https://www.svhuizen.nl/eerste-thuisoverwinning-voor-dominant-spelend-huizen/n4079c163
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    `Helaas was Huizen vandaag een maatje te groot voor ons,` verzuchtte BOL-trainer Bart Hoogland na afloop in zijn korte maar reële analyse in de businessruimte... Een verslag...
    eerste-thuisoverwinning-voor-dominant-spelend-huizen

    ‘n Huizen thuisprobleem?
    Twee thuiswedstrijden deze competitie leveren evenzoveel nederlagen op en ik plaagde onze trainer vorige week dan ook met de term ‘Wolfskamersyndroom’. Wedstrijden overigens met opvallende paralellen: beide keren was Huizen eigenlijk voetballende bepaald niet de mindere maar lichtten keepersblunders Huizen pootje in de achtervolging naar de gelijkmaker. Vandaag dan onze derde thuiswedstrijd tegen Broek Op Langedijk, gemakshalve afgekort tot BOL – zonder de ‘punt COM’ uiteraard.
    De voorgaande nederlagen temperen mijn optimisme toch wel wat als ik mij in de bestuurskamer meld voor de namen en rugnummers. Ook nu moet ik me behelpen met het wedstrijdformulier. Op zich geen ramp, want dan heb ik meteen alle info op een rijtje: trainers, arbitrage, wissels etc.
    Ook word ik geconfronteerd met onze nieuwe presentatiegids. Vers van de pers en met een prominent interview met onze hoofdtrainer Arnold Klein en ten opzichte van onze presentatiefolder een vol katern dikker! En dat komt dan toch neer op een verdubbeling qua inhoud. Het blijft een wat schrale afspiegeling van de halve telefoonboeken van bepaalde andere verenigingen die ik op mijn deurmat aantrof toen ik nog einderedacteur was van ons voormalige clubblad, maar het is al 100% meer dan ik bij de meeste van onze collega eerste klassers aantref. Wie het kleine niet eert, zullen we maar zeggen: het begin van de wederopstanding als topamateur steekt dus ook op dit vlak dus voorzichtig weer de kop op. Nu vanmiddag op het veld nog...
    De lijst met mannen die ook op het veld voor een wederopstanding moeten gaan zorgen vertoont weinig verrassingen: ondanks zijn uitglijer van vorige week krijgt Brian Willemse toch weer de voorkeur in de goal – zelfs het beste paard struikelt wel eens zullen we maar zeggen, maar ik kan me de extra spanning voorstellen die er op de schouders van onze doelman moet rusten.
    Achterin de fabulous four: Buitenhuis, Bonke, Benning en Vente. Daarvoor Klaassen, Lamme en Van Kammen, voorin El Biyar, Troost en Van Waveren. Klein heeft dus gekozen voor de behendigheid van El Biyar op de vleugel te koste van de pure snelheid van Van der Veldt die op de bank begint met O’Niel, Önal, Jeroen Lamme, Blaauw en Veerkamp. Het blijft dan alleen toch een beetje de vraag wie er straks op het veld de positie van diepste spits zal krijgen toebedeeld: El Biyar, Van Kammen of toch weer Troost?
    Bij BOL tref ik geen namen aan die me iets zeggen. De ploeg uit Noord-Holland heeft een puntje minder vergaard dan onze mannen en we mogen dan ook rustig spreken van een duel der middenmoters. De winnaar mag weer voorzichtig naar boven gluren en de verliezer angstig naar beneden.

    Gedreven
    Geen wedstrijdbal op een sokkel voor aanvang. Toch een beetje jammer als je zo’n ding hebt en er geen gebruik van maakt. Onze onvolprezen Hans Evers laat een lekker opkomstmuziekje door de speakers schallen en zo’n theatrale vertoning met de scheidsrechter die de wedstrijdbal van zijn troon pakt had hier prima bij gepast. Wellicht een taakje erbij voor één van de stewards om dat ding even klaar te zetten? Het zijn immers toch niet echt hele hordes publiek die ze momenteel in toom moeten zien te houden…
    Als arbiter De Waard heeft gefloten is de eerste mogelijkheid al na een minuut voor Huizen als een hoge voorzet bij de eerste paal doorgekopt wordt en de boomlange doelman Xander Snoek van BOL er toch onderdoor gaat. De bal valt echter niet op een plek waar een Huizer voet de openingstreffer kan produceren. Een minuut later echter een zo mogelijk nog grotere kans aan de andere kant als na een inworp een voorzet volgt die zomaar op centimeters van de doellijn voort mag rollen zonder dat er een BOL-voetje tegenaan gezet kan worden.
    Deze openingsfase belooft wat! Beide ploegen willen meteen ‘zaken doen’ en zo ontspint zich een wat slordige, maar wel erg spannende pot voetbal met kansen voor beide doelen.
    Een combinatie Van Waveren- Van Kammen – Van Waveren mondt uit in een schot van laatstgenoemde. Het is echter gevaarloos recht op doelman Snoek die met zijn imposante figuur en lange armen het hele doel wel lijkt te bestrijken.
    Twee minuten na de schotpoging van Quincy van Waveren zien we dan hoe de bal voor de goal van Willemse doorschiet en Timon Plak een uitgelezen schietkans lijkt te gaan krijgen. Dan is daar echter de toegesnelde Wouter Bonke die met een even resolute als schitterende ingreep aan alle Langedijker hoop een einde maakt.
    Hoewel alle hoop? Twee minuten later wandelt Bas Jonker door onze defensie zoals als een schaapsherder door zijn kudde wandelt. Alsof het een ochtendwandelingetje betreft lijkt hij de bal ongenaakbaar over de doellijn te gaan lopen. Het is Brian Willemse die daar op het laatste moment een voetje voor weet te steken. Beide ploegen spelen gedreven en soms wat te gehaast voor goed voetbal, maar vanaf de tribune vergoedt de spanning veel.

    Openingstreffer
    Vanaf het middenveld wordt de bal dan perfect op de flank gespeeld. Quincy van Waveren gaat er op snelheid langs en trekt goed voor. En dan duikt daar de gretig spelende Zakaria el Biyar voor de goal op. Zakaria komt goed voor zijn man en volleert de bal perfect in de hoek! Snoek kansloos en de 1-0 staat dan tot onze opluchting toch lekker op het bord. De opluchting is niet alleen bij het publiek groot, ook bij Zakaria is de ontlading uit zijn lichaamstaal af te lezen: alsof het de winnende al is, brult hij zijn extase van zich af.
    Huizen wil de wedstrijd meteen in het slot gooien en er nog wat goals bij prikken voor de rust. Het zet aan en een minuut later lijkt het alweer raak te zijn als de bal over Snoeks doellijn rolt en Renee Troost een fractie tekort komt bij de tweede paal om er een doelpunt van te maken. Van Kammen worstelt zich tot aan de achterlijn langs BOL-verdedigers, zet voor op Troost die echter aflegt naar een plek waar geen Huizer te bekennen was. Zakaria krult nog eens rakelings voorlangs en Quincy laat Snoek moeizaam grabbelen op een afstandsschot. Maar Huizen voert de druk op en dat zien we op de tribune graag gebeuren natuurlijk. Huizen legt BOL het vuur aan de schenen en de omsingelingen worden langer en talrijker. De ploeg van coach Bart Hoogland is echter wel fysiek sterk. Lange mensen achterin en Huizen maakt te vaak de keuze om de aanvalsopzet door de lucht te maken. En zo weet BOL de schade tot de rust beperkt te houden. Huizen is na die eerste tien minuten eigenlijk niet meer in de problemen gekomen en als Danny Benning een vlammende spetter rakelings naast heeft zien vliegen, worden de mannen uit Broek op Langedijk gered door de spreekwoordelijke gong.

    Rust
    Een veel te magere 1-0 dus die eigenlijk geen recht doet aan het beeld van de eerste helft die we zojuist gezien hebben. Huizen heeft 80% van deze helft ronduit gedomineerd en daarmee de twijfel over het eindresultaat wat weggenomen. Maar die wankele 1-0 blijft toch een beetje een vlekje op deze prima eerste helft.
    Doelman Snoek maakt zeker bij lage ballen geen al te zekere indruk en ik verwacht dan ook dat er daar nog wel wat te halen valt. Maar zoals gesteld: Huizen zoekt de aanvalsopbouw te vaak door de lucht en dat is met deze twee-meter-plus-doelman en zijn boomlange BOL-verdedigers redelijk kansloos.
    Na de eerste tien minuten heeft BOL zich echter nauwelijks nog in de buurt van Brian Willemse vertoond. Gekscherend riep een BOL-supporter wat gefrustreerd vanaf de tribune: “Wow! Zowaar twee man op de helft van Huizen!” bij een van hun spaarzame aanvallen. BOL is net gepromoveerd uit de tweede klasse en het zal voor de BOL-aanhangers dan ook best even wennen zijn dat men nu niet langer de bovenliggende partij is.
    De reserves tikken de bal wat ontspannen rond en ik verwacht dan ook geen wissels bij onze geel-groenen.

    Een spits! Een koninkrijk voor een spits!
    De tweede helft begint met spits Sietse Brandsma bij BOL in de ploeg. Een reden weet ik niet, maar de spits wiens naam en faam hem al vooruitgesneld was begon op de bank. Timon Plak heeft zijn plekje moeten afstaan in deze poging van Coach Hoogland om het tij nog wat te doen keren. Tien man in de eigen zestien en dan gokken op die Brandsma voorin voor een tegentreffer die deze wedstrijd een geheel ander aanzien zou kunnen geven.
    Ook aan onze kant zien we hoe Murat Önal onder applaus aan de warming-up begint. Ook Klein heeft blijkbaar behoefte aan meer stootkracht om die Broek-op-Langedijker-muur te slechten.
    Het beeld van de wedstrijd verandert uiteraard niet door de komst van Brandsma: Huizen draait BOL meteen de duimschroeven aan. Dat resulteert na negen minuten in een corner na een soepel lopende aanval. Zakaria el Biyar zwiept de bal perfect bij de eerste paal en daar duikt dan de lepe Sebastian van Kammen op om de bal tot achter Snoek te verlengen: 2-0 en daarmee lijkt het pleit eigenlijk al wel beslist. Zeker nu Brian Willemse per bal zekerder is gaan acteren en daarmee zijn fout van vorige week wat van zich af lijkt te hebben gekeept: ongenaakbaar plukt hij hoge ballen en groeit hij in de wedstrijd. Eén momentje nog als hij bij een hoge bal niet zijn vuisten gebruikt maar de bal wil vangen. De wanhoopskopbal van Martijn Ton zou echter ruim over gaan.
    Ook Bastiaan Schaasberg en Lars van der Zee worden nog gebracht door coach Hoogland, maar ook zij kunnen niets meer aan het beeld van de wedstrijd veranderen: Huizen is heer en meester en BOL heeft eigenlijk nog maar één doel: een ferme afstraffing voorkomen.
    BOL mag dan nog van geluk spreken als een stom uitgespeelde aanval van Huizen - die drie man alleen voor Snoek brengt - in buitenspel eindigt. Het is echter slechts uitstel van executie: met een kleine tien minuten te gaan gaat het dan mis in de opbouw van BOL en dan staat de zojuist ingevallen Murat Önal ineens oog in oog met Snoek. Ondanks diens imposante lengte is het kaassie voor Önal die de bal simpel over de reusachtige doelman heen lepelt en de 3-0 laat aantekenen. Wie nog twijfels had, kon die nu wel opbergen: dit BOL maakt er geen drie meer in tien minuten tegen dít Huizen.
    Ook Olivier Blaauw en Collin Veerkamp maken nog even hun opwachting en beide spelers dragen zeker nog even bij aan de feestvreugde. Scoren doen ze niet meer, maar Blaauw en Veerkamp onderstreepten de breedte van onze selectie nog even nadrukkelijk in die laatste minuten. Doelman Snoek bleek in die slotfase echter een te groot obstakel om naar een mega-overwinning uit te lopen. De 3-0 deed echter zonder meer recht aan het spel van Huizen zoals we dat vandaag hebben mogen aanschouwen.

    Arnold Klein
    “Ja, daar ben ik eerlijk in,” bekent Klein als ik hem vraag of het spannend was in de aanloop naar deze thuiswedstrijd na twee keer met lege handen te hebben gestaan. “Deze week heb ik veel met bestuur en sponsors gesproken. Dan is het natuurlijk wel leuk als je een verhaal kunt houden, maar dan is het nog leuker als je dat verhaal met drie punten kunt onderstrepen. Vooral de manier waaróp vond ik vandaag erg positief. We hebben afgelopen dinsdag elf-tegen-elf kunnen trainer op het veld en daarbij de nadruk gelegd hoe we verwachtten dat BOL zou gaan spelen. Zoals ik vorige week ook al aangaf: iedereen kan een bal lukraak naar voren schieten en er is dus heel moeilijk op te trainen hoe je daar op moet reageren. Het is dus vooral scherpte waar je mee moet antwoorden en ik geloof dat we het grootste deel van de wedstrijd hebben laten zien dat we dominant waren en we ons niet hebben laten verrassen door hun omschakeling. Misschien dat het de eerste tien minuten nog een beetje weifelend ging, maar naarmate de wedstrijd vorderde pakten we dat steeds beter op.
    BOL speelde wel ongeveer zoals we ingeschat hadden vooraf. Dat ze zó verdedigend gingen spelen, dat hadden we dan toch weer niet verwacht. In het begin speelden ze zonder rechtsbuiten en met een man meer op het middenveld. Een slimme keuze van Bart Hoogland, daar moesten we tactisch even op schakelen. We hadden echter al vlot onze verdediging daar op ingesteld en hadden we ook de restverdediging goed op orde. En daarna waren we heer en meester.
    Ik ben het met je eens dat we ons die eerste helft te weinig hebben beloond voor het veldoverwicht dat we hadden. We hebben de kansen wel gehad, maar het ontbrak net aan dat laatste stootje, net die laatste details van een mannetje overslaan en doorschakelen. Doe je dat wel, dan heb je die wedstrijd met rust al in je zak.”
    Je moet ook met genoegen hebben gekeken naar de manier waarop je doelman weer in de wedstrijd groeide…
    “Ja, we weten allemaal hoe we hier vorige week stonden en uiteindelijk hebben we de moeilijke keuze voor Brian Willemse toch gemaakt. Ze hadden er allebei kunnen staan (Ook Rinaldo O’Niel. Red.) en uiteindelijk hebben de keuze voor Brain gemaakt. Op een klein slippertje na toen hij wat teveel de ‘keepende oplossing’ zocht waar ie gewoon de bal met zijn vuisten had moeten we beuken, maar verder stond ie er gewoon.
    Ik ben ook blij dat het uiteindelijk 3-0 geworden is en dat het niet bij 1-0 is blijven hangen. Ik wil de ploeg graag 90 minuten lang scherp zien en dus zo’n drie-nul op de borden hebben.
    Zakaria el Biyar heeft vorig seizoen wat weinig kunnen spelen door zijn operatie. Hij had dan ook wat tijd nodig om weer helemaal fit te worden. Hij gaf ook aan steeds fitter te worden. Na de voorbereiding waarin hij veel minuten had gemaakt had hij toch wat pijntjes hier en daar. We kozen vandaag voor een wat creatievere speler in plaats van de absolute snelheid van een Hidde van der Veldt omdat we verwachtten dat we niet teveel ruimte zouden krijgen achter de defensie van BOL en dus vooral op de helft van de tegenstander zouden acteren.
    Ook Murat Önal komt er weer aan. Hij heeft vorige week 90 minuten mee kunnen doen met het tweede en heeft deze week volop meegetraind. Dat geeft ons als technische staf de keuze voor de invulling van de spits. Troost heeft het zeker niet verkeerd gedaan en je hebt de luxe dat je met Renee een lange bal vooruit kunt spelen waar dan mensen weer ‘onder kunnen komen’. Dat levert een heel andere invulling op van de rol van Sebastian van Kammen, Quincy van Waveren en Zakaria el Biyar. We hadden Murat eigenlijk wel langer willen laten spelen, maar we hinkten op twee gedachten: mocht BOL tegenscoren, dan kon het nog wel eens lastig worden en zouden we de lange bal vaker moeten gaan hanteren en dan heb je gewoon meer aan de kopkracht van een Troost. Dat is het voordeel van een brede selectie: we kunnen kiezen voor creativiteit en voor snelheid, mogelijkheden zat…” Aldus een opgeluchte en tevreden ogende Arnold Klein.

    Wouter Bonke
    “Nee, ik durf zeker niet alle credits aan mezelf te geven,” pareert de bescheiden Wouter Bonke mijn complimenten over zijn sterke optreden. “Ook hoe ik zelf speel is ook altijd nog afhankelijk van het team om me heen. Vandaag was ik inderdaad zelf ook wel tevreden. Dat was vorige week wel anders. Ik ben sowieso niet zo snel tevreden – en al helemaal niet als we verliezen – maar vandaag ging het lekker. De overwinning had inderdaad nog wel wat hoger uit kunnen vallen, maar we hebben het vandaag heel professioneel uitgespeeld volgens mij.
    In de beginfase kwam BOL nog wel een paar keer wat gevaarlijk voor de goal, maar echt in gevaar zijn we volgens mij niet geweest. We hadden even de tijd nodig om een oplossing te zoeken op hun manier van spelen. Dat duurde hooguit een kwartiertje waarin we even een paar momentjes hadden dat we extra moesten opletten, daarna zijn we echt totaal niet meer in de problemen geweest. Je kunt uiteraard nooit helemaal voorkomen dat een tegenstander voor de goal komt, dat blijf je houden.
    Ook lekker voor Brain Willemse dat ie zich zo herstelt van vorige week. Ik vind dat je wel Aron Klaassen vergeet te noemen bij de uitblinkers, die was vandaag ook weer zo verschrikkelijk belangrijk op die lange ballen die zij speelde. Hij won zo verschrikkelijk veel en haalde daarmee de angel uit hun aanval.
    We belonen ons inderdaad wat te weinig voor het goede spel. Dat was tegen CSW eigenlijk ook al zo. Ook vandaag hadden we eerder afstand moeten nemen waardoor je het nog rustiger kunt uitspelen. Aan de andere kant hebben we wel gewoon het geduld weten te bewaren en zijn we niet heel gehaast op zoek gegaan en daardoor bijvoorbeeld de restverdediging hebben laten lopen of ruimtes in de rug hebben weggegeven. Ik ben tevreden over de rustige manier waarop we geconcentreerd zijn blijven voetballen en dan zie je dat op een gegeven moment die goal vanzelf wel komt. Het is dan zeker een verschil met vorige week dat we nu niet op achterstand kwamen en achter de feiten aan moesten hollen. Nu vind ik AFC wel ‘verder’ in hun ontwikkeling dan deze ploeg, maar het maakt uiteraard wel degelijk een verschil of je meteen moét of dat je rustig je eigen spel kunt spelen en vanuit je eigen spel de wedstrijd naar je toe kunt trekken.”

    Zakaria el Biyar
    “Dat zeg je heel goed,” beaamt onze kleine aanvaller als ik opmerk dat we vandaag voor het eerst sinds zijn terugkeer weer een beetje van de oude Zakaria terug hebben gezien. “Ik begin nu pas weer een beetje lekker in mijn vel te zitten. Op de trainingen ging het wel vaak lekker, maar in de wedstrijden kwam het er vaak toch niet helemaal uit. Tegen Argon ben ik dan in de basis begonnen en daarna nog een paar keer ingevallen, maar het speelt toch anders als je in de basis start. Tegen Argon was ik nog niet voor 100% fit en vandaag eigenlijk voor het eerst weer wel. En dan voel ik ook dat het weer lekker gaat en dat mijn vorm terugkomt. Ik mis nog wel wat spelritme. Ik heb met Jong-Huizen meegedaan en dat vond ik heel prettig om weer lekker minuten te kunnen maken. Ik ben er nog niet helemaal: ik leverde een paar keer een bal zomaar in toen ik wilde ‘openen’. Voetballend gezien is vorig seizoen toch een beetje een verloren seizoen geweest. Tot de winterstop had ik veel gespeeld, maar toen kreeg ik last van die rug en moest ik geopereerd worden. Dat was zwaar en ben ik er een paar maanden uit geweest. Dat had ik eigenlijk nog nooit van mijn leven meegemaakt, dat ik zo in de lappenmand zat. Het was een zwaar seizoen en. Ik probeer er zo min mogelijk aan te denken, natuurlijk, maar je draagt dat in je achterhoofd toch nog steeds een beetje met je mee.
    Ik begreep wel dat ik er op een gegeven moment af werd gehaald. Ik wilde in mijn enthousiasme dat het zo lekker ging teveel gaan doen. Toen sloeg ook de vermoeidheid wat toe, maar ook dat zijn zaken die weer met ritme te maken hebben.”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Met de wisselende resultaten van Huizen in deze competitie was ik er op voorhand niet helemaal gerust op. Zou het een seizoen worden in de grauwe middenmoot van de eerste klasse of haken we toch weer bij de koplopers aan. Tegen BOL liet Huizen ontegenzeggelijk zien dat we niet voor een favorietenrol mogen weglopen: Huizen domineerde 90% van de wedstrijd en won met duidelijke cijfers. Het kwaliteitsverschil was groter dan de uitslag doet vermoeden. BOL-coach Hoogland beaamde dat in zijn korte maar reële analyse na afloop in de bestuurskamer: ‘Huizen was vandaag een maatje te groot voor ons’ verzuchtte hij gelaten. Het woordje ‘vandaag’ verraadt echter de strijdbaarheid van deze coach en de uitslag van vandaag biedt dan ook geenszins garanties voor het resultaat van de uitwedstrijd later dit seizoen…
    De twee thuisnederlagen steken daar schrijnend bij af. Tegen Argon heette het 'competitiestress', tegen AFC het 'Wolfskamer-syndroom'. Wedstrijden waarin we niet eens slecht voetbalden, maar die we toch akelig door de vingers zagen glippen.
    En daarmee moeten we gaan waken voor een seizoen van ‘net-niet’. We hoeven elkaar geen mietje te noemen: Huizen wil weer terug omhoog, minimaal Hoofdklasse spelen. Qua accommodatie, historie, grandeur, uitstraling – en noem het rustig ‘met enige arrogantie’ – horen we daar gewoon thuis. De IJsselmeervogels en Spakenburgs van deze wereld zijn we inmiddels uit het oog verloren, maar met de Berkums, Swifts, AZSV’s en Cappeles uit deze voetbalwereld zouden we ons toch echt moeten kunnen meten. Daar zal Huizen dan echter wel minimaal een periodetitel voor moeten gaan pakken. Met het soort uitglijers als we tegen Argon en AFC hebben meegemaakt maken we zelfs een periodetitel onbereikbaar. Je kunt je nu geen misstap meer veroorloven op dat smalle bergpad dat naar de hoofklasse leidt: iedere wedstrijd is een finale, geen tegenstander mag er onderschat worden, geen tegenstander mag het dit seizoen meer op wilskracht van ons kunnen winnen. Iedere wedstrijd dus tot het gaatje, iedere wedstrijd optimaal geconcentreerd, gedisciplineerd en gemotiveerd. Alleen met die instelling maken we een kans. Vandaag tegen BOL was die instelling er: gemotiveerd werd BOL teruggewezen, gedisciplineerd wachtte Huizen op haar kansen, geconcentreerd hielden we de boel achterin dicht. Met deze instelling hoeven we geen tegenstander te vrezen.
    Zaterdag wacht het uitduel tegen een medekandidaat voor de eerste periodetitel: Aalsmeer. Een fysiek sterke ploeg dat de duels niet schuwt werd me al verteld. Handige spelers voorin. Dus Huizen: Let op Uw Saeck!

    PS: A.s. dinsdag speelt Huizen een avondwedstrijd voor de beker in en tegen Nederhorst. Helaas ben ik niet in staat u hiervan verslag te doen. Ik hoop u via de aantekeningen van medescribent Boudewijn Vlot toch het een en ander te kunnen melden!

    sv Huizen - Broek Op Langedijk (BOL) 3-0 (1-0)

    13. Zakaria el Biyar 1-0
    54. Sebastian van Kammen 2-0
    81. Murat Önal  3-0

     

    Opstelling sv Huizen:
    Brian Willemse, Jordey Buitenhuis, Wouter Vente, Wouter Bonke (c), Danny Benning, Aron Klaassen, Dennis Lamme, Sebastian van Kammen, Zakaria el Biyar (71. Olivier Blaauw), Renee Troost (79. Murat Önal), Quincy van Waveren (83. Collin Veerkamp)

    Opstelling BOL:
    Xander Snoek, Mike Molenaar, René Rootlieb, Jan Biersteker Jr., Dennis Rijs, Rik Molenaar (64. Bastiaan Schaasberg), Martijn Ton, Jack Schoon, Bas Jonker, Koen Tros (76. Lars v.d. Zee), Timon Plak (46.Sietse Brandsma)

    Foto's: Henk Heijnen Fotografie