https://www.svhuizen.nl/de-kater-ajax-huizen-5-1/n2692c117
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    De kater: Ajax-Huizen: 5-1
    15 mei 2016
    Ron Tuijnman
    Het had de kers op de taart van een geweldig seizoen moeten worden: de spectaculaire ontknoping. Maar het liep anders...
    de-kater-ajax-huizen-5-1

    Koud
    De zomer viel dit jaar vorige week, want vandaag hebben de herfststormen al weer bezit van ons koude kikkerlandje genomen.
    Na de spectaculaire ontknoping in de eredivisie rijd ik met goede hoop op een soortgelijke ontknoping in de zaterdag hoofdklasse A naar de Amsterdamse Toekomst. Vandaag moet O.D.I.N. thuis tegen het opstomende D.O.V.O. dat moét winnen om een ticket voor de nacompetitie te verwerven. O.D.I.N. maakte de laatste weken bepaald geen al te onoverwinnelijke indruk, dus ik acht daar alles mogelijk en Huizen moet tegen laagvlieger Ajax waar zo ongeveer de halve selectie vertrekt. Van alles mogelijk, dus op voorhand.
    Ik vind het overigens maar een vreemde regeling dat de eredivisie - waar de belangen toch echt in de miljoenen euro’s lopen - beslist wordt op doelsaldo en dat bij de amateurs er altijd een beslissingswedstrijd gespeeld moet worden, maar dit terzijde. Naar ik me heb laten vertellen wordt die misstand er ook uit gehaald volgend seizoen.
    Het is opmerkelijk hoe verschillend de ontvangst bij de verschillende clubs is. Bij de ene club word je met koffie en gebak onthaald alsof je een welkome bruiloftsgast bent, andere clubs behandelen je alsof je zojuist betrapt bent op insluiping.
    Uiteindelijk krijg ik de opstellingen uit handen van Cor Makkinje en ik constateer dat we een nagenoeg volledig inzetbare selectie hebben. Uiteraard ontbreekt Desmond Mensen nog en zie ik ook Jorik van Ruiswijk niet op het formulier terug, maar verder een ‘brede bank’ met Leroy Oehlers, Quincy van Waveren, Garrett Jones, Denny van Loen, Arnoud van Toor, Nino van Jaarsveld en reservedoelman Wilco Mackaay.
    De wind staat pal in de kleine tribune en ik zit het af te sterven van de kou zelfs in mijn winterjas, nu maar hopen dat de wedstrijd een hartverwarmend effect heeft…

    Hoop
    Meteen de eerste minuut gaat Ajax vleugelspits Kenneth Misa-Danso er als een speer vandoor en zijn voorzet caramboleert vervaarlijk richting tweede paal. Verkerk moet zich strekken en weet het gevaar te bezweren. Het had een waarschuwing moeten zijn voor de Huizers. Omdat we wat later begonnen door het uitlopen van een jeugdwedstrijd horen we tot onze vreugde dat O.D.I.N. inmiddels met 0-1 achter staat tegen D.O.V.O. Nu zelf nog 'even’ winnen en dan op naar die beslissende wedstrijd om de schaal!
    Huizen opent dan ook met een stevige drang naar voren, maar is daarbij in de opbouw wat slordig zodat het merendeel van de aanvallen al een prematuur einde vindt in de voeten of op het hoofd van een Ajacied.  Daarbij heeft onze defensie de handen meer dan vol aan de snelle en beweeglijke spitsen van de Amsterdammers die herhaaldelijk vanuit de omschakeling vervaarlijk doorkomen. Maar vooralsnog is er nog geen vuiltje aan de vaalgrijze lucht. Sam Doeve probeert met een verre poging doelman Van der Werff van Ajax te verschalken die wat ver voor zijn doel bivakkeert. De idee achter de poging was goed, de uitvoering miste echter de nodige precisie en de bal gaat dan ook kansloos naast.

    Wanhoop
    Na een kwartier slaat het noodlot echter onverbiddelijk toe als Stanley Akoy vanuit buitenspelpositie richting Verkerk mag spurten. Met zijn snelheid is hij niet meer te achterhalen door onze defensie en met een bekeken schuiver laat hij ook zijn laatste obstakel Johan Verkerk kansloos: 1-0.
    Daar gáán onze kansen op de titel, bibbert het op de tribune. Een paar stoeltjes naast me dient een tweeling(?) de Huizer spelers luidkeels van advies en de moedeloosheid klinkt steeds nadrukkelijker in hun noodkreten door. De adviezen verworden tot algemeenheden als ‘Pak die bal nou eens af!’ en meer van dat soort goed bedoelde adviezen. Maar het mag niet baten: vier minuten later mag Misa-Danso van eigen helft vertrekken en stuift hij opnieuw zomaar ongehinderd richting Verkerk en weer is onze doelman kansloos tegen de bekeken inzet van de watervlugge Ajax-spits.
    Huizen tracht nog wel wat terug te doen. Onder meer door een vrije trap van Verbiest die knap door Vd Werff uit de hoek wordt geranseld.
    Inmiddels horen we dat ook D.O.V.O. op 0-2 is gekomen en een zekere mate van bitterheid maakt zich van ons meester op de tribune: geschiedt ‘het wonder’ daar dus wel in Heemskerk, laten we het hier dus gewoon op een akelige manier liggen…
    Iry Etwi weet de voorzet net niet voldoende richting te geven – met het hoofd! – na een vrije schop rand zestien-meter, maar het zijn speldenprikken vergeleken met de genadeloosheid waarmee Ajax vanmiddag iedere kans lijkt af te maken.
    Hoewel: een even hilarisch als heroïsch moment voor onze doelman Verkerk als Akoy weer als een warm mes door onze defensie spurt en alleen voor Verkerk opduikt. Het doel ligt wagenwijd voor hem open, maar onze dappere sluitpost duikt, pareert, pareert nogmaals de rebound en zelfs ten derden male weet hij zijn kansloze strijd toch in zijn voordeel te beslechten. Alleen daarvoor verdient Johan voor vandaag al een voldoende. En ik kan u verklappen dat ik er vanmiddag verrekte weinig heb kunnen uitdelen aan Huizerzijde…
    Het is echter uitstel van executie, want op slag van rust wordt er geknoeid op het middenveld, onnodig balverlies geleden en wéér schieten de Ajacieden als zilvervisjes door onze defensie. Misa-Danso zet voor en volkomen ongedekt duikt daar Joost Heij op om de bal simpel achter Verkerk te schuiven: 3-0. Over en sluiten, bye-bye titel, fluit maar af scheids…

    Rust
    En dat doet scheidsrechter Meilink dan ook maar en met een ontluisterende 3-0 stand druipt Huizen af richting kleedkamers. Dat D.O.V.O. inmiddels op 1-3 is gekomen doet er allemaal niet meer toe, hier op De Toekomst vergooien we onze laatste kans op de titel. En als je iets doet, dan moet je het goed doen, nou Huizen liet er geen twijfel over bestaan wie er vandaag als winnaar van het veld zou stappen. Het is werkelijk onbegrijpelijk dat we deze ploeg zo fraai aan de kant hebben gespeeld in de thuiswedstrijd. De onverklaarbare wisselvalligheid die Huizen dit seizoen al eerder parten speelde doet zich ook nu weer gelden: we zijn geen schim meer van de ploeg die we kúnnen zijn. ‘Laat ze eerst nou eens die dozen van de voetbalschoenen halen…’ verzucht een supporter als ik me hardop afvraag hoe Henk van de Pol dit tij nog zou moeten keren. Ik denk dat alleen Voodoo nog een optie is…

    Lijdensweg
    Met Leroy Oehlers voor Danny Benning hoopt Van de Pol dan meer kans te gaan maken deze tweede helft.
    De verder tot dat moment nagenoeg onzichtbare Zakaria el Biyar zet dan na een minuut of tien de bal goed voor. Maar de wedstrijd is al een helft lang een voetbalgevecht waarbij – en ik weet: schijn bedriegt – scheidsrechter Meilink voor mijn gevoel wat veel van de thuisploeg en wat weinig van de gasten toeliet. En dus wordt de bal in dat voetbalgevecht weer geruimd door de fysiek fellere Amsterdammers. Maar ook al had Pierluigi Collina deze wedstrijd gefloten, dan nog was Huizen kansloos geweest, want het is pure armoe wat Huizen daar vandaag op de mat legde.
    Het is weer Zakaria el Biyar die een speldenprikje uitdeelt als hij goed doorzet en eerst op de benen van Brian van der Werff schiet. De rebound belandt uiteindelijk rand zestien, waar de inzet (ik kon even niet zien van wie) uiteindelijk met wat gegrabbel toch door Van der Werff overmeesterd wordt.
    Huizen ploetert en Ajax countert. Beide ploegen laten voetballend bitter weinig zien en van de hartverwarmende momenten waar ik voor aanvang nog op hoopte komt bedroevend weinig terecht.
    Mijn aantekeningen nemen qua tweede helft dan ook eigenlijk pas echt een  aanvang als Van de Pol een dubbele wissel brengt. Van Loen en Van Toor worden gebracht voor Doeve en Klaassen. Ik denk dat Van de Pol ‘iene-miene-mutte’ gedaan heeft, want er waren er wel zes rijp voor een wissel!
    Zonder verder iemand tekort te willen doen haalt het allemaal weinig uit. De ploeg zit vast, is uit de rails gelopen en dat verandert dus niet wezenlijk met het inbrengen van twee of drie wissels. Het ‘voetbal’ was vandaag in de bus achtergelaten en we zitten te kijken naar ballen waar je de wanhoop van in de schoenen droop: een keiharde bal breed die maar nauwelijks kon worden verwerkt of een diepe bal zonder dat er ook maar Huizer speler in de buurt was! Je vraagt je dan in arren moede af wat zo’n speler met zo’n pass voor ogen had? Wie dacht hij te bereiken? Waar had hij op gehoopt? Welke speler met een rode ‘S’ op zijn borst had hij met cape en al aan willen zien vliegen? Vergeef me mijn meligheid: het was onze enige troost daar op die stervenskoude tribune in Amsterdam. Het was een lijdensweg voor een ieder die Huizen een warm hart toedroeg – voor wie nog een warm hart had, daar in die snijdende noordenwind…

    Toch nog?
    Dan valt de bal een kleine twintig minuten voor tijd een keer wel goed. Arnoud van Toor haalt verwoestend uit en de bal spat als een granaat vanuit moeilijke hoek achter Van der Werff. 3-1 met nog een dikke twintig minuten te gaan. Snel berekenen we tegen beter weten in dat met een doelpunt per tien minuten we wellicht toch nog met de schrik gaan vrijkomen! Theoretisch zou het met wat extra tijd allemaal nog kunnen!
    Meteen daarop achterin bij de Ajacieden een communicatiefoutje en de bal wordt met de voet teruggespeeld op Van der Werff die alleen maar met de handen een scoringskans voor Huizen weet te voorkomen. Een indirecte vrije schop derhalve, net binnen die beruchte lijnen. De bal wordt aangetikt en er wordt uitgehaald, maar de bal smoort in de muur van verdedigers die de Amsterdammers schielijk rond hun bedreigde veste hadden opgetrokken.
    Ook Zakaria gaat even later weer een keer goed door. Zijn voorzet wordt met een omhaal getracht binnen te werken, maar de poging lukt maar half. Zakaria stuift door en gaat over doelman Van der Werff en tegen de vlakte. Uiteraard hopen we en schreeuwen we om een strafschop, maar ik denk dat Meilink hier toch het gelijk aan zijn zijde had en door liet spelen. Heel even lijkt Huizen terug in de wedstrijd te komen.

    Coup de grâce
    Maar de tijd verstrijkt zonder de noodzakelijke aansluitingstreffer. En dan mag Stanley Akoy in de 82e minuut weer zomaar door het hart van defensie stomen en zijn hoek uitkiezen. Ik denk dat Ajax-trainer Jorg Smeets zijn mannen van de week op dit soort één-tegen-één –situaties heeft getraind, want de doeltreffendheid waarmee de Ajacieden dit soort buitenkansjes afwerkten was opvallend. Met deze 4-1 is het laatste restje hoop toch zelfs bij de grootste optimist wel onverbiddelijk de bodem in geslagen en verlangen we eigenlijk allemaal naar het eindsignaal.
    Voor de statistieken kegelt Akoy de bal vier minuten voor tijd dan nog maar eens spijkerhard in de kruising en laat zo zijn derde van de middag aantekenen.
    Dan neemt scheidsrechter Meilink zijn beste beslissing van deze trieste middag en fluit af zonder verder tijd bij te trekken en verlost ons daarmee van deze lijdensweg…

    De kater
    Na afloop begeef ik me naar de kleedkamers om daar zoals gebruikelijk onze hoofdtrainer om zijn commentaar te vragen. Maar zijn hoofd staat er niet naar: getergd roept hij iedereen de kleedkamer in tot en met de geblesseerde spelers aan toe en als de deur dicht knalt kan ik zelfs op de gang de tirade bijna woordelijk volgen.
    Als Henk dan uiteindelijk weer naar buiten komt benen, klinkt het’ Nu maar even geen commentaar, Ron!’ en daar kan ik me op dat moment zeker wat bij voorstellen. Het is natuurlijk wel een beetje vreemd om na zo’n donderspeech tien seconden later doodgemoedereerd een weloverwogen verhaal te houden. Ik respecteer dan ook Henks verzoek en besluit hem dan maar in Huizen op te wachten voor een tweede poging.

    Henk van de Pol
    “Ik was boos! Heel boos!” verklaart Henk van de Pol als ik hem inderdaad bereid vind om in onze eigen kantine nog even terug te komen op deze deceptie. “Ik was vooral boos vanwege de manier waarop we er mee omgaan als we dan een keer verliezen. Dat kan uiteraard gewoon gebeuren. We zijn een ploeg die gewoon een fantastische competitie achter de rug heeft. We hebben 48 punten, de minste goals tegen, bijna de meeste gemaakt (een beter doelsaldo dan de uiteindelijke kampioen! Red.). Als je tegen wie dan ook voor aanvang van deze competitie had gezegd dat we de nacompetitie zouden halen en tot op de laatste dag voor de titel mee zouden doen, dan had iedereen dat toch helemaal prima gevonden?”
    “Heb je een verklaring voor die wisselvalligheid die deze ploeg zo kenmerkt? Het ene moment speel je NSC met 7-0 van de mat en nu ga je hier kansloos kopje onder…
    “Ik denk dat we onszelf voorbij liepen, vandaag,” pareert Henk mijn opmerking. “Dat was ons grootste probleem. We wilden té graag. We liepen maar te rennen en te vliegen en dat was gewoon niet goed. Daar hoort iedereen bij en daar hoor ik ook bij, klaar! Nee, ik wil de strekking van mijn verhaal in de kleedkamer niet in dat verslag hebben. Wat in de kleedkamer gebeurt moet ook in de kleedkamer blijven, dat is tussen mij en de ploeg. Ik vind dat we ons volgende week gewoon moeten revancheren in de nacompetitie. Achilles Veen (onze tegenstander in die competitie. Red.) heeft een meer dan uitstekende ploeg, dat hebben we hier thuis wel gemerkt, daar boffen we zeker niet mee. We zullen alle zeilen bij moeten zetten om die ploeg eronder te krijgen, maar dat is dan ook meteen de mooiste manier om revanche te nemen voor vandaag. Maar dat dat verrekte lastig zal gaan worden, dat staat als een paal boven water! Goeie ploeg dat Achilles…” mijmert Henk even in gedachten verzonken. “Ik vond het persoonlijk het best voetballende elftal van deze competitie.”
    “Krijg je de ploeg weer op de rit voor die nacompetitie?”
    “We gaan deze week gewoon weer hard aan het trainen. Natuurlijk zijn de jongens teleurgesteld en je zag vandaag ook dat eigenlijk niemand zijn niveau haalde. We stonden met name verdedigend niet zoals we dat kunnen. We hebben in de laatste drie wedstrijden negen goals tegen gehad! We liepen constant uit onze positie, de rest-verdediging was dramatisch! We hebben wat dat betreft wel een hele goeie les gehad vandaag, daar moeten we ons voordeel mee doen richting de komende wedstrijden. We verloren de bal op een positie waar dat niet mag en dan stonden we allemaal uit de positie om de tegenaanval nog tegen te kunnen gaan! Dan win je ook nog eens de beslissende duels niet. Kijk naar die tweede goal: dat duel moest je winnen en dat win je dan net niet, Benning uit positie en de bal wordt binnendoorgestoken en hup: 2-0! Als het 1-0 met rust blijft is er niks aan de hand, maar we gingen helemaal in de fout – het sloeg gewoon nergens op! Doe rustig aan, niet gek gaan doen…” verzucht onze oefenmeester.

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    “Dat wordt een kort apenstaartje!”
    “Knappe jongen die hier nog iets positiefs over weet te melden!”
    “Doop die pen maar diep in de azijn!”

    Zomaar wat kreten die me werden toegevoegd na deze ontluisterende nederlaag waarmee Huizen genadeloos werd afgeschminkt als kampioenskandidaat. En inderdaad was de Heemskerker schaterlach bijna letterlijk tot op de Wolfskamer hoorbaar. Dit zijn dan ook voor mij als verslaggever niet echt de verslagen waar ik zaterdagavond naar uitkijk om te gaan schrijven. Mijn felicitiaties gaan vanaf deze plek ook naar Heemskerk waar O.D.I.N. de terechte kampioen bleek. Het feest zal daar tot in de late uurtjes zijn doorgegaan, want zojuist stond er nog steeds geen verslag op voetbalopzaterdag.com...
    Maar eventjes terug naar ‘af’…
    Voor aanvang van de competitie was ik net als velen al tevreden geweest met rechtstreekse handhaving. Ik daag iedereen uit even in het geheugen te graven en zijn/haar verwachtingen nog eens op te diepen na de beker- echecs tegen Zuidvogels en SDO. Tot zelfs de kansloze nederlaag tegen het inmiddels gedegradeerde LRC aan toe. Wie had op dat moment gedacht dat we tot op de laatste dag nog volop voor de titel zouden gaan strijden? Dat we gewoon al weken zeker zijn van een plek in de nacompetitie voor promotie naar de voormalige topklasse?
    Natuurlijk is het bitter als je tegen Eemdijk en Ajax de titelschaal tussen je vingers voelt weg glibberen. Natuurlijk is dat frustrerend en teleurstellend: zo dichtbij en dan toch misgrijpen, dat is gewoon moeilijk te verkroppen. Maar het neemt niet weg dat het seizoen gewoon ver boven verwachting is verlopen.
    De wisselvalligheid van de ploeg heeft ons voor mijn gevoel de das om gedaan: 6-0 winnen van SWIFT, 7-0 van NSC, 4-1 van D.O.V.O., 0-3 in Veen tegen Achilles afwisselen met de 0-3 tegen LRC, de twee nederlagen tegen Eemdijk, de twee doelpuntloze gelijke spelen tegen laagvlieger Bennekom… Dáár hebben we dus onze kansen laten liggen. Kampioen word je tegen de kleintjes merkte Cruijff ooit op. Wij wisten te vaak tegen die – met alle respect - kleintjes toch te vaak niet het beste in onszelf naar boven te halen.
    Opvallend zijn ook de uit- en thuisstatistieken:
    Thuis:  7 gewonnen, 2 gelijk, 3 verloren, 32-12 (+20), 23 punten.
    Uit     : 8 gewonnen, 1 gelijk, 3 verloren, 22-14 (  +8), 25 punten.
    Daaruit mogen we concluderen dat we op zich thuis en uit weliswaar qua punten vergelijkbare resultaten halen, maar dat de overtuigende zeges, getuige het doelsaldo, toch vooral op die eigen vertrouwde Wolfskamer plaats vonden. Duidelijk is dan ook dat onze ploeg de steun van het thuispubliek nodig heeft om tot grote prestaties te komen. Ik zou u dan ook met klem willen verzoeken deze bittere pil weg  te slikken en toch in groten getale de ploeg te steunen in die laatste twee cruciale wedstrijden in de nacompetitie. De jongens hebben uw steun niet alleen nodig, ze hebben hem ook verdiend met een ongekend goed seizoen!
    Tot zaterdag!

    Ron Tuijnman
    Op- en aanmerkingen, correcties en aanvullingen, reacties als altijd van harte welkom via RON apenstaartje RTPSOFTWARE punt NL


    Ajax -Huizen 5-1
    Scoreverloop:
    16. Stanley Akoy 1-0
    21. Kenneth Misa-Danso 2-0
    45. Joost Heij 3-0
    68. Arnoud van Toor 3-1
    76. Stanley Akoy 4-1
    83. Stanley Akoy 5-1

    Opstelling Huizen:
    Johan Verkerk, Danny Benning (45. Leroy Oehlers), Sam Doeve (60. Arnoud van Toor), Guido de Graaf, Bilal Laoikili, Iry Etwi, Nicolaï Verbiest, Joey Papamelodias, Aron Klaassen (60. Denny van Loen), Zakaria el Biyar.

    Opstelling Ajax:
    Brian van der Werff, Joël Silooy (83. Donny van der Dussen), Siver Abdulrahman, Roy Deken, Donald Snches Silva, Kevin de Visser, Sergio Camerion (65. Deen van Embricqs), Glenn van Zoolingen, Joost Heij, Stanley Akoy, Kenneth Misa-Danso (87. Reda Kharchouch)