Huizen heeft het bekerduel in en tegen Spakenburg nipt met 1-0 verloren. Hoewel de Spakenburgers op voorhand een maatje te groot mochten worden geacht, kon de ploeg van Leysner en Simons het eerste half uur voor en na rust goed meekomen en deed het in veel opzichten niet onder voor de blauwen van Spakenburg.
Een kwartier voor rust werd de druk echter opgevoerd en kwam Huizen onder druk te staan. De fysiek sterke Ruben Wilson drukte dat overwicht tien minuten voor rust in een doelpunt uit 1-0.
Na rust werd er niet meer gescoord, ondanks een drietal wissels die trainer Leysner uiteindelijk doorvoerde en enkele aardige kansen voor de aanvallers van Huizen.

Complex
Na een paar seizoenen verstoken te zijn gebleven van wedstrijden in het Spakenburgse, was het weer even wennen aan de aanblik van de immense 'stadions' die daar op een steenworp van elkaar zijn opgetrokken. Kijk, als de gemeente dáár mee op de proppen komt als we het hebben over het draaien van het hoofdveld, dan ben ik meteen vóór. Maar helaas: ik vrees dat de realiteit anders uit zal wijzen.
Ik tref de selectie als ze het veld keuren en ik vraag Brian Willemse wie er keept vandaag. Dat is immers één van de vele keuzes die ons trainersduo voor vandaag te maken heeft. Keuzes die lang niet allemaal 'open deurtjes' zijn. Zo ook voor de keeper van dienst voor vandaag: met Gijs Roelofsen die een sterke indruk achter gelaten schijnt te hebben bij het tweede elftal, Sieuwerd Teerink die een prima seizoen als eerste keeper achter de rug heeft en de zich onmiskenbaar aandienende Brian Willemse was dit een keuze waar ik zelf niet graag voor zou staan. De keus blijkt dus in ieder geval voor vanavond op Brian te zijn gevallen.
Ook loop ik Roderick de Harder tegen het lijf. Hij is in Spakenburg 2 hard aan het werk met zijn fysieke gesteldheid. “Ik was bij Huizen helaas nooit helemaal fit, dus ik moet nu eerst zorgen dat ik weer helemaal de oude wordt.” We wensen deze sympathieke speler alle succes in dit streven toe!

Bal
Na het traditionele broodje bal met satésaus keer ik terug op het veld en proef de spanning bij de aanwezige spelers en begeleiders. Er heerst best wel spanning, maar toch overheerst de hoop op een 'wondertje', Huizen voelt zich wel de underdog, maar acht zich op voorhand zeker niet kansloos.
Materiaalman Bert Kos is bijna overmoedig: “Elinkwijk en Voorschoten hebben ook van die gasten gewonnen, dus waarom wij niet? De jongens ogen fris en we spelen ze zó het IJsselmeer in!”
Voor een wat serieuzer voorbeschouwing schiet ik assistent-trainer Regilio Simons aan. Inmiddels is me ook duidelijk geworden dat routiniers Ervin Lee en Bryan Simons vandaag buiten de ploeg worden gehouden uit voorzorg en om ze de tijd te geven te herstellen van de spierblessures die ze in het toernooi om de Topamateurcup hebben opgelopen. Ondanks een brede selectie is dit toch een stevige jas die Huizen verdedigend uitdoet.
“Ja, het is inderdaad een handicap qua ervaring dat die twee niet beschikbaar zijn, maar we hebben een hele brede selectie en qua kwaliteit kunnen we het zeker op een goede manier invullen. Vanavond kunnen we zien hoever we staan. Ik wil altijd winnen, dus we gaan gewoon voor de overwinning, maar inderdaad je moet wel de realiteit in de gaten houden en jezelf realiseren dat we hier niet even overheen zullen walsen. Maar de stemming in de kleedkamer is goed en als we gewoon ons eigen spelletje spelen, dan zouden we onszelf nog wel eens kunnen verrassen!”
Niet meer zenuwachtig - “Die tijd heb ik gehad!” - maar wel realistisch is materiaalman Dirk Honing. “Je moet gewoon van je eigen kracht uitgaan, en dan zien we wel hoe de bal rolt...”

Combinaties
Dan gaat de wedstrijd van start en Huizen speelt gewoon heel aardig voetbal die eerste vijftien minuten. Het dwingt in de eerste minuut al de eerste corner van de wedstrijd af via een fraaie actie van Melvin de Groot en lijkt zich niets van de reputatie van de Spakenburgers aan te trekken. Met name op het middenveld gaat de bal af en toe oogstrelend rond in de Huizer gelederen. Ook de tweede corner is is voor de groen-gelen: Guilermo Pengel – die tot één van de grote smaakmakers van vanavond zou uitgroeien – gooit er een paar fraaie acties uit en verdient er een corner mee. Spakenburg lijkt onaangenaam verrast door het onbevangen voetbal van de Huizers.
In de combinatie lijkt het of Spakenburg wat makkelijker de bal onder controle brengt en wat 'zekerder' combineert. Maar voor een objectieve toeschouwer is op dat moment de topamateur niet te onderscheiden van de modale middenklasser.
Doelman Willemse onderscheidt zich in het vroegtijdig onderscheppen van Spakenburgse aanvallen en lijkt bepaald geen last te hebben van plankenkoorts.
De twaalfde minuut levert de eerste kans op voor de Huizers: een mooie voorzet van de snelle Melvin de Groot kan net niet worden omgezet in een doelpunt als de afronding de kracht mist om doelman Taberima van Spakenburg te verontrusten.
Een fraaie combinatie van Terry Bóné, Arno Splinter en Melvin de Groot levert weer een corner op die uiteindelijk uitmondt in een uitbraak van de Spakenburgers. Inmiddels hebben ze door dat doelman Willemse ver van zijn goal keept en Duncan van Moll besluit eens een lob te proberen. Brian Willemse heeft alle mogelijke moeite de bal over zijn goal te tikken, maar slaagt daar wonderwel in. We zijn dan bijna twintig minuten onderweg en eigenlijk is dit de eerste echte serieuze kans voor de Spakenburgers.

Spits
Na een fraai staaltje coaching van Leysner die Guilermo Pengel nadrukkelijk uit de verdediging haalde en hem naar het front dirigeerde, was daar ineens een uitbraak waarbij een fraaie combinatie tussen Van Kammen, Pengel en weer Van Kammen door deze laatste niet doeltreffend kon worden afgerond: oog in oog met Spakenburg doelman Sven Taberima mist hij de koelbloedigheid om deze te verschalken en de blauwe goalie voorkomt daarmee een pijnlijke verrassing voor zijn ploeg.
Een open doekje voor Brian Willemse die met een air alsof hij al jaren hoofdklassespitsen het bos in stuurt de Spakenburgspits uitkapt en de bal netjes in de ploeg houdt. Een kunststukje dat hij na rust nog eens zal herhalen.
Met bijna een half uur op de klok en nog steeds geen doelpunten is het weer Huizen dat 'een mogelijkheid' creëert via de ongrijpbare Guilermo Pengel die een voorzet loslaat die Melvin de Groot helaas wat te ver van zijn voet laat springen.
Dan verzet Spakenburg de bakens en zet een tandje bij. Huizen begint wat meer terug te lopen (minder vooruit te denken, om met Jamory Leysner te spreken) en de druk wordt opgevoerd op het doel van Brian Willemse. Er volgt een pegel op de paal van Duncan van Moll waarna uit een scrimmage Thijs Houwing een kopbal loslaat die knap door doelman Willemse onschadelijk wordt gemaakt.
Na een slap schot van Benny Honing (waar was dat schot van afgelopen zaterdag gebleven?) bij een uitbraak, is de koek voor Huizen feitelijk op. Men gaat teveel teruglopen en Spakenburg lijkt de groen-gelen bij vlagen te overlopen. Een bal die onhoudbaar op de paal uiteenspat is daar wel de fraaiste exponent van…

Afstand
In de 41e minuut slaat het noodlot voor de Huizers toe: de ijzersterke Ruben Wilson pikt de bal op en dringt het strafschopgebied binnen. Pogingen hem van de bal te krijgen falen en hij haalt vernietigend uit. Via doelman Willemse die er nog dapper aan zat slaat de bal tegen de Huizer touwen: 1-0.
Deze ruststand is ondanks de goede mogelijkheden voor Huizen terecht: het laatste kwartier geeft aan, dat de Spakenburgers 'nog wat over hebben' waar Huizen alles heeft gegeven. Huizen oogt voorin heel speels, maar het weet gewoon geen serieuze potten te breken als men het doel van Sven Taberima nadert.
Als de troepen aan de thee zijn vraag ik me af welke troeven Leysner nog achter de hand heeft en welk konijn hij uit de hoge hoed zal toveren om hier toch niet met lege handen van het veld te stappen. Hij heeft natuurlijk in Mitch van der Vlist zijn topscorer nog op de bank zitten, maar ook de man van de meesterlijke vrije trap: Arames Poepon. Verder ook nog de multi inzetbare Jermain Heldoorn en Dennis Dinkgreve.
Het ‘konijn’ blijkt Arames Poepon te zijn die de al met geel bestrafte Wouter van der Molen komt vervangen. Een dappere wissel: in het hol van de leeuw een verdediger vervangen voor een aanvallend ingestelde middenvelder getuigt van een positieve visie op hoe voetbal gespeeld zou moeten worden.Meteen na rust laat Huizen zien dat het nog lang niet geslacht is: een vrije trap van Splinter lijkt in één keer in het doel te zeilen over Taberima heen. Ook in de daarop volgens scrimmage wist geen van de groen-gelen adequaat af te drukken.
Maar ook Spakenburg wil de wedstrijd graag snel naar haar hand zetten en nog geen minuut later dwingt de ijverige Duncan van Moll met een venijnig schot in de hoek doelman Willemse tot een fraaie safe. Meteen in dezelfde aanval is het weer Huizen dat via een lepe bal van Splinter Guilermo Pengel in kansrijke positie brengt. Maar onze donkere smaakmaker krijgt de bal niet lekker mee, lijkt een beetje weg te glibberen op het kunstgras en en mist daardoor de controle om de bal achter Taberima te werken.

Kansen
De kansen rijgen zich over en weer aaneen. Met Heldoorn voor de leeggespeelde De Groot en de bij vlagen ongrijpbare Pengel blijft Huizen de flanken zoeken. Een schot van Pengel gaat nog ruim over, aan de andere kant laat de beresterke Ruben Wilson verdedigers omtuimelen als ware het bowlingkegels maar ziet hij zijn inzet gepareerd door doelman Willemse. Ook een vloeiende en snel uitgevoerde combinatie tussen Thijs Houwing en Duncan van Moll strandt in de handen van Willemse.
Dan wordt de wat ongelukkig acterende Van Kammen vervangen door Van der Vlist. Dit lijkt al meteen tot resultaat te leiden als de trefzekere spits er tussen uit lijkt te kunnen trekken op een slimme dieptepass. Van der Vlist weet zich echter niet vrij te draaien van zijn directe tegenstander zodat deze laatste hem de voet nog dwars kan zetten.
Het laatste kwartier is bij beide ploegen de pijp wel leeg: Spakenburg tracht vooral de 1-0 over het eindsignaal te tillen en Huizen begint te voelen dat het pas twee weken in voorbereiding is. Spakenburg weet nog een paar keer gevaarlijk op te doemen voor doelman Willemse, maar ook bij de blauwen is de scherpte eraf – als zat Wilson met een kopbal op het dak van het doel wel akelig dicht bij de 2-0.
En zo eindigt Huizens eerste bekerduel in een minieme nederlaag.

Tevreden
“Ja, ik ben zeker tevreden,” antwoordt Jamory Leysner desgevraagd. “Er zat zelfs nog meer in, maar we hebben verzuimd onszelf te belonen voor een uitstekende pot voetbal. Zij zijn natuurlijk al vier weken bezig en wij pas twee, daarbij moet je ook eens kijken hoeveel prof-ervaring er bij Spakenburg op dat veld staat, dat komt er ook nog eens bij. Het gros van die jongens heeft wedstrijden op een geheel ander niveau achter de kiezen dan onze jongens. Maar toch hebben we het ze knap lastig gemaakt en hebben we ze voetballend goed partij gegeven. We hadden alleen wat meer voetbal gogme moeten tonen, ik vond dat we nog een beetje te bedeesd waren. Je moet die lef, die slimheid ook op het veld kunnen tonen als je hier wilt winnen. Daarin waren zij gewoon veel verder.”
Als ik opmerk dat ik die lef wel op de bank aantrof in de vorm van een dappere wissel antwoordt Leysner bescheiden: “ Tja, als je wilt winnen, dan moet je die gok durven nemen. We kamen daardoor achterin wel vaker één-op- één te staan, maar uiteindelijk hebben we dat zonder kleerscheuren doorstaan.”

Keuzes
Vooraf had Leysner aangegeven dat er voor deze wedstrijd voor het eerst keuzes zouden moeten worden gemaakt. Te beginnen de keuze voor de doelman. Ik vraag hem dan ook om een reactie voor zijn motivering voor de gemaakte keuze.
“Sieuwerd is licht geblesseerd. We hebben met drie goede keepers een luxe-probleem. Er staat nog niets vast voor de rest van het seizoen. Brian speelt wat verder uit de goal dan Sieuwerd, is voetballend wat sterker, dus dat was zeker voor deze wedstrijd de eerste keuze. Maar nogmaals: Sieuwerd is licht geblesseerd en we hoeven gewoon geen enkel risico te nemen…”
Een andere keuze was de keuze voor de diepste spits. Na vorig seizoen al bewezen te hebben een makkelijk scorende spits te zijn en hij ook in de voorbereiding aardig op schot leek, was de keuze om Van der Vlist van de bank te laten beginnen op zijn minst opmerkelijk.
“Ja, ook dat is gewoon een keuze. We hebben een aantal spitsen die ieder hun eigen kwaliteiten hebben: Mitch is gretig en trefzeker, werkt hard, Van Kammen laat vooral de mensen om hem heen beter voetballen, is meer een aanspeelpunt, Limon is fysiek weer sterker en zo moet je een afweging maken. Ik verwachtte vandaag meer te hebben aan een aanspeelpunt om de mensen bij te kunnen laten sluiten. Gewoon een keuze dus die nog helemaal niets zegt over het vervolg van het seizoen.”

Stappen
Vorige week gaf Leysner aan dat hij al tevreden was wanneer er ‘stappen’ gemaakt zouden zijn vandaag. De vraag of hij de stappen ook daadwerkelijk gezien heeft is dan ook op zijn plaats: “Zeker! We zijn precies twee week en drie dagen onderweg en ik zie heel veel rek in deze groep. De contouren van hoe we willen voetballen worden meer en meer zichtbaar en dat wilde ik zien, bepaalde patronen wilde ik zien en die héb ik gezien. Een gelijk spel had een eerlijker uitslag geweest, maar zoals ik al opmerkte: daarvoor hebben we te weinig voetbalgogme aan de dag gelegd. Maar we zijn zeker op de goede weg. We hebben laten zien dat de ambities voor de hoofdklasse ergens op gestoeld zijn, vandaag was zeker niet opvallend te zien wie er de hoofd- en wie er de eerste klasser was! We zijn er nog lang niet, we hebben nog een hele weg te gaan. Wanneer we er dan wél zijn durf ik nog niet te zeggen, dat ligt er aan hoe snel spelers het allemaal oppikken.

Spelers
De spelers tonen zich na afloop in wisselende mate tevreden. Wat overheerst is de teleurstelling dat er niet met tenminste een puntje van het veld werd gestapt. Guilermo Pengel: “Als je verliest kan je nooit tevreden zijn. Over mijn eigen spel ben ik vandaag wel redelijk tevreden, al had ik moeten scoren. Ik kreeg de bal alleen niet lekker mee. Ik heb de laatste paar keer wat minder gevoetbald, dus ik wilde weer eens wat laten zien. De acties gingen wel lekker, maar ik had moeten scoren...
En waarom zouden wij de mindere zijn van Spakenburg? Het zijn ook maar mensen!”
Sebastiaan van Kammen is maar matig tevreden over zijn eigen optreden: “ Ik kreeg weinig lekker speelbare ballen. Ik stond tussen twee reuzen va een metertje of twee, dus dan moet je maar hopen dat die bal er een keertje tussen valt. Ook was er soms wat weinig aansluiting zodat ik de bal niet af kon leggen. Maar we voetbalden een goed uur lekker mee met Spakenburg, alleen het laatste kwartier van de eerste helft, toen merkte je dat we teveel terug gingen lopen en dat die goal steeds nadrukkelijker in de lucht kwam te hangen.”
Bart Hulsbos – genietend van een biertje in gesprek met Roderick de Harder – vond dat de jongens keihard gewerkt hadden. “Je hoorde dat het publiek op een gegeven moment ging morren en dat die Spakenburgers onderling gingen mekkeren, dat is altijd een teken dat we ze aardig tegenspel hebben kunnen bieden, sterker nog dat we bij vlagen de baas op het veld waren. Zij zijn dan alleen scherper voor de goal. Bijna alle ballen gaan richting goal en zijn dan snoeihard ingeschoten, daaraan zie je dat ze verder zijn dan wij. Maar achteraf blijft het jammer dat we niet tenminste één van die kansen hebben verzilverd, want ik was hier graag met minimaal een punt weggegaan. Maar het is desondanks toch een wedstrijd waar we met trots op terug kunnen kijken en waar we ons de komende weken ook aan vast moeten houden…”

Visitekaartje
Huizen heeft met deze wedstrijd een visitekaartje afgegeven. Het heeft op meer dan gelijkwaardige manier hoofdklasser Spakenburg partij weten te geven en heeft een aantrekkelijke partij voetbal op de mat gelegd, is zelf aan voetballen toegekomen en heeft het Spakenburg bij vlagen nog knap lastig weten te maken. Spakenburg is van oudsher een ploeg die in de top van het amateurvoetbal bivakkeert. De entourage en spelersmateriaal geven aan dat Huizen nog een lange weg te gaan heeft (technisch, organisatorisch, financieel) voor het zich weer volwaardig met deze topamateurs zal kunnen meten . Maar dat Huizen desondanks gewoon via vloeiende combinaties de aanval heeft gezocht geeft, dat geeft de Huizer burger moed en vertrouwen voor het komende seizoen.
Huizen kan met opgeheven hoofd aan de competitie beginnen.

Het wordt weer fijn langs de lijn!

Ron Tuijnman
ron apenstaartje rtpsoftware.nl