https://www.svhuizen.nl/beloften-maken-er-een-voetbalfeestje-van/n2305c88
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Dat mooi niet altijd goed hoeft te zijn, en goed niet altijd mooi, werd vanavond duidelijk toen de beloften aantraden tegen de talenten van IJsselmeervogels. Het was genieten geblazen...
    beloften-maken-er-een-voetbalfeestje-van

    Vliegende start
    De A28 is één lange rij glimmend blik en de heerlijke ovenschotel die mijn vrouw voor me geprepareerd klaar heeft staan gloeiend heet! Het is dan ook maar kort voor het beginsignaal dat ik op mijn vertrouwde stekje op de tribune arriveer. Gert van der Roest activeert het keurig schoongemaakte scorebord – nogmaals dank Dick Heijnen schilderwerken! - en allengs strijken er toch wat meer mensen op de tribune neer. De stemming is opperbest ondanks de kou en het regenachtige weer. Ik benijd de mannen op het veld dan ook niet, maar onverdroten werken beide ploegen hun warming-up af.
    Dan gaat de wedstrijd van start en voor we er erg in hebben loopt IJsselmeervogels door onze defensie alsof ze niet door hadden dat de wedstrijd al begonnen was: J. Dikkenberg kegelt de afvallende bal bij de eerste de beste aanval spijkerhard binnen achter doelman Mackaay die dus nog geen bal van dichtbij gezien heeft als hij het leer al uit zijn goal moet vissen. Het is even stil op de tribune als we deze tegenslag proberen te verwerken en te begrijpen. Maar veel tijd krijgen we daar niet voor, want nagenoeg direct vanaf de aftrap is het alweer gelijk als Quincy van Waveren een prima actie en dito voorzet van Jorik van Ruiswijk simpel binnentikt: ook bij de Vogels is men nog niet helemaal wakker, lijkt het wel…
    1-1 dus en nog geen twee minuten gespeeld! Wie op dat moment het sportpark op kwam zal ongetwijfeld gedacht hebben dat het scorebord weer kuren vertoonde, maar nee, in de kundige handen van Gert van der Roest geeft het gehoorzaam de juiste stand aan.

    Feestje
    En dat vormt dan de opmaat voor wat een heerlijke wedstrijd zal gaan worden: een feestje, een sieraad voor de voetbalsport. Beide ploegen spelen open, snel en naar voren gericht. Er is geen beginnen aan om alle hoogstandjes en prachtige passes te beschrijven, er gebeurt gewoonweg té veel op het veld. Een prachtpass van de begenadigd spelende Marouan Halouchi bijvoorbeeld, die daarmee spits Colin Veerkamp bedient. Diens uithaal wordt echter met gevaar voor eigen leven door een verdediger van IJsselmeervogels geblokt.
    Ook Jorik van Ruiswijk heeft er blijkbaar zin in. Alsof het poppen in een etalage betreft passeert hij ongenaakbaar opstomend vanuit de eigen achterhoede het halve IJsselmeervogelsteam om een voorzet af te geven die echter net geen medespeler weet te bereiken. Een kunststukje dat hij even later nogmaals herhaalt om dan echter net een Vogel te veel op zijn vork te nemen.
    Het spel gaat snel op en neer en ik krijg amper de tijd om alles te noteren. De levensgevaarlijke nummer 11 van IJsselmeervogels, Belarbi – hij schijnt een Huizer verleden te hebben- breekt door en lanceert een voorzet die echter te ruim bemeten is en meteen is het dan ónze nummer 11 Hoessein Jabir die alleen voor doelman Willege van de Vogels opduikt. Willege weet echter met de voeten redding te brengen. Ik kom werkelijk ogen en schrijftijd tekort!

    Omschakeling
    Dan neemt IJsselmeervogels toch weer onverwacht een voorsprong als ik naar ik meen weer Belarbi doorbreekt en Mackaay passeert. De bal lijkt al binnen te vallen, maar komt via de verre paal terug het veld in waar nummer 9 van de Vogels - Wouter de Graaf - weinig moeite meer heeft om de bal over de lijn te werken.
    Meteen na de aftrap lijkt IJsselmeervogels de doodsteek te geven als wederom de paal snoeihard wordt geraakt. De bal spat echter achter en Huizen komt voorlopig nog met de schrik vrij.
    IJsselmeervogels lijkt dan alsnog de wedstrijd naar zich toe te trekken als nummer 15 na aan de verkeerde kant dekken  zomaar ineens alleen voor Mackaay op mag duiken. Ook nu kruipt Huizen door het oog van de naald als onze doelman de inzet dapper weet te keren.
    Huizen laat zich in deze fase ook niet onbetuigd en een voorzet van Van Waveren gaat keurig  richting het hoofd van spits Veerkamp. In de dekking weet deze echter net het hoofd niet goed achter te krijgen en de bal vliegt gevaarloos verder. Colin Veerkamp speelt zich prachtig vrij en speelt door op Halouchi. De bal lijkt te kort, maar Halouchi haalt toch vernietigend uit. Weer is er een IJsselmeervogels verdediger die lijf en leden riskeert om een doelpunt te voorkomen ten koste van een corner, die vervolgens door Jabir bij de eerste paal rakelings naast wordt gekopt.
    Op de tribune wordt kou en regen vergeten en is het volop genieten geblazen van twee ploegen die de fraaiste acties afwisselen met de meest onmogelijke fouten en missers. Voetbal in zijn zuiverste vorm. Een feestje!
    Een feestje dat voor Huizen ruw verstoord lijkt te worden als de 1-3 op het scorebord verschijnt. Wederom wordt er voorin onnodig en slordig balverlies geleden als een onbezonnen individuele actie strandt. De omschakeling bij de Vogels is werkelijk magistraal en twee seconden later mag spits Wouter de Graaf zijn tweede van de avond achter Mackaay schuiven… natuurlijk: het mág nooit zo’n actie, maar is het niet juist deze jeugdige onbezonnenheid die deze wedstrijd zo ongelofelijk aantrekkelijk maakt?

    Rust
    We gaan dus aan de koffie met een wat geflatteerd ogende 1-3 achterstand. De wedstrijd is echter zo ongelofelijk open, snel en levendig, dat ik nog steeds het gevoel heb dat er nog niets verloren is. Ook een 5-3 eindstand sluit ik op dat moment nog zeker niet uit. Individuele hoogstandjes wisselen onbegrijpelijke missers af, tactisch gaat er een hoop fout in het veld, deels door jeugdige overmoed, deels door egoïsme. Maar deze eerste helft heb ik me in ieder geval geen moment verveeld!

    Hoppa!
    We zitten nog maar net als er een hoge voorzet voor de goal van IJsselmeervogels een simpele prooi voor invaller doelman Berg lijkt te gaan worden. Maar ondanks een warming-up in de rust blijkt de koude zit van die eerste helft toch zijn sporen te hebben achtergelaten en hij laat de bal vallen. En dan is Colin Hellstone er als de kippen bij om de bal simpel binnen te tikken: 2-3 en Huizen ‘leeft’ weer…
    Vijf minuten later staat de gelijkmaker dan alweer op het bord als de sterke spits Veerkamp de bal goed doorspeelt op invaller Colin Hellstone die koeltjes diagonaal de 3-3 binnenschuift.
    Het zegt deze wedstrijd helemaal niets, er gebeurt gewoonweg té veel op het veld. Iedere stand met minder dan drie goals verschil biedt op dit moment geen enkele garantie op welk resultaat dan ook… En dat lijkt dus vijf minuten later alweer uit te komen als IJsselmeervogels nummer 15 (ik heb hier helaas geen naam bij) de bal voor een leeg doel zomaar voor de voeten gespeeld krijgt en de hoek voor het uitkiezen heeft. Het lukt hem echter niet de bal tussen de palen te krijgen en tot ieders afgrijzen (zo’n misser gun je niemand) schiet hij naast het gapende gat dat doel heet…
    Lucas van Esterik doet zich dan nog eens positief gelden als hij zich met zijn hele ziel en zaligheid voor een inzet van De graaf stort als deze uit een carambole  een goede schietkans denkt te kunnen verzilveren.

    Slotfase
    De uitermate sterk invallende Hellstone breekt dan met een goed uur op de klok door en krijgt de bal op wonderbaarlijke wijze toch nog voor de goal van Berg. De bal wordt vervolgens maar moeizaam geruimd en de rebound wordt vervolgens door Nino van Jaarsveld snoeihard van buiten de zestien ingeschoten. Doelman Berg is kansloos, maar de bal spat helaas tegen boarding.
    Toch ook een tegenvaller als Colin Veerkamp ineens bij de zijlijn blijft liggen. Verzorger Jan van den Dungen maakt het bekende wisselgebaar en op de tribune achter me hoor ik de mensen verzuchten dat dit voor aanstaande zaterdag een gevoelige aderlating zal betekenen. Zaterdag kan het tweede immers een periodetitel pakken! Een belangrijke wedstrijd dus waar Veerkamp node gemist zal kunnen worden. Het is dan ook maar te hopen dat de blessure meevalt voor onze talentvolle spits! (correctie: Veerkamp is speler van de A1 en doet dus niet mee met het tweede! - RT.).
    De fysiek sterke middenvelder van de Vogels – ook een De Graaf – wurmt zich dan als de wedstrijd hervat is door onze defensie. Meerdere keren lijkt hij de bal te verliezen, maar uiteindelijk eindigt zijn actie toch in een raar wippertje dat echter maar rakelings langs het doel van de kansloze Makaaij vliegt.
    Nadat invaller Bounou voor Huizen nog een keer spijkerhard naast de goal van Berg had gemikt na weer een weergaloos fraaie combinatie, is het een goed kwartier voor tijd dat Huizen voor het eerst op een voorsprong komt. Hoessein Jabir dreigt, dreigt de bal te verliezen, zet door, lijkt weer de bal te verliezen, gaat door, peutert, pingelt, priegelt, drijft de toeschouwers tot wanhoop en speelt de bal uiteindelijk te ver voor zich uit. Doelman Berg denkt zijn kans schoon te zien en komt zijn goal uit om de bal te grijpen. Met een uiterste poging weet Jabir er dan echter toch nog een teentje tegen aan te krijgen en net onder de handen van Berg door tikt hij de bal langs de doelman. Tergend langzaam hobbelt de bal over de doellijn en een kwartier voor tijd lijkt Jabir als matchwinner de boeken in te gaan: 4-3. Zeker als hij kort daarop een verdediger aftroeft en zich daarmee vogeltjevrij recht voor Berg vrij speelt. Maar deze kans is dan blijkbaar net weer te groot en hij weet zich geen raad met zoveel ruimte en vrijheid en schiet recht tegen Berg op.
    Een hakje van Bob Brilleman bij de eerste paal gaat dan na een voorzet van Hellstone maar net via Berg het veld weer in en meteen daarop moet Rick van Putten ingrijpen als IJsselmeervogels snode plannen voor een counter heeft. Onverzettelijk komt hij in en met een ingreep die aan alle illusies voor ‘de rooien’ een eind maakt brengt hij redding. Colin Hellstone moet kort daarop zijn inzet bij een dreigende doorbraak met geel bekopen. Het tekent de strijdlust die vanavond ook bij de beloften zo nadrukkelijk aanwezig was.
    Het kan echter niet voorkomen dat de Vogels toch weer op gelijke hoogte komen als De Graaf zijn derde aan laat tekenen. Na een mislukte frivoliteit op het middenveld gaat de bal naar de zijkant, de voorzet is afgemeten en op tijd en middenvelder Tom de Graaf rondt de bal op schitterende wijze in één keer af: 4-4!
    De negentig nadert en dan maakt Bob Brilleman zijn foutje goed nadat eerst Jabir hem met een geniale steekpass wist te bereiken. Brilleman speelt keurig op tijd af en dan is daar opnieuw Hellstone die de bal prachtig binnenwerkt: 5-4.
    En nog is de koek niet op! Terwijl de tribune hem luidkeels en herhaald aanspoort ‘de andere kant’ te zoeken, is het weer Hoessein Jabir die met een geniale beweging juist die kant zoekt die hem zo luidkeels werd afgeraden om vervolgens een splijtende pass te geven op Hellstone die vannacht waarschijnlijk wat onrustig zal slapen vanwege de heerlijke avond die hij vanavond beleefde en die in de slotminuut dus zelfs de 6-4 mag binnenwerken!

    Frank Spermon
    “Ja, het verschil zit ‘m in het doordekken,” verklaart coach Spermon als ik hem na afloop vraag of hij ook zo’n heerlijke voetbalavond heeft beleefd. “De eerste helft durfden we niet goed door te dekken en liepen we een beetje naar achteren in plaats van naar voren, waardoor de tegenstander alle ballen lekker kon aannemen. De tweede helft speelden we met iets meer lef. We kwamen natuurlijk een beetje gelukkig dankzij die keeper op 2-3, toen kwam er ook het geloof weer.
    Hellstone stond reserve, ja. Dat is gewoon een keuze geweest. Colin Veldkamp deed het afgelopen zaterdag erg goed en Colin Hellstone leek juist een beetje in een vormcrisis te verkeren, maar die maakt nu vier echte spitsengoals. Er staat nu wel een geraamte binnen jong Huizen. Neem zo’n Van Esterik die toch ook erg belangrijk binnen de ploeg is.
    We kregen echter wel teveel goals tegen vandaag door individuele fouten. Een fout hakje, onnodig balverlies, twee middenvelders die gewoon niet meelopen. Daar moeten we van leren en hard aan werken omdat soort fouten te gaan voorkomen. Maar ik denk dat het publiek de grote winnaar was vanavond!”
    En daar kan ik Frank niet anders dan gelijk in geven. Ik heb werkelijk een TOP-avond beleefd en als ik de reacties van de mensen om mem heen goed gepeild heb, was ik niet de enige.
    Het blijft natuurlijk jammer dat deze wedstrijden maar voor zo’n handjevol publiek verspeeld worden. En ergens begrijp ik ook wel dat je met dit weer niet vrolijk op de fiets stapt voor een wedstrijdje beloften op de dinsdagavond. Ik hoorde dan ook opperen dat het wellicht een idee is deze competitie in tweeën te hakken en in het voor – en naseizoen te verspelen als de avonden ook voor het publiek wat meer uitnodigen om naar het voetbalveld te gaan. Ik zou dat zeker toejuichen. Ook een verhoging van de speelfrequentie (naar om de week, of om de twee weken) zou ook geen slechte zaak zijn en voor wat meer binding en regelmaat binnen de beloftencompetitie zorgen.

    Ron Tuijnman
    Op- en aanmerkingen, correcties en aanvullingen, reacties als altijd van harte welkom via RON apenstaartje RTPSOFTWARE punt NL