https://www.svhuizen.nl/er-is-een-tijd/n3434c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Er is een tijd…
    19 mei 2017
    Ron Tuijnman
    Zoals het gezegde luidt is er een tijd van komen en een tijd van gaan. Aan het einde van het seizoen is het vooral een tijd van gaan. Een verslag en terugblik…
    er-is-een-tijd

    Afscheidsavondje
    Terwijl de mensen van de verkeersbegeleiding van de avondvierdaagse nog even uitpuffen van de zoveelste wandeltocht door onze lokale dreven, verzamelen onze mannen zich na de training in de kantine. Normaliter wordt zo’n afscheid van vertrekkende spelers na de laatste thuiswedstrijd georganiseerd, maar deze keer kwam dat wel wat ongelukkig uit aangezien we na Quick Boys nog het alles-of-niets duel tegen O.D.I.N. moesten spelen. En dan wil je daarvoor dus geen sfeertje creëren dat het voor de mannen wel op zit bij Huizen. Ook is het vreemd afscheid nemen als je nog niet eens weet of de competitie nog met nog een hele reeks nacompetitiewedstrijden verlengd zal gaan worden. En dus volgde het wijze besluit de competitieafloop eerst maar af te wachten en dan iedereen nog maar een keer in ons clubhuis uit te nodigen om afscheid te nemen van de spelers die ons toch ook dit seizoen weer zoveel onvergetelijke momenten wisten te bezorgen. En een niet onaanzienlijk aantal getrouwen heeft dan ook aan die oproep gehoor gegeven en luistert deze avond op met hun aanwezigheid.

    Toespraken
    Nadat verkeersregelaarsopperhoofd Robert Pastijn zijn mensen in een korte toespraak had bedankt voor bewezen diensten en een gouden fluit had uitgereikt aan één van de verkeersregelaars die blijkbaar opvallend het verkeer had geregeld, is het dan de beurt aan voorzitter Sjaak Veerman die - ondanks dat hij aangaf niet iedereen te zullen onthalen op een individuele toespraak – toch een kort stichtelijk woordje voor de vertrekkenden overhad. Want het zijn er nogal wat die volgend seizoen het geel-groen aan de wilgen hebben hangen. Veertien(!) spelers tel ik zo in de gauwigheid al, plus een handje vol trainers en begeleiders en de term ‘exodus’ dringt zich aan me op.
    Veerman roemt de mannen om hun inzet en memoreert nog maar eens dat men voor aanvang van het seizoen al wist dat het een moeilijk seizoen zou worden, dat we dan toch nog tot op de laatste speeldag spannend hebben weten te houden en dat is op zich al een hele prestatie voor deze jonge groep. Ondanks de degradatie kijk ik dan ook terug op een mooi seizoen met veel memorabele momenten: de 0-2 in het stervenskoude Groningen, de tumultueuze 0-1 bij Harkema, de 2-1 thuis tegen Quick Boys, de 0-1 thuisnederlaag met staande ovatie tegen de latere kampioen IJsselmeervolgels, de zinderende 2-4 in Heemskerk met één oog op teletekst en één oog op het veld.

    Degradatie
    En als we er nu kansloos en troosteloos vier wedstrijden voor het einde al uitgeknikkerd waren, maar uiteindelijk zijn we gedegradeerd met slechts een schamele zes puntjes die ons scheidden van rechtstreekse handhaving!
    Zes schamele puntjes…
    En dan denk ik toch weer even terug aan die bal op de paal een paar minuten voor tijd thuis tegen Groningen – dat zouden er al twee minder geweest zijn… Die 0-1 stand na negentig minuten uit bij DVS… Dan hebben we het er al over vijf. Neem dan die legendarische thuiswedstrijd tegen IJsselmeervogels waar we 85 minuten overeind bleven en tenslotte toch geveld werden door een frommelgoal van Berry Powel, of ONS Sneek uit, waar een punt zeker haalbaar was geweest, of Rijnvogels uit waar we er ronduit ingefloten zijn… Dus zeg nou niet dat het niet mogelijk was geweest!
    Maar uiteindelijk loog de ranglijst toch niet en moesten we constateren dat we zeker in het begin van het seizoen te onvolwassen waren om in de derde divisie te kunnen overleven. En dus nemen we met gemengde gevoelens afscheid van deze groep spelers en de derde divisie waarvan ik van mening ben dat we er gezien uitstraling, grootte, naam en faam als vereniging toch in thuis zouden moeten horen.
    En dus mijn dank - en ik denk ook die van de hele vereniging - aan de mannen die tot op de laatste dag als leeuwen gevochten hebben tegen die schier onafwendbaar lijkende degradatie, vanaf de winterstop eigenlijk al klauwend van strohalm naar strohalm met jongens die gaandeweg al wisten dat ze de club zouden gaan verlaten, maar die desondanks een bewonderenswaardige inzet hebben getoond. Hulde, respect en heel veel waardering daarvoor. En voor wie er volgend seizoen andere kleuren gaat verdedigen: alles succes en ik spreek de hoop uit een aantal van jullie toch ooit weer in het fraaie geel-groen over de velden te kunnen zien daveren!

    Staf
    Dank ook aan trainer Henk van de Pol met wie ik het lang niet altijd eens was waar het zijn keuzes betrof, maar waarvoor ik altijd veel respect heb gehad dat hij nadrukkelijk zijn eigen koers bleef varen: met vertrouwen in zijn jongens en ondanks soms luidkeelse adviezen vanaf de tribune ongebroken en standvastig in zijn beleid. Ook Henk moest roeien met de riemen die hem ter beschikking waren gesteld en daar heeft hij gewoon naar eer en geweten het beste van getracht te maken. Waardering mijnerzijds dus, zeker ook voor de positieve manier waarop we altijd samen hebben gewerkt, zijn bereidheid om ook na de grootste decepties weer voor mijn microfoontje zijn commentaar te geven na de wedstrijd.
    Dank aan Kristian Weijers die op zijn eigen bescheiden en stille wijze toch ook zoveel goeds heeft gedaan voor de club. Volgend jaar ARC, naar ik begreep: het ga je goed!
    Dit seizoen vormt ook het einde van een tijdperk, want we nemen ook afscheid van ‘Knabbel & Babbel’ – de materiaalmannen Bert Kos en Dirk Honing. Mannen: zonder jullie zal de club nooit meer het zelfde zijn! Dank voor alle goede werk in de schaduw van ons eerste. Werk waardoor we als club de naam hebben opgebouwd ‘dat alles er altijd zo goed voor elkaar is’. Bert en Dirk: veel plezier met het thuisfront waar jullie nu meer aandacht aan willen gaan besteden en ik hoop jullie nog vaak onder de aanwezigen op de Wolfskamer te mogen begroeten!
    Rest mij u opnieuw een prachtige vakantie toe te wensen en de hoop uit te spreken u ook het volgende seizoen weer gezond en vol goede moed langs de lijn aan te mogen treffen als ons vlaggenschip zich opmaakt het verloren terrein weer snel goed te gaan maken met een nieuwe selectie en onder de bezielende leiding van de nieuwe trainer Erik Assink!