https://www.svhuizen.nl/en-ron-bekeek-de-ajax-kidstour/n878c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    ...en Ron bekeek de Ajax Kidstour
    20 nov 2013
    s.v. Huizen
    Een woensdagmiddag vol voetbal, spelers van Ajax 1 interviewen, in de bus van de Ajax-selectie. Een voetbalfeest. Ron Tuijnman bekeek het voor u...
    en-ron-bekeek-de-ajax-kidstour

    Als ik op de Wolfskamer arriveer zijn de voorbereidingen voor de Ajax-kidstour al in volle gang: kraampjes stallen diverse Ajax-artikelen uit en de grote rode Ajaxbus staat prominent voor de bestuurskamer geparkeerd. Een wat gespannen aandoende Brenda Schipper legt me voor de eeuwigheid vast met haar filmcamera, maar of dat nou zo verstandig is? De spiegel is al enige jaren geen vriend meer…
    Ook binnen in de kantine staan wat stalletjes met trainingspakken en voetbalkleding voor de voetballustigen en achter een rij tafels zit een viertal in keurige Ajax-sportkleding gestoken jongelui die het ontvangstcomité blijken te vormen en de inschrijvingen gaan regelen. Jeugdvoorzitster Gerlinde Podt slaat alle bedrijvigheid met zichtbaar genoegen gade.
    “Alles is perfect geregeld door Ajax. Wij hoeven hier alleen maar voor de faciliteiten te zorgen en verder regelt Ajax alles voor ons. De inschrijving stond open voor leden van de Ajax Kids en voor leden van Huizen, maar ik denk dat de meeste inschrijvingen toch wel van onze eigen leden zijn!” glundert ze tevreden. En de festiviteiten moeten nog beginnen!
    Maar als het moment van de aanvang dan is aangebroken blijken de vier achter de tafel geen overbodige luxe: een rij tot ver buiten de kantine wringt zich soepeltjes als een slang langs de inschrijving.

     

    Inschrijven...

    “Ik zit bij Siem de Jong!” gilt een kleine enthousiasteling. Hele Siem zal vandaag niet verschijnen, maar dat mag vooralsnog de pret niet drukken, want inmiddels hebben vier Ajax-profs plaats genomen in het wedstrijdsecretariaat, waar een strenge bewaker ze afschermt voor hen die (nog) geen toegang hebben. Heel verstandig: ik heb ooit de chaos gezien toen Dani destijds bij Huizen een oefenwedstrijd voor Ajax speelde. Die moest met zes bodyguards naar de kleedkamer geloodst worden. Nu zijn Kenneth Vermeer, Davy Klaassen, Nicolai Boilesen en Mike van der Hoorn wellicht ‘ietsje’ minder in trek dan publiekslieveling Dani destijds, maar evengoed…

     

    Het 'panel' zit klaar voor alle vragen...

    Ondertussen verzamelt de menigte zich op de tribune en worden ze door de opperspreekstalmeester Roy Diepeveen toegesproken. Ook mascotte Lucky komt het hele gebeuren opluisteren met zijn aanwezigheid.

    Als de kinderen dan aan de hand van hun spelerskaart in groepen zijn verdeeld neemt het festijn een aanvang. In zijn beste dagen zette Ajax 1 de tegenstander al in de warming-up op achterstand door het indrukwekkend strakke gelid waarin de loopvormen werden uitgevoerd. Dat was ook de bedoeling van de eerste oefening, maar helaas is dat principe bij het merendeel van de kinderen onbekend en de eerste oversteek mondt uit in een ongeregelde sprintpartij. Maar daarna  - wonder boven wonder – wordt de groep per oversteek gedisciplineerder en ontstaat er zowaar een fraaie lijn van warmlopende kids. Als voormalig leerkracht van een basisschool kan ik alleen maar zeggen: chapeau!
    Ik sta even te kijken bij het schieten op een doel dat voorzien is van zo’n doek met gaten. De meeste punten kunnen de spelertjes bijeenschieten door op de bovenste gaten te mikken. Helaas blijkt dat ook letterlijk wat te hoog gegrepen en ondanks het niet aflatende enthousiasme verdwijnen er meer ballen richting kantine dan door de gaten. Pas als de vermoeidheid toeslaat en die hoge bal teveel vergt van de knokige knietjes, worden ook de lage gaten gezocht. Maar ook dan blijft de veiligste plek op het veld toch echt achter één van die gaten…

     

    Gaten schieten...

    Ook de twee opblaasvelden vlak voor de tribune worden fanatiek bevolkt door vier ploegen die elkaar sportief naar het leven staan. “Breed! Breed!” gilt een manneke fanatiek terwijl zijn kompaan op het punt staat een vrije trap te nemen. Nu is breed sowieso een relatief begrip in zo’n opblaasbak, maar de vrije-trapperd besluit dat zijn maatje de boom in kan en pegelt de bal zonder pardon en via de ‘paal’ genadeloos hard in de goal. Daarna besluit het keepertje van dienst om ‘via de opbouw van achteruit’ de aanval te zoeken.

    Baf!
    2-0…

    Heerlijk! Ik kan zo wezenloos genieten als die mannekes zo lekker puur en ongecompliceerd lopen te voetballen. Ik kan niet wachten tot mijn eigen kleinzoon de voetbalgerechtigde leeftijd heeft bereikt!

    Breed! Breed!... Goal...

    Dan besluit ik een sessie van de kids met die vier profs in het wedstrijdsecretariaat mee te gaan maken en terwijl we in de gang staan te wachten vliegen de vragen voor de profs me om de oren: “Heeft u Twitter?”, “Zit u op Facebook?”, “Doet u aan Whatsapp?” Het lijkt er op dat het fenomeen social media het voetbal toch enigszins aan het overvleugelen is…
    Als ik dan met de groep naar binnen wil, word ik onverbiddelijk tegengehouden door de in een geel bewakingsjasje gestoken bewaker die me beleefd maar onvermurwbaar aangeeft dat hij opdracht heeft alléén de kids en hun begeleider binnen te laten. Logisch: het is een kinderfeestje en als je niet oppast, dan is de eerste rij voor de opgewonden vaders, broers en andere ongenodigden.
    Ik besluit hulp van hogerhand in te roepen en wend me tot een van de mannen die al coördinerend met een oortje de gang van zaken regelen. Tevens regel ik zo de gelegenheid om even met de initiator van dit voetbalfeest te praten: Roy Diepeveen.
    “We doen dit twaalf keer per jaar door het hele land: van Groningen tot Limburg. We hebben fans door het gehele land en we bouwen zo onze ‘fanbase’ op. Het Gooi is voor ons een belangrijke regio met veel fans, daar komen we eigenlijk ieder jaar wel een keer. Vorig jaar waren we in Naarden bij NVC. Deze keer hebben we Huizen om medewerking verzocht: jullie hebben hier een goede accommodatie en een kunstgrasveld dat voor dit soort activiteiten natuurlijk helemaal ideaal is.
    Ik heb naast mijn bureau een grote landkaart hangen waarop ik precies aanteken waar we allemaal geweest zijn. Zo verdeel ik de tours over het land. Vier keer per jaar komen er ook spelers van Ajax 1 mee net als hier vandaag.”

    Dan mag ik toch mee naar binnen en laten de voetballertjes hun vragen los op de vier achter de tafel. Het lijkt me een hele opgave m zo’n hele dag maar vriendelijk en vrolijk te blijven en als een bezienswaardigheid tentoongesteld te worden, maar de mannen kwijten zich prima van deze taak. Het is deze sessie vooral Kenneth Vermeer die aan de tand wordt gevoeld. Op zich al grote klasse dat een speler die zich in een moeilijke fase in zijn carrière bevindt zich toch leent voor dit soort activiteiten. Het tekent de sportman en karaktermens Kenneth Vermeer!
    “Wat was je mooiste redding?” en “Wat was je belangrijkste wedstrijd?” zijn de vragen. Vermeer beantwoordt ze geduldig – al heeft hij de eerste vraag inmiddels al zo ongeveer met ieder groepje voor zijn kiezen gehad.
    Ook een vraag voor Mike van der Hoorn: “Bij welke club zou je willen spelen als je niet bij Ajax zou spelen?” Met ingehouden adem verwacht ik Barcelona, Real Madrid of Manchester United… Maar Van der Hoorn blijft met beide benen op de grond: “Dan zou ik weer gewoon bij Utrecht willen gaan voetballen…” is het even nuchtere als bescheiden antwoord. En dan zijn er nog mensen die Ajacieden arrogant noemen…

    Handtekeningen halen bij de Ajax-spelers...

    Als we na de fotoshoot weer naar buiten gaan loop ik nog even naar het veld waar moeder Elsbeth haar zoontje uit de groep roept omdat het tijd is voor een partijtje. Ook dat gaat natuurlijk gewoon door op woensdagen. Heen en weer geslingerd tussen het partijtje en het voetbal meldt het manneke zich keurig af bij zijn ‘trainer’ en met een rode blos op de wangen gaat het uiteindelijk dan toch richting verjaarspartijtje.
    Ik praat dan ook nog even na met een van de medeorganisatoren Brenda Schipper: “Het is inderdaad helemaal perfect georganiseerd. Wij hoefden alleen maar te zorgen dat de kantine en de kleedkamers open waren, verder deed de Ajax Kids Tour organisatie alles. Ze hebben het strak maar zeer kindvriendelijk georganiseerd: een jongetje dat te laat kwam werd zonder mankeren bij een groepje ingedeeld en kon gewoon aansluiten. Ze hebben zelfs de pilonnetjes meegenomen om er zeker van te zijn dat alles tot in de puntjes georganiseerd was, ze hebben alles opgebouwd en breken straks alles weer netjes af. We hebben wel een stel vrijwilligers rondlopen die hand- en spandiensten verrichten, maar het is echt niet zo dat die alle werk in de schoenen geschoven hebben gekregen. Perfect!”

    En het is inderdaad een perfecte dag geworden. Behoudens een ingehouden uitgevochten echtelijke ruzie waar ik op in liep en de onvermijdelijke blauwe plekken en bloedneuzen, die zo onlosmakelijk bij een voetbaldag horen, was er geen onvertogen woord te horen en hebben de kinderen een sportieve en uitermate aangename middag beleefd.
    Ook de mensen van de merchandising gaven aan zeer tevreden te zijn over de dag. En terwijl ik een en ander noteer koopt een trotse vader een Ajax-bal voor zijn dreumes die er enthousiast mee aan de haal gaat.

    Leg neer die bal!...

    Ik laat me tenslotte ook verleiden om nog een Ajax-mok aan te schaffen met het oude historische logo en zo kan ook mijn dag al helemaal niet meer stuk!

    ...De heilige Ajax-graal...

    Ron Tuijnman
    Ron – apenstaartje – rtpsoftware.nl