https://www.svhuizen.nl/als-cola-zonder-prik-dhsc-huizen-2-1/n4218c163
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    Als Cola zonder prik: DHSC - Huizen: 2-1
    23 feb 2019
    Ron Tuijnman
    Een krachteloos aanvallend Huizen stapte wederom met lege handen de bus in. De zorgen houden aan... Een verslag...
    als-cola-zonder-prik-dhsc-huizen-2-1

    Stil
    Het is stil op de Wolfskamer. De lege kantine vormt het decor voor de gezamenlijke lunch van de selectie en staf. Het schijnt dat er ’s ochtends in alle vroegte nog wel een paar jeugdwedstrijdjes gespeeld zijn, maar nu ligt het complex er verlaten bij op deze zonovergoten, prachtige voetbaldag. Sommige dingen ‘vat’ ik gewoon niet: als de ijsberen klappertandend door de straten dolen wordt er volop gespeeld en nu ligt ons sportpark er onder ideale voetbalomstandigheden volkomen verlaten bij. Leg het mij maar uit…
    DHSC is virtueel koploper. Ze hebben een punt minder dan de echte koploper ARC, maar wel een wedstrijd minder gespeeld. Qua verliespunten staan ze dus eerste met AFC (ook een punt en een wedstrijd minder gespeeld, maar wel met een minder doelsaldo) als goede tweede.
    Huizen vinden we terug op een uitermate teleurstellende negende plek. Een plek die meer neigt naar het ‘naar beneden kijken’ dan dat ie zicht geeft op de hoofdklasse. Na de nederlaag van vorige week hebben we toch voorzichtig de stormbal maar weer uit het vet gehaald en hoewel velen er beslist niet aan willen gebiedt de realiteit toch dat we onder ogen moeten zien dat we hard zullen moeten knokken om PD wedstrijden - met het risico dat we doorzeilen naar de tweede klasse - te ontlopen.
    Het is een bittere pil die we moeten slikken en wie had dat een wedstrijd of vier geleden voor mogelijk gehouden dat we hier nu zo zorgelijk halverwege dat rechterrijtje zouden bungelen.
    Vandaag dus een zware dobber om uitgerekend tegen een titelkandidaat punten te moeten pakken om ons aan de haren uit het moeras te trekken. Toch heb ik er op de een of andere manier wel vertrouwen in dat Huizen zich juist tegen deze sterke tegenstanders van zijn beste kant zal laten zien.
    Het sportpark aan de Thorbeckelaan in Utrecht ligt midden in de bebouwing en chauffeur Paul moet dan ook al zijn kunsten aanwenden om het gevaarte voor de ingang van het sportpark te krijgen. Een vriendelijke bestuurslid van de Utrechters legt me uit dat we via de andere kant zo naar binnen hadden kunnen rijden, maar ja, dat moet je dan wel net even weten, natuurlijk. Aan de ene kant achter de ballenvanger loopt een drukke verkeersweg en aan de andere kant staan de auto’s direct achter de toch niet al te ruim bemeten ballenvanger geparkeerd. Het bestuurslid vertelt me dat ze al diverse ballen zijn kwijtgeraakt aan jongetjes op de fiets die de over het hek geschoten ballen lekker mee naar huis namen in plaats van ze terug te schieten. Ik zou dan ook niet graag mijn autootje parkeren daar achter dat doel.
    Bereidwillig lepelt men de namen en rugnummers voor me op, waarbij natuurlijk de namen van Rodney Sneijder, Mitch van der Vlist en El Jebli (broer van Youssef El Jebli die bij eredivisionist De Graafschap speelt). Maar ook doelman Raymond Homoet die ooit een blauwe maandag naar Huizen leek te komen maar uiteindelijk toch voor profclub Volendam koos – als ik het me goed herinner. Bij de Ajax-amateurs vond ik het destijds technisch gezien een van de betere doelwachters. Maar helaas dus nooit voor Huizen uitgekomen.
    Bij Huizen geen Wouter Bonke na de dubbele gele kaart van vorige week en ook Zakaria el Biyar ontbreekt en bevindt zich in de ziekenboeg. Dat levert volgens mij een opstelling op waarbij Troost weer centraal achterin geposteerd zal gaan worden en op het middenveld dan Klaassen, Van der Veldt en Dennis Lamme. Een wat defensiever middenveld dus en dat lijkt me geen overbodige luxe tegen deze toch sterke tegenstander, waarbij dan de snelheid en het loopvermogen van Van der Veldt nog als extra aanvallende impuls kan worden ingezet. Voorin Blaauw en Van Waveren die dan de naar ik aanneem als spits geposteerde Van Kammen moeten bedienen.
    Op de bank deze keer geen Wilco Mackaay die op de training zijn halve hand zag splijten en nu met een dik ingezwachtelde knuist als toeschouwer langs de lijn mag staan. Dat maakt Hidde Hoelscher tot reservedoelman vandaag en hij krijgt op de bank gezelschap van Müller, Jeroen Lamme, Van Vark, en Van Esterik.
    Geen echte tribune daar op de Thorbeckelaan, wel een soort betonnen trap waar men plaats kan nemen en een heerlijk zonovergoten balkon. Ik verover daar een stoeltje en posteer me zo dat er geen mensen meer tussen mij en het veld kunnen komen te staan. Het zit wat krap, maar het zicht is prima en in het zonnetje uit de wind prima uit te houden. Petje op en jasje uit en klaar voor de start!
    Ook weer eens écht gras. Dat zal voor een aantal jongens toch ook wel weer even wennen zijn.
    Het wedstrijdformulier leert me dat we niet bang hoeven te zijn voor partijdige clubgrensrechters, want de KNVB heeft een heus arbitraal trio afgevaardigd. Dan klinkt er een sirene en dat blijkt dan het signaal voor de ‘Einzug der Gladiatoren’…

    Sodeknetter!
    Verrassing! Zie ik daar ineens dat Thomas Müller niet op de bank, maar in de basis begint. Het is even puzzelen voor ik door heb dat Renee Troost er niet bij is vanmiddag. Ik zocht de vervanging eerst bij de aanvallers en niet in eerste instantie achterin.
    En Huizen schiet lekker uit de startblokken. We zijn net twee minuten bezig als Klaassen goed doorzet over de flank en de bal prima voortrekt op diezelfde Thomas Müller. Op de hem typerende wijze haalt hij vernietigend uit en voor Homoet ook maar een bal heeft geraakt spat de bal al perfect binnen! Vreugde alom, maar dan besluit arbiter Gino d’Onorio de goal af te keuren! Verbijstering alom! Geen speler in de buurt die weggeduwd had kunnen zijn en de bal werd overduidelijk teruggetrokken door Klaassen, dus van buitenspel kon ook geen sprake zijn, maar klaarblijkelijk heeft D’Onorio toch blijkbaar een reden gezien om deze schitterende goal ongeldig te verklaren. Onbegrip alom…
    Maar Huizen gaat niet bij de pakken neerzitten en zet weer aan, DHSC wordt lichtelijk overlopen in die openingsfase. Blaauw trekt voor en de bal valt nog net op het dak van de goal in plaats van bij de tweede paal binnen. De voorzet is blijkbaar aangeraakt want we mogen een corner nemen. Die komt voor en dan is daar ineens Jordey Buitenhuis die feilloos afdrukt en de bal in de hoek prikt! Vier minuten gespeeld en Huizen scoort al voor de tweede keer. Dit gaat een voetbalfeestje worden!
    Dan komt DHSC de eerste schrik wat te boven en zoekt het ook de aanval. Danny Benning ontzet de Huizer veste door resoluut Rodney Sneijder de voet dwars te zetten. Het straalt onverzettelijkheid uit. Kort daarop mag DHSC een vrije trap nemen even buiten de zestien. De bal gaat hard in de muur en vanuit de rebound wordt hij alsnog op het doel geschoten. Via een been wordt het nog een lastige bal, maar Brian Willemse is op zijn post en pakt de bal alsnog. En zo ontrolt er zich een aantrekkelijk duel met twee ploegen die via snelle counters de aanval zoeken. Wie zegt dat countervoetbal niet aantrekkelijk kan zijn?

    Donders!
    Maar dan slaat het noodlot toe: bij een redelijk onschuldige bal trapt Buitenhuis meer óp dan tegen de bal en meteen is DHSC weg. Het schakelt razendsnel via die dekselse Mitch van der Vlist die via Genaro Snijders de bal terug krijgt en zich niet bedenkt: hoog spat de bal achter de kansloze Brian Willemse en we staan dus alweer gelijk na elf minuten… Wat een domper, wat een klasse van DHSC om zo genadeloos toe te kunnen slaan. Het groen-gele deel van mijn hart huilt, maar mijn objectieve voetbaldeel zit gigantisch te genieten van die Van der Vlist. Wat een heerlijke voetballer. Ik was destijds toen hij nog bij Huizen speelde al een fan van hem en ben hem eigenlijk nooit meer uit het oog verloren. Ik herinner me nog goed hoe ik ooit een heftig teleurgestelde Mitch de bus in praatte toen hij de handdoek wilde gooien bij zijn zoveelste reservebeurt. Ongelofelijk dat we die knul toen zo makkelijk hebben laten lopen. Maar ja: het berouw komt na de zonde…
    Huizen gaat na deze teleurstelling brutaal op zoek naar een hernieuwde voorsprong. DHSC is echter nu ook van de schrik bekomen en zet nu ook met steeds veelvuldiger counters de Huizer achterhoede onder druk.
    Tien minuten na de gelijkmaker lijkt Huizen een corner succesvol te hebben afgeslagen. De bal wordt richting zijlijn gespeeld waar Rodney Sneijder zijn broer naar de kroon steekt door zich in volstrekt kansloze positie met een misselijkmakende eenvoud vrij te draaien en meteen een lange voorzet richting tweede paal te krullen. Was het een ‘bewussie’? Wie het weet mag het zeggen, maar de bal valt met meetkundige precisie daar waar de gretig sprintende Van der Vlist in een uiterste poging glijdend de bal voor de tweede keer achter Willemse weet te prikken…2-1 Wéér die dekselse Van der Vlist – een spits naar mijn hart, maar helaas dus wel in het shirt van onze tegenstander…

    Frustraties
    Na zijn afgekeurde goal heeft Thomas Müller er lichtelijk de pé in. En dat komt zijn spel niet ten goede. Gefrustreerd blijft hij staan als hij een overtreding tegen zich beloond wil zien. Het kost hem de hoon van het publiek en verwijten van zijn medespelers. En daar weet Thomas niet goed mee om te gaan: hij laat er zijn spel door beïnvloeden. Kort daarop slaat hij kwaad op de bal als arbiter D’Onorio opnieuw niet in zijn voordeel fluit. De arbiter roept hem bij zich voor een reprimande en dan gaat Thomas heel dom de machtsstrijd met de arbiter aan en komt maar schoorvoetend naderbij als de scheidsrechter hem daartoe sommeert. D’Onorio is clement en laat het bij die reprimande, maar wat Thomas nou dacht te bereiken met deze actie? Je krijgt hooguit de arbiter nog meer tegen je want ook de leidsman zal zich wat in zijn hemd gezet voelen. Ook het publiek keert zich dan tegen onze jonge spits en ook dát vind ik niet goed te praten. Ik heb nog nooit meegemaakt dat een speler er beter van ging spelen na hetgeen hem van de zijlijn werd toegevoegd. En ook Thomas loopt dan minuten lang wat afwezig over het veld, reagerend naar het publiek, niet echt met de wedstrijd bezig. Jammer. Ik mag deze knul graag zien spelen en zie er zeker een talent in waar we zuinig op moeten zijn. Maar vanmiddag liet hij zich niet van zijn beste kant zien.
    Kort na dit incident trekt D’Onorio wél in één keer rood als hij Genaro Snijders een natrappende beweging ziet maken. Kwaad rukt Snijders zich de windsels van het lijf als hij woedend naar de kleedkamers beent. Kwaad op zichzelf en de hele wereld zo te zien. DHSC zal dus een uur lang met tien man verder moeten! En dat biedt kansen voor onze groen-gele brigade!
    Blaauw gaat weer goed door na een vloeiende combinatie en haalt er een corner uit. Als de bal voor komt haalt Quincy van Waveren vernietigend uit en de bal spat via een arm van een verdediger alle kanten uit, maar niet de goede. D’Onorio ziet er echter geen opzettelijk hands in en laat doorspelen. Huizen ruikt haar kansen en zet vol druk op de defensie van de Utrechters. Die trekken dan de trukendoos open en Evert Brouwers gaat met veel misbaar tegen de grond in de hoop dat D’Onorio de rode kaart voor Snijders wellicht wil compenseren door er ook een Huizer af te sturen. Maar D’Onorio laat zich niet foppen en laat gewoon doorspelen.
    Dan een botsing tussen de uitkomende Homoet en Olivier Blaauw. Homoet lijkt daar zonder schade uit tevoorschijn te komen, maar Blaauw hinkt moeizaam verder. Eigenlijk is het dan een tijdje tien tegen tien.
    Daar lijkt Van der Vlist dan van te gaan profiteren als deze sluwe spits Brian Willemse wat ver voor zijn goal vermoedt. Met een listige boogbal lijkt hij de score naar 3-1 te gaan tillen als de bal onhoudbaar richting kruising lijkt te zeilen. Met een even wanhopige als katachtige sprong achterwaarts weet onze doelman de bal centimeters voor hij onder de lat binnen zou vallen nog weg te boksen. Een wereldredding!
    Als Müller dan na balverlies in de achtervolging moet samen met Hidde van der Veldt, dan trekt D’Onorio geel als Van der Veldt Sercan Kurdal op de hakken trapt. De vrije trap net buiten de hoek van de zestien gaat recht op Willemse af en we kunnen weer even opgelucht adem halen.

    Rust
    Het laatste wapenfeit voor de rust is de uithaal van Quincy van Waveren waar deze keer Raymond Homoet volledig gestrekt voor moet gaan om de gelijkmaker te voorkomen. En dus gaan we de rust in met een 2-1 achterstand die echter verre van onoverkomelijk lijkt tegen de tien van DHSC.
    Huizen dringt na het rood voor Snijders nadrukkelijk aan, maar DHSC blijft met die dekselse Van der Vlist voorin le-vens-gevaarlijk.
    Aan onze kant zou het me niet verbazen als we Müller niet meer terug zien na de rust. Maar wie er dan van de reserves in zou moeten komen op zijn positie? Beats me!
    Ik zie ook geen van de reserves serieus aanstalten maken om in te gaan vallen, dus ik vermoed dat we weer een ongewijzigd Huizen na rust terug zullen zien.

    Branding
    En inderdaad laat Klein zijn mannen ongewijzigd voor de tweede helft aantreden. Even een momentje van onachtzaamheid bij een van de grensrechters als hij buitenspel controleert door opzij te kijken. De bal rolt dan op de lijn verder en door het tumult van het publiek kiest de goede man dan maar voor de veilige weg en geeft een uitbal aan DHSC – zonder dat hij dat dus heeft waargenomen… Ook een objectieve grensrechter kan er dus wel eens gewoon naast zitten en zich door het publiek laten beïnvloeden.
    De ene aanval na de andere rolt richting Raymond Homoet, Huizen draait de duimschroeven nadrukkelijk aan. Wellicht ingegeven door dat heerlijke zonnetje daar op dat balkon is het of ik naar de branding op een rustige zomerdag zit te kijken: de golfjes rollen af en aan en zonder merkbaar effect slaan ze stuk op het strand. Blaffen, maar niet bijten als een tandeloze pitbull. We zien Homoet dan ook nog nauwelijks in actie. Even een stijlvolle actie als hij een corner weg bokst, maar verder ziet DHSC onze aanvalspogingen zorgeloos op zich af rollen. Telkens gaat het fout als het strafschopgebied in zicht komt, steeds is er een voetje, een hoofd of een been van een DHSC’er dat er tussen weet te komen nog vóór Huizen écht dreigend voor Homoet weet op te doemen.
    Aan de overkant zie ik inmiddels de eerste warmlopers. Het is echter moeilijk te constateren wanneer er gewisseld wordt zo tegen het zonnetje in.

    Geroutineerd
    DHSC is een geroutineerde ploeg en dat merk je aan de manier waarop ze deze wedstrijd ondanks de tien man en ondanks de broze voorsprong over de streep trachten te voetballen. Slimmigheidjes als het kermende misbaar waarmee Sneijder tegen het gras gaat en minuten lang verzorging nodig heeft voor hij het leven weer ziet zitten. Voorin de sleurende Van der Vlist die met Brouwers samen een constante handenbinder blijft. Ondankbaar loopwerk lijkt Van der Vlist niet te deren, onvermoeibaar blijft hij gretig op de loer liggen voor dat ene kansje. Achterin houdt DHSC de zaken goed gesloten met Berry van ’t Land en Tom de Klein als centraal duo. Sneijder speelt sluw op het middenveld en Huizen weet daar voetballend maar geen passend antwoord op te formuleren. Steeds meer gaat er fout, steeds vaker misverstanden van spelers die de ene kant op gaan terwijl de pass de andere kant kiest. DHSC houdt simpel stand, leunt wat gezapig achterover op de 2-1 met die betrouwbare Homoet als laatste redmiddel altijd nog achter de hand. Maar Homoet had een makkelijke middag vandaag en eigenlijk zagen de Huizers hem alleen bij de begroeting voor de aftrap even van dichtbij.

    Wissels
    Na een uur brengt Klein Van Esterik binnen de lijnen voor Van der Veldt. Hidde speelde een wat onopvallende tweede helft en aangezien er weinig ruimte voor zijn snelheid was door het terugzakkende DHSC was de keuze voor de ‘rommelaar’ Van Esterik niet zo’n vreemde gedachte.
    Blaauw haalt dan nog maar eens uit. De bal vormt echter een simpele vangbal voor Homoet die zo toch het idee houdt dat hij ‘meedoet’.
    Aan de andere kant moet Willemse echter veel nadrukkelijker in actie als Van der Vlist Buitenhuis opzij zet en alleen op onze doelman af kan. Bij de eerste paal blijft Willemse echter goed kijken en weet de inzet met de benen te keren.
    Een kopballetje van Van Esterik lijkt dan op maat voor de aanstormende Müller, maar nu moet Homoet dan toch even serieus aan de bak en dapper onderschept hij de bal voor onze spits er iets mee aan kan vangen.
    Dan brengt DHSC Ryan de Jong voor Sercan Kurdal en de tijd begint nu toch echt te dringen voor Huizen wil het nog met een puntje de bus in kunnen stappen.
    Van der Vlist haalt dan van ver uit voor een striemend schot en treft Willemse op zijn post. De uithaal was met een ongekend gemak getrapt – een genot om naar te kijken.
    Huizen combineert tot het een ons weegt, maar weet maar steeds geen gaatjes in die hechte Utrechtse defensie te vinden. Het is om hopeloos van te worden. Evert Brouwers schiet dan nog een keer rakelings naast in het zijnet na een goede diagonale loopactie. Bij DHSC voorin snappen ze dat klaarblijkelijk wél en als ik heel eerlijk ben – en dat probeer ik toch zoveel mogelijk te zijn – zie ik de 3-1 eerder op het scorebord verschijnen dan de gelijkmaker…
    Sneijder blijft met kramp maar steeds naar de grond gaan en dan wordt hij vier minuten voor tijd dan toch eindelijk gewisseld. Eerst gaat hij op zijn dooie akkertje nog even het halve team langs voor een omhelzing en snoept zo gniffelend nog even een paar seconden extra van die laatste paar minuten af.
    Ook Van der Vlist krijgt dan nog op slag van blessuretijd een publiekswissel en met de 90 inmiddels triomfantelijk tussen die akelige 2 en die schamele 1 op het scorebord, gaat Huizen met de moed der wanhoop nog even op zoek naar die gelijkmaker die gezien het spelbeeld dan wel min of meer verdiend mocht zijn, maar qua kansen zeker niet. En daar draait het in het voetbal uiteindelijk toch nog steeds om…

    Arnold Klein
    De catacomben bij DHSC vullen zich met een oorverdovend gestamp als de Utrechters van het recht van de sterkste ‘genieten’ door een boombox op vol volume in de gang te zetten. ‘t Schijnt er bij te horen dat de overwinnaar van een duel even luidruchtig te kennen geeft dát ze gewonnen hebben, waar de ploeg die aan het kortste eindje van de score trok de herrie deemoedig over zich heen laat gaan. Ben benieuwd wat er zou gebeuren als die ploeg ook gewoon hun box op vol volume aan zou zetten. Wordt dat dan weer een soort van nieuwe match?
    In ieder geval moeten Arnold en ik even vluchten voor we een stekje hebben gevonden waar we elkaar in ieder geval menen te verstaan.
    Ik vond het een beetje een herhaling van zetten: goed voetballen, zelfs een overwicht, maar wel blaffen en niet bijten…
    “Tja, het loopt gewoon goed in het begin,” mijmert Klein. “Dan wordt die goal afgekeurd omdat hij ‘Laat maar’ zei of zo. Maar ja, het zit ons niet alleen vandaag niet mee, het zit ons wat dat betreft eigenlijk het hele seizoen al tegen, momenten waarop je het gevoel hebt dat als het andersom zou gebeuren dat er dan geenhaan naar zou kraaien.
    Maar goed, daarna komen we alsnog op 0-1 en geven we in principe die twee goals daarna gewoon weg! Je ziet dat zo’n klein foutje dat we dan maken meteen uitmondt in een tegengoal.
    Renee Troost haakte voor de wedstrijd geblesseerd af en moest ik de keuze maken of ik Jeroen Lamme achterin neer zou gaan zetten of Jordey Buitenhuis. Jeroen heeft echter nog maar heel weinig gespeeld dit seizoen en dat houdt in dat je dan na een minuut of zestig wellicht moet gaan wisselen en heb ik eigenlijk een wisselmogelijkheid weggegooid. Vandaar dat we met Jordey in het centrum zijn begonnen.
    DHSC realiseerde zich dat wij ook wel aardig kunnen voetballen en ze hebben - als ze wat achterover kunnen leunen - voorin levensgevaarlijke spelers om daar optimaal gebruik van te kunnen maken.”
    We begonnen met Thomas Müller in de spits. Die begon heel sterk, scoorde meteen, maar daarna raakte hij een beetje zijn hoofd kwijt en was drukker met het publiek en zijn medespelers dan met de wedstrijd. Ik had eigenlijk verwacht dat je hem in de rust zou wisselen…
    “Mwoah, dit is gewoon ‘Thomas Müller’. Thomas is nou eenmaal een wat grillige speler, ik noem het wel eens gekscherend een Filippo Inzaghi. Dat hij wat minder kan ‘meevoetballen’ dat vind ik niet erg, maar dan moet je wel je kwaliteiten in de spits optimaal benutten door scherper voorin te gaan staan. Dat is ook de jeugdigheid van Thomas, hij is pas eenentwintig en wil zich dan wat te veel ‘laten zien’. Maar goed: op het moment dat hij er twee inlegt, dan praten we hier heel anders en hebben we het nergens meer over.
    We wisselden Hidde van der Veldt omdat hij niet echt in de wedstrijd zat de tweede helft. Doordat DHSC zo achterover leunde hadden we ook achterin minder spelers nodig. We kwamen op een gegeven moment er combinerend niet doorheen en dus gingen we meer de lange bal spelen. Dan heeft Aron Klaassen een betere lange bal in de voeten dan Jordey Buitenhuis. We speelden dat echter totaal niet slim uit. Als je rechts staat, dan is het makkelijker om een diagonale bal te spelen, daar moet je als speler dan wel op anticiperen!
    Na die rode kaart maakte DHSC de wedstrijd een beetje ‘dood’ doordat ze eigenlijk niet meer over de middenlijn kwamen en zich lekker lieten inzakken. Wij waren niet bij machte daar doorheen te voetballen.”
    Moeten we ons nu zorgen gaan maken?
    “Laat ik voorop stellen dat je bij een koploper uit kunt verliezen. Ik vind echter wel dat als je onze tweede helft bekijkt, dat we dan heel matig hebben gespeeld. Voorin en de eindpass, daar ligt voor ons een probleem. Je ziet vandaag wel de bereidheid om er voor te gaan vanaf de eerste minuut, we zetten vroeg druk om onze voorwaartsen in stelling te brengen en dat ging in de openingsfase zonde meer goed. Maar je moet wel zorgen dat een misstap dan niet meteen fataal wordt. We hebben nog acht wedstrijden te gaan. Ik heb al eerder aangegeven dit seizoen dat dit een beetje een ‘overlevingsjaar’ is met een nieuwe trainer en tevens een selectie waarin toch ook de degradaties van de afgelopen seizoenen nog steeds nagalmen. Voeg daarbij dan een kritisch publiek dat deze jongens dan ook zoals vorige week nogal negatief bejegent, dat helpt dan ook bepaald niet mee. Je kunt als supporter van Huizen best je frustraties hebben, maar je moet natuurlijk nooit je eigen spelers zo naar beneden halen. Dus wat dat betreft sta ik te allen tijde gewoon achter mijn spelers en zoek dan ook de confrontatie als ik dat merk of hoor. Laat wel voorop staan dat ik die frustraties heel goed snap! Je wilt je club natuurlijk altijd bovenin zien meedraaien, maar je bent uiteraard niet voor niets gedegradeerd. Deze groep mist gewoon een aantal kwaliteiten: voetbal is één aspect, maar mentaliteit en slimheid zijn óók factoren die bij dit spel horen. Dat proberen we er wel in te brengen, maar dat moet er uiteindelijk wél uit komen op het veld. En de eerste twintig, dertig minuten wás dat er ook gewoon – totdat we de pech hadden dat er iemand op een bal stapt, dat de ‘Laat maar’ bij ons afgekeurd wordt, dat soort dingetjes halen ons dan onderuit. We zitten nu ook in een fase dat we in de hoek zitten waar de klappen vallen en daar moeten we gewoon zien uit te komen met zijn allen. En dan helpt het niet als we elkaar alleen maar de grond in proberen te stampen. We hebben zoals gezegd nog acht wedstrijden en je weet maar nooit wat er in die laatste acht wedstrijden nog kan ontstaan. Volgende wedstrijd is BOL en dat is de eerste van de derde periode. En in die acht wedstrijden moeten we als team gewoon de rug rechten en nog zoveel mogelijk punten zien te pakken en dan maar zien waar het schip strandt. Volgend jaar moeten we verder bouwen aan een nieuw team. Dat is best lastig gezien de financiële situatie van Huizen. Veel mensen denken dat we nog een derde divisieploeg zijn, maar dat zijn we al lang niet meer. Ik lees het in de krant ook dat we weer terug moeten naar de Frank Aboikoni’s en de Dennis van der Steens, maar die zie ik nergens meer rondlopen op de velden. Ik vraag me af of dat soort spelers nog wel bestaat! Als je ook kijkt naar deze hele eerste klasse, dan voert voetbal niet echt de boventoon, maar is het meer power, optimisme, fysieke kracht en beleving waar je je tegen geplaatst ziet. En daar leggen we het gewoon op af. En op een stukje slimheid. Je ziet het vandaag ook weer: Sneijder gaat een paar keer liggen met kramp en dan trekt de scheidsrechter er uiteindelijk maar vier minuten extra tijd bij. Dat had ie eigenlijk alleen al voor alle wissels moeten bijtellen. Maar dat is gewoon de slimheid van zo’n Sneijder die dan ook nog eens het halve elftal gaat knuffelen voor hij van het veld stapt. Natuurlijk heb je gelijk als je stelt dat we nog wel een uur door hadden kunnen voetballen zonder goal, maar zo’n bal kan natuurlijk ook wel eens een keer gelukkig voor ons vallen…
    We kunnen goed voetballen, maar voetbal is meer dan alleen maar voetbal…”

    Aron Klaassen
    Hij werkte zich een slag in de rondte, was niet altijd even gelukkig in zijn voortzetting, maar dat lag ook aan het ontbreken van daadkracht voorin. Al met al een goede wedstrijd van onze vertrekkende middenvelder.
    “Ja, dat had ik me wat anders voorgesteld,” antwoordt hij op mijn opmerking dat dit zijn afscheidstournee is. “Er kan natuurlijk nog genoeg gebeuren, maar als je best wel vroeg voorkomt en ook nog een goal afgekeurd ziet worden dan zie je dat we best wel goed speelden. We wonnen veel duels en zij wisten niet goed wat ze met ons aan moesten. Dan wordt het best wel snel 2-1 en nadat ze rood hadden gekregen probeerden we het natuurlijk wel, maar écht gevaarlijk zijn we daarna ook niet meer geworden – een beetje ‘onmacht’, denk ik. We hadden de wedstrijd op het oog dan wel in handen, maar zij vonden dat eigenlijk ook wel prima zo. We hebben veel te weinig voor hun goal gespeeld. We probeerden het wel via de zijkanten, maar ook daar kwamen we er uiteindelijk steeds veel te moeilijk langs omdat ze het gewoon goed dicht hadden zitten daar achterin. We brachten Jeroen (Lamme, Red.) nog als lange spits, maar echt gevaar kwam daar niet meer uit. De tweede helft hebben we bijna alleen de bal gehad, maar heel weinig kansen gecreëerd, veel te weinig aanvallend gebracht inderdaad. Dat is iets van de laatste weken, denk ik.
    Ik wil inderdaad graag de ervaren kracht, de sterkhouder op het middenveld zijn voor de ploeg. Het ging vandaag wat mezelf betreft wel aardig, maar het kan altijd beter natuurlijk. Ik werd door DHSC niet echt veel onder druk gezet en dat maakt het makkelijk voetballen, natuurlijk. Eeuwig zonden dat je hier toch niet minimaal een punt hebt gepakt. Dat had voor het vertrouwen in de ploeg zo lekker geweest.
    Ja, ik ga op zaterdag werken en dan kan ik dus niet meer bij een zaterdagclub aan de slag als voetballer. Ik ben nu bezig met SDO en Hoogland, maar ik heb daar nog geen besluit in genomen…”

    Mitch van der Vlist
    Het zal u in dit verslag niet ontgaan zijn dat ik nogal gecharmeerd ben van DHSC-spits Mitch van der Vlist. Na zijn twee goals van vanmiddag en zijn bijna-goal met die boogbal, was er maar één speler die voor de titel Man-Of-The-Match in aanmerking kon komen. Aangezien we een goede verstandhouding hebben en nog regelmatig contact hebben via Facebook haal ik ook hem even voor mijn recordertje…
    “Toch altijd lekker, he?” glundert hij happend van zijn broodje als ik hem verwijt dat hij ons weer akelig pijn heeft gedaan.
    Was dit nou wat je noemt een lange neus naar Huizen?
    “Nee, zeker niet! Ik heb totaal geen rancune naar de club, dat weet je wel. Ik ben er ooit begonnen in de senioren en ben er goed weggegaan, dus wat dat betreft geen oud zeer, geen lange neus. Puur genieten van de goals voor DHSC. Jammer dat dat ‘stiffie’ er niet in ging, dat had dan helemaal mooi geweest. Die pakte die keeper van jullie geweldig!
    Ik ben nu negenentwintig en vorig seizoen had ik eigenlijk besloten om te stoppen. Ik speelde toen bij Sportlust en toen kwamen de jongens van hier bij me en ook gestimuleerd door thuis heb ik toen besloten om het nog een jaartje te proberen. Het was een combinatie van werk en een kleine die slecht sliep en dat brak me een beetje op. Ik ging niet meer met voldoende plezier naar de club om het er allemaal nog voor over te hebben. Ik speelde daar ook meer als rechtsbuiten en dat vind ik niet echt mijn plek. Het bevalt me hier zo goed dat ik al weer voor komend seizoen verlengd heb, dus ik ga sowieso nog een jaar door. Dit is een hele mooie, warme club. Van buitenaf wordt er wel eens gesteld dat dit geen ‘team’ is, maar ik denk dat je vandaag het tegendeel hebt kunnen zien!”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    De zorgen stapelen zich op. Kijken naar Huizen is de laatste weken als het drinken van Cola zonder prik: het smaakt wel naar Cola, maar het ‘doet’ niks. Aanvallend is Huizen steriel en tandeloos. Trainer Klein geeft aan dat dit een overgangsjaar moet worden: afscheid nemen van spelers bij wie het degradatievoetbal teveel tussen de oren is gaan zitten en bouwen aan een nieuw en strijdlustig Huizen. Het klinkt plausibel en daadkrachtig, maar als ik zie wat er dan allemaal met eigen jeugd vervangen moet gaan worden, dan houd ik toch mijn hart nadrukkelijk vast.
    Doordat ik slechts één wedstrijdje van de beloften heb aanschouwd dit seizoen, heb ook ik mijn recht van spreken wat verloren als ik mijn twijfels uit of we de kwaliteiten wel in huis hebben om volgend jaar een stabiele eersteklasser te worden – om van terugkeer naar de hoofdklasse nog maar te zwijgen. Het doet me zeer om te constateren hoe snel ook ik de bakens aan het verzetten ben nu het sportieve tij aan het verlopen is. Uit het zicht zijn de ODINS, de Quick Boys, de IJsselmeervogels van weleer. Huizen zet voor mijn gevoel in op een soort sportieve kamikazeduik, al trof ik op onze website ook al enkele bemoedigende berichten aan van spelers die van buiten worden gehaald. Maar zal het genoeg zijn? Zullen er voldoende eigen talenten opstaan die Huizen uit deze negatieve spiraal kunnen trekken? Dat voordeel van de twijfel wil ik mijn club zo ontzettend graag geven, maar ik heb daarbij onmiddellijk het ontegenzeggelijke gevoel dat ik mezelf gewoon voor de gek zit te houden, mezelf gewoon moed in zit te praten.
    Het steeds maar verder slinkende budget voor het eerste elftal maakt onderhandelingen met noodzakelijke versterkingen bij voorbaat al haast kansloos. Men zet nu in op investeren in de jeugd. Ik heb echter te lang in de jeugd meegelopen om te zien hoe al die jeugdige beloften langzaam maar zeker verdampen als ze richting eerste selectie groeien. Werk, vriendinnetjes, andere sporten, studie, er komt van alles tussen het talent en zijn voetbal te staan. En dat maakt de spoeling qua doorbrekende talenten dun. We streven naar de beste jeugdopleiding van de regio. Wellicht dat dat nog wat talent deze kant op gaat trekken. Maar dat neemt bij lange na mijn twijfels niet weg.
    Inmiddels zit de achtervolging ons op de hielen. Onze buren zijn ons bijvoorbeeld al tot op twee punten genaderd en de stand lijkt met de week zorgelijker te worden:

    ...
      9. Huizen:         22 uit 17
    10. Zuidvogels:   20 uit 17
    11. CSW:            20 uit 16
    --------------------------------------
    12. Aalsmeer:   18 uit 17
    13. WV-HEDW: 16 uit 16
    ========================
    14. Victoria:         4 uit 17
    _________________________
    Qua verliespunten zou CSW nog boven ons uit kunnen komen en we weer een plek dichter naar de PD-plekken kunnen zakken. Nou draait CSW niet echt lekker en moest dit weekend zijn meerdere in onze buren erkennen, maar wat heeft Huizen nu laten zien deze periode? Slechts twee overwinningen, waarvan ik van die tegen Victoria nog steeds het schaamrood op de kaken krijg. Huizen zit in zwaar weer. En dus hup! Terug naar de tekentafel! Herbezinnen! Zet op een rijtje waar de kwaliteiten van onze spelers liggen en welk spelletje we daar het beste bij kunnen spelen. De snelheid van de een, de schotkracht van de ander, het inzicht van nummer drie... Terug naar de basis, herbezinnen op de mogelijkheden die er toch ergens in deze ploeg moeten zitten.
    Om met Ollie B. Bommel te spreken: ‘Vooruit TomPoes! Verzin een list!’ Koppen bij elkaar en elkaar op een positieve manier stimuleren, verzin een yell of zoiets, weet ik veel! Ik weet het: het is het geraaskal van een langzaamaan wanhopig wordende supporter, maar meer heb ook ik momenteel niet meer te bieden…

    DHSC - Huizen 2-1 (2-1)

    4. Jordey Buitenhuis 0-1
    11. Mitch van der Vlist 1-1
    21. Mitch van der Vlist 2-1

    Opstelling DHSC:
    Raymond Homoet, Dennis de Loos, Berry van 't Land, Tom de Klein, Renan Bezzra Benal, Imad Najah, Genaro Snijders, Rodney Sneijder (86. ???), Mitch van der Vlist (89. Emre Bal), Sercan Kurdal (70. Ryan de Jong), Evert Brouwers

    Opstelling Huizen:
    Brian willemse, Danny Benning, Wouter Vente, Renee Troost, Quincy van Waveren, Sebastian van Kammen, Jordey Buitenhuis, Thomas Müller, Dennis Lamme, Olivier Blaauw, Hidde van der Veldt (68. Lucas van Esterik)