https://www.svhuizen.nl/bloedeloos-woudenberg-huizen-0-0/n4448c168
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Bloedeloos: Woudenberg - Huizen: 0-0
    9 nov 2019
    Ron Tuijnman
    In een wedstrijd waarin de toeschouwers aan het kortste eind trokken, hielden Woudenberg en Huizen elkaar in een bloedeloos evenwicht. De eindstand was de enig passende bij deze wedstrijd. Een verslag…
    bloedeloos-woudenberg-huizen-0-0

    Schrijfblok
    De voorruit van onze bus laat een stroomversnelling zien, een klein watervalletje door een stevige plensbui die zelfs de korte wandeling naar de bus een hachelijke zaak maakte. Na het stortbad waarin ik terecht kwam bij AFC, kon ik mijn schrijfblok bij het oud papier gooien. De hele week was ik druk aan de verhuizing van mijn 88-jarige moedertje naar De Bolder en van enige voorbereiding op dit treffen was dan ook geen enkele sprake. Pas in de bus attendeert supersupporter Frank me op het feit dat er geen tribune bij Woudenberg is. En dan ga ik naarstig aan het piekeren hoe ik dat nu weer zal gaan oplossen, want om nu opnieuw een nagenoeg nieuw schrijfblok af te moeten danken stuit me toch wat tegen de borst. Potlood en dan maar wat losse blaadjes, verzin ik, maar waar maak ik die dan weer op vast? Ik besluit dat verder in Woudenberg maar uit te zoeken.
    In mijn herinneringen aan Woudenberg doemt alleen het bekertreffen van vorig seizoen op: 0-4 laat ik me door Frank influisteren. Nou ja, fluisteren… Aan Franks stem mankeert maar één ding: een volumeknopje! Maar eigenlijk is dat met mijn beginnende doofheid best wel lekker. De slogan luidt echter dat resultaten uit het verleden geen garantie geven voor de toekomst. De positie van Woudenberg op de ranglijst geeft echter aan dat we ons niet echt zorgen hoeven te maken en dat deze wedstrijd wel eens een leuk einde zou kunnen maken aan de matige reeks die slechts één schamel puntje uit de laatste twee wedstrijden opleverde. Aan de andere kant moeten we ons wel gewaarschuwd zien door de knappe 1-0 overwinning die de ploeg met hard werken tegen Breukelen uit het vuur sleepte.
    Het is een stevige wandeling naar het terrein van Woudenberg. Er schijnt een kortere weg te zijn, maar die hebben we dus nog niet bewandeld. Gelukkig hebben we onderweg de regenzone verlaten en worden we droog verwelkomd door trainer Jeroen Peters en de immer enthousiaste Woudenberger supersupporter Jos. Ook hier worden de verslagen goed gelezen blijkbaar, want de ontvangst is hartverwarmend. Ik realiseer me echter wel weer dat ‘de vijand’ meeleest.
    In de bestuurskamer is een zoektocht naar een nieuwe inktpatroon voor de printer aan de gang. En dus ondanks verwoede pogingen helaas geen wedstrijdformulier voor uw apenstaartje. Gelukkig schiet Henk de Groot me te hulp en SMS’t me zijn versie. De opstelling van Huizen is uiteraard thuis al geprint en dus kan ik ‘mijn’ opstelling uitpuzzelen. En dat is inderdaad toch even een puzzel: Tim Boterenbrood begint vandaag in de basis. Met een lichte blessure is Tristen Kroeze vandaag slechts toeschouwer. Ik verwacht dat Klein op deze manier de laatste lijn intact houdt.
    Op het middenveld wordt het dringen met de basisplekken van Dennis Lamme, Mike van ’t Land, Sebastian van Kammen en Joshua Lo-Asioe en dan resten mij voorin Hidde van der Veldt en Dani Schmitz. Geen Olivier Blaauw in de basis, hetgeen toch wel in de lijn van mijn verwachtingen zou hebben gelegen. Gaan we dan 4-4-2 spelen tegen met alle respect ‘laagvlieger’ Woudenberg? Of kiest Klein toch weer voor die variant die tegen Scherpenzeel nou niet echt vruchten afwierp met Lamme als een soort hangende vleugelspits? Andere opties zijn Sebastian van Kammen in de spits? Of gaat hij een gedurfd experiment aan met Tim Krux in de spits en haalt hij Lo-Asioe naar het centrum op de plek van Krux, Lamme op de plek van Lo-Asioe? Het zou zomaar eens één grote wisseltruc kunnen worden om ons spitsenprobleem op te lossen.
    Ik kom er niet echt uit. De bank geeft me uiteraard minder hoofdbrekens: Servanio Martina mag met Olivier Blaauw, Jasper van Vark en Lucas van Esterik reservedoelman Thijs Laan gezelschap houden.
    Bij onze tegenstanders geen namen die mijn geheugen prikkelen.

    Slikken
    Nadat de pupilletjes van de week (broer en zus) - die nauwelijks boven de wedstrijdbal uitstaken qua lengte - hun wat moeizame tocht richting Hensen voltooid hadden en ‘zus’ de bal maar nauwelijks over de doellijn wist te brengen gaan we dan beginnen.
    Onder een soort luifel op het terras heb ik een tafeltje en een stoeltje weten te bemachtigen en dat geeft een uitstekend zicht op het echte gras daar in Woudenberg, al deed opspattend zand wel vermoeden dat de overvloedige regenval van de laatste dagen er toch wel wat sporen op had achtergelaten. Ik zit droog en van neerslag is geen sprake, dus de vulpen en het schrijfblok worden toch maar weer in ere hersteld.
    In prachtig maagdelijk wit gestoken moet Huizen toestaan dat de thuisploeg fel van leer trekt. Toch noteer ik de eerste mogelijkheid om wellicht tot een kans te komen van Huizer zijde: Kogeldans en Schmitz zetten iets moois op aan de flank en de bal gaat naar binnen waar Sebastian van Kammen de bal niet lekker weet te raken. Inmiddels is ook duidelijk dat Hidde van der Veldt vandaag als diepste spits geposteerd staat en dat Lamme inderdaad als hangende vleugelspits gaat acteren. Dani Schmitz staat gewoon op zijn vertrouwde linkerflank. ‘Spits’ Van der Veldt lijkt drie minuten later ook in kansrijke positie te komen, maar hem springt de bal te ver van de borst en biedt daarmee doelman Mike van der Vaart de gelegenheid om de bal op te rapen.
    Aan de andere kant noteer ik de onverzettelijke Tim Krux die een gevaarlijk ogende voorzet uit de doelmond moet koppen. Doelman Hensen was wat uit positie en de assistentie is dan ook zeer welkom. Even later moet Krux lijf en leden wagen op een venijnig schot en het is duidelijk dat de thuisclub behoorlijk zelfvertrouwen heeft getankt door die overwinning op Breukelen. Anderzijds meen ik ook te constateren dat er bij Huizen toch wel een knakje in dat zelfvertrouwen is ontstaan door de matige resultaten van de afgelopen weken.
    Een kwartier zijn we onderweg als Tom de Greef een strakke pegel afgeeft die maar met moeite door Hensen verwerkt kan worden. Het levert Woudenberg een corner op. Opnieuw is het Hensen die de bal nu onder de lat vandaan verlengt: opnieuw een corner als Tim Boterenbrood de ‘tweede bal’ blokkeert. Het is dan spits Van der Veldt die uiteindelijk voor opruiming weet te zorgen, maar ja: naar wié? Het is even slikken, maar Huizen heeft er een hele kluif aan zich de Woudenbergers van het lijf te houden.

    Kansen? Géén kansen!
    Mijn stopwatch (geen klok of scorebord daar in Woudenberg) geeft inmiddels al de 23e minuut aan als Huizen eindelijk iets van een langlopende aanval weet op te zetten. Tim Boterenbrood besluit deze aanval met een harde schuiver die echter net wat richting mist om Van der Vaart écht te verontrusten. Het is dát moment dat we ons aan de kant beginnen te realiseren dat we hier toch maar matig verwend worden met goed voetbal. Het is vooral hard werken en weinig kansen. Dat Hensen nog het meeste werk had met wat corners en die pegel van De Greef maakt dat we het voordeel toch wat aan de thuisclub moeten toekennen. Dit Huizen is momenteel geen schim meer van het Huizen waar we in het begin van deze competitie zo van genoten hebben. Hoewel: héél even genieten van een schitterende passeerbeweging van Dani Schmitz op het middenveld. Een beweging  waar het zelfvertrouwen toch wel weer vanaf droop. Geen vervolg echter en dat stelde dan wel weer wat teleur.
    De arbiter van dienst (wiens naam helaas net buiten het screenshot van Henk de Groot was gevallen) floot op z’n Nijhuis. Dat lijkt toch wel een soort virus in het arbitrale corps te worden: alleen fluiten als er sprake is van levensbedreigende verwurging. Ik hou best van een mannelijk potje voetbal en niks ergers dan een pietluttige scheidsrechter die zo’n wedstrijd helemaal doodfluit, maar als vrij worstelen en innige omhelzingen opvallend vaak de wedstrijd mogen ontsieren, dan is dat toch wel weer wat veel van het goede.
    Nog steeds zijn er van beide kanten nauwelijks kansen te noteren. Géén kansen eigenlijk, tot Tom de Greef zich verbeten door onze defensie rommelt en Hensen handelend moet optreden bij de eerste paal. Hij doet het met verve en eigenlijk is onze doelman onze meest aansprekende speler van deze eerste helft. En dat is zorgelijk tegen een ploeg als Woudenberg.
    Dan gaat Dani Schmitz zitten en dat betekent meestal een wissel. En inderdaad komt Olivier Blaauw binnen de lijnen . Heel even verwarring als het lijkt alsof Dani het veld weer in wil, maar onder begeleiding van verzorger Harm Baijens blaast hij dan toch de aftocht richting catacomben.

    Rust
    Nadat Hidde van der Veldt de positie van Schmitz heeft overgenomen en Blaauw de rol van diepste spits op zich geeft genomen, lijkt Huizen er dan toch nog een klein slotoffensiefje uit te gooien op slag van rust. Drie corners op rij en evenzovele opruimacties van Woudenberg leveren echter ook geen kansen voor de rust meer op. Een 0-0 rust die zonder meer gerechtvaardigd werd door het spelbeeld van deze matige eerste helft. Met veel inzet en lange ballen ontregelt Woudenberg het Huizer combinatievoetbal, waardoor ook Huizen een povere partij voetbal op de mat legde. Bij Huizen lijkt het zelfvertrouwen toch ook wat gehavend na de matige resultaten en het puntverlies van de laatste weken. Met name voorin doet het ontbreken van een échte centrumspits zich gelden. Niets te nadele van de mannen die hun stinkende best hebben gedaan er invulling aan te geven, maar ‘n spits moet je zijn, niet worden…
    Verder zit er ook weinig ‘lijn’ in de aanvalsopzetten van Huizen. Of men is er niet of men gáát er niet en zo rollen de spaarzame aanvallen wat moedeloos richting Woudenberg, zoals de golfjes bij eb het strand ‘bestormen’.
    Het vroege uitvallen van Dani Schmitz maakt de toch al niet brede aanvalsselectie van Huizen nog dunner. Troefkaart Blaauw moest daardoor al vóór rust worden ingezet. Hoofdbrekens voor Klein en zijn staf hoe dit Huizen wellicht nog een vuist zou kunnen maken. Want wat zou er nog te wisselen vallen: ‘rommelaar’ Van Esterik in de spits? Of de lange Martina? Als dan ook in de rust blijkt dat Sergae Kogeldans niet verder kan en Jasper van Vark zijn positie moet gaan overnemen, dan heeft Klein dus al twee van zijn drie wissels moeten gebruiken door blessures. Dan ga je nu dus niet je derde wissel al inzetten, lijkt me…

    Tweede helft
    En inderdaad: het blijft bij Van Vark die de onfortuinlijke Kogeldans komt vervangen. Huizen lijkt door de thee wel met iets meer dadendrang het veld weer op te komen en dat resulteert al meteen in een doelpoging van Van Kammen die echter gekraakt wordt en slechts een corner oplevert. Net als de fraaie voorzet van Hidde van der Veldt even later waaruit Blaauw helaas geen treffende kopstoot wist te produceren, levert deze echter niets op. Huizen moddert verder, onmachtig voorin, leunend op de onverzettelijkheid van Jeroen Lamme en vooral Tim Krux. Ook Joshua Lo-Asioe – weer 100% inzet als altijd – zit er weer sterk tussen en bereikt Dennis Lamme die op zijn beurt sterk aan de bal blijft het lijkt ergens toe te gaan leiden als het dan toch weer in het zicht van de haven stukloopt. Het is om moedeloos van te worden. En dat word ik dan ook.
    De duels worden feller naarmate de krachten bij beide ploegen wat weg beginnen te vloeien en aangezien onze leidsman erg coulant is en veel laat passeren, zoeken de mannen op het veld hun grenzen. Dan komt zo’n mannetjesputter als Tim Boterenbrood goed van pas: sterk blokt hij Joey Kooij en komt als winnaar uit de strijd, de bal gaat naar de andere kant, waar de aanval dan weer uitgaat als die bekende nachtkaars. De kansen zijn op de vingers van één hand te tellen – en dan nog de hand van een vuurwerkslachtoffer ook…
    Dan krijgen we eindelijk een vrije trap rand zestien als een innige omhelzing nog net niet tot een ongewenste zwangerschap leidt en dat zelfs onze arbiter van dienst wat al te gortig is. Van Kammen zet zich achter de bal, maar ook Sebastian had vandaag geen topdag en de bal ketst hard in de muur.
    Aan de andere kant ook een kansje als een scrimmage bij de eerste paal een corner voor Woudenberg oplevert en Joey Kooij hard naast kopt.

    Slotfase
    Woudenberg ruikt een punt tegen een Huizen dat geen moment haar favorietenrol wist waar te maken de afgelopen zeventig minuten. Klein brengt dan Lucas van Esterik voor Dennis Lamme. Geen Martina dus om nog wat door de lucht te proberen te forceren.
    Inmiddels is de zon akelig laag over sportpark De Grift komen te staan en doelman Van der Vaart kijkt daar recht tegenin. Geen zonneklep of pet op zijn hoofd te bekennen en ik vraag me verbijsterd af waarom Huizen het niet een paar keer van afstand probeert. Schiet je vijf keer op goal, dan zit zo’n arme doelman er zeker wel een keertje naast! Alleen Mike van ’t Land had blijkbaar voldoende gogme om het een keer te proberen, maar het leek wel of hij tegen de zon in keek, zo ver vloog die bal naast!
    Tim Krux krijgt het dan op zijn heupen en probeert het met individuele acties. Verbeten slalommend probeert hij zo ongeveer vanaf de eigen penaltystip het Woudenberger doel te bereiken en daarmee komt hij dan nog verbazingwekkend ver ook. Je herkent er toch wel even de rechtsbuiten van De Posthoorn 4 in! Vijfendertig(!) treffers, weet u nog? Je vraagt je dan toch af wat er zou zijn gebeurd als die rush niet vanaf de eigen zestien, maar vanaf de vijandelijke zestien zou worden ingezet… Een kat in het nauw maakt rare sprongen, en misschien als de spitsennood het hoogst is dat dan de Krux nabij is? Ik herinner me Renee troost die het aanvankelijk toch ook heel verrassend in de spits deed. Ik probeer maar mee te denken, niet gehinderd door enig verstand van zaken, overigens…
    Twee keer laat Tom de Greef een gevaarlijke voorzet los. De eerste  keer is Hensen paraat en vangt degelijk weg en de tweede keer gaat de bal fortuinlijk aan alle Woudenbergers voorbij. Het zal toch niet gebeuren dat we wéér tegen een zeperd aanlopen?
    Woudenberg trainer Jeroen Peters brengt dan Mark Radstaake in de ploeg voor Emmanuel Makonga. Volgens de speaker een aanvallende wissel. Ik geloof hem op zijn woord, want Woudenberg gaat brutaal over op de aanval. Aangemoedigd door de onvermoeibare Supersupporter Jos die langs de lijn met weidse gebaren en wilde kreten zijn ploeg aanvuurde en de weg naar voren wees.
    Hensen bokst een gevaarlijke bal van Nick de Greef onder de lat vandaan, een vrije trap van Joey Kooij spat nog hard uiteen op onze muur en na een mistrap achterin weet Radstaake de bal nog een keer gevaarlijk voor te geven. Het blijft gelukkig zonder gevolgen. Nog een paar laatste stuiptrekkingen voorin bij Huizen en dan fluit de arbiter van dienst af en lijden we weer zorgelijk puntverlies. Er werd weinig tijd bijgetrokken voor het tijdrekken van de Woudenbergers en dat leidde tot wat gemor onder de onverbeterlijke optimisten in het geel-groen die nog steeds op een late treffer hoopten. Maar al hadden we tot de kerst door gevoetbald, dan hadden we hier geen potten kunnen breken… 0-0 was de enige stand die recht deed aan de wedstrijd die we zojuist hadden uitgezeten…

    Arnold Klein
    Matheid!” werp ik Klein voor de voeten.
    “Mwoah, we speelden tegen een ploeg die helemaal niet wil voetballen, en…”
    Maar met alle respect: die hoeft ook niet te voetballen, die staat onderaan, speelt tegen een van de koplopers, dan mag je ze dit niet verwijten, dan moet je daar gewoon onderuit voetballen!”
    Dat klopt en dat hebben wij niet gedaan. We hebben niet de rust aan de bal aan de dag gelegd en hadden maar een paar keer een aanval die dan wel goed verliep, alleen dan moet je ook wel weer bezetting voor de goal hebben en dat was er dan toch steeds weer niet. Zo werd het een soort vechtvoetbal en als je dan zelf de rust aan de bal niet weet te creëren, dan wordt het een heel lastige wedstrijd.
    Met die strakke wind de eerste helft hebben ze getracht de eerste helft heel snel druk te geven en dat is ze ook gelukt, mar daarna gaan wij dan hoge ballen geven. Als je dan naar onze aanvalslinie kijkt en die ‘pilaren’ van hen achterin kijkt, dan weet je dat dat een heilloze weg is. Dan moet je dus lage ballen in gaan spelen en de momenten dat we dat wel deden, zag je ook dat je er makkelijk tussendoor kon voetballen. Dat was het verhaal van die hele eerste helft: niet de rust aan de bal, niet de juiste man op het middenveld weten te vinden… “
    Dat stukje voetbalslimheid miste ik helaas óók de tweede helft toen die keeper tegen de zon in stond te turen…
    “Mike van ’t Land probeerde dat wel, maar hij raakte de bal helemaal verkeerd, dus Mike zag het in ieder geval wél. Maar ik geef toe dat dat stukje gogme nog niet echt in deze ploeg zit.
    Ik kan niet zeggen dat we er niets aangedaan hebben, want we hebben echt wel gevochten voor elke meter, zijn blijven knokken voor de overwinning. Dan kan je ook wel eens het deksel helemaal op je neus krijgen zoals vorige week, maar dan moet ie wel een keer goed voor ons vallen en dat gebeurde vandaag gewoon niet. De tweede helft hadden we ze wel wat meer waar we ze hebben wilde, maar dan gaat zo’n bal weer achter en moet je weer op zo’n lange bal naar voren op jacht naar de tweede bal. En héb je die bal dan, dan moet je wel rust aan de bal brengen door hem ook bij een medespeler te brengen.
    We speelden vandaag inderdaad iets anders. We hadden de wedstrijd Woudenberg – Breukelen bekeken en bij vlagen kwam er ook wel uit wat me daarmee beoogden, maar dan is het dus belangrijk dat áls die voorzet komt er dan ook wel bezetting voor de goal is…
    Natuurlijk hebben wij ook overwogen om op een gegeven moment Servanio Martina te gaan brengen. Het was echter zo’n vechtvoetbalpotje en dan wordt het met de lengte van Servanio helemaal lange halen en daar zijn wij eigenlijk de ploeg niet naar…”
    De ziekenboeg begint aardig vol te lopen…
    “Sergae Kogeldans was van de week van de trap gevallen en had daar een blessure aan overgehouden en Tristen Kroeze hielden we uit voorzorg aan de kant, anders zijn we hem wellicht vier tot zes weken kwijt. Daarbij proberen we ‘gretig’ te trainen en je ziet dat sommige spelers dat niet echt gewend zijn. Aan de andere kant: als je echt ergens wilt komen, dan zul je ook hard moeten blijven werken. Daarbij: de blessures van Knul en Van Waveren komen daar zeker niet uit voort en Sergae valt van de trap, daar doe je als trainer ook weinig aan.
    Nee, ik geloof niet dat we onze kansen op promotie hier vandaag hebben verspeeld. De competitie is nog lang en ook de andere ploegen gaan nog misstappen maken. Voor we aan de competitie waren begonnen werden de verwachtingen uitgesproken dat we eerst maar eens bij de onderste vier vandaan moesten zien te blijven en staan we na vijf wedstrijden ineens op een plek waarvan we dachten ‘hoe is dat nou in een keer mogelijk?’. Maar ik geef toe dat je kijkend naar de ranglijst vandaag gewoon had moeten winnen hier, dat kun je niet ontkennen. We zijn natuurlijk niet meer gewend om op gras te spelen en als je weet dat je tegenstander alles blind naar voren kleunt, dan moet je daar gewoon slimmer op inspelen, slimmer gaan lopen.
    Ik geloof niet dat het een kwestie van geloof, van vertrouwen is. We zijn gewoon soms wat te druistig, we moeten gewoon meer leren de zaak wat te temporiseren! We lopen onszelf soms van pure gedrevenheid voorbij! Even langer wachten met het spelen van die ’beslissende’ pass, even meer tijd nemen om secuur in te spelen of te schieten. Maar mag je die slimheid al verwachten van jongens van achttien, negentien jaar? We hebben ook wel een paar ervarener spelers, zo’n Sergae Kogeldans en Mike van ’t Land, Krux, daar zie je ook wel aan dat die al wat verder, slimmer zijn. Daarbij hebben we spelers die zo van de derde klasse door zijn gestoten naar de eerste klasse. Toch worden wij dan toch als favorieten gezien, ook binnen de eigen vereniging. Begrijp me goed: dat mág en daar lopen we niet voor weg. Maar alle trainers hier hebben contact met elkaar en stemmen hun strijdplan op ons af. Kijkend naar de eerste wedstrijd tegen Roda, sinds die wedstrijd hebben we toch wel gedwongen wat wisselingen toe moeten passen. We hebben wel een brede selectie, maar ook die is vrij jong. Maar al met al ben ik toch van mening dat we hoe dan ook beter moeten kunnen dan vandaag, er zit meer in de ploeg dan er vandaag uitkwam! We hebben ons niet de kaas van het brood laten eten, alleen voorin kwamen we vandaag ‘bikkels’ tekort.”
    Toch zag ik de laatste weken niet het zelfbewuste Huizen van het begin van de competitie…
    “Nou, Breukelen hadden we gewoon moeten winnen, alleen Scherpenzeel had ons aardig in de tang. Zo’n wedstrijd als Scherpenzeel, die wordt op een detail gewonnen. Maak je die eerste kans na vijf minuten, dan is dat je detail en dáár win je zo’n wedstrijd op… Wedstrijden als vandaag moet je over de streep trekken met een stukje gedoseerdheid en slimheid en moetje zo’n tegenstander gewoon stukspelen!”

    Jeroen Lamme
    Ik voorspelde in de bus gekscherend dat je zou gaan scoren vandaag, maar dat zat er niet in. Voor heel Huizen eigenlijk niet…
    “Ik denk dat we inderdaad vrij weinig kansen hebben gecreëerd vandaag. Maar ik denk dat er vandaag ook wel wat factoren aan te wijzen waren die niet echt in ons voordeel werkten: de arbitrage floot redelijk in ons nadeel vandaag, het veld was belabberd: ze hadden er zand op gegooid en het leek wel een woestijn waar we op speelden, met overal kuilen en hobbels. Maar dat neemt niet weg dat wij gewoon meer hadden moeten creëren en dat is nu al een paar wedstrijden het geval. We houden gewoon de nul achterin, maar voorin kunnen we helaas te weinig potten breken.
    We doen het uiteindelijk wel als ‘team’ natuurlijk. We komen met onze backs ook in de aanval, dus we doen het als team, maar er komen momenteel gewoon veel te weinig doelrijpe kansen uit voort. Natuurlijk missen we een Rob Knul voorin, dat is een ervaren spits en dus een echte aderlating voor ons als team. Dan moeten we gaan improviseren met spelers in de spits die meer aan de buitenkanten tot hun recht komen. Dan zie je dat Dani eigenlijk al geblesseerd uit de warming-up komt, dat is dan natuurlijk ook een aderlating op dat moment. Voeg daar dan ook nog eens een Quincy van Waveren bij die al het hele seizoen geblesseerd is…”
    Ik zag niet het zelfverzekerde Huizen zoals dat bijvoorbeeld tegen AFC aantrad…
    “Ik vond wel dat we de overtuiging hadden dat we vandaag geen goal tegen zouden gaan krijgen. Dus defensief stonden we wel degelijk met overtuiging op het veld. Voorin gaat het dan vooral om de finesses, de eindpass, de aannames voorin waar het aan schort. Natuurlijk kunnen we ons niet voorstaan dat we de nul hielden tegen een van de onderste ploegen, daar hadden we gewoon van moeten winnen natuurlijk. Dat zijn we gewoon aan onze stand op de ranglijst verplicht! Tegen AFC maakte AFC het spel tegen ons en konden we ons iets meer in laten zakken. Vandaag speelden we tegen een ploeg die helemaal inzakte en zo ook de nul wisten te houden.
    D’r is vandaag nog niets ‘vergooid’: het seizoen is nog lang en je zag vorig seizoen ook dat DHSC ook matig aan het seizoen begon. Scherpenzeel kan een keer gebeuren natuurlijk, maar ik ben met je eens: vandaag mag eigenlijk niet…
    Volgende week moeten we gewoon weer knallen in de beker om weer een ronde verder te komen!”

    Joshua Lo-Asioe
    Altijd minimaal een zeven, zei iemand vandaag over jou. Vandaag was dat voor jou ook weer een zeven en dus een beetje jouw ondergrens, net als eigenlijk het hele team…
    “Het is natuurlijk fijn als iemand dat over je zegt en het is leuk meegenomen natuurlijk, maar ik heb liever dat ikzelf minder speel maar dat we de drie punten mee nemen…”
    Dat lijkt me mediatraining-geklets! Ik verloor vroeger liever na een geweldige wedstrijd te hebben gekeept, dan dat ik won en geen bal gezien had!
    “Haha, ja het is natuurlijk lekkerder voor je eigen ontwikkeling als je met een zeven het veld afloopt, maar ik had echt liever deze pot gewoon wel gewonnen!”
    Waarom lukte dat niet?
    “We gingen veel te veel met hun spelletje meespelen, veel vooruit met lange ballen en we speelden zo ons eigen spel niet: het tussen de linies voetballen, het combinatievoetbal waar we sterk in zijn. Het kwam er gewoon niet uit vandaag! Tja… Wat moet je erover zeggen…
    Het is natuurlijk altijd onze instelling om met drie punten de bus in te stappen en gewoon te willen winnen. Persoonlijk denk ik ook dat er veel meer in zat als we meer tot ons eigen spel hadden kunnen komen.”
    Even over jou zelf: je bent dit seizoen uitgegroeid tot een vaste waarde…
    “Ja, het is fijn dat vertrouwen dat de trainer me geeft, dat is hartstikke lekker natuurlijk. Ik ben blij dat ik die kans heb gekregen en het kan laten zien. Maar ik mag zeker niet op mijn lauweren gaan rusten en moet gewoon iedere wedstrijd blijven presteren – niet denken ‘dat ik er al ben’… Er valt voor mij hier nog heel veel te leren van de teamgenoten die al de nodige ervaring hebben en ook van de trainer kan ik heel veel opsteken – die was ook middenvelder.
    Ik rijd ook nog steeds met Bob Brilleman mee naar de trainingen – ook na de derby, haha! “
    Hebben jullie het in de auto dan ook over voetbal of vooral over ‘de meiden’?
    “Haha! Beide! Maar in de auto praten we veel over voetbal. Hij is ook wat ouder en ervarener en is net als ik middenvelder. Dus ik kan ook van hem nog veel leren!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Weer puntverlies. Ik zou liegen als ik zou ontkennen dat dat een bittere pil was. Tegen een laag geklasseerde ploeg als Woudenberg – waar je dus vorig seizoen nog met 0-4 overheen walste -  verwacht je in ieder geval een dominant Huizen. Maar Huizen wist vandaag geen moment invulling aan de favorietenrol te geven en de bloedeloosheid van ons aanvalsspel deed zeer aan mijn ogen. Naast me op het terras een man van Scherpenzeel die ook vorige week had gekeken. Hij was het met me eens dat het vorige week eigenlijk een drama was en geloofde me op mijn woord dat Huizen veel beter kon dan dat. Hij kwam helaas weer bedrogen uit. Dat hij deze draak tot het einde uit bleef zitten is in de mans doorzettingsvermogen te prijzen.
    Ik hoop dat de mannen volgende week zaterdag tegen CVV Vriendenschaar in staat zullen zijn om weer wat zelfvertrouwen te tanken, want het ‘geloof’ was tegen Woudenberg ver te zoeken. Achterin maar dicht houden en maar ‘hopen’ dat er nog eentje inrolt aan de andere kant. Het eerste lukte, maar van het tweede was geen moment sprake. Het gemis aan een geroutineerde spits deed zich nadrukkelijk gelden.
    Natuurlijk heeft Arnold Klein het grootste gelijk van de wereld als hij even fijntjes memoreert dat voor aanvang van het seizoen de verwachtingen eerder gericht waren op rechtstreekse handhaving dan op promotie. Als je als vereniging de sponsorgelden terug ziet lopen en daarmee ook het budget voor je eerste elftal, als je dan maar kiest voor zoveel mogelijk eigen jeugd en creatief scouten in de lagere klassen, dan is directe handhaving eigenlijk een heel realistische doelstelling. Klein strooide ons zelf zand in de ogen door deze competitie heerlijk fris en fruitig te beginnen en het zowaar zelfs twee weken tot lijstaanvoerder te schoppen. Maar als de selectie dan tik op tik krijgt in de vorm van blessureleed, dan mag je het de ploeg en staf niet euvel duiden dat er niet direct volwaardige vervangers klaar staan om de openvallende plekken in te vullen. Ook Klein moet gewoon roeien met die kleine riempjes die een club als Huizen hem ter beschikking weet te stellen. Dat hij de boot met die riempjes dan nog zoveel vaart heeft weten te geven is meer dan prijzenswaardig. Voor hem geen buideltje om ‘even’ een nieuwe spits te halen. Die moet dan vrij zijn en dan loop je toch het risico dat je uiteindelijk voor duur geld een speler haalt die óf geblesseerd is, óf mentaal niet helemaal kan brengen wat je als club van hem verlangt.
    En dus verbijt ik mijn teleurstelling en frustratie, houd er de moed maar in, geef spelers en staf het vertrouwen dat ze verdienen en blijf gewoon achter mijn ploeg staan!
    Helaas kan ik er tegen Vriendenschaar niet bij zijn. Ik vier deze maand mijn vijfenzestigste verjaardag en mijn echtgenote heeft er zelfs het wedstrijdschema op nageslagen voor ze iets plande. Voordat duidelijk werd dat we voor de beker moesten spelen werd de agenda gevuld met iets dat voor mij nog angstvallig geheim wordt gehouden. U begrijpt dat ik zevenendertig jaar huwelijk – waarin mijn lieftallig echtgenote mij altijd alle ruimte heeft gelaten voor de club – niet in de waagschaal wil stellen voor deze bekerontmoeting. Ik volg u dus belangstellend via Twitter en hoop en vertrouw dat u tevreden huiswaarts zult keren!
    Tot over twee weken!

    vv Woudenberg – sv Huizen 0-0 (0-0)

    Opstelling vv Woudenberg:
    Mike van der Vaart, Jeffrey de Witte, Alec Stalman, Rick Staal, Emmanuel Makonga (80. Mark Radstaake), Tom de Greef, Joey Kooij, Thomas Bruijnzeels, Niels Vermeulen, Nick de Greef, Sander van Keulen

    Opstelling sv Huizen:
    Jaime Hensen, Tim Boterenbrood, Tim Krux, Jeroen Lamme, Sergae Kogeldans (46. Jasper van Vark), Joshua Lo-Asioe, Mike van ’t Land, Sebastian van Kammen, Hidde van der Veldt, Dennis Lamme (81. Lucas van Esterik), Dani Schmitz (40. Olivier Blaauw)