https://www.svhuizen.nl/de-harde-noot-die-batavia-90-heet/n4388c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    De harde noot die Batavia `90 heet...
    14 sep 2019
    Ron Tuijnman
    Op voorhand leek het een eenvoudige klus tegen de ploeg die slechts één schamel puntje had weten te verzamelen. Het pakte wat anders uit....
    de-harde-noot-die-batavia-90-heet

    'n ‘Generale’ in Lelystad
    Met volgende week dan ‘eindelijk’ de eerste competitiewedstrijd in zicht, kan deze districtsbekerontmoeting gezien worden als een soort generale repetitie: de laatste officiële wedstrijd voor de opening van het seizoen. Een treffen dat echter op voorhand niet echt bol staat van de spanning, want er moeten gekke dingen gebeuren wil Huizen de eerste plek in de poule nog mislopen. Daarbij heeft Batavia ’90 slechts één schamel puntje uit de voorgaande twee wedstrijden weten te peuren via een 1-1 gelijkspel tegen ‘op de ellebogen spelend’ Hierden. Die uitspraak komt van de voorzitter van de club die me attent oppikt als ik op zoek ga naar het wedstrijdformulier.
    Een explosief groeiende club, dat Batavia ’90. Inmiddels met een kleine duizend leden en komende van de zondagcompetitie me fikse ambities overgestapt naar de zaterdag. Vorig jaar gepromoveerd naar de tweede klasse in een seizoen waarin men slechts één wedstrijd verloor en ondanks 63(!) punten op de teller toch het kampioenschap aan haar neus voorbij zag gaan.
    Als ik het wedstrijdformulier dan keurig geprint aangereikt krijg, dan vallen me de namen van Sefanja Davids en trainer Michel van Oostrum op. In de fraaie presentatiegids van de polderbewoners (daarin is men Huizen dus zelfs als tweedeklasser Huizen al mijlenver voorbijgestreefd) zie ik dan ook nog Christy Bonefacia staan. Die is dan nog niet wedstrijdfit, maar met de voormalig topscorer van de eerste divisie (2x!) als trainer op de bank, spreekt daar toch ook wel die ambitie uit om snel aansluiting te vinden bij de hogere regionen van het zaterdagvoetbal. Verder geen namen die mijn hart sneller doen kloppen of het moet die van voormalig Huizen-speler Chad de Jong zijn, maar die zit niet bij de wedstrijdselectie.
    Bij Huizen heeft vanmiddag Jaime Hensen de voorkeur onder de lat gekregen. Terwijl de teammanager van Batavia over mijn schouder mee gluurt teken ik de vermoedelijke opstelling op mijn papiertje. Hoewel ik denk dat hem die namen niet veel zullen zeggen, ga ik toch maar wat onduidelijker schrijven. Dan teken ik een laatste lijn op met Krux en Martina centraal en Kogeldans en Kroeze op de flanken. Een middenveld met Van ’t Land, Van Kammen en Lo-Asioe, waarbij ik me ook zo maar kon voorstellen dat deze laatste stuivertje wisselt qua positie met Martina. Voorin dan weer Rob Knul. Hij zag de voorbereiding grotendeels aan zich voorbijtrekken met een blessure, maar is nu dan weer op de weg terug. Via de flanken verwacht ik dan Schmitz en Van der Veldt en dat betekent een bankplaats voor Olivier Blaauw, die daar gezelschap krijgt van de gebroeders Lamme, Boterenbrood en reservedoelman Laan.
    Geen tribune daar in Lelystad op het verder fraaie complex met louter échte grasvelden. Wel een soort ‘wal’ waar wat bankjes tegen de reclameborden geplaatst zijn. Die bieden echter weinig zicht op de beide doelgebieden doordat de dug-outs er vervelend voor staan, alsook enkele fors bemeten lichtmasten. Brutaal leen ik een stoeltje uit de kantine en vat dus post ter hoogte van de middenlijn.

    Dacht ’t niet!
    Gelukkig wel een fraai en werkend scorebord. En dat vertoont louter nullen als de Batavieren de eerste corner mogen nemen. Vandaag ‘n makkie? Ik dacht ‘t niet! Batavia heeft er de zinnen op gezet om te winnen van Huizen! Hoewel de teammanager op voorhand tekende voor een gelijkspelletje, is zijn team zeker niet van plan daar genoegen mee te nemen. Een geroutineerd team en dat merk je aan de sluwe manier van voetballen.
    Uiteraard is het Huizens eer te na om daar zomaar genoegen mee te nemen en dus komt het eerste schot van de wedstrijd van de voet van Lo-Asioe – al mag dat rollertje die naam eigenlijk niet hebben. Doelman Demi Loet-Ioetoer (wat zal die jongen zijn naam vaak door de telefoon moeten herhalen) onderschat het balletje toch enigszins, maar grabbelt hem toch bijtijds op.
    Achterin is het inderdaad Martina die met Krux het centrum vormt en dus zorgt Lo-Asioe voor de dynamiek op het middenveld.
    Met vier minuten op die fraaie klok dan weer een fraaie aanvalsopzet van Huizen. Via de flank zet Lo-Asioe weer goed voor en dan lijkt Rob Knul in goede positie te komen voor de openingstreffer. Helaas struikelt onze aanvalsleider voor hij die positie weet te bereiken en gaat ook deze aanval verloren.
    Aan de andere kant mag Joy Schoonhoven een corner nemen. De bal komt goed voor en Sven Kolle weet er net niet bij te komen met het hoofd. En zo ontspint er zich een aantrekkelijke, vlotte wedstrijd waarin de tweedeklasser met ambitie bepaald gelijke tred weet te houden met de eersteklaser met ambitie.

    Mazzeltje
    Dan gaat er iets verschrikkelijk mis op het middenveld bij Batavia: een terugspeelbal is net te kort. Doelman Loet-Ioetoer aarzelt een moment te komen of te blijven staan en dan is het te laat voor hem. De razendsnelle Van der Veldt is er als de kippen bij om de bal voor hem weg te tikken en als Loet-Ioetoer de strijd dan opgeeft kan hij schuin voor de goal de bal simpel binnenschuiven. Huizen leidt met 0-1 en er lijkt geen vuiltje aan die strak blauwe lucht daar in Lelystad.
    Erop en erover, lijkt nu het devies! Zeker als spits Knul aan een fraaie solo in het strafschopgebied begint die echter één man te lang duurt.
    Aan de andere kant weer die rappe spits Schoonhoven die Hensen bij de eerste paal op de proef stelt. Onze doelman pareert bekwaam en komt als overwinnaar uit de strijd. Maar Batavia heeft zich bepaald niet bij ‘het onvermijdelijke’ neergelegd!
    Het wordt echter wel wat onvriendelijker, waarbij arbiter Luuk Adams min of meer de roetveeg-Piet was. Hij kon weinig goed doen in de ogen van coach Van Oostrum en dat sfeertje druppelde langzaam maar zeker ook bij de spelers binnen. Het eerste geel van de wedstrijd is voor Sefanja Davids na een onbesuisde tackle op Dani Schmitz. In mijn ogen terecht geel, maar niet in de ogen van Van Oostrum die dat luidkeels kenbaar maakt. Een minuut later zet Van ‘t Land dan een stevig blok bij een aanval waarbij Kroeze de bal uitstekend voor wist te geven. Door dat blok weet Van ’t Land de aanval levend te houden en hij jaagt de bal hard en rakelings voor Loet-Ioetoer langs. Sergae Kogeldans deelt dan een ferme schouderduw uit die niet bestraft wordt door Adams en als Adams bij de daaropvolgende aanval dan wel een overtreding op Knul bestraft, dan zijn de rapen gaar in de dug-out van Batavia. Of eigenlijk: ruim daarvoor, want Van Oostrum posteert zich pontificaal op de zijlijn waar onze onvolprezen Gert van der Roest de vlag moet hanteren. Die zou telkens met een boogje om Van Oostrum heen moeten lopen en verzoekt hem dan ook binnen zijn coachvak plaats te nemen. En dan begint Van Oostrum te treiteren en te sarren. Een gedrag dat je toch eigenlijk niet van een voetbaldier met zoveel ervaring zou verwachten. Uiteindelijk moet arbiter Adams er aan te pas komen om Van der Roest weer vrij-baan te geven langs de lijn. Vanuit de dug-out blijft het denigrerende opmerkingen aan zijn adres regenen. Tenenkrommend en een voetbaldier met zijn statuur onwaardig.
    Telefonische reactie van Van Oostrum: "Ik ging alleen maar even staan bij een corner voor ons om het goed te kunnen zien, ik had heus wel weer gaan zitten".

    Het onvermijdelijke gebeurt
    Ondertussen gaat het spel verder en schampt een kopbal van Martina de lat nog, maar dan wordt Guido Pauw over de flank weggestuurd en rommelt zich het strafschopgebied binnen. Hensen weet de eerste inzet nog te keren, maar de bal rolt tergend langzaam door het doelgebied en dan gebeurt het onvermijdelijke als Youssef Tokhi er attent een voetje tegenaan weet te zetten en de bal binnen wurmt: 1-1 en dat is toch een fikse tegenvaller voor Huizen.
    Batavia ruikt ‘bloed’ en zet aan: Tokhi probeert het nog maar eens van afstand en ziet zijn schot over gaan en ook Steffan Vlietstra haalt nog maar eens verwoestend uit. De bal gaat ruim naast en dan trekt Vlietstra van leer tegen arbiter Adams. Ik heb niet meegekregen of er inderdaad iets onreglementairs aan zijn woede ten grondslag heeft gelegen, maar als je geel krijgt voor commentaar op de leiding, dan is het niet slim om daar ook na die kaart onverdroten mee door te gaan. Wellicht toch wat opgehitst door Van Oostrum die al zijn verbale agressie onbestraft zag, doet Vlietstra dat dus wél en het onvermijdelijke tweede geel is zijn deel. Arbiter Adams kon daarna uiteraard helemaal geen goed meer doen in de ogen van alles wat Batavia heette en het voortdurende commentaar zou de rest van deze op zich zo aantrekkelijke wedstrijd verder blijven ontsieren.

    Wissel
    Klein anticipeert meteen op de veranderde situatie en brengt middenvelder Tim Boterenbrood in het veld voor verdediger Kroeze. Boterenbrood is een speler met een postuur waar je liever niet tegenaan loopt in een duel. Dat gebeurde dus wel en weer laaien de emoties hoog op in de Bataafse dug-out.
    Bij Huizen vallen me dan de geweldige balaannames van onze vleugelverdediger Sergae Kogeldans op: alsof hij zijn schoenen met Bisonkit poetst blijven de ballen keurig aan zijn voet gekleefd, hoe lastig hij ze ook aangespeeld krijgt. Aannemen en dan in één beweging klaarleggen voor een goed vervolg. Ik wil Klein beslist niet in de wielen rijden, maar dit lijkt me een zekerheidje voor de basiself…
    De rust nadert en Huizen wil voor de rust nog de voorsprong veilig stellen. Boterenbrood is daar dichtbij als hij de benen van doelman Loet-Ioetoer teistert en ook Lo-Asioe krult een bal maar rakelings over de kruising. De beste kans is echter voor Dani Schmitz die een vrije kopkans op zich goed denkt te benutten, maar zijn inzet stijlvol uit de hoek gebokst ziet door Loet-Ioetoer.

    Rust
    En zo breekt de rust aan met een op zich wel te billijken 1-1 gelijke stand. Beide ploegen maakten er een levendige wedstrijd van met situaties voor beide doelen. Ware het een bokswedstrijd geweest, dan zou Huizen wellicht nu op punten voorstaan, al was het maar vanwege die reuzekans van Schmitz in de slotseconden en het feit dat Batavia met tien man verder moet.
    De geschiedenis leert echter dat een ‘man-meer-situatie’ niet automatisch tot beter voetbal en succes hoeft te leiden. In de ploeg met tien zetten ze allemaal een stapje extra omdat ze weten dat ze allemaal tien procent meer moeten geven om die elfde man te compenseren, terwijl bij de complete ploeg juist vaak bij alle elf spelers het idee postvat dat HIJ die elfde en dus vrije man is…
    Niet echt gelopen dus deze bekerontmoeting, waarbij de bij tijd en wijle hoog oplopende gemoederen zich meer en meer als een onzekere factor aandienen. Ik wens arbiter Adams nog veel sterkte en vooral wijsheid en kalmte in die tweede helft…
    De reserves doen ontspannen een spelletje hooghouden en het laat zich niet aanzien dat er dus in de rust gewisseld gaat worden.

    Oef!
    Inderdaad besluiten beide coaches hun ploegen ongewijzigd aan de tweede helft te laten beginnen. Klein stuurt echter wel meteen Dennis Lamme en Olivier Blaauw aan de warming-up.
    Van Kammen torpedeert dan Anthony Romijn en terecht geel is het gevolg. En uiteraard weer breed uitgemeten commentaar uit de dug-out. Ik vraag me af of Batavia ook met tien man had komen te staan als Van Oostrum zijn mannen op een waardige manier had gecoacht richting arbitrage. Nu had hij ze toch wel wat opgefokt en als ik na de wedstrijd in de kantine nog even wat napraat met twee spelers van Batavia, dan kan ik nauwelijks geloven dat deze twee uiterst vriendelijke en aimabele knullen zojuist nog deel uit maakten van dat opgefokte team.

    Telefonisch commentaar Van Oostrum: "Ik heb de spelers niet opgefokt, die emotie zit in een aantal spelers zélf. Dat verander ik niet meer..."

    Van der Veldt jaagt de bal nog maar eens naast de goal en de overtredingen en irritaties over en weer nemen verder toe. Dan realiseert Van Oostrum zich waarschijnlijk waar hij mee bezig is en maant zijn mannen hun onvrede niet op de spelers bot te vieren. Maar ja, wie wind zaait zal storm oogsten. Zie dit vuurtje nu nog maar eens te blussen… Zeker als Krux zich ook even laat gelden en Wahid Shimeri neerhaalt…
    Een slim aangesneden vrije schop wordt kort daarop door Lo-Asioe over gekopt en dan lijkt de geschiedenis zich twee minuten later te herhalen: weer op nagenoeg dezelfde positie een beroerde terugspeelbal. Helaas hebben we nu van helft gewisseld en is het dus Huizen dat hier in de fout gaat. De bal is zo beroerd, dat spits Schoonhoven totaal geen moeite hoeft te doen om de bal te veroveren: hij krijgt ‘m perfect in de voeten gespeeld. Zo had hij ze van zijn eigen makkers nog niet gehad vandaag! Het is alleen nog wel een eindje lopen naar de goal van Hensen en de rappe spits loopt zich dan ook het vuur uit de sloffen. De uitkomende Hensen heeft geen schijn van kans tegen de lepe spits die keurig een hoek uitzoekt en de 2-1 in het net legt.
    Oef! Dit wordt nu wel een héél lastige klus!

    Gelijk
    De goal smaakt hem naar meer en opnieuw trekt Schoonhoven er sterk tussenuit. De bal gaat over de hele en weer terug waarop hij het probeert met een fraaie volley die hard naast de goal spat.
    Huizen is van slag en de 3-1 lijkt eerder in de lucht te hangen dan de gelijkmaker.
    Die komt er echter toch als Dani Schmitz er een schitterende actie uitgooit, bijna op de achterlijn. Vanuit moeilijke hoek jaagt hij de bal achter Loet-Ioetoer. Vorige week gaf Schmitz me nog aan dat hij nog wat dreigender in zijn acties wilde worden. Nou, dat was hiermee dan een belofte die hij keurig ingelost heeft!
    Klein wil meteen ‘zaken doen’ en haalt middenvelder Van ’t Land naar de kant voor spits Olivier Blaauw. Toch wel lekker als je zo’n speler nog rustig even achter de hand kunt houden…
    Even de adem inhouden als dom balverlies op het middenveld opnieuw een kans inluidt: de boogbal van dertig meter zoekt dreigende zijn koers richting bovenhoek, maar weer is het doelman Hensen die deze lastige bal keurig onschadelijk weet te maken.
    Ook Van Oostrum brengt dan vers bloed in zijn ploeg: Jonathan Kooman komt binnen de lijnen voor Wahid Shimeri. Geen idee of dit een aanvallende of verdedigende wissel betrof.
    Servanio Martina begaat dan een overtreding op een lastige plek: net buiten de zijkant van het strafschopgebied. Sven Kolle draait de bal gevaarlijk laag in de doelmond en Hensen moet zijn klasse etaleren en bokst de bal keurig weg.
    Twee minuten later opnieuw een aanval van de thuisploeg waarbij invaller Kooman een schietkans lijkt te gaan krijgen. Hij aarzelt, aarzelt nog een keer en nog een keer en steekt de bal dan scherp naar de zijkant. “Schiet dan l*l!” wordt hem vanuit de dug-out toegevoegd, maar dat verwijt is niet terecht, want bijna op de achterlijn is het opnieuw Schoonhoven die daar opduikt en vanuit moeilijke hoek Batavia wederom op voorsprong zet: 3-2 en een bekerstuntje voor Batavia ’90 lijkt toch aanstaande…

    Telefonische reactie Van Oostrum: "Ik heb geen onwelvoegelijke taal gebruikt!".
    Ik heb de tekst echter letterlijk gehoord vanuit de dug-out, maar daar zaten uiteraard méér mensen dan Van Oostrum. Vandaar dat ik deze uitroep dan ook bewust niet aan Van Oostrum heb toegeschreven. Waarvan akte.

    Hectisch
    Een wissel bij Batavia: Roberto Doufikar komt binnen de lijnen voor Youssef Tokhi, de maker van de 1-1.
    Als dit dan een verdedigende wissel was, dan hielp het niet veel voor de Batavieren, want zes minuten later is het Hidde van der Veldt die met een kanonskogel van een meter of twintig de verre hoek achter Loet-Ioetoer vindt en alsnog de 3-3 laat aantekenen. Een heerlijke goal!
    Beide ploegen proberen de eindzege te forceren en dat gaat wel ten koste van het fraaie voetbal. Het wordt allemaal wat hectisch met van weerskanten overtredingen waar spelers achteraf niet trots op zullen zijn. Schmitz jaagt een vrije trap nog rakelings over. De bal schijnt nog aangeraakt te zijn, want Adams ziet er een corner in. Rens Boertje komt dan met nummer 11 op de rug in het veld voor topschutter Schoonhoven en dat vormt de opmaat voor een hectische slotfase met Boertje in een hoofdrol.
    Eerst nog een steekbal die Kogeldans helaas alleen maar in de vlucht weet te schampen. Daarmee liet Loet-Ioetoer zich dus niet verschalken. Dan gaat Guido Pauw er vandoor in een scherpe uitval. De bal gaat scherp voor waar Boertje zich niet bedenkt en uithaalt. Hensen weet de bal gelukkig met de voeten te pareren.
    Huizen probeert iets terug te doen met Boterenbrood die de bal op Van der Veldt speelt. Met een schitterende lichaamsschijnbeweging stuurt Hidde zijn man het bos in en sleept een corner uit het vuur die door Knul net naast wordt getikt. Het spel gaat over en weer en als het woord opportunisme niet zou bestaan, dan zou het nu moeten worden uitgevonden!
    Wéér Boertje die er vandoor gaat. De bal komt echter in volle ren op zijn hak en we kunnenweer opgelucht adem halen. Weer zo’n harde overtreding waar arbiter Adams geel voor trekt: met de noppen naar voren een tackle inzetten. Van Oostrum vindt het maar ‘een lachertje’… Ik zou ‘m wel eens willen horen als er in zijn tijd als spits zo’n tackle op hem zou worden ingezet. Ik denk dat het lachen hem dan wel vergaan zou zijn.
    Telefonisch commentaar Van Oostrum: "Dit soort spel hoort gewoon bij voetbal, ook het voetbal zooals wij dat spelen. Het is aan de arbiter om te bepalen tot hoe ver dat mag gaan..."
    Wéér een schot van Boertje die zich het vuur uit de sloffen voetbalde om zijn bankplaats te loochenstraffen. Hensen moet opnieuw optreden als reddende engel. De corner die dat oplevert komt voor en opnieuw lijkt het een herhaling van zetten als de bal tergend langzaam voor de doellijn langs rolt. Nu is het echter Hensen die de tegenwoordigheid van geest heeft om zich voor de bal te werpen voor een Bataaf er de winnende uit kon produceren.
    En zo kreeg teammanager Dijk toch nog zijn zin met een gelijk spel waar hij vooraf voor getekend zou hebben. Maar of dat achteraf nóg zo was…

    Arnold Klein
    “Ja, Batavia heeft gewoon een goed en ervaren ploeg,” beaamt Klein mijn opmerking dat het eigenlijk best een leuke wedstrijd was als je de incidenten er uit zou filteren. “Daarbij brachten ze meer ‘energie’ in het veld dan wij de afgelopen weken hebben gedaan…”
    Bedoel je dan met ‘energie’ gewoon pure inzet?”
    “Mwoah, je zag gewoon dat ze écht wilden winnen van ons. Dat zag je terug in de duels, de tweede ballen, net even in dat stukje extra gretigheid dat ze aan de dag legden. Dat ze daarbij ook af en toe wat over de schreef gingen, dat is gewoon hun spel, waarbij ze dan langs de lijn ook nog eens opgefokt worden door de hele goegemeente. Maar verder gewoon een hele goede ploeg, met als absolute uitblinker die nummer 9: Joy Schoonhoven. Maar ook de andere spitsen waren erg balvast en daar hebben ze heel goed gebruik van gemaakt…”
    Het verbaasde me zoal sterk als deze ploeg voor de dag kwam…”
    “Mij niet, we hadden dit al gehoord. Ik wist dat ze een hele sterke ploeg hebben, maar het is bij deze ploegen vaak wel zo dat als het even niet lekker loopt dat ze dan meer onderling bezig zijn en niet meer tot dat goede voetbal weten te komen. Maar als het wel loopt, dan kunnen ze lekker frank en vrij spelen en tot hele mooie dingen komen. Wij hebben daar vandaag niet tegen geboden wat we daartegen zouden moéten brengen…”
    Nee, zeker als je bedenkt dat je meer dan een halve wedstrijd tegen tien man speelt…”
    “Batavia heeft gevochten en geknokt voor een resultaat. Als je die kansen in de slotfase nog bekijkt, dan mag je nog blij zijn dat je hier niet met 4-3 verliest ook…
    Natuurlijk speelden ze lekker het spel zoals ze dat wilden spelen: iets achterover leunend en scherp vanuit de omschakeling. En daar stonden wij lang niet altijd even goed in qua restverdediging. Het was ook de eerste ploeg die we in deze voorbereiding tegenkwamen die onze problemen daarin haarfijn wisten bloot te leggen. Dat was ook de ervaring tegen de jonge jongens wat daar in meespeelde.
    We begonnen inderdaad zonder de gebroeders Lamme. Ik wilde toch even zien hoe Servanio Martina het achterin zou doen. Die had dinsdag een goede wedstrijd gespeeld en ik wou nou ook eens zien wat voor type speler dat is in een wedstrijd waar het er om gaat. Positioneel moet hij nog wel wat stapjes gaan maken, fysiek is het allemaal dik in orde en aan de bal kan hij ook simpel een man aanspelen. Natuurlijk zullen er mensen zijn die kritisch naar de opstelling van vandaag kijken, maar het hoeft zeker niet zo te zijn dat we volgende week met dezelfde elf zullen starten. Ik heb de opstelling al wel min of meer in mijn hoofd, ja. Daar gaan we het van de week nog uitgebreid over hebben intern. Het is aan de andere kant natuurlijk ook niet zo dat we dit als oefenwedstrijd hebben gebruikt en maar wat gedaan hebben, we hebben wel gekeken naar wat de ideale mix zou kunnen zijn. Daar hebben we deze goede tegenstander dan wel voor gebruikt om dat toch nadrukkelijker te bekijken. We kunnen met deze selectie verschillende kwaliteiten in het veld brengen waardoor we ook op verschillende manieren kunnen voetballen. Dat zal ons hopelijk in de competitie nog van pas gaan komen omdat verschillende tegenstanders ook vaak ‘n verschillende aanpak vergen.
    Tristan Kroeze wisselde ik puur uit tactisch opzicht: ik wilde aanvallend wat meer gaan brengen toen ze met tien man kwamen. Olivier Blaauw begon op de bank omdat hij van de week tobde met wat pijntjes en niet voluit had kunnen trainen. Daarbij wilden we Rob Knul wat meer minuten laten maken om weer in zijn ritme te kunnen komen. Nu heeft hij nog wat ‘net niet’ acties en dat moet eruit…”

    Hidde van der Veldt
    Vind je het raar als ik je een routinier noem?
    “Haha, ja, in dit team bijna wel, ja! Qua ervaring zijn we wel wat achteruit gegaan, maar ik denk qua werklust en dat jonge spelers zich willen laten zien dat we er wel op vooruit zijn gegaan. De kansen zijn dit seizoen voor iedereen bijna weer even groot om je in de basis te spelen.”
    Ik schat jou momenteel wel in als één van de basisspelers…”
    “ Dat was ook mijn doel voor dit seizoen. Vorig seizoen speelde ik dan weer wel en dan weer niet en ik wil er dit seizoen voor gaan om een vaste keuze te gaan worden. Ik ben inderdaad lekker de zomerstop doorgekomen en het gaat lekker op het moment. Ik voel me lekker thuis in het team. Iedereen gunt iedereen het beste en dat was wel eens anders. In mijn beleving zijn we er zeker ook qua sfeer op vooruit gegaan…”
    Dat verbaast me toch wel wat. Je bent niet de eerste die dat opmerkt terwijl ik toch ook vorig seizoen het idee had dat het een goede groep onderling was…
    “Dat was het ook wel wat, maar er waren wel wat irritaties onderling, wat wrijving tussen de gearriveerde en de jongere spelers. Je hoopt dat de oudere spelers de jongere op sleeptouw nemen, maar dat gebeurde voor mijn gevoel wat te weinig.
    Maar goed, dit seizoen lijkt lekker te beginnen. Ik draai lekker en ik scoor weer eens, dat is toch ook heel belangrijk. Volgende week beginnen we met de competitie en natuurlijk hopen we meteen met een overwinning te kunnen beginnen. Anders krijg je wellicht weer wat we vorig seizoen ook hadden, dat we dan achter de feiten aan moeten voetballen en dat er koppies gaan hangen. Het zal best een klus worden tegen Roda, maar ik hoop toch uit de eerste twee drie wedstrijden zes punten te kunnen gaan pakken. Ik denk dat we dan goed op weg zijn…”

    Tim Krux
    Aan de bar met een heet broodje nog ingepakt in het zilverfolie, schiet ik aanvoerder Tim Krux nog even aan voor een kort gesprekje…
    “Ja, het was zeker een rare wedstrijd! We speelden niet compact en een beetje als los zand, eigenlijk. Ik heb daar niet echt een verklaring voor. Onderschatting was het zeker niet, want we wisten dat die jongens goed konden voetballen. Ik denk dat je in een voorbereiding altijd wel een of twee slechte wedstrijden speelt en dat dit er gewoon één van was. Ik denk dat we hier van hebben kunnen leren en dat we nu lekker scherp aan de competitie zullen gaan beginnen.
    Het sfeertje was inderdaad wel wat opgefokt vanmiddag. Maar goed, dat is de emotie. Dat neemt niet weg dat je wel gewoon de bal naar elkaar toe kunt spelen en dat verzuimden we: we speelden gewoon niet lekker die bal rond, we kozen veel te snel voor een diepe bal, dan verloren we de bal weer en moesten we er weer achteraan. Dat houd je wel even vol, maar geen hele wedstrijd. We speelden gewoon niet goed als team samen vandaag voor mijn gevoel. Ik vond Hidde van der Veldt als een van de weinigen wel zijn niveau halen en hij heeft ons goed op weg geholpen met zijn goals. Maar goed, er waren er wel meer die op zich niet veel verkeerd hebben gedaan, maar het probleem is gewoon dat als je toch teveel spelers in het veld hebt die net hun dag niet hebben, dat het dan lastig voetballen wordt voor de mannen die de vorm dan wel hebben. Maar goed: iedereen is nu wel weer scherp en we weten gewoon dat het volgende week niet zó moet…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Als we het toch wel wat onverwachte gelijkspel geheel op ons eigen falen gaan toeschrijven, dan denk ik dat we onze tegenstander van vandaag tekort doen: het was een lekker voetballende ploeg waarbij het mij een raadsel is dat dat maar met één puntje aan deze wedstrijd was begonnen.
    Een tegenstander die hier op de ellebogen kwam spelen noemde de voorzitter van Batavia het, en een ongelukkig eigen doelpunt. Maar dat deze ploeg in potentie volgend seizoen richting eerste klasse zal gaan, dat lijkt me na vandaag zeker duidelijk. Het is wel een ploeg die zichzelf in toom moet zien te houden. Die emoties zijn de achilleshiel van dit team. Als ze gewoon blijven voetballen, dan voorzie ik goede kansen op de volgende promotie.
    Huizen had te weinig een antwoord op het slimme voetbal van de mannen uit Lelystad, maar toonde wel karakter door tot twee keer aan toe vanuit een achterstand terug te knokken.
    Ik ben benieuwd hoe Kleins eerste elf eruit gaan zien. Eigenwijs als ik ben heb ik daar wel zo mijn eigen ideeën over. Die ga ik hier niet aan de grote klok hangen, want ik wil zeker geen stoorzender zijn in dat proces. Ik denk vandaag echter wel een aantal vaste waarden voor het komend seizoen te hebben gezien. Dan resten er best nog wel wat lastige keuzes voor de technische staf en zal het voor een aantal spelers toch even slikken zijn als ze buiten die eerste basis vallen. Ik denk echter ook, dat we opnieuw een brede selectie nodig zullen hebben om tot resultaten te komen, om uit een ander tactisch vaatje te kunnen tappen als het zoals vandaag gewoon niet lekker ‘loopt’.
    Hoewel het in alle toonaarden door alle belanghebbenden werd ontkend, kan ik me toch niet aan de indruk onttrekken dat het feit dat we ons feitelijk al voor de knock-outfase van de districtsbeker hebben geplaatst toch wel een beetje een grauwsluiertje over de beleving van deze wedstrijd heeft getrokken, dat we toch niet de volle 100% scherpte aan de dag wisten te leggen – zonder daarbij Batavia ook maar iets tekort te willen doen.
    Volgende week zaterdag gaat het dan eindelijk ‘echt’ los: het Roda ’46 - waar ik na vorig seizoen ’s nachts nog wel eens zwetend van wakker schrik - is de eerste hindernis in de hordenloop die deze lastige competitie ook dit seizoen weer zal zijn… Ben nu al een beetje zenuwachtig…
    Ik hoop u dan ook weer in groten getale in Leusden aan de lijn te treffen als onze mannen het spits afbijten van deze nieuwe ronde met dus ook weer nieuwe kansen…

    Batavia ’90 – sv Huizen 3-3 (1-1)

    16. Hidde van der Veldt  0-1
    26. Youssef Tokhi 1-1
    60. Joy SChoonhoven  2-1
    65. Dani Schmitz 2-2
    72. Joy Schoonhoven 3-2
    79. Hidde van der Veldt 3-3

     

    Opstelling Batavia ’90:
    Demi Loet-Ioetoer, Sefanja Davids, Steffan Vlietstra, Pim Herrewijn, Andy van Beveren, Anthony Romijn, Sven Kolle, Youssef Tokhi (73. Roberto Doufikar), Joy Schoonhoven (83. Rens Boertje), Wahid Shimeri (67. Jonathan Kooman), Guido Pauw

    Opstelling sv Huizen:
    Jaime Hensen, Joshua Lo-Asioe, Sergae Kogeldans, Dani Schmitz, Tim Krux, Hidde van der Veldt, Mike van ’t Land (65. Olivier Blaauw), Rob Knul, Sebastian van Kammen (54. Dennis Lamme), Servanio Martina, Tristen Kroeze (37. Tim Boterenbrood)