal brengt waar hij bij de tweede paal maar net gemist wordt door de mee opgekomen Hidde van der Veldt.

    Zwaar weer
    Inmiddels is de storm aangewakkerd en plenst het dat het een lieve lust was. Bertje Brons doet aan de zijlijn verwoede pogingen de bespanning van zijn paraplu te redden. Kansloos! Als een soort metalen stekelvarken worstelt hij met de restanten voor hij de moed opgeeft. Het zijn omstandigheden die je doen verlangen naar knapperende open haarden met berenvellen ervoor en een goed glas rode wijn en een schaars geklede blondine binnen handbereik. En daar zit je dan met je verkleumde vingertjes op een winderige tribune en je probeert je voor te stellen hoe ellendig die mannen daar op dat veld in hun dunne shirtjes zich wel moeten voelen. Ik denk dat zij al genoegen zouden nemen met een simpele warme douche. Het kwam het spel dan ook niet echt ten goede en er gaat veel mis op het veld. Ballen die zelden twee keer bij dezelfde kleur belandden, rommelig voetbal: eerst zit Kogeldans volkomen mis bij een lange bal die gegrepen wordt door de wind, kort daarop Marko Pals die voor ZOB op bijna identieke wijze inde fout gaat. Het is ze niet kwalijk te nemen. Je zou je hond nog niet dat veld opgestuurd hebben met dat weer. Wie de KNVB nou denk te plezieren met het laten doorgaan van wedstrijden onder dit soort omstandigheden is mij een raadsel. Met de drainage van ons hoofdveld is in ieder geval niks mis…
    Er staat een half uur op de klok als Nassir Maachi ineens op avontuur gaat en met een lichaamsschijnbeweging zijn tegenstander de verkeerde kant op stuurt. Met wat fortuin is dan ook zijn tweede opponent gezien en komt hij oog in oog met doelman Been. De hoek is moeilijk en Been verkleint zijn doel keurig waardoor Maachi eigenlijk geen kans meer heeft. Been stopt de inzet dan ook keurig ten koste van een corner. Die corner komt dan voor en met een daverende volley jaagt Mike van ’t Land de bal helaas wat te hoog richting ballenvanger.
    Twee minuten later staat Tim Boterenbrood een fraaie aanvalsopzet via Dennis Pals, Rowin Mol en Stefan van Wonderen in de weg. Het levert een corner op en als de bal dan ineens vreemd doorschiet staat spits Colin Coenderman ineens vrij voor Hensen. De schuiver is hard en afgemeten en als de bal dan tegendraads in de verre hoek belandt, weet Huizen dat het zich terug zal moeten knokken van een achterstand. En op de een of andere manier voel je aan je verkleumde botten dat dat er eigenlijk geen moment in zit…

    Ploeteren
    Het is in de mannen van Klein te prijzen dat ze toch op zoek gaan naar die gelijkmaker. Onze hoofdcoach staat manmoedig en solidair zonder plu fier rechtop in de stromende regen om zijn mannen te coachen, maar ook hij kan niet voorkomen dat het spelpeil langzaam maar zeker gelijke tred met de weersomstandigheden begint aan te nemen.
    Goed werk van Hidde van der Veldt levert Huizen op slag van rust nog een corner op. De bal komt voor en opnieuw is het Van ’t Land die de bal in één keer op de pantoffel neemt. Het was qua schoten zeker niet de dag van Mike van ’t Land en ook deze bal ketst dan ook naast de goal van de opgelucht nakijkende doelman Danny Been.
    Als Collé dan voor de rust fluit besluit het gros van de aanwezigen op de tribune het noodweer dan maar niet te trotseren en de tweede helft zonder koffie af te wachten en zich muzikaal te laten amuseren met de muziekkeuze van onze stadionspeaker Hans Evers…

    Rust
    De teleurstellende 0-1 waarmee we dus de rust ingaan is volkomen terecht: Huizen heeft geen moment de indruk weten te wekken dat we ‘met iets moois bezig zijn’. ZOB is de beter voetballende ploeg, is fysiek sterker en lijkt toch minder last van het noodweer te hebben – al houdt ook vanaf hun kant het voetbal niet echt over. Het lijkt gewoon weinig moeite te hebben met het aanvalsspel van Huizen dat dan ook telkens stokt zodra we het wit in de ogen van doelman Danny Been dreigen te gaan zien.
    Er zal dan ook een wonder moeten gebeuren wil dit onheil nog gekeerd worden door de mannen van Klein. Het is geen excuus aangezien beide ploegen met dit noodweer te maken hebben, maar als je moet aanvallen, dan is die storm toch echt wel een extra handicap.
    Wissels? “Elf stuks graag!” merkt iemand gevat op. Nou is elf wat veel, maar de wenselijkheid zal toch eerder daarbij hebben gelegen dan bij de drie die Klein in zal mogen brengen. Op de bank natuurlijk wel dat jeugdige talent Kooij, maar mag je het zo’n jongen wel aandoen om hem in  zo’n kwakkelend team naar voren te schuiven als de redder des vaderlands? Martina? Ook nu weer van die boomlange centrale verdedigers en met die storm zal het een fikse klus zijn om die ballen goed voor te geven. Ik gok dan ook maar op de dezelfde elf die het de tweede helft zullen moeten gaan doen. Ik hoop in droge shirts…

    Zorgelijk
    Klein stuurt inderdaad dezelfde elf de wei in – in hun natte shirts. Alleen daarvoor verdienen de mannen al een lintje van de burgemeester. Kooij en Kroeze beginnen echter wel kort na de aftrap aan hun warming-up. 
    Maachi zet meteen goed door en weet bij de eerste paal een corner uit het vuur te slepen en als die dan voor komt is de knik van Jeroen Lamme net te kort om de bal bij de eerste paal binnen te ketsen. Dat ziet er in ieder geval hoopvol uit.
    Die hoop is echter van korte duur want meteen neemt ZOB het heft weer ferm in handen. Dave Ninteman legt goed breed op Colin Coenderman die de bal maar net binnen weet te houden. De bal komt weer voor en opnieuw is het Ninteman die de bal in één keer over de goal van Hensen jaagt. Ook Rowin Mol zit er gevaarlijk dichtbij als hij een minuut later de bal gevaarlijk voor langs jaagt. De 0-2 lijkt eerder in de loodgrijze lucht te hangen dan de gelijkmaker.
    Weer een minuut later is het Danny Streekstra die de bal op de uitstekend reagerende Hensen jaagt. De rebound is een prooi voor Coenderman en ook diens inzet wordt goed geblokt.
    Het is zorgelijk hoe Huizen aan het ploeteren is, knokkend tegen de elementen, tegen ZOB en vooral tegen zichzelf. Het loopt niet, het draait niet, de pijp lijkt leeg bij de mannen.
    Dan mogen Kooij en Kroeze proberen dit vastgelopen schip weer vlot te trekken. Schmitz en Dennis Lamme moeten daarvoor hun plek afstaan. Het zal ‘n tactische keuze geweest zijn, want zoals die grapjurk op de tribune al stelde: er waren er wel elf rijp voor een wissel. En ook dat is uiteraard zorgelijk…

    Wanhoop
    Met bijna een uur gespeeld haalt Dennis Jansen nog maar eens uit voor ZOB. De bal schiet wat door en dan is daar weer spits Coenderman die alleen voor Hensen opduikt. Had ik het net over elf mogelijke wissels? Maak daar tien van, want Hensen mag zeker terugkijken op een dikke voldoende. Dapper werpt hij zich voor het schot en weet de 100% kans te verijdelen. De rebound is dan voor Stefan van Wonderen, maar die zoekt de goal dan wat te hoog en komen we dus met de schrik vrij.
    Dan toch ineens een kans voor Huizen als een voorzet bij Maachi belandt die de bal keurig opzij legt voor de voeten van de jonge Laurens Kooij. De situatie in die mêlee was wat onoverzichtelijk en het is onze jonge spits dan ook niet euvel te duiden dat hij wat onbesuisd uithaalt en de bal hard naast de goal van Been prikt waar een simpele schuiver wellicht meer voor de hand had gelegen.
    Vijf minuten later is het dan wel raak, maar dan wel aan de andere kant: opnieuw dwarrelt een bal wat vreemd door onze defensie en nu is het Stefan van Wonderen die de bal ineens in een prima schietpositie ontvangt. En dan wordt het verschil tussen de zeventienjarige en de ervaren spits ineens schrijnend zichtbaar: koelbloedig jaagt Van Waveren de bal in de verre hoek en laat zo Hensen volstrekt kansloos: 0-2, einde oefening, over en sluiten, uithuilen en opnieuw beginnen!
    Tim Boterenbrood en Tristen Kroezen proberen het dan nog maar eens zonder succes van afstand. Het heeft allemaal wat krampachtigs, iets wanhopigs, die pegels van afstand.
    Goed doorzetten van Laurens Kooij levert dan een corner op die al snel resulteert in een vrijetrap voor Huizen. Van Kammen brengt de bal goed voor en opnieuw zit het niet mee als Mike van ’t Land er net met het hoofd onder door gaat.

    Hoop
    We hebben nog maar een kwartiertje uit te zitten op de tribune als we dan toch wat hoop krijgen. Mike van ’t Land zet goed door en krult de bal fraai voor. Daar duikt Maachi op en met een bekeken kopstoot laat hij dan eindelijk Been een keer kansloos: 1-2 en dat biedt ineens weer perspectief. Aan de hemel lijkt het ook wat op te klaren en dat lijkt wel symbolisch. Servanio Martina komt dan in het veld voor Tim Boterenbrood om het slotoffensief nog wat extra impulsen te kunnen geven. Het is echter Hensen die meteen daarop op de proef wordt gesteld: met een pegel van twintig meter dwingt Dennis Pals onze doelman opnieuw tot een fraaie safe. De corner levert nog een schietkans op voor Streekstra, maar ook dat schot wordt bijtijds geblokt.
    Een voorzet van Hidde van der Veldt wordt aan de andere kant uit de doelmond gered en na een handsbal mag Van Kammen de bal net buiten het strafschopgebied neerleggen. Helaas is zijn krul net iets te ruim en gaat daardoor de verre bovenhoek voorbij. “Hij hangt in de lucht!” wordt er om me heen opgemerkt en inderdaad leeft er weer hoop op een schamel puntje onder de aanhang. Gretig stormt Van kammen door op een scherp indraaiende bal van Maachi. Een onfortuinlijke botsing met doelman Been is het gevolg. Uiteraard wordt dat door onze gasten breed uitgemeten om wat tijd te rekken. Collé geeft aan dat hij de tijd bijtrekt en dan is er die wonderbaarlijke genezing waar ze in Lourdes zo om geroemd worden…

    Over en sluiten
    Het opdringende Huizen moet natuurlijk ruimte weggeven en ZOB probeert daar van te profiteren. Eerst is het Coenderman die gevaarlijk doorstoot en de bal over jaagt. Hij loopt er een hamstringblessure mee op en moet dan ook gewisseld worden in de negentigste minuut. Voor hem komt Gino Soolsma in het veld. Uiteraard strompelt Coenderman helemaal het veld over naar de dug-out voor zijn wissel. Daar had Collé wel even tegen mogen optreden: de andere zijlijn was namelijk aanzienlijk dichterbij…
    Dan duikt ineens weer Dennis Jansen alleen voor Hensen op. Opnieuw een schitterende redding van onze doelman die de harde schuiver keurig pakt. Het is echter uitstel van executie: aan de zijlijn raakt Van kammen de bal helemaal verkeerd als hij op Hensen terug wil spelen. Van wonderen duikt er gretig tussen en deze keer moet Hensen het antwoord schuldig blijven: 1-3 en Huizen kan als een geslagen hond naar de kleedkamer afdruipen en begint het kerstreces diep in mineur…

    Arnold Klein
    “Tja, net als het weer…” probeert Klein als een boer met kiespijn te grappen als ik hem voorleg dat we het jaar dus toch in mineur eindigen. “Om heel eerlijk te zijn was het mij al na vijf minuten duidelijk  dat het er vandaag niet in zat – het was een totale off-day voor iedereen. ZOB speelde gewoon gretig en naar hun kunnen. En dat laatste kunnen wij absoluut niet stellen. We hebben het eerste kwartier geen fatsoenlijke aanval mogen aanschouwen van Huizen, dat ballen over luttele meters gewoon niet goed zijn, inspeelpasses niet deugen en we heel veel stilstaand voetbal hebben gezien. Eigenlijk lieten we vandaag alles na wat we in de voorgaande weken wél hebben getracht te doen. Dan mag je rustig praten over een totale off-day. Ik denk dat dit de slechtste wedstrijd van Huizen was van dit lopende seizoen.
    ZOB speelde het slim, zij hielden één of twee spelers wat dieper weg als wij gingen aanvallen en daardoor kwamen ze aanvallend wat makkelijk door richting ons doel. Vorige week krijg je dan in de blessuretijd een goal tegen en ook dan probeer je wat te forceren. Vandaag gaven we de eerste twee goals echter wel heel gemakkelijk weg, al was die tweede dan uit een aardige aanval. Voor die tweede heb je ondanks het feit dat je gewoon niet lekker in de wedstrijd zit toch de kans op de 1-1. Laurens schiet die bal een beetje onbesuisd naast. Dat mag je hem natuurlijk niet kwalijk nemen. Onze 1-2 kwam eigenlijk letterlijk uit de lucht vallen. Dan hoop je daarna met wat opportunistisch voetbal dat er een balletje wat gelukkig zal vallen, maar als ik heel eerlijk ben had ik dat dan niet eens verdiend gevonden.
    Nu de winterstop eerst maar eens even. Ik denk dat het voor ons net een weekje te lang heeft geduurd. Zeker na het katertje van vorige week waar we toch met lege handen stonden nadat we WV-HEDW goed weerstand hadden geboden. Ondanks de goede trainingsweek wilde het vandaag dus niet lopen. We hebben natuurlijk ook te maken met een aantal geblesseerden, dan zie je dat het nu voor de groep ook wel tijd is voor de winterstop. Helaas: deze wedstrijd wilden we voor het thuispubliek vooral winnend afsluiten en dat dat dan niet lukt, dat het er gewoon niet inzit, dat is zuur. We gaan als staf nadenken hoe we het na de winterstop weer helemaal fris kunnen krijgen en misschien op een wat andere manier verder te gaan. We moeten allemaal in die spiegel kijken, spelers, maar wij als staf ook, hoe we na de winterstop weer een gretig Huizen op de mat weten te krijgen. Nu oogde het allemaal veel te vermoeid. Vorige week wisten we nog een goede eerste helft op de mat te leggen en speelde WV-HEDW het slim en wist ons uit de tent te lokken, maar vandaag was het echt gewoon een absolute off-day… Dat jij in de rust aangaf dat je er wel elf had willen wisselen zegt eigenlijk al genoeg…”

    Jeroen Lamme
    “Ja, ongelofelijk, wat een domper…” stamelt onze noeste verdediger wat timide. “Ik heb geen idee waar het aan ligt de laatste weken. WV-HEDW is gewoon een goede ploeg, we verloren ook tegen Scherpenzeel, toen zeiden we ook al dat dat een keer kan gebeuren, maar dan gebeurt het ons dus wéér! Scoor je wéér niet in een belangrijke wedstrijd. Nu scoor je er dan eentje, maar krijg je er dan drie om je oren. Natuurlijk gingen we bij die derde volop voor een punt. Dan kan je er natuurlijk ook eentje tegen krijgen. Maar dit voelt enorm zuur, want we stonden er kort geleden nog zo goed voor…
    Nu lijkt WV-HEDW weer de beste papieren te hebben. Dat is een complete ploeg, scoren iedere wedstrijd wel twee of drie keer. Dat is een wapen natuurlijk…”
    In hoeverre speelde het weer een rol vandaag?
    “Ja, pfff, prrrr. uhhh, tja eh… Het zat gewoon ook in onze koppies, denk ik. Het weer werkte echt niet mee. Maar dat was niet de oorzaak. Zij zetten gewoon heel goed druk, zaten overal kort op. Ze zetten niet echt heel hoog druk, maar zodra we een middenvelder of buitenspeler aan probeerden te spelen, dan zaten ze er meteen bij.
    Bij die eerste goal werd de bal van richting veranderd en valt hij zo voor de voeten van die spits. Da’s gewoon pech. Die tweede stuitte ook vlak voor zijn voeten en werd gewoon goed ingeschoten. Waar ‘m dat in zit, daar krijg ik ook niet echt een vinger achter.
    Op een gegeven moment maken we dan de 1-2 en gloort er weer iets van geloof op. We kunnen het eigenlijk alleen onszelf verwijten dat we deze seizoenshelft zo matig afsluiten. We kunnen nu alleen nog maar hopen op de derde periode. Je weet natuurlijk nooit hoe het seizoen zal gaan verlopen, maar op dit moment haken we gewoon even af.
    We moeten weer met dat vertrouwen waar je het over had gaan spelen. Dan kunnen we gewoon ons eigen spelletje spelen en de boel achter dicht houden waardoor het voor tegenstanders heel moeilijk wordt om er doorheen te komen. Nu is dat vertrouwen er niet, komen we achter en ontbreekt de overtuiging om dat weer recht te trekken, voetballen we eigenlijk min of meer tegen onszelf…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Je bent zo goed als je laatste wedstrijd, luidt een bekende voetbalwijsheid. Dat betekent dan niet veel goeds voor Huizen. Eén schamel puntje uit de laatste drie wedstrijden is gewoon te weinig waarbij de uitschieter tegen BOL eigenlijk wat uit de toon viel, want daarvoor pakte Huizen ook maar twee puntjes uit drie wedstrijden. Twee gelijke spelen tegen tegenstanders die nadrukkelijk onder de rode streep bivakkeren en waartegen driepunters eigenlijk een must zouden moeten zijn voor een ploeg met ambities. Want hoewel trainer Klein angstvallig de term promotie tracht te omzeilen, kan ik niet om het gevoel heen dat áls er ooit een kans was om weer terug te keren op het niveau waar we als club thuishoren, dat dat dit seizoen wel was. Een frisse nieuwe groep die er nadrukkelijk voor leek te gaan.
    Die kansen lijken nu echter toch wel wat verkeken. Er moet een wederopstanding gebeuren van welhaast Bijbelse proporties wil Huizen nog een kans maken op de titel en zelfs de derde periodetitel lijkt op dit moment een utopie. Want ook dan ben je dus toch zo goed als je laatste wedstrijd en dan hakt zo’n dramatische wedstrijd hard in in het geloof van uw Apenstaartje.
    Het schrijnende gebrek aan scorend vermogen is de Achilleshiel van onze ploeg. De komst van Maachi is daarin een lichtpuntje, maar ook vandaag kon hij het verschil niet maken. Wel zijn eerste goal in Huizer dienst: één op twee, zullen we dan maar gemakshalve stellen.
    Na de winterstop openen we in Mijdrecht tegen Argon. Een ploeg die met wisselend succes door deze eerste seizoenshelft laveerde en een negende plek bezet – één plek boven ZOB waar ze overigens wel met 3-5 van wonnen…
    Nu eerst maar eens even een paar weken naar adem happen en revalideren, de accu opladen, de kop weer fris maken en de neuzen weer dezelfde kant op zien te krijgen. Werk aan de winkel, dus. De groep gaat op kort trainingskamp en zal daarin die bakens moeten zien te verzetten. Dus nu die zure nederlaag van ons af zien te schudden en genieten van de feestdagen en de rust die ze ons moeten gaan brengen. Ik wens u dan ook vanaf deze plek gezonde feestdagen, een goed uiteinde en vooral een uitstekend begin van het volgende decennium. Feest, eet en drink voorzichtig! Ik hoop u met tien vingers en twee ogen in januari weer langs de lijn te mogen begroeten!

    Huizen – Z.O.B.  1-3 (0-1)

    33. Colin Coenderman 0-1
    64. Stefan van Wonderen 0-2
    77. Nassir Maachi 1-2
    90+4 Stefan van Wonderen 1-3

    Opstelling sv Huizen:
    Jaime Hensen, Tim Boterenbrood (77. Servanio Martina), Tim Krux, Jeroen Lamme, Sergae Kogeldans, Dennis Lamme (55. Tristen Kroeze), Mike van ’t Land, Sebastian van Kammen, Nassir Maachi, Hidde van der Veldt, Dani Schmitz (55. Laurens Kooij)

    Opstelling Z.O.B.
    Danny Been, Marko Pals, Rowin Mols, Dennis Jansen, Wouter van Os, Colin Coenderman (90. Gino Soolsma), Dave Ninteman, Dennis Pals, Danny Streekstra, Stefan van Wonderen, Mike van Koert