https://www.svhuizen.nl/drie-fatale-minuten-voor-onze-beloften/n3747c88
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Drie fatale minuten voor onze beloften
    24 jan 2018
    Ron Tuijnman
    Tegen Breukelen lieten onze beloften zien dat er aan talent geen gebrek is. Toch trokken ze aan het kortste eindje... Een verslag...
    drie-fatale-minuten-voor-onze-beloften

    Breukelen
    Een avond waarop mijn clubliefde danig op de proef wordt gesteld: eerst is daar de ellenlange file die me stapvoets van mijn werk in Zeist naar Breukelen voert. Dat geschuifel kost me zoveel tijd, dat een fatsoenlijke hap er niet meer in zit, en ik schiet dus ergens in Maarssen een snackbar in in de hoop daar in ieder geval mijn blaas even te kunnen legen en mijn honger te stillen. Helaas, pindakaas! Geen toilet in die achenebbisj snackbar, een hork van een snackbakker, een kleffe kroket en een slap patatje. Wildplassen is er met die wind en die strakke spijkerbroek niet bij, dus al mijn hoop is gevestigd op de faciliteiten van de FC Breukelen.
    Die bestaan uit een bonte verzameling clubgebouwen, waar ik na het nodige zoekwerk een openstaande deur naast de verlaten bestuurskamer tref. De nood is hoog en de verwarming daar ook, dus ik duik het toilet in en wacht daarna in de verlaten bestuurskamer tot er iemand van Breukelen zal arriveren. Het duurt heel even voor de scheidsrechtercoördinator van de Breukelenaren arriveert en dan druppelen er gelukkig ook wat mensen van de technische staf binnen die me bereidwillig voorzien van een lijstje met namen en rugnummers.
    Het lijstje dat ik van Huizen had gekregen behoeft ook de nodige aanpassingen, want hoofdtrainer Assink voelt er weinig voor mensen van zijn toch al niet al te brede selectie naar het front te sturen. En dat levert het jongste beloftenteam op dat Huizen ooit de wei in stuurde.
    Helaas ook geen tribune. Het hoofdveld in Breukelen ligt klaar om van plastic sprieten te worden voorzien en dus spelen we op een bijveld – zonder tribune, dus. Ik krijg echter gastvrij een plekje op de bank van Huizen zodat ik droog en zittend mijn aantekeningen kan maken. Ik klap uiteraard niet uit de school, maar ik kan u verzekeren dat ik een uiterst vermakelijke avond daar met de mannen heb gehad…

    Eerste helft
    Beide ploegen openen zoals te doen gebruikelijk in deze competitie fris en vlot. Scheidsrechter van dienst is Sandra Klein Lenderink, een jongedame die wel van een mannelijk potje houdt en die veel door de vingers zag. De overtreding tegen nummer 10  van Breukelen -  Jop van Geffen, kan echter toch in haar ogen geen genade vinden en de eerste min of meer kansrijke situatie is deze vrije trap in de vierde minuut. Gino Duut zet zich achter de bal, maar zijn inzet vormt geen probleem voor doelman Hidde Hoelscher.
    Een van de bekoringen van dit beloftenvoetbal is de onbevangenheid van de spelers. Ze proberen nog wel eens een hoogstandje met het risico dat het mislukt. Zo ook B-junior Soufian, die er met een schitterende balaanname annex passeerbeweging aan de zijlijn vandoor gaat. De beweging is er een die in Studio sport tot in den treure herhaald zou worden. Dat Soufian de bal even daarop gewoon weer kwijt is aan back Moreno de Joode, dat doet aan de schoonheid van die eerste beweging niets af: even een momentje genieten!
    Aan Huizer zijde valt naast die Soufian ook onze nummer 6 op: een lange blonde knul die wat slungelachtig oogt, maar die dominant op dat middenveld loopt te voetballen. FC Breukelen is als team fysiek gewoon een stap verder, maar voetballend is het toch vooral Huizen dat de toon zet, met die nummer 6 – Dennis Lamme – als spil in de organisatie.
    Bij Breukelen valt me die nummer 7 -  Gino Duut - op. Niet alleen qua postuur, maar ook hij is nadrukkelijk aanwezig. Zo ook als een pass in ons middenveld verkeerd uitpakt. Ons centrale verdedigingsduo Marc te Pas en Stanley Vreedeveld weten het onheil echter bijtijds een halt toe te roepen.

    Genieten
    En ondanks mijn wat mindere beleving van het begin van deze voetbalavond, betrap ik me erop dat ik toch weer zit te genieten. Bijvoorbeeld van een prachtige steekpass van diezelfde Lamme. Ok, Soufian wordt dan buitenspel gegeven, maar het was weer een actie waar Ziyech een stadion mee op de banken krijgt. Of die heerlijke gedurfde passeerbeweging van Stanley Vreedeveld die op dat moment aan een Frank de Boer in zijn beste jaren deed denken. Weer genieten!
    Hoewel Huizen een optisch overwicht heeft tegen het wat behoudender spelende Breukelen, zien we toch hoe spits Bram de Hollander in kansrijke positie naast kopt en Maikel de Leeuw een keer goed doorzet en een corner forceert. Die gaat dan gevaarloos voorlangs, maar onze gastheren uit Breukelen laten toch wel zien dat ze wel degelijk meedoen.
    Met een minuut of twintig op de stopwatch, wéér Dennis Lamme die aan de basis staat van zo’n soepel lopende aanval die uitmondt in een gevaarlijk schot waar Breukelen-doelman Montell goed bij zit. Een opmerkelijke doelman die me qua stijl van keepen een beetje aan Bruce Grobbelaar deed denken. Deze voormalige Zimbabwaanse doelman van Liverpool deed zijn (bijna) naam veel eer aan, maar het eind van het liedje was wel altijd dat hij de bal toch maar uit de goal hield. Zo ook deze jonge doelman van Breukelen – het oogde soms niet altijd even glad en soepeltjes, maar duikelend en vallend zou hij toch de nodige mogelijkheden van Huizen om zeep helpen.
    Aan de andere kant dan met een klein half uur gespeeld een snelle counter via Max Kaufmann, Bram de Hollander en Guido de Ridder. Dan een vlammend schot van de flank van iemand wiens rugnummer ik niet meer kon onderscheiden en het zijnet siddert vervaarlijk. Opmerkelijk was dat Kaufmann tot drie keer aan toe een duel op pure kracht op het middenveld kon winnen voor hij de bal aflegde op De Hollander.
    Breukelen-doelman Montell haalt dan een verrassend afstandsschot van Jurre van Mill onder de lat vandaan. Zoals gesteld: Montell bleek in de praktijk toch heel lastig te kloppen ondanks zijn onorthodoxe manier van keepen.

    Drie fatale minuten
    En dan is die nummer zeven van Breukelen – Duut – ineens ‘los’. Ineens heeft hij dan wat meer ruimte dan je deze voetballer mag geven. Hij zoekt de ruimte in zijn loopactie, zoekt de verre hoek en vindt beide, waarmee hij Huizen-doelman Hidde Hoelscher kansloos laat. En ineens staat Huizen zomaar uit het niets met 1-0 achter. Nog lijkt er geen man over boord, want meteen daarop krijgt Soufian een goede schietkans, maar weet onze B-junior én te weinig kracht én te weinig richting aan zijn inzet mee te geven en wéér komt die dekselse Montell als winnaar uit de strijd.
    Weer een uitval van Breukelen en in volle ren speelt spits De Hollander de bal 'over de hele' breed en van net binnen de zestien neemt vleugelspits David van de Veld de bal in één keer ongenadig op de schoen. Onhoudbaar slaat de bal binnen en binnen drie minuten krijgt Huizen dus een tweede treffer om de oren. Voetballend geen vuiltje aan de lucht, maar toch met 2-0 achter…
    Jasper van Vark zet dan vijf minuten voor de rust de bal maar weer eens voor, doelman Montell goochelt en komt wéér met de schrik vrij.
    Aan de andere kant komt doelman Hoelscher ook met de schrik vrij als een vrije trap tot twee keer aan toe van de lijn wordt gehaald in de scrimmages die op zijn doellijn werden uitgevochten.
    Bijna óp de doellijn raakt onze spits Baran Batman de bal half en de bal lijkt over doelman Montell te caramboleren. Maar nee hoor: nonchalant en met één hand vangt Montell de bal weer weg – het is om hopeloos van te worden! We hebben ons al haast met een 2-0 ruststand verzoend, als spits Baran Batman in de 44e minuut de bal na een soepel lopende aanval en achter het standbeen langs dan toch eindelijk langs Montell weet te kaatsen: 2-1 en Huizen lééft weer!

    Rust
    Niks aan de hand en toch in een tijdsbestek van drie minuten tegen een 2-0 achterstand aankijken. Fraaie goals, dat moet gezegd, maar voor mijn gevoel toch wel wat tegen de voetballende verhoudingen op het veld in. Breukelen is fysiek wat verder dan deze jonge Huizer groep en dat uit zich in mislukte acties waar spelers puur ‘op gewicht’ van de bal worden gezet.
    Op de valreep dus toch een aansluitingstreffer en dat biedt met het vertoonde spel zeker perspectief voor de tweede helft.

    Tweede helft
    Een tweede helft die we beginnen zonder spits Soufian die coach Michael Weggemans even rust gunde aan het begin van de tweede helft. Huizen lijkt het daardoor ook een beetje ‘kwijt’ te zijn, en zoekt naar de vorm van voor de rust. Nadat Breukelen de bal naast de goal van Hoelscher had gewerkt, weet de ploeg zich dan toch weer vlot te herpakken en Dennis Lamme dwingt doelman Montell weer eens tot een wat moeizaam ogende redding waarbij hij gestrekt naar de hoek moest. Maar hij hád ‘m dus wél weer…
    Aan de andere kant jaagt David vd Veld een voetzoeker door een woud van benen. Een uitermate lastige bal voor een keeper, maar Hidde Hoelscher laat zich er niet door verrassen.
    Colin Veerkamp wordt na een goed uur diep gestuurd. Montell komt snel zijn doel uit en gelooft meer in de goede afloop dan Veerkamp. Daardoor komt hij opnieuw als winnaar uit de strijd.
    Een schot van Duut levert dan ook bij Hoelscher een grabbelmomentje op en hij krijgt de bal niet onder controle. Gelukkig voor Huizen ligt hij bij de rebound wel meteen hinderlijk in de weg en komt zo met de schrik vrij.
    Weer Montell in actie op een schot van Vreedeveld. De rebound van Soufian (die weer ingebracht was door Weggemans) gaat dan over en de tijd begint te dringen voor de groen-gelen. Weer gaat Montell gestrekt naar de hoek om een afstandsschot van Van Kommer onschadelijk te maken. Maar het geloof begint een beetje weg te sijpelen bij Huizen en nadat Hoelscher zich nog bij een uitbraak wist te onderscheiden door razendsnel en dapper zij goal uit te komen en Huizen nog een tweetal corners op rij mocht nemen, bleken die drie minuten in de eerste helft toch fataal te zijn geworden voor de mannen van Weggemans.

    Michael Weggemans
    “Zeker! In die eerste helft verlies je het in die drie tot vijf minuten,” beaamt coach Weggemans mijn conclusie. Twee keer gaat het gewoon in de omschakeling fout. Ik vond dat we voetballend de betere ploeg waren, de tweede helft gingen zijn zelfs nóg wat meer inzakken, waardoor de ruimtes steeds kleiner werden. Breukelen was gewoon fysiek sterker, maar daar heb je maar mee te ‘dealen’. Ik denk dat we vandaag nog zelfs gemiddeld onder de negentien jaar zaten, dus een hele jonge ploeg, dus dat is voor onze jeugdopleiding alleen maar geweldig! Een hele hoop talent!”

    Apenstaartjes kijk op zaak
    Het is een beetje als mijn bezoekjes aan de sportschool: ik zie er altijd tegenop, maar als ik dan geweest ben, dan heb ik er toch steeds weer een goed gevoel aan over gehouden. Zo ook vandaag bij onze beloften: een jonge frisse ploeg waar ik met plezier naar heb zitten kijken. Een ploeg waar veel talent in zit, waar veel voetbal in zit.
    Helaas ontbrak vandaag Cihan Batuan in de selectie. Ik vernam dat hij wat minder trainde de laatste tijd. Eeuwig zonde! Een voetballer waarvoor je naar het stadion gaat, een natuurtalent. Maar helaas: als de ‘drive’ er niet is, dan houdt het toch onherroepelijk op.
    Eeuwig zonde!
    Ik hoop dat Cihan zich herpakt en de draad weer oppakt. Het doet me zeer om zo’n talent verloren te zien gaan…