https://www.svhuizen.nl/dvs-33-ermelo-paar-maatjes-te-groot-voor-huizen-1-5/n3244c129
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Op de eerste twee kwartieren van beide helften na, had Huizen weinig in te brengen in de thuiswedstrijd tegen DVS`33 Ermelo. Met name de aanval van de Ermeloërs was een plaag voor Huizen...
    dvs-33-ermelo-paar-maatjes-te-groot-voor-huizen-1-5

    Vol verwachting klopt ons hart
    Een zonnige Wolfskamer vormt het decor voor de ‘revanchepartij’ tegen het Ermelose DVS ’33. De dramatische 2-1 nederlaag in blessuretijd roept om een herkansing en die gaan we vandaag dan krijgen. De omstandigheden zijn perfect: je ruikt al een spoortje lente in de nog wel frisse lucht, het zonnetje schijnt en er is nauwelijks wind. Gevoed door het prima resultaat in Groningen gonst de Wolfskamer van de hoog gespannen verwachtingen.
    Om aan die verwachtingen te voldoen heeft Henk van de Pol vandaag gekozen voor dezelfde formatie die de Groninger beloften zo keurig de baas bleven. Dat betekent een plek in de laatste lijn voor Sam Doeve die daar gezelschap krijgt van Leroy Oehlers, Wouter Vente en Danny Benning. Daarvoor vormen Aron Klaassen, Arnoud van Toor en Guido de Graaf het middenrif met daarvoor Zakaria el Biyar, Denny van Loen en Hidde van der Veldt die vandaag voor de doelpunten moeten gaan zorgen. Dat betekent een plek op de bank voor Joey Papamelodias, Jorik van Ruiswijk, Bilal Laoikili, Desmond Mensen en reservedoelman Wilco Mackaay. A-junior Thomas Müller ontbreekt deze keer op de bank en zal ongetwijfeld zijn opwachting maken bij zijn eigen A1-team.
    Bij de gasten zie ik de gevaarlijke Benjamin Roemeon in de basis – de man die ons in Ermelo de das om deed.
    Als ‘The Eye Of The Tiger’ is verstomd en de beide team elkaar de hand schudden, dan slaat de schrik met toch wel wat om het hart: nagenoeg het hele team Ermeloërs steekt bijna een kop boven onze mannen uit…
    Nadat de pupillen van de week er een heuse ‘panna’ uitgooien en gedecideerd de bal achter DVS-doelman Daan Huiskamp jagen, maken we ons dan op voor de dingen die komen gaan…

    Evenwicht
    En dan ontspint er zich een gelijkopgaande strijd waarbij de objectieve toeschouwer dan weliswaar wat magertjes aan zijn trekken komt qua fraaie combinaties en individuele acties, maar waar de beide supportersscharen op het puntje van hun stoel zitten omdat beide ploegen fel de duels ingaan en trachten niets weg te geven. Arbiter Roeleveld laat veel toe en dat levert een stevige, maar faire openingsfase op.
    In de eerste minuut zien we een goede onderschepping van Wouter Vente die handig gebruik maakt van een te korte pass om zich met een korte versnelling tussen twee man vrij te spelen. Zijn pass gaat dan echter ruim over Zakaria el Biyar over de zijlijn.
    Dat verschil in lengte komt twee minuten later nogmaals tot uitdrukking als Roemeon een fraaie voorzet loslaat die door aanvoerder Maurice de Ruiter rakelings over de goal van Verkerk wordt gekopt.
    Dan zet Aron Klaassen goed zijn lichaam in bij een duel en verovert zo de bal op zijn toch veel steviger tegenstander. Meteen trekt hij het middenveld in snel zoekt hij de snelle Van der Veldt, maar ook nu is de pass weer niet zuiver en daarmee niet te belopen voor Hidde die nog een dappere poging doet.
    Aan de andere kant wordt dan met een minuut of tien gespeeld DVS-back Jorran van Santen diep gestuurd. Hij bedenkt zich niet en laat van een meter of twintig een lange boogbal los die Verkerk zichtbaar verrast, maar de bal gaat gelukkig rakelings voor de verre paal langs.

    Pechduivel
    Hidde van der Veldt krijgt dan de handen op elkaar als hij in schier kansloze positie aangespeeld wordt aan de zijlijn. Zijn bewegingen in de kleine ruimte zijn echter oogstrelend en hij stuurt daarmee zijn twee directe bewakers het bos in. Op pure snelheid haalt hij de achterlijn en zet prima voor. De als altijd weer ijverige Denny van Loen ruikt zijn kansje en met een handige voetbeweging passeert hij in één beweging zijn directe tegenstander. Helaas geeft dat doelman Huiskamp de gelegenheid om attent in te grijpen en net voor Van Loen zijn actie succesvol kan voltooien is de doelman bij de bal en verijdelt zo deze fraaie aanval die een betere bekroning verdiend had.
    Kort daarop zien we hoe Van Loen opnieuw de openingstreffer op de schoen heeft als Vente weer scherp onderschept en meteen een goede voortzetting bij Guido de Graaf vindt. ‘La Graphe’ zet fraai voor en in kansrijke positie neemt Van Loen het risico dat elke rechtgeaarde spits moet nemen in zo’n situatie en volleert de bal in een keer – maar dus helaas niet binnen het doelvlak en Huiskamp kan opgelucht de bal bij de reclameborden oppikken.
    En zo ontspint er zich een vooral door de spanning aantrekkelijke wedstrijd met mogelijkheden en kansen voor beide doelen.
    Verkerk zit er dan met een kleine twintig minuten op de klok goed bij als de gevaarlijke Maurice de Ruiter diep gestuurd wordt en krachtmens Leroy Oehlers dringt kort daarop het strafschopgebied van DVS op pure kracht en onverzettelijkheid binnen. De voorzet komt niet aan, maar dwingt DVS wel tot een corner. De bal komt gevaarlijk voor, maar wordt bij de tweede paal naast gekopt.
    Dan is het weer de beurt aan DVS om iets gevaarlijks op te zetten: die dekselse Roemeon mag een voorzet geven die op de rand van het doelgebied in de menigte terecht komt. In de lijf-aan-lijf gevechten die daar plaatsvinden kaatst de bal op de rug van een ongelukkige verdediger en we zien hoe de bal met een tergend pisboogje buiten bereik van de wanhopig grabbelende Verkerk naast de eerste paal binnen valt… 0-1…
    Hoe ongelukkig kan je zijn?
    Hoeveel pech kan je hebben?
    Bij een bokswedstrijd zou je wellicht meteen de handdoek gegooid hebben: als het zo tegen zit, dan kan je eigenlijk alle hoop wel laten varen…

    De grote hoop
    Huizen is uiteraard geen bokser, maar als ik de beeldspraak nog een beetje mag doortrekken, dan schudt Huizen het hoofd en gaat met één dichtgeslagen oog op zoek naar een zwakke plek in de defensie van de tegenstander – even slikken en weer doorgaan zoals Marco Borsato het eens zo treffend omschreef.
    Huizen is wat aangeslagen en DVS voelt dat de ploeg kwetsbaar is. Sam Doeve pakt geel na een ferme charge. Roeleveld liet veel toe, maar er zijn grenzen…
    Als DVS zich goed onder de druk van Huizen uitvoetbalt zien we een combinatie via Frank Heus, Maurice de Ruiter en Joran Pot die uitmondt in een vreselijke pegel die op de vuisten van Johan Verkerk uiteenspat.
    In Amsterdam hebben we een gezegde ‘De duvel schijt altijd op de grote hoop’, ofwel: de rijken worden rijker ten koste van de armen. Bij ons thuis misbruikten we die uitdrukking echter veelal in de zin van ‘ellende komt nooit alleen’. En zo zien we een minuut later hoe Maurice de Ruiter zich fraai ontdoet van zijn twee bewakers, het strafschopgebied binnenstoomt en ter hoogte van de eerste paal vernietigend uithaalt. De bal schampt de onderkant van de lat nog even en slaat dan ongenadig hard binnen in de kruising. 0-2 en Huizen kan alle revanchegevoelens wel laten varen… Dit wordt een kwestie van ‘overleven’.
    En dan breekt het gemor op de tribune los. De omslag van de aanvankelijke optimistische revanchegevoelens naar deze kansloos ogende 0-2 achterstand is groter dan een aantal supporters kan maken en ineens deugt er weer niets van tactiek, wissels, opstelling, inzet. Als hij dit en hij dat, als die had gespeeld in plaats van die… Waar ons land 16 miljoen bondscoaches kent, kent Huizen een hele menigte ‘TC-leden’ die hun pasklare oplossingen luidkeels ventileren. Hoewel ik de reacties kan begrijpen, denk ik dat we daar als Huizen niet zo veel mee opschieten. Als we momenteel iets kunnen missen als kiespijn, dan is het wel criticasters die de mannen als een baksteen laten vallen. We hebben nu geen vijfde colonne, maar een twaalfde man nodig. Maar goed: als je je positieve verwachtingen zo onverbiddelijk uiteen ziet spatten, dan heb je natuurlijk wel even nodig om dat te verwerken.

    Gong
    En om nog even in de beeldspraak rond de boksring te blijven: Huizen wankelt en DVS bulkt van het zelfvertrouwen en dartelt over het veld. ‘Fly like a butterfly, Sting like a bee’… Frank Heus kan zomaar doorlopen en laat een kanonskogel los die maar rakelings naast de goal van Verkerk uiteenspat. Huizen wankelt en hoopt gered te worden door de gong, Zakaria grijpt een tegenstander vast om diens doorbraak te stuiten en dat komt hem op geel te staan en vlak voor de spreekwoordelijke gong volleert Heus nog maar een keer naast als onze gasten weer snel uit hun defensie komen snellen…
    En zo halen we die gong. Terwijl stadionspeaker Hans Evers ons nog wat probeert op te vrolijken met wat linedancemuziek, likken we onze wonden. De 0-2 en het beeld van het laatste kwartier geven weinig hoop. Aanvallend kunnen we wellicht nog iets uitrichten met Jorik van Ruiswijk, maar gelet op het formaat van onze tegenstanders lijkt dat fysiek gezien een kansloze missie voor onze nijvere alleskunner. Wel zien we hoe Bilal Laoikili serieus aanstalten maakt om te gaan invallen. In dit voetbalgevecht moest Huizen alles geven om niet helemaal kopje onder te gaan. Voorin is er daardoor niets meer over om nog met enige scherpte, een ‘plan’, te werk te kunnen gaan. En het is dan ook veelal onzorgvuldigheid troef dat we in de aanvalspatronen van onze mannen zien. Het is vooral een hogere macht die de greep moet zegenen, maar die hogere macht geeft vooralsnog bepaald niet thuis. En dus zien we veel passes en voorzetten een roemloos einde vinden bij tegenstanders en de belijning van het veld.
    Als de mannen het veld weer opkomen, zie ik hoe Bilal Laoikili zich meteen aan de rand van het veld posteert. Geheel tegen zijn gewoonte in gooit Henk van de Pol er direct een wissel na de rust tegenaan.

    Opleving!
    Het is even puzzelen wie er in de kleedkamer is achtergebleven ten faveure van Laoikili en na enig giswerk zien we dat we Zakaria el Biyar op het veld missen.
    Meteen trekt Huizen dapper ten aanval. Een kopballetje van Denny van Loen mist de kracht en richting om Huiskamp te verontrusten en de doelman kan eenvoudig oprapen. Maar de eerste drang naar de goal is duidelijk. Huizen gaat nadrukkelijk op jacht naar de aansluitingstreffer en dat is een meer dan bewonderenswaardige veerkracht die de ploeg daar aan de dag legt. Grote aanjager is de ingevallen Laoikili die met een tomeloze energie aan het sleuren is en de ploeg letterlijk ‘vleugels’ geeft.
    En dan met krap vier minuten gespeeld in die tweede helft neemt Sam Doeve een vrije schop die goed in het strafschopgebied gebracht wordt. Klaassen doet een eerste poging die in de mêlee smoort. DVS krijgt de bal echter niet weg en dan is daar Bilal Laoikili die met enig fortuin de bal achter Huiskamp prikt: 1-2 en we ‘leven’ weer!
    We zien hoe de onzekerheid bij DVS binnensluipt: het voetbal gaat ineens niet zo vanzelfsprekend meer en de zorgvuldigheid in de combinaties is verdwenen. Zowaar ontstaat de indruk dat er toch voor Huizen nog wel wat te halen valt! Speculaties van drie of vier-twee gonzen weer over de tribune. Bilal spuit er weer eens langs en zijn voorzet is keurig op maat, maar in plaats van op doel te koppen, wordt de bal bij de eerste paal terug het veld in gekopt. Een DVS verdediger had dit niet beter kunnen doen! Leroy Oehlers toont wederom zijn onverzettelijkheid als hij goed ingrijpt en op pure wilskracht doorzet. Hij passeert zijn directe tegenstanders en stoomt op langs de zijlijn. Daar schudt hij nog wat Ermeloërs van zich af en zet door tot hij Mohammed Alhaydar tegenkomt die slim met hem meeloopt en hem voldoende hindert zodat de bal uiteindelijk achter gaat. De onverzettelijkheid en kracht waarmee onze verdediger echter de strijd aanging was zonder meer het vermelden waard en deed de trots in onze harten gloeien.
    Van Loen legt dan een bal keurig terug. Het schot dat dan volgt wordt maar ternauwernood via een verdediger corner afgewend. Huizen drukt en draait DVS nadrukkelijk de duimschroeven aan

    K.O.
    Dan een eerste waarschuwing: na een mistrap achterin staan er ineens twee DVS-aanvallers oog in oog met Verkerk. De bal slaat binnen en de schrik slaat ons om het hart. Gelukkig heeft de grensrechter buitenspel geconstateerd en blijft het dus bij die schrik.
    Maar DVS richt zich weer wat op. Roemeon breekt door en speelt de bal te ver voor zich uit. Verkerk kan een schuiver even later nog vrij eenvoudig stoppen. Dan zitten we in de vijfenzestigste minuut en zien we hoe Frank Heus doorbreekt als de bal op het middenveld onnodig verspeeld wordt. Hij passeert Verkerk en zijn schuiver gaat richting doel. Leroy Oehlers zet alles op alles in de achtervolging, op de doellijn zet hij nog een ultieme sliding in om de bal te ruimen, maar als die sliding mist, hobbelt de bal genadeloos binnen en bezorgt Huizen met die 1-3 een genadeklap die we niet meer te boven zullen komen…
    Irritaties en frustraties voeren dan even de boventoon bij Huizen. Benning pakt geel als arbiter Roeleveld weer veel toelaat en Benning even voor eigen rechter meent te moeten spelen.
    Een snelle uitbraak met Maurice de Ruiter en Benjamin Roemeon in de hoofdrollen. Het is drie aanvallers tegen twee verdedigers, maar die twee tonen toch weer hun onverzettelijkheid en komen als winnaars uit deze ongelijke strijd.

    Voor de statistieken
    De strijd is echter gestreden en hoewel Huizen een bewonderenswaardige inzet aan de dag legt, is de vinger uit dat gaatje in de dijk en een minuut na die verijdelde uitbraak is het dan toch weer Maurice de Ruiter die onstuitbaar over de achterlijn slalomt, de bal langs de vertwijfeld graaiende handen van Verkerk manoeuvreert en de bal hautain binnen schuift: 1-4 – de wedstrijd was bij de 1-3 al gelopen en deze treffer is dan ook alleen nog voor de statistieken van belang.
    Henk van de Pol brengt nog Joey Papamelodias voor de leeg gespeelde Arnoud van Toor, zijn opponent Leushuis brengt dan meteen Kay Velda voor Joran Pot, maar geen mens die er nog in gelooft dat dit nog enig verschil zal gaan maken.
    Oehlers zet dan wat laat een tackle in op Alhaydar en pakt daar zijn eerste geel voor. Benning onderschept nog een voorzet van Roemeon als De Ruiter al twee man zijn hielen heeft laten zien en invaller Velda alleen voor Verkerk zet. Velda is echter nog niet warm en schiet over de kruising.
    Ook Deniz Sahbaz mag dan nog zijn opwachting maken en even meedelen in de feestvreugde als hij ingebracht wordt voor Heus.
    Dan vliegt Oehlers er nogmaals stevig in aan de zijlijn en pakt daarmee zijn tweede geel en mag vertrekken. Huizen moet deze gifbeker dus met tien man verder leeg zien te drinken.
    Desmond mensen komt nog voor Aron Klaassen en bij de gasten vormt Haico Epe de derde en laatste wissel als hij ingebracht wordt voor Basil Camara.
    Ook de pegel van Hayri Pinarci die van grote afstand vlak naast de paal binnenslaat en de ontluisterende 1-5 op het bord brengt is vooral voor de statistieken. Statistieken die met de week ongunstiger voor Huizen lijken uit te pakken…

    Henk van de Pol
    “De cijfers zeggen mij niet zoveel,” antwoordt Henk berustend als ik hem vraag hoe hij tegen deze uitslag aankijkt. “We hebben gegokt en we hebben gewoon verloren. Bij een gok kan je altijd winnen en je kan verliezen, en deze hebben we dus gewoon verloren. Die gok zat ‘m in de rust toen we besloten hebben om het zó te gaan doen. We gokten erop zo snel mogelijk de 1-2 te forceren en we krijgen daarmee drie kansen waarvan we er één maken, daarna hebben we zelf de bal en verliezen hem. We hebben bij de middenlijn vrij balbezit en dan krijgen we de counter om ons oren als we de bal simpel inleveren. Vanaf dat moment weet je dat het ook vier of vijf één kan worden, dus dat zegt mij dan niet zo veel meer. Het is een vlakke wedstrijd tot de vijfendertigste minuut, met kansjes over en weer. Je ziet dan toch dat DVS eigenlijk veel te laag staat voor de kwaliteiten die ze in huis hebben. En dan maken we een eigen goal via een bal die op de rug van onze verdediger valt. Slechter kun je ze niet bedenken, denk ik… Het is alweer de zoveelste keer dat we zo’n knullige goal tegen krijgen. Die eerste goals zijn toch vaak beslissende goals. Na die goal waren we het een kwartier lang helemaal kwijt. Ik vind dat toch onbegrijpelijk als je vorige week zo goed speelt en nu dan weer zo door het ijs zakt.
    Na rust beginnen we gewoon weer hartstikke goed. We maken een goal, krijgen nog wat kansen op de gelijkmaker…
    Nee, Oehlers is nog niet geschorst. Dit zijn gewoon zijn derde en vierde gele kaart. Alleen bij direct rood ga je meteen een schorsing in. Maar goed: het was toch wel een wat domme gele kaart voor een wat lompe actie – maar dat weet hij zelf ook wel.
    Nee, Zakaria was niet geblesseerd,” antwoordt Henk als ik hem vraag wat de reden was met zijn ‘stijlbreuk’ door meteen in de rust te wisselen.
    “Nee, ik wilde wat meer opportunisme in ons spel brengen en Bilal is een wat meer opportunistische speler dan Zakaria. Ik wilde toch wat meer druk geven. Bilal kan als nummer tien goed druk zetten en dat deed hij ook goed. Ja, het was bijna een gouden wissel. Maar ja, als je bij 1-2 de kans krijgt en druk op de tegenstander hebt en dan gewoon de bal zelf inlevert, ja, dan weet je dat je een counter om je oren krijgt. Via een been gaat ie er dan weer in, dat is dan weer zo’n dag… Vorige week was het een goede dag en nu is het een slechte dag. En daar zullen er nog wel een paar van komen dit seizoen… Maar goed, ik had ook wel verwacht dat we de lijn van vorige week door zouden kunnen trekken en vandaag minimaal een punt zouden kunnen pakken. Dan kan ik er nu wel een scheldkanonnade uitgooien, maar dat heeft geen zin. We zullen het met deze jongens moeten doen en het zijn prima gasten die ook vandaag weer hun stinkende best hebben gedaan, alleen jammer dat het verval zo groot is in deze wedstrijd… Natuurlijk is het een geflatteerde uitslag, maar hij is wel verdiend. DVS staat eigenlijk te laag voor de kwaliteiten die ze hebben. Wij hebben een dramatisch doelsaldo en we moeten dus sowieso een vol punt boven onze concurrenten eindigen. Maar daar heb ik nog steeds alle vertouwen in – ondanks de uitslag van vandaag!”

    Bilal Laoikili
    Vandaag bracht hij als invaller toch weer even de hoop terug in de harten van de trouwe supporters. “Heel even dacht ik: Bilal is de gouden wissel!
    “Ja, dat dacht ik ook heel even. Ik was vorige week geschorst en Aron deed het vorige week gewoon heel goed, dus de trainer wilde niets veranderen. Ik moest dus op de bank beginnen en toen ik er in kwam wilde ik dan ook mezelf wel weer even laten zien. Ik scoorde al na een minuut of vijf en daarna kwam ik ook nog een keer heel goed door en ik had het gevoel dat we de 2-2 sowieso zouden gaan maken. Na een minuut of vijf raakte ik wel door de gretigheid waarmee ik inviel een beetje buiten adem. We moesten toen even het tempo wat omlaag gooien. Maar toen viel die 1-3 en nou ja, toen was het alles of niets en dat werd dus niets… We gingen voor die tweede treffer om weer in de wedstrijd te komen. Of je nou met 1-3 of 1-5 verliest, dat maakt dan niet zoveel meer uit…
    We hebben keihard gewerkt die tweede helft en voor mijn gevoel had er ook meer in gezeten, alleen had die 2-2 moeten vallen in plaats van die 1-3. Dan wordt het een heel andere wedstrijd, maar hij viel niet…
    Ook het eerste kwartier van de eerste helft zaten we goed in de wedstrijd. Iedereen werkte hard en we probeerden om kansen te creëren. Van Loen was er een keer dichtbij. Na dat kwartier vond ik dat sommige spelers toch wat minder in de wedstrijd kwamen te zitten en zich wat ‘verstopten’, wat ‘angstig’ werden. Na de 0-1 viel het wat uit elkaar en dan moet je gewoon met die 0-1 de rust zien te halen. Dan valt die 0-2 ook nog een keer en tegen een ploeg met zoveel kwaliteiten voorin weet je dan dat het heel moeilijk gaat worden. Zoals ze die derde en vierde goal nog maakten, dat is gewoon kwaliteit. Daar kan je weinig tegen doen. Het is alleen wel jammer dat de 1-3 valt uit balbezit van ons. Een bal die verkeerd teruggelegd wordt. Dat gaat negen van de tien keer goed en nu dus niet en zij profiteren daar meteen optimaal van. We hebben nog tien wedstrijden en er is nog niets verloren. Niet de koppies naar beneden laten hangen, gewoon deze vergeten en over twee weken er weer vol tegenaan . We staan nog steeds niet in een kansloze positie, we doen nog steeds mee, dus het moet gewoon wel goed komen!”

    Apenstaartje kijk op de zaak
    Het is erg makkelijk en verleidelijk om nu ‘scorebordjournalistiek’ te bedrijven. Natuurlijk is de 1-5 pijnlijk - vooral om dat we vooraf op zoveel meer hadden gerekend. Natuurlijk is het een oorwassing van jewelste en meteen ook onze grootste nederlaag van dit seizoen. En dat doet zeer.
    Na afloop bij de speeches probeert trainer Leushuis van DVS ons nog een hart onder de riem te steken en roept op om toch vooral de rust te bewaren, de gelederen te sluiten en te gaan voor lijfsbehoud.
    Met nog tien ‘finales’ te gaan toont Henk van de Pol zich strijdlustig en ongebroken. Het zal een hele klus worden om de dreigende degradatie af te wenden, een klus waar we nu toch wel met een stevige kater aan beginnen. Gelukkig hebben we twee weken om de klapt te verwerken: volgende week spelen we vriendschappelijk tegen de Merino’s en is er een inhaalprogramma waarin we hopen dat de competitie weer een klein beetje recht getrokken zal gaan worden. Capelle neemt het dan op tegen VVOG en Rijnvogels gaat in Scheveningen op bezoek. Het is voor ons te hopen dat ze deze gelegenheid niet te baat nemen om verder op ons uit te lopen. Wie echter een toto zou organiseren in deze poule die werd slapende rijk, want ik denk dat er niet zo heel veel uitgekeerd hoeft te worden.
    Ondanks de ferme en ondubbelzinnige nederlaag zag ik toch perioden waarin Huizen ook DVS haar wil oplegde. De 1-5 is natuurlijk geflatteerd en hoewel DVS terecht met de punten huiswaarts keert doet de uitslag toch geen recht aan wat Huizen vandaag heeft laten zien. In de kantine heb ik nog diverse discussies met teleurgestelde supporters die hun frustraties wat makkelijk de vrije loop lieten en met wilde oplossingen voor deze impasse kwamen. Maar laten we wel wezen: we wisten van tevoren dat we een moeilijk seizoen tegemoet zouden gaan. De selectie van vorig seizoen bleef intact, dus inclusief een aantal spelers die toen eigenlijk al wat op hun tenen liepen. Er is toen niet voor gekozen om door te selecteren, wellicht ingegeven door de beperkte financiën, ik durf het niet te zeggen. We hebben toen die gok genomen om nagenoeg ongewijzigd aan dit seizoen te beginnen en zien nu bijna wekelijks hoe we net een streepje tekort komen om het hoofd boven water te houden. Achteraf is het makkelijk praten hoe verstandig dit besluit was. Vast staat wel dat we nu een groep hebben die ondanks een exodus van spelers toch nog steeds als één man voor elkaar staat en er vol voor gaan. Iemand merkte op dat je wel kon zien dat een aantal jongens er niet meer voor zouden gaan. Ik vroeg hem recht op de man af dat dan maar eens met naam en toenaam te benoemen en toen viel het dus stil. Een ander stelde voor dan nu maar met de eigen jeugd te gaan spelen. Op mijn verzoek dan eens een paar namen te noemen en of hij wel eens een wedstrijd van de beloften had bezocht viel het dus weer akelig stil…
    Het is makkelijk om het maar op vertrek en inzet te gooien, maar persoonlijk zie ik een bewonderenswaardige inzet, óók bij de vertrekkende spelers. Ook vanmiddag was de wederopstanding na rust bewonderenswaardig en dat er bij de 1-3 iets knakte, dat is logisch en begrijpelijk. Toch pakt een Leroy Oehlers dan nog twee gele kaarten in die verloren strijd – het typeert de inzet die onze mannen aan de dag leggen.
    Dus ondanks de 1-5 en de daarbij horende teleurstelling ben ik nog steeds hoopvol gestemd en roep ik iedere supporter op vooral niet weg te zakken in negativisme en moedeloosheid. Laten we nog tien wedstrijden vol voor lijfsbehoud gaan, óp het veld en er omheen! En áls we dan onverhoopt toch gaan, dan wel met opgeheven hoofd! Zoals Leushuis opmerkte: “Huizen hoort gewoon in die derde divisie en ik hoop jullie volgend jaar weer te mogen treffen!” En daar ben ik het volmondig mee eens!

     

     

     

     

     

     

    Scoreverloop:
    23. Leroy Oehlers e.d. 0-1
    32. Maurice de Ruiter 0-2
    49. Bilal Laoikili 1-2
    66. Frank Heus 1-3
    72. Maurice de Ruiter 1-4
    83. Hayri Pinarci 1-5

    Kaarten:
     Sam Doeve, Zakaria el Biyar.
    Leroy Oehlers (2x geel).

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Danny Benning, Wouter Vente, Sam Doeve (c), Leroy Oehlers, Arnoud van Toor (73. Joey Papamelodias), Aron Klaassen (83. Desmond Mensen), Guido de Graaf, Hidde van der Veldt, Denny van Loen, Zakaria el Biyar (46. Bilal Laoikili).

    Opstelling DVS'33 Ermelo:
    Daan Huiskamp, Jorran van Santen, Basil Camara (85. Haico Epe), Joran Pot (75. Kay Velda), Coen Vloedgraven, Hayri Pinarci, Frank Heus (80. Deniz Sahbaz), Maurice de Ruiter (c), Bejamin Roemeon, Roald de Vries, Mohammed Alhaydar.

    Foto's: Henk Heijnen Fotografie