https://www.svhuizen.nl/en-ron-bekeek-het-fifa14-toernooi/n1035c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    ...en Ron bekeek het Fifa14 toernooi
    8 feb 2014
    s.v. Huizen
    Voetbal blijkt niet alleen met de voeten, maar ook met de duimen gespeeld te kunnen worden. Een verslag van het Fifa 14 computervoetbaltoernooi voor de Huizer C en D jeugd...
    en-ron-bekeek-het-fifa14-toernooi

    En Ron bekeek het Fifa14 toernooi: Rode konen, soepele duimen!

    Er is nog geen jeugd te bekennen als ik vanuit het akelige herfstweer de warme kantine binnenloop voor het FiFa 14 toernooi. Ik heb veel over het spel gehoord, maar het feitelijk nimmer in actie gezien. Ik stam nog uit de tijd van dat op je televisie aangesloten spelletje ‘Pong’ waarbij je met twee draaiknoppen een wit vierkantje heen en weer tenniste - al dan niet met tegenstander of anders op de automatische piloot. Verder dan de eerste versie van Age of Empires ben ik eigenlijk nimmer gekomen. Kenners weten dan welk een onbenul ik op dit gebied ben.


    De bekers waar het allemaal om begonnen was... 

    Geen speelgerechtigden dus nog, maar er kruipen wel twee heren van Mars Game Events zwetend onder de tafels door met kabels en stekkers om de laatste hand te leggen aan een indrukwekkende carré van spelconsoles en beeldschermen.
    Ik schiet jeugdvoorzitster Gerlinde Podt even aan die me vertelt dat er vorig jaar al plannen waren voor een dergelijke evenement, maar dat het er toen niet van gekomen is. “Dit keer waren we binnen no-time door de beschikbare plaatsen heen en we overwegen nog of we een tweede inschrijvingsronde zullen gaan organiseren, dat moeten we nog even verder inventariseren. Helaas hebben we geen sponsors weten te vinden voor dit toernooi, maar daar gaan we voor een volgende editie zeker mee aan de slag!”
    “Ben jij van de X-Box of de Play station?” vang ik een gesprek op tussen twee van de eerste deelnemertjes die zich inmiddels gemeld hebben.
    “Nee, van de Wii…” en ik merk dat ik een ouwe knar word…
    Categorievertegenwoordiger Harry van Asch is druk doende met het uitdelen van de consumptiebonnen en de patatjes met en zonder alsmede de broodjes frikadel en kroket vinden gretig aftrek. Tja, er is nog een hoop werk te doen voor VI-presentator Wilfred Genee en zijn voedingsbewuste echtgenote. Ik heb echter niet de indruk dat er ook maar iemand van de aanwezigen erg rouwig om is…
    Inmiddels is ook het ‘inspelen’ begonnen. Met achteloos gemak razen de duimen over de knoppen en op het scherm wervelen de spelers bijna levensecht over het scherm. Het is opmerkelijk met welk een gemak men zich de bediening eigen maakt. “Heb je thuis ook zo’n … ding..,” vraag ik aan een van de spelertjes.


    ...eerst even inspelen...

    “Nee, dit is een X-Box en ik heb thuis een PlayStation, maar dat maakt me niet uit: het werkt allemaal hetzelfde, alleen de paddles zien er wat anders uit…’ weet hij me te vertellen zonder zijn blik ook maar één keer van het scherm te halen. Onder tafel lijken zijn duimen een geheel eigen leven te zijn gaan leiden en de gedachte aan zo’n Alien-film dringt zich aan me op: buitenaardse wezens die de veroverde aardlingen besturen als ware het marionetten…
    Nadat Van Persie zijn derde goal in het netje heeft gelegd loop ik verder naar een ander stel en dan gaan onverbiddelijk alle monitoren uit en opent Gerlinde Podt het toernooi. “Niet alleen op het echte veld, maar ook hier is Fair-Play een eerste vereiste!” drukt ze de deelnemers nog maar eens op het hart. Maar ook als de echte wedstrijden zijn begonnen blijft de sfeer gemoedelijk. Het valt me op dat de wachtenden keurig hun beurt afwachten en er geen rennende bende ontstaat. Het fanatisme waarmee gespeeld wordt verschilt sterk van deelnemer tot deelnemer: er zijn erbij die met gespannen kaken en verkrampt starend hun virtuele spelers door de immer juichende stadions loodsen. Bij een gemiste kans gaat er zelfs een bijna met stoel en al omver. Een console verder laat een deelnemertje echter zijn doelman de idiootste caperiolen uithalen en forceert tenslotte een gelijkspel door zijn doelman de bal in eigen doel te laten jagen. Zijn tegenstander stond laatste en hij kon het puntverlies dus wel lijden…


    ...Concentratie en rode konen...

    De spelers konden zelf hun teams kiezen en de voorkeur voor Arsenal en Real Madrid is opmerkelijk. Maar ook de vaderlandse klassieker Ajax – Feyenoord zie ik de revue passeren: na een 1-1 ruststand zie ik hoe Ruben zijn naamgenoot Ruben Schaken alleen op Cillessen afstuurt en met een onberispelijke lob laat scoren. Hier kan Feyenoord het dus blijkbaar wél…
    Vrijwilligers: je hebt ze in alle soorten en maten, maar Hannie Boor is er wel een van de buitencategorie. Ene Fabian is volledig in de ban van zijn spelletje en is compleet zijn bestelling vergeten. Maar daar is Hannie als reddende engel en zachtjes roepend om de spelenden niet uit hun concentratie te halen gaat ze met het nu nog warme ‘vette bekkie’ op zoek naar Fabian… Heerlijk dat soort mensen, moeten we zuinig op zijn!
    Het is inmiddels al bij zevenen als ik wegens verplichtingen elders het festijn voortijdig moet verlaten. Het was een waar genot om de mannetjes zo heerlijk bezig te zien en ik kan me niet voorstellen dat er geen middenstander in onze gelederen te vinden is die hier een paar sponsormunten in wil stoppen om hier een wederkerend evenement van te maken. Ik laat de rode konen en de flitsende duimen achter me en verneem later dat de finale een broederstrijd uitmondde, waarbij beide spelers voor Real Madrid kozen en Mike Westland na 4-4 en 1-1 in een bloedstollende verlenging uiteindelijk de winnende treffer wist te scoren.
    Ook de strijd om de derde en vierde plek bleek een bloedstollend evenement. Hierbij was het Jasper Westland (geen broer) die uiteindelijk na een 1-0 achterstand met 1-2 de beker uit handen van Harry van Asch kon ontvangen.


    ...Mike Westland ging na een spannende finale met de hoogste eer strijken...

    Een geslaagd evenement, waarbij één van de toeschouwers opmerkte dat er ook bij de senioren volop belangstelling voor een dergelijk evenement zou zijn…  Mannen blijven immers toch altijd een beetje kind, of niet soms?

    Ron Tuijnman
    (ron-apenstaartje-rtpsoftware.nl voor al uw op- en aanmerkingen)