Met een nipte 2-1 overwinning in de slotseconden heeft Huizen voorkomen dat het deze competitie met een valse start begon. Nadat Terry Bóné met een weergaloze vrije schop de score voor Huizen had geopend, leek dit lang meteen de eindstand te zullen zijn.
In de 84e minuut strafte Raymond Buis echter slordig verdedigen van de thuisploeg af en zag het er naar uit dat Huizen met een teleurstellende 1-1 aan het kortste eind zou trekken.
In de 91e minuut kreeg Huizen – dat in de slotfase alles op alles zette – toch loon naar werken toen Jermain Heldoorn na een scrimmage de bal in het verlaten doel wist te tikken.

Commotie
Weinig mensen hadden het over voetbal toen ik op de Wolfskamer aankwam. Het rapport van de de raad van advies en de directe gevolgen op bestuurlijk niveau hielden de gemoederen meer bezig dan Huizens seizoensopening - een kleine tsunami in de vijver van onze s.v.
Tussen alle commotie door nog even de gelegenheid om Jurgen Kok de hand te drukken en de bronzen schoen te bewonderen die Mitch van der Vlist in de wacht sleepte met zijn goals van het voorgaande seizoen: achteraf dus tóch nog een prijs gewonnen! Naast de bronzen schoen was er ook voor de vereniging nog een leuke geldprijs beschikbaar gesteld die zal worden aangewend voor onze jeugdafdeling. Een terechte beloning voor deze sympathieke jonge spits die me qua speelstijl altijd zoveel aan Dirk Kuijt doet denken: sleurend, zwoegend, geen grootse technicus, maar nooit te beroerd om ook het vuile werk op te knappen en altijd op basis van zijn werklust goed voor een voldoende.



Aan de kant van Roda zien we nog oude bekende: Edin Sylejmani is bij de Leusdenaren neergestreken. En als we het dan toch over vergelijkingen met profs hebben, dan doet deze spits me vooral aan Gerd Muller denken: kort van stuk, maar sterk aan de bal. Blijkbaar had Jurgen Kok goede herinneringen aan deze bonkige spits want hij start vandaag in de basis.
Geen ‘Inzetje’ vandaag. Herman Dassen, onze trouwe ‘distributeur aan het hek’, loopt wat verloren rond in zijn groene colbert. Blijkbaar is het bestuur er niet in geslaagd iemand te vinden die de taak op zich heeft durven nemen een programmaboekje samen te stellen. Iets voor u wellicht?

Opstelling
Aan onze kant roept de eerste opstelling van Leysner en Simons meteen wat vraagtekens op: géén Toxopeus en Splinter in de basis, wel op de bank. Ook de plek onder de lat wekt - ondanks het feit dat we drie nagenoeg gelijkwaardige keepers in de selectie hebben - toch wat verwondering. Gijs Roelofsen is net terug van een lange blessureperiode en heeft nog nauwelijks speelminuten in de hoofdmacht in de benen. Daarbij hebben zowel Teerink als Willemse het zeker niet verkeerd gedaan in de voorbereiding. Zaken om na afloop eens op terug te komen bij de technische staf.

Van start!
Na de ronduit bemoedigende oefenperiode nu dan eindelijk ‘om het eggie’. Huizen gaat goed van start en Gilermo Pengel weet al in de tweede minuut een corner te forceren. Deze levert echter niets op.
Maar ook Roda is niet van zinnens zich willoos naar de slachtbank te laten leiden door de Huizer elite, en Mark van den Hoek weet in de zesde minuut zelfs een buitenspelgoal te produceren na een fraaie solo van Jeroen Hoogendoorn.
De beste kansen blijven echter voor Huizen: Na een prachtige crosspass ziet Melvin de Groot zijn lepe krulbal net over de verre hoek zeilen en even later lijkt Gilermo Pengel na een goede pass van Dennis Kroonenburg op weg naar de openingstreffer, maar schiet hij veel te gehaast en te slap in plaats van de doelman te omspelen of een boogbal te proberen.
Na een goede inspeelpass van Mitch van der Vlist schiet Terry Bóné ook nog een keer ruim over.
De beslissingen van de even warrig als veel fluitende arbiter Sinke leiden dan tot irritaties bij met name Ervin Lee, waarop deze een gele prent krijgt wegens commentaar op de leiding.
Per definitie vind ik kaarten wegens praten onnodig en zou ik daar als trainer nog een boete bovenop zetten, maar in dit geval was niets menselijks Erin Lee vreemd en had ik alle begrip voor zijn wrevel.
Nadat Roda een tweetal goede mogelijkheden onbenut had gelaten (een voorzet van Hoogendoorn die niet op waarde werd geschat en Bryan Simons die een hoge bal eerst laat stuiteren en daarmee Hoogendoorn de kans geeft hem de bal te ontfutselen. De kopbal van Kortstam in vrije positie recht voor de goal gaat echter rakelings over) slaat dan het noodlot toe voor de Leusdenaren: Terry Bóné krijgt een vrije schop te nemen op een meter of twintig van de goal. Hij ziet de verder foutloos keepende doelman Heneweer een metertje te ver voor zijn goal staan (wie schiet er nou van deze afstand immers meteen op de goal?) en met een strakke boog kegelt Bóné de bal genadeloos achter de kansloze Heneweer: 1-0.

Middenveld
Ondanks een surplus aan middenvelders in de selectie meende ik voor de wedstrijd aan de hand van de opstelling al een zekere onbalans op het middenveld te constateren. Die indruk komt ook in de wedstrijd tot uitdrukking. Huizen lijkt in een soort veredeld 4-2-4 te spelen en bij vlagen weet Roda daar goed op in te spelen. Van achteruit wordt de afstand naar de voorwaartsen dan te groot, de middenvelders zwemmen en veelvuldig tracht Huizen met een lange bal de aanvallers in stelling te brengen. Lukt dat, dan is Huizen ook meteen dreigend, al weet het te weinig uitgespeelde mogelijkheden uit deze situaties te creëren.
Nadat Huizen nog een aardige mogelijkheid heeft laten liggen als Ervin Lee uit een voorzet zijn inzet geblokt ziet en ook de rebound van Melvin de Groot een roemloos einde in het zijnet vindt, gaan we na een rommelige, maar niet geheel onaantrekkelijke eerste helft de rust in met een magere en broze 1-0 voorsprong.

Tenen
Tenen zullen het thema van deze tweede helft gaan vormen. De teenlengte die Van van Kammen die meteen na rust tekort komt om een voorzet van Gilermo Pengel binnen te glijden, bijvoorbeeld.
Of de tenenkrommende spanning die zal ontstaan als de wedstrijd maar steeds op die magere 1-0 voorsprong blijft hangen en daarmee het karakter van een ‘sudden-death’ krijgt.
Of de tenen die omkrullen als doelman Gijs Roelofsen maar uiterst moeizaam een voorzet over de lat weet te werken.
Maar zeker ook de tenenkrommende beslissingen van arbiter Sinke die – en dat moet ik hem onmiddellijk nageven – bepaald niet ‘sterk’ werd geassisteerd door de Roda-vlaggenist die maar bleef fladderen langs die lijn. Huizen speelde wat deze grensrechter betreft bepaald tegen een twaalfde man.
Zoals gesteld liep de spanning op naarmate de wedstrijd vorderde en geen van beide ploegen zich bij deze situatie leek neer te leggen. Huizen ging slordiger voetballen en de spanning was haast voelbaar op de tribune: met nog een kwartier op de klok ging Huizen meer en meer voetballen alsof het in een porseleinkast aan het werk was en Roda rook haar kans om hier met een punt weg te komen.
Om de balans op het middenveld wat te herstellen brengt Leysner Arno Splinter voor bronzen schoen houder Van der Vlist. Hoewel de ingreep succes lijkt te hebben en Huizen inderdaad meer grip op het middenveld lijkt te krijgen, sloegen de tenen van de Huizers een goede tien minuten voor tijd weer in een krul toen tenenkrommend slecht verdedigen in een afvallende bal rand zestien resulteerde en Raymond Buys diagonaal de verre hoek wist te bereiken met een schuiver die doelman Gijs Roelofsen te machtig was: 1-1.
En zo leek Huizen de deksel op de neus te krijgen voor het nerveuze spel dat de ploeg vandaag zo kenmerkte.
Even lijkt Huizen te overwegen de schade dan maar te nemen en in ieder geval het punt binnen te slepen, maar dan kruipt er toch iets verbetens in de ploeg en met opportunistisch spel zoekt men de helft van Roda. In de 88e minuut lijkt dat al tot resultaat te leiden, maar doelman Heneweer stort zich dapper voor de aanstormende aanvallers en is de situatie meester.
En dan als iedereen eigenlijk al wacht op het eindsignaal, berustend in twee onnodige verliespunten, is er een doorbraak over rechts. Is het invaller Divarci die een voorzet geeft op de mee naar voren gestevende Bart Hulsbos? In een brei van spelers mist Hulsbos de bal half, maar het leder hobbelt verder en daar komt Huizens redder des vaderlands aangestormd, de evenzo ingevallen Jermain Heldoorn, die de bal in het verlaten doel weet te tikken en de dappere Leusdenaren in diepe rouw dompelt.

Opluchting
Trainer Leysner heeft al vaker aangegeven dat hij graag cadeautjes krijgt. Deze overwinning voelde zeker als zodanig aan. Het was dan ook vooral de opluchting die na afloop in de Huizer kleedkamer overheerste. Trainer Leysner keek bepaald niet als een tevreden trainer terug op deze seizoensopening: “Er hing een ontzettende spanning over deze wedstrijd. Spelers weten dat het nu een eerste indicatie is of je bij de basiself zit, voor een aantal dringt nu het besef door dat er gewoon iedere week gepresteerd moet gaan worden en dat er het een en ander van je verwacht wordt als je er in staat. Dat je nu geselecteerd bent zegt nog niets, je moet er elke week staan. Vertrouwen schenken we misschien een week of twee, maar dan staat er een ander te trappelen als het een periode minder gaat. Dat legt een druk op sommige jongens. En misschien hadden we dit even nodig om weer met beide benen op de grond te komen te staan. Ik heb alle sites van ploegen waar we tegen gespeeld hebben van de week een bekeken. Overal is men vol lof over Huizen, spelers die dat lezen denken ook dat het dan allemaal wel ‘vanzelf’ zal gaan, maar dat is natuurlijk niet zo. Ook een Roda kan tegen een ongeconcentreerd Huizen punten pakken en als het even tegen had gezeten bij de 1-1 dan hadden we hier met lege handen gestaan – ook dát was vandaag gewoon mogelijk geweest.”
Dan vraag ik hem naar de gedachten achter opstelling en de wissel middenvelder Splinter voor spits Van der Vlist. Leysner reageert wat geagiteerd op de laatste vraag (hij zal toch niet op Van Gaal gaan lijken?) “Hoe speelden we op het middenveld?” stelt hij mij een wedervraag. Als ik dan de twee namen opnoem die ik op de opstelling had aangetroffen, reageert hij wat geprikkeld: “We speelden dus feitelijk met vier aanvallers! En we speelden niet goed, we hadden nog een kwartier te gaan, we staan met 1-0 voor, dus dan versterk je het middenveld. De keus was Van der Vlist of Van Kammen, dat was gewoon een keuze die ik moest maken. Ik acht dan Van Kammen net wat balvaster voorin, dus koos ik ervoor die te laten staan.”
De bank met Splinter en Toxopeus, normaliter toch vaste waarden en Roelofsen in de goal?
“Splinter is pas donderdag fit bij de groep gekomen. Die had gewoon nog wat weinig trainingsarbeid in de benen. In de aanloop heb ik veel jongens aan het werk gezien. David Toxopeus had in de periode wat pech met blessures en dus heb ik vandaag voor andere spelers gekozen. Maar dat kan volgende week weer heel anders zijn. De elf beste spelers maken nog niet het beste elftal. Je moet soms kiezen voor een goede wisselwerking tussen bepaalde spelers - een balans.
Wat Gijs Roelofsen betreft: Sieuwerd had de hele week griep gehad en aangezien ik veel druk op deze eerste wedstrijd verwachtte heb ik voor de routine van Gijs gekozen. We hebben écht drie prima keepers dus we kúnnen deze keuzes maken. Maar ook hier geldt dat er voor deze plek nog steeds niets beslist is. Het is aan de spelers om het ons (de technische staf. Red.) de keuzes moeilijk te maken...”

De kop is er af
De eerste driepunter is een feit. Wat overheerst is de opluchting, want het bleek een moeizame klip die de ploeg heeft moeten nemen. Moeizamer dan menigeen vooraf zou hebben gedacht.
Na afloop spreek ik Jurgen Kok en vraag hem naar zijn reactie: “Dit is heel zuur natuurlijk, op basis van de eerste helft hadden we zeker een punt verdiend: we hadden de beste mogelijkheden en bij vlagen het beste van het spel. Na de 1-1 dacht ik zelfs nog even dat we zouden doordrukken en de volle winst binnen zouden halen. Ik hoor die scheidsrechter nog zeggen: nog dertig seconden… Maar ik ben ontzettend trots op mijn jongens: we hebben een ploeg waarvoor de ambities niet zo heel hoog liggen: we zijn al blij als we er gewoon lekker in blijven en een plek hoog in het rechterrijtje weten te bemachtigen.”
Mitch van der Vlist wordt na afloop nog even in het zonnetje gezet voor zijn bronzen schoen. Hij vertrouwt mij toe: “Vorig jaar gingen dit soort wedstrijden op het nippertje verloren, nu winnen we ze op het nippertje…”
Ook de vandaag sterk spelende Sebastian van Kammen is vooral blij met de drie punten: “Je weet gewoon dat in dit soort wedstrijden 1-0 te weinig is, je moet altijd waken voor die ene uitschieter, die ene tegengoal die ze altijd kunnen maken. Maar je mág gewoon geen punten verspelen in dit soort wedstrijden wil je bovenin mee blijven doen. We hebben vandaag voor mijn gevoel gewoon te weinig kansen gecreëerd. Maar goed: als we ook onze slechte wedstrijden winnen…”
Volgende week wacht Ajax. De Amsterdammers mogen op voorhand gerekend worden tot de medekanshebbers op de vier promotieplaatsen die er dit seizoen te vergeven zijn. Duidelijk zal zijn dat Huizen niet iedere week mag rekenen op het geluk. Huizen kán en moét beter kunnen dan ze deze eerste wedstrijd hebben laten zien. Natuurlijk is zo’n eerste wedstrijd voor iedere ploeg een speciale: niemand wil zijn eerste wedstrijd verliezen en dat geeft een extra spanning op zo’n openingsduel. De komende weken zal Huizen weer moeten laten zien dat het wel degelijk kan voetballen en dat er voor de tegenstanders tegen Huizen weinig te halen zal zijn.

Ron Tuijnman
Ron apenstaartje rtpsoftware.nl

Huizen – Roda ’46 2-1 (1-0)

Scoreverloop:
33. 1-0: Bóné
84. 1-1: Buis
90+1: 2-1 Heldoorn

Opstelling Huizen:
Roelofsen, Lee, Hulsbos, Simons, Van Kammen, Bóné, Pengel (72. Heldoorn), Kroonenburg, Van der Vlist (68. Splinter), De Groot (62. Divarci), Honing