https://www.svhuizen.nl/en-ron-bekeek-weer-een-clinic/n2523c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    …en Ron bekeek weer een clinic…
    23 feb 2016
    Ron Tuijnman
    Nog maar nauwelijks bekomen van de FC Utrecht clinic, stond er dinsdagavond alweer een clinic op het programma, deze keer verzorgd door ons ‘eerste’. Ron doet dus wéér verslag…
    en-ron-bekeek-weer-een-clinic

    Clinic
    Twee clinics binnen een week tijd, dat lijkt me wat veel en deze clinic begint dan ook nog eens wat laat voor de kinderen. Ik vrees dan ook voor een bescheiden opkomst van onze jeugd. Maar die vrees is ongegrond: als ik in de kantine kom nadat ik 'Cerberus' Peter van den Driessche ben gepasseerd, tref ik een volle bak aan. Het rent en vliegt in de rondte en de opwinding is van de koppies te lezen. De ouders staan er berustend bij in de wetenschap dat deze tomeloze energie straks op het veld gekanaliseerd zal gaan worden.
    Dan verschijnt Sam Doeve ten tonele en met de air en autoriteit van een ware schoolmeester weet hij tot mijn niet geringe bewondering (ik heb zelf 23 jaar voor de klas gestaan en wéét dus waar ik het over heb!) de menigte tot bedaren te krijgen - en nog bewonderenswaardiger: de aandacht vast te houden tijdens de uitleg van de spelletjes en het formeren van de groepjes.


    ...'Meester'  Sam Doeve aan het woord...

    Dan mag de hele meute naar buiten en in een lange sliert zoeken ze met hun groepjes een plekje in de middencirkel, alwaar ‘meester’ Sam hen verder dirigeert naar de respectievelijke onderdelen van vanavond. Petje af, Sam, voor de manier waarop je dit allemaal in goede banen leidde!

    Donkere wolken
    Samen met fotograaf Henk Heijnen kijk ik angstig naar de donkere wolken die zich samenpakken boven de Wolfskamer. Het belooft qua weer weinig goeds, maar vooralsnog blijft het bij een paar verdwaalde spatten regen.


    ...Donkere Wolken boven de Wolfskamer...

    De kinderen malen er niet om en als een span nerveuze paarden voor een wedstrijd staan ze bij de onderdelen te trappelen om te beginnen. Dan blaast Sam ‘eindelijk’ op zijn fluit en gaat het feest van start. Op de middenstip verneem ik van hem dat zijn onderwijstalent niet helemaal uit de lucht komt vallen: hij geeft les op een R.O.C. in Almere. Maar dat doet niets af aan zijn onmiskenbare onderwijstalent.
    De kinderen dribbelen, zijn druk met afwerken op de goal, spelen krijgertje, springen, rennen, schieten pylonen om en spelen uiteraard ook een partijtje. Ondanks de kou zie ik alleen maar vrolijke, lachende kinderkoppies die druk in de weer zijn.


    ...Maak een 'actie'...

    Keepertjes
    In het grote goal zinkt het kleine mannetje haast in het niet, maar vol verbazing zie ik in die paar minuten dat ik naar deze Mitch sta te kijken hoe hij de ene onmogelijke bal na de andere uit zijn goal ranselt. Het is een feest om naar te kijken! Natuurlijk gaan er ook diverse ballen in, maar zijn prestaties zijn indrukwekkend voor dat kleine mannetje in de grote goal.


    ...Mitch!...

    Aan de andere kant van het veld zie ik even later hoe een spelertje van de F10 / 11 ook de plek onder lat inneemt. De eerste bal komt zo ongeveer uit bij de cornervlag, maar hij spat als een trekveer uit die goal en duikt dat het een lieve lust is. En hij hééft die bal dus gewoon! Heerlijk!
    Mitch is een half uurtje later afgelost door onze onvolprezen doelman Johan Verkerk van de eerste selectie die zichzelf waarschijnlijk een rustige avond had beloofd tegen deze F-jes. Maar de ballen spatten hem om de oren, paal en lat worden geteisterd en Johan moet bij tijd en wijle alles uit de kast halen om de ballen te keren. Ik denk dat hij op dat moment een selectieteam tegenover zich had, want hij moest stevig aan de bak en is waarschijnlijk de enige speler van het eerste die echt voor de volle 100% kan zeggen dat ie ‘getraind’ heeft…
    Ook Denny van Loen is druk in de weer. Hij wordt ingezet bij het partijtje en nadat hij eerst fanatiek en met kennelijk plezier een stel meiden coachte en hen wees op de ruimtes en wat er mee te doen, zie ik hem even later een beetje meegeiten met een partijtje. Uiteraard niet op vol vermogen, maar als hij de bal dan al dollend hard in de maag geschoten krijgt gaat hij toch even neer – hij bleef lachen, maar Onze Lieve Heer hoorde hem brommen…

    Koud
    Mijn pen en ik krijgen inmiddels toch wel wat last van de kou en de nattigheid. Hoewel ik mijn schrijfblok onder mijn jas probeer droog te houden, kan ik toch niet voorkomen dat er wat regendruppels op het papier belanden. En dat is geen lekkere combinatie met een balpen waar de inkt ijskoud van is geworden en dus ook al wat stroefjes functioneert. En dus warm ik heel even bij in de kantine waar Adri Storm en Jan Veerman (en dan vergeet ik nog wat getrouwen te vermelden) voor limonade aan het zorgen zijn. En terwijl ik mijn aantekeningen een beetje in een leesbare staat tracht te restaureren, vang ik een gesprekje op van een mannetje dat helaas geblesseerd is en niet mee kan doen. Last van de kuiten en hij loopt daardoor wat moeilijk. “Die meneer ging me toen masseren, maar die knijpt hárd, zeg!” piept hij verongelijkt.
    Op het veld is er steeds één onderdeel over en dat biedt de mannen van het eerste de gelegenheid om zelf af en toe ook even lekker te dollen. Ik denk terug aan de woorden van Henk van de Pol dat de koppen weer even ‘fris’ gemaakt moeten worden. Ik denk dat dit een perfecte manier bleek om dat voor elkaar te krijgen. Beter dan het vorige initiatief om de spelers een ochtend met een jeugdteam te laten meedraaien. Dan moeten die mannen in alle vroegte al op het veld zijn en dan maar de dag verder door zien te komen als voorbereiding op de wedstrijd. Dat lijkt me geen pretje en geen fijne voorbereiding, hoe goed, leuk, aardig en betrokken de achterliggende gedachte ook moge zijn. Nee, dan is dit een beter initiatief dat voor beide groepen (de jeugd én de selectie) alleen maar tot wederzijds voordeel strekt. Prima! Hier wordt iedereen ‘beter’ van!


    ...Plezier alom!...
    Terwijl ik vanachter het glas naar het veld kijk zie ik bij de zoveelste wisseling van onderdeel hoe de hele karavaan ouders braaf en tevreden met de spelertjes meetrekt. Ook bij hen zie ik, ondanks dat de nekken steeds dieper weggetrokken worden in kragen en sjaals, alleen maar blije gezichten…

    En zo mocht ik weer het voorrecht beleven een heerlijk evenement voor onze jeugd te bekijken. Dank gaat uiteraard uit naar de spelers van het eerste die op deze manier hun band met de vereniging verstevigden, maar zeker ook dank aan alle vrijwilligers die weer geheel belangeloos hun werk en inzet leverden om de kinderen een onvergetelijke avond te bezorgen!

    Ron Tuijnman
    Op- en aanmerkingen, correcties en aanvullingen, reacties als altijd van harte welkom via RON apenstaartje RTPSOFTWARE punt NL