https://www.svhuizen.nl/en-ron-bekeek-de-keepersdag-2016/n2996c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    ...en Ron bekeek de Keepersdag 2016
    22 okt 2016
    Ron Tuijnman
    De jaarlijkse keepersdag van Frans Hoek begint al een aardige traditie te worden op de Wolfskamer. Ook dit jaar dus weer een editie. Ron maakte een verslag…
    en-ron-bekeek-de-keepersdag-2016

    Keepers
    De mistflarden hebben nog vrij spel over de Wolfskamer als ik op ons sportpark arriveer voor een verslag van de Frans Hoek keepersdag die bij de s.v. Huizen wordt georganiseerd. Op de middencirkel al een flinke menigte keeplustigen die toe wordt gesproken door Frans Hoek coördinator Gerrit Panhuis. Nadat hij Denise Bakker – die de coördinatie vanuit Huizen heeft verzorgd – in het zonnetje heeft gezet, mogen de ouders van de deelnemers plaatsnemen achter de afrastering, maar niet voordat hij ze de wijze raad had meegegeven om vooral als trotse en niet als boze ouder op YouTube te verschijnen.
    Als voormalig doelman heb ik altijd een meer dan gemiddelde affiniteit met dit soort dagen en ik zou er een lief ding voor over hebben om zelf eens aan zo’n dag mee te kunnen doen. Maar vijf knieoperaties en een 61-jarige constitutie maken dat tot een nogal dwaze wens.
    Maar toch: het lijkt me een feest als keeper hier een hele dag aan de gang te mogen gaan met je hobby. Mijn zoon, die ooit nog in de voetsporen van zijn vader heeft getreden en ook zijn plek onder de lat heeft gehad, heeft ooit ook aan zo’n dag meegedaan en dat is nog steeds een dierbare herinnering - voor zowel vader als zoon.
    En het is ook een topdag: een hele dag hollen, duiken, vangen, rollen en voetballen.

    Aan de slag!
    Nadat de spelers op leeftijd zijn ingedeeld en verdeeld, gaat het dan los op de verschillende veldjes die de organisatie heeft uitgezet op ons hoofdveld. De organisatie verloopt soepel en geroutineerd en dus vlotjes. De regels zijn helder en strak, de instructies duidelijk.
    De keepers (m/v) worden eerst met wat inleidende oefeningen ‘warm’ gedraaid. Het ‘Mooie rol!’, ‘Netjes!’, ‘Goed in je handen!’ klinkt veelvuldig over het veld als ik langs de verschillende onderdelen wandel om een indruk op te doen.


    Jammer dat de mist een beetje een grauwsluier over deze feestelijke dag trekt, maar de keepertjes hebben er gelukkig geen notie van, want ze duikelen, vangen en vliegen dat het een lieve lust is. Met rode blosjes op de wangen doen ze fanatiek en met volle inzet hun oefeningen. De één dromend van een plek onder lat bij Oranje, de ander zonder die ambitie, maar gewoon vol plezier en voor de lol bezig een balletje te vangen. Want ook hier zien we weer duidelijk de verschillen in aanleg: de een gaat als een rol zeil naar de hoek, bij de ander verraden de soepele bewegingen een talent dat wellicht nog ver kan komen onder die lat. Maar met welke insteek ook: de dag is voor alle aanwezigen een heerlijke ervaring en er valt geen onvertogen woord.

    Ouders
    Uiteraard veel ouders langs de lijn. Ik schiet even twee moeders aan die zichtbaar genieten van een bakje thee. Het zijn Astrid Oudse en Petra Becker uit Houten , moeder van respectievelijk Luca (9) en Mark (9), beide spelend bij ’t Gooi.

    “Luca was gewoon gezond gespannen voor dit evenement,” vertelt Astrid. “Hij leefde er deze vakantie wel een beetje naartoe en had er dan ook heel veel zin in.
    “Ja, ook Mark vond het ook hartstikke spannend, helemaal leuk,” beaamt Petra op haar beurt. “Ze kennen elkaar van school, dus ze hadden het samen al over gehad. We hebben ons ingeschreven via de voetbalclub waar deze dag werd aangekondigd.
    Het was vanochtend wel even slikken met die mist. We warenbang dat we de borden zouden missen en zo, maar uiteindelijk zijn we toch goed hier aangekomen.”
    “De koffie en de thee zijn prima,” lacht Astrid. “Heerlijke koeken, dus wij komen die dag wel door hier!”
    Een eindje verderop staat een eenzame vader naar de verrichtingen van zijn zoon te kijken. 
    Ook hem duw ik even de recorder onder de neus.
    “Erik Post, we komen uit Amersfoort en ik ben hier met mijn zoon David. Hij is tien en hij vond het wel leuk om mee te gaan doen. Hij vond het inderdaad wel spannend, maar dat was gezonde spanning. Ik kon gelukkig makkelijk vrij nemen van mijn werk. Tot nu toe vind ik het een prima dag: ze zijn lekker bezig en het is leuk om naar te kijken. Ook voor mij dus een heerlijke dag, leuk om te zien hoe David dat allemaal doet en zo…”

    Verzorging
    Op het veldje voor de ingang zie ik twee vriendinnetjes die met zichtbaar plezier en onverstoorbaar hun dingetjes doen. Het zijn Milly Schaap en Eva Rebel. En dan gaat er even iets mis. Milly krijgt een bal verkeerd op haar hand en haar pols knakt een beetje door. Gelukkig is daar dan fysiotherapeute Jolande Valkenhoff die vandaag de EHBO doet. Vakkundig wordt het gekwetste polsje beknepen en bevoeld en na deze grondige analyse wordt er stukje bij beetje een raamwerk van tape aangebracht die de nodige steun en verlichting moet gaan brengen. Het wordt een waar kunstwerkje en Milly kan weer enthousiast aan de slag.


    Deskundige verzorging: keurig getaped (inzet)...

    In de kantine ook een hoek ingeruimd voor een winkeltje met keeperartikelen. Dick Bennis bestiert een en ander en vertelt trots wat hij allemaal te bieden heeft: thermokleding, handschoenen, video’s zelfs een keepershelm zoals Petr Čech die altijd draagt.
    “in de meeste sportzaken hebben ze maar een paar keuzes qua keepershandschoenen,” vertelt Dick. “Ik heb er hier een hele rij staan. Ik heb veel van weinig, sportzaken hebben weinig van veel. Daar moet ik het dan ook van hebben. In de pauzes is het wel altijd even pieken, dan is het best wel druk.”
    In de keuken wordt de laatste hand gelegd aan de lunchpakketten. Een heel werk waar we gelukkig ook weer de nodige ‘handjes’ voor hebben weten te mobiliseren.
    Later kom ik nog even bij de twee meisjes terug. De pols doet geen zeer meer en ze genieten zichtbaar van de activiteiten. Wat verlegenmet al die aandacht vertelt Milly dat het weer goed gaat en dat ze samen met haar vriendinnetje Eva om beurten keepen in de F10. "Nee... Ik had geen vlindertjes in mijn buik vannacht," beaamt Milly na enig aandringen."Nee, we vonden het ook niet eng dat er vooral jongens meededen.We zijn het wel gewend, want we hebben ook al bij de jongens gevoetbald. Een beetje..." klinkt het bescheiden als ik ze het predikaat 'kanjers' op tracht te spelden. Twee heerlijke meiden!

    Zonnetje
    En zowaar: ook de weergoden laten zich vermurwen en het zonnetje breekt door de mist heen. Het geeft deze dag de ambiance die hij verdient.
    Inmiddels zijn de keepers overgegaan op de individuele oefeningen, al dan niet met zo’n klein schuin trampolinedoeltje.Dan komt het klapstuk van de dag: de één-tegen-één duels. Twee mannetjes doen het in de grote kring voor en aangezien ze beiden een shirt van hun favoriete club aan hebben, ontstaat er een heuse Ajax-Feyenoord-sfeer op de middenstip.

    Het Feyenoord mannetje heeft aanvankelijk wat moeite met de regels en gaat in zijn enthousiasme een paar keer in de fout. Doelpunten worden afgekeurd omdat hij zijn hand niet op de bal legde en ‘Ajax’ profiteert vervolgens van zijn foutjes. Gelukkig betreft het slechts een demonstratiepartijtje en kan hij straks nog voor het ‘echie’ aan de slag. Maar ik had even met hem te doen.En dan gaan ze allemaal aan de slag. Er worden verbeten duels uitgevochten, maar na de wedstrijd altijd elkaar een hand geven. Respect voor je tegenstander is een wezenlijk onderdeel van het voetballen en op deze dag hier.


    Kantine
    Met enige regelmaat loop ik even de kantine in om mijn aantekeningen wat te kuisen. Mijn handschrift zou dat van een huisarts geweest kunnen zijn en om te voorkomen dat ik teveel moet puzzelen bij het uitwerken corrigeer ik hier en daar wat al te haastige aantekeningen.

    Ik schuif aan bij een moeder die vanachter het glas de verrichtingen aanschouwt. Het is Bea Reurekas uit Almere die met haar zoon Bo (11) hier is. “Ja, ik was even toe aan een kopje koffie, even lekker rustig zitten. Straks ga ik weer naar buiten en kijk ik weer even van dichtbij. Mijn zoon Bo speelt bij Buitenboys. Ik moest Bo wel een beetje aansporen, maar hij vindt het wel heel erg leuk. Het is vakantie dus we gaan lekker een dagje actief aan de slag. En zeker nu hij lekker aan de slag is, is het een en al enthousiasme. Hij keept nu een jaar of drie. Hij speelt bij Jongens onder 12 in het eerste elftal. Hij doet het leuk.
    Mijn dochters spelen sinds dit seizoen wel bij Huizen, bij meisjes onder 15,” vertelt ze.”We zijn overgekomen met zes meisjes van Buitenboys. Niks ten nadele van Buitenboys, maar we hadden toch behoefte aan een club die iets meer aan het meidenvoetbal deed. En dat bevalt tot op heden hartstikke goed. Via Riekelt rebel zijn we hier toen min of meer terecht gekomen. We werden hier heel erg leuk door Harma de Groot ontvangen en we voelden ons meteen thuis. Het is alleen wel elke zaterdag een stukje rijden…
    Ik vind het een leuke dag, lekker druk en professioneel aangepakt. Als ik ook zie wat voor oefeningen ze doen, dat wordt echt heel leuk aangepakt. Alleen jammer dat Frans Hoek er zelf niet is.”

    Ballenvangers

    Keepers zijn lang bestempeld als simpele ballenvangers, maar vandaag de dag is keepen een all-round-voetbalvak geworden. Ik brak destijds zelf zo ongeveer af op mijn enkels als ik een man moest passeren, maar nu zie ik een menneke van een jaar of tien die zijn tegenstander verschalkt met een bal achter het standbeen langs. Een actie waar je normaliter dertig euro per plaats voor moet neertellen. En even later zie ik bij de oudste categorie ene Ilias deze truc nogmaals uithalen. Heerlijk!

    Fred en Fabian knokken bij de jonkies een heerlijk duel uit. Fred is fysiek wat verder, Fabian is wat beweeglijker. Uiteindelijk is het toch het fysiek dat de doorslag in de lijf-aan-lijfduels geeft en met een nipte overwinning de titel naar zich toe trekt. Ook hier weer dat keurige sportieve handje. Sport kan toch ook zo mooi zijn!

    Slot
    Dan volgt er nog een demonstratie waarbij er diverse vormen van keeperstraining worden gedemonstreerd. De keepers vliegen in het rond en worden niet gespaard door Gerrit Panhuis. Doelman Robbert haalt een paar keer een wereldredding uit de kast en krijgt daarvoor terecht applaus van de aanwezigen. Dan volgt er nog een huldiging van de winnaars in de diverse categorieën en zit deze geweldige dag er weer op.
    Met dank aan alle vrijwilligers die dit allemaal mogelijk hebben gemaakt!
    Voor de volledigheid nog even het lijstje met winnaars, maar eigenlijk was iedere deelnemer vandaag een winnaar: allemaal kwamen ze er beter vandaan dan dat ze gekomen waren – een ervaring rijker!


    De trotse winnaars...

    Categorie Winnaar
    Jongens 6/7 Idan Arel (HBOK F1)
    Jongens 8/9 Mats van Gestel (VVZ '49)
    Jongens 10/11 Sven Stroet (Woudia)
    Jongens 12/13 Pepijn van Beers (Wilhelmus)
    Jongens 14/15 Robin Burger (ADO '20)
    Jongens > 15 Ilias el Kondrouch
    Meisjes jong Emma Dullemond (sv Huizen MD1)
    Meisjes >12  Eva Hoogerhuis (sc 't Gooi)