https://www.svhuizen.nl/en-ron-bekeek-de-open-training/n3515c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    ...en Ron bekeek de open training...
    10 sep 2017
    Ron Tuijnman
    Ondanks het wat miezerende weer toch een ruime opkomst op de open training. Een verslag...
    en-ron-bekeek-de-open-training

    Open training
    De parkeerplaats staat barstensvol als ik aankom en ik heb gezien het druilerige weer toch de indruk dat dat niet allemaal voor de open training is. En inderdaad: een groot deel staat luidkeels aan te moedigen op het tweede veld en blijkt te gaan tussen JO11-2 van Huizen en de JO11-1 van onze buren. De afkortingen met de leeftijden hebben het er allemaal niet overzichtelijke op gemaakt. Geef mij maar gewoon D, E, F-pupillen en A-junioren, maar ik zal wel een zeurende oude man aan het worden zijn die niet meer met zijn tijd mee kan gaan, vrees ik. Het is spannend op veld twee en die wedstrijden tegen onze buurvereniging hebben toch altijd dat extra’s van een derby. Maar ik kom voor de open training die de club middels grote posters door het hele dorp heeft aangekondigd. Ook daarvoor dus de nodige belangstelling en ik zie al diverse mensen in de informatietent aanschuiven om inschrijfformulieren op te halen.

     Inschrijving...

    “Sommige kinderen hebben zich al van tevoren opgegeven,” vertelt de lieftallige dame achter de inschrijvingsbalie me desgevraagd. “Nee, ik heb niet de indruk dat de mensen zich hebben laten afschrikken door het matige weer. De kinderen hebben vaak van tevoren al bedacht dat ze willen voetballen, dus dit is een ideaal moment om eens even kennis te komen maken. Bij de inschrijving ontvangen ze ook meteen leren bal, dus trekt ook wel. We hebben al de nodige inschrijvingen binnen, maar ik verwacht na de open training - als de kinderen mee hebben gedaan en enthousiast zijn geworden - nog wel het een en ander aan nieuwe inschrijvingen…”
    Op het hoofdveld zijn inmiddels de diverse veldjes uitgezet waar de trainingslustigen straks hun hart op kunnen halen. Voorlopig worden die harten vooral bij de suikerspinmachine opgehaald waar blijkt dat ook het maken van een suikerspin toch wel even de nodige oefening vereist. Maar na enkele roze suikerklonten komen er dan toch echt van die heerlijk aan je wangen klevende suikerspinnen op de stokjes. Het is een succes.

    ...Suikerspin!
    Het matige weer heeft de opkomst niet echt benadeeld. Ook bij de meisjes zie ik een hele groep bezig onder de bezielende leiding van Eugene Norbruis. Het blijkt dat hij het paradepaardje van Huizen traint: zijn ‘meiden’ acteren op het hoogste niveau en ik beloof hem een keer langs te komen voor een verhaal!
    En zo gaat het dan los op het veld en zien we jongen en meisjes eendrachtig aan de slag, rennen, schieten, dribbelen, het is een lust voor het oog.
    Ik schiet een vader aan die even met zijn zoontje staat te wachten tot de training begint. Het is Marco Koopman die met zoon Joris wacht op de dingen die komen gaan. “Ik heb vroeger zelf wel gevoetbald,” vertelt vader Marco. “Toen we zeven jaar geleden in Huizen zijn komen wonen ben ik gestopt, maar hij vindt het nu hartstikke leuk om te voetballen, dus komen we even kijken. We komen via Amsterdam hier in Huizen. Mijn vrouw komt hier wel oorspronkelijk vandaan, dus vandaar…

    ...Best een beetje spannend...
    We werden via de posters en de website op deze ochtend geattendeerd. We hadden Joris al aangemeld voor de Wolven van dit seizoen, dus dit kwam er ook gewoon nog even bij. Hij is erg enthousiast, voetbalt veel in de tuin en hij vindt voetbal heel leuk. Op straat voetballen is tegenwoordig wat moeilijker helaas. Vanochtend voelde hij wel wat spanning. Gezonde spanning zullen we het maar noemen, haha!”
    Even verderop op de tribune zit Irmgard, de moeder van Maxime Doppenberg. Maxime traint voor het eerst mee met de meisjesgroep. “Maxime wil heel graag voetballen,” vertelt Irmgard. “Ze is enthousiast geworden op school, met schoolvoetbal en het voetballen op het schoolplein in de pauzes. Zelf ben ik ook gek van voetbal, ik zie alleen wel een beetje op tegen drie keer in de week heen en weer. We wonen in Almere en dan laat je ze uiteraard niet op de fiets heen en weer naar de training en de wedstrijden gaan. Maar goed: ze wil het graag en dus doen we het maar…
    Maxime was best wel een beetje gespannen vooraf. Ze wil graag altijd alles goed doen en is af en toe een beetje onzeker, dus wat dat betreft is voetballen ook goed voor haar ontwikkeling.”
    Het interview Maxime zelf verliep een beetje onwennig, maar het kwam er wel op neer dat ze met veel plezier de training heeft gevolgd en graag onze club wil komen versterken. En die mediatraining krijgt ze straks vanzelf als ze in Oranje acteert…
    Ook een jongetje dat al lid is kan niet wachten tot de training begint. Ik ben eigenlijk op zoek naar een geheel nieuwe inschrijving, maar toch wilde zijn moeder wel even kwijt dat hij niet kon wachten tot hij naar voetballen mocht en ondanks dat volgende week de échte training begint, hij ook deze niet wilde missen. “Hij heeft er even op moeten wachten, want we wilden dat hij eerst zijn zwemdiploma zou gaan halen, maar nu mag ie dan eindelijk,” vertelt ze met kennelijk plezier. “Zijn oudere broer voetbalt hier al een enkele jaren, dus het is niet helemaal nieuw voor ons.” Het gaat hem lekker af en met kennelijk plezier doet hij met wisselend succes enkel trucjes waarbij ook de mislukking schaterlachend worden uitgevoerd. Het kennelijke voetbalplezier is hartverwarmend en doet het druilerige weer heel even vergeten!

    JVA
    Naast de open training vindt er nog een evenement plaats: Wethouder Marianne Verhage – Van Kooten komt langs om de club het JVA-certificaat uit te reiken. JVA staat voor Jeugd Veilig Actief en is een soort keurmerk voor clubs die de nodige initiatieven en maatregelen hebben genomen om de jeugd veilig te kunnen laten sporten. Na enkele geruchtmakende excessen in de sportwereld is dat helaas geen overbodige luxe gebleken.

    ...Trots op certificaat JVA...
    Naast maatregelen om ongewenste intimiteiten de kop in te drukken, heeft Huizen een duidelijk protocol voor wat betreft normen en waarden. Het pesten wordt actief tegen gegaan en van de jeugdleiders wordt positieve coaching geëist. Ook heeft de club vertrouwenspersonen aangesteld en vervult zo een voortrekkersrol op dit gebied. Het bestuur van de vereniging is dan ook uitermate trots op de erkenning die we met dit certificaat en de sticker op de voordeur die dit aangeeft hebben gekregen.
    Voor het clubgebouw staan ook twee wonderschone wagens geparkeerd. Niet vanwege het volle parkeerterrein, maar sponsor Volvo Buitenweg draagt op deze wijze graag bij aan de feestvreugde door ons terrein op te sieren met deze twee pronkstukken. Nu is een auto niet direct een impulsaankoop (‘Doe mij er maar een - en neem er zelf ook een!’ grapt een vader), maar de belangstelling voor de wagens is toch duidelijk aanwezig. Ik moet zeggen: als die kale vent van de postcodeloterij met de sleuteltjes van een van die auto’s bij me aanbelt, dan zal ik hem bepaald niet voor een dichte deur laten staan!

    ...Fraai!
    Ondertussen nadert de training zijn einde. In de kantine vertoont een goochelaar zijn kunsten en kunnen de kinderen zich laten schminken. Nou verwacht ik niet direct Victor Mids in de Huizer kantine, maar ik keek toch wel even op toen mij een rad voor ogen werd gedraaid. De man bleek ook nog eens een ballonnenkunstenaar die hondjes en papegaaien uit zo’n ballonnenworstje wist te toveren.


    ...'n ballon, 'n ballon, 'n ballonnetje...
    Even na twaalven is de voetbalkoek dan op en loopt de Wolfskamer weer langzaam leeg.
    Een fraai stukje PR voor onze club en voor de voetbalsport in het algemeen…

    ...Voetbalfeest!