https://www.svhuizen.nl/een-valreep-telt-ook-gewoon-mee/n4128c163
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Een valreep telt ook gewoon mee…
    1 dec 2018
    Ron Tuijnman
    Huizen kwam in en tegen Breukelen na een kwartier keurig op voorsprong tegen de zwaar verdedigend ingestelde tegenstander. Maar na de 1-1 uit een penalty leek Huizen nog lang tegen onnodig puntverlies aan te lopen. Een verslag…
    een-valreep-telt-ook-gewoon-mee

    FC Breukelen
    “Na drie keer puntverlies op rij wordt het wel weer eens tijd voor een lekkere driepunter,” grap ik tegen Aron Klaassen als we naar de bus toe lopen. Het heeft natuurlijk wel een kern van waarheid, want wisselvalligheid in onze resultaten is toch wel een dingetje voor ons vlaggenschip. Twee keer gelijk en drie keer een (onnodige) nederlaag staat er op de teller. Alleen tegen het sluw spelende Roda ’46 en in die stroeve openingswedstrijd tegen Argon vond ik puntverlies min of meer gerechtvaardigd qua spelbeeld. Gelukkig morst de concurrentie ook punten als ware het strooivoer op een voederplek en dat maakt dat eigenlijk het hele linker rijtje zich met de winterstop in zicht nog met droge ogen ‘titelkandidaat’ mag noemen.
    Prima voetbalweertje vandaag: licht vochtig, zeven graden op de thermometer, weinig wind. Toch is het frisjes als je staat te wachten en aangezien chauffeur Paul zich nog niet heeft laten zien willen we eigenlijk toch wel graag die bus in. Nou heb ik wel eens gezien dat die deuren altijd van buitenaf geopend kunnen worden en stoutmoedig draai ik aan de rode knop naast de deur. Een sissend geluid, maar verder gebeurt er niets. En dan vliegen de opmerkingen me om het hoofd: ‘Lekker! Staan we straks met zes platte banden!’ En dus draai ik de knop maar weer schielijk terug. Rood staat immers niet voor niets voor ‘gevaar’. Het sissen stopt gelukkig, maar ik kijk toch wat onzeker en van een afstandje onder de bus of er zich daar wellicht een grote plas van het een of ander verspreidt. Dan is Paul daar gelukkig en kunnen we op weg naar Breukelen. Ik moet me ook niet bemoeien met zaken waar ik geen verstand van heb – al zullen de sarcasten onder u vilein opmerken dat ik dat hier al wekelijks doe…
    De rit volgt een route die ik zelf denk ik alleen op de fiets genomen zou hebben. ‘n Prachtige rit, ik kan niet anders zeggen: mijn lieftallige echtgenote die graag huisjes kijkt zou er volop van genoten hebben. Blijkbaar heeft Paul zijn TomTom nog op fietsen ingesteld. Maar als we dan plots Maarssen binnenrijden, dan hebben we onze levende TomTom Jan van der Poel nodig om ons naar sportpark aan de Broekdijk Oost te leiden. Nog even een waar kunststukje van Paul om de krappe parkeerplaats op te komen en we staan bij de karakteristieke accommodatie van FC Breukelen. Een spiksplinternieuw kunstgrasveld straalt ons tegemoet: geen zwarte maar groene korrels tussen de korte kunstsprieten. Het voelt wat ‘vreemd’ aan en ik ben benieuwd hoe de mannen dit straks zullen ervaren.
    In de bestuurskamer zowaar een lijst met namen en rugnummers beschikbaar! Heerlijk! Onder het genot van een bakkie troost bezie ik de namen van onze tegenstanders. De naam Turksma zegt me wel wat, maar als ik goed kijk dan staan er daar vier van op de namenlijst: een doelman, een spits en twee man in de begeleiding. Wie van de vier me dan iets zou zeggen weet ik dan ook niet meer.
    Bij Huizen ontbreekt Bertje Brons. Onze zeer gewaardeerde ballen ophaler/entertainer/hersteltrainer/assistent/cateraar moet wegens droeve familieomstandigheden verstek laten gaan. Vanaf deze plek: sterkte!
    Qua opstelling de bekende namen. Klein en zijn staf hebben vandaag weer gekozen voor Müller en Blaauw voorin, maar verder de bekende namen. Op de bank is vandaag zeven man sterk: naast Risheet Lal ook Jasper van Vark, Zakaria el Biyar, Murat Önal, Hidde van der Veldt, Benny Honing en Youri van Kommer. Daar moet de staf toch werkelijk alle kanten mee uit kunnen.
    In de gezellige kantine van Breukelen schuif ik nog even aan bij de harde kern. De derby werpt zijn schaduw al vooruit en aan tafel wordt met enige zorg besproken wie er allemaal ‘op scherp’ zouden staan qua kaarten. Dat blijkt er uiteindelijk gelukkig maar één te zijn.
    Breukelen staat op slechts één puntje afstand onder ons. Dat maakt dit min of meer een zes-punten-duel. Sowieso is het voor Huizen vandaag bijblijven of afhaken. Bij puntverlies wordt de afstand wellicht wel erg groot om nog van ‘titelaspiraties’ te kunnen blijven spreken.
    Elk nadeel heb zijn voordeel, memoreerde een groot filosoof ooit. Omgekeerd geldt dat natuurlijk ook. Het voordeel van een kunstgrasveld is dat het intensief bespeeld kan worden. Het nadeel is dan echter wel dat men dat ook zo inplant. En dus kon het gebeuren dat de wedstrijd van FC Breukelen 2 - die voor ons op het hoofdveld geplaatst was - wat uitliep en men dus eerst op een bijveld warm moest gaan lopen. Overigens opmerkelijk dat ik op de site van Breukelen niet kon traceren welke wedstrijd het hier betrof, dus ik neem maar aan dat dit het tweede van Breukelen was. Hierdoor begint Breukelen – Huizen een minuut of tien later.

    Tactiek
    Nadat de pupil van de week ook deze week het doel niet in een één keer wist te vinden en een tweede poging nodig had om Willemse te passeren, kunnen we dan eindelijk van start. Opmerkelijk veel missers de laatste tijd van die pupillen van de week: zou dat ook te maken hebben met het niveau van de eerste klasse?
    De stadionklok heeft men op de tribune gezet. Niet echt handig want je moet naar beneden en omhoog kijken wil je kunnen zien in welke minuut we zitten. Dus de stopwatch maar weer eens uit het vet gehaald.
    Dan valt meteen op dat Klein een tactische wisseling heeft aangebracht: Troost heeft zijn stek achterin weer terug gekregen en Wouter Bonke opereert vanaf het middenveld.
    Spits Müller is gretig en zit er al meteen tussen als FC Breukelen rustig denkt af te kunnen trappen en aan de opbouw te kunnen beginnen. De toon is gezet: Huizen neemt meteen het voortouw in deze openingsfase. FC Breukelen had de bui blijkbaar al zien hangen en trekt zich massaal terug in en rond de eigen zestien. We zijn langs heel wat kasteeltjes gereden op weg hier naartoe, maar weinig van die kasteeltjes had een dikkere verdedigingsmuur dan de muur die Breukelen hier optrok. Alleen het nieuwe kunstgrasveld voorkwam daadwerkelijke loopgraven voor de goal van doelman Nick Turksma.
    Huizen zoekt de aanval vooral langs de vleugels. Quincy van Waveren werd een plaag voor zijn directe tegenstander en ook aan de andere kant bezorgde Olivier Blaauw zijn man grijze haren.
    In de vierde minuut is het echter Jordey Buitenhuis die er fraai ‘ overheen’ gaat en voor geeft. De bal wordt geruimd en het is de eerste keer dat Huizen écht dreigend doorkomt. Huizen houdt Breukelen echter in haar wurggreep en vijf minuten later is het dan wél raak als Quincy van Waveren de bal strak voor brengt en Olivier Blaauw attent ter plaatse is om openingstreffer binnen te tikken: 0-1 en er lijkt geen vuiltje aan de lucht. We maken ons op voor een monsterscore, want zo gemakkelijk als Huizen vandaag kan voetballen, dat moet haast wel een feestje worden!

    Nee hè!
    Huizen houdt de druk op de Breukeler ketel. Quincy is zijn bewaker Jantijn Augustin te snel af en bereikt Danny Benning die lustig mee ten aanval trekt. Benning krult de bal rakelings voor de paal langs. Dan Quincy opnieuw, deze keer een sterke 1-2 met Klaassen. De bal komt voor en Müller is net een fractie te laat om de bal binnen te kunnen glijden.
    Inmiddels begint het weer wat om te slaan en pakken zich niet alleen letterlijk wat donkerder wolken samen boven de Broekdijk.
    Eerst is daar de snelle spits Mike Versloot die dreigt door te breken. Troost is onverzettelijk en met een ingreep die licht naar een overtredinkje riekt weet onze captain balbezit te heroveren. En dan realiseren we ons op die knusse tribune dat de marge ondanks dat enorme overwicht dus toch nog maar steeds één enkel doelpuntje is.
    En dat besef knalt stevig binnen als Versloot even later ons strafschopgebied binnen stuift met Jordey Buitenhuis op zijn hielen. Letterlijk op zijn hielen, want Versloot gaat neer en arbiter Kraak kan niet anders dan naar die beruchte stip wijzen. Vleugelspits Eser Ozkilit gaat achter de bal staan en doet de bal spijkerhard onder de lat binnenslaan. Willemse kansloos en Breukelen dus op gelijke hoogte.
    Opnieuw gaat Huizen op zoek naar een voorsprong. Klaassen lijkt daar na een klein half uur voor te gaan zorgen als Müller de flank heeft opgezocht en prachtig voorgeeft. Klaassen staat in kansrijke positie en hoeft maar af te drukken. Sommige kansen zijn echter gewoon té mooi: de misser is dan jammerlijk en de poging van Klaassen raakt kant noch bal… Ik denk dat er iets knakt op dat moment bij onze nijvere middenvelder. Niet fysiek, maar mentaal. Of het nou de druk is om die blooper goed te maken, ik weet het niet, maar daarna gaat er veel mis bij Aron. Zo ook als Quincy van Waveren met een artistiek wippertje Benning achter de Breukeler linies stuurt. De voorzet is weer goed en opnieuw haalt Klaassen uit. Via de hak van een eigen speler ketst de bal niet in de goal maar ernaast. Dit wordt niet de wedstrijd van Klaassen lijkt het…
    Een minuut of zes voor rust is Müller weer sterk en zijn bal op Benning uitstekend. Danny haalt verwoestend uit en dan blijkt dat doelman Nick Turksma een voortreffelijk doelman is en de pegel wordt fraai gepareerd.

    Rust
    En weer beloont Huizen zich dus niet voor het voortreffelijke voetbal dat het op de kunstmat legt. Het overwicht had zeker in twee of drie goals méér tot uitdrukking gebracht moeten worden. Kansen bij de vleet en dus mag Huizen het alleen zichzelf verwijten dat het nu tegen die volstrekt onterechte 1-1 aan loopt te hikken.
    Het blijft een soort repeterende breuk in ons voetbal: niet doordrukken en ongelukkige tegentreffers incasseren.
    Van Waveren en Blaauw zijn hun directe tegenstanders continue de baas en vooral Van Waveren straalt dat in zijn spel nadrukkelijk uit. Müller speelde sterk deze eerste helft en had een paar keer de pech dat hij net een fractie tekort kwam om te scoren. Ik zou dan ook zo 1-2-3 niet weten wie er gewisseld zou moeten worden en het lijkt toch echt een kwestie van tijd voor Huizen verder uit gaat lopen en bressen gaat schieten in die Breukeler vesting…

    Ongewijzigd
    Huizen start inderdaad ongewijzigd aan de tweede helft. Coach Schuitemaker van FC Breukelen heeft echter ook ingezien dat het een kwestie van tijd zal zijn voor Huizen gaten in die muur gaat schieten en probeert nu iets meer vooruit te voetballen. De snelle centrumspits Mike Versloot stuift al na twee minuten dreigend op Willemse af. Onze doelman is gelukkig attent en komt snel zijn goal uit om het gevaar te bezweren. FC Breukelen krijgt iets meer vat op het spel, zonder dat het echter de overhand weet te krijgen om de wedstrijd te doen kantelen.
    Doelman Turksma moet er dan als een snoek bij zijn als Wouter Bonke Olivier Blaauw met een steekpass lanceert. Ook Quincy van Waveren pegelt nog maar eens op de goal van Turksma die de bal echter recht op zich af ziet komen. Voor een doelman met zijn klasse is dat dan verder geen probleem.
    Weer Versloot die zich doet gelden: eerst moet hij met man en macht worden afgestopt als hij door dreigt te breken en kort daarop is hij ongrijpbaar als hij door onze defensie slalomt en zijn inzet het zijnet treft.
    Het heeft echter teveel van de spits gevergd en tot mijn opluchting wordt hij twee minuten later licht aangeslagen gewisseld voor David van der Veld. Als liefhebber blijf ik het ondanks de opluchting toch een verlies voor de wedstrijd vinden als zo’n goede speler de arena moet verlaten.

    Overwicht
    Huizen blijft dus de betere ploeg, maar het oogt echter niet meer zo overtuigend als voor de rust. De twijfel lijkt toch ook een beetje in de ploeg geslopen. Immers: als je een wedstrijd niet kunt winnen, dan moet je in ieder geval zorgen dat je ‘m niet verliest. En dat besef lijkt toch ook een beetje in de hoofden van onze mannen te zijn geslopen.
    Ook Roy Turksma – de nummer 10 van de vier Turksma’s – moet zijn plek dan afstaan aan invaller Nino Scheenhart. Broer(?) Turksma excelleert opnieuw op een schot van Quincy van Waveren dat bij menig andere doelman gewoon een goal opgeleverd zou hebben. Turksma bokst de bal echter stijlvol en keurig naar de zijkant.
    Een uitval en de snelle Eser Ozkilit komt één-op-één te staan met Wouter Vente. Het zal toch niet?... Tot onze opluchting komt Wouter Vente als overwinnaar uit dit duel tevoorschijn. Sterk!
    Ook Huizen brengt vers bloed: Zakaria el Biyar wordt gebracht voor de leeg gespeelde Dennis Lamme. Zaka doet meteen van zich spreken: met een prachtige pass lanceert hij Olivier Blaauw achter de Breukeler linies. De voorzet is goed en met veel kunst- en vliegwerk weet de Breukeler defensie de bal over de achterlijn te werken. De corner levert helaas niets op en de minuten tikken verder. Huizen zou zichzelf absoluut tekort doen met een puntje en uiteraard moeten we toch nog steeds beducht zijn voor een ongelukkig moment achterin dat ons zelfs met lege handen de bus in zou kunnen sturen.
    Dan wordt gelukkig ook die gevaarlijke Ozkilit gewisseld voor Derrick Mensah.
    Meteen daarop de zoveelste corner voor Huizen. De bal komt voor en bij de tweede paal lijkt Troost de bal zomaar in de te kunnen koppen. Helaas verliest hij zijn evenwicht, valt achterover en de bal gaat naast.

    Tik tak tik tak…
    Nog een kwartiertje te gaan. De 1-1 mag gezien het spelbeeld absoluut als een nederlaag worden beschouwd. Arnold Klein brengt Hidde van der Veldt voor Thomas Müller die we al weer een tijdje niet echt meer hebben ‘gezien’. Nieuwe impulsen om die muur te slechten is de logische keuze.
    Inmiddels heeft het lekkere voetbalweertje waar we mee uit Huizen zijn vertrokken plaatsgemaakt voor guur herfstweer met een stevig windje en van die akelige regenvlagen met van die fijne regendruppels die je tot op het bot doorweken. Zou het illustratief zijn voor de voetbalmiddag die we hier aan het beleven zijn?
    Tik tak tik tak… De minuten tikken weg, mijn stopwatch geeft al de 86e minuut aan als Quincy van Waveren opnieuw voorzet. En dan staat daar uitgerekend Aron Klaassen bij de tweede paal die met een heerlijke volley de bal achter die onverslaanbaar ogende Turksma weet te jagen: 1-2 en de opluchting op de tribune is groot! Uitgerekend de man die zo nadrukkelijk niet lekker in de wedstrijd zat maakt hier met één droge knal alles goed. En tja: als je het één speler gunt zo de wedstrijd te beslissen, dan is het onze ‘Aartje’ wel.
    De vreugdetranen rollen ons nog over de wangen als meteen vanaf de aftrap Huizen weer balbezit neemt en Hidde van der Veldt met een heerlijke pass Olivier Blaauw in stelling brengt. Ook nu heeft Turksma weer geen schijn van kans als ons goudhaantje de bal perfect binnen prikt: 1-3 en de wedstrijd zit in de tas.
    Van der Veldt kopt nog een keer via de grond over, Zakaria haalt nog een keer goed uit en ziet zijn schot met de voet door een verdediger gekeerd en nadat Tom Kalkhuis nog een laatste wanhoopspoging van Breukelen rakelings over de goal van Willemse had gejaagd, teistert Zakaria el Biyar nog een keer de vuisten van Turksma. Maar de strijd is gestreden en Huizen heeft loon naar werken gekregen. Vriend en vijand waren het er over eens: dit duel mocht maar één winnaar kennen en dat was Huizen…

    Arnold Klein
    Ik zat op de tribune en vroeg me af: hoe ga ik ‘m straks vragen hoe het mogelijk is om met zo’n overwicht toch tegen puntverlies op te lopen,” leg ik onze coach voor.
    “Dan is het antwoord simpel: als je niet scoort loop je tegen puntverlies op,” is het nuchtere antwoord. “De openingsfase hebben we eigenlijk fantastisch gespeeld, overal waren we beter, over de vleugels kwamen we goed door, voor de goal stonden we goed. Ik moet daar de ploeg sowieso een compliment voor geven. De eerste paar wedstrijden van de competitie creëerden we heel erg weinig en de laatste weken zien we dat we steeds meer creëren. Alleen het rendement is nog te laag – ook vandaag weer. In de rust heb ik de mannen ook aangegeven dat we veertig minuten de wedstrijd gewoon goed gecontroleerd hebben en dat we in de paar minuten dat we wat minder zijn meteen weer een goal tegen krijgen. Een ongelukkige penalty doordat onze verdediger niet helemaal goed opgesteld stond. Dan is nog de vraag of er op hém een overtreding werd gemaakt of was het nou andersom? Ik vond het moeilijk om te zien en dus in mijn ogen een ongelukkig moment. Maar goed: als je gewoon ziet hoe we spelen, dan moet je eigenlijk helemaal niet in die situatie komen. Als je ziet dat Aron Klaassen een keer zijn verkeerde been kiest in kansrijke situatie, een cornerbal die van de lijn wordt gehaald, Müller die een fractie te laat was, een afstandsschot van Danny Benning die die keeper fantastisch pakt, dat soort dingen zit gewoon ook niet echt mee en dat achtervolgt ons een beetje. Toch vind ik dat we daarmee al wel weer een stap voorwaarts hebben gemaakt als team, dat we nu in ieder geval in die kansrijke situaties weten te komen. Het is dat proces waar ik het al eerder over had, het voetbal waar we naartoe willen. Maar de pech achtervolgt ons toch ook een beetje – tot dan nu die laatste vijf minuten…” grinnikt Klein voldaan. “Maar goed: als je de afgelopen wedstrijden ook bekijkt: tegen DHSC moest je ook de eerste helft al gewoon afstand nemen. Maar we moeten daarbij scherp blijven in de restverdediging. Ook vandaag stonden we gewoon een aantal keren niet goed. Daar trainen we consequent op en dat is dan ook als voormalig verdedigende middenvelder mijn grootste frustratie op het moment. Sommige jongens staan gewoon lekker naar het voetbal voorin te kijken, terwijl ze eigenlijk op dat moment moeten kijken waar ze positioneel staan. Dat is wel een stap die wij achterin nog moeten maken. Natuurlijk hoop je als coach dat ze op het veld verder zijn. Je speelt vandaag tegen een tegenstander die volop op de defensie leunt en dan kan ik me voorstellen dat je ook als verdediger of middenvelder geneigd bent te gaan helpen in de aanval. Dan gaan ze uit de positie lopen. Daarbij heeft een aantal jongens op een ander niveau gespeeld en dat geeft ook een andere manier van voetballen. De tegenstanders hebben inmiddels wel door hoe Huizen speelt en dan krijg je dus vaak dat ze vaak puur op eigen helft staan en op de counter gaan spelen. Daar zullen we ons nog steeds beter tegen moeten leren wapenen.
    We brachten Zakaria el Biyar binnen de ploeg. We twijfelden tussen de wissel voor Aron Klaassen of Dennis Lamme om nóg wat meer aanvallende impulsen te forceren en wat meer diepgang te brengen. Aron zat net even wat beter in de wedstrijd en dus kozen we voor Dennis om te wisselen. En dat pakte achteraf heel gelukkig uit natuurlijk en ik ben blij dat we hém er dus niet uit hadden gehaald, haha!
    Daarna wisselden we Thomas Müller. De gedrevenheid die hij vorige week al aan de dag legde, zagen we zeker ook de eerste helft terug. De tweede helft kreeg hij het wat moeilijker tegen die statische achterhoede en met Hidde van der Veldt kozen we dus voor drie snelle spelers voorin.
    Kort voor tijd brachten we ook Youri van Kommer nog. Dat was niet alléén een beloning voor zijn inzet op de training, daar liet hij zien dat ie ‘leep’ is in bepaalde situaties en dat konden we vandaag ook goed gebruiken. Daarbij heeft hij een neusje voor de goal en staat ook bij het tweede elftal vaak op de goede plek om te scoren. Maar zeker ook een beloning voor zijn presteren op de training.
    We hebben Murat Önal ook overwogen, maar we kozen liever voor de snelheid door het centrum. Ik heb al vaker gesteld dat de breedte van de bank doorslaggevend kan zijn als ik iedereen in kan brengen. Je ziet het vandaag ook weer: Zakaria valt in en gooit er bepaald niet met zijn pet naar, Hidde valt in en doet gewoon zijn ding met een goede voorzet, Youri heeft natuurlijk net wat te weinig minuten gespeld om goed te kunnen beoordelen, maar de gretigheid waarmee hij inviel deed me toch goed.
    Nee, we hebben het nog met geen woord over de derby gehad. We waren puur met Breukelen bezig. Het blijft een wedstrijd op zich natuurlijk en we zullen met name die restverdediging beter op orde moeten krijgen, maar vandaag telde alleen Breukelen en was het afhaken of aanhaken!”

    Olivier Blaauw
    Met twee goals was onze rode pijl weer nadrukkelijk aanwezig. En dus kan ik weer niet om Olivier Blaauw heen. Op de tribune gonsde het advies om deze speler maar zo snel mogelijk vast te leggen voor komend seizoen nadrukkelijk rond. Van mij zal je wat dat betreft geen protesten horen…
    “Haha, ja de doelpunten waren natuurlijk lekker. Het is altijd fijn voor jezelf als je scoort. Ik vond wel dat ik af en toe nog wat ongelukkig was qua spel, ballen die van mijn voet afsprongen, passes die niet helemaal 100% zuiver waren…”
    Had dat iets te maken met dit nieuwe veld?
    “Nee, op zich niet. Toevallig hebben we bij mijn oude club ook zo’n type veld liggen en dus vond ik het juist wel fijn om op zo’n veld te spelen. Natuurlijk is het wel weer even wennen omdat ik de laatste maanden anders gewend ben. De bal ging nu wat sneller, ook omdat het wat nat was, en stuiterde ook wat verder door. Daar had ik wel wat moeite mee in het begin. Dus dan is het zeker lekker als je met twee goals de ploeg alsnog kunt helpen. Ja, goed spelen en toch niet scoren. Dat is een beetje het euvel van de afgelopen weken geweest. Twee punten uit drie wedstrijden pakten we slechts terwijl je bij alle drie de wedstrijden eigenlijk de betere ploeg bent. En het stevende er vandaag weer lang op af dat we met één puntje naar huis zouden gaan. Vandaag zag je wel dat als je als team gewoon goed blijft voetballen en het geduld bewaart dat je dan uiteindelijk de overwinning alsnog over de streep kunt trekken. Daar waren we de afgelopen drie wedstrijden gewoon wat ongelukkig in geweest. Nu was het geluk dan eens aan onze zijde. Daar hebben we aan de andere kant als team ook hard genoeg voor gewerkt.
    De derby van volgende week? Tja, ik ben dan wel geen echte ‘Huizer’ maar ik word genoeg aangestoken door de andere jongens en de supporters. Dus ook bij mij begint het nu al wel te leven – al heb ik eigenlijk geen idee wat ik kan verwachten. Ik heb uiteraard wel eens wat foto’s en filmpjes voorbij zien komen en dat zag er allemaal heel gaaf uit. Ik heb er in ieder geval heel veel zin in om een wedstrijd te spelen met zo’n ambiance!”

    Brian Willemse
    Hoe ben jij de afgelopen week doorgekomen, hoe was jouw week?” vraag ik onze doelman.
    “Nogal druk op mijn werk,” antwoordt Brian laconiek. Maar hij snapt best waar ik op doel. “Nee, ik heb die wedstrijd van vorige week zo snel mogelijk achter me gelaten. Ik vond overigens wel dat ik bij die voorzet die ik liet glippen werd aangevallen in mijn doelgebied, dus daar had die scheidsrechter best voor mogen fluiten. Maar goed: ik laat het zo snel mogelijk achter me en ben er niet al te veel meer mee bezig. Ik had natuurlijk vandaag niet zoveel te doen. De terugspeelballen zijn inderdaad soms niet helemaal zoals ik ze graag wil. Je moet als keeper wel de gelegenheid krijgen zo’n bal goed weg te leggen – zeker als je wind tegen hebt. Maar goed: dat hoort erbij, daar moet je je als doelman gewoon op instellen.”
    Hoe ging je vandaag de wedstrijd in? Was je extra gespannen, extra gemotiveerd?
    “Ik ben ‘m ingegaan als iedere andere wedstrijd. Ik ben altijd wel gemotiveerd. Wellicht dat het volgende week nog iets extra gemotiveerd ben – zo’n derby heeft altijd iets extra’s – maar ik bereid me gewoon iedere wedstrijd goed voor en dan telt wat er de week ervoor is gebeurd eigenlijk al niet meer mee. Ik vind het dan vooral belangrijk hoe de trainingsweek gaat en donderdag had ik erg lekker getraind en dus ging ik er vandaag met vertrouwen in.”

    Wouter Bonke
    Vandaag dus als middenvelder aan de slag, duo captain Wouter Bonke. Eens informeren hoe hem dat bevallen is…
    “De afgelopen wedstrijden hebben we niet de punten gehaald die hadden moeten halen. Iedere wedstrijd hebben we wel kansen gehad maar dus niet afgemaakt. Dan kregen we ook nog eens lullige goals tegen en mede door de verwachte tegenstand van vandaag hebben we besloten om het eens iets anders te gaan proberen. En dus wisselde ik vandaag met Renee Troost van positie: hij weer achterin en ik naar het middenveld.
    Breukelen zakte heel erg in en dat was heel erg moeilijk om er doorheen te komen en dat gaatje in die muur te vinden. Alleen het duurde, duurde en duurde maar! Dan geven ook een beetje lullig die penalty weg, want na de openingstreffer had ik de indruk dat we over Breukelen heen zouden gaan walsen. En dat viel dus vies tegen, want nadat zij die gelijkmaker maakten hoefden ze niet zo nodig meer, voor hen was een gelijkspel een prima resultaat. Dus moesten wij het tempo hoog houden en het spel steeds verplaatsen, maar het bleef lastig om er doorheen te komen en was het een hele bevrijding toen Aron die 1-2 er in schoot.
    Ik heb in het verleden ook lang op het middenveld gespeeld in de top- en hoofdklasse, dus het was zeker niet nieuw voor me – ik ken het klappen van de zweep daar wel.”
    Je geeft al aan dat je op hoog niveau gespeeld hebt. Hoe kijk je nu zo tegen de winterstop tegen de eerste klasse aan?
    “Dat blijft wel wennen. Als je ook vandaag ziet hoe het er toegaat – wachten tot het veld vrij is, inlopen op een ander veld, daar eraf te worden getrapt door de A1 – dan vraag ik me af en toe wel af waar ik in terecht ben gekomen. Aan de andere kant moeten we ook gewoon naar onszelf kijken, want we staan niet ruim bovenaan en dus we moeten ook geen te grote broek aantrekken. Vandaag hebben we dan eindelijk weer eens een wedstrijd over de streep kunnen trekken waarin we ronduit domineren en hebben we ons professioneel opgesteld. Natuurlijk hadden we deze stand met rust al bereikt moeten hebben, maar dat hadden we de afgelopen weken wel vaker en dan lukte het ook niet en blijkt dat toch lastiger dan gedacht om het krachtsverschil in doelpunten uit te drukken.
    Ja, ik kijk nu wel uit naar die derby. Ik hoor van de mensen hier dat er dan wel een ander sfeertje hangt. Tot vandaag was het de focus gewoon op Breukelen, maar ik vermoed dat het de komende week toch wel begint te kriebelen…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Na afloop bereikt mij het bericht dat de bus ‘vanwege een calamiteit’ vertrokken is en dat we op vervangend vervoer moeten wachten. En dan denk ik dus meteen aan die rode knop! Wat heb ik gedaan? Wat heb ik met mijn domme kop nou weer aangericht?
    Dan blijkt het gelukkig een kwestie van een planningsfoutje bij de busmaatschappij en kan ik opgelucht adem halen.
    Net zo opgelucht als ik zojuist op die tribune was: want wat waren we dichtbij een zeperd! Zo domineren en er maar niet eentje in weten te krijgen, ongelukkig goal weer tegen, het lijkt wel een virus!
    Koploper Argon gaat dan met 1-3 onderuit tegen het herboren Zwaluwen ’30 van Joey Papamelodias, ARC legt onze buren op de Wolfskamer over de knie. En als Roda dan met 3-2 van AFC wint, hebben we in ARC en de Leusdenaren een nieuw setje koplopers, waarbij ARC op doelsaldo de ranglijst mag aanvoeren. Het blijft dus stuivertje wisselen daar aan de kop van die ranglijst. Huizen kruipt voorzichtig weer dichterbij. Een derde plek met nu nog slechts twee punten achterstand op de twee koplopers van de week.
    Opvallende zaken op die ranglijst: Huizen heeft de minst gepasseerde defensie met veertien goals tegen. Opmerkelijk genoeg deelt het die eer met CSW (dat na een sterk begin in een vrije val geraakt lijkt en zelfs degradatiezorgen moet hebben), met ARGON (dat met ons op gelijke hoogte staat) en met het eveneens wat onderaan bungelende DHSC (dat overigens nog wel die wedstrijd tegen Zwaluwen ’30 uit moet spelen). Opmerkelijk is ook dat datzelfde Zwaluwen ondanks de 1-6 afstraffing die het van Huizen kreeg dus uiteindelijk maar twee goaltjes méér tegen kreeg dan Huizen…
    Hoewel Huizen nu dus met één goaltje verschil het beste doelsaldo heeft, geven deze cijfers wel aan dat iedereen tegen iedereen kan scoren en dat de krachtsverhoudingen elkaar niet bijster veel ontlopen. Natuurlijk tekent er zich nu wel een soort kopgroep af die eigenlijk tot en met BOL op de zesde plek doorloopt, maar de verschillen blijven klein. Akelig klein met de winterstop al in het vizier.
    Volgende week dan die derby. Als alle derby’s blijft dat een wedstrijd op zich en ondanks dat onze buren degradatiezorgen kennen, zegt dat – zeker ook gelet op het voorgaande - bepaald niets over wat ons zaterdag te wachten zal staan. Huizen zal voor onze buren de goedmaker voor een tegenvallende eerste seizoenhelft kunnen vormen en de mannen in het rood-groen zullen dan ook tot op het bot gemotiveerd de strijd aangaan. Huizen maakt uw borst maar nat, hijst den stormbal, laat de klaroenen schallen: de vijand staat voor de poort! En die zal Huizen geen duimbreed toegeven in deze titanenstrijd. Ik verwacht een kolkende Wolfskamer volgende week. Huizen moet en zal de drie punten aan de goede kant van de Wolfkamer moeten houden om in de race voor de titel te blijven. Zuidvogels heeft ieder puntje nodig om het degradatiespook voor te blijven. Het belooft een bloedstollende derby te gaan worden!
    ‘k Ben nu al een beetje zenuwachtig…

    FC Breukelen - sv Huizen 1-3 (1-1)

    9. Olivier Blaauw 0-1
    22. Eser Ozkilit 1-1 (pen.)
    86. Aron Klaassen  1-2
    87. Alivier Blaauw 1-3

    Opstelling FC Breukelen:
    Nick Turksma, Jantijn Augustin, Nick van Nieuwkerk, Mark Rutger ©, Nik van Trigt, Rachid Maamri, Tom Kalkhuis, Giorgia Moolenbeek, Mike Versloot (58. David van der Veld), Roy Turksma (675. Nino Scheenhart), Eser Ozkilit (70. Derrick Mensah)

    Opstelling sv Huizen:
    Brian Willemse, Danny Benning, Wouter Vente, Wouter Bonke, Renee Troost ©, Quincy van Waveren, Jordey Buitenhuis, Aron Klaassen (86. Youri van Kommer), Thomas Müller (75. Hidde van der Veldt), Dennis Lamme (69. Zakaria el Biyar), Olivier Blaauw