Huizen belegerde de Amsterdamse veste nagenoeg de volle 90 minuten. Maar helaas had het geen paard van Troje in huis en trok daarom met de 1-1 eindstand aan het kortste eind in deze wedstrijd.
Uit een van de vele kansen die Huizen zich creëerde, maakte Mitch van der Vlist op beheerste wijze na een goed half uur de 1-0.
Waar het er voor velen naar uitzag dat Huizen deze voorsprong op basis van de overmacht ongetwijfeld zou gaan uitbouwen, was het tot ontzetting van de Huizer aanwezigen toch Beursbengels dat op slag van rust via Robin de Groot de gelijkmaker liet aantekenen: 1-1.
Na rust hetzelfde spelbeeld: Huizen dat aandrong, maar Beursbengels dat de zaken defensief redelijk op orde leek te hebben. Ondanks enkele goede mogelijkheden bleef het dan ook een voor Huizen teleurstellende 1-1.

Huizen Thuis
Dat is de titel van het nieuwe programmaboekje. Eindelijk worden onze toeschouwers voorzien van iets dat in ieder geval van een afstandje op een programmaboekje lijkt: kleurig kaftje, leuk fotootje er op. ‘t ‘Smoelt’ in ieder geval aardig en al is het inhoudelijk nog wat magertjes, het is in ieder geval een stap in de goed richting.
Nadat ik nog even een hele fraaie goal van Huizen 2 meepik, spreek ik in de bestuurskamer Gert Slokker, onze hondstrouwe vlaggenist. Deze keer bespeur ik iets van twijfel bij deze immer optimistische coryfee. He betreft echter een rugblessure die hem vandaag het vlaggen onmogelijk maakt waardoor ik meteen de eerste wissel voor vandaag kan noteren: Gert van der roest voor Gert Slokker, maar gelukkig betreft het dus wissels buiten de lijnen.

Belegering
Hoewel Beursbengels historisch gezien toch vaak een lastige klip voor Huizen is gebleken, gaat de ploeg van Leysner en Simons voortvarend van start. Al binnen de minuut is het Huizen dat zich een tweetal goede kansen creëert uit een vrije schop van Terry Bóné. Eerst is het Tarik Divarci die de bal laag tegen de paal schiet en meteen daarop pegelt Bart Hulsbos de rebound ruim over. De toon is gezet!
Beursbengels wil zich aanvankelijk bepaald niet neerleggen bij deze situatie, maar weet het zich geen moment aan deze omsingeling te ontworstelen. Na een foute kaats op het middenveld moet Bart Hulsbos echter na vijf minuten wel de eerste gele kaart van de wedstrijd incasseren, waardoor hij de rest van de wedstrijd toch wat voorzichtig zal moeten manoeuvreren.
Beursbengels wordt gedwongen tot wat we ook wel een handbalverdediging noemen. Huizen moet daarin gaten zien te vinden, bressen zien te slaan, maar ondanks enkele gekraakte schoten blijft doelman Wesley Abdelaziz fier overeind.

Goudhaantje
Hoewel hij totaal niet lekker in de wedstrijd zit is het toch Mitch van der Vlist die uiteindelijk de ban breekt voor Huizen. Na een combinatie over rechts krijgt hij de bal rand strafschopgebied  teruggespeeld en schuift de bal beheerst achter de kansloze Abdelaziz.
Op de tribune wordt nog even geschamperd welke familieleden deze goal allemaal ook gemaakt zouden kunnen hebben, maar ik ben en blijf van mening dat het er allemaal veel makkelijker uitzag dan het in werkelijkheid was.
Ik ken namelijk hordes spitsen die de bal meteen op de slof zouden hebben genomen om vervolgens tegen hun vaste bewaker aan te schieten. 
Ik ken legio spelers die na het uitkappen van hun man de bal een blinde dreun zouden hebben gegeven om vervolgens tegen de uitstekende doelman op te schieten. 
Verder waren er nog meer dan voldoende verdedigers in het strafschopgebied aanwezig om tegenop te schieten. 
Maar niet Mitch van der Vlist: eerst kapt hij keurig zijn directe tegenstander uit, kijkt heel even wat de doelman doet en plaatst de bal koel, zakelijk en onhoudbaar achter de kansloze Abdelaziz. 
Cruijff zei ooit iets in de geest van : “Niets is zo moeilijk als simpel voetballen”. Deze goal viel voor mijn gevoel in die categorie.

Overwicht
Het overwicht van Huizen houdt aan en al vlug na de treffer bewijst een scrimmage voor het Amsterdamse doel nog maar eens dat die goal van Van der Vlist zo makkelijk nog niet was: in een comedy kapers-achtige klucht krijgt zo ongeveer het halve elftal de kans om de bal achter Abdelaziz te werken, maar telkens is er een been, een eigen speler, een keeper, een voet en uiteindelijk de rug van Van der Vlist waardoor een tweede doelpunt wordt voorkomen.
Ook de mee opgekomen David Toxopeus ziet geen kans ondanks een fraaie volley de bal achter de doelman te werken. Van dichtbij schiet hij keihard op het lichaam van de attent keepende Abdelaziz.
Jermain Heldoorn had vandaag ook bepaald pech bij de afronding: nadat Terry Bóné de bal had heroverd in de Amsterdamse 16-meter, bereikt diens pass de vrijstaande Heldoorn. Deze zoekt het doel veel te hoog en bezorgt daarmee de Zuidvogels een extra wedstrijdbal.
Hoogtepunt in deze belegering is echter wel het afstandsschot van Terry Bóné die van vijfentwintig meter uithaalt en zijn bal snoeihard richting kruising ziet gaan. Maar daar is weer die dekselse Abdelaziz die de bal stijlvol uit de hoek ranselt.
Uit de corner die dat oplevert ontstaat vervolgens een uitval en met het volledige centrum (Toxopeus en Hulsbos) nog voorin vanwege de kopkracht, slaat het noodlot op slag van rust toe: heel even wordt de dekking niet goed overgenomen en een moment van onachtzaamheid achterin levert Robin de Groot een kansje dat hij zakelijk verzilvert: met een koele schuiver legt hij de bal achter Gijs Roelofsen: 1-1.

Kater
Het is dan ook met een vroege kater dat de toeschouwers naar de koffie en de gevulde koek ‘onder de kantine’ afdruipen (een komische verspreking van onze lady speaker).
Het is frustrerend te moeten constateren dat het weer hetzelfde liedje is dat Huizen ondanks vele mogelijkheden maar tot een enkel schamel doelpuntje komt en dat onze tegenstander weer aan een enkele mogelijkheid genoeg heeft om al dat harde werk ongedaan te maken. Ik heb al eens eerder opgemerkt dat wij onze tegenstanders op de een of andere manier uitermate effectief maken. Zodra zich een mogelijkheid voordoet, is het bijna altijd meteen bingo voor de aanvallers van de tegenpartij. We zagen dat tegen VVZ, tegen Sportlust, tegen Geinoord, telkens lijkt de tegenstander vanuit het niets weer terug in de wedstrijd te komen ondanks een dominant spelend Huizen. Denken we teveel naar voren? Zijn we achterin niet scherp genoeg? Zijn we te enthousiast? Ik durf het u niet te zeggen. Feit blijft dat een tegenstander tegen ons aan luttele seconden aanvaardbaar voetbal genoeg heeft om op gelijke hoogte te komen. En dat baart me zorgen.

De belegering duurt voort
Met Ben Honing voor Bryan Simons wordt de tweede helft aangevangen. Voor het eerst lijkt Beursbengels zich een beetje aan de druk van Huizen te kunnen ontworstelen. Eerst is het na een minuut of twee in die tweede helft Lesley Vlieger ‘vanuit het niets’ opduikt en een schietkans onbenut laat en even later een vrije trap van een meter of zestien langs de muur maar gelukkig ook in de handen van de goed opgesteld staande Roelofsen krult.
Dan krijgt de levensgevaarlijke Amsterdamse vleugelspits Raymond Lagerbrug een tweetal mogelijkheden waarvan de laatste goed gepakt wordt door Gijs Roelofsen die vandaag attent stond te keepen. En dan - na goed tien minuten – is de koek op voor de Beursbengels: Huizen neemt het heft weer in handen en deel twee van de belegering van Beursbengels neemt een aanvang. Huizen creëert zich een flink aantal ‘mogelijkheden’, maar tot echte 100% kansen komt het eigenlijk niet meer. Schietkansen worden te slap of te hoog ingeschoten en als de Huizer aanvallers het vizier beter op scherp hadden gesteld, dan had Huizen makkelijk nog een drietal goals bij kunnen laten schrijven. Maar ‘als’ telt niet in de voetballerij: aan het eind wordt de balans opgemaakt op het scorebord en ondanks het inbrengen van zowel Van Kammen (voor Van der Vlist) en Limon (voor Toxopeus) staat die hatelijke 1-1 bij het laatste fluitsignaal nog steeds op het scorebord. Bij dat laatste fluitsignaal gaan bij de Amsterdammers de handen juichend in de lucht. Dat zegt denk ik wel genoeg: nummer laatst pakt een punt bij de gedeelde nummer één en dat is voor nummer laatst gewoon een goede prestatie en hoe je het wendt of keert voor nummer één een zeperd…

Achteraf
…is het makkelijk redeneren. Achteraf kan je makkelijk aangeven wat er had moeten gebeuren, wat er niet had moeten gebeuren en wat er nagelaten is. Jermain Heldoorn relativeert in de gang naar de kleedkamers het resultaat: “Beursbengels is gewoon een betere ploeg dan de huidige positie op de ranglijst aangeeft. Die horen gewoon hoger te staan en ik geloof er ook vast in, dat deze ploeg straks gewoon weer aanhaakt bij de middenmoot. Maar goed, dat neemt niet weg dat we het vandaag gewoon aan onszelf te wijten hebben dat we niet winnend van het veld zijn gestapt: in zo’n laatste minuut voor rust moet je verdedigend je organisatie in stand houden, dan ga je gewoon met 1-0 de rust in.“
“We begonnen zwak, maar we pakten het daarna goed op. Na de goal hebben we Beursbengels in de wedstrijd gehouden,” analyseert Leysner na afloop. “Onze diepgang was niet goed, de balcirculatie moest hoger, de eindpass was slecht. Het frivole spel waar we toe in staat zijn dat hebben we vandaag te weinig – zeg maar niet – gezien. Hun enige kans kwam uit een fout in de omschakeling na uitgerekend een corner vóór ons! Daar moeten we veel volwassener in worden. We hebben ons eigen spel niet goed gespeeld en dus was het gewoon onze eigen schuld dat we hier dure punten hebben laten liggen. Als je uiteindelijk toch wilt gaan voor een kampioenschap, dan zijn dit de punten die je niet mag laten liggen. Wat je volgende week eventueel pakt zijn ‘bonuspunten’ maar tegen deze - met alle respect - kleinere clubs word je kampioen. Maar misschien is het wel iets dat de jongens nodig hebben richting volgende week (dan spelen we tegen koploper Young Boys. Red.) om op scherp te komen te staan.”
Ook  het late inbrengen van Omar Limon legt hij uit: “Zo’n wedstrijd krijgt iets van een sudden-death: je kan hem ook gewoon nog verliezen als die gasten er nog een keer zo uit komen als vlak voor rust bij die 1-1. Ik heb dan ook lang geaarzeld om een verdediger te offeren voor een extra aanvaller. Als hun er een bijprikken, dan ben ik de grootste sukkel van het veld en zegt men ’waarom laat ie het verdedigend niet gewoon staan?’, ik was best wel bang om tegen een tweede VVZ aan te lopen…”

Haarlem
Volgende week wacht ons in Haarlem de meest prominente kampioenskandidaat van onze klasse: Young Boys. Hoewel het rommelt in de Haarlemmer gelederen en trainer Ted Verdonkschot recentelijk nog opstapte omdat ook daar de roep om ‘meer eigen jeugd’ zich had vertaald in stevige bestuurlijke druk, lijken de resultaten toch nauwelijks te lijden te hebben van het opstappen van de hoofdtrainer. Huizen zal dan ook een goede dag moeten hebben wil het het hoofd boven het water van de Haarlemmer trekvaart weten te houden. Vorig seizoen hebben we daar een heerlijke wedstrijd gezien en ik hoop dat we ook komende zaterdag weer een fraaie pot voetbal voorgeschoteld krijgen. Maar de eerlijkheid gebiedt me dan wel op te merken dat Huizen dan uit een heel ander vaatje zal moeten tappen. 

Kijkt u met mij mee welk vaatje Leysner en Simons aan zullen slaan?

Tot zaterdag! 

Ron Tuijnman
Ron Apenstaartje rtpsoftware.nl

s.v.  Huizen – Beursbengels 1-1 (1-1)

30. Van der Vlist 1-0
45. De Groot 1-1

Opstelling s.v. Huizen:
Roelofsen, Lee, Toxopeus (80. Limon), Hulsbos, Simons (45. Honing), Divarci, Bóné, Van der Vlist (66. Van Kammen), Poepon, Splinter