https://www.svhuizen.nl/eerste-zege-huizen-1-ruime-overwinning-op-hzvv/n3602c139
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar op deze druilerige herfstdag lieten we ons de eerste driepunter goed smaken! Een verslag...
    eerste-zege-huizen-1-ruime-overwinning-op-hzvv

    Vertrouwen
    Ik ben de hoop en het vertrouwen een beetje kwijt na de uitschakeling tegen Tox’ tweede klasser. Sorry dat ik zo negatief open, maar het is effe niet anders. Stampend tegen de straffe tegenwind richting Wolfskamer probeer ik me positieve openingszinnen in te prenten, maar ze komen me allemaal onrealistisch en soms zelfs lachwekkend voor.
    Eenmaal in de bestuurskamer aangeland zie ik dat de maker van het programmaboekje wel in dat kunststukje van hoop en vertrouwen geslaagd is, want ondanks dat de respectievelijke standen op de ranglijst er weinig reden toe geven, eindigt het openingsverhaaltje met ‘Huizen staat dan ook met vertrouwen aan de aftrap van dit duel met HZVV’… Waar de schrijver dezes dat vertrouwen op baseert is mij een raadsel, want ook zie ik dat Renee Troost en Garrett Jones nog steeds in de ‘lappenmand’ zitten en dus nog niet op het wedstrijdformulier voorkomen.
    Verder ook geen basisplek voor Thomas Malolepszy die vandaag vanaf de bank mag beginnen. Daar krijgt hij gezelschap van Van Jaarsveld, Pelgrum, Van Esterik, Brilleman en reservedoelman O’Niel.
    Gelukkig tref ik bij HZVV geen namen aan waar ik op voorhand zwetend van wakker schrik en ik verneem dat ze ook met een blessure kampen en de laatste tijd maar moeizaam het vijandelijke doel weten te vinden. En dan gloort er toch al iets van hoop. Vertrouwen durf ik het nog niet te noemen, maar ik zie een klein lichtpuntje. Scoren lukt Huizen uiteindelijk namelijk toch wel vrij aardig, maar op de een of andere manier laten we achterin toch steeds weer zoveel steekjes vallen dat een gelijkspelletje of een late nederlaag toch steeds op de loer bleek te liggen. Maar ja, als HZVV niet zou weten te scoren, dan zie ik nu toch wel wat mogelijkheden…

    Hoop
    Nadat de twee pupilletjes van de week al combinerend de bal achter doelman Hidde Streutker hebben gedeponeerd ga ik dus toch met enige hoop de eerste helft in.
    Maar het valt me niet makkelijk en die combinatie van de pupilletjes zou lang de laatste vloeiende combinatie blijken die we te zien hebben gekregen. Want Huizen speelt matig en HZVV speelt ook matig en dus is het resultaat een matige pot voetbal waarin weinig te genieten valt.
    Na een minuut of vijf – onze onvolprezen ladyspeaker Yvonne had vergeten de klok te starten en ik ben dus op mijn horloge aangewezen – is het Murat Önal die vanaf de flank de bal goed voorgeeft. Quincy van Waveren doet een koppoging, maar de afstand tot de goal is te groot en daarbij raakt hij de bal ook nog eens half. Het is typerend voor deze eerste helft zoals deze zich aan het ontwikkelen is.
    Dan na een klein kwartier spelen ineens een vlaag van goed voetbal als Huizen in een hele reeks one-touch-acties de bal snel doet rondgaan. Uiteindelijk loopt de aanval dood, maar het léék in ieder geval heel even op voetbal!
    Dan verspeelt de ongelukkig spelende Joey Papamelodias de bal en spat HZVV uit de startblokken richting Rijnvis. Die schermt de hoek goed af en het schot van Marlon Luchtenberg spat in het zijnet.
    Dan weer zo’n onbegrijpelijk moment: in de middencirkel herovert Kevin Smit de bal en probeert een medespeler te vinden die in woord en gebaar aangeeft de bal wel te willen ontvangen. Kevin is omsingeld door Hoogeveners en de rest van de Huizers staat er maar een beetje apathisch naar te staren en doet alsof zijn neus bloedt. En dus verliest Kevin de bal weer en oogst de hoon van de tribune. Maar wie zijn fout was dit nu eigenlijk? Eigenlijk van iedereen behálve Kevin!
    Een spaarzaam hoogtepuntje als Quincy van Waveren even later een lastige bal op fenomenale wijze controleert en het strafschopgebied van HZVV binnen dribbelt. Dan probeert hij zijn man in een vreselijk doorzichtige passeerbeweging te laten trappen en raakt hij de bal weer op knullige wijze kwijt. Weer zo’n actie die typerend is voor het matige niveau van deze eerste helft. Gelukkig deelt HZVV in deze malaise en dat is ons geluk in deze eerste helft.

    Sprokkelen
    Het is afzien op de tribune en het lijkt of we naar een wedstrijd tussen de lamme en de blinde aan het kijken zijn. We moeten de fraaie momentjes echt sprokkelen. Zo’n sprokkelmomentje is de pass van Aron Klaassen die na goed werk van Önal de bal prachtig doorspeelt naar Jordey Buitenhuis. Die gaat dan neer en arbiter Jobse kent een vrijetrap toe. Önal en Van Waveren zetten zich achter de bal en iedereen verwacht zo recht voor de goal dat Quincy er weer zo’n ‘Eemdijkspetter’ uit zal gooien. Maar nee: het is Önal die de bal neemt en in de muur schiet. Kijk, als Quincy zo’n bal in de muur jaagt, dan zijn er bij de volgende sessie geen vrijwilligers meer te vinden om in die muur plaats te nemen en er loopt minstens één tegenstander een tijdje wat moeizaam over het veld. Nu dus niet.
    Een gemiste kans in mijn niet altijd even bescheiden mening.
    Ook een gemiste kans voor HZVV als een inworp onverwachts de andere kant op wordt gegeven door het verder nagenoeg onberispelijk leidende arbitrale trio. Er is even verwarring en desorganisatie en de gevaarlijke Luchtenberg lijkt daarvan te gaan profiteren. Hij breekt uit en zijn schot gaat dan vervolgens gevaarlijk dicht voor de goal van Rijnvis langs.
    HZVV is dan het dichtst bij de openingstreffer als Aron Klaassen niet gecoacht wordt en zich de bal laat ontfutselen. Jos Fidom haalt verwoestend uit en de bal teistert werkelijk de lat boven Rijnvis. Het loopt ons op de tribune even dun door de broek…
    Nadat Danny Benning spits Yoran Popovic wat onheus had bejegend jaagt Paul Bangura – die om voor mijn onzichtbare redenen bij veel vrije trappen als schutter achter de bal ging staan – de bal kansloos aan Rijnvis’ heiligdom voorbij. Ook Quincy van Waveren mag dan op slag van rust nog een keer aanleggen voor een vrije trap. De bal gaat door de muur maar doelman Streutker is op zijn post en kan zich over het kunstleer ontfermen.

    Rust
    En zo sluiten we dan wederom een bloedeloze eerste helft af met de meest bloedeloze stand die een voetbalwedstrijd vaak zo perfect typeert: de ene partij was niks en de andere ook niet. Even sidderen bij die bal op de lat, maar verder kende deze wedstrijd behoudens enkele schitterende staaltjes balaanname van Quincy van Waveren weinig tot geen momenten die de mistroostigheid op de tribune konden verjagen. Helaas wist onze vleugelspits dan weer geen passend vervolg aan zijn kunststukjes te geven en ook dat was dan weer typerend voor het ondermaatse niveau van deze eerste helft.
    Teleurgesteld druipen we af naar de koffie en de koek. Op de bank zie ik ook weinig beweging en ik zou ook niet weten wie we in zouden kunnen zetten waar we in deze wedstrijd ‘beter’ van zouden worden. Thomas Malolepszy met zijn snelheid? Maar daar ontbrak het niet aan, onze vleugels functioneerden naar behoren. Bob Brilleman dan die afgelopen dinsdag liet zien wel degelijk een bal op maat door te kunnen steken op de spitsen? Mogelijk, maar wie moet er dan plaats maken voor Bob? Ik wens Assink en zijn staf dan ook veel wijsheid als ik weer naar de tribune terugloop.

    Het andere vaatje
    Wat er in de thee heeft gezeten weet ik niet, en evenmin kan ik raden wat Assink zijn mannen heeft ingefluisterd, maar ik zit nog maar net of Kevin Smit krijgt de bal na de eerste de beste goed lopende aanval aangespeeld. De aanval lijkt eigenlijk al stuk te lopen als men niet tot doelpogingen komt, maar dan jaagt Kevin de bal onverbiddelijk en gedecideerd achter Streutker: 1-0, wat een opening na de rust! Wat een ommekeer! Uitgelaten viert Kevin aan de zijlijn zijn eerste treffer in Huizer dienst. Het is ‘m gegund, de knul heeft er hard voor moeten werken om de draad weer op te kunnen pakken.
    Drie minuten later gaat het centraal achterin bij HZVV opnieuw mis. Aron Klaassen – speelt die jongen eigenlijk wel eens met minder dan de volle 100% inzet? – zet ‘hoog druk’ en de bal kaatst zo voor de voeten van de scherp opgestelde Murat Önal die daarmee recht voor de goal de hoek maar voor het uitzoeken heeft. En dat is een kolfje naar de hand van onze superspits: alsof ie een kroketje uit de muur trekt zo kalmpjes kiest hij de hoek schuift de bal ijzig kalm binnen: 2-0!
    Ik zit vijf minuten op mijn plek en ik heb alleen nog maar doelpunten kunnen noteren! Hoe anders is deze tweede helft dan die dodelijk saaie eerste!
    Twee minuten later komt Desmond Mensen net een paar millimeter tekort om een diagonale voorzet binnen te kunnen tikken. Huizen is ontketend terwijl de druilerige motregen het veld lekker ‘snel’ maakt.
    De derde lijkt dan al in de maak als een aanval over onze linkerflank de bal bij Quincy van Waveren doet belanden. Die trekt de bal voor waar Kevin Smit de bal wat al te gretig op de slof neemt en overschiet. De hoek was lastig, maar de goal was leeg, en dus mogen we dit toch wel een ferme kans noemen.
    Weer krijgt Smit een goede kans als de opgerukte Desmond Mensen eerst een voorzet geeft die ruim over en voor de goal van Streutker langs vliegt. Aan de ander kant weet Quincy van Waveren de bal keurig binnen te houden en zet opnieuw voor. Dat geeft Kevin Smit een vrije schietkans en waar hij eerder nog vanuit die positie succesvol was, weet hij nu de juiste richting niet te vinden.
    Huizen legt HZVV voetballend over de knie en het gevaar van de voetballende gulzigheid ligt op de loer. Joey Papamelodias is vaker in de zestien van HZVV te vinden dan in zijn eigen strafschop gebied.

    Redder Rijnvis
    HZVV is toch niet van plan zich geheel willoos naar die slachtbank te laten leiden en zet aan voor een tegenoffensief. In de 68e minuut zet HZVV’s beste man Luchtenberg de bal prima voor waarop Reza Hosseini a la Bep Bakhuis naar de bal duikt en Kevin Rijnvis tot een ultieme redding dwingt.
    Om een en ander kracht bij te zetten brengt HZVV-trainer Gert van Duinen dan Yannick Manusiwa voor aanvoerder Erwin Breukelman. Een verdediger voor een verdediger, maar dan wel een met aanvallende kwaliteiten. En dat blijkt twee minuten na zijn entree als hij een messcherpe voorzet afgeeft op Alex Zomer die opnieuw in Kevin Rijnvis een onneembaar obstakel zou vinden. Met een katachtige reactie ranselt onze doelman opnieuw de bal uit de doelmond en voorkomt zo de aansluitingstreffer.
    Ook Wouter Vente moet de bal nog een keer voor de doelmond wegkoppen als Rijnvis Frank Strijker naar de zijkant heeft gedreven en deze de bal toch voor weet te krijgen. Er gebeurt opeens van alles en waar de eerste helft ronduit slaapverwekkend genoemd kon worden zitten we nu op de puntjes van onze stoeltjes.
    En de koek is nog niet op!
    Eerst zien we met nog een dik kwartier te gaan hoe een crossbal goed uitkomt bij die uitblinkende nummer acht van HZVV – Marlon Luchtenberg – die slim achter Desmond Mensen langs kruist en weer naar binnen snijdt het strafschop gebied binnen stormt. Mensen is zijn man heel even kwijt en leep laat Luchtenberg zich aantikken binnen de zestien. Scheidsrechter Jobse doet dan alles goed: hij wijst naar de stip, realiseert zich dat het een onschuldige botsing is zonder kwade opzet en houdt de kaarten verder op zak. Zo hoort het: fluiten in de geest van de wedstrijd, aanvoelen hoe de verhoudingen in het veld liggen en zonder iemand verder tekort te doen de wedstrijd in goede banen leiden. ‘n Topper!
    Daar gaan we weer! Giert het door alle Huizer harten. Weer zien we een doemscenario aankomen waarbij we een zeker lijkende voorsprong weer teniet gedaan zien worden. Dan de aanloop van Jan Hup, het schot goed naar de hoek, de katachtige reactie van Rijnvis…. En de bal wordt keurig naast de goal gewerkt! We leven nog! Yes!!!

    Weelde
    We leven niet alleen nog, ook HZVV zakt de moed in de schoenen. Vanaf dit moment is er eigenlijk nog maar één ploeg die voetbalt en dat is Huizen.
    Erik Assink brengt dan toch Malolepszy voor Quincy van Waveren. Kort daarop – we schrijven de eenentachtigste minuut – neemt Desmond Mensen een vrijetrap snel en bereikt Murat Önal met een bal waar geen speler eigenlijk nog iets mee aan kan vangen: rug naar de goal, bal op heuphoogte, onmogelijke hoek, kortom: jammer maar helaas…
    Maar niet als je spits Murat Önal heet!
    Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is neemt hij de bal in een halve draai in één keer op de voet en lift hem met een schitterende boog over de uitkomende Streutker heen de goal in! 3-0 en wát een beauty! Hier koop je je kaartjes voor! Een eredivisiewaardige goal!
    De strijd is nu beslist. Zelfs Huizen laat dit niet meer uit de vingers glippen, is de gangbare mening op de tribune.
    Ook Erik Assink wisselt dan nog maar eens een keer en brengt Lucas van Esterik voor Hidde van der Veldt die onder luid applaus het veld verlaat. Met het inbrengen van Van Esterik lijkt Assink wat meer defensieve kracht op het middenveld te willen brengen om de 3-0 netjes over de eindstreep te tillen. Maar daar denkt Lucas van Esterik heel anders over: koud twee minuten in het veld stapt die lepe spits Önal over de bal en bezorgt zo Van Esterik een prima schietkans. Lucas bedenkt zich niet en haalt uit en via de binnenkant van de paal slaat de bal voor de vierde keer achter Streutker: 4-0 Huizen schiet uit zijn slof en op de tribune wrijven we de ogen nog maar eens uit. Wie had dit in de rust kunnen voorspellen?
    Voor de vorm hobbelt HZVV nog een minuut of vier achter de bal aan tot scheidsrechter Jobse onze eerste competitieoverwinning in de boeken fluit…

    Erik Assink
    Nog steeds wat grieperig verschijnt onze hoofdtrainer uit de kleedkamer om de pers te woord te staan. Hij zag als voornaamste verschil tussen die zouteloze eerste en die enerverende tweede helft vooral dat er doelpunt viel waardoor wij met meer vertrouwen gingen spelen en de tegenstander toch even kwetsbaarder op het veld kwam te staan. Die tweede goal was dan een volgende oppepper en zelfs al verzuimen we de 3-0 te maken als Kevin Smit die kans mist, dan kom je als ploeg toch lekkerder in de wedstrijd te zitten.
    Die penalty vond Assink een déjà-vu-moment. Hoe vaak hebben we dit nou al niet meegemaakt dat we een tegenstander zo weer in de wedstrijd helpen. Daarvoor had Kevin Rijnvis ons al twee keer moeten redden en nu dus weer. Rijnvis die volgens Assink nu weer eens zijn waarde bewees met die reddingen en terug kan zien op een foutloze wedstrijd en daarmee een groot aandeel had in het binnenhalen van de driepunter. Het zou immers niet de eerste keer zijn gewest dat we een schijnbaar probleemloze stand om zouden zien buigen naar een gelijkspel of zelfs een nederlaag.
    Ook Erik Assink was onder de indruk van de derde goal van Murat Önal. Hij heeft nog gevraagd of het een ‘bewussie’ was, waarop Önal alleen maar gelachen zou hebben. Maar aan de schoonheid van die goal deed dat niets af. Een uitgekookte speler, noemde Assink hem. Jammer alleen dat hij zo vaak met blessures loopt te tobben. Hij geeft zelf aan nog pas op 70% van zijn kunnen te spelen.
    Thomas Malolepszy begon op de bank. Assink vindt niet dat er veel spelers in deze selectie lopen die zeker kunnen zijn van een basisplek. De rest zal het iedere week weer waar moeten maken en vandaag viel de keus dan een keer niet op Malolepszy. Just as simple as that… Voor een tegenstander is Thomas altijd een lastige voetballer, een ‘horzel‘ voor de verdedigers waar hij tegen speelt, maar vandaag koos Assink dus voor andere kwaliteiten.
    Assink ziet wel progressie in de groep en noemt als voorbeeld het partijtje vijf-tegen-vijf dat ze in de warming-up altijd spelen. In het begin moest hij ballen blijven inbrengen omdat ze continue buiten de lijnen werden gespeeld. Nu zit daar veel meer niveau in en dat zie je ook vandaag weer terug in het spel. Het is nog lang niet goed genoeg naar de zin van onze oefenmeester die aangeeft dat ie ook niet voor niks drie keer in de week met die jongens op het veld staat. Assink hoopt dat met een week of twee  - als Renee Troost weer fit is - er nóg meer rust op het middenveld zal ontstaan en dat we dan als groep nog verder stappen in niveau kunnen gaan maken.
    Vandaag vooral ook tevredenheid over de uitslag: geen goals tegen en zelf niet een enkel goaltje maken, maar een klinkende 4-0 overwinning. Dat is goed voor het moreel en wellicht dat we nu de weg naar boven kunnen vasthouden.

    Kevin Rijnvis
    Uiteraard neem ik onze doelman even apart: met zijn voortreffelijke reddingen en de gestopte penalty mag je rustig stellen dat hij drie punten heeft ‘gepakt’.
    “Ja, ik heb zeker een aantal slechte weekenden gehad,” bekent onze doelman. ”Eigenlijk heb ik hier nog niet echt een goed weekend gehad wat dat betreft. Ik leef op overwinningen en dat ik goed speel. Ik ben gehaald als ervaren kracht, dan moet je ook belangrijk zijn voor je team en de rest meeslepen. Dan haal ik ook nog eens mijn eigen niveau niet en moet ik hard trainen om er voor te zorgen dat ik weer belangrijk ben. Dus wat dat betreft is er vandaag best wel even wat van me afgevallen met die reddingen en die penalty. Daar kreeg ik toch wel even een boost van dat ik het nog kan! Dat gaf echt weer eens een lekker gevoel! Ik was haast vergeten hoe het voelt om op zaterdag te winnen en met een lekker gevoel naar huis te rijden na afloop. Ik ben dan ook als een kind zo blij dat we weer eens drie punten hebben gepakt en dat ik van waarde kon zijn voor de groep. Ik wil hier bij Huizen ook gewoon succes hebben!
    Dat interview in de Gooi & Eemlander, daar kijk ik wel met wat gemengde gevoelens op terug. Ik zeg vaak gewoon wat ik denk en soms is het beter om dan toch je mond te houden. Maar zo steek ik nou eenmaal in elkaar en ik denk dat ik niets heb gezegd wat niet klopt. Het was een pittig interview, maar ik denk alleen wel dat sommige uitspraken er wat uitgelicht en uitvergroot zijn. Ik hoorde hier ook wel de reacties in de trant van ‘Laat Rijnvis eerst zelf maar eens wat punten pakken’ en daar hebben de mensen dan ook weer gelijk in. Ik hoop dat ik vandaag de trend heb ingezet om ook hier goede wedstrijden te gaan keepen en te zorgen dat iedereen blij met me is! Die fouten, dat is niks voor mij. Ik maakte in de regel één ketser per seizoen en daarom frustreerde het mij dat ik het hier maar steeds niet kon laten zien. Je moet eerst zelf je niveau halen voor je iets zegt, dat realiseer ik me terdege!”

    Murat Önal
    Gezellig tussen zijn maten in de bestuurskamer wil hij het interview graag gewoon tussen zijn ploeggenoten doen. Die zien daar meteen de lol van in en van alle kanten worden er mobieltjes tevoorschijn getoverd alsof het een heuse persconferentie betrof.
    Ik kan me niet voorstellen wat je dan wél van plan was als die omhaal niet bewust was…” leg ik hem voor.
    “Ik kan er wel een heel mooi verhaal van maken, maar hij ging gewoon per ongeluk. Ik kon er niet meer goed bij en de enige oplossing die ik nog zag was die bal maar gewoon een beetje te raken en ik raakte hem dus best goed…” antwoordt onze spits bescheiden. “Ik had het echt niet van tevoren gepland, het was meer een inval om hem er overheen te wippen en dat lukte dus.”
    Je hebt bij iedere bal een portie geluk nodig voor hij in gaat, maar je probeerde dit toch wel…
    “Vorige week had ik minder geluk met die omhaal, maar vandaag lukte het dus wel.
    Bij de eerste goal voelde ik de situatie wel een beetje aankomen. De opbouw bij HZVV centraal achterin was niet zo geweldig en ik zag dat die verdediger verkeerd opgesteld stond, verkeerd gedraaid, Aron kletste er goed op en ik kreeg hem voor mijn voeten. Toen dacht ik, ik schiet hem maar gewoon binnen…”
    Is die kalmte op zo’n moment dan wat ze ‘Tor-instinct’ noemen?
    “Ja, misschien wel, maar ik doe gewoon wat ik kan doen en meer doe ik niet, hahaha! Maar goed, we doen het voor het publiek! Ik heb deze week wat minder kunnen trainen om weer helemaal fit te kunnen worden en het ging vandaag al weer een stuk beter dan vorige week. Ik hoop dat dat zo doorgaat!”
    Hij gaf zelf aan pas op 70% van zijn kunnen te zitten. Je gaat je toch afvragen wat er gaat gebeuren als hij écht topfit is….

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    En zo pakten we dus onze eerste driepunter in een officiële wedstrijd. Mijn oude voetbalmaat Joop Leenders die me op Facebook volgt voorspelde deze zege al. Op voorhand had ik geen idee waar hij het voorgevoel op baseerde, maar het kwam dus wel uit.
    De vreugde onder de aanhang was groot en velen vroegen me hoe laat ze dit stuk tegemoet zouden kunnen zien. De euforie ligt dicht aan de oppervlakte en meteen is men die belabberde eerste helft vergeten en het feit dat we dicht langs het randje van de afgrond zijn gegaan, want als die strafschop erin was gegaan, dan had ik het zo net nog niet geweten. Maar goed: die punten zitten in de tas en we hebben ook qua doelsaldo goede zaken gedaan. Dat doelsaldo zorgt er voor dat we nu een plekje zijn gestegen en NSC onder ons terugvinden.
    Met een ongeslagen reeks van vier wedstrijden doen we het momenteel niet eens zo heel slecht. De krappe selectie in ogenschouw genomen, doen we het eigenlijk zelfs best ‘goed’!
    Maar euforie kan makkelijk omslaan in cynisme en verbittering als er weer eens een misstap gemaakt wordt. Volgende week moeten we naar het sterke DFS dat slechts één partij in verlies op zag gaan, maar ook een ploeg die toch ook weer drie keer niet verder dan een gelijkspel kwam (1-1 tegen CSV Apeldoorn, 0-0 tegen ‘ons’ HZVV, 2-2 tegen Eemdijk). Echter wel gelijke spelen die allemaal op vreemde bodem gespeeld werden, thuis hebben de Opheusdenaren een beter track-record want daarin behaalden ze de volle score, waaronder een klinkende 3-0 tegen het sterke Genemuiden.
    Laten we ons dan ook niet rijk rekenen na een enkele overwinning en met beide voetjes op de grond blijven staan: het seizoen is nog zwaar en lang, memoreerde Assink al. Ik hoop dan ook dat u met mij onze mannen zult komen steunen daar in Opheusden!

    Huizen – HZVV 4-0 (0-0)
    46.   Kevin Smit             1-0
    49.   Murat Önal            2-0
    85.   Murat Önal            3-0
    90.   Lucas van Esterik 4-0

    Opstelling Huizen:
    Kevin Rijnvis, Danny Benning, Wouter Vente, Quincy van Waveren (82. Thomas Malolepszy), Murat Önal, Jordey Buitenhuis, Hidde van der Veldt (87. Lucas van Esterik), Aron Klaassen, Desmond Mensen, Kevin Smit, Joey Papamelodias

    Opstelling HZVV
    Hidde Streutker, Erwin Breukelman (71. Yannick Manusiwa), Paul Bangura, Arjan Akkerman, Kelly João, Marlon Luchtenburg, Yoran Popovic, Jan Hup, Alex Zomer, Jos Fidom (46. Reza Hosseini), Noah ten Brinke (74. Frank Strijker)