https://www.svhuizen.nl/en-ron-bekeek-de-voorlichtingsavond-jeugdleiders/n1851c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Onwillekeurig gingen mijn gedachten terug naar de dag dat ik als jeugdleider D2 ‘in dienst trad’ toen ik de aankondiging op de website zag over een voorlichtingsavond voor jeugdleiders.
    en-ron-bekeek-de-voorlichtingsavond-jeugdleiders

    Papiertje
    Er zijn inmiddels de nodige jaren verstreken en ik heb inmiddels de nodige functies binnen de s,v, Huizen bekleed, maar mijn eerste officiële functie was die van jeugdleider van de toenmalige D2 waar mijn zoon Tom destijds deel van uitmaakte als getalenteerd doelmannetje. Ik herinner me nog goed dat ik een papiertje uit een blocnote in mijn handen kreeg gedrukt met de mededeling dat dit ‘mijn spelers’ waren. Geen posities, geen briefing, ik mocht het van daar allemaal lekker zelf uitzoeken. Ook kreeg ik een lekkende waterzak overhandigd alsof het een kostbaar kleinood was, maar geen bal, geen netje, niks….
    Mijn eerste hindernis was dan ook het verkrijgen van een intrapbal. Ik zal u verder de details besparen van mijn martelgang langs zo ongeveer alle kaderleden die de vereniging toen rijk was. Uiteindelijk heb ik toen zelf maar vijf ballen en een netje gekocht bij de Scapino. Was ik voor vijf tientjes klaar en geen gezeur. Het was nog in guldens, dus dat scheelde dan ook wel weer...
    Gelukkig zijn de tijden veranderd en wordt er professioneel gewerkt aan ons jeugdkader. Deze voorlichtingsavond is daar een exponent van.

    Henk vd Pol
    Bemoedigend veel dames onder het publiek op deze koude maandagavond in maart. Voetbal is al lang geen exclusieve mannenaangelegenheid meer. Nadat de avond werd geopende door jeugdvoorzitster Gerlinde Podt die ons een spreuk van postergigant Loesje! meegeeft:‘Wat er ook speelt in een land, laat het de kinderen zijn…’, is het woord aan hoofdtrainer Henk van der Pol.  Gewapend met flip-over praat Henk ons bij over de voorbeeldfunctie die het eerste elftal en de spelers in het bijzonder hebben voor de jeugd. Hij trekt de lijn door naar gedragscodes die we eigenlijk allemaal zouden moeten naleven. Henk refereert nog aan het incident bij Bennekom en heeft het over spelers die niet goed ‘opgevoed’ zijn. Dat opvoeden zou volgens Henk al vanaf de D-pupillen of eerder moeten gebeuren zodra de kinderen prestatief gaan voetballen. ‘De beste spelers zijn vaak het slechtst ‘opgevoed’,’ vertelt Henk in een gloedvol betoog. ‘Vaak wordt dit slag spelers de hand boven het hoofd gehouden en komen ze ook met slecht gedrag weg omdat men ze niet durft aan te pakken uit angst voor nederlagen. Maar het is juist zaak om ook deze spelers op hun verantwoordelijkheden voor het team te wijzen.
    Toen ik bij Huizen kwam circuleerde er uit het verleden een waslijst aan regels en boetes onder de selectie.  Die heb ik vervangen door één regel: ‘Je doet ‘normaal’… 
    Uit de zaal komt vervolgens uiteraard de vraag hoe je ‘normaal’ dan definieert. Henk geeft aan dat je dat in de omgang zelf definieert: ‘Iedereen noemt me gewoon U of ‘trainer’. Geen ‘Heee!’ of ‘Henkie’, dat zijn gewoon normale omgangsvormen…  Je hoeft echt niet alles tot op de letter te specificeren - een speler moet zelf ook aan kunnen voelen wat door de beugel kan en wat niet…’
    Ook benadrukte Henk dat je duidelijke afspraken met de ouders moet maken om duidelijk te maken dat de caoch de coaching doet. Aanmoedigen door ouders mag uiteraard, maar gewoon ‘Hup!’ of ‘Ga door!’ maar niet bemoeien met de coaching of de leiding – ook al hebben ouders het gevoel dat ze er ‘verstand’ van hebben, je moet die rolverdeling helemaal helder hebben met de ouders.
    Voor de jeugdtrainers had Henk ook nog wat advies: ‘Spelplezier bestaat bij de gratie van balcontacten. Zorg dat je spelertje er zoveel mogelijk hebben. Ik zie af en toe nog wel jeugdtrainingen waarbij de spelertjes in een rijtje staan te wachten om één keer tegen een bal te mogen trappen. Gebruik je creativiteit om zoveel mogelijk balcontacten voor de spelertjes te creëren!’

    Peter Westland
    Voetbalwedstrijden  bestaan alleen bij de gratie van mensen die de schone taak van scheidsrechter op zich willen nemen. Aan het woord komt nu Peter Westland, coördinator van de scheidsrechters bij Huizen. Hij vertelt van de recente campagne die vooral gericht was op het werven van jeugdige arbiters. Dit leverde de nodige nieuwe scheidsrechters op. De arbiters in spé worden lekker gemaakt met een soort spaarkaart waarmee ze na een aantal wedstrijden een geringe vergoeding kunnen krijgen ter compensatie van bijvoorbeeld een zaterdagbaantje. Ook geeft Peter aan dat de campagne komend seizoen nog eens herhaald wordt om eventuele afvallers te vervangen. Met enige trots meldt Peter tevens dat we binnenkort onze eerste vrouwelijke Huizer arbiter in d gelederen zullen hebben.
    Ook nu weer enkele vragen van de aanwezigen, waaronder de vraag of de ‘betere’ teams en de belangrijke wedstrijden,  ook betere scheidsrechters kunnen krijgen. Terecht merkt Peter op dat ook de daar geen sprake van kan zijn aangezien ook de nieuwe garde zijn weg in de arbitrage moet vinden en ervaring op moet doen. Wel wordt er qua leeftijd rekening gehouden dat de scheidsrechters niet qua leeftijd onderdoen voor de spelers.
    Dan is het tijd voor de pauze en wordt er dankbaar gebruik gemaakt van de aangeboden koffie. Onder het genot van deze koffie gaan de discussies nog geanimeerd door.

    Kledingplan
    Als de aanwezigen weer op hun plek zitten, is het de beurt aan Daan Weggemans om te vertellen over het nieuwe kleding-leaseplan. Op het scherm toont hij een elftalfoto waarop een bonte verzameling tenues zichtbaar is. Huizen wil graag naar een professionele uitstraling door de gehele vereniging heen. Dit is ook belangrijk voor de sponsors die hun naam aan een team of categorie willen verbinden. Zeker nu twee belangrijke jeugdsponsors hebben aangekondigd met de jeugdsponsoring te gaan stoppen, is het zaak de opengevallen plekken weer op te vullen. Daartoe is er een plan uitgewerkt waarbij alle spelers een tenue ‘leasen’ De kosten worden momenteel geraamd op € 2,50 per maand. Voor dat bedrag worden alle tenueonderdelen boven de knie ter  beschikking gesteld voor twee jaar. Ook is het tenue dan verzekerd tegen diefstal. Voor menen die net een nieuw shirt hebben aangeschaft geldt een ‘terugkoopregeling door de club. De details van het hele project zullen te zijner tijd aan alle betrokkenen bekend worden gemaakt via website, posters etc. Details die mij tijdens de vergadering echter niet geheel duidelijk werden was het logistieke gedeelte waarin een en ander gegoten moet worden. Het is namelijk sterk gekoppeld aan sponsors die allemaal een logo op het shirt beloofd worden. Komen onze spelers er dan uit te zien als een soort met reclame volgestempelde wielrenners? Ook kreeg ik niet de indruk dat alle sponsors in de diverse categorieën al helemaal rond waren. Dat betekent, dat wil iedereen zijn nieuwe outfit bij aanvang van het nieuwe seizoen binnen hebben, dat tussen nu en enkele weken al die sponsorcontracten getekend moeten zijn, of we moeten om de paar weken ons shirt weer even inleveren om er een nieuwe sponsor bij te laten stempelen – we willen immers ‘uniformiteit’, toch?
    Maar goed dit zijn de vraagtekens van de half geïnformeerde leek en ik neem aan dat we bij uiteindelijke de presentatie van het plan duidelijkheid zullen krijgen over deze aspecten. Wat wél heel duidelijk is dat al u een bedrijf heeft dat aan de weg wil timmeren, dat nú uw kans daar is voor een prikkie flink wat exposure te verkrijgen. Meldt u aan bij Daan!
    Verder meldt Daan Weggemans – verantwoordelijk voor de materialen bij de club – dat hij 17.000 euro per seizoen aan nieuwe materialen aanschaft. Waaronder 300 nieuwe ballen! Die lijken na een seizoen echter telkens weer allemaal spoorloos verdwenen, kapot of anderszins onbruikbaar. Een van de jeugdleiders merkt dan ook enigszins sarcastisch op dat hij al vier jaar leider is, maar nog nóóit een nieuwe bal in zijn netje heeft gehad.

    Gerlinde Podt
    Jeugdvoorzitster Gerlinde Podt gaat tenslotte in op de nieuwe bezetting en werkwijze van het wedstrijdsecretariaat. De wedstrijden op het kunstgras – blijkbaar een gewild item – worden zo eerlijk mogelijk verdeeld. Selectieteams spelen haast per definitie op het kunstgras, de overgebleven plekken worden eerlijk over de overige teams verdeeld.
    Ook aandacht – helaas – voor de accommodatie. Ondanks dat we een waanzinnig fraaie en spiksplinternieuwe accommodatie hebben, weerhoudt dat enkele - geestelijk toch blijkbaar wat minder bedeelden - blijkbaar toch niet daar de muren van te bekladden, het plafond te slopen, of er een zwijnenstal in achter te laten waar het GAD nog een hele kluif aan zou hebben.
    Onbegrijpelijk vind ik dat. Je ziet toch ook als leider van een team hoe die kleedkamer achtergelaten wordt? Gerlinde verhaalt van leiders die het team in de kleedkamer achterlaten na de wedstrijd en de laatste speler de sleutel te laten brengen.  Ik zou zelf als leider dan toch nog even de moeite nemen om de kleedkamer te inspecteren, maar blijkbaar is die houding geen gemeengoed: hoewel de verantwoordelijken zoveel mogelijk worden aangesproken is het helaas toch nog regelmatig ‘raak’.
    ‘Dit soort avonden gaan we twee keer per jaar doen,’ vertelt Gerlinde verder. ‘Dit om informatie uit te wisselen. Weet iedereen bijvoorbeeld wel dat je in de winter voor een klein bedrag een gymzaal kunt huren bij de gemeente om met je elftal in te trainen als de weersomstandigheden de buitentraining niet toelaten?’
    Dan volgt er een vragenronde waar de aanwezigen hun al dan niet prangende vragen en problemen ‘ in de groep kunnen gooien’. Opvallend ook nu weer net als vele jaren geleden de discussie over de teamindelingen. De ‘betere’ spelers die gemixt worden met de ‘stuntels’ en daardoor het plezier in de sport dreigen te verliezen. Een herkenbare discussie die ik me nog goed herinner uit de tijd dat ik zelf categorievertegenwoordiger binnen het jeugdbestuur was. Helaas heb je als bestuurder te maken met het aanbod van spelers binnen je categorie en kun je het ene team niet met achttien man op pad sturen terwijl het volgende team incompleet de wei in moet. Overigens vraag ik me dan altijd af welke lol je als speler nog hebt als je nummer achttien in die pikorde bent en maar een keer per drie wedstrijden ook even mee mag trappen. Maar goed, het blijft in deze altijd het kiezen tussen twee kwaden.

    Al met al een uitermate nuttige en geanimeerde avond. Een prima initiatief van het jeugdbestuur en een kenmerkend voor de voortschrijdende professionalisering van onze vereniging. Als tip zou ik echter willen toevoegen dat het wellicht voor een volgende keer prettig is als er iets van geluidsversterking kan komen, want veel mensen praten met een volume alsof ze  één-op-één in een huiskamer zitten te praten en dan is het achterin de zaal maar gissen wat er gezegd wordt….

    Ron Tuijnman
    Op- en aanmerkingen, correcties zijn als altijd weer van harte welkom via ron apenstaartje rtpsoftware punt nl.

    PS: Ik had deze ‘Ron bekijkt ’t maar’ gaarne voorzien van enkele foto’s die ik tijdens de presentatie had geschoten, maar helaas slaat ook bij een  automatiseerder het technisch noodlot wel eens toe en heeft mijn SD-kaartje de geest gegeven. Helaas geen foto’s dus…