https://www.svhuizen.nl/en-ron-bekeek-oud-huizen-tegen-lucky-ajax/n3502c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Met een weinig aan de verbeelding overlatende 3-9 werd oud Huizen in het kader van het 90-jarig bestaan van onze vereniging door Sjaak `Paco` Swart en de zijnen naar de kleedkamers gestuurd....
    en-ron-bekeek-oud-huizen-tegen-lucky-ajax

    Nog één keer Aboikoni zien...
    Ik tekende bovenstaande opmerking op uit de mond van een van de aanwezigen op deze heerlijke voetbalavond en het tekende de insteek van deze ludieke wedstrijd.
    De wolken boven het oude dorp hebben een dreigend grijze kleur, maar op de Wolfskamer is het heerlijk toeven in de laatste zonnestralen van deze fraaie dag.
    Het is nog niet echt druk als ik om een uur of zes arriveer, maar alle voorbereidingen zijn al in volle gang. Ook voor de inwendige mens zijn de voorbereidingen al in volle gang en ik laat me het hamburgertje dan ook goed smaken – aan mijn figuur valt immers toch geen buil meer te vallen.
    Weer zien met tal van spelers: sommigen zijn weinig veranderd, voor anderen moet ik eerst wat dieper in het geheugen wroeten voor ik de juiste naam bij het gezicht heb. Zo ken ik Eugene Perotti alleen met die lange rastavlechten en hij heeft nu een kapsel op afbetaling: de ene helft geschoren, de andere helft wordt volgende week afgemaakt. Dat was twee keer kijken, dus, maar anderen zijn dus geen spat veranderd: Roy Witteman loopt erbij alsof hij zojuist nog de training met de selectie heeft afgewerkt, de markante kop van Werner Kooistra pik je er uit duizenden uit en ook Gijs Roelofsen herken je nog onmiddellijk.
    In de bestuurskamer spreek ik Koos Drooger die als coördinator alle eer afwimpelt naar de jubileumcommissie die organisatie van dit evenement heeft verzorgd. Terwijl hij met zijn mobieltje nog even de microfoon bijregelt waarmee voorzitter Sjaak Veerman zojuist aan zijn welkomstspeech is begonnen. “Erwin Hautmann heeft vooral de spelers geregeld,” vertelt hij. “Roelie Visser en Jan Klein hebben zich bekommerd om de catering en de horeca. Verder natuurlijk alle lof voor de hoofdsponsors van dit evenement: Vishandel Jan van As, de RABO-bank, Automobielbedrijf Fred Jansen, Bert Flierman paramedische evenementenbegeleiding, bouwbedrijf MECO, het Huizer Kaasgilde en administratiekantoor Boot.
    Ook werd hoofdsponsor Connect nog even in het zonnetje gezet en werd het sponsorcontract met een jaar verlengd door broer en zus Meijer. Even wat hilariteit als het fototoestel weigert waarmee het tekenen van het contract voor het nageslacht werd vastgelegd, maar dan staat de handtekening dan toch op papier én op de gevoelige plaat.

    De tand des tijds
    Het is altijd leuk de mannen weer te zien waar je jaren geleden al zoveel plezier aan beleefd hebt. Voor sommige spelers is de warming-up al een hele opgave, andere spelers lopen erbij alsof ze mogen zo met de eerste selectie zouden kunnen aantreden tegen Excelsior ’31. Maar ondanks de stramme sprintjes en de krakende rek- en strekoefeningen zie je toch de voetbalvreugde tussen de stramme spieren door glinsteren als de bal in de buurt komt. En dat geldt zeker voor Ajax icoon Sjaak ‘Paco’ Swart. Negenenzeventig is meneer Swart al, maar ik verdenk hem ervan dat hij de fontein van de eeuwige jeugd ontdekt heeft, want hoeveel negenzeventigjarigen spelen er nog een halve wedstrijd mee? Toegegeven: Sjaaks langste loopactie was na de rust van de kleedkamer naar de reservebank, maar ik zou er al voor tekenen al ik NU op mijn tweeënzestigste nog zo fit zou zijn!
    Maar ook op Simon Tahamata lijkt de tand des tijds zich stuk te bijten: geen haar meer op zijn hoofd te bekennen, maar hij dartelt nog als weleer.
    Ook in de eigen gelederen treffen we enkele spelers voor wie vadertje tijd zijn hoed heeft moeten afnemen: Roy Witteman bijvoorbeeld, die zou ik vanmiddag (het is inmiddels zaterdag) nog met een gerust hart op durven stellen tegen Excelsior ’31, maar ook good old Pieter Honing oogt fit en afgetraind.

    Oudgedienden
    Natuurlijk waren het allemaal ‘ex’ Huizenspelers die op het veld stonden, maar ook aan de mannen die dat fysiek niet meer op konden brengen was er gedacht. De jubileumcommissie had ook een reünie van spelers uit de diverse kampioenselftallen op touw gezet. Met namen als Arie Bout, Henk van Metelen, Bert Gooijer, ‘Lampie’ Kriek en Jan Godthelp herleefden gouden tijden weer even. Uiteraard werden ook de mannen voor het nageslacht vastgelegd door de diverse fotografen.

    Ten aanval!
    Dan komt er een enorme stoet spelers en jeugdspelertjes het veld op. Na de fotosessies met de diverse coryfeeën en de totale groep, gaan we dan van start. Het is natuurlijk geen wedstrijd waar je heengaat voor een scherpe pot voetbal, het is vooral het ophalen van herinneringen en het weerzien met de mannen van toen die het moeten doen... Het beginsignaal van scheidsrechter Hans van Tier echoot nog na op de Wolfskamer als Raymond Bronckhorst de eerste goal al binnen frommelt en we maken ons op voor een doelpuntenfestijn. Aron Winter geeft nog even een demootje balbezit houden in het strafschopgebied van Huizen. En zo ontspint er zich een aardige wedstrijd waarin alleen een hoog tempo en de scherpe duels ontbreken. Er rollen bij tijd en wijle hele leuke combinaties over het veld waarbij vooral de Ajacieden elkaar met one-touch-voetbal weten te vinden. Ook de Huizers willen zich niet onbetuigd laten en in de elfde minuut zien we zowaar een stukje galleryplay - ‘balletje hooghouden’ – dat op de tribune een open doekje opleverde.
    Een scrimmage voor de kooi van Werner Kooistra die zijn volle gewicht in de strijd werpt en de klus met behulp van de defensie weet te klaren. Even later heeft hij geluk als Kevin Bobson (of was het Aron Winter) zo ongeveer zijn nek over de bal breekt bij een doorbraak in het strafschopgebied. Voetbal op kunstgras is nou eenmaal een totaal andere sport dan voetbal op een écht voetbalveld. Het zal wel weer een heftige discussie over gras, dan wel kunstgras opleveren.

    Verschil
    Dan verschalkt de lepe Dennis Gerritsen Kooistra met een boogbal over veertig meter en staat het weer gelijk. Thomas Middelkoop heeft dan waarschijnlijk nog het gevoel dat ze ‘dit’ Ajax wel even op zullen rollen, want bij een doorbraak hoeft hij de bal maar in het lege doel te schuiven. Hij besluit dan echter tot een hoogstandje waarin hij zich hopeloos verslikt en de kans gaat jammerlijk verloren. De misvatting van Thomas wordt dan echter met de minuut duidelijker, zeker als Angelos Charisteas met een bekeken schuiver de 1-2 op het scorebord brengt.
    Heel even lijken we dan een herhaling van die legendarische rush van Frank Aboikoni in de herhaling te zullen gaan beleven, maar de bal springt van zijn scheenbeen en is vervolgens een simpele prooi voor doelman Stephan Veenboer van Ajax.
    Naarmate de rust nadert worden de verschillen steeds duidelijker zichtbaar: de Ajacieden spelen makkelijker, weten met een minimum aan inspanning het maximale uit het resultaat te halen en dat gaat zich bij de Huizers toch een beetje wreken. Ook ‘Paco’ Swart die zich een centrale rol in de middencirkel had toebedacht ziet zijn passes vooral bij tegenstanders eindigen en daar heeft hij ouderwets de pest over in en laat dat verbaal goed merken. Heerlijk!

    Het vingertje en de dijk…
    De tweede helft begint met Gijs Roelofsen op doel. Ook Sjaak Swart  heeft zijn plekkie afgestaan en volgt het hele gebeuren vanaf de zijlijn. De loodgrijze wolken zijn gelukkig weggetrokken en we zien hoe Kevin Bobson opnieuw alleen voor Gijs Roelofsen opduikt. Deze keer verzaakt hij niet en met een routineuze schuiver laat hij onze voormalige doelman kansloos.
    En dan lijkt het vingertje uit de Huizer dijk getrokken, want een snelle combinatie tussen Assam Idrissy en Kiki Musampa snijdt als een warm mes door de Huizer defensie en de 1-4 floept op het sorebord.
    Het blijft genieten. Ook in defensief opzicht, want de kalmte die Arnold Klein op de eigen doellijn tentoonspreidt met drie aanstormende Ajacieden is werkelijk een genot om naar te kijken. Rustig combinerend weet hij zich uit de omsingeling te spelen.
    Af en toe lijkt het alsof de Ajacieden het niet te gek willen maken, want enkele onwaarschijnlijke kansen worden genadeloos om zeep geholpen. Bij Huizen is de pijp leeg. De Ajacieden spelen vaker in deze samenstelling en uiteraard hebben die een voetbalervaring en -instinct waar onze gelegenheidsformatie uiteraard niet aan kon tippen. Op de bank heeft coach David Toxopeus geen wissels meer die het verschil nog kunnen maken en dus maken we er maar een voetbalfeestje van door alleen die dingen te doen die men nog leuk vond om te doen. En verdedigen behoorde daar waarschijnlijk niet echt toe, want het gemak waarmee de Ajacieden de score uitbouwden tot de 1-8 van John Bosman, was wel erg opvallend: de weerstand is gebroken en de Huizer spelers ook… Vooral Assam Idrissy heeft er nog zin in bij de Amsterdammers en we noemen ze dan wel Godenzonen, maar hij liep als God in Frankrijk te voetballen.
    Arthur van Metelen die zojuist de 2-8 had binnengeschoten wordt dan nog bij een van de steeds spaarzamer wordende aanvallen van Huizen binnen de zestien vastgepakt en hij jaagt de toegekende strafschop zelf ongenadig hard binnen. 3-8 en op de tribune wordt gekscherend om de gelijkmaker geroepen.
    Als scheidsrechter Van Tier na de aftrap eigenlijk gelijk wil affluiten, haalt Idrissy vanaf de aftrap meteen uit en van ruim vijftig meter tekent hij alsnog de 3-9 aan. Dan is het genoeg voor Van Tier en het gros van de uitgeputte Huizers en zoeken we ondanks de ferme nederlaag toch tevreden de kleedkamers en de versnaperingen op. Het lekkere weer maakt het toch mogelijk nog even buiten wat te drinken en ook na de wedstrijd gaat het schudden van handen en het bekloppen van schouders onverminderd voort. En zo bleef het nog lang onrustig op de Wolfskamer…