https://www.svhuizen.nl/drie-punten-maar-wel-met-een-luchtje/n4176c163
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Drie punten, maar wel met een luchtje...
    19 jan 2019
    Ron Tuijnman
    Huizen trad aan tegen rode lantaarndrager Victoria. Het veldoverwicht was imponerend, maar toch had Huizen een doelpunt `met een luchtje` nodig om de drie punten veilig te stellen. Een verslag...
    drie-punten-maar-wel-met-een-luchtje

    En weer door…
    Hoewel de temperaturen anders zouden doen vermoeden is de winterstop nu dan toch officieel ten einde. Vandaag mag Huizen op eigen veld aftrappen tegen het stijf onderaan staande Victoria. Een makkie dus op papier. Maar dachten we dat ook niet van het destijds maar een plekje hoger bivakkerende WV-HEDW waar Huizen op de laatste speeldag vóór de winterstop zo bloedloos onderuit ging? De vraag is dan ook of Victoria de winterstop heeft gebruikt om zich nog wat te versterken en hoe is Huizen die winterstop doorgekomen? Heeft men bij kunnen tanken en is bijvoorbeeld spits Önal weer helemaal fit en inzetbaar? Helaas was ik niet in de gelegenheid om de twee oefenwedstrijden van ons vlaggenschip bij te wonen en voor mij wordt het dus ook een hernieuwde kennismaking met ons eerste elftal.
    Het 125 jarige Victoria troffen we nog niet eerder in deze competitie en vormt daarmee meteen de laatste wedstrijd van de eerste competitiehelft. Ondanks de vier schamele puntjes die de Loosdrechters bijeensprokkelden zullen ook daar de insteek vooral gericht zijn op deze nieuwe ronde met dus nieuwe kansen. De nederlaag die Huizen bij WV-HEDW leed zal de Loosdrechters zeker ook een hart onder de riem hebben gestoken.

    (foto's: Henk Heinen fotografie)


    En dus met thermo-ondergoed en een wat onrustig gemoed naar de Wolfskamer.
    Koud, dus. Maar wel ’n heldere hemel en droog. Via het wedstrijdformulier verneem ik de opstellingen van beide teams: bij Huizen heeft Klein de voorkeur gegeven aan Hidde van der Veldt achterin en dat gaat ten koste van Jordey Buitenhuis. Voorin basisplaatsen voor Troost, Van Waveren en El Biyar. Het middenveld wordt dan bevolkt door Klaassen, Van Kammen en Dennis Lamme, wiens broer Jeroen onder de aanwezigen op de bank vermeld staat. Hij krijgt daar gezelschap van Buitenhuis, Blaauw, Müller, Van Esterik en reservedoelman Lal.
    Bij onze gasten valt me de naam van Marouan Halouchi op. Ik zag deze speler vorig seizoen nog bij de beloften van Huizen, maar dit seizoen heeft hij dus blijkbaar voor Victoria gekozen. Ook bij onze gasten spits Rik Langhout en zijn vader Martin die als verzorger actief is. Rik staat als veelbelovend talent te boek en vader Martin heeft mij ooit voor de website www.gooischgras.nl een interview afgenomen.  Verder geen namen die me iets zeggen bij onze gasten.
    Is het de Spakenburger derby die vandaag gespeeld wordt die veel toeschouwers naar de Westmaat heeft getrokken, of is het de kou die veel mensen aan de open haard heeft gekluisterd? Ik weet het niet, maar het is lekker ruim zitten op de tribune, en ook aan de kantinezijde vooralsnog geen drommende menigte. Wel weer die fraaie sokkel met wedstrijd bal die klaar staat voor de entree der gladiatoren.
    De pupillenmeisjes van de week stomen dan met een fraaie combinatie op naar doelman Santangelo in het Victoriaanse doel, de score lijkt een uitgemaakte zaak, maar dan is de eindpass te scherp en komt meisje 2 wel wat erg schuin voor de goal uit. Van de zenuwen gaat de bal dan ook in het zijnet. Achteraf zou ik het als een voorteken hebben kunnen beschouwen…

    Spetterend
    Maar dat voorteken lijkt dan toch te bedriegen als Huizen voortvarend uit de startblokken schiet. Victoria wordt meteen met de rug tegen de muur gezet en al in de eerste minuut zien we Danny Benning doorstoten en een voorzet afgeven die bij de tweede paal maar ternauwernood door spits Troost wordt gemist. Een minuut later opnieuw een snelle doorstoot via de flank. Quincy van Waveren deze keer die de bal op Zakaria el Biyar trekt. Zakaria raakt de bal niet goed, maar weet toch Aron Klaassen te bereiken die met de linker hard over schiet.
    Nog net geen vijf minuten gespeeld als Huizen opnieuw gevaarlijk voor Santangelo opduikt. Zakaria el Biyar stuift alleen op Santangelo af en legt de bal keurig bij de tweede paal binnen. Helaas heeft de grensrechter buitenspel geconstateerd, maar met drie kansen in de eerste vijf minuten maken we ons op voor een heerlijke voetbalmiddag met veel goals.
    Acht minuten gespeeld: Quincy van Waveren neemt de bal eigenlijk niet echt lekker aan, maar weet toch de bal voor de goal te krijgen. Voor open goal lijkt de bal eenvoudig binnen gewerkt te kunnen gaan worden en weer is de teleurstelling groot als een verdediger er toch nog een voetje tegenaan weet te krijgen en de aanval buiten het doelvlak een roemloos einde vindt. Victoria wordt in deze fase helemaal dronken gespeeld en iedere aanval lijkt haast wel een kans voor Huizen op te leveren. ‘Een kwestie van tijd’ is dan ook de heersende verwachting op de tribune.
    Nogmaals zet Huizen aan voor de volgende aanvalsgolf. Opnieuw de bal voor en opnieuw buitenspel. De Huizer voorwaartsen ruiken bloed en zijn daardoor wellicht wat té gretig in het positie kiezen.

    Twijfel
    Ruim een kwartier gespeeld, 90% balbezit of daaromtrent, maar toch nog steeds die hatelijke nul op het scorebord. En dan kruipt er toch iets van twijfel over de tribune. Ineens komt dan die eerste voetbalwet ter sprake dat als je zelf niet scoort enzovoort, enzovoort…
    Die twijfel slaat dan bijna in wanhoop om als de rappe Rik Langhout ineens zomaar alleen voor Brian Willemse op mag duiken. De lepe voetballer kiest secuur de hoek en de treffer wort al bijna geteld. Maar dan is daar Brian Willemse die met een even stijlvolle als katachtige reactie de bal op zijn weg naar de linkerhoek onderschept en Langhout vertwijfeld naar het hoofd doet grijpen. Een klasse redding van een doelman die na zijn warming up eigenlijk alleen maar als veldvulling had staan te vernikkelen van de kou. Chapeau!
    Wéér scoort Huizen en wéér heeft de arbitrage buitenspel geconstateerd. Benning dendert er opnieuw langs en trekt goed voor. Na een eerste poging belandt de bal voor de voeten van Dennis Lamme die zich niet bedenkt en uithaalt. Het scheelt bitter weinig, maar toch genoeg om die hatelijke nul op het scorebord te houden. Wouter Bonke rukt op over de as van het veld - onstuitbaar, ongenaakbaar. De pass gaat diep op Sebastian van Kammen die dan echter op het nippertje het sprintduel verliest van de attent uitgekomen Santangelo. De druk blijft, maar de frustratie over het uitblijven van een treffer begint zich te doen gelden en er sluipen meer en meer onzorgvuldigheden in de Huizer opbouw.
    Dan een sporadische uitval van Victoria via Jim van der Scheer. Het is even alle hands aan dek in de laatste lijn en als de inzet dan geblokt wordt resulteert dat in een rare klutsbal die loodrecht omhoog spat. Opnieuw een uitdaging voor Willemse die de vallende bal stijlvol en gedurfd vangt. Een huivering trok even door het publiek, want het was zo’n bal die een keeper maar zo in de eigen goal had kunnen slaan. Maar Willemse keepte als een rots vandaag!

    Weer die wet…
    De rust nadert en Huizen is nog steeds op jacht naar de openingstreffer die vanaf de eerste minuut eigenlijk alleen maar een kwestie van tijd leek te zijn. En blijkt dat toch wel érg veel tijd te zijn. Danny Benning jaagt de bal van afstand op de goal. Santangelo die tot dat moment nog geen bal voetballend binnen de lijnen had weten te houden blijkt dan een goed lijnkeeper want hij pareert de pegel met verve. De corner komt voor en weer vliegen onze koppers rakelings onder de bal door. Het zit ook niet mee ook en ik moet toch weer even aan Renske en Jenthe denken, die twee pupillenmeiskes, met hun eindpass… Toch een voorteken?
    Vijf minuten te gaan tot de rust als Quincy van Waveren weer fraai voorgeeft. Alles lijkt te kloppen als Renee Troost de bal keurig teruglegt op Dennis Lamme die wederom een ferme pegel loslaat. Het was wat afwerken betreft Dennis’ dag niet: opnieuw zien we de bal hard naast de goal van Santangelo vliegen.
    Een minuut later is het Victoria dat even een waarschuwing afgeeft: Danny Benning is ver mee opgerukt als Huizen balverlies lijdt. De counter is scherp en precies - als de bal op het hoofd van Marouan Halouchi valt lijkt onze angst dan toch bewaarheid te worden, maar van dichtbij knikt Halouchi de bal luttele centimeters naast de goal van Willemse en kunnen we alsnog opgelucht adem halen.
    De opluchting is echter van korte duur, want als het spel even heeft stil gelegen vanwege Wesley Dam die geblesseerd het veld moet ruimen voor Roman Rahmani, zet Victoria ineens een prachtige aanval over veel schijven op. De bal gaat heen en weer via invaller Halouchi, Rahmani, Langhout en weer terug op Halouchi die iets voorbij de tweede paal de bal van dichtbij binnen weet te koppen. 0-1 en de verbijstering is alom op de tribune - tenminste: bij dat handjevol getrouwen dat de moeite had genomen deze wedstrijd bij te wonen, de harde kern, zeg maar…

    Rust
    En zo breekt de rust aan met een ronduit beschamende 0-1 achterstand. Huizen domineerde vierenveertig van de vijfenveertig minuten en in die ene minuut doet Victoria wat Huizen in die vierenveertig daarvoor niet voor elkaar kreeg: scoren… Huizen wist het net wel een paar keer te vinden, maar had daar dan altijd een buitenspelsituatie voor nodig.
    En dus doet die vermaledijde eerste voetbalwet weer opgeld: als je zelf niet scoort, dan doet je tegenstander dat wel!
    Tja, nu zal Arnold Klein toch echt wel wat moeten! Immers: ieder puntverlies hier en we kunnen alle hoop op promotie eigenlijk wel laten varen. Daarbij: als je van deze laagvlieger al niet weet te winnen, waar hoop je dan nog wél op? Natuurlijk: Victoria speelde met de kont tegen de eigen zestien aan, maar dat is je goed recht als je allerlaatste staat met vier schamele puntjes uit een half seizoen. Een ploeg met hoofdklasseaspiraties moet daar gewoon ‘gehakt’ van kunnen maken. Aan de andere kant: ik heb grotere ploegen wel onderuit zien gaat tegen hele kleintjes. Maar goed: wat nu?
    Ik puzzel met de namen op de bank: Thomas Müller erin? Troost speelde niet erg gelukkig als diepste spits – mag hem zeker niet kwalijk worden genomen, want het is uiteraard zijn positie helemaal niet. Of dat lekkere ‘rommelaartje’ Lucas van Esterik erin? Of stylist Olivier Blaauw? Het zijn allemaal opties, maar opkijkend als ik dit schrijf zie ik deze mannen lekker ontspannen een balletje trappen in de middencirkel en niets wijst op een aanstaande wissel.

    Tjakkaaa!
    De stoeltjes zijn nog niet opgewarmd na de rust of de bal komt voor uit een corner van Sebastian van Kammen en Aron Klaassen zet er snoeihard het hoofd tegen aan. Als een granaat spat de bal onder de lat en achter Santangelo binnen: 1-1 – en dat is de opsteker die we nodig hadden. De schandvlek is nu uitgewist en we hebben nog een halve wedstrijd om dan dat overwicht ook in goals uit te drukken. Niks aan het handje, dus en opluchting alom…
    Toch even de adem inhouden als Rahmani in onze zestien aan het goochelen slaat en de bal op het dak van het doel laat vallen, maar kort daarop springen we weer overeind als Benning opnieuw een van die spijkerharde pegels loslaat. De bal lijkt onhoudbaar in de hoek te verdwijnen, maar opnieuw laat Santangelo zien best een potje te kunnen keepen. Via zijn vuisten en de grond kaatst de bal omhoog en over de goal. De corner levert een schietkans op voor Quincy van Waveren die afdrukt en de hakken van een verdediger raakt.
    Zijn eigen hak speelt Quincy even later parten als hij de bal bij een snelle counter eerst fraai mee lijkt te nemen en hem vervolgens met zijn hak net te ver door te tikken. Opnieuw pech voor onze hard werkende vleugelspits bij wie het vandaag bepaald niet mee zat. Ook als het niet meezit kan je toch je arbeid leveren. En dat deed Quincy: hij zwoegde, sleurde, liep en knokte voor wat hij waard was. Klasse!

    Rommelig
    Het uitblijven van de beslissende treffer gaat dan toch zijn wissel trekken op het spel van onze mannen. Iedereen heeft drang naar voren en dat levert achterin nog even een gevaarlijke situatie op als en achterin geklungeld wordt en Arno van Ham een schietkans krijgt. Opnieuw is het Willemse die op zijn post is en ons voor een tweede achterstand behoedt. Het zou voor Van Ham een van zijn laatste acties worden, want dan komt dan Lars van den Hazel voor hem in het veld. Bij Huizen een dubbele wissel met nog een goed kwartier te gaan. Jordey Buitenhuis komt voor de licht aangeslagen Wouter Bonke en Olivier Blaauw komt voor Renee Troost.
    En weer gaat Huizen op zoek naar de winnende. Een voorzet van de bij vlagen onstuitbaar opkomende Hidde van der Veldt en Quincy van Waveren kaatst de bal rakelings naast. Ook Mohamed Alsheikh Balal komt dan in het veld voor Jim van der Scheer en Victoria wankelt op haar laatste benen.
    Dan een krampgeval bij de Loosdrechters. Zitten, weer staan, toch weer zitten. Het gaat een beetje rommelig. Achteraf liepen de lezingen van wat er dan gebeurt wat uiteen. Victoria heeft de bal buiten gespeeld om verzorging mogelijk te maken. De ongeschreven regel is dan dat de bal naar de tegenstander terug gaat, maar dat is zeker geen verplichting. Zeker als er een vermoeden van tijdrekken bestaat. Vanaf de kant worden er dingen geroepen en Huizen besluit dan de bal niet terug te geven. Van Kammen steekt de bal op Zakaria el Biyar die de bal dan keurig langs de uitgekomen Santangelo schuift en de verlossende 2-1 op het scorebord brengt. 'n Woedende Sanatangelo en kornuiten die samendrommen rond arbiter Tijs Gommans. Want wat was het probleem: de spelers van Huizen die de inworp namen zouden hebben toegezegd de bal weer teruggegeven zou worden. En dan stel je je als defensie ook dienovereenkomstig op. Dat Huizen er dan tóch tussenuit kneep en scoorde was natuurlijk niet te verteren voor de Loosdrechters die zich daarmee nadrukkelijk bestolen voelden. Nogmaals: de lezingen liepen wat uiteen, maar als het werkelijk zo is dat we toe hadden gezegd de bal terug te geven, dan heb ik toch wel het schaamrood op de kaken en vind ik dit ‘Huizen onwaardig’. Arbiter Gommans kan echter niet anders dan de goal toekennen: de goal werd binnen de geschreven regels gescoord en is dus geldig. Maar ik kan me de frustratie van Victoria dus wel voorstellen.
    Die frustratie uit zich dan even later nog in een regelrechte vuistslag tegen de doorbrekende Olivier Blaauw. Blaauw gaat neer en Gommans staat voor een moeilijke keuze: geeft hij de terechte rode kaart, dan loopt de wedstrijd zeker uit in ongeregeldheden, laat hij het onbestraft dan verliest hij alle geloofwaardigheid. Het is een Salomonsoordeel waar hij mee komt: met geel deed hij de regels dan wel even wat geweld aan, maar hij voorkwam een volkomen uit de hand lopende wedstrijd.
    In de slotfase komt Jeroen Lamme nog in het veld voor de aangeslagen Hidde van der Veldt en zien we hoe Zakaria el Biyar de bal nog oog in oog met Santangelo naast werkt. De 2-1 waarmee Gommans de wedstrijd eindigt betekent een overwinning voor Huizen, maar wel een met een luchtje waar verder iedere vorm van glans aan ontbrak…

    Arnold Klein
    Waar hadden we meer moeite mee, met Victoria of met onszelf?” vraag ik Arnold Klein na afloop als de gemoederen in de spelerstunnel wat bedaard zijn. Hulde voor de begeleiders van Victoria die de kalmte bewaarden en de woedende spelers netjes naar de kleedkamer werkten.
    “Tja, we krijgen de eerste vijf minuten drie honderd procent kansen die we dan niet scoren en daarna speel je die eerste helft gewoon goed. De tweede helft gingen we eigenlijk meer tegen onszelf voetballen, ondanks dat we snel na de rust de 1-1 maakten. Als je het allemaal sec bekijkt, dan zijn we bijna negentig minuten de bovenliggende partij geweest al hadden zij in de eerste helft bij vlagen een paar goede counters waarbij wij niet goed stonden en Langhout een geweldige kans kreeg. Als je dat laatste kwartier van de eerste helft bekijkt, dan is het misschien nog wel verdiend ook dat ze een voorsprong pakten. Het is een beetje een terugkerend probleem voor ons dat we in de openingsfase niet weten te scoren en de tegenstander in de wedstrijd laten komen. Als je in dat eerste kwartier één of twee keer scoort, dan loop je hier uit naar vier tot zes nul. Nu laat je dat scoren na en wordt het een moeizaam verhaal - een gevecht.”
    Je moet je op hebben zitten vreten op die bank…
    “Als je tussen de lijnen staat kan je nog wel een vuurtje aanwakkeren, maar op de bank kan dat niet en moet je maar hopen dat ze dat vuurtje zelf in het veld aanwakkeren.
    We begonnen met Troost in de spits. De achterliggende gedachte was dat we niet verwachtten dat Victoria ‘hoog druk wilde zetten – vroeg zouden gaan storen’. Renee Troost bindt dan toch altijd twee spelers aan zich, waardoor je makkelijker een bal kwijt kan en via hem door kunnen voetballen. We hebben geen andere spits via wie we dan door kunnen voetballen. Met Müller kies je vooral voor snelheid. Met een tegenstander die vooral op eigen helft speelt is dat eigenlijk geen optie. Daarom kozen we ook voor Sebastian van Kammen in de spits en Zakaria el Biyar daar kort achter zodat we wat meer beweeglijkheid voorin kregen. Renee Troost is natuurlijk geen spits van origine. Hij is eigenlijk laatste man en is dus uit nood daar voorin geplaatst.
    Bij die tweede goal gaf ik inderdaad aan mijn spelers door dat ze door moesten voetballen. In mijn beleving ging de bal uit en daarna ging die speler pas liggen. Ik wist niets van een afspraak om de bal terug te geven, dus dan is het voor Victoria heel zuur als hij uiteindelijk niet terug wordt gegeven, dan zou ik ook behoorlijk ‘pissed’ zijn als je daardoor verliest.
    Die rode kaart die niet gegeven werd? Ach, we zien wel eens meer regels die met voeten worden getreden. Nee, die had van mij ook niet gehoeven.
    We blijven inderdaad door deze overwinning in de race. Volgende week gaan we naar DHSC en hoop ik dat we een wat andere spelverhouding zullen gaan zien. Het is nou eenmaal erg moeilijk om negentig minuten lang het spel te moeten maken. Dus ik hoop dat het volgende week wat meer een wedstrijd zal worden. Victoria heeft met man en macht staan verdedigen en nogmaals: als je hier in de eerste zeven minuten drie keer scoort dan loopt deze wedstrijd totaal anders. En ook in de slotfase: als je ziet hoe slordig wij mogelijkheden om zeep helpen door de zaak dom uit te spelen als we drie tegen twee, vier tegen twee, drie komen te staan.
    We begonnen met twee snelle backs om de drang naar voren te houden. Dat beviel in de oefenwedstrijd tegen De Bilt ook heel goed.
    Ik heb een gesprek met Murat Önal gehad. Ik heb hem daarin aangegeven dat hij vaak op de bank of in het tweede zal gaan beginnen. Ik heb ook aangegeven dat mocht hij in de winterstop een ander club vinden, dat hij dan alle medewerking zal gaan krijgen. Dat lijkt me ook voor zijn eigen voetbalbeleving een beter oplossing. Datzelfde geldt voor Rinaldo O’Niel. Beide spelers zijn met een overschrijving bezig naar ik begreep. Overigens zonder dat ik de spelers ook maar iets verwijt.
    Maar goed, af en toe heb je zo’n smerige overwinning nou eenmaal nodig,” verzucht Klein tenslotte wat mismoedig…

    Wouter Bonke
    Aanvoerder Bonke viel geblesseerd uit. Zijn kijk op deze wedstrijd:
    “Het lijkt me duidelijk dat we niet bepaald trots kunnen zijn op deze overwinning. Die laatste goal en het feit dat we het onszelf zo moeilijk hebben gemaakt. Met alle respect is dit geen tegenstander waar je zoveel moeite mee mag hebben. En in het begin leek het er ook goed op dat we er overheen zouden walsen. We waren goed aan het drukken, steekpasjes en ballen achter hun verdediging kwamen goed aan. Maar dan was het de ene keer wat ongelukkig, waren we niet scherp, stonden we net verkeerd. Ik keek telkens op de klok en zag zo ongeveer om de twee drie minuten een kans voorbij komen. Ik had echt het gevoel dat de goal zo zou vallen en dat ging maar door en door en bleef het maar 0-0… En dan valt hun goal ook nog eens vlak voor de rust. Man, man, man…
    Voor de winterstop kregen we soms wel de credits voor het spel, maar niet de punten. Nu verdient het dan niet de schoonheidsprijs, maar pakken we wél die drie punten. We scoorden wel uit buitenspelposities en je kunt je afvragen of dat nou scherpte is of gretigheid, maar er waren ook genoeg momenten dat we er wél doorheen sneden en er gewoon meer uit hadden moeten halen. Het kan niet zo zijn dat je zo continue op de helft van een tegenstander speelt en daar zo weinig rendement uit haalt. Maar goed, daar zullen we nog wel vaker tegenaan lopen. Dan moeten we gewoon hoog tempo blijven spelen en de boel uit elkaar trekken en zorgen dat we de rust en de restverdediging bewaren en dan uiteindelijk toch die score over de eindstreep trekken…”

    Danny Benning
    “Je gaat ‘m toch niet man-of-the-match noemen hè?” plaagt teammanager Henk de Groot als ik Danny Benning na de wedstrijd aanschiet. Toch neig ik daar wel naar en met “Je bent voor mijn gevoel een constante factor in dit Huizen,” open ik het interview.
    “Dank je wel,” is het even bescheiden als nuchtere antwoord van de van oor tot oor lachende Benning. “Ja, mooie woorden, wat moet ik dáár nou op zeggen! Haha… Ja het gaat heel anders dan vorig seizoen natuurlijk, ik krijg vertrouwen van de trainers en ik denk dat het inderdaad wel lekker gaat voor mij persoonlijk. Ik krijg nu uiteraard ook aanvallend wat meer ruimte en ik denk dat daar ook wel een kracht van mij ligt. Ik hou ervan om op te komen en ook aanvallend wat te brengen. Jammer alleen dat er vandaag toch wat weinig uit is gekomen. Ik ben inderdaad van links naar rechts verhuis en dat maakt me momenteel niet zo heel veel uit. In mindere tijden wel, maar in goede tijden heb ik niet echt een voorkeur.”
    Het enige dat ik op je aan te merken heb is dat je nog zo weinig uit dat formidabele schot van je haalt…”
    “Nou, ik heb vandaag toch wel twee keer op goal geschoten. He waren wel ballen waarbij je wellicht een beetje mazzel moet hebben, maar ik ben het met je eens dat ik met mijn schot er veel meer uit zou moeten halen – ik scoor gewoon te weinig.”
    Hoeveel heb je er nou gemaakt dit seizoen?
    “Haha… Geen idee, maar ik denk niet één... Nee, dat moet echt beter. Af en toe ook wel pech, moet ik zeggen. Vandaag met die stuit ook, dan denk ik toch dat die keeper ‘m goed pakt. Dat is ook wel iets dat meespeelt. Ik moet zeggen dat we best wel sterke keepers in deze afdeling hebben: WV-HEDW had wel een prima keeper, AFC, Aalsmeer..
    We hadden deze overwinning inderdaad wel nodig om in het spoor te blijven. We hoorden in de rust de tussenstanden en we zeiden tegen elkaar dat dit gewoon een overwinning moest gaan worden. En het is eigenlijk toch wel erg dat het op zo’n manier tot stand is gekomen. Als je de eerste helft ook ziet hoeveel kansen we wel niet gehad hebben, daar moeten gewoon meer goals uit voort komen. Dat gebeurt dan niet en krijg je ‘m aan de andere kant om je oren. Het is wel heel vervelend als je achterin staat en je ziet dat er zo slordig met de kansen wordt omgesprongen, als je bovenin wilt meedraaien dan moet je ze gewoon gaan maken. Maar aan de andere kant kan je wel achterin met het vingertje gaanwijzen, maar bij ons gaat ie er ook in, dus moeten we daar de hand ook in eigen boezem steken. Dat is heel dubbel, we doen het dan op alle fronten gewoon niet goed genoeg: achterin moeten we dan toch ook die nul kunnen houden.
    Maar goed: dit was echt een van de mindere tegenstanders en dat je dan op zo’n manier de overwinning uit het vuur moet slepen met mensen die nagenoeg allemaal hoofdklasse en derde divisie hebben gespeeld – sommigen nog hoger – dan mag je gewoon niet zoveel moeite met deze tegenstander hebben…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Drie punten. Noodzakelijk en nuttig, maar met een akelig luchtje – om het woord ‘smerig’ niet te gebruiken. Klein noemde het al een smerige overwinning en ik heb mijn kijk op die tweede goal al gegeven. Ik ben geen onderzoeksjournalist en ga spelers niet bellen wat er nou wel of niet gezegd is. Daar heb ik gewoon de tijd en de gelegenheid niet voor. Maar die tweede goal riekt naar onsportiviteit. Had ik dan twee punten in willen leveren en daarmee de kans op promotie willen vergooien in ruil voor die goal? Heel eerlijk geef ik toe dat ik daar ook niet toe bereid zou zijn. Daarvoor heb ik teveel een geel-groen hart. Maar dat ik op deze gang van zaken bepaald niet trots ben, dat moge duidelijk zijn.
    Wat ik Huizen ook verwijt is dat het hier de winnende goal betrof. Met alle respect voor dat dapper knokkende Victoria, deze ploeg had al met de rust hoofdschuddend de kleedkamers op moeten zoeken, discussiërend of ze na de rust met een witte vlag voorop het veld op zouden gaan of niet. In plaats daarvan stapten ze met rode koppen van opwinding met een onwaarschijnlijke 0-1 de kleedkamer in, vervuld van hoop op een sensatie. Had dit Huizen immers ook niet de vorige speelronde tegen laagvlieger WV-HEDW aan het kortste eindje getrokken? Was er in deze competitie al niet van alles mogelijk gebleken? Vergeten waren de schamele vier puntjes en de hoop gloorde in de harten van de Loosdrechters. En dat is een verwijt dat Huizen volledig op haar eigen conto mag schrijven.
    Vier punten is nu het verschil met koploper ARC. Datzelfde ARC dat dus op eigen veld onderuit ging tegen het DHSC dat we dus volgende week zullen treffen. We kunnen onze borst nat maken! Iedere misstap, ieder puntverlies, maakt de kans op promotie kwadratisch kleiner. En voor mijn gevoel is promotie van levensbelang voor onze club. Als ik de afnemende schare toeschouwers zie, de vergrijzing daarbinnen, de teruglopende inkomsten uit kantine en recette, aflopende sponsorcontracten, dan wordt de situatie er niet rooskleuriger op.
    Maar goed: wie dan leeft die dan zorgt. Voorlopig staat het vizier nu dus op DHSC. Een zware klip om te omzeilen. Thuis deden hun vlaggenist en oud-Huizen speler Van der Vlist ons pijn en Huizen zal er veel aan gelegen liggen om nu wél de drie punten over het eindsignaal te tillen. Het moét gewoon, linksom of rechtsom, de drie punten zijn een noodzaak. Ik hoop dan ook dat u als aanhang dat ook inziet en met mij onze ploeg de support gaat geven die ze bikkelhard daar in Utrecht nodig zullen hebben!

    Huizen - Victoria 2-1 (0-1)

    45. Marouan Halouchi 0-1
    46. Aron Klaassen 1-1
    78. Zakaria el Biyar 2-1

     

    Opstelling Huizen:
    Brian Willemse, Danny Benning, Hidde van der Veldt (84. Jeroen Lamme), Wouter Bonke (73.Jordey Buitenhuis), Wouter Vente, Aron Klaassen,Sebastian van Kammen, Dennis Lamme, Zakaria el Biyar, Renee Troost (73. Olivier Blaauw), Quincy van Waveren

    Opstelling Victoria:
    Giovanni Santangelo, Jim van der Scheer, Kennth Dames, Arno van Ham (73. Lars van den Hazel), Dimitri Krommenhoek, Saïd Mousslih, Kasper Leenen (74. Mohamed Alsheikh Balal), Darnell Spann, Rik langhout, Wesley Dam (42. Roman Rahmani), Marouan Halouchi