https://www.svhuizen.nl/drie-punten-in-de-tas-en-maar-snel-vergeten-huizen-woudenberg-1-0/n4539c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Een wedstrijd waarin koning voetbal geweld aan werd gedaan. Twee slecht voetballende ploegen worstelden zich door een typische 0-0 wedstrijd heen. Een verslag...
    drie-punten-in-de-tas-en-maar-snel-vergeten-huizen-woudenberg-1-0

    Cor Makkinje
    Gezien de stand op de ranglijst van beide ploegen moet er vandaag gewoon gewonnen kunnen worden. Dat is de theorie, maar die moet dan nu nog eventjes waargemaakt worden in de praktijk. En dat zal vast weer lastiger blijken dan het op de ranglijst lijkt.
    Het is wat onwerkelijk om mijn plekje in de bestuurskamer in te nemen zonder dat markante gezicht van Cor Makkinje aan de andere kant van de tafel. Ik zit er altijd met min of meer hetzelfde gezelschap en uit dat gezelschap is ons dus afgelopen maandag Cor Makkinje ontvallen. Cor – altijd kritisch, maar ‘n hondstrouw lid van de harde kern – kampte de laatste maanden met een sterke teruggang van zijn gezondheid. Maar toen ik hem een week of drie geleden voor het laatst aan tafel zag, kon ik toch niet bevroeden dat dit al onze laatste ontmoeting zou zijn.
    In de gesprekken aan tafel worden dan ook vele herinneringen aan Cor opgehaald. Maar de wereld draait door en als het wedstrijdformulier op tafel komt moeten we ons toch weer even richten op de waan van de dag: Woudenberg.
    Arnold Kleins opstelling kent wat verrassingen: Sergae Kogeldans begint op de bank, Sebastian van Kammen is geschorst en Tristen Kroeze bevindt zich ergens op een Zwitserse Alp. Dat brengt Tim Boterenbrood in de basis, evenals Jasper van Vark. Ik puzzel een opstelling in elkaar waarbij Boterenbrood, Krux, Jeroen Lamme en Van Vark achterin spelen, daarvoor dan Dennis Lamme, Lo-Asioe en Olivier Blaauw die ik achter diepste spits Knul fantaseer. Knul krijgt dan van de flanken assistentie van Van der Veldt en Schmitz. Willemse, Martina, Van ’t Land en Kogeldans beginnen dus vandaag vanaf de bank en vooral dat laatste wekt wel wat verwondering op de tribune.
    Bij Woudenberg tref ik geen namen op het formulier die me de wenkbrauwen doen fronsen.
    Het is niet echt wat je noemt een ‘affiche’, Huizen -Woudenberg, en dat is aan de publieke belangstelling goed te merken: ik schat nog geen tweehonderd aanwezigen. Het is ruim zitten op de tribune.
    De minuut stilte voor Cor is indrukwekkend en dan gaat het leven verder met twee mini-pupillen die enthousiast op doelman Laurens Donker afgaan. Het heeft voor mijn gevoel iets van de ‘circle of life’, al zal Cor dan niet echt om zijn actieve voetbalcarrière worden herinnerd: hij kon nog geen knikker raken, vertrouwde hij me ooit grinnikend toe…

    (Foto's: Henk Heijnen Fotografie)

    Druistig
    Al vlug bemerk ik dat van mijn gefantaseerde opstelling eigenlijk alleen het systeem 4-3-3 overeind blijft. Wie er rechtsback loopt is me even een raadsel, want zowel van der Veldt als Boterenbrood lopen doodgemoedereerd voorin te voetballen. En dat levert toch even wat desorganisatie op en na een minuut mag Woudenberg al een corner nemen bij zo ongeveer de eerste de beste uitval. Twee minuten  later is het aan de andere kant raak als de Huizer trein de Woudenbergers in verlegenheid brengt. Het is een druistig begin, maar zal typerend zijn voor hetgeen we vandaag zullen beleven: een hoop gedoe om niks: de corner van Woudenberg zwiept kansloos en ver voor de goal van Hensen langs terwijl de corner van Huizen een gruwelijke mispeer en tenslotte een simpel vangballetje voor Donker oplevert. Het tempo is laag en de bal gaat volgens het principe van drie passen vooruit en dan weer twee achteruit in een gezapig tempo rond. Niet in ‘het mes lopen lijkt devies voor Huizen, waar Woudenberg vooral de zaak achter dicht wil houden en gokt op de snelle counter.
    Woudenberg lijkt dan in het zadel te worden geholpen door slordig uitverdedigen van Huizen: de bal wordt steeds een beetje verder buiten bereik van een medespeler gespeeld tot het onvermijdelijke balverlies het gevolg is. Dan mag Tom de Greef lekker kappen en draaien in onze zestien om de bal tenslotte af te leggen op de inkomende Joey Kooij die meteen uithaalt en de bal naar de uiterste hoek stuurt. Jaime Hensen vliegt er als een soort havik naar toe en ranselt de bal uit het doelvlak. De rebound levert dan nog een leuke showduik van onze doelman op, maar voorlopig was het toch niet imponerend voetballende Woudenberg het dichtst bij de openingsgoal. Het is pover voetbal dat het handjevol bezoekers voorgeschoteld krijgt: de bal vliegt vaak over de uitlijnen en het lijkt wel of Huizen loopt zich vaak vast op die in stemmig zwart gestoken Woudenbergse muur. De sloopkogel waar ik in het vorige verslag op hoopte is voorlopig nog ver te zoeken: er gebeurt een hoop, maar het leidt allemaal tot niets voorlopig…

    Ploeteren
    Beide ploegen ploeteren zich door de wedstrijd. Woudenberg in de hoop hier één of meer punten uit het vuur te kunnen slepen, Huizen knokkend tegen het thuissyndroom en de druk dat hier gewoon gewonnen moet worden. Het leidt tot veel foute passes, mislukte passeerpogingen en de bal blijft zelden drie of vier passes in het bezit van dezelfde ploeg.
    Een lichtpuntje is Arend Legemaat, de vlaggenist van Woudenberg. Waar andere clubgrensrechters nog wel eens wat al te nadrukkelijk als twaalfde man voor hun ploeg optreden, bleef deze man opvallend eerlijk vlaggen. Hulde! Ze bestaan dus toch nog echt die échten die beseffen dat het voetbal uiteindelijk het beste gediend is met eerlijke arbitrage. Ook over onze Jesper Kan geen kwaad woord overigens: beide vlaggenisten bezorgden arbiter Franklin Berg een relatief makkelijke middag.
    Of Jos, de immer enthousiaste supersupporter van de Woudenbergers. Al is de wedstrijd nog zo slecht, kijk je naar hem dan heb je toch een leuke middag. Geweldig dat enthousiasme!
    We zijn inmiddels een klein half uur onderweg in dit geploeter als Woudenberg weer een corner mag nemen. De bal draait goed voor en dan is daar Jeffrey de Witte die er het hoofd tegenaan zet. Hensen is kansloos, maar op de doellijn bij de tweede paal is daar Jasper van Vark die zijn heldendaad voor vanmiddag verricht door de bal van de doellijn te halen.
    Drie minuten later gaat de bal soepeltjes diep voor de Woudenbergers. Rick Staal houdt het goed breed en legt de bal keurig in de loop van de sprintende Mark Radstaake die zich niet bedenkt en uithaalt. Even denken we toch in dat mes te zijn gelopen, maar dan kiest de bal de buitenkant van de paal en blijft het bij een hartverzakking voor geel-groen. Maar al met al waren onze gasten drie keer dicht bij een doelpunt terwijl Woudenberg doelman Laurens Donker een goed boek had kunnen lezen daar in die Woudenbergse goal, want verder dan een schot van Dani Schmitz dat vanuit moeilijke hoek net naast gaat komt Huizen voorlopig niet.

    Ruzie met de bal
    Dani Schmitz gaat neer rand zestien. Hij neemt de vrije trap zelf en jaagt de bal hard in de muur. De rebound komt dan voor de voeten van Blaauw die de bal volkomen verkeerd raakt en ‘Huizen’hoog overjaagt. Als we dan toch iets ‘hoogstaand’ moeten noemen vanmiddag, dan was het deze bal wel: na terugkeer in de dampkring werd hij onderzocht op buitenaards leven…
    Niet alleen de schoten en de passing was bij tijd en wijle bij beide ploegen uitermate belabberd, ook bij dribbels bleef de bal vaak hangen en moesten de mannen zich struikelend en harkend langs hun tegenstanders zien te werken. Het leek haast wel besmettelijker dan het Corona-virus en Blaauw rommelt zich zo vallend en struikelend langs een handjevol tegenstanders. Het is bewonderenswaardig dat hij de bal uiteindelijk toch nog keurig opzij wist te leggen waarna er nog een voorzet uit voort kon komen. Typerend is dan wel weer dat de bal dan uiteindelijk zomaar onder de voet door glipt en deze schietkans dus ook weer tot niets daadkrachtigs leidt. Het is afzien op de tribune…

    Rust
    Nadat Jasper van Vark nog alles uit de kast heeft moeten halen om te voorkomen dat een rare opruimbal zomaar tot corner zou dwarrelen, mogen we dan eindelijk aan de thee. Ik vraag me teleurgesteld af wat ik hier nog voor positiefs uit zou moeten halen. Je wilt als clubscribent de zaak zeker niet afbranden, maar vandaag neigt iedere poging tot positivisme naar normvervaging. De spelers spelen de ballen bijna vaker tegen elkaar dan naar elkaar, glijden uit alsof ze op badslippers lopen en een collectief bezoekje aan Hans Anders zou voor mijn gevoel ook geen overbodige luxe zijn. Ik benijd Arnold Klein en Marcel van Vark niet. Ben je de hele week druk, waai je uit je hemd op zo’n trainingsveld en zie je daar dit van terug op zaterdag. Natuurlijk word je ook meegetrokken in het niveau van de wedstrijd en ook Woudenberg bakt er weinig van. Maar een 0-3 stand zou weliswaar wat geflatteerd, maar zeker niet onmogelijk zijn geweest.
    Ik ben benieuwd wat Klein uit de hoge hoed gaat toveren. Vooralsnog zie ik geen serieuze warming-up geschieden. En wat zou Klein kunnen doen? De lange Martina voor wat meer opportunisme? De pegels van Mike van ’t Land? Meer venijn met Kogeldans op het middenveld? Wie het weet mag het zeggen en ik hoop maar dat Klein er nog gat in ziet…

    Ingreep
    Toch grijpt Klein in de rust in en brengt Kogeldans voor de ongelukkig spelende Van der Veldt. Een wissel die ik wel kon begrijpen, al waren er voor mijn gevoel nog wel vier kandidaten aan te wijzen voor een wissel.
    Het zal niet alleen aan het inbrengen van Kogeldans gelegen hebben en ik vermoed toch ook wel een hartig woordje in de rust, want Huizen lijkt een ander vaatje te hebben gevonden om uit te tappen. Een combinatie via Tim Boterenbrood resulteert in een corner. Maar het leek ineens weer een beetje op voetbal! Kort daarop haalt Kogeldans vernietigend uit. Weliswaar recht op doelman Donker af, maar deze krijgt het kunstleer niet onder controle en de bal lijkt door te schieten. Helaas wel buiten de palen, maar het was typerend voor de hernieuwde dadendrang van Huizen.
    Weer twee minuten later zet Tim Boterenbrood goed door voor het strafschopgebied van Woudenberg langs. Zijn schot is bekeken en zeilt maar rakelings over de kruising boven de opgelucht huppelende Donker. Als weer drie minuten later Kogeldans neergehaald wordt, neemt Dennis Lamme de vrije trap snel op Boterrenbrood die vervolgens Knul knap in stelling brengt. De inzet gaat spijkerhard naast en als Dani Schmitz zich kort daarop met een fraaie beweging vrijspeelt voor een schotpoging waarbij hij de bal echter niet lekker raakt, dan hebben we in die paar minuten tweede helft al meer van Huizen gezien dan in de voorgaande vijfenveertig minuten. Zou het dan toch nog een lekkere middag worden?

    Rommelig
    Dan volgt er echter weer een uitermate rommelige periode. Dennis Lamme vermoedt een inworp mee te krijgen en tikt de bal uit handen van de Woudenberger die ook die mening was toegedaan en de bal al in wilde werpen. Het kost hem het eerste geel van arbiter Berg. De ballen worden lukraak in het rond getrapt door beide ploegen en van combinaties is een periode lang geen sprake.
    Dan herpakt Huizen zich wat en met een goed uur op de klok verlengt Joshua Lo-Asioe een vrije trap van Van Vark tot over de graaiende handen van Donker, maar helaas ook over de diens doel. Vijf minuten later kaatst een schot van Schmitz helaas net af op de verkeerde kant van de lat. Huizen wordt sterker en Woudenberg staat het water dan misschien wel niet tot de lippen, maar het klotst ze aardig onder de oksels. De inbreng van Kogeldans brengt toch in stuwend opzicht een extra dimensie in het Huizer aanvalsspel. Zeker als een corner terug gelegd wordt op de vrijstaande Kogeldans die de bal fraai in de zestien voor Donker zwiept. Daar gaat Jeroen Lamme de lucht in om de bal op de blonde kuif te nemen. Tot onze ontzetting zien we dat de bal van de paal terugkomt. Maar er zit effect aan de bal en alsnog zoekt het leer de weg naar het net: 1-0! En wat een opluchting!
    Meteen komt Mike van ’t Land in de ploeg voor de wat aangeslagen Tim Boterenbrood en brengt Woudenberg Jesse Cozijnsen in de ploeg voor de eveneens wat aangeslagen Emmanuel Makonga.

    Slotfase
    Nadat die invaller Cozijnsen een fraaie dieptepass niet voldoende heeft kunnen controleren door goed ingrijpen van Jeroen Lamme is het zaak voor Huizen om de gelederen gesloten te houden. Terwijl de Woudenbergcoach aanspoort tot ‘Bikkelen’ is het juist Huizen dat onder aanvoering van Mike van ’t Land op karakter de slag op het middenveld weet te winnen. Een vrije trap van Jasper van Vark komt gevaarlijk voor en er wordt geroepen om een penalty als het heel even lijkt of Woudenberg verdediger De Witte de bal met de hand beroert. Arbiter Berg ziet er gedecideerd geen penalty in en we gaan dan ook vlug door. Blaauw zet de bal scherp en laag voor. Bij de eerste paal duikt Knul op die de bal achter het standbeen langs binnen tracht te tikken. Het is echter doorzien en meer dan een corner levert het helaas niet op. Maar Huizen is duidelijk beter gaan voetballen deze tweede helft.
    Ook Servanio Martina mag nog wat minuten maken als de leeg gespeelde Dani Schmitz naar de kant wordt gehaald. De minuten tikken weg en Huizen blijkt ineens weer te kunnen voetballen. Aangezien het er niet naar uitziet dat Woudenberg nog een vuist zal weten te maken gaat het publiek wat opgelucht achterover zitten. En dan slaat de meligheid onder de toeschouwers toe als Rob Knul aan de zijlijn wat loopt te dollen en met wat schijnbewegingen zijn tegenstanders de verkeerde kant op stuurt. Als was het een Spaanse arena klinkt het Olé! Olé op van de tribune bij elke keer dat de arme Woudenberger dronken gedold wordt. Dat is Joey Kooij te veel en vanaf het middenveld komt hij aangestormd om Knul en zijn tegenstander met bal en al over de zijlijn te lopen. Hilarisch natuurlijk, maar voor hetzelfde geld volgt er een doodschop en zijn we Knul weer weken kwijt…
    De blessuretijd is inmiddels ingegaan als Huizen nog een keer aanzet. De bal gaat breed voor het strafschopgebied langs en schiet door uit de kluts. Dan heeft Dennis Lamme ineens rand zestien de hoek maar voor het uitkiezen met alleen Donker nog ruim voor zich. De uithaal is wild en ongecontroleerd en op de berg zoekt een droevige merel nu vergeefs naar haar nestje…

    Arnold Klein
    “Ik heb ze in de rust gevraagd of ze wel plezier hadden in het voetbal,” verklaart Klein na afloop wat cynisch over zijn speech in de rust. “Ik snap werkelijk niet als je de beleving op de trainingen ziet, hoe stroef het dan op zaterdag gaat. Daarom hebben we ook in de rust ingegrepen om iets anders te gaan spelen. Het gaat om eens tukje gogme: je weet waar de zwakte van je tegenstander ligt. Je hoefde er niet gek veel voor te doen om voorbij hun zwakke punt te komen. Het was een kwestie van een simpele passeerbeweging buitenom en dan de bal in één keer voor. Dat gogme moet je hebben en dat ontbrak volledig. Of je nou in Huizen één of twee speelt: je moet gewoon altijd kijken waar de mindere punten van je tegenstander liggen en daar gebruik van maken. Doe je dat niet, dan wordt het heel stroef. We zijn ook bang om weer met alleen de complimenten voor leuk voetbal, maar wel met lege handen te komen staan. De angst om ‘zomaar’ een goal tegen te krijgen overheerste vandaag.
    Natuurlijk was het resultaat heilig vandaag, dat is het iedere week, maar vandaag zeker. Dat legt ook wat druk op de groep en dat zag je ook in de slotfase. Ik vind dat we te langzaam in balbezit gespeeld hebben om echte openingen te creëren. Daaruit sprak ook die angst om toch tegen deze tegenstander punten te verspelen. Daardoor gingen we te simpel spelen en kozen we voor de zekerheid van achteruit spelen terwijl we eigenlijk al een linie verder naar voren waren. We trainen zo vaak met vakken waarbij je niet meer terug mag als je het vak uit bent. Ik denk dat ik tijdens de wedstrijd ook maar een stel pionnen neer ga zetten…
    We hadden inderdaad met rust makkelijk met 0-2 achter kunnen staan. Een tegenstander krijgt natuurlijk ook altijd een kans tijdens een wedstrijd. De vraag is altijd of de tegenstander die verzilvert of niet.
    Na de wissel in de rust konden we iets meer druk uitoefenen en daar had Woudenberg het lastig mee. Niet dat we nou zo heel gevaarlijk werden, maar we konden de druk wel wat opvoeren en konden zij minder in de omschakeling er uit komen. Ze zijn de tweede helft ook eigenlijk niet meer voor Jaime Hensen gekomen. We maken het ons alleen veel te lastig door steeds van die moeilijke ballen te geven. We kunnen heel goed in de combinatie spelen, maar vandaag hebben we dat veel en veel te weinig laten zien. Natuurlijk speelt de speelwijze van een tegenstander ook mee. Van de week speelden we tegen Spakenburg en daar wisten we toch vaak de vrije man op het middenveld te vinden en  snel te schakelen. We speelden daar zo lekker vrijuit en daar was vandaag niets meer van te zien. Woudenberg had ook meer beleving voor mijn gevoel: ze lieten zien waarvoor ze hierheen zijn gekomen, de nul houden en gokken op een uitval met een doelpunt. Pas de laatste twintig minuten vond ik dat we conditioneel wat sterker werden en dus het verschil hadden moeten maken.
    Maar goed: ondanks een verkrampt en tempoloos Huizen toch een 1-0 overwinning en hebben we sinds de winterstop niet meer verloren, dat is dan toch weer de positieve kant van het verhaal.
    We hebben bewust gespeeld zoals we tegen Spakenburg hebben gespeeld, met Tim Boterenbrood achter de spits: Knul in de bal komend en hij eroverheen. Dat had alleen veel vaker moeten gebeuren...”

    Jeroen Lamme
    Matchwinner, he? Heb je daar je broer voor omgekocht?” plaag ik Jeroen Lamme een beetje met de misser van zijn broer in de slotfase.
    “Ja, die kreeg een goede kans op de 2-0. Ik was blij dat ie ‘m miste, want daardoor wist ik ook dat ik matchwinner zou worden… Haha! Nee, natuurlijk niet: ik had het liefst hier met z’n tweeën gestaan als matchwinners…
    Het was inderdaad geen beste pot voetbal. De eerste tien minuten voetbalden we voor mijn gevoel wel redelijk, kwamen we goed door over de flanken. Op een gegeven moment raakte we dat echter weer kwijt toen die gasten een goede kans kregen die Jaime schitterend pakte. De eerste helft heeft Woudenberg meer kansen gecreëerd dan Huizen. De tweede helft komen we mede door de wind toch iets beter aan voetballen toe en worden we wat dreigender. Vorige week in Monnickendam werden er nog echte kansen gecreëerd, maar dat ontbrak vandaag helaas. Er sloop toch wat angst in de ploeg na die kans. Natuurlijk was er sprake van druk. Thuis tegen Woudenberg moet je gewoon winnen. Natuurlijk voel je die druk als speler. Uit hebben we 0-0 gespeeld en ons daardoor die druk gewoon zelf opgelegd. Wil je nog ergens rekening mee kunnen houden in de competitie, dan moest je vandaag gewoon winnen. Als je dan zo’n kans tegen krijgt, dan gaat die druk averechts werken. We wilden uiteraard wel, absoluut! We speelden best aanvallend met Tim Krux vaak ver naar voren. Zo’n Tim Krux heeft ook de kwaliteiten om dat te doen en daar worden we ook dreigender van.
    Ik vind het ook onbegrijpelijk dat we zo’n slechte eerste helft op de mat hebben gelegd. Die mat werkte ook niet echt mee. Dinsdag hebben we bij Spakenburg gezien hoe een kunstgrasmat er ook bij kan liggen. Dan zie je ook dat we daar voetballend beter tot ons recht komen. Begrijp me niet verkeerd: we hebben hier een fantastisch complex en niks te klagen, maar de bal wil als het veld droog is wel eens wat stroefjes blijven hangen. Dat werkt natuurlijk niet mee als je snel aanvalsspel wilt spelen. Maar ik durf niet te zeggen dat dát de beslissende factor is geweest waardoor we vandaag minder hebben gespeeld.
    Ik zag die indraaiende voorzet van Sergae Kogeldans aankomen en dacht: ‘ik moet eerder omhoog dan mijn tegenstander anders kan ik niet goed timen!’ Ik sprong en raakt de bal met mijn ogen dicht en toen ik ze weer open deed zag ik ‘m eerst tegen de paal ketsen en het veld weer inkomen. Door het effect stuiterde hij toen weer over de doellijn binnen. Heerlijk!
    Ik scoor niet veel, dus ik weet ook eigenlijk niet hoe ik moet juichen. Ik sta dan maar een beetje stil en laat me feliciteren. Dit was mijn eerste in de competitie en mijn vierde als ik de bekergoals meetel.
    Volgende week tegen Loosdrecht voor de beker. Als ik zie wat we vorig seizoen bereikt hebben, dan vind ik dat we wel aan onze stand verplicht zijn om weer een ronde verder te gaan. We gaan er vol voor!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Een zwaar bevochten overwinning tegen een laagvlieger. Ik kan er niet omheen dat de eerste helft een verschrikking was: er gebeurde veel op het veld, maar het leidde tot niets. Woudenberg had maar zo met 0-2 of 0-3 de kleedkamers in kunnen dansen tegen een volstrekt onmachtig Huizen.
    Hoewel ik de uitleg vooraf van Klein plausibel vond klinken voor wat betreft zijn keuzes voor de basis, bewees Kogeldans voor mijn gevoel toch dat dit een speler is die een elftal een extra impuls kan geven. ‘Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald’ luidt het spreekwoord waarmee Klein deze misgreep in de rust repareerde. Het was dan voor mijn gevoel ook niet toevallig dat uitgerekend Kogeldans met de bevrijdende voorzet kwam die ons de driepunter bezorgde.
    Maar wat ging het allemaal moeizaam. Natuurlijk is het lastig voetballen tegen een tegenstander die zich ingraaft. En zeker als die tegenstander dan ook nog drie uitgelezen kansen krijgt, dan heeft dat toch zijn weerslag op het spel.
    Positief vind ik toch dat er nog ‘fighting spirit’ in de ploeg zit, dat men deze competitie niet als een gelopen koers beschouwt. Nog tien duels te gaan en zes punten achter op koploper Scherpenzeel, zeven op WV-HEDW als dat haar inhaalwedstrijd wint. Het is niet onmogelijk.
    Die hoop krijgt toch wel iets surrealistisch als we naar het vertoonde spel van vandaag kijken. Huizen ploeterde en zwoegde, maar het maakte geen moment de indruk van iets dat ook maar in de verste verte op een titelkandidaat leek. Maar waar leven is is hoop zullen we maar zeggen. Ik heb wel wonderbaarlijker dingen zien gebeuren in het voetbal. De vraag is wat de gebruikelijke onrust tegen het einde van het seizoen met de verschillende ploegen gaat doen als spelers weer gaan verkassen en selecties worden aangevuld en uitgedund. Gaan de staartploegen met de moed der wanhoop stunten? Houden de kopploegen de grote vorm vast?
    Een compliment naar onze buren die gestaag door zijn geklommen naar een keurige derde plek. Daar zullen weinigen aan de andere kant van het hek rekening mee hebben gehouden na de eerste derby van dit seizoen. Het verslag van die wedstrijd verwees de ploeg van destijds terug naar de tekentafel. Blijkbaar hebben ze daar een prima tekentafel en zo mogelijk nog meer veerkracht. Bewonderenswaardig!
    Volgende week tegen Loosdrecht voor de beker. Op papier dus weer een te klaren klus. Vandaag hebben we gezien dat dat bepaald geen garanties geeft en na vandaag durf ik u nauwelijks meer te verleiden om naar de Wolfskamer te komen om onze mannen een hart onder de riem te steken. Maar ook voor supporters geldt: ‘When the going gets tough, the tough get going!’

    Huizen – Woudenberg: 1-0 (0-0)

    69. Jeroen Lamme 1-0

    Opstelling Huizen:
    Jaime Hensen, Hidde van der Veldt (45.Sergae Kogeldans), Tim Krux, Jeroen Lamme, Jasper van Vark, Joshua Lo-Asioe, Tim Boterenbrood (69. Mike van 't Land), Dennis Lamme, Olivier Blaauw, Rob Knul, Dani Schmitz (85. Servanio Martina).

    Opstelling Woudenberg:
    Laurens Donker, Jeffrey de Witte, David Ajayi, Alec Stalman, Rick Staal, Emmanuel Makonga (72. Jesse Cozijnesen),Tom de Greef, Mark Radstaake, Joey Kooij, Nick de Greef, Sander van Keulen.