https://www.svhuizen.nl/2-1-en-weer-terug-in-het-linker-rijtje/n4276c163
Zalmkado logo huizer kaasgilde logo bcz logo slokker it logo meco
Zalmkado logo huizer kaasgilde
     
    2-1 en weer terug in het linker rijtje!
    20 apr 2019
    Ron Tuijnman
    Met een moeizame maar zwaar verdiende 2-1 overwinning op concurrent Breukelen heeft Huizen zich terug in het linker rijtje van de ranglijst gevoetbald. Een verslag...
    2-1-en-weer-terug-in-het-linker-rijtje

    Verwachtingen
    Nadat we vorige week de derby nog met een snijdende wind en op een wit besneeuwde Wolfskamer hebben afgewikkeld, heeft moeder natuur ineens een aantal zomerse dagen uit haar mantel getoverd. Het is warm en zonnig en eigenlijk al haast te warm om nog lekker voetbalweer genoemd te kunnen worden. Maar niet alleen qua het weer zijn de verwachtingen hoog gespannen, het midweekse bekerduel tegen JOS/Watergraafsmeer en vooral het vertoonde spel smaakten naar méér en hebben ook voor deze wedstrijden de nodige verwachtingen gewekt.
    Alles lijkt in dit zonnetje soepeler te gaan: van de rit naar de Wolfskamer tot het vlechten van mijn kabelslot door het hek van de fietsenstalling. Zelfs mijn oude lijf voelt soepeler – al voel ik dan nog steeds geen enkele behoefte om over hekjes te springen en zo. Sommige dingen moet je maar gewoon niet meer wíllen…
    In de bestuurskamer leren de opstellingen (ja ja: twee heuse opstellingen!) me dat Huizen met de beide gebroeders Lamme in de basis begint. Beide Wouters (Bonke en Vente) zijn nog niet geheel okselfris, al zal Bonke wel op de bank plaatsnemen. Dat levert dus een basisopstelling op die weinig verrassends biedt: Willemse op doel, Benning, Troost, Jeroen Lamme en Buitenhuis van links naar rechts achterin, dan een middenveld met Klaassen, Dennis Lamme en Van Kammen en voorin Van der Veldt, Blaauw en Van Waveren. En dat ‘riekt’ naar dezelfde elf die woensdag dus zo’n heerlijke voetbalshow op de mat legden.
    Bij onze gasten weer de bekende sloot Turksma’s op het formulier, doelman Nick, spits Roy, assistent trainer Eric en keeperstrainer Martin. Breukelen staat met een gelijk aantal punten net als Huizen nog net niet veilig boven de PD-streep en de realiteit gebiedt te constateren dat degene die dit duel weet te winnen zich eigenlijk wel veilig heeft gespeeld voor die nacompetitie. Maar het blijft 1e Klasse A natuurlijk, de competitie waarin alles mogelijk is…
    De roem is spits Mike Versloot vooruit gesneld: hij is verantwoordelijk voor het grootste deel van de Breukeler doelpuntenproductie. Een man om in de gaten te houden derhalve.
    Wederom heeft de KNVB deze wedstrijd voorzien van een arbitraal trio. Nu kan voor mij deze prachtige voetbalmiddag al bij voorbaat dus niet meer stuk.
    Dat verandert wel een beetje als ik dan over het veld naar mijn stekje op de tribune loop. De warmte zuigt zich als een spons omhoog langs mijn kuiten en het droge plastic voelt stroevig aan onder mijn voetzolen. En het stinkt. Nog steeds ruik je de gemalen autobanden broeien tussen die kunstsprieten. Ik vrees dat ik er nimmer aan zal kunnen wennen en vraag me met mijn lekenverstand toch nog steeds af of dit op de lange duur toch niet slecht voor de gezondheid zal blijken.

    (Foto's:Henk Heijnen Fotografie)

    Versloot
    Nadat onze twee pupillen na een valse start dan toch voortvarend richting Turksma waren getogen en twee pogingen nodig hadden voor ze de kans verzilverd hadden (dat missen van kansen zit ‘m blijkbaar al in de jeugdopleiding of misschien zelfs wel de genen), is het Breukelen dat het gevaarlijkst uit de startblokken komt. Vanuit een hechte defensie worden de spitsen Mike Versloot, Rachid Maamri en de gedrongen vleugelspits Kengo Ishikawa gezocht. Meteen vanaf de aftrap gaat de bal diep op Versloot en die is dan rapper bij de bal dan de complete Huizer defensie voor mogelijk had gehouden, Willemse incluis, wipt de bal over onze doelman en lijkt na tien seconden de openingstreffer al te laten noteren. Rakelings valt de bal echter net aan de voor ons goede kant van de paal en wat witjes om de neus kan Willemse de bal dan opgelucht klaarleggen voor een doeltrap. Eerste kans Breukelen… Huizen let op uw saeck!
    En het heeft indruk gemaakt bij ons achterin, want luttele minuten later wordt Willemse afgejaagd en wat paniekerig lijkt hij de bal hopeloos uit te schieten. Het is dan Jordey Buitenhuis die de bal met een wwergaloze controle fenomenaal weet binnen te houden. Een open doekje voor onze vertrekkende verdediger. De 1-2 die hij dan met Willemse opzet is fraai, al levert hij de bal dan kort daarop weer zo in bij Breukelen…
    Versloot jaagt een minuut later de bal wild en onbesuisd naast de goal waar hij met wat meer overleg wellicht potten had kunnen breken. De openingsfase is duidelijk voor onze gasten en Huizen weet niet goed raad met die razend sterke Versloot en zijn kompanen.
    De volgende minuut is nog maar nauwelijks verstreken of Versloot gaat er wéér vandoor. Deze keer gaat de bal breed op Ishikawa die het vanaf de achterlijn probeert. De hoek is echter schier onmogelijk en Willemse pakt de bal dan ook simpel. Maar het gemak waarmee Versloot door onze defensie sneed deed bij mij alle alarmbellen afgaan.
    Deed Huizen dan niets terug? Jawel: het combineert richting doelman Nick Turksma, maar weet vooralsnog geen gaatje te vinden in de witte muur die de in het bijna smetteloos Real Madrid-wit gestoken Breukelenaren schielings optrokken als Huizen ook maar even aan aanvallen begon te denken. De 1-3 in de uitwedstrijd speelde ze klaarblijkelijk nog steeds door het hoofd.
    Na een minuut of elf dan toch weer heel even dat sambavoetbal van woensdag: aan de rand van die overvolle zestien van Breukelen gaat de bal soepeltjes van voet naar voet. De afronding van al dat fraais is dan een slap balletje dat Turksma gierend van de pret zo op kan rapen. Een minuut later gaat Hidde van der Veldt dan in volle sprint neer als hij op weg lijkt naar een één-op-één met Nick Turksma. Arbiter Barrales ziet er echter geen strafschop in tot groot ongenoegen van het helaas maar spaarzaam opgekomen publiek. Ik vrees dat het stralende paasweekeinde sterke troeven in de handen van de diverse echtgenotes heeft gelegd…

    Achter…
    Opnieuw moet Willemse handelend ingrijpen als een corner van Maamri opnieuw wordt ingebracht. Dan zet Breukelen een lange aanval op waar Huizen vooral een achtervolgende rol in heeft. Versloot lijkt weer ongrijpbaar en twee man vliegen op hem af om erger te voorkomen als hij zomaar het strafschopgebied binnen dartelt. En dan heeft de lepe spits die Versloot is door dat er dan iemand vrij moet staan en met een subtiel tikje opzij vindt hij Maamri die ook heel slim de vrijheid had opgezocht. Met een verwoestende uithaal jaagt Maamri de bal feilloos en hoog achter Willemse tegen de touwen, geen kans voor onze doelman en de 0-1 lijkt op dat moment een logisch gevolg van het overwicht dat onze gasten deze openingsfase hadden.
    En weer is Huizen even van de leg en zien we een ziekenhuisbal richting Jordey Buitenhuis. Verbeten gaat Jordey het duel aan met Maamri en de beide nummers 10 klappen stevig op elkaar en hebben verzorging nodig. Gelukkig konden beide spelers na verzorging weer verder, maar het was wel even schrikken.

    Witte Muur
    Net als bij de wedstrijd in Breukelen hebben de Breukelenaren er een voorliefde voor om vanuit een gesloten defensie te spelen en te gokken op de counters die via die dekselse Versloot zo levensgevaarlijk ogen. En net als in Breukelen zien we dus een mannetje of acht in het wit op de rand van de eigen zestien terugplooien. Zie daar maar eens doorheen te voetballen. Ook in Breukelen was het pas in de slotfase dat ons dat lekker lukte en ook nu moet Huizen alles uit de kast halen om een vuist te kunnen maken tegen zoveel defensieve kracht. Huizen zet aan en na een korte drinkpauze zien we hoe een kopbal van Jeroen Lamme van de doellijn wordt gehaald. Een schot van Quincy van Waveren wordt gekraakt en de corners rijgen zich aaneen. Ook een kopstoot van Klaassen treft geen doel als hij uiteenspat op de vuisten van Nick Turksma. Architect Sebastian van Kammen strooit met de ene knappe voorzet na de andere, Huizen beukt en rammelt aan die poort, verbeten, vastberaden, wanhopig bijna. En al die tijd dat Huizen op die Breukeler vesting aanrolde loerde daar dat gevaar van die snelle Versloot, die handige Ishikawa en die lepe Maamri… Troost en Willemse moeten al vlot de poort een keer sluiten als er een doorbraak dreigt en onze ‘poortwachters’ zijn dus gelukkig alert op dit gevaar.
    Wéér een corner – nummer zeven of zo – en die wordt blind geruimd. Wéér die dekselse 9 – Versloot – er vandoor. Opnieuw is men achterin alert en met alle moeite wordt ook deze counter op de valreep gesmoord. Het is nu éénrichtingsverkeer geworden.

    Gelijk!
    Dan zien we hoe Wilco Mackaay warm gaat lopen. Blijkbaar is er iets met Willemse aan de hand.
    Zorgelijk!
    Niet dat we geen vertrouwen in Mackaay hebben – verre van dat! – maar het zou wel één wisselmogelijkheid minder betekenen. En dit aanvallen kost natuurlijk steeds meer kracht van onze mannen en die wissels kunnen we dus mogelijk straks nog wel eens hard nodig kunnen hebben..
    Weer een schotpoging van Van Kammen die in de menigte smoort, weer een corner, de corners vallen als ‘witjes’. Een volley van Van der Veldt scheert rakelings over de deklat, dit kan toch niet wáár zijn? Zoveel overwicht tegen zo’n laf voetballende ploeg en dan niet scoren?
    We wachten al op het rustsignaal van Barrales als Danny Benning dan weer zo’n waanzinnige splijtende crosspass geeft. Ziyech en Blind zouden er een puntje aan kunnen zuigen! En nu we toch in superlatieven zijn vervallen ga ik maar meteen door: met een loopactie die aan Ronaldo doet denken en dito knallende kopstoot is daar dan Quincy van Waveren die Nick Turksma volstrekt kansloos laat en de gelijkmaker op het scorebord zet: 1-1! Gerechtigheid!

    Rust
    Op de valreep dus met 1-1 de rust in. Op basis van de eerste twintig minuten was de 0-1 zonder meer gerechtvaardigd, maar daarna was het louter Huizen dat de klok sloeg en daarmee is ook de 1-1 gerechtvaardigd. De vraag is of Breukelen nu de defensieve stellingen wat meer zal durven verlaten na de rust, of dat men in dit catenaccio blijft volharden.
    Ondanks het behoudende spel van Breukelen maakten hun aanvallers en de Huizer aanvalsdrift er toch een aantrekkelijke eerste helft van. Niet hoogstaand, maar zeker enerverend.
    De gelijkmaker zal Breukelen zo vlak voor rust toch ook wel rauw op het vestingdak zijn gevallen en de vraag is dan ook in hoeverre ze met deze mentale tik om zullen gaan. Vol voor een hernieuwde voorsprong of het puntje dan maar koesteren en toch blijven gokken op Versloot en zijn medespitsen? Die gok pakte dus in deze eerste helft immers toch al verkeerd uit door die late gelijkmaker van Huizen, dus waar begin je dan aan als coach?
    Wilco Mackaay is de enige die ik serieus aan een warming-up bezig zie in deze rust en dus verwacht ik toch Mackaay na rust onder de lat en verder geen wissels. Als je je keeper al hebt moeten wisselen, dan moet je als coach toch een beetje zuinig omspringen met je wissels…

    Doorgaan
    Tot mijn verwondering is het toch Willemse die na rust weer plaatsneemt onder de lat. Blijkbaar was de warming-up van Wilco puur uit voorzorg. Nu hoop ik maar dat Willemse niet tegen beter weten in doorgaat en straks ‘zichzelf tegenkomt’ in een gevaarlijke situatie, want dit is geen wedstrijd waar je best eens een gokje kunt verliezen.
    Nadat in de openingsfase van deze tweede helft Nick van Nieuwkerk de bal een keer fraai op de borst van Ishikawa legde en de kleine spits deze fraai controleerde en uit de draai gevaarlijk net naast de goal van Willemse prikte, blijkt dan toch dat coach Schuitemaker geen wezenlijke wijziging in zijn verdedigende tactiek heeft doorgevoerd: het is weer Huizen dat aanrolt op doelman Turksma.
    Meteen na deze fraaie actie mag Huizen een vrije trap nemen net buiten de hoek van het strafschopgebied. Van Kammen en Van Waveren zetten zich achter de bal en het is dan Van kammen die de bal perfect naar de hoek krult. Nou ja, perfect… Hoewel veel Huizers al juichten omdat men de bal binnen zag vallen, bleek dat slechts optisch bedrog: via het zijnet is de bal achter gegaan, maar Sebastian zat er wel weer verdullemes dicht bij.
    Ook Quincy van Waveren zit er even later akelig dichtbij als hij een goede voorzet op doel volleert en het ontbreekt opnieuw aan een snuifje geluk en een mespuntje richting.
    Dan toch even zweet in de bilnaad als een diepe voorzet richting strafschopgebied gaat. Vorige week liet Brian een soortgelijke bal tegen de paal vallen en nu speelde het ongetwijfeld door zijn hoofd dat hem dat niet nóg een keer zou overkomen. En manmoedig roept hij “Lóóós!” ondanks een flink aantal spelers dat er nog tussen hem en de bal zit. Iedereen gehoorzaamt braaf, maar Brian kan dus niet lekker bij de bal en een corner is het gevolg. Dit was weer zo’n oogje van die bekende naald… De corner levert dankzij een duwfout van één van de Breukeler spitsen gelukkig geen verder gevaar op en we kunnen weer opgelucht achterover gaan zitten. Poeh…

    Entscheidung
    Dan grijpt coach Schuitemaker in en brengt Daniel Kops voor Falko van Doorn. Kort daarop dan een foute bal op ons middenveld en dan is Breukelen er weer vandoor. Met een fraaie onderschepping op de voorzet van David van der Veld rehabiliteert Willemse zich weer voor het zwakke moment van zojuist.
    Inmiddels zijn we het uur net voorbij als Quincy van Waveren bij een goede actie naar binnen komt en uithaalt. Het schot is hard, maar Turksma betrouwbaar en vallend pakt de doelman de inzet klemvast op de borst. Het zal een vingeroefening blijken, want een minuut later duikt Quincy wéér in een nagenoeg identieke situatie op. Deze keer met een extra schijntrap en een pasje meer en dan haalt Quincy uit op een manier zoals we dat zo graag van hem zien: hard, genadeloos en vernietigend! De bal spat zelfs voor Turksma onhoudbaar in het kruis en Huizen heeft eindelijk z’n dik verdiende voorsprong te pakken!
    Opnieuw een wissel bij Breukelen: Tom Kalkhuis komt binnen de lijnen voor de leeg gespeelde Ishikawa en Breukelen moet nu toch komen. En dan komt Huizen toch weer even in de verdrukking: twee corners op rij en Huizen krijgt de bal maar moeizaam uit de zestien om Breukelen meteen weer aan te laten zetten voor de volgende poging. Invaller Kalkhuis laat een vlammend schot los dat door Jordey Buitenhuis dapper wordt gekeerd. Van Kammen in de eigen zestien weet er dan eindelijk een keer de slof lekker onder te zetten zodat we heel even lucht krijgen achterin. Nu lijken de rollen omgedraaid en is het Huizen dat een muur optrekt en via snelle uitvallen op zoek gaat naar meer. Een voorzet van Olivier Blaauw wordt maar net weggevangen door Turksma voor Huidde van der Veldt er iets mee aankan vangen en ook Arnold Klein komt dan met een - dubbele – wissel: Joshua Lo-Asioe komt voor Dennis lamme en Zakaria el Biyar mag Olivier Blaauw aflossen. Schuitemaker legt dan zijn laatste troef op tafel: Jop van Geffen komt in het veld voor Roy Turksma. De pegel van dertig meter die Raoul Sam-Sin huizenhoog kort daarop over jaagt, getuigt echter al teveel van een gebrek in geloof op de goede afloop.

    Slotfase
    Twee minuten na die vuurpijl troeft Sebastian van Kammen (weer een sterke wedstrijd) Jantijn Augustin af. Hij ontfutselt hem gretig de bal en na een goede loopactie is zijn voorzet zuiver op de inlopende Quincy van Waveren. Van een meter afstand raakt hij echter de voeten van de zich breed makende doelman Turksma! Niet dat dat er verder toe deed, want de arbitrage had inmiddels buitenspel geconstateerd. Maar net als onze pupillen van de week heeft Huizen best wel veel mogelijkheden nodig voor het tot scoren weet te komen.
    De ingevallen Zakaria el Biyar begint uiterst ongelukkig met tot twee keer toe het inleiden van knullig balverlies. Maar er zit een goede kop op die knul en hij herpakt zich: een minuut na de buitenspelsituatie wordt Quincy van Waveren aangespeeld door Joshua Lo-Asioe. Quincy geeft de bal op zijn beurt mee aan Zakaria die goed uithaalt. Turksma moet alles uit de kast halen om de 3-1 te voorkomen.
    Aan de andere kant geeft de op dat moment wat warrig fluitende Barrales (verder een puike wedstrijd gefloten) een vrije trap net naast het strafschopgebied. De bal wordt spijkerhard en direct op doel geschoten. Een nachtmerrie voor iedere keeper, maar Willemse blijft kalm en heldhaftig pakt hij de bal in twee instanties.
    Thomas Müller mag dan vier minuten voor het verstrijken van de officiële speeltijd Man-Of-The-Match Quincy van Waveren vervangen en Willemse vecht in een hele serie corners bittere luchtduels uit. Manmoedig bokst hij de voorzetten weg die het aandringende Breukelen op zijn goal geprojecteerd heeft.
    De negentig staat al geruime tijd op de klok als Zakaria el Biyar nog een keer hard de vuisten treft van Turksma en kort daarop nogmaals de doelman op zijn weg vindt als hij knap uit de draai inschiet. Weer Zakaria die goed doorjaagt en zo de bal bij Hidde van der Veldt weet te brengen. De rappe spits is dan niet te houden door de Breukeler defensie en de voorzet is net een half metertje te hoog voor de toch niet echt kleine Müller bij de tweede paal.
    Arbiter Barrales lijkt er maar geen genoeg van te krijgen. De korte drinkpauzes zijn voor mijn gevoel al lang gecompenseerd door de extra tijd die Barrales bijtrekt. Het is ook eigenlijk té lekker weer om naar binnen te gaan en de term ‘zomeravondvoetbal’ speelt me nadrukkelijk door het hoofd als Barrales dan toch besluit er een einde aan te maken, waardoor Huizen de welverdiende drie punten mag bijschrijven en daarmee aantikt bij het linker rijtje van de ranglijst…

    Arnold Klein
    “We begonnen slap,” concludeert Arnold Klein na afloop. “Breukelen speelde toch net iets anders dan wij hadden verwacht, 5-4-1 met een ruit op het middenveld, zo ongeveer de meest defensieve opstelling die je maar kunt bedenken. Daar speelden we niet goed op in. Ook vond ik onze centrale verdedigers niet goed scherp op die nummer negen van hun (Mike Versloot, Red.) zitten, die kon drie keer uit hun rug weglopen. Na die eerste goal hebben ze die negen eigenlijk gewoon in hun zak gehad, waarmee ik ze wel een compliment moet maken dat ze geleerd hebben van die openingsgoal.
    Daarna hebben wij het heft in handen genomen en konden we er voor zorgen dat zij niet echt meer tot counters konden komen. Dat vond ik op dat moment eigenlijk het belangrijkste, want krijg je voor rust nog de 0-2 om je oren, dan wordt het wel een héél ander verhaal… Nu konden we blijven hopen op en zoeken naar de 1-1. We hadden druk met een hele serie corners, twee ballen werden van de lijn gehaald van Klaassen en Jeroen Lamme en nog flink wat ‘net-niet’ mogelijkheden op een kans. We zaten er dus dicht tegenaan, maar het is heel moeilijk voetballen tegen een ploeg die zich zo ingraaft. Woensdag hebben we ook naar Huizen-JOS/Watergraafsmeer gekeken, een ploeg die wél wil voetballen, en dan zie je dat wij ook ruimtes krijgen om te voetballen en Breukelen wilde dat net iets minder. Dat kan en dan moeten wij het spel zélf gaan maken.
    De tweede helft wilden we op dezelfde voet verder gaan. We hebben op de bank wel overwogen anders te gaan spelen, maar we hadden dat laatste kwartier van de eerste helft zoveel grip op de wedstrijd, al vond ik ons heel eerlijk gezegd ook niet echt goed de rust uit komen: er kwamen teveel spelers ‘stil te staan’ waardoor we te weinig beweging in de ploeg, te weinig dynamiek, hadden. Dat lag niet alleen aan de voorhoede, maar wellicht ook aan het feit dat de ruimtes tussen de linies soms wat te groot werden. Een kwartier voor rust werd er prima op elkaar bewogen, maar na de rust was dat wat weg.
    We zijn heel erg hard met Quincy van Waveren bezig geweest om hem weer op zijn niveau te brengen. Het gebrek aan doelpunten frustreerde hemzelf ook. We hebben op hem ingepraat dat hij wellicht toch een dribbeltje verder moet doen, niet te krampachtig op zoek moet naar de goals. En dat hebben we vandaag bij die tweede goal gezien: hij doet net even een pasje meer waardoor hij de tijd krijgt om aan te leggen en hem fantastisch binnen legt. Dat is ook de kwaliteit van Quincy, dat hij met zijn individuele klasse een wedstrijd over de streep kan trekken. En dat leverde vandaag dus meteen een overwinning op.
    Olivier Blaauw is door de wijziging van tactiek wat meer van de rechtsbuitenplaats naar achter de spitsen komen te spelen. Zijn taak is het stuklopen van de verdediging door met zijn loopacties achter de defensie te komen en zo gaten te trekken. Dat is ondankbaar werk, maar hij werkt kei- en keihard, hij sleurt en trekt gaten en trekt middenvelders mee. Daardoor weten we druk te houden op een tegenstander en daarmee is hij toch heel belangrijk. Daarbij moet je bedenken dat hij van een derdeklasser komt en hij dus al opmerkelijk veel wedstrijden gespeeld heeft dit seizoen. En is dan nu al zo belangrijk voor de ploeg qua strijd en beleving! Natuurlijk mist hij nu en dan nog wel een stukje gogme in de duels, maar daar zijn we druk met hem mee bezig. Ik plaagde hem van de week nog door te stellen dat ik hem ook nog uit de wedstrijd zou kunnen spelen, omdat ik gewoon van tevoren wéét wat hij gaat doen. Met name tegen JOS zag ik al bepaalde loopacties van hem die er op wezen dat hij er goed mee bezig is. En  soms moet een speler even in vorm terug om daarna door te kunnen groeien. Dat zagen we bij Dennis Lamme ook en nu mogelijk ook bij Olivier.
    Achterin oogde het inderdaad solide. Met Renee Troost en Jeroen Lamme hebben we natuurlijk enerzijds een hele ervaren speler en dan met Jeroen ook nog extra kopkracht achterin. Daarbij was op het middenveld Aron Klaassen een hele stabiele factor. Daardoor scoren wij vaker uit corners dan dat we er goals uit tegen krijgen…”

    Joshua Lo-Asioe
    Vandaag weer een invalbeurt. Een mooie gelegenheid voor een korte kennismaking met ons aanstormende talent…
    “Rekende je al op speelminuten na woensdag?”
    “Ik hoopte het!” glundert Joshua van oor tot oor. “Het is gewoon stinkend je best doen en hopen dat de trainer je van de bank roept en je je kans krijgt. Maar het begint bij jezelf natuurlijk..”
    Aan zelfvertrouwen ontbreekt het je niet denk ik, want mij heeft het verhaal bereikt dat je je hier hebt aangemeld voor het tweede elftal, met de mededeling ‘Laat mij hier maar voetballen, dan zien ze me vanzelf wel…’
    “Haha! Dat klopt. Ik ben hier naartoe gekomen om inderdaad in het tweede te beginnen en zo mijn weg naar het eerste elftal te gaan vinden. Je moet het toch altijd eerst zelf laten zien en als je goed je best doet ziet een trainer je vanzelf…
    Nee, ik was niet echt nerveus toen ik er in mocht. Ik had er vooral zin in! Het weer was heerlijk en er stond veel publiek langs de lijn en dat geeft natuurlijk een extra kick. Het was jammer dat ik een keer de bal verkeerd aannam anders had ik misschien zelfs ook nog kunnen scoren. Ik had vandaag ook al negentig minuten bij het tweede gespeeld en dat zat toch ook nog wel een beetje in de benen."
    "Als ik mijn ogen een beetje toe doe en door mijn oogharen naar je kijk als je speelt, dan denk ik: 'Daar loopt eenJonge Frank Rijkaard...'"
    "Ik hoor wel vaker dat ik wat aan Frank Rijkaard doe denken, maar op dat niveau ben ik bij lange na nog niet. Maar ik vind het wel een mooi compliment. Mijn grote voorbeeld is het echter niet, ik heb eigenlijk maar één voorbeeld en dat is Virgil van Dijk, zijn speelstijl spreekt mij zeer aan en ik probeer veel van hem te leren als ik hem zie spelen.
    Volgend seizoen blijf ik bij Huizen en sluit ik ook echt aan bij de eerste selectie. Ik ga mijn uiterste best doen om het te laten zien en me waar te maken...”
    Aldus de goedlachse en bescheiden doch zelfverzekerde Joshua Lo-Asioe. Gewoon je best doen en het zélf laten zien lijkt zijn motto. Daar gaan we echt nog veel plezier aan beleven!

    Matchwinner Quincy van Waveren
    “Die salto’s zijn nog hetzelfde!” is zijn nuchtere antwoord als ik opmerk dat er iets veranderd is. “Ik weet niet waar het aan ligt, maar eigenlijk speel ik ieder seizoen de tweede seizoenshelft beter dan de eerste. Vorig seizoen eindigde ik ook op tien goals terwijl ik halverwege nog maar op vier stond of zo. Ook bij Sparta Nijkerk heb ik dat gehad en nu begint het weer terug te komen, ik weet niet waar ‘m dat aan ligt. Misschien ben ik gewoon een ’mooi weer voetballer’, haha! Lekker zonnetje erbij en de ruimte om mijn acties te maken.
    Natuurlijk heb ik wel naar Ronaldo gekeken en is het best een voorbeeld uiteraard. Die eerste goal leek inderdaad wel wat op die eerste goal van Juventus tegen Ajax, maar die tweede goal is eigenlijk gewoon een goal zoals ik ze altijd heb gemaakt. Ik heb me een tijdje teveel gericht op naar binnen komen en dan de bal plaatsen. Ik ben echter tot de conclusie gekomen dat dat niet altijd hoeft van mij, het is gewoon niet mijn kwaliteit! Ik moet gewoon dicht bij mezelf blijven en mijn kwaliteit is dan gewoon de harde trap, de lastige zwabberbal, de streep door het midden… Die eerste goal was gewoon een geweldige bal van Danny Benning die ik tegendraads in kan koppen. Het is dan ook vaak een kwestie van ‘gezien’ worden door je medespelers en Danny Benning zag me de afgelopen weken steeds wél en werd daarmee met drie of vier assists heel belangrijk. Hij ziet me gaan en speelt me op het juiste moment aan.
    Ik was ook nog op zoek naar de derde goal. Er lag op een gegeven moment zoveel ruimte in die tweede helft dat iedere diepe bal haast wel een één-op-één-situatie op zou leveren.
    Ja, we hebben het ons inderdaad misschien wat onnodig moeilijk gemaakt. Breukelen heeft behalve die goal eigenlijk nauwelijks nog ander kansen weten te creëren. We speelden heel solide vandaag en scoren dus wel…”
    “Dan zie ik je uit de kleedkamer komen strompelen en dan hangt er een lap vlees onder je voet waar je mee had kunnen barbecueën… Daar moet je last van hebben gehad tijdens de wedstrijd…”
    “Haha! Dat had ik ook zeker! Ik had inderdaad die blaar al tegen Zuidvogels opgelopen. Woensdag was ie nog groter geworden en ging hij ook open. Donderdag ben ik niet op het veld gaan trainen maar in de sportschool aan het werk geweest. Anders zou dit donderdag zijn gebeurd. Ik had ‘m vandaag stevig afgeplakt met blaarpleisters en gaas. Aan het einde van de eerste helft voelde ik ‘m al weer open gaan. Dat deed al zeer en toen kwam ik de rust uit, had ik even gezeten en moest ik er weer op gaan staan. Door de adrenaline van de wedstrijd ga je dan toch door de pijn heen. Ik had de wedstrijd wellicht ook nog wel vol kunnen maken als het had gemoeten. Het was immers een belangrijke wedstrijd, want hiermee zijn we nu soort van ‘veilig’.
    Nee, ik heb ook niet echt een kampioensploeg gezien deze competitie. Ik vond AFC en DHSC wel sterk en het zal ook wel tussen die twee gaan. Ik heb geen ploeg gezien waarvan je denkt dat ze wel van iedereen zullen gaan winnen. Iedereen wint ook van iedereen en op de uitslagen is geen peil te trekken…”

    Apenstaartjes kijk op de zaak
    Geen peil op te trekken, concludeerde Quincy van Waveren terecht. Al vielen die uitslagen dit weekend meer in de lijn der verwachtingen: Na een voorsprong moesten onze buren toch het onderspit delven tegen ARC. Een ploeg die me toch een beetje aan PSV doet denken: beroerd spelen en toch met de punten naar huis. DHSC veegt met 8-2 de vloer aan met het al gedegradeerde Victoria. Met tien goals in dat zonnetje moet het goed toeven zijn geweest daar in Utrecht. Aalsmeer een -WV-HEDW verdeelden de vier doelpunten gebroederlijk en dat is ook geen merkwaardige uitslag. Zwaluwen haakt met de 1-4 thuis tegen Argon nadrukkelijk af. Ik zou hier een drietje hebben gezet op het toto-formulier. Verder deed titelkandidaat AFC wat het doen moest tegen Roda’46 en won keurig met 3-1. Roda’46 is nu onze eerstvolgende tegenstander voor de competitie. Nadat we 2 mei tegen SDO voor de beker zijn aangetreden. Even rust voor de mannen dus en dat is best lekker, want hier en daar beginnen de pijntjes toch wel de kop op te steken.
    Vandaag eindelijk weer eens een thuisoverwinning in de competitie. De laatste dateerde al weer van vlak na de winterstop toen we de ‘gestolen’ overwinning op Victoria konden vieren. Huizen is wat ‘volwassener’ gaan spelen en dat werpt nu toch wat vruchten af. Het sprankelende van woensdag was er vandaag niet zo nadrukkelijk, maar we speelde toch een degelijke wedstrijd die tot een redelijke uitslag kwam: geen deksels op de neus, geen zeperds, geen frustratie. Ook gewoon de rust na de enige tegenslag van vandaag: die terechte achterstand die dan daarna keurig werd omgebogen.
    11 Mei dus uit naar Roda’46. Een lastige en onberekenbare ploeg waar we thuis redelijk kansloos door werden afgemaakt. Nu dus de kans om te laten zien dat Huizen gegroeid is dit seizoen. Misschien niet zover gegroeid als sommigen vooraf hadden gehoopt, maar toch…
    Geniet van het zonnetje verder dit zonnige paasweekend en vergeet u niet in te smeren. Dan hoop ik u gezond en wel weer langs de lijn te treffen als SDO en Huizen uit gaan maken wie er de finale van deze districtsbeker gaan spelen…
    Breukelen Thuis

    Huizen - Breukelen 2-1 (1-1)

    Scoreverloop:

    19. Rachid Maamri 0-1
    45. Quincy van Waveren 1-1
    64. Quincy van Waveren 2-1

    Opstelling Huizen
    Brian Willemse, Danny Benning, Renee Troost (A), Quincy van Waveren (86. Thomas Müller), Sebastian van Kammen, Jeroen Lamme, Dennis Lamme (76. Joshua Lo-Asioe), Jordey Buitenhuis, Olivier Blaauw (76. Zakaria el Biyar), Hidde van der Veldt, Aron Klaassen

    Opstelling Breukelen
    Nick Turksma, Jantijn Augustin, Nick van Nieuwkerk, Mark Rutger (A), Davind van der Veld, Raoul Sam-Sin,Falko van Doorn (57. Daniel Kops), Roy Turksma (79. Jop van Geffen), Mike Verlsoot, Rachid Maamri, Kengo Ishikawa (71. Tom Kalkhuis)