https://www.svhuizen.nl/een-heerlijk-avondje-ermelo-de-beloften/n3298c88
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Het was een heerlijk voetbalavondje daar in Ermelo toen onze beloften aantraden tegen de beloften van DVS`33. Een verslag
    een-heerlijk-avondje-ermelo-de-beloften

    Tegenzin
    Na een dag lang kozijnen schuren in de woning van mijn overleden schoonmoeder vergt het heel wat zelfdiscipline om de rit naar Ermelo te maken voor de beloftenwedstrijd tegen DoorVerenigingSterk’33. Na een rit waarbij Google Maps mij over een keur van onverlichte en smalle landweggetjes stuurt arriveer ik dan toch – al is het dan wat onvoorbereid – op het sportcomplex van DVS. Bereidwillig worden mij de namen en rugnummers van de thuisclub ter hand gesteld en kunnen we aan de slag.
    Tot mijn genoegen zie ik het scorebord aanfloepen. De wedstrijd is echter al enkele minuten aan de gang als ik in de gaten krijg dat het bord alleen maar reclame maakt voor de firma die ons van nuttiger informatie had moeten voorzien, namelijk score en tijd. Maar het bord volhardt in een herhaling van de firma die de software voor de besturing van het ding heeft geleverd. Daar word ik dus niets wijzer van en naarstig grabbel ik dan toch mijn stopwatch uit mijn tas en gok dat we ongeveer een minuut of drie bezig zijn als ik mijn uurwerk in gang zet.

    Lekker
    Dat is op het moment dat het eerste noemenswaardige wapenfeit zich op het veld voltrekt als Jelle Zeeboer (de enige Ermeloër naam die ik op het formulier herkende van de vorige ontmoetingen) de bal prima op Jordy van Selm speelt. Er volgt dan een schuiver waar onze onvolprezen Wilco Mackaay zich toch even voor moet strekken.
    Het zou de opmaat vormen voor een heerlijke voetbalavond. Fris, maar niet koud, droog en zo dus perfecte omstandigheden voor een prima avondje voetbal met twee teams die er een voetbalfeestje van willen maken.
    Dat feestje wil dan na een minuut of tien toch het beste lukken bij Huizen: Desmond Mensen onderschept goed en speelt de sprintende Van der Veldt aan met een prachtige steekpass. Op snelheid haalt Collin Veerkamp de achterlijn en dan volgt er een messcherpe voorzet. Als doelman Dekker van DVS’33 deze dan niet onderschept is daar ineens Youri van Kommer die dan ongenadig hard binnen kopt: 0-1! Da’s een lekkere opsteker!

    Doorgaan
    Nummer 7 van DVS (die niet op mijn lijstje voorkwam – of ik moet het rugnummer verkeerd hebben gelezen) zet de bal dan hard in. De bal spat dan als een raket om hoog en Mathijs van Dusschoten weet dan vanaf de achterlijn de bal scherp voor te zetten. Weer is Mackaay echter op zijn post en maakt de voorzet vakkundig onschadelijk.
    Ook zien we nog hoe Vince de Kok een duwfout bestraft ziet. Zeeboer zet zich achter de bal en krult van een meter of twee buiten strafschopgebied de bal rakelings over de kruising.
    Maar dan wordt het meer en meer Huizen dat de toon zet. Het combineert en voetbalt wat ‘volwassener’ dan DVS en Desmond Mensen stuurt na een prima ingreep Colin Veerkamp weg. Op snelheid lijkt Colin niet meer te stuiten en oog in oog met doelman Edwin Dekker van DVS’33 besluit hij tot een harde schuiver die in 99 van de 100 gevallen gewoon tot een doelpunt zou hebben geleid. En laat dit nou net die ene keer zijn…
    Het zou voor DVS slechts uitstel van executie zijn, wan terwijl ik opkijk van mijn aantekeningen zie ik nog net hoe Veerkamp opnieuw door de Ermeloër defensie snijdt en nu opnieuw een schuiver lanceert die doelman Dekker te machtig is: 0-2! En dan hebben we dus net twintig minuten gespeeld en we zien inmiddels een dominant spelend Huizen dat veel gevaarlijker is in de opbouw dan het wat opportunistisch voetballende DVS’33. Want drie minuten later staat Daniël Smidt - na een fraaie actie van ik meen Jake Visser over onze linkerflank - ineens weer alleen voor doelman Dekker. Aan de schuiver mankeert wederom niets, maar ook deze keer is de Ermeloër doelman een te grote sta-in-de-weg. Want hoewel Huizen heerlijk loopt te voetballen, is het toch wel wat slordig in de afwerking van de kansen die daar uit voortvloeien. Hidde van der Veldt geeft wederom een messcherpe voorzet. Bij de eerste paal duikt Veerkamp op, maar de bal vliegt van dichtbij hard over de kruising.

    Weer die wet…
    En je weet: als je zelf niet scoort, dan doet de tegenstander dat wel. We komen nog met de schrik vrij als Mackaay op een diepe bal uitkomt, maar te laat is om de bal te onderscheppen. Van Dusschoten kan de bal dan ook langs de uitgekomen Huizer goalie spelen en heeft de bal maar voor het inleggen. Hij moet de bal dus echter wel eerst even controleren na zijn passeeractie en als hij dan de bal binnen wil schuiven, schiet hij hem op de voet van de terug sprintende Mackaay die zonder dat hij er zelf erg in heeft daarmee een wereldredding verricht. Nog even tussendoor genieten van een indrukwekkende en fraaie snelle demarrage van Jasper van Vark, die dan ook nog een prima pass in huis heeft. Heerlijk! Voetbal in optima forma!
    Dan grijpt DVS coach Pascal Diender in en commandeert Jordy van Selm naar de plek van Jelle Zeeboer. Jordy moet achter de spits gaan spelen. Wat ik dan niet helemaal begrijp is dat Jordy dan seconden later al weer op de reservebank mag plaatsnemen. Zó slecht zal hij het toch niet gedaan hebben in die paar seconden dat de wisseling geduurd kan hebben….
    De rust is in aantocht en met nog een paar minuten te gaan tot de thee zien we hoe Desmond Mensen achteruit wil voetballen om de bal veilig bij Mackaay te brengen. Maar dan gaat het akelig mis bij Desmond: hij verstapt zich – of was het een kunstgraspolletje? – maar er volgt een struikelpartij en Zeeboer lijkt daardoor ineens een vrije doortocht richting Mackaay te hebben. Gelukkig is het Mats Kreek die ingrijpt alsof hij bij AH zijn winkelwagentje aan het vullen is. Hautain loopt hij Zeeboer van de bal en redt daarmee de situatie.
    Voor even…
    Want kort daarop is het nummer 15  (die ook niet op mijn lijstje stond, maar wiens rugnummer ik toch écht wel goed gelezen heb) die over de linkerflank doorkomt en een pegel loslaat van zeker een meter of twintig die snoeihard op de lat boven Mackaay uiteenspat met een daverende dreun als een gongslag - zo’n heerlijke door de avondlucht galmende ‘beng!’. Slechts heel even kunnen we opgelucht ademhalen, want de bal komt bij Zeeboer die nu koeltjes de hoek kiest waar Mackaay niet meer bij kan en daarmee de 1-2 aan laat tekenen.

    Rust
    De 1-2 is meteen de ruststand. En daarmee doet Huizen zich toch wat tekort. De eerste helft was het voetballend de bovenliggende partij met verzorgd veldspel en fraaie combinaties, waar de DVS aanvalsopzet vaak wat opportunistischer was en vaak besloten werd met een knullige pass waar Huizen dan weer simpel op kon reageren.
    Het is opvallend dat er bij Huizen veel meer ‘lopende’ mensen in de combinatie waren, waar het bij DVS vooral de spitsen waren die zich diep aanboden terwijl de rest van de goegemeente toekeek hoe de pass richting spitsen werd verzonden. Dat lopen zonder bal is toch vaak het kenmerk van de bovenliggende ploeg. En deze eerste helft was dat toch wel duidelijk Huizen.

    Kleedkamer
    Nog voor de mannen weer op het veld komen, zie ik coach Weggemans weer op het veld verschijnen. Blijkbaar is zijn verhaal voor de mannen in die kleedkamer duidelijk en instrueert hij op zijn gemak de reservespelers. Hij brengt onder meer één van mijn favoriete voetballers in de jeugd van Huizen Batuhan Cihan. Een creatieve buitenspeler met snelheid, een goede actie en daarmee een speler waarvoor je op de tribune gaat zitten.
    Toch is het vooral DVS dat beter uit die kleedkamer tevoorschijn komt dan dat het er in is gegaan: het is feller, gedrevener en Huizen raakt daarmee haar dominantie een beetje kwijt.
    De eerste corner is ook voor de thuisploeg en al levert die niets op, kort daarop laat Michael Musa  een fraaie lob los die maar net wat te ruim bemeten was. Huizen is gewaarschuwd: DVS heeft bepaald de handdoek nog niet geworpen!
    Coach Weggemans wisselt en brengt Jurre van Mill voor Hidde van der Veldt. Maar het is weer die nummer 15 van DVS die de show steelt: aan de zijlijn heeft hij een serie acties in huis waarmee hij drie a vier man van Huizen het bos in stuurt en weet dan ook nog een schitterende pass te geven op Lars Dekker, die echter wat onbesuisd hard over schiet. DVS zit nadrukkelijk weer in de wedstrijd en het is zaak voor Huizen op haar tellen te passen.

    Afstand
    Via invaller Cihan blijft Huizen echter ook dreigend. We zien enkele fraaie acties van onze invaller. Een verre pass lijkt te ver uit te komen, maar dan gebruikt Batuhan Cihan goed zijn lichaam en wet de DVS verdediger de bal te ontfutselen. Zijn schuiver is op zich goed, maar mist het venijn om doelman Dekker te verschalken.
    Dan legt Batuhan Cihan een bal bij het uitverdedigen neer op een manier die je alleen als ‘ziekenhuisbal’ kunt omschrijven. In een poging een 1-2 op te zetten kaatst hij de bal te kort terug op Vince de Kok die er stevig inkleunt met de aanstormende DVS-aanvaller. Het zal zijn laatste actie zijn, want hij blesseert zich en wordt gewisseld.
    De wedstrijd verzandt dan een beetje. Het spel wordt van weerskanten wat rommeliger. En dan ineens wordt de bal diep gespeeld over de opdringende defensie van DVS heen. Het had een luchtje van buitenspel, maar Youri van Kommer mag dan alleen door. Het halve veld ligt als een gapende vlakte voor hem open en doelman Edwin Dekker komt als een razende zijn goal uit. Tevergeefs: op volle snelheid is Van Kommer zelfs met de bal niet meer te achterhalen voor de verdedigers en oog in oog met Dekker blijft hij kalm als een ijskonijn en schuift de bal keurig  binnen. Achter me op de tribune hoor ik de DVS-aanhang nog hoopvol roepen dat hij náást zal gaan, maar de bal rolt keurig binnen en de 1-3 is een feit.
    De afstand lijkt even later nog groter te worden als Batuhan Cihan de bal schitterend vanuit moeilijke hoek binnenschiet. Deze keer heeft de arbiter van dienst echter wél buitenspel geconstateerd en dus gaat dat feestje niet door.

    Duits
    Dan  breekt de zeventigste minuut aan en lijkt het er minuten lang op dat Huizen de wedstrijd in het slot wil gooien door de bal oeverloos rond te spelen. Verbaasd kijk ik op mijn stopwatch en zie dat er dus nog wel twintig minuten of daaromtrent te spelen zijn en dan is dan achterin rondtikken wel érg voorbarig. Het deed me een beetje denken aan die salonremise tussen Duitsland en Oostenrijk, enkele WK’s geleden. Daar ging het goed omdat beide ploegen er aan meewerkten, maar nu is DVS nog wel degelijk op jacht naar de gelijkmaker. Dan besluit Huizen toch maar weer de aanval te zoeken en na een snelle steekpass is het Jurre van Mill die de bal over schiet.
    Mats Kreek lijkt dan even zijn hand even te overspelen op het middenveld en hem wordt de bal simpel afgesnoept als zijn pass niet juist bemeten is. Gelukkig kunnen zijn collegae achterin de zaak redden, maar het had zomaar een even duur als slordig foutje kunnen zijn.
    Dan volgt er een prachtige pass op Zeeboer die de hele wedstrijd een ‘pain-in-the-neck’ voor Huizen zou blijven, maar nu is Kreek wel geconcentreerd aanwezig en grijpt gedegen in. De opluchting is ook deze keer weer van korte duur, want diezelfde Zeeboer wint dan kort daarop een lang sprintduel en zet schitterend voor. Of hij de instormende Rafiq Maanach ook echt gezien had weet ik niet, maar de inlopende vleugelspits kon met een spijkerhard schot de aansluitingstreffer laten noteren: 2-3.
    Mackaay moet dan nog een keer met een flitsende reactie een bal uit de kruising halen als deze bijna door een eigen verdediger bij de eerste paal in de kruising wordt geschoten en zo beleven we een even enerverend als rommelige slotfase waarbij beide ploegen heel opportunistisch de lange bal hanteren om de beslissing te forceren. Ik geniet nog even van een blonde verdediger van DVS die op pure inzet en wilskracht nog tot drie keer aan toe een kansloos duel weet te winnen, maar als er dan niet meer gescoord wordt, is voor Huizen de buit binnen! Een verdiende overwinning die eigenlijk nog wat hoger uit had moeten vallen.

    Michael Weggemans
    “Een knappe, maar krappe overwinning,” merk ik na afloop op als ik Michael spreek.
    “Uiteindelijk toch nog heel krap, ja,” beaamt Michael. “Kijk, als je de eerste helft nog drie of vier goals maakt, dan maak je het jezelf een stuk makkelijker. Maar ook de tweede helft geven we in principe erg weinig kansen weg. Maar als je dan zelf niet scoort, dan wordt het in de slotfase toch nog moeilijk. Op het laatst gingen we veel lange ballen spelen. Je merkte dat we het conditioneel wat moeilijk hadden de laatste tien minuten. Maar ik denk dat we zeker vijf kwartier de bovenliggende partij zijn geweest.”
    Als ik aangeef dat ik dat niet helemáál met hem eens ben en dat we na rust toch wel wat van onze dominantie kwijtraakten, antwoordt hij: “Ja, dat ben ik wel met je eens. Ze gingen wat meer achteruit spelen, waardoor we minder ruimte achter hun verdediging kregen. Daardoor leek het wellicht ook wel dat we niet meer zo nadrukkelijk de bovenliggende partij waren. Maar ik denk dat we vooral in balbezit nog steeds de overhand hadden.
    Ik had in de rust maar een paar minuten nodig om tactisch met de jongens te praten. Ik vond dat we het eigenlijk heel goed deden. Ik kon volstaan met dat ze wat sneller van kant moesten wisselen en daarna vond ik het beter om even de reserves wat aanwijzingen te geven voor als ze erin zouden gaan komen. Daarom verscheen ik wat eerder op het veld in de rust.

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Hoewel ik vooraf met de nodige tegenzin afreisde naar Ermelo, stapte ik toch als een tevreden mens weer in de auto voor de terugreis. Want het was wéér de moeite zonder meer waard. Ik heb genoten van onze aanstormende talenten waarvan ik er verschillende heb gezien die ik zeker nog wel eens in onze hoofdmacht zie verschijnen als ze er straks rijp voor zijn en ze het geduld op kunnen brengen om op hun kans te wachten.
    Talent is er zat!, maar we moeten het als vereniging wel koesteren. En in dat kader deed het me goed dat ik een uitgebreide staf rond ons beloftenelftal in actie zag. Want als we deze jongens niet serieus nemen, dan is ‘kapitaalvernietiging’ de enige passende term die me te binnen wil schieten.
    Het was weer fijn langs de lijn!