https://www.svhuizen.nl/en-ron-bekeek-jo17-jo19/n4705c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    En Ron bekeek JO17-JO19…
    8 nov 2020
    Ron Tuijnman
    Het neusje van de Huizer jeugdzalm mocht nog net onderling tegen elkaar in het strijdperk treden. Op uitnodiging mocht ik daar bij zijn om verslag te doen…
    en-ron-bekeek-jo17-jo19

    Neusje van de zalm
    Met de selecties Onder 17 en Onder 19 hebben we vandaag onze aanstormende talenten in het veld. Op uitnodiging van coach Haris Bantvawala mag ik daar getuige van zijn. Weliswaar onder voorwaarde dat ik er dan verslag van zou doen, maar dat doe ik met alle plezier, het is een kleine tegenprestatie voor het voorrecht weer eens een live-voetbalwedstrijd mee te mogen maken. Ik voel me een bevoorrecht mens.
    Het is werkelijk ideaal voetbalweer en ik ga hier niet weer een klaagzang aanheffen over zin en onzin van de genomen maatregelen - ik wil niet aan de gang blijven - maar de tranen klotsen me achter de ogen in het besef wat een geweldige voetbaldag dit voor miljoenen amateursporters had kunnen zijn.
    Op zich zou het leeftijdsverschil deze wedstrijd tot een kansloze missie voor Onder17 moeten maken en leidster Astrid Schaap vertelt me dat de vorige sessie inderdaad in een eclatante 8-0 voor de Onder 19 opleverde. Wél in een aantrekkelijke wedstrijd die het aanzien lang waard bleef. Toch kiest men niet voor een mix van beide teams.
    Astrid weet ook te melden dat er bij de O19 veel eerste jaars zitten en bij O17 juist veel tweede jaars. Dat zou het leeftijds- en dus krachtsverschil enigszins moeten compenseren.
    De tribune zit hermetisch op slot, maar ik besluit overmoedig de kleuterpartij over het hek aan te gaan. Een kilo of twintig geleden had ik totaal geen moeite met dat soort triviale obstakels, maar nu merk ik dat een vijfenzestigjarige sommige dingen eigenlijk niet meer moet willen. Eenmaal aan de andere kant van het hek beland, realiseer ik me dat ik nu nog redelijk ‘opgewarmd’ ben van de wandeling hierheen, maar dat ik straks stram en stijf na twee uur zitten ook weer terug zal moeten over dat wiebelige hek. Ik hoop stilletjes op de interventie van sleutelbewaarder Gert van der Roest. Tevergeefs zal later blijken, Gert laat zich alleen even met een bladblazer zien. Klasse dat er toch nog steeds ‘Gerts’ in de rondte lopen bij onze club die de boel draaiende houden!

    Brutaal
    Twee minuten gespeeld en dan stuift Lars van der Wal al op volle snelheid door over de flank. Hij is zijn directe tegenstander bijna te snel af en zijn schot wordt tot corner verwerkt. Het is de opmaat van een brutaal O17 dat zich opportunistisch in de strijd zou werpen vanmiddag.
    Uiteraard laten de ‘oudjes’ zich ook niet onbetuigd en een minuut later neemt Timo Vos doelman Milo de Man onder vuur. De bal is echter recht op de doelman af en De Man verwerkt de bal dan ook moeiteloos.
    Op het middenveld valt mijn oog op O17 Stijn de Groot: stevige knul, veel loopvermogen en bepaald niet onder de indruk van zijn op het oog toch een stuk forsere tegenstanders. Beetje onzorgvuldig in de passing, maar zeker een talentje om in de gaten te houden. Typetje Dick Schoenaker voor de ouderen onder ons.
    Onder 19 is dan in de achtste minuut slechts centimeters van de openingstreffer verwijderd als Zeb Visser en nummer 18 (of is het Frank van den Bosch met 8?) een snel en secuur uitgevoerde combinatie opzetten. De bal komt bij de eerste paal bij spits Renzo Ohler die de bal sluw en geraffineerd verlengt. De bal lijkt binnen te vallen als Davey Verweij ineens als reddende engel achter Milo de Man opduikt en de bal uit de doelmond werkt.

    Openingstreffers
    Onder 17 speelt brutaal en onbevangen. Captain Chris Veerman blijft storen als men bij O19 achterin in het eigen strafschopgebied de bal wel even denkt rond te kunnen tikken. Veerman weet er een voetje tussen te krijgen en de bal spat opzij voor de voeten van Lars van der Wal die met een geweldige streep doelman Oliver Pabon kansloos laat: 1-0 voor O17! En dát was toch wel even een verrassing voor mij!
    Uiteraard blijft O19 zoeken naar hun openingstreffer en een minuut later lijkt Renzo Ohler die op de voet te hebben als de bal hem na een scrimmage in volledig vrijstaande positie plotseling bereikt. Hij had de gelijkmaker op de voet, maar helaas voor hem neemt hij ‘m met zijn knie en dat bleek geen trefzekere combinatie. Bal over en een goede kans op de gelijkmaker gaat daarmee verloren.
    Het is een heerlijke wedstrijd: het onbevangen voetbal van Onder17, het goede combineren van Onder 19. De spelers zijn nog puur en geven nog wel eens toe aan hun liefde voor de voetbalsport. Coaches krijgen er een hartverzakking van, maar ik zie ballen die gecontroleerd worden met de hak, doorgespeeld worden in één beweging met de buitenkant van de voet, speels en instinctief voetbal waarbij de artistieke handigheidjes niet altijd geschuwd worden. Ik hou van dit soort voetbal dat ik me ook van de beloftenteams nog wel herinner.
    Onder19 heeft moeite met dat snelle opportunisme van Onder17. En dat leidt ook tot de tweede treffer van de jonkies: Kevin Schaap steekt een kopbal schitterend naar de bovenhoek. Doelman Pabon heeft echter een wereldredding in huis en tikt die bal toch nog tot corner. Als die voorkomt lijkt de bal kansloos aan alles en iedereen voorbij te gaan. Tot Chris Veerman bij de tweede paal opduikt en de bal resoluut van dichtbij binnen tikt: 2-0 voor O17 en dat had ik dus al helemáál niet verwacht.
    En het blijft maar doorgaan: Kevin Schaap verovert brutaal de bal als O19 wat gemakzuchtig denkt op te kunnen bouwen op het middenveld. De bal gaat snel naar voren en de voorzet bereikt Lars van der Wal die de bal schitterend probeert aan te nemen om meteen uit de draai te kunnen schieten. De aanname was een genot om naar te kijken, maar het gaat nèt niet helemaal zoals Lars het in gedachten had en de bal springt wat ver weg waardoor de kans alsnog verloren gaat. Maar de manier waarop: smullen voor de liefhebber!
    Weer een snelle uitval van O17 en opnieuw duikt Lars van der Wal op in de O19 zestienmeter. Kevin Schaap heeft de bal onderschept en stuurt Van der Wal weg. De schuiver is hard en goed, maar doelman Pabon is beter en weet de bal met de voeten te keren.

    ‘t Onvermijdelijke
    Doet Onder19 dan helemaal niets terug?
    Zeker wel!
    Coach Sidney Schipper schreeuwt zich de longen uit het lijf dat ze simpel moeten blijven voetballen, niet allemaal de eindpass moeten willen geven. Ondanks al die ‘eindpasses’ stranden de goede bedoelingen van de mannen echter toch vooralsnog allemaal in het zicht van de haven. Doelman De Man staat zijn ‘mannetje’ en O17 knokt met de inzet die je van een underdog mag verwachten, waarbij de 2-0 uiteraard een aardige stimulans vormt.
    Na een slordige spelhervatting van Pabon, die de bal zo in de voeten van Veerman schuift, bedenkt de captain van O17 zich niet en zijn boogbal vanuit het middenveld schampt tot opluchting van Pabon de bovenkant van de lat. Het wordt echter wel al zichtbaar dat de mannen van O17 toch wel wat veel kracht hebben ingeleverd tegen het nog steeds goed combinerende O19. En dat vergt toch wel veel loopwerk. Met name bij Stijn de Groot begint dat te knagen aan zijn passing.
    Het is dan de achtendertigste minuut als een bal in de kluts recht omhoog gaat. Spelers van beide partijen springen en dringen om onder de bal te kunnen komen. O17 dringt dan wellicht iets te veel en arbiter Jasper Westland kent O19 een strafschop toe. Tussen alle talenten dus ook een jonge talentvolle scheidsrechter. Floot onberispelijk – ook in dit geval, al hád Jasper wellicht iéts meer rekening mogen houden met het feit dat dit qua postuur toch wel een beetje David versus Goliath was en dat het dapper knokkende O17 ietsje meer krediet in dit soort persoonlijke duels had verdiend. Nu had het iets van die muis en die olifant die over een brug liepen en de muis tegen de olifant zegt: ‘Wat stampen we, hè?’
    Zeb Visser is vanaf de stip ongenadig en laat De Man volstrekt kansloos: 2-1 en het onvermijdelijke staat dan dus uiteindelijk toch te gebeuren…
    Pabon moet dan nog wel even aan de bak als Schaap er weer tussenuit trekt en afgeeft op Van der Wal, maar dan kent arbiter Westland opnieuw een strafschop toe. Deze keer is het Veerman die het been op borsthoogte heft als Kay Wilms de bal net wil koppen. Het deed sterk denken aan die situatie bij Atalanta-Ajax waarbij Traoré een strafschop toegekend kreeg toen hij ook ineens de schoen van zijn tegenstander voor zijn neus voorbij zag vliegen. Maar ook net als bij die strafschop ook hier toch weer wat discussie. Want wás Wilms niet wat ver naar beneden met het hoofd?
    In ieder geval legt Zeb Visser weer aan voor zijn tweede en net als bij de eerste strafschop spat de bal feilloos tegen de touwen.

    Rust
    En dat maakt dat de rust met 2-2 aanbreekt. Een beetje sneu voor O17 dat het de voorsprong zag verdampen en dan vooral vanwege de manier waarop. Maar goed: dat zal ook mijn voorliefde en sympathie voor de underdog wel geweest zijn die daar debet aan was.
    Al met al was het een uitermate aantrekkelijke eerste helft waarin ik vooral genoten heb van Renzo Ohler, Chris Veerman, Lars van de Wal, Milo de Man en Stijn de Groot, maar vooral van dat met bravoure spelende Onder17 dat fris van de lever en brutaal de snelle counter zocht en vond. Dat zou maar zo eens een hele productieve lichting kunnen worden!
    Toch kon ook Onder19 me goed bekoren: degelijk spelend, maar voor mijn gevoel toch wat worstelend met de eigen favorietenrol. Ik zie dat vaker gebeuren als een team noblesse oblige die favorietenrol wil waarmaken: het gaat dan geforceerd en uit het gewone doen spelen en dat heeft dan een averechts effect. Coach Schipper stipte tijdens de wedstrijd al menig maal aan dat zijn ploeg te ingewikkeld probeerde te spelen. Maar ja, zakelijkheid en degelijkheid zijn niet de eerste omschrijvingen waar ik aan denk bij jongens die nog negentien moeten worden…
    Vooralsnog is deze wedstrijd het lekkerst denkbare alternatief op deze door coronamaatregelen verpeste schitterende voetbaldag en ik verheug me al op de tweede helft waarin ik verwacht dat het fysiek van O19 het uiteindelijk toch zal gaan winnen van het frivole voetbal van O17.
    Maar… De wonderen zijn de voetbalwereld nog niet uit…

    Overwicht
    En mijn verwachting komt uit: O19 heeft de gelijkmaker te pakken en put daar voldoende kracht uit om nu de toon te zetten in de wedstrijd. Beide doelwachters laten nog even zien waarom ze zijn gaan keepen en onderscheppen beiden keurig een wederzijdse voorzet, maar het wordt allengs duidelijk dat het surplus aan kracht van O19 zijn tol begint te eisen bij O17. Steeds vaker moet een O17-speler aan de handrem. Het kost Stijn de Groot de eerste gele prent van de wedstrijd.
    Het was een kwestie van tijd, maar na een klein uur spelen neemt O19 dan toch de leiding: Frank van den Bosch knikt een voorzet van - ik meen – Sidney Schouwstra keurig in de verre hoek en laat De Man andermaal kansloos: 2-3 en ik vermoed dat de goals nu als de bekende rijpe appelen zullen gaan vallen. O17 werkt weg, maar het heeft de kracht niet meer dat op een manier te doen waarbij er een counter kan ontstaan. Het is ‘weg is weg’ dat meer en meer de klok begint te slaan.
    Ohler soleert tot aan de achterlijn. De hoek is moeilijk en hij probeert het toch. De Man weet de bal toch voorlangs te werken. Miguel Iskander blijft goed kijken als de bal doorschiet op Ohler. De spits wil draaien en schieten, maar Iskander blijft goed op de been en voorkomt een schotpoging. De Man weet ook een bal van Frank van den Bosch nog onschadelijk te maken en Kay Wilms mist van dichtbij en vrijstaand een opgelegde kans en schiet over. Ik heb bij een potje zomeravondvoetbal ooit een vergelijkbare kans gemist en schrik daar nog steeds wel eens zwetend van wakker. Maak je borst maar nat, Kay…
    Hoewel: we zitten een kwartiertje voor het eindsignaal als diezelfde Kay Wilms nu wél trefzeker is en vanuit de draai via de hand van de wanhopig uitvallende doelman De Man en de binnenkant van de paal de 2-4 aan laat tekenen.

    Het doek is gevallen
    Daarmee is het doek gevallen voor O17. De krachten zijn weggevloeid en de coördinatie begint onzeker te worden. Men heeft dapper geknokt voor wat het waard was en het heeft O19 toch wel even laten zweten. De wedstrijd bloedt nu kwalitatief wat dood.
    De Man moet zich dan nog strekken op een schot van Mert Batman en weet vooralsnog zo erger te voorkomen. Ik vraag me af of O17 óók al de volle drie kwartier per helft speelt. Anders is het voor deze knullen een dubbele handicap: een tegenstander die fysiek een stuk sterker is en ook nog gewend is de volle negentig minuten te spelen.
    Sem Alders perst er nog wel een schitterende sprint en dito sliding uit als Mert Batman door dreigt te breken, maar het is dweilen met de kraan inmiddels toch zeker al half open. De 2-5 valt in de negentigste minuut als Ohler de bal fraai op de borst controleert en binnentikt. Ohler is in de blessuretijd zelfs nog dicht bij de 2-6, maar ziet zich gestuit door die dapper keepende De Man.

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Geen 8-0 walk-over dus deze keer. Wel twee heerlijke ploegen die je een goed gevoel geven over de voetballende toekomst van Huizen. Een geweldige voetbalmiddag voor uw verslaggeverd die weer eens met volle teugen heeft genoten van een heerlijke wedstrijd.
    Het resultaat stond voor mij eigenlijk in de warming-up al vast toen ik beide ploegen bezig zag. Het verschil in fysiek was gewoonweg té groot. De vraag was alleen met hoeveel. En dan is het toch genieten als die underdog heel brutaal met 2-0 de leiding weet te nemen. Iedereen is toch altijd een beetje voor de underdog, immers?
    Ondanks alle lof voor O17 die ik in mijn voetbalenthousiasme heb toegezwaaid, moet ik toch ook Onder19 mijn complimenten doen. Het blééf ook bij de achterstand gewoon voetballen en combinerend de oplossingen zoeken. Nooit zag ik dat men het voor de hand liggende fysieke wapen uit de kast haalde, ook niet toen O17 daar wél een paar keer naar greep om zich het hoofd boven water te houden. En dus werd het een heerlijke en sportieve wedstrijd, een sieraad voor de voetbalsport!