https://www.svhuizen.nl/geen-revanche-vvog-huizen-2-0/n3269c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Geen revanche: VVOG - Huizen: 2-0
    5 mrt 2017
    Ron Tuijnman
    Met de hoop op sportieve revanche werd er afgereisd naar Harderwijk. Het werd een koude kermis...
    geen-revanche-vvog-huizen-2-0

    In memoriam: Cor de Haan
    Als ik na een voorspoedige rit op sportpark De Strokel arriveer, tref ik een rouw gedompelde vereniging vanwege het overlijden van ere voorzitter Cor de Haan. Op een groot scherm in de kantine uiteraard een foto van de overleden erevoorzitter en ook het programmaboekje meldt prominent het overlijden van deze markante erevoorzitter. Vanaf deze plek ons welgemeend medeleven met het heengaan van wat naar ik begreep een prominent voetbaldier was.
    In de kantine tref ik al vlug de nodige die-hards, de ‘harde kern’ van onze supportersschare. Hulde voor de mannen die ondanks de tegenvallende resultaten toch maar weer elke week acte de présence geven. De gesprekken voeren ons niet alleen langs de wedstrijd van hedenmiddag, ook het transferbeleid is nadrukkelijk onderwerp van de gesprekken.
    Tegenstander VVOG lijkt op voorhand een gevreesde, maar niettemin te ronden klip voor Huizen. De thuiswedstrijd op de Wolfskamer ging maar nipt met 0-1 verloren en wederom staat Huizen dus voor de taak hier vandaag een sportieve revanche te nemen.
    Die revanche moet dan worden genomen door een krappe vijftien man. De Huizer bank bestaat uit de veldspelers Joey Papamelodias, Hidde van der Veldt en Desmond Mensen. Wilco Mackaay zorgt voor de back-up van Johan Verkerk.
    In het veld de gebruikelijke elf van de laatste weken. Het is wel even puzzelen qua opstelling, want met de namen die ik op het formulier aantref kom ik niet makkelijk tot de invulling van de rechtsbuitenplek. Iry Etwi en Garrett Jones zijn nog steeds geblesseerd en Hidde van der Veldt begint dus op de bank. Daarmee vermoed ik dat Bilal Laoikili weer op de vleugel zal beginnen als een soort hangende buitenspeler.
    Bij onze tegenstanders vallen me vooral Richard Gooijer en Jeremy de Graaf op als meest klinkende namen. Ze beginnen beiden in de basis. Vooral De Graaf met zijn vijftien treffers achter zijn naam lijkt voor Huizen het grootste gevaar te gaan vormen.
    In de bestuurskamer wordt naast me aan tafel de pupil van de week geïnstrueerd. Hij vindt het allemaal maar wat spannend. En dat gevoel sluit aan bij mijn groeiende gevoel van gespannen verwachting naarmate het beginsignaal van scheidsrechter Cantineau nadert…

    Niet weer, hè?!
    Nadat voorzitter Moll een emotionele toespraak vanaf de middenstip heeft gehouden en de pupil van de week zijn nervositeit van zich af heeft gespeeld door keurig te scoren bij Verkerk, gaan we dan toch beginnen aan wat voor Huizen toch wel als een van de laatste strohalmen gezien mag worden.
    Maar dan: Huizen verdedigt in de tweede minuut wat ‘onrustig’ en geeft onnodig een corner weg. De bal wordt genomen en zwaait voor. Torenhoog rijst dan Tim Muller boven alles en iedereen uit en als een kanonskogel slaat de bal in de winkelhaak: 1-0…
    Vier minuten gespeeld en we kijken alweer tegen een achterstand aan. En met ons scorende vermogen weet je dan dat je tegen een stugge ploeg als VVOG aan een lastige middag begint.
    Drie minuten later is er opnieuw paniek in de tent als er achterin opzichtig over de bal wordt gemaaid. De bal schiet door, maar VVOG weet gelukkig niet van dit buitenkansje te profiteren.
    Huizen tracht wel iets terug te doen en een combinatie tussen Danny Benning en Guido de Graaf leidt ook tot een corner en deze keer is het Denny van Loen die een kopbal mag loslaten. Deze is echter bepaald niet van het kaliber ‘granaat’ waarmee VVOG de score opende en dus moeten we lijdzaam toezien hoe deze eerste mogelijkheid verloren gaat.

    Gemakzucht
    Nu VVOG al zo snel heeft gekregen waar het op uit was, gaat het wat ‘gemakzuchtig’ spelen. Het leunt op een sterke defensie en onze voorwaartsen zijn niet bij machte het de Harderwijkers echt lastig temaken. En zo ontrolt er zich een wedstrijd waar de objectieve toeschouwer – die ik overigens maar zelden tegenkom bij onze wedstrijden – weinig plezier aan beleefd zal hebben.
    Zakaria el Biyar zet een keer goed voor en dan is er even een onzekerheidje achterin bij VVOG: de bal wordt achterwaarts gekopt en lijkt onder de lat te kunnen verdwijnen. Doelman Koornberg staat echter op de juiste plaats en weet de bal uiteindelijk nog vrij simpel onder de lat vandaan te plukken. Het zijn speldenprikjes waarvan de Harderwijkse doelman weinig door de bilnaad zal hebben voelen lopen. Het ontbreekt Huizen voorin aan daadkracht en fysiek om het de defensie van VVOG echt moeilijk te maken.

    Steriel
    En zo hobbelt de wedstrijd verder zonder noemenswaardige hoogtepunten die recht hebben op vermelding in de annalen van onze regionale voetbalhistorie. Als Huizen al een keer gevaarlijk dreigt te worden, dan trekt men bij VVOG simpel aan de noodrem om de poging in de kiem te smoren. Dat ondervindt ook Leroy Oehlers als hij in volle ren gestuit wordt door Rob van der Sluijs. Het kost de VVOG verdediger geel, maar daar lacht men blijkbaar om.
    Ook Arnoud van Toor wordt stevig onderuit geschoffeld als hij zich gevaarlijk in de buurt van de harderwijker zestien vertoont. Guido de Graaf plaatst de vrije schop hard en goed langs de VVOG-muur, maar ook nu blijkt de in oogverblindend roze gehulde Frans Koornberg een betrouwbaar sluitpost die zich uitstekend heeft opgesteld en de bal recht op zich af ziet komen.
    Diezelfde Guido de Graaf lijkt dan in de vierendertigste minuut de bal wat gelukkig mee te krijgen in een actie in het strafschopgebied. Het is echter druk en al worstelend blijft het uiteindelijke schot naar de gelijkmaker dus uit.
    De mooiste aanval van Huizen voor rust wordt opgezet door Aron Klaassen die al één-tweeënd op Koornberg afstuift. De laatste één-twee brengt de bal echter wat te dicht bij de VVOG-doelman die daarmee de kans krijgt zich op de bal te werpen voor Aron een echte doelpoging kan ondernemen.

    Rust
    Nadat Wouter Vente ons nog even een hartverzakking bezorgde door in een poging zijn tegenstander uit te spelen onderuit te gaan, is het dan rust met die onbenullige 1-0 die nog steeds uitzicht biedt op een resultaat. Toch heb ik terwijl ik dit schrijf geen moment de illusie dat dat resultaat er zal kunnen komen: het voetbal van Huizen is té pover en VVOG voetbalt hautain en met zoveel overtuiging dat ze niets kan gebeuren, dat het ronduit ontmoedigend is.
    Ook bij de VVOG supporters is men echter niet tevreden, getuige de opmerking in de rust dat ik aan deze wedstrijd maar beter geen woorden meer vuil kan maken.
    Ondanks de krappe bankbezetting heeft Van de Pol met Papamelodias, Van der Veldt en Mensen nog wel wat opties om de bakens te verzetten – al zou ik zo 1-2-3 niet weten wie ik daarvoor uit het veld zou willen halen. Papamelodias achterin en Doeve naar het middenveld? Ik puzzel onder het genot van een kop koffie even verder, maar eerlijk gezegd heb ik ook in mijn eigen tactiek van de koude grond weinig vertrouwen…

    Bewonderenswaardig
    De tweede helft opent eigenlijk met een vlammend schot van de mee opgekomen Sam Doeve die ongetwijfeld wat had willen laten zien aan zijn toekomstige club. Het schot gaat echter rakelings over, maar het typeert wel de onverzettelijkheid waarmee Huizen weigert zich bij een nederlaag neer te leggen. En dat is ronduit bewonderenswaardig, want de mannen in het veld moeten zich toch ook die eerste helft gerealiseerd hebben dat de gelijkmaker enerzijds zo dichtbij, maar anderzijds toch ook weer zo oneindig veraf was.
    Een fraaie actie van Bilal Laoikili vindt ook weer zijn vroegtijdig einde in een grove overtreding en Cantineau trekt het tweede geel van de wedstrijd. Deze keer is doelpuntenmaker Tim Muller die de kaart glimlachend in de achterzak steekt. Even buiten de zestien neemt Bilal zelf de vrije trap en ook hij krult de bal uitstekend langs de muur. Koornberg gaat echter stijlvol naar de hoek en plukt de bal voor de doellijntechnologie er een doelpunt van kon maken. Ook een afstandspegel van Van Toor wordt door Koornberg simpel onschadelijk gemaakt.
    VVOG hangt nog steeds wat gemakzuchtig achterover en laat Huizen het voetbalwerk doen.
    Toch moet Leroy Oehlers een keer tot het gaatje gaan om Jeremy de Graaf de voet dwars te zetten. Hij doet dat voortreffelijk en letterlijk. Triomfantelijk kan hij er met de bal aan de voet vandoor tegen deze gevaarlijke en balvaardige VVOG-spits en bereikt Denny van Loen die op de achterlijn een kunststukje uithaalt met zijn directe tegenstander en de bal goed voorgeeft. De bal komt bij Aron Klaassen die de bal doorspeelt op Arnoud van Toor die een volley vanuit de heup probeert. Een bal waar je een beetje mazzel mee moet hebben – en dat had ie dus niet…

    Doodsteek
    Nadat Johan Verkerk een bravourestukje uithaalde door de bal tussenzijn benen door te laten lopen in een direct duel met Jeffrey Snijders, gaat de wedstrijd de slotfase in met een 1-0 die dus nog steeds via een al dan niet gelukkige goal toch een puntje voor Huizen zou kunnen opleveren. Van de Pol brengt dan Van der Veldt voor Arnoud van Toor en Huizen probeert nog maar eens aan te zetten om de gelijkmaker op het bord te krijgen. Een vrije schop als er weer door VVOG aan de noodrem wordt getrokken. De opgekomen Danny Benning kan bij de eerste paal de hard ingezette bal echter niet lekker controleren en we zien daarmee weer een mogelijkheid verloren gaan. De minuten tikken langzaam maar zeker voorbij en het wordt meer en meer een race tegen de klok.
    Dan valt in de 71e minuut definitief het doek voor Huizen als Jeremy de Graaf een vrije trap snel en slim neemt. De bal gaat naar Pernelly Biya die zijn inzet in eerste instantie gekeerd lijkt te zien worden door Aron Klaassen. Deze raakt de bal echter verkeerd en met een misselijk makende zwabber glijdt de bal dan toch tussen paal en vertwijfeld uitvallende Verkerk binnen: 2-0 - en daarmee het is definitief over en sluiten voor Huizen.
    Jeremy de Graaf denkt dan de show te stelen met wat gallery-play op het middenveld en haalt de bal arrogant heen en weer onder de voet, daarmee solliciterend naar een doodschop. Gelukkig is VVOG-trainer Engelkes verstandig en neemt De Graaf tegen zichzelf in bescherming en haalt hem van het veld ten faveure van Kevin van der Vlag die met opmerkelijk enthousiasme door het Harderwijker publiek begroet werd. Wouter Vente ruimt nog maar eens fraai en invaller Mustafa Kalkan probeert het nog maar eens met een verre boogbal, maar de wedstrijd is gelopen, Huizen ziet weer een strohalm dwarrelend naar de grond vallen. Nog negen strohalmen te gaan. Het aftellen is nu nadrukkelijk begonnen…

    Henk van de Pol
    “Nee, niet klaar méé,” antwoordt Van de Pol nuchter als ik hem vraag of hij ‘er’ al klaar voor is mij te woord te staan, of dat hij er al klaar ‘mee’ is. “Nee, zo zit ik niet in elkaar!
    Gezien de vorige wedstrijd moesten we hier inderdaad minimaal een punt kunnen halen. Maar ja, als je dan zo aan de wedstrijd begint, met een derde minuut waarin je iemand zo maar vrij inlaat koppen, daar word ik dus gek van… VVOG heeft vandaag één keer op doel gekopt of geschoten, één keer! Die andere bal werkt Aron Klaassen erin, Johan Verkerk heeft verder geen redding hoeven te doen!. Aron Klaassen krijgt dan nog een kans om de gelijkmaker te maken, die bal van Sam Doeve gelijk na de rust.”
    Ik vond dat VVOG wat gemakzuchtig ging voetballen na de 1-0…
    “Zo spelen ze altijd! Ze vertrouwen er blind op dat de voorhoede er wel eentje in schiet. Maar goed: het is gewoon het verhaal van de hele competitie: een eigen goal, we geven ze heel makkelijk weg en maken ze zelf gewoon niet… En dan verlies je dus gewoon terecht…”
    Ik heb van Huizen ook niet echt veel uitgespeelde kansen gezien…
    “Hun keeper heeft best wel wat reddingen moeten doen om zijn goal schoon te houden. We hebben een aantal vrije trappen gehad, acht cornerballen gehad, vrije ballen voor de goal gehad, die kans van Aron Klaassen gezien die ze van de lijn afhalen, we hebben kansen zat gehad. Je hebt wel een speloverwicht, maar hun kunnen achterover gaan leunen. Dan moeten wij één-op-één gaan spelen, dan weet je dat je kansen weg gaat geven. Dat is het beroerde van zo snel al achter te komen, dat is gewoon dodelijk. Als je dit wilt repareren, dan moet je zelf gewoon goed zijn – en we waren gewoon niet goed genoeg.
    We kozen er voor met een driemans voorhoede te starten: Guido de Graaf, Denny van Loen en Zakaria el Biyar en drie echte middenvelders om in ieder geval de counter eruit te halen en te zorgen dat het middenveld met drie man bezet was. Dat ging vorige week ook goed met de snelle voorzet erin en zo. We wilden de bal snel bij Van Loen en Guido krijgen. Maar ja, als je ziet dat de voorzetten of in handen van de keeper belanden, of te ver eindigen, er is bijna geen bruikbare voorzet uit gekomen vandaag. Ik heb één goede voorzet van Zakaria gezien waar twee man net een teenlengte tekort kwamen. Maar ja, dat heeft gewoon met een bepaalde scherpte te maken binnen het team en voor een wedstrijd en die scherpte was er vandaag gewoon niet. Dan kan het nog 0-0 worden zo’n wedstrijd als je bedenkt dat ze welgeteld één keer op goal gekopt hebben. Maar dat is dus het verhaal van onszelf…”
    Nog negen wedstrijden, het wordt nu toch wel lastig, denk ik…
    “Het was al lastig! Het was tien wedstrijden geleden al lastig en het blijft lastig. Het maakt me niet uit wat de andere uitslagen zijn, we moeten gewoon naar onszelf kijken. We blijven er gewoon voor gaan!”

    Danny Benning
    De vertrekkende Danny Benning speelde samen met wouter Vente en Leroy Oehlers achterin een goede partij. Spits De Graaf van VVOG werd uistekend aan banden gelegd en zoals Henk van de Pol zojuist al opmerkte heeft Huizen eigenlijk geen echte kans weggegeven op die ene kopbal na.
    “Dank je wel, da’s leuk om te horen, maar je koopt er uiteraard niets voor,” antwoordt onze sympathieke vleugelverdediger even voorspelbaar als bescheiden als ik hem met zijn spel complimenteer. “Het is wel het enige positieve dat je dan zelf uit zo’n wedstrijd mee kunt nemen. Maar het is gewoon zuur dat je binnen drie minuten weer op achterstand komt. En het is niet de eerste keer dit seizoen dat zoiets gebeurt. Er was eigenlijk helemaal niks aan de hand. Onnodig een corner tegen en hij staat meteen vrij om in te koppen. Als Muller mee naar voren gaat weet je dat er kopper meekomt en dat je dus met hem mee moet. Ik stond nog bij de paal en zag die bal als een granaat binnenslaan. Ik zag niet eens bij wie Muller stond op dat moment. ’n Drama!
    Die tweede goal was inderdaad wel een dompertje, toe wisten we wel dat het ‘heel lastig’ werd… Bij 1-0 hou je hoop omdat het dan altijd nog een keer zou kunnen dat je gelijkmaakt. Aan een gelijkspel heb je overigens ook niet zoveel, maar dan heb je de aansluitingstreffer en wie weet hoe het dan nog loopt. Maar dan krijg je die tweede weer via via tegen, het zal ons ook nooit eens mee zitten.
    Ik heb inderdaad aangegeven dat ik absoluut geen drie keer kan en wil trainen. Er zijn wel maanden dat het wel kan, maar Ik werk in de verzekeringen en moet vaak ’s avonds mensen bellen, dus dat botst. Overigens vind ik dat de maandagtraining een beetje overschat wordt: het is meestal een beetje uitlopen. Verder in het seizoen ontstaan er dan wat pijntjes en doen jongens niet mee omdat ze op de massagetafel liggen. Dus dan denk ik: moet je daar dan zo’n probleem van maken? Maar goed: het was niet bespreekbaar en dus heb ik mijn conclusies getrokken – maar goed: ik had graag gebleven! Ik heb nog geen andere club, maar we zijn wel in gesprek met wat clubs van een iets lager niveau. Ik ga in Almere wonen, dus twee keer trainen zou voor mij perfect zijn. Maar helaas: het is niet anders…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Ik hoor van sommige lezers dat ze dit gedeelte als eerste lezen. Dat streelt me, maar aangezien ik me niet durf voor te staan op een bovenmatige kennis van zaken en al helemaal niet op een gedegen kijk op voetbal, hoop ik wel dat men deze stukjes met enige relativering doorneemt. Ik heb de wijsheid bepaald niet in pacht en het is dan ook niets meer en ook zeker niets minder dan mijn eigen persoonlijke kijk op het gebeuren rond ons eerste elftal. Hoewel: soms word ik ook door supporters aangesproken op het feit dat ik hier niet het achterste van mijn tong laat zien, want uiteraard realiseer ik me ook dat ik hier schrijf op het uithangbord van onze eigen club en dat ik hier niet de vuile was buiten kan gaan hangen.
    Die vuile was kwam wel een beetje buiten te hangen via een stuk in de Gooi & Eemlander waar de huidige exodus van selectiespelers uitgebreid ter sprake kwam. Dat kon natuurlijk ook niet onopgemerkt blijven.
    Natuurlijk baart mij het ook zorgen en als ik een lijstje op voetbalopzaterdag.com zie staan met veertien vertrekkende spelers en slechts twee nieuwe namen. Ook ik vraag me dan af wie we dan in hemelsnaam volgend jaar in een groen-geel shirt zullen gaan hijsen. Als ik dan voorzichtig wat namen op papier zet, blijven de vraagtekens me duizelen.
    Ik miste gisteren wel een paar bekende koppen langs de lijn. Mensen die bij navraag dus druk aan het kijken waren naar nieuwe aanwinsten. Er gebeurt dus best wel het een en ander waar wij als simpele supporters totaal geen weet van hebben.
    We hoeven elkaar geen mietje te noemen als we constateren dat er bij Huizen niet dezelfde middelen beschikbaar zijn als bij die clubs waar we ons zo graag aan willen spiegelen. Geen dankbare taak dus voor de TC, die ondanks het uitblijven van nieuwe aanwinsten met bewonderenswaardige inzet aan het werk is. Laten we deze mensen dan ook vooral steunen en ons vertrouwen blijven geven. Ze roeien met de middelen die wij ze ter beschikking stellen. Wij hebben nu eenmaal geen groep fanatieke Huizer ondernemers die maar eventjes twintig duizend euro op tafel leggen als we een nieuwe spits nodig hebben. Dat is geen kritiek, maar gewoon de realiteit en het is dus gewoon niet anders – om met Danny Benning te spreken.
    Nog negen wedstrijden te gaan: Capelle, IJsselmeervogels, ONS Sneek, Volendam en Quick Boys komen nog op bezoek op de Wolfskamer. Voor Scheveningen, ASWH, SteDoCo en O.D.I.N. hebben we de bus nodig. Beslist op voorhand geen eenvoudig programma met de koploper en nog drie andere ploegen uit dat bekende linkerrijtje. Het aftellen is begonnen. Laten we hopen dat naarmate meer ploegen zich definitief veilig hebben gespeeld er wat ploegen bij zitten die er niet meer ‘vol’ voor gaan. Niets menselijks zal ook onze tegenstanders immers vreemd zijn en onderschatting zal ongetwijfeld hier en daar op de loer liggen. Het blijft voor onze mannen dus zaak om voor de volle honderd procent scherp te blijven en de punten te pakken waar we ze kunnen. Rijnvogels staat met een wedstrijd minder (dinsdag zal die wedstrijd in en tegen Lisse verspeeld worden) op twee punten afstand. Een overwinning zou dus in principe genoeg moeten zijn om het verschil in te lopen. Zo dichtbij, maar ook weer zo ver weg: want ook Rijnvogels kan uiteraard in deze slotfase nog punten gaan pakken. Wat dat betreft heeft Van de Pol dus het grootste gelijk van de wereld: we moeten gewoon alleen naar onszelf kijken! Maar als deze jongens die nacompetitie mochten halen, dan zouden we ze haast op een platte kar door het dorp moeten zeulen!

    VVOG Uit

     

     

     

     

     

     

    VVOG-Huizen 2-0
    4. Tim Muller 1-0
    72. Pernelly Biya 2-0

    Opstellingen: