https://www.svhuizen.nl/beloften-maken-schuld/n2363c88
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Beloften maken schuld…
    16 dec 2015
    Ron Tuijnman
    Na de uitermate vermakelijke 6-4 op de Wolfskamer tegen de talenten van IJsselmeervogels, waren de verwachtingen hoog gespannen...
    beloften-maken-schuld

    Spakenburg
    Het blijft me elke keer weer verbazen als ik er kom, dat magische complex daar in Bunschoten-Spakenburg. De rooien en de blauwen, twee machtige clubs, twee accommodaties waar menig Jupiler League club jaloers op zou zijn en een dorpsrivaliteit waar Huizen-Zuid volledig bij in het niet zinkt. En dan zijn die twee complexen zo ongeveer over elkaar heen gebouwd! Slechts een transformatorhuisje scheidt de twee ingangen, de twee hoofdvelden liggen zo dicht bij elkaar dat als er op het ene veld een corner wordt genomen, dat ze op het andere veld zo ongeveer even moeten wachten! Maar wat een grandeur, wat een uitstraling, geweldig! Het valt me dan ook een beetje tegen dat het scorebord voor deze beloftenwedstrijd niet aan is. Het geeft zo´n wedstrijd toch net ietsje meer cachet dan een modaal oefenpotje.
    De vorige editie van deze match op de Wolfskamer eindigde na een heerlijke wedstrijd in een enerverende 6 - 4 overwinning voor Huizen. Het is dan ook met hoog gespannen verwachtingen dat ik plaats neem op de luxe rij stoeltjes daar hoog op die enorme tribune. Toneelkijkertjes ontbraken helaas, maar die hadden bepaald goede diensten kunnen doen!

    Onzorgvuldig
    Aanvankelijk lijken de beide teams die belofte weer helemaal waar te zullen gaan maken. Vanaf de aftrap gaan beide teams naarstig op zoek naar de openingstreffer. IJsselmeervogels lijkt daar het eerst dicht bij als een bal doorschiet maar geen rood-wit-shirt weet te bereiken. Een fraaie aanval van Huizen eindigt roemloos is een buitenspelsituatie en na tien minuten is dan de eerste echt serieuze kans weer voor de thuisploeg als Wouter de Graaf de bal goed verlengt naar Fouad Belarbi. Het vlammende schot gaat echter zonder verder onheil voor de onzen voor de goal van Gianni Hermans langs.
    Maar inmiddels is ons op de tribune wel al duidelijk geworden dat de finesse er vandaag niet echt is. Men is van beide kanten heel druk met combineren en pogingen om tot het doel te geraken, maar de eindpass is eigenlijk altijd slordig of ontbreekt totaal. En zo zitten we al vlot een kwartier naar een enthousiaste, maar wel wat rommelige wedstrijd te kijken. Typerend was een vrije trap van Quincy van Waveren die zo ongeveer van dat andere hoofdveld opgehaald moest worden, zo ver ging die bal over!
    En nog geen minuut na die vrije trap ligt ie er dan toch bij Huizen in: bij een scherpe counter lijkt de bal te worden afgeslagen, maar de rebound wordt dan vlammend hard van buiten de zestien ingekegeld door Mike van Laar. Het is op dat moment een klein beetje tegen de veldverhouding in, want Huizen heeft wat meer balbezit, maar het lijkt echter wel of IJsselmeervogels meer met hun balbezit uitrichten: de counters zijn scherper, de aanvallen ogen agressiever en gevaarlijker.
    Huizen krijgt ook zijn kansjes. Zo zien we een schot van Marouan Halouchi geblokt worden nadat de bal eerst nog van de lijn werd gehaald.

    Gelijk
    Nog voor de rust komt Huizen op gelijke hoogte als Oskar van Logtestijn vanuit de draai een voorzet van Quincy van Waveren verzilvert:  1 - 1. Van Waveren speelde sterk deze eerste helft en was een van de weinige aanvallers die iets van gevaar wist te stichten voor de goal van vogelsdoelman Jan van Willige. Hij kwam er een paar keer goed langs en wist de bal een aantal malen mooi strak voor te zetten. En nu dus met een succesvolle afronding!
    Een hoogstandje ook als IJsselmeervogels middenvelder Jeffrey van de Dikkenberg op het middenveld een aantal weergaloze passeerbewegingen tevoorschijn tovert. Het is een genot om naar te kijken, maar zoals nagenoeg alle aanvallen in deze eerste helft loopt het dood. Ik zit dan ook vooral telkens rugnummers te noteren van aanvallen die nergens toe leiden. Veel passes worden in den blinde gegeven, ballen worden op goed geluk weggespeeld, balverlies wordt slordig geleden.
    De laatste tien minuten voor de rust leeft de wedstrijd dan toch weer iets op en zien we hoe een schot van Hoessein Jabir goed door Van Willige wordt gepakt en aan de andere kant een schot van Van Logtestijn dat door een verdediger wordt geblokt en over spat. De corner die daar uit volgt levert dan vervolgens weer niets op en wordt zo ingeleverd bij de tegenpartij.
    Meteen daarop is het dan weer een scrimmage voor de goal van Hermans die daar schitterend redt, waarna Van Jaarsveld opruiming kan brengen en op slag van rust brengt Hermans dan opnieuw redding, deze keer  met de benen als hij vanuit een moeilijke hoek onder vuur wordt genomen.

    Rust
    Rust met een 1 – 1 stand die recht doet aan het beeld van de wedstrijd. Zoals ik al eerder opmerkte, heeft Huizen een licht veldoverwicht, maar het doet het er verder weinig mee. Doelman Van Willige zal dan ook niet echt met een bezweet truitje de kleedkamer in zijn gestapt.
    Gianni Hermans daarentegen heeft toch een aantal malen handelend moeten optreden bij de snelle en doelgerichte uitvallen van de thuisploeg.
    Aan Huizenzijde is het vooral Van Waveren die een goede indruk achterlaat. Hij oogt gedreven en heeft enkele goede strakke voorzetten losgelaten die eigenlijk een beter lot hadden verdiend.

    Schim
    We zitten amper weer op onze plekken als een prachtige combinatie via Vd Dikkenberg en Wouter de Graaf de bal bij Mike van Laar brengt. In vrije positie alleen voor Gianni Hermans zoekt hij rustig zijn hoek uit en plaatst de bal diagonaal achter de kansloze Hermans: 2 – 1…
    En dan gaat het mis. De ene aanval na de andere snijdt als een warm mes door de boter door onze defensie. Mark Moussa bereikt Belarbi, die bereikt op zijn beurt Van Laar en Hermans wordt weer tot een prachtige safe gedwongen. Een minuut later glijdt Wouter de Graaf de bal van dichtbij over de goal van Hermans als hij een uiterste poging doet een voorzet binnen te werken. Huizen komt nog met de schrik vrij, maar het gemak waarmee onze defensie uiteen gespeeld wordt is ontluisterend. Huizen is geen schim meer van de ploeg die enkele weken geleden zo leuk voetbalde en zelfs geen schim meer van de ploeg die we voor rust aan het werk hebben gezien…
    Nog heel even lijkt Huizen terug te kunnen komen als een vrije trap na een lang oponthoud voor de goal wordt gebracht en twee schotpogingen ten koste van een blessure gekraakt worden.
    Nog een keer kruipt Huizen door het oog van de naald als nummer zeventien - wiens naam ik helaas niet op mijn blaadje heb (Met dank aan Bram: [ Quote] Naar aanleiding van je verslag, nummer 17 die scoorde is oud speler van huizen Bram van den Berg ! Mooi verslag dacht vul het nog even aan!) - een prachtige steekpass door het hart van defensie geeft en Vd Dikkenberg alleen voor Hermans zet. In vrije positie schiet deze echter slordig voorlangs.
    Het zal echter uitstel van executie blijken, want zes minuten later loopt IJsselmeervogels dan toch uit naar 3 – 1 als een bal eerst nog ternauwernood uit de doelmond wordt gered. De bal belandt echter aan de zijkant van het doel voor de voeten van Bram van de Berg die de bal vanuit lastige positie toch netjes binnenprikt.

    Afstraffing
    En dan gaat de afstraffing vaste vorm aannemen. Hilariteit nog even als Oskar van Logtestijn een vrije trap letterlijk over de sporthal heen schiet. Nou is die niet zo hoog als die bij Huizen, maar toch een indrukwekkende prestatie en absoluut een punt voor een geslaagde conversie bij rugby…
    Weer zo’n splijtende pass waar onze laatste lijn maar geen antwoord op wist te vinden en de zojuist ingevallen Dani Schmidtz  kan zich simpel vrijdraaien en goed binnen schuiven: 4 - 1 en vier minuten later snijdt IJsselmeervogels weer als een warm mes door onze defensieve boter als Schmidtz voor de tweede keer het net weet te vinden: 5 – 1…
    Huizen vervalt dan in solistische acties die dan weliswaar leuk voor de tribune zijn, maar verder weinig zoden aan de IJsselmeerdijk zetten: Issam Bounou dartelt en draait dat het een lieve lust is, maar behoudens wat duizelige verdedigers bereikt hij verder niets.
    Achterin geeft Colin Helstone blijk van de nodige kwaliteiten aan de bal. Hij straalt rust uit en overzicht, maar hij speelt te ver achterin om een wezenlijk verschil te kunnen maken in de belabberde opbouw die Huizen vandaag ten toon spreidt.
    Oskar van Logtestijn weet dan na een goede 1-2 - die daarmee meteen Huizens hoogtepunt van deze tweede helft vormt - de 5 – 2 nog binnen te tikken, maar het is voor de statistieken. Vooral als kort daarop IJsselmeervogels na een simpele breedtepass Nassim Barhoui de definitieve score van 6 – 2 op het wedstrijdformulier mag laten zetten.

    Frank Spermon
    Uiteraard vraag ik coach Spermon na afloop of hij een verklaring heeft voor dit onherkenbare beloftenteam.
    “Tja, een ontluisterende nederlaag mag je wel zeggen,” antwoordt hij wat aangeslagen. “Ik denk dat we met Huizen gewoon een hele slechte week hebben. Het eerste verloren, het tweede verloren… Het was bij vlagen wat ik afgelopen weekend ook bij het tweede heb gezien. Individueel technisch waren we heel goed, maar als collectief waren we vandaag heel slecht. De passing was héél slecht! We kunnen een bal tachtig keer hoog houden en een man achter het standbeen voorbij spelen, maar we krijgen de bal niet gewoon van A naar B en van C naar D…
    Daarbij weigerden de middenvelders met hun mensen mee te lopen en als ze dat niet doen, dan ontstaan er ruimtes. Tot de 2 – 1 hadden we het nog redelijk staan, maar daarna zijn we eigenlijk alleen nog maar bezig geweest met opleiden en dat betekende dat we één-op-één gingen spelen en de jongens de fouten maar laten maken in de hoop dat ze er van leren, want deze wedstrijd gingen we toch niet meer winnen. En dus gingen we aanvallender proberen te spelen met vier spitsen… Maar goed, het was een goede les en een goede leerschool, dus vanaf januari moeten we het weer fris oppikken…”
    Aldus een toch wel wat aangeslagen coach Spermon. De beloften maakten hun belofte dus niet waar vanavond. Het was bepaald geen feest om aan te zien, behoudens enkele pareltjes voor de echte liefhebber. Helaas zaten die pareltjes vooral aan een rood-wit-snoertje en moesten we ons aan het groen-gele snoertje behelpen met een enkel exemplaartje. Quincy van Waveren was zo’n pareltje dat met name de eerste helft een aantal leuke acties en voorzetten had laten zien. Andere pareltjes waren Gianni Hermans die erger wist te voorkomen met enkele sterke reddingen en Colin Helstone die een paar keer blijk gaf van rust aan de bal en overzicht. Verder denk ik dat de winterstop inderdaad net op tijd komt voor de Huizer gelederen...  
    Ook vanaf deze plek wens ik u allen een geweldig en gezond kerstfeest, een gelukkig uiteinde en een goed begin!

    Ron Tuijnman
    Op- en aanmerkingen, correcties en aanvullingen, reacties als altijd van harte welkom via RON apenstaartje RTPSOFTWARE punt NL