https://www.svhuizen.nl/derby-s/n4616c103
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Derby`s
    10 jul 2020
    Ron Tuijnman
    Het blijven speciale wedstrijden die onderlinge wedstrijden tussen streek- of plaatsgenoten: de `derby`. Een column...
    derby-s

    Derby’s
    In mijn vorige column had ik het al even over het supportersgedrag dat ons o zo fraaie voetbal zo afschuwelijk kan ontsieren. Ik kreeg van Gert van der Roest een reactie die ik u niet wil onthouden:

    In je bijdrage lees ik over de wedstrijd in Harkema waarin Frank Aboikoni na een indrukwekkende rush afrondde. Volgens mij was de rush in de thuis wedstrijd tegen Quick Boys waarbij Frank de 2-0 maakte. In Harkema scoorde Frank in de 88ste minuut uit een vrije trap.
    De wedstrijd in Spakenburg waarin het na afloop uit de hand liep kwam volgens mij uit een in de blessure tijd gegeven strafschop die door Donleben werd benut. Hierdoor kwam Huizen op gelijke hoogte met Spakenburg. Fans van Spakenburg meenden de scheidsrechter hiervoor te bedanken door hem enkele klappen en schoppen te geven. Ook enkele supporters van Huizen kregen klappen waaronder een kind van circa 10 jaar.
    Dat het gemeente bestuur een politiemacht te voorschijn toverde na de vechtpartijen in Harkema kwam omdat er op internet aanwijzingen waren dat groepen vanuit Katwijk naar Huizen zouden afreizen om nogmaals de confrontatie met de Friezen op te zoeken. De wedstrijd zou aanvankelijk op dinsdag in Huizen worden gespeeld, drie dagen na de confrontatie in Wezep met Spakenburg.
    Gelet op de dreiging besloot de toenmalige burgemeester Jos Verdier de wedstrijd op zaterdag te laten spelen in plaats van dinsdag. Dit laatste kwam ons overig niet slecht uit.
    Het leek mij goed om je dit als achtergrond nog even te melden.

    Blijkbaar laat mijn geheugen me dus op wat details in de steek. Ik zie ‘Aboi’ nog steeds over dat Friese veld denderen en wellicht heb ik de rush tegen Quick Boys daar mee gecombineerd.
    Waarschijnlijk eindigde een andere wedstrijd tegen ‘De Blauwen’ ook in een matpartij, want ik blijf heel eigenwijs toch bij mijn versie. De herinnering aan mijn vader versterkt die lezing. Verder uiteraard mijn dank aan Gert voor zijn bijdrage. Altijd leuk om een reactie te krijgen. Ik zie wel hoe vaak een verhaal wordt aangeklikt, maar ik heb dan uiteraard nog geen idee hoeveel mensen hem dan ook écht lezen.

    Derby’s vormen binnen dit kader van beladen wedstrijden al vlug een bron van opgeklopte wederzijdse animositeit. Beide supportersscharen willen maar één ding: maandag als winnaar op het werk verschijnen en het de aanhangers van de verkeerde kleur nog eens lekker inwrijven dat ze aan het kortste eindje hebben getrokken. De dalen en bergen van het supporter-zijn komen nergens zo dicht bij elkaar als maandagochtend bij het koffieapparaat.
    En dus zijn de gemoederen op voorhand al opgestookt in de weken voorafgaand aan de derby. Met schimpscheuten en gewaagde voorspellingen wordt het sfeertje vilein op scherp gezet.
    Dan de wedstrijddag zelf. Veelal ludiek acties vooraf: van gekleurde kippen die het veld op worden gegooid (al zullen die arme dieren dat zelf heel wat minder als ludiek ervaren), van vliegtuigjes met spandoek tot een helikopter die een paar honderd geel-groen gekleurde ballen op het veld van de Zuidvogels deponeerde. Altijd heerst er een sfeertje waar de gespannen verwachtingen van afdruipen: drumband, vuurwerk, fakkels, muziek, eetstandjes her en der...
    Helaas ook minder ludieke acties als het bekladden of zelfs doorzagen van de doelpalen en het verknippen van de doelnetten. Voor mijn gevoel ruil je daarmee je supportersbrevet in voor dat van ordinaire vandaal: onnodig schadeposten voor de club waar je dus simpelweg niet buiten kunt: je eerste tegen je tweede kan je toch niet echt een derby noemen. Ook voor een derby heb je gewoon een tegenstander nodig om het leuk te kunnen maken. Een beetje respect is dan ook in mijn optiek zonder meer op z’n plaats.
    Maar misschien heb ik als ‘jas’ makkelijk praten. Niet geheel ongevoelig voor een beetje rivaliteit trakteerde ik de jongens van mijn D2 destijds altijd op een patatje als de Zuid er weer eens onder was gekregen, maar heel diep zit die rivaliteit bij mij nou eenmaal niet. Überhaupt niet, eigenlijk: als fanatiek Ajacied mag ik Feyenoordfans graag een beetje jennen, maar heb ik diep in mijn hart toch altijd respect voor die andere ‘grand old lady’ van het vaderlandse voetbal. Met afschuw hoorde ik in het Olympisch Stadion van Amsterdam destijds de ‘fans’ om me heen ‘Ouwe lul! Ouwe lul!’ scanderen toen Josef Kiprich in een klassieker gewisseld werd. De tranen klotsten achter mijn ogen: dit was toch totaal ongepast voor een prachtige speler als Kiprich was? Maar goed, je houdt je mond. Die rennende lafaard en de bloedende held, weet u nog?
    Derby’s en rivaliteit steekt altijd de kop op waar twee clubs in elkaars territorium opereren. In Veenendaal heb je dat tussen D.O.V.O. en GVVV, in Katwijk heb je dat tussen Quick Boys en Katwijk, maar zelfs tussen Valleivogels en Scherpenzeel.
    Een verhaal apart is natuurlijk ‘De Moeder Der Derby’s’, die wedstrijden daar aan de boorden van het Nijkerkernauw (of is het daar nog Eemmeer?). Half voetbalminnend Nederland stapt daarvoor in de auto om dé amateurklassieker van Nederland bij te wonen. Ook veel Huizensupporters laten dan zelfs de wedstrijd van hun eigen club schieten om dát maar mee te kunnen maken. Gouden wedstrijden voor de penningmeesters aldaar en je moet er toch niet aan denken dat die twee niet in dezelfde afdeling tegen elkaar uit kunnen komen. Vooralsnog lijkt dat alleen in seizoenen 2016-2017 en 2017-2018 deze derby niet verspeeld werd – ik kon van deze seizoenen tenminste geen uitslagen opdiepen.
    Ook hier vormt de klassieke maatschappelijke onderverdeling tussen ‘het werkvolk’ en de ‘hogere stand’ wellicht de bron van alle rivaliteit: de club van de boeren en klerken (SV Spakenburg, ook bekend als "de blauwen") versus de club van het volk en de vissers (IJsselmeervogels, "de rooien"). Ook hier in Huizen lijkt die tweespalt daar zijn oorsprong te vinden. Ik heb me laten vertellen dat ‘De Zuid’ een arbeiderswijk was, terwijl de sv Huizen zijn leden betrok uit de meer gegoede buurten. En dat is natuurlijk een heerlijke voedingsbodem om die ‘rijke luis zoontjes’ een lesje te leren en omgekeerd wil je dat als sv Huizen natuurlijk niet laten gebeuren. En zie daar de extra dimensie die de Huizer derby’s tot een speciale wedstrijd maken.
    Sportief gezien hoef je dus eigenlijk niet blij te zijn met die derby’s: je treft altijd één tegenstander die bovenop de normale wil om te winnen ook nog eens dat extraatje aan fanatisme aan de dag zal leggen. In dat kader vind ik het ook wel opmerkelijk dat veel supporters kort na de eigen wedstrijd al weten te vertellen wat de Zuid heeft gedaan en zich vooral erg bezorgd maken als onze buren in de ranglijst boven ons uit dreigen te stijgen.
    Af en toe steken er plannen de kop op om met onze buren te gaan fuseren. De gemoederen bij die discussies lopen altijd hoog op en het fanatisme vlamt weer op als nooit tevoren. En dan toch blijft me bij dat de Zuid-selectie als een van de eersten een bijdrage aan Huizen leverde toen onze club in financieel zwaar weer verkeerde.
    Een goede buur is dan toch maar weer beter dan die verre vriend – want vanuit Zeist bleef het bij mijn weten oorverdovend stil toen de fiscus aan de poort van de Wolfskamer rammelde…